Wynalazek dotyczy broni palnych, co najmniej pólsamoczynnych, z lufa, zaopatrzona w hamu¬ lec, umieszczony u jej wylotu, i które uzywaja przy strzelaniu amunicji z luska. Czesc energii gazów pednych w celu zmniejszenia biegu cofa¬ nia sie wymienionej broni w stosunku do jej podstawy i doprowadzenia jej w ten sposób do optymalnej wartosci dla jednoczesnego uzyskania pozadanych korzystnych cech (jak szybkosci wy¬ strzalów i duzej szybkosci poczatkowej, zmniej¬ szonego oddzialywania cofania). Wyraznie „co najmniej pólsamoczynna" obejmuje bronie, strzelajace kolejno po sobie, których zasilanie w amunicje zachodzi samoczynnie (bronie pól¬ samoczynne), jak i bronie strzelajace seriami (bronie samoczynne) oraz bronie mieszane, zdat¬ ne do dzialania, zaleznie od odpowiedniego po¬ lozenia urzadzenia zasilana amunicja, w sposób pólsamoczynny lub samoczynny. Bron mieszana wydaje sie wykazywac najwiecej korzysci, nie wylaczajac broni samoczynnej z hamulcem, u- mieszczonym u wylotu lufy.Wynalazek ma na celu uczynic wyzej wymie¬ nione bronie takimi, by odpowiadaly lepiej, ani¬ zeli dotychczasowe, wszelkim wymogom prakty¬ cznym, a mianowicie by mogly one byc uzywane do wyrzucania granatów, osadzonych na koncu lufy i napedzanych przez cisnienie, wywolane w tej lufie przez wystrzal szczególnego naboju.Wynalazek polega szczególnie na osadzeniu na tego rodzaju broni srodków, pozwalajacych zamknac czasowo i najlepiej w calosci ujscie ga¬ zów u wylotu lufy, i na uzywaniu wymienionej broni w celu wyrzucania granatów.Wynalazek dotyczy pewnych innych urzadzen, które stosuje sie najlepiej równoczesnie.Wynalazek stosuje sie zwlaszcza do broni sa¬ moczynnej, zaopatrzonej w hamulec u wylotu lufy oraz i pewnych sposobów wykonania wy¬ mienionych wyzej urzadzen. Wynalazek dotyczyagcjggftlnle nowych broni omawianego rodzaju z zastopowaniem tych samych urzadzen, oraz garlaczy, odpowiednich do ich wykonania, jak i aparatów i przedmiotów, zaopatrzonych w po¬ dobna bron.Wynalazek objasnia opis i rysunki, jedynie tytulem przykladu.Fig. 1 i 2 przedstawiaja kazda widok z boku i w przekroju wedlug linii II —II na fig. 1, ko¬ niec lufy broni samoczynnej z hamulcem, u- mieszczonym *u wylotu lufy, wykonanym wedlug wynalazku; fig. 3 przedstawia z boku inny spo¬ sób wykonania wynalazku, przy czym czesc ha¬ mulca jest przedstawiona w przekroju; fig. 4 — widok z boku, czesciowo w przekroju, broni au¬ tomatycznej z hamulcem, osadzonym u wylotu lufy z granatem, przy czym ten zespól jest wy¬ konany wedlug odmiany konstrukcyjnej wyna¬ lazku, odmiennej od poprzednich.Wedlug wynalazku, a szczególnie jego sposo¬ bów zastosowania, jak i wykonania rozmaitych czesci, które nalezaloby uwazac za najkorzyst¬ niejsze, proponuje sie wykonac bron automaty¬ czna z hamulcem, osadzonym u wylotu lufy, któ¬ ra moznaby dowolnie uzywac albo do strzelania zwyklymi pociskami z luska lub tez do wyrzuca¬ nia granatów, co sie osiaga w ten sposób: Wykonuje sie ta bron, w jakikolwiek zwykly odpowiedni sposób, wyposazajac przedni koniec lufy 1, przez nasrubowanie np. w hamulec wylo¬ towy 2, najlepiej o zewnetrznym ksztalcie cy¬ lindrycznym, w którego scianach sa wykonane otwory 3 (jako odwietrzniki) dla wypuszczania gazów.Majac tak wykonana, zgodnie z glównym za¬ daniem wynalazku, bron, przewiduje sie srodki do czasowego zamykania co najmniej wczesci (a najlepiej w calosci) odwietrzników 3, co po¬ zwala uczynic hamulec u wylotu co najmniej czesciowo nieczynnym, gdy bron zamierza sie uzywac do wyrzucania granatów.Przypuszcza sie wpierw i to tytulem przykla¬ du, ze wyrzucanie granatów winno byc wykona¬ ne za pomoca usuwalnego garlacza jako wyrzut- nika granatu, wykonanego, np. z elementu ruro¬ wego 4, w którym mozna osadzic, przy lekkim tarciu, tuleje 5, przedluzajaca ku tylowi korpus 6 granatu, jak to wskazano na fig. 3.W ten sposób mozna otrzymac w garlaczu podczas wystrzalu naboju specjalnego dostate¬ czne cisnienie by udzielic granatowi pozadana szybkosc poczatkowa, co oczywiscie nie byloby mozliwe, gdyby odwietrzniki 3 pozostawaly ot¬ warte.Poza tym, podczas gdy oddzialywanie cofania sie broni wskutek wystrzelenia naboju specjal¬ nego jest znacznie slabsze od reakcji cofania, od¬ powiadajacej wystrzalowi normalnego pocisku, moznaby sie obawiac na pierwszy rzut oka, ze powrotny bieg broni bedzie zmniejszony, a nie¬ które samoczynne dzialania broni zaklócone, za¬ chodzi jednak fakt, ze hamulec wylotowy, któ¬ rego normalna rola jest zmniejszenie biegu co¬ fajacego bron, zostaje wlasnie zneutralizowany w chwili gdy moznaby sie obawiac uzyskania zbyt slabego biegu cofajacego.To zneutralizowanie hamulca wylotowego, ko¬ nieczne by osiagnac pozadane cisnienie w gar¬ laczu, okazuje sie zatem korzystne z innego pun¬ ktu widzenia, a mianowicie poniewaz pozwala uzyskac mimo zmniejszonej wartosci reakcji co¬ fajacej, bieg cofajacy broni, który jest tego sa¬ mego rzedu wielkosci, co wartosci, zachodzace podczas strzelania samoczynnego.Dzialanie mechanizmu zaworowego nie zostaje w ten sposób zaklócone i po kazdym wystrzale granatu, nabicie broni dokonuje sie samoczynnie.Mozna zatem, wystrzeliwujac kolejno granaty, uzyskac szybkosci wystrzalowe o wiele predsze, anizeli, gdyby nalezalo nabijac bron po kazdym wystrzale.O ile chodzi wiec o srodki, majace umozliwic czasowe zamkniecie odwietrzników 3, to mozna¬ by je wykonac, np. i przede wszystkim, jak to wskazano na fig. 1 i 2, przez osadzenie w ha¬ mulcu wylotowym 2 zwykla zaslone, np. obroto¬ wa 7, która starczyloby wprowadzic w polozenie zamykajace dla wyrzucania granatów, przy czym wymieniona zaslone wprowadzanoby w polozenie otwarte (otwory 8 odpowiadajace odwietrznikom 3) dla strzelania samoczynnego (polozenie wska¬ zane na fig. 1 i 2).Wydaje sie jednakze korzystniejsze, jak to wskazano na fig. 3, wykonac wyzej omawiane srodki zaslaniajace, za pomoca wykonania tulei 7a, bedacej trwale polaczonej z garlaczem, slu¬ zacym jako wyrzutnik 4 granatu, przedluzajac ja ku tylowi, przy czym tuleja ta, gdy wymie¬ niony garlacz zostalby zamocowany, ujmowalaby czesc dziurowana hamulca wylotowego 2 i za¬ pewnilaby zamkniecie w ten sposób odwietrzni¬ ków 3.W tym celu, i, np. jak to uwidoczniono na fig. 3, moznaby polaczyc tuleje 7a z garlaczem 4 za pomoca posredniego lacznika 9 sluzacego po¬ za tym jako czesc mocujaca tego urzadzenia, osadzona na hamulcu u wylotu lufy, przy czym przytwierdzenie moze byc zapewnione, np. przez nasrubowanie lacznika 9 na odcinek gwintowa¬ ny 10, stanowiacy jedna calosc z hamulcem wy¬ lotowym 2. - 2 -Nalezy tez zaznaczyc, ze tuleja 7a, czesc mo¬ cujaca posrednia 9 i garlacz 4 moglyby byc wy¬ konane z jednej czesci W jednym i drugim przypadku takie srodki za¬ worowe, pomijajac, iz sa bardzo proste, wyka¬ zuja ta korzysc, ze znajduja sie z koniecznosci iv odpowiednim polozeniu w zadanym czasie, to znaczy podczas wyrzutu granatów, poniewaz przytwierdzenie garlacza, sluzacego jako wyrzut- nik granatu, powoduje samoczynne zamkniecie odwietrzników 3 za pomoca tulei la. Poslugujac sie zaslonami tego rodzaju, nie potrzeba sie oba¬ wiac wypadku przy wystrzale, który móglby za¬ istniec przy zaslonach, niezaleznych od garlacza, „gdyby strzelajacy zapomnial przed wyrzuceniem granatu doprowadzic te zaslony w polozenie, w którym zamykalyby one odwietrzniki 3.Moznaby jeszcze, wedlug innego rozwiazania, anizeli wyzej opisane, przewidziec niestosowanie garlacza jako wyrzutnika granatów w ogóle przy bezposrednim osadzeniu granatu na koncu broni, co mozna bardzo latwo wykonac, jak to uwi¬ doczniono na fig. 4, gdzie urzadzenie zaslania¬ jace odwietrzniki, majace zapewnic czasowa neutralizacje hamulca wylotowego 2 podczas wy¬ rzucania granatu, stanowi przedluzenie tulei 5a do tylu, która jest juz przedluzeniem samego korpusu 6 granatu. Wymieniona tuleje, przy ta¬ kim osadzeniu granatu w polozeniu, gotowym do wystrzalu, nasadza sie lekko ciernie na ha¬ mulec wylotowy 2 przy jednoczesnym zamknie¬ ciu odwietrzników 3.Srednica wewnetrzna tulei 5a winna zatem byc nieco wieksza od srednicy zewnetrznej hamulca wylotowego 2t przy czym wymieniona tuleja mo¬ ze posiadac te sama srednice na calej swej dlu¬ gosci lub tez, jak to przedstawiono na fig. 4, po¬ siadac zwezenie w tyle, przeznaczone do osadze¬ nia na wymienionym hamulcu wylotowym.W kazdym razie mozna w ten sposób otrzymac u dna tulei 5a, podczas wystrzalu naboju wyrzu¬ towego, dostateczne cisnienie, by przekazac gra¬ natowi pozadana szybkosc poczatkowa, co oczy¬ wiscie nie mialoby miejsca, gdyby odwietrzniki 3 pozostaly odkryte.Nalezy zanotowac, ze tuleja 5a lub co naj¬ mniej tylna jej czesc, która jest bezposrednio wystawiona na cisnienie gazów, uchodzacych przez odwietrzniki 3, powinna byc wykonana do¬ statecznie mocna, by nie zostac rozerwana pod¬ czas wystrzalu.W tym celu przewiduje sie wykonanie tulei 5a co najmniej w jej czesci tylnej tak, by posia¬ dala wieksza odpornosc anizeli ta, jaka posiadaly omawiane poprzednio tuleje przedluzajace gra¬ naty, przeznaczone do wyrzutu ich za pomoca garlacza, który odgrywa role posredniego ele¬ mentu, laczacego miedzy lufa a granatem. Oczy¬ wiscie tuleja takich granatów, która nasadza sie na garlacz, jest chroniona przez wymieniony gar¬ lacz przeciw dzialaniu sil, promieniowo rozpre¬ zajacych sie gazów.Ostatecznie posiada sie bron samoczynna, która mozna równiez uzywac do wyrzucania granatów przy stosunkowo wielkiej szybkosci kolejnych wystrzalów, przy czym przejscie z jednego spo¬ sobu strzelania na drugi wymaga tylko prostej i krótkiej czynnosci, a mianowicie osadzenia lub usuniecia garlacza, zaopatrzonego w zatykacz.Nalezy ostatecznie wskazac, ze ciezar granatu i odleglosc na jaka bedzie mógl on byc wyrzu¬ cony, beda znacznie wieksze, anizeli odpowiada¬ jace rzedy wielkosci, otrzymane za pomoca gra¬ natów, rzucanych przy uzyciu zwyklych karabi¬ nów i jest wskazane zaznaczyc, ze te ulepszone osiagniecia nie sa wynikiem samego tylko faktu zwyklego zastosowania znanych rozwiazan do broni kalibru wiekszego, anizeli kaliber karabi¬ nowy wyrzutników granatów.Oczywiscie by wyrzutnik granatu mógl byc przystosowany do broni samoczynnej z hamul¬ cem u wylotu lufy, co jest glqwna cecha wyna¬ lazku, koniecznym bylo zneutralizowac czasowo dzialanie hamulca przy wyrzutach granalów. PL