Jak wiadomo, do wyrobu igiel do gra¬ mofonów i t. p. maszyn do mówienia na- diajje siie szczególnie wolfram i materjaly ziajwlierlaijaoe tytalfrlanii. Igly Hegjo rodzajj u ptosiadaija sipepjailne wlasciwosci, moga byc uzywane kilkakrotnie i zastosowanie przy róznych naipiisajch dzwiekowych bez uszko¬ dzenia odpowiednich brózd.Wyrób dtwtu wolframowego, szczegól¬ nie w postaci drutu o srednicy równajacej sie brózdzie niajpiisiu jest bardzo uciazliwy.Drut wolframowy je^sij laanliwy, latiwo sie rozczepiia,, prócz teigo Jest kosiztowny. Po¬ niewaz tylko bardzo maila czesc igly styka sie faktycznie z brózda, pozadamem jest, oczywisciiie, tizyoiie miozlilwiie malej ilosci wolframu. Jezeli zastosowac igle stalowa, jako trzon, ii ziaopaihrizyc ja w ostrze z wol¬ framu lub materjalu zawieraljacego wol¬ fram, dostana wykorzystanie do danego celu wszelkie dodatnie wltetsdlwosci wol¬ framu.Wynalazek ninilejsizy ma1 mai celu wyrób igSJel z trzonem z malerjajllu tanszego, llatwiejsizeigo dio obróbkij, dk którego przy¬ mocowywalje sie ostrze z wolframu lub miaitenjiajlui zwierajacegjo tern metal.Na rysunkach przedsitalwiono na fig. 1 w rzucie pionowym precik lub drucik z ma- terjaliu kowajlneglo ria jedrnym koncu ksiztailtu stozkowego i rioizcz&pioneglo, któ¬ rego wielkosc oidlpowtaldbj wielkosci trzonu gramofonowej! lub t. p. iigly. W iprakityce trziori posilalda sredtofoe okolo Vfe mim oraz dlugosc okolo 20 mm,. Na rysunkach zaj- stosowamo ^niacznile powieksizioniy rozmiar.Na fig. 2 przedstawiono zakonczenie trzo¬ nu, na fijg. 3 — trron umieszczony w sa¬ neczkach przed matryca ze stiali twardej, na fig, 4 — tnzomi wtriaiz ,zr. saneczkami w stanie wysunietym w celu wprowadzenia stozkoweigo konca do matirycy, na' fig. 5 — w widoku zprzodu matryce z malym otworem wi dkiie, przez któiry przeprowai- diza sie dtrut wioliraimowy, na fig. 6 — prze¬ krój poprzeczny fig. 4 po kresce 6—6; na fig. 7 podobny rzut do fig. 4 wyobraza mo¬ ment, g4y drut wofrairaowy wprowadzony jest do szczeliny wi stozkowem zakoncze¬ niu falzopu, 'liia fig. 8 wndck faoncat igly **wra& i typrowaidzonjym dlratiem wolfraimo- wym, nai filg. 9 — moment praCy, w któ¬ rym uderza sie w saneczki w celu wci¬ sniecia stozkoweigo izakonczenia drutu ze stali kowajlnej do matrycy i zamkniecia szczeliny wokolo wprowadzonego dtrutu wolframowego w teini sposób, ze je motano i w slbpmilu pewnym zczepiony; na fig. 10 wykreslomlo odbJnanile drutu wolfiialmowega w malej odleglosci1 od stoz¬ kowego zakonczlemi1^ drutu staibwego; na fig. 11 saneczki' zostaly odciagniete od matrycy wraz z trzonem z wkutymi wen ka¬ walkiem drutu woHrlalmowtego, na' fi|g. 12 przedstawiono zeszlilowamie ostrej krajWe- dizui odcietego konca drutu wolframowego! na fig. 13 — gotowa igle, a na fig. 14 —¦ widok jej zprzodiu.Przy wykonywaniu wynalazku kawalek drutu, mnfej wiecej dlugosci igly gramofo¬ nowej, cbtacza sie na jednym koncu stoz- kowo i rozczepila go w celu utworzenia trzonu wedliug filg. 1. Trzon zrobibny jest z drutlu kowallmegp, najlepiej z miekkiego drutu stailojwego. Trzon ten ze stozkowO obtoczonem zakonczeniem 2 i szczelina 3, o bardzo maleJL iszemokoisci, wynloszacej oko- lo 1/6 mim, czyli) szerokosci hrózdy napisu dzwiekowieigó na plycie, umocowuje sie w odpowiednich saneczkach, skl&daijacych sie z bloku zelalznego lub stalowego 5 z wy¬ zlobieniem 6 nai górnej stronie o szeroko¬ sci, naogól równajacej sie srednicy trzonu 1. Dno zlobka posiada przekrój pólokra¬ gly o srednicy, bardzo zblizonej do gru¬ bosci trzonu,, wobec czegto dolna polowa trzonu opiera! sie dokladnie o dno zlobka 6. Górna strona trzonu lezy dokladnie na równej wysokosci lub troche wyzej, niz górna czesc saneczek, na która naklajda si^ odpowiednie plyty nakrywaijace 7 w celu mocnego, pewnego przytrzymania trzonu / w zlobku. Na tylnej strome saneczek jest umieszczone kowadlo lub powierzchnia u- derzeniiowia 7 z twardej stalli, przyczem trzon / przylega tylnym koncem scisle do kowadla Saneczki slizgaja sie po plycie 9 mie¬ dzy prowadnicami 10, 10, równoleglemi do siebie oraz do osi zlobka 6. Os zlbbka od¬ powiada osi trzonu 1. W kierunkach osi lezy matryca 11 z twardej stalli z wywiler- ceniem li po stronie, zwróconej ku trzo¬ nowi1 1. W dnie wywiercenia 12 znajduje sile w kierunku osi oitlwór 13, którego sred¬ nica równia siej szerokosci szczeliny 3. Tuz przy tylnej stronie matrycy ulozony jest nóz 14 z otwoirem 15, którego srednica rówmai sie srednicy otworu 13. Otwór roz¬ szerza sie ku tylowi! i styka sie z otworem 16 w bloku, wodzikolwtyim 17, przyczem otwór 16, odidajliajjac sile od majfoycy, zweza siieL MaltlrycaJ // pr^ymocowiana jest silnie do odpowiednio sztywnej podpory. Wy¬ wiercenie 12 oraz otwory 13, 15 i 16 leza niormalnie w kierunku osi1 trzonu / po jego wlozeniu do zlobka 6 saneczek 5 (fijg, 3), Gdy czesci1 znaijdtoja sie w polozeniu, wedlug fijg. 3, saineczldl 5 pmztesiuwfelja sie w strome inaifoycy U w celu wprowadzenia rozczepionego konca 2 trzonu do wywier¬ ceni^ 12 (fig. 4), przyczem* gdy ostoe tata¬ mi 1 jeszcze styka sile z dineim wywierce- niai, kratwedz stozkowego kbncai 21 lezy juz przy scianach tCigo wywiercenia. Obecnie wsuwa sile kawalek drutu wolframowego 1S przez otwory 16, 15, 13, aiz wolny jego ko*- niec wejdzie dó szczaliby 3. Otwór 13,szerokosc szczeliny 3 i wezsza czesc otwo¬ rów 15, 16 posiialdiaija naokól te sama sred¬ nice, co i drut wolframowy 18, czyli) te sa¬ ma szerokosc, co brózdla zwyklych brózd dzwiekowych granKrfonowych lub piodob- nych plyt. Drut wolfriaimowy przechodzi swobodnie przez wyszczególnione otwory.Na fig. 7 wykreslono przebieg, wedlug któ¬ rego dlruH: wolframowy 18 jeslt wllozony prizez otwór w pitfowiadlniiJcy 17 oraz prziez otiwjory w nOzu 14 i w matrycy 11, a wolny jego koniec dostal sile dk dna szczeliny 3 trzonu 1. Fig. 8 wykazuje, ze drut wol- frainowy 75 lezy przytLemi w osd trzonu 1.Obecnie wykonrywuije sie saline uderze¬ nie o saneczki 5, a tern samem takze o trzon / zapomoca mlotka 19 dowolnej bu¬ dowy o dowolnym napedzie. Wskutek u- derzemia stozkowy rozezeplomy koniec 2 trzonu / zosttiaje wtloczony w diio stozkom wego wywiercenia 12 matrycy if przycisnie- ty wokolo do drutu wolframowego lub przykuty. Szczelina 3 zamyka sie z obu sttion drutu wolframowego. Wolny koniec drutu zowbajje tym sposobem mocno zcze- pkmy z trzonem w jedna sztywna calosc.PodJcziata uderzenia mlotka 19 o saneczki) 5 drut wolframowy moze sile troche przesu¬ nac wiraz z trzonem 1 wi otworach 13, 14, 15, co dowodzi, ze drut wolframowy nie jest zacisniety ani w matrycy 11 ani w no¬ zu 14, ani w prowadnicy 17.Ruch saneczek 5 i trzonu 1 ku matrycy 11 z powjodlu uderzenia mlotka1 19 jest bar¬ dzo niewielki, lecz wystarcza do uksztal¬ towania stozkowego konca 2 trzonu w dnie wywiercenia 12 ii calkowitego zamkniecia szczeliny 3 wokolo drutu wolframiewego i przytloczenia metalu konca 2 szczelnie do drutu.Nastepnie nóz 14 przesuwa sie w kie- numku poprzecznym, do osi drutu w, celu odciecial drutu w niewielkiej odleglosci od przykutego konca 20 trzonu 1. Odleglosc miedzy dtnem wywiercenia! 12 i tylna stro¬ na miaitrycy 11 równa sie dlugosci wysto- jacego drutu z konca trzonu 1 gotowej igly. Otwory 15 i 16 sa rozszerzone, az£- by drut mógl swobodnie zgiiac sie w tern miejscu bez zlamania podczas dzialania noza 14.Po odcieciu drutu 18 zapomoca noza 14, odsuwajja sie satneczki 5 od matfrycy //, zabierajac gotowa igle, skladajaca sie obecnie z trzonu 1 ze stozkowymi koncem 2, którego ostrze 20 przykute jefet db ostrza wolframiowego 21. Srednica ostrza wolfra- mlowego równa sie niaogól szerokosci bró- zdy napisowi dzwiekowych graimofonowych.Dalszy przeibiegi polega naJ tern, zeby sciac krawedzie wolnego konca ostrza wol¬ framowego 21 lub go zaokraglic, a tern sar mem usunac nieróKylnosci, pochodzace z odcinania, poniewaz moglyby one uszkodzic scianki brózdy wypisów dzwiekowych na plycie gramofonowej. Osiagnac mozna u- suniecie nilerównosci' zamocowaniem trzonu ilgfry w sizybko wirujacym uchwycie i przy¬ lozenie wolnego koncaJ ostrza wolframowe¬ go 21 db dowolnego srodka szlifujacego.W tym cellu mozna przyczepic kawalek kamienia do toczenia 23 do wolnego kon¬ ca sprezyny 24 przymocowanej do dowol¬ nego odpowiedniego njoszjajkal 25 ii przyci- sikaijacej kamien dlo ostrza wolframowego,, podczais gdy igla wiruje szybko w uchwy¬ cie 22. Mozna jednak stosowac dowolne inne srodki db tbczeniiai, np. wciskajac ko¬ niec ostrza wolframowego podczas wirowa¬ nia] igly do stozkowego wyzlobienia kamie¬ nia do toczenia lub tez mozna zastapic ka¬ mien na sprezynie (fig. 12) kamieniem szyb¬ ko wirujacym.Na fig. 13 iprzedsitalwiiono gotowa igle w rzucfe bocznym, na fig. 14 w widoku kon¬ cowym. Szczelina] 3 trzonu 1 zostaje mocno zamknieta kuciem lub uderzeniem mlotka ii tylko lekki slajd jej pozostaje na po¬ wierzchni; Caly metal kutego konca 2 o^ talcza mocno druitl wolframowy, który wo¬ bec tego polaczony jest z koncem trzonu - 3 -/ w jedna calosc. Azeby mialnkowac giiejt<- kiCMSc igly, w oelu zimianiy sily lub innych wlasdiwlosbi dzwieku wtywolainegb ijgla, czy¬ li azeby wytwarzac igly db dzwieków ci¬ chych ltub pólglosnych, mozna trzon 1 zao¬ patrzyc w zwezona czesc 26; w tym celu moze byc metali trzonu obtocziony na do¬ wolna srednica ziapamoca odpowiedniego narzedzia 27, co moze byc uskutecznione równoczesnie z zeis^liLowajniem wolnego konca ostrziaJ wolfraimowego, lecz moze byc przeprowaidzione takze pózniej.W iglajch do wywolywiatniia dzwieków silnych jest tego rodzaju obtoczenie zby¬ teczne.Wykonanie powyzej opisanego sposobu moze byc równiez uskutecznione ziaipomoca przeróznych maszyn. Kalzdy srodek moze byc zastdsowtainy dlal wtlaczania stozkowe¬ go konca 1 do maittrycy, mozna1 uzyc jedne- g|o uderzenia na trzioni, lub szeregu ude- rzien, albo stosowac dluzsze równomiernie olsnienie,, ajby tylko sitbzkowy koniec trzonu przycisnal sile tak mocno wdkolo wsunie¬ tego kawalka wolframu, zeby praktycznie zlaczyl sie Z nim w jedtna calosc. PL