PL33739B1 - Sposób wyrobu lampy elektronowej z elelctrodq emisji wtórnej - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wyrobu lampy elektronowej z elektroda emisji wtórnej, to jest z elektroda, pokryta przynajmniej na czesci swej powierzchni substancja, która wysyla latwo elek¬ trony wtórne, gdy pada na nia strumien elektro - nów pierwotnych.W patentach i publikacjach opisane tsa sub¬ stancje, stosowane do wyrobu * elektrod emisji wtórnej; w publikacjach tych jest mowa przede wszystkim o potasowcach i wapniowcach, np. o barze, stroncie, cezie i o ich tlenkach, a takze o magnezie i glinie. Na ogól elektrody te moga byc latwo sporzadzane sposobami, znanymi z wyrobu katod pierwotnych, lub np. przez odparowywanie z katody pierwotnej na elektrode emisji wtórnej materialu, zawierajacego metal lub jego zwiazek/ Po przeprowadzeniu doswiadczen stwierdzono, ze uzyskuje sie bardzo dobre rezultaty, jezeli sto¬ suje sie sposób wedlug wynalazku, wedlug które¬ go w lampie elektronowej na elektrodzie emisji' wtórnej uzyskuje sie zwiazek potasowca lub wa- pniowca przez odparowanie z innej elektrody na te elektrode zwiazków, nie zawierajacych wolnego metalu, lub przez odparowanie metalu lub kilku metali albo ich zwiazków w atmosferze gazowej o dostatecznie duzym cisnieniu. Jezeli odparowu¬ je sie czysty metal, wówczas nalezy to wykonac w atmosferze gazu, który laczy sie z metalem i tworzy zwiazek; cisnienie gazu musi byc przy tym tak duze, aby zwiazek ten powstal w rzeczy¬ wistosci, a nie tworzylo sie tylko zwierciadlo me¬ talowe. Odparowywanie zwiazku metalu moze nyc dokonane w gazie obojetnym, np. w argonie lub azocie. Powloke tworzy wtedy sam zwiazek od¬ parowywany. Przy odparowywaniu zwiazków me¬ tali w reagujacej atmosferze gazowej cisnienie uzytego gazu nie musi byc tak duze, jak przy od¬ parowywanie samego tylko metalu.Stwierdzono, ze w ten sposób uzyskuje sie znacznie lepsza emisje wtórna, niz gdy metale albo zwiazek odparowuje sie w wysokiej prózni, co zalezy prawdopodobnie od wplywu, jaki struk¬ tura warstwy emitujacej elektrod emisji wtórnej wywiera na wlasciwosci emisji wtórnej. Gaz bo-wiem rozklada wszystkie czastki odparowywane, obojetnie, czy one lacza sie z gazem, czy tez ta¬ kie polaczenie nie nastepuje.Wedlug jednej z odmian sposobu wedlug wy¬ nalazku w lampie elektronowej z elektroda emisji wtórnej metal, wchodzacy w sklad warstwy emi¬ tujacej elektrody emisji wtórnej lub jego zwia¬ zek latwo rozkladajacy sie, umieszcza sie na in¬ nej elektrodzie. Po wprowadzeniu do lampy gazu, np C02 lub tlenu o wystarczajaco duzym cisnie¬ niu, wymieniony wyzej metal zostaje odparowa¬ ny. Tworzy sie przy tym tlenek na powierzchni elektrody emisji wtórnej, którego emisja wtórna jest znacznie wieksza od emisji wtórnej czystego metalu. Wedlug innej odmiany sposobu wedlug wynalazku atmosfere C02 wytwarza sie w ten sposób, ze weglan baru i strontu umieszcza sie na osobnej elektrodzie, a magnez — w innym miejscu lampy i na krótko przed rozpyleniem magnezu weglan nagrzewa sie tak, aby wydzie¬ lil sie dwutlenek wegla. Odparowuje sie przy tym równiez czesc tlenku baru i strontu, tak ze* na elektrodzie emisji wtórnej, której emisja wtór¬ na okazala sie bardzo duza, osadza sie mieszani¬ na tlenku baru, tlenku strontu i tlenku magnezu.Na rysunku' przedstawiono lampe elektrono¬ wa, która moze byc wytworzona sposobem wedlug wynalazku. W lampie 1 znajduje sie katoda 2, siatka rozrzadcza 3 i siatka ochronna 4. Elektro¬ ny, wychodzace z katody, sa doprowadzane, jak to oznaczono schematycznie strzalkami 5, wzdluz krzywego toru do elektrody 6 emisji wtórnej oraz do anody 7. W lampie znajduja sie równiez ekra¬ ny 8 i 9, które sluza do kierowania elektronów po zakrzywionych torach. Ekran 8 jest pokryty , cienka warstwa o grubosci okolo 30 jx weglanu ba¬ ru i weglanu strontu. W czasie nagrzewania elek¬ trod po zatopieniu lampy pradami wielkiej czesto¬ tliwosci, temperatura tego ekranu wzrasta w ta¬ kim stopniu, ze tworzy sie tlenek baru lub tlenek strontu, którego pary osadzaja sTe na elektrodzie emisji wtórnej; powstaje jednoczesnie atmosfe¬ ra dwutlenku wegla, reagujaca nastepnie z pew¬ na iloscia magnezu, umieszczonego w miejscu 11 na ekranie 9, z którego magnez odparowuje w miare tworzenia sie tlenku magnezu. Nalezy zwrócic przy tym uwage, aby cisnienie dwutlen¬ ku wegla bylo tak duze, by nie tworzylo sie zwier¬ ciadlo magnezowe. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wyrobu lampy elektronowej z elektro¬ da emisji wtórnej, wedlug którego material do emisji wtórnej w postaci zwiazku pota- sowca, wapniowca, magnezu lub glinu otrzy¬ muje sie przez odparowywanie, znamienny tym, ze zwiazek ten wytwarza sie na po¬ wierzchni elektrody emisji wtórnej (6) przez odparowywanie metalu w atmosferze ga^u, la¬ czacego sie z tym metalem, lub przez odparo¬ wywanie samego zwiazku w atmosferze gazu nie laczacego sie z tym zwiazkiem, przy czym w obu przypadkach stosuje sie atmosfere ga¬ zowa o dostatecznie duzym cisnieniu.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako gaz reagujacy stosuje sie C02.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze COa otrzymuje sie przez nagrzewanie i roz¬ kladanie zwiazku, zawierajacego C02 i umiesz¬ czonego w lampie, np. weglanu wapniowca.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako zwiazek metalu stosuje sie tlenek magne¬ zu, a jako gaz obojetny -^— argon lub azot. N. V. Philips* G 1 oeil ampenf a-b r ieken Zastepca: Mgr. Andrzej Au rzecznik patentowy P. O. Z. G./13 Oddz. w B-stoku — 150 zam. 2003 - 5 IX—3.XII-49 r. T.05988Do opisu patentowego nr 33739 PL