PL32182B1 - Kohle-und Eisenforschung G. m. b. H , Dusseldorf i Gelsenkirchener Bergwerks-flktien-Gesellschaft, Essen Srodek powlokowy - Google Patents

Description

Masy plastyczne z paku ze smól gazo¬ wych w stanie cieklym o wysokim punk¬ cie mieknienia, które opisano blizej w pa¬ tencie nr 30646 dotyczacym „Sposobu wy¬ twarzania masy plastycznej", nadaja isie bardzo dobrze do ochrony rur, konstruk¬ cji zelaznych oraz innych czesci budowla¬ nych, ulozonych w ziemi. Okazalo sie jed¬ nak, ze masa ochronna wiaze sie scisle z przedmiotem chronionym tylko wów¬ czas, gdy mase ochronna, nagrzana do stanu cieklego, nalozy sie na przedmiot uprzednio rozgrzany. Ten warunek powo¬ duje jednak w praktyce pewne trudnosci, które starano sie ominac przy nakladaniu goracych substancji powlokowych w ten sposób, iz najpierw pokrywano przedmiot nierozgrzany przywierajaca mocno do te¬ go przedmiotu powloka posrednia i do¬ piero na te powloke nakladano mase ochronna, rozgrzana do stanu cieklego.Przy stosowaniu mas ochronnych z twar¬ dego paku wystepuja jednak dalsze trud¬ nosci, powodowane tym, ze przywieranie powloki ochronnej do chronionego przed¬ miotu jest niedostateczne, o ile powloke posrednia sporzadzi sie w sposób zwykly z paku ze smoly gazowej. Wady tej nie udalo sie usunac przez dobieranie roz¬ maitych paków smolowych, uzytych do sporzadzania powloki posredniej, jak np. przez rozpuszczanie miekkiego paku lub tez normalnego paku brykietowego w naj-róznorodniejszych srodkach rozpuszczaja¬ cych.Okazalo sie jednak nadspodziewanie, ze zastosowanie powloki posredniej, spo¬ rzadzonej z roztworu twardego paku w stanie cieklym w odpowiednim srodku rozpuszczajacym, np. w ksylenie, wedlug patentu nr 30646, zapewnia doskonale i zupelnie trwale przywarcie powloki ochronnej do chronionego przedmiotu.Ponizej podane "przyklady umozliwiaja porównanie mocy, z jaka rózne powloki posrednie przywieraja do cial, na które zostaly nalozone.W celu porównania sporzadzono naj¬ pierw 40-procentowy roztwór miekkiego paku o punkcie mieknienia wynoszacym 50—60° (a wyznaczonym metoda kuli i pierscienia) w odpowiednich cieczach rozpuszczajacych. Nastepnie sporzadzono fozitwór paJku brykietowego o punkcie mieknienia wynoszacym 70—80° (wyzna¬ czonym ta sama metoda). Wreszcie spo¬ rzadzono roztwór paku "twardego, sklada¬ jacy sie ze stopionej mieszaniny siedem¬ dziesieciu czesci twardego paku o punk¬ cie mieknienia wynoszacym okolo 125° (wyznaczonym wpierw wspomniana me¬ toda) z trzydziestu procentami oleju an¬ tracenowego lub tez innego srodka ulat¬ wiajacego przejscie w stan ciekly; przy podanym stosunku ilosciowym obu sklad¬ ników mieszaniny punkt mieknienia tego roztworu (wyznaczony równiez metoda kuli i pierscienia) wynosi 50—60°. Sub¬ stancjami powlokowymi, sporzadzonymi wedlug powyzszych danych, powleczono zwyklym sposobem plyty zelazne i su¬ szono je w ciagu jednego dnia. Powloki z paku miekkiego i z paku brykietowego po wyschnieciu odznaczaly sie polyskiem, podczas gdy polysk powloki sporzadzonej z mieszaniny paku twardego byl zmato- wany wskutek wydzielenia sie swobodne¬ go wegla. Osuszone plyty polkryto nastep¬ nie nasycona masa z paku twardego w ten sposób, ze masa rozgrzana do stanu cie¬ klego polano najpierw powloke posrednia, nastepnie zas nalozono na to pasek juty przesyconej, a wreszcie ów pasek raz je¬ szcze polano goraca masa. Gdy po ostyg¬ nieciu polanej warstwy próbowano ja oderwac przy pomocy znajdujacego sie w niej paska jutowego, to oderwanie jej nie udalo sie w zadnym z trzech poprzed¬ nio wspomnianych przypadków. Po zam¬ knieciu próbek na przeciag trzech do czte¬ rech dni w suszarni w temperaturze oko¬ lo 40QC udalo sie jednak oderwac nalo¬ zona warstwe bez trudu w przypadkach 1 i 2, gdyz przywarcie tej warstwy do oblo¬ zonego nia przedmiotu zaniklo prawie zu¬ pelnie. W trzecim przypadku natomiast okazalo sie oderwanie nalozonej warstwy niemozliwym, gdyz jej przywarcie do przedmiotu, na który zostala ona nalozo¬ na, nie zimniejisza sie nawet wówczas, gdy zamknie sie ja w suszarni w podanej tem¬ peraturze na przeciag 14 dni lub na okres czasu jeszcze dluzszy. Zastosowanie nowej tej masy powlokowej zwieksza przy tym sama moc przywarcia powloki do przed¬ miotu, na który nalozona zostala. Dowo¬ dem tego jest przyklad nastepujacy: na plyty zelazne, zagruntowane w podany sposób, nalozono rozgrzane masy powlo¬ kowe wedlug patentu nr 30646 z ta tylko róznica, ze zamiast ijuty uzyto papy pil¬ sniowej, sporzadzonej z wlókien welnia¬ nych. Poddawszy te plyty, po oziebieniu ich do 0°C, dzialaniu spadajacej kuli stwierdzono, ze nalozone warstwy w przy¬ padkach 1 i 2 odskakuja zupelnie przy wy¬ sokosci 'Spadania wynoszacej 20—30 cm, podczas gdy w przypadku 3 odskakuja do¬ piero przy wysokosci spadania wynosza¬ cej 50—60 cm.Dalsze badania wykazaly, ze stosunek obu skladników w mieszaninie twardego paku o wysokim punkcie mieknienia z olejem antracenowym moze podlegac znacznym zmianom, gdyz dopuszczalny — 2 —udzial procentowy oleju antracenowego waha sie w granicach 10^45% i jest ogra¬ niczony faktem, iz zbyt wielki dodatek te¬ go oleju powoduje miekkosc powloki. Za¬ miast oleju antracenowego mozna uzyc takze innego srodka, nadajacego sie do te¬ go celu. Równiez punkt mieknienia paku twardego moze wahac sie w szerokich granicach, nie powinien jednak lezec po¬ nizej 110°C, udzial zas swobodnego wegla powinien przekraczac 50%. Wybór srod¬ ka rozpuszczajacego jest obojetny. Nada¬ jacymi sie znakomicie do tych celów oka¬ zaly sie jednak te srodki rozpuszczajace, które naleza do weglowodorów szeregu benzenu, np. ksylen. Stwierdzono przy tym, ze srodek powlokowy wedlug wy¬ nalazku moze byc uzyty z korzyscia do sporzadzania powloki posredniej takze wówczas, gdy zawiera mineralne lub ja¬ kiekolwiek inne skladniki dodatkowe. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe, Srodek powlokowy, znamienny tym, ze jest utworzony z palku ze smoly gazowej w stanie cieklym rozpuszczonego w ksy¬ lenie lub odpowiednim srodku rozpusz¬ czajacym, nalezacym do weglowodorów szeregu benzenu, przy czym stosuje sie pak o zawartosci wolnego wegla przekra¬ czajacej 45%, najlepiej o zawartosci 55%, i o odpowiednio mniejszej zawartosci skladników dajacych sie siarkowac, które¬ go punkt mieknienia wynosi 130°C lub wiecej. Kohle- und •Eisenforschung G. mu. b. H., Gelsenkirchener Bergwerks- A k t i e n - G e s e 11 s c h a f t Zastepca: inz. Cz. Raczynski rzecznik patentowy 40248 — 100 — XI .43 PL