Gra towarzyska, bedaca przedmiotem wynalazku, jest polaczeniem przyjemnego z pozytecznem i sklada sie: 1—z tablicy glównej [M] (Fig. 1.), 2—ze stu slupków [B] (Fig. 8), 3—z dziesieciu numerowanych tablic kon¬ trolujacych [P] (Fig. 2.), 4—z dwu kostek do rzucania (Fig. 3, 4, 5 i 6) i 5—z dziesieciu numerowanych talerzyków [F, F] (Fig. 7.).Tablica glówna [M\ (Fig. 1.) zrobiona z tektury, drzewa, blachy, lub t. p. ma- terjalu, zawiera w sobie pole kwadrato¬ we ABCD podzielone na sto równych kwadracików, stanowiacych 10 równole¬ glych kolumn pionowych po 10 kwadraci¬ ków w kazdej; z posród tych stu kwa¬ dracików 45—odpowiadajacych liczbom mnoznej — jest barwy niebieskiej, 45 — odpowiadajacych liczbom mnoznika—jest barwy czerwonej, a 10 — znajdujacych sie na przekatnej BD kwadratu ABCD— jest w polowie barwy niebieskiej, a w po¬ lowie barwy czerwonej.Z lewego boku BA kwadratu ABCD przed kazdym z dziesieciu pasów kwa¬ dracików sa umieszczone kolejno, w kie¬ runku od góry ku dolowi, liczby: 1,2, 3... 10barwy niebieskiej, odpowiadajace mnoz¬ nej, a wzdluz górnego boku BC (w kie¬ runku od lewej strony ku prawej) — liczby: 1, 2, 3,... 10 barwy czerwonej, odpowiadajace mnoznikowi. We wszyst¬ kich tych stu kwadracikach sa jedna¬ kowe stozkowate zaglebienia (5), na dnie których widac dwuczynnikowe iloczyny (zaznaczone mnozenia), w których liczby odpowiadajace mnoznej sa niebieskie, a odpowiadajace mnoznikowi—czerwone.Slupki [B] (Fig. 8.) zrobione z drzewa,, kosci, metalu, lub t. p. materjalu, wszyst-kie jednakowego ksztaltu i wielkosci, maja postac beczulki, w której na obydwu dnach sa plytkie stozkowate zaglebienia^ a w nich na dnie (a) widac, tak jak na tablicy glównej, dwuczynnikowe iloczyny (zaznaczone mnozenia) w dwu barwach: niebieskiej i czerwonej.Kazda z dziesieciu numerowanych (N— I, II, III,... X) tablic kontrolujacych [P] (Fig. 2), zrobionych z tektury lub t. p. materjalu, przedstawia kwadrat podzie- o ny tak samo jakr tablica glówna na sto równych kwadracików z ta tylko róznica ze tu na kazdym takim kwadraciku umieszczony jest w kólku odpowiedni gotowy juz iloczyn. Z pomiedzy stu ta¬ kich iloczynów dziesiec jest barwy zlo¬ tej — wygrywajacych, a dziewiecdziesiat barwy czarnej—niewygrywajacych.Dwie kostki do rzucania [D] (Fig. 3, 4, 5 i 6)—niebieska odpowiadajaca mnoz¬ nej i czerwona odpowiadajaca mnozni¬ kowi, zrobione z drzewa, kosci, metalu lub t. p. materjalu, sa jednakowej wiel¬ kosci i maja ksztalt foremnego dwunasto- sdanu. Moga byc one dwojakiego tylko rodzaju — z przetknieta przez srodek kostki osia mn (Fig. 3 i 4), lub z odcin¬ kami kuli m i n (Fig. 5 i 6), które zmu¬ szaja kostke do ulozenia sie zawsze na jednym którymkolwiek z dziesieciu jej numerowanych boków. Na kazdym z dzie¬ sieciu boków kostki wyciete sa kolejne liczby: 1, 2, 3,... 10.Kazdy z dziesieciu numerowanych {N—I, li, III... X) talerzyków [F F] (Fig. 7), zrobionych z drzewa, z tektury, jnetalu, lub t. p. materjalu, ma w srodku okragle stozkowate zaglebienie (K), które sluzy za miejsce do zlozenia przez gracza stawki; dookola tego zaglebienia znajduje sie po dziesiec stozkowatych i symetrycz¬ nie rozmieszczonych zaglebien (s), na dnie których widac dwuczynnikowe ilo¬ czyny (zaznaczone mnozenia) w dwu bar¬ wach — niebieskiej i czerwonej, z któ¬ rych kazdy jest zgodny z odpowiadaja¬ cym mu wygrywajacym iloczynem (zlo¬ tej barwy) nalezacej do tegoz talerzyka tablicy kontrolujacej.Ilosc osób bioracych udzial w tej grze moze byc 2, 5, 10, 20 i t. d.Rozpoczynajac gre, np. w dziesiec osób, nalezy rozdac kazdej po jednej tablicy kontrolujacej i po jednym nale¬ zacym do niej talerzyku; nastepnie, na tablicy glównej, w stu jej zaglebieniach, umiescic sto slupków tak, aby slupek opatrzony pewnym iloczynem byl wsta¬ wiony do odpowiedniego na tablicy glów¬ nej zaglebienia, poczem kostki puszcza sie w wirowy ruch, a gdy opadna, two¬ rzy sie z wyrzuconych liczb iloczyn; oso¬ ba posiadajaca iloczyn ten, oznaczony zlota barwa na swej kontrolujacej tabli¬ cy, otrzymuje odpowiedni slupek z tablicy glównej i umieszcza go w odpowiedniem wglebieniu talerzyka.W podobny sposób prowadzi sie gre dalej zawsze pamietajac o tern, aby nie mieszac ze soba mnoznej i mnoznika, które w tym wlasnie celu oznaczone sa róznemi barwami; gdy nadejdzie chwila, w której jedna z grajacych osób pierwsza zapelni slupkami wszystkie dziesiec za¬ glebien swego talerzyka, wówczas konczy sie partja.Wazna zaleta gry jest to, ze dzieci biorace w niej udzial, tworzac iloczyny z wyrzuconych liczb, utrwalaja sobie w pa¬ mieci w latwy sposób tabliczke mnozenia. PL