Wynalazek niniejszy dotyczy klamerek do laczenia czysci metalowych, które do¬ tychczas ze wzgledu na wysoka wytrzyma¬ losc i grubosc mogly byc laczone ze soba tylko za pomoca nitów lub srub po uprzed¬ nim wykonaniu otworów.Dotychczas takich czesci przewaznie nie laczy sie za pomoca klamerek, nadaja sie bowiem one dobrze tylko do przebija¬ nia miekkich materialów. Przy przebija¬ niu czesci metalowych zachodza czesto na¬ derwania materialu wr miejscach przebicia i inne niedokladnosci polaczenia, uniemoz¬ liwiajace zastosowanie takich klamerek do polaczen niezawodnych.Klamerka wedlug wynalazku usuwa te braki i umozliwia polaczenie twardych czesci konstrukcyjnych w ten sposób, ze w miejscach polaczenia same klamerki wybijaja jak stemple otwory w miejscach, podlegajacych laczeniu, a nie-wygniataja i nie rozrywaja materialu, po czym po ta¬ kim wybiciu klamerki zostaja zagiete i pozostaja jako laczniki. W tym celu kla¬ merki na koncach, jak to widac na rysun¬ ku, posiadaja, najlepiej, obrzeze tnace, wskutek czego staje sie mozliwe wybicie otworu w materiale przez klamerki. W ten sposób moga byc przebijane blachy o wiel¬ kiej wytrzymalosci i grubosci za pomoca klamerek, a nastepnie blachy zostaja po¬ laczone sztywno przez zagiecie konców klamerki. Grzbiety klamerek jak równiez ich konce moga byc wcisniete; do laczo-tiych czesci konstrukcyjnych, tak iz otrzy¬ muje sie gladkie powierzchnie podobnie, jak w przypadku wpuszczonych nitów lub srub. Obok tych zalet polaczenie klamer¬ kami wedlug wynalazku posiada jeszcze te zalete, ze zwieksza jednoczesnie wytrzy¬ malosc polaczenia, gdyz zarówno wytrzy¬ malosc na scinanie, jak i wytrzymalosc na zginanie klamerek sa znaczne.Oprócz tego wykonanie takiego pola¬ czenia jest tanie i latwe i mozna zastoso¬ wac dowolna liczbe czesci konstrukcyjnych i w dowolnych polozeniach wzajemnych bez znaczniejszego ich oslabienia.Klamerki najlepiej jest wykonac z dru¬ tu o przekroju okraglym lub owalnym, przy czym otwory sa wybijane przez same klamerki wT jednej przynajmniej czesci konstrukcyjnej, konce zas klamerek sa wy¬ konane jako przebijaki i najlepiej posia¬ daja powierzchnie tnaca, prostopadla do osi podluznej klamerki i wklesla. Na ry¬ sunku przedstawiono opisane ponizej przyklady wykonania klamerki wedlug wynalazku.Na fig. 1 i 2 przedstawiono polaczenie dwóch blach 1, 2 za pomoca klamerki 3.W podobny sposób moga byc laczone bla¬ chy z ksztaltownikami.Na fig. 1 i 2 palaki klamerek wystaja ponad powierzchnie blachy, na fig. 3 i 4 obydwie blachy 1 i 2 sa polaczone klamer¬ ka 3, której konce posiadaja wklesniecia o krawedziach tnacych (fig. 5 w 'powiek¬ szeniu) i sa odgiete na zewnatrz.Fig. 6 i 7 przedstawiaja podobne po¬ laczenie, w którym grzbiet klamerki mie¬ sci sie w7 zewnetrznej powierzchni bla¬ chy.Klamerki wedlug fig. 1 — 5 posiada¬ ja przekrój okragly, natomiast na fig. 6 i 7 przekrój jest owalny. Klamerki sa wy¬ konane najlepiej z tworzywa o wiekszej wytrzymalosci, niz tworzywo laczonych czesci.Fig. 8 przedstawia skrzydlo nosne, któ¬ rego powloka zewnetrzna U jest przymo¬ cowana do stojaków 5, 6, a belki usztyw¬ niajace 7, 8 sa polaczone za pomoca kla¬ merek 3, fig. 9 przedstawia czesc plywa¬ ka albo lodzi, której powloka zewnetrzna 9 jest polaczona za pomoca klamerek 3 z podluznicami 10, 11 i poprzeczkami 12.W miejscach polaczenia sa umieszczone po¬ za tym uszczelki, fig. 10 przedstawia ze¬ bra usztywniajace 14, fig. 11 przedstawia usztywniajace przekatne zebra, polaczone z blachami wezlowymi 16 za pomoca kla¬ merek 3, fig. 12, 13 i 14 przedstawiaja na¬ rzedzia do laczenia czesci konstrukcyjnych za pomoca klamerek, które musza byc za¬ lozone pózniej, a mianowicie w takich miejscach, do których nie mozna podejsc z maszyna. W tym celu narzedzie reczne 17, 18 zawiera klamerki, wbijane za po¬ moca rdzenia 17.Fig. 15 przedstawia polaczenie, w któ¬ rym poszczególne plyty drewniane ID, 20 sa laczone z katownikami lub innymi ksztaltownikami 21 za pomoca klamerek.Wedlug fig. 16 czesci 22, 23 sa laczone przy pomocy wpuszczonych klamerek 21, a oprócz tego na czesci 22 jest umocowa¬ na gietka czesc 25 za pomoca klamerek 3.W postaci wykonania wedlug fig. 17 dla unikniecia spaczenia cienkich blach przy wybijaniu otworów, stosuje sie pro¬ wadnice 26 klamerek 3 i podparcie 27, które w kierunku przeciwnym do wbija¬ nia klamerek przyjmuje naprezenia wste¬ pne podczas przebijania. Dokladne przy¬ leganie do siebie laczonych blach osiaga sie przez odpowiednie uksztaltowanie pro¬ wadnicy 26 i podparcia 27, polegajace na nadaniu wypuklej wzglednie kulistej po¬ wierzchni 28 podparcia 27 i zaopatrzeniu w podciecie wzglednie podtoczenie 29 pro¬ wadnicy 26.Na fig. 18 przedstawiono w jednaj* a mianowicie cienszej blasze otwory 30, wy¬ bite przez same klamerki, natomiast w — 2 —grubszej belce 31 —otwory 32, przez któ¬ re przechodzi klamerka 3, sa wywierco¬ ne. PL