Mosty zelazne skladane o zmiennej rozpietosci sa wyrabiane zwykle na zapas, przy czym przechowywane sa w magazy¬ nach i sluza do szybkiego ich zestawienia.Jezeli podobne mosty maja odpowia¬ dac swemu przeznaczeniu, powinny one przede wszystkim byc dostosowane do róz¬ norodnych potrzeb ze wzgledu na rozpie¬ tosc, szerokosc i obciazenie; poszczególne czesci mostu nie powinny posiadac rózno¬ rodnych ksztaltów, a ciezar ich powinien byc mozliwie nieduzy. Ksztalt kazdej cze¬ sci powinien byc najprostszy, tak aby most mógl byc zlozony zupelnie dokladnie przez ludzi bez wiekszych wiadomosci za¬ wodowych.Tym warunkom odpowiadaja mosty skladane wedlug wynalazku niniejszego, o malej i sredniej rozpietosci oraz dostoso¬ wane równiez do malych i duzych obcia¬ zen.Na rysunku przedstawione sa przykla¬ dy wykonania przedmiotu wynalazku. Fig. 1 przedstawia widok z boku podluznego dzwigara, fig. 2 — przekrój poprzeczny tegoz dzwigara, fig. 3 — poprzeczne umo¬ cowanie dzwigara, a fig. 4 — 8 przedsta¬ wiaja przyklady wykonania mostów w za¬ leznosci, od rozpietosci i szerokosci prze¬ sel.Poszczególny czlon mostu wedlug wy¬ nalazku sklada sie z parzystej liczby dzwi¬ garów korytkowych (fig. 1 i 2), wytwo¬ rzonych najkorzystniej przez spawanie dzwigarów o sciankach pelnych, jakkol¬ wiek moga byc one równiez dzwigarami nitowanymi lub kratowymi. O ile dzwiga¬ ry te wykonane sa jako dzwigary o scian-kach pelnych, to pasy ich mozna zaopa¬ trzyc w otwory w celu zmniejszenia cie¬ zaru dzwigarów lub ulatwienia zestawia¬ nia ich.Dalsza wazna czescia skladowa kazde¬ go czlonu mostowego sa poprzeczne wzmoc¬ nienia, sluzace do laczenia dzwigarów po¬ dluznych w ustalonych odleglosciach.Wzmocnienia te przejmuja równiez obcia¬ zenie, gdyz jak np. w mostach kolejowych na tych wzmocnieniach ukladane sa szy¬ ny lub podklady. Wzmocnien poprzecznych moze byc kilka rodzajów. W danym przy¬ kladzie zastosowane sa dwa rodzaje wzmoc¬ nien poprzecznych ("fig. 4). Wzmocnienia skrajne2 sa wykonane w postaci ram i skladaja sie z dwóch katowników, pola¬ czonych za pomoca poprzecznych belek, wytrzymalych na zgiecie; srodkowe wzmoc¬ nienie poprzeczne 3 posiada ksztalt krato¬ wnicy. Wspólna cecha czlonów w powyz¬ szy sposób wykonanych jest to, iz mozna je zestawiac w dwóch lub kilku dlugos¬ ciach, jak to przedstawiono na fig. 3 dla dzwigarów ze wzmocnieniami ksztaltu 2.Poza opisanymi czesciami skladowymi do czlonu mostowego naleza równiez zwy¬ kle lozyska oporowe, umocowane za po¬ moca srub lub podobnych narzadów lacza¬ cych.Praktyczne zastosowanie opisanych czlonów mostu skladanego uwidoczniono schematycznie w kilku przykladach wyko¬ nania na figurach 4 — 8.Fig. 4 przedstawia przekrój mostu, który jest zbudowany z osmiu podluznych dzwigarów korytkowych 1, zestawionych w ten sposób, iz tworza one cztery podluz¬ ne dzwigary dwuteowe. W ten sposób o- trzymuje sie typ normalny mostów kole¬ jowych o podwójnych dzwigarach, w za¬ stosowaniu do których czlony mostu we¬ dlug wynalazku niniejszego daja te znacz¬ na korzysc, ze przy skladaniu ich pracuje sie z ciezarem w przyblizeniu o polowe mniejszym, niz przy typie zwyklym. Po¬ za tym wchodzi tu w rachube jeszcze ta okolicznosc, ze sruby, za pomoca których korytkowe dzwigary podluzne 1 sa laczo¬ ne ze soba tworzac podwójne dzwigary podluzne o przekroju dwuteowym, sa pra¬ wie nie naprezone, zatem zestawianie mo¬ ze byc powierzone równiez silom niewy¬ kwalifikowanym.Dla malych obciazen mozna zestawic most z czlonów skladajacych sie jedynie z czterech korytkowych dzwigarów po¬ dluznych 1 i ta albo o szerokosci normal¬ nej, jak uwidoczniono na, fig. 6, albo szer¬ szych, jak to uwidoczniono w przekroju na fig. 5, przy czym w tym przypadku wzmocnienia poprzeczne 2 posiadaja dlu¬ gosc podwójna. Rozpietosc tych dwóch ro¬ dzajów mostów, jak równiez mostu we¬ dlug fig. 4, zalezy od dlugosci dzwigarów podluznych 1.Ze wspomnianych czlonów mostowych mozna jednak zestawic mosty o róznej roz¬ pietosci równiez w ten sposób, ze dwa dzwigary podluzne 1 przesuwa sie wzgle¬ dem siebie w kierunku ich osi podluznej, jak to uwidoczniono na fig. 7. Do polacze¬ nia przestawionych w ten sposób dzwiga¬ rów 1 wystarczaja zwykle sruby, które sluza jednoczesnie do umocowania wzmoc¬ nien poprzecznych 2 i 3, przy czym wszel¬ kie plyty laczace okazuja sie zbyteczne, a nawet wieksza liczba srub jest niepotrze¬ bna. W ten sposób tworzy sie podwójne dzwigary o mniejszej dlugosci niz wyno¬ si dlugosc podwójna, wiekszej zas niz po¬ jedyncza dlugosc dzwigara 1, przy czym nosnosc przedluzonego w ten sposób dzwi¬ gara podwójnego jest wieksza, anizeli nos¬ nosc pojedynczego dzwigara o przekroju korytkowym.W podobny sposób mozna bez uzycia plyt laczyc ze soba równiez trzy, cztery, jak równiez wieksza liczbe dzwigarów po¬ dluznych 1, dzieki czemu tworzy sie mo¬ sty o wiekszej rozpietosci, niz podwójna, wzglednie kilkakrotna dlugosc dzwigara — 2 —podluznego 1, (fig. 6). Szerokosc wszyst¬ kich tych mostów mozna zmieniac dowol¬ nie albo przez zastosowanie poprzecznych wzmocnien skladanych (fig. 3), albo przez zastosowanie wiekszej liczby dzwigarów podluznych 1, umieszczonych obok siebie.Zestawianie tych mostów, zaczynajac od brzegu, odbywa sie zwykle bez ruszto¬ wan, mianowicie przez wysuwanie wzdluz osi podluznej. W zwyklych mostach ten sposób zestawiania wymaga osobnego, po¬ mocniczego dzwigara równowazacego, do¬ laczonego do wysunietego z mostu dzwi¬ gara podluznego i zaopatrzonego w prze¬ ciwciezar, równowazacy wysunieta czesc mostu. PL