Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu kroju tkanin na ubrania damskie i dziecie¬ ce oraz szablonu do wykonywania tego sposobu. Wprawdzie znanych jest kilka rodzajów sposobów oraz szablonów do kro¬ ju wzmiankowanego, przy pomocy których wykonywanie kroju kalkuluje sie taniej, ale wykroje, otrzymane tymi sposobami, o- kazuja sie tak niedokladne w wymiarach i o takim mnóstwie linii, kresek, dziurek, iz znane te sposoby oraz szablony nie znala¬ zly powszechnego zastosowania. Szablon wedlug wynalazku posiada postac prosto¬ kata o dlugosci 70 cm i szerokosci 30 cm, wycietego, np, z preszpanu, odpowiednio poliniowanego i dziurkowanego po oby¬ dwóch stronach oraz zaopatrzonego w po- dzialke centymetrowa od 24 cm do 62 cm, Po obydwóch stronach szablon posiada narysowane czarne linie i wyciete na wylot otworki, oznaczone liczbami od 24 do 62; otworki te sluza do wykreslania podstawy oraz rekawów. Cyfry sa umieszczone w ko¬ lejnosci parzystej, np. 24, 26, 28 itd. U góry szablonu dla latwiejszej orientacji umie¬ szczony jest napis: „Przody" po jednej stronie i ,,Plecy" po drugiej stronie szablo¬ nu.Sposób stosowania szablonu wedlug wynalazku polega na tym, ze po wzieciu z danej osoby tylko jednej miary, np. obwo¬ du w piersiach mozna wykreslic podstawe(przód, plecy), Oraz wierzch i spód reka¬ wa, bez zadnych przy tym obliczen i mie¬ rzen. v^ ¦- v * -\ r, ' i W przypadku gdy podstawa nie odpo¬ wiada osobom o budowie wadliwej, np. z silnie rozwinietymi biodrami, n&lezy uwzglednic poprawke przy wykreslaniu podstawy przez dodanie do linii boku na wysokosci bioder pewnej liczby centyme¬ trów, odpowiadajacej brakujacej tkaninie dlugosci tego boku na wysokosci bioder.Odnosnie rysunku marynarki meskiej mozna zaznaczyc, ze do wykreslenia jej przodu (fig. 1 i 3) postepuje sie w ten spo¬ sób, ze po zdjeciu z danej osoby miary obwodu w piersiach, który wynosi np. 50 cm, przyklada sie szablon strona z napi¬ sem „Przody" na zewnatrz prawym brze¬ giem do brzegu tkaniny zlozonej podwójnie i przystepuje sie do oznaczenia pieciu punktów.Punkt A okresla krótka kreska po¬ przeczna, znajdujaca sie miedzy innymi na brzegu prawym szablonu, w górnej je¬ go polowie, oznaczona liczba 50. Punkt B okresla przeciecie linii poprzecznej z pra¬ wym brzegiem szablonu. Linia ta jest umie¬ szczona mniej wiecej w polowie szablonu i biegnie przez cala jego szerokosc; od brzegu lewego do srodka wycietych jest na niej kilkanascie otworków, oznaczonych liczbami, natomiast jej koniec od brzegu prawego nie jest oznaczony zadna liczba, gdyz sluzy do wykreslania wszystkich roz¬ miarów przodu. Punkt C oznacza sie przez otworek oznaczony liczba 50, znajdujacy sie miedzy innymi na powyzszej linii. Punkt D oznacza sie przez otworek, zaopatrzony w liczbe 50, znajdujacy sie na koncu linii, wychodzacej z punktu C w góre. Z punktu D wychodzi linia ukosna w góre w kierun¬ ku prawego brzegu szablonu, na koncu której znajduje sie otworek, okreslajacy punkt E.Po oznaczeniu wszystkich tych punk¬ tów odejmuje sie szablon i laczy punkt A z punktem B przedluzajac linie na dlugosc wedlug zdjetej miary dlugosci, np. 62 cm; — punkt D z punktem C przedluzajac linie w dól stosowaie do dlugosci linii AB; — punkt C z punktem B oznaczajac linie piersiowa; — punkt D z punktem E ozna¬ czajac ramie. Przez polaczenie lukiem punktu E z punktem A otrzymuje sie wy¬ ciecie szyi. Linie pachy otrzyma sie przez polaczenie linia krzywa punktu D z punk¬ tem C.W celu wykreslenia pleców (fig. 2 i 4) uklada sie szablon napisem „Plecy" na ze¬ wnatrz, lewym brzegiem na brzegu tkaniny zlozonej podwójnie i przystepuje sie do oznaczenie 6 punktów* Punkt F okresla krótka kreska po¬ przeczna, znajdujaca sie miedzy innymi w samym brzegu lewym, w górnej jego polowie, oznaczona liczba 50. Punkt G o- kresla przeciecie linii poprzecznej z le¬ wym brzegiem szablonu. Linia ta jest u- mieszczona powyzej polowy szablonu; od brzegu prawego do srodka jest na niej wy¬ cietych kilkanascie otworków oznaczonych liczbami, natomiast jej koniec od brzegu lewego nie jest oznaczony zadna liczba, gdyz sluzy do wykresu wszystkich rozmia¬ rów pleców. Punkt H oznacza sie przez otworek, zaopatrzony w liczbe 50 i znaj¬ dujacy sie na powyzszej linii. Punkt / o- znacza sie przez otworek, znajdujacy sie na linii, wychodzacej z punktu H w dól. Punkt J oznacza sie przez otworek oznaczony liczba 50, znajdujacy sie blizej srodka i cokolwiek wyzej punktu F. Z punktuJ wy¬ chodzi linia ukosna w dól w kierunku pra¬ wego brzegu szablonu, na koncu której znajduje sie otworek, dajacy punkt K.Oznaczywszy te punkty odejmuje sie szablon i laczy punkt F z punktem G prze¬ dluzajac linie na dlugosc zdjetej miary, po czym laczy sie punkt H z J przedluzajac linie stosownie do dlugosci linii FG, a na¬ stepnie punkt G —-z punktem H oznacza* jac linie piersiowa; punkt J, polaczony z — 2 —punktem K, okresla linie ramienia. Przez polaczenie lukiem punktu J z punktem F otrzymuje sie linie szyi. Linie pachy otrzy¬ muje sie przez polaczenie krzywa punktu K z punktem H.Wierzch rekawa (fig. 5) wykresla sie przez przylozenie szablonu do tkaniny tak, aby napis „Przody" byl na zewnatrz i nie byl skierowany w góre, jak do wykresla¬ nia przodu, ale na dól, przy czym oznacza sie 7 punktów N, M, S, T, P, O, L.Punkt N oznacza sie przez otworek, umieszczony w polowie szablonu w zala¬ maniu linii i nie oznaczony zadna liczba, gdyz sluzy do wykreslania wszystkich rozmiarów wierzchu rekawa. Na linii, wy¬ chodzacej z punktu N w góre, znajduje sie kilkanascie otworków, oznaczonych liczba¬ mi; przez oznaczenie jednego z nich licz¬ ba 50, otrzymuje sie punkt M. Punkt S o- znacza sie przez otworek, wyciety miedzy innymi na linii, wychodzacej z punktu N w dól. Punkt T oznacza sie przez otworek, wyciety na koncu linii ST prostopadlej do linii NS, przy czym linia ST wychodzi z punktu S. Punkty S i T w wykresie przodu okreslaja ramie przodu. Posrodku szablo¬ nu, powyzej linii piersiowej, znajduje sie szereg otworków oznaczonych liczbami w • ten sposób, iz np. liczba 50 odpowiada punktowi P. Punkt O oznacza sie przez otworek oznaczony liczba 50, znajdujacy sie w drugim rzedzie otworków wykona¬ nych skosnie w góre w kierunku prawego brzegu (fig. 1). Punkt L oznacza sie przez otworek oznaczony liczba 50, znajdujacy sie w rzedzie otworków dochodzacych uko¬ snie do górnego brzegu szablonu (fig. 1).Oznaczywszy te punkty odejmuje sie szablon i laczy sie punkt N z punktami M i S, wykreslajac górna linie wierzchu re¬ kawa, po czym laczy sie punkt S z T, co stanowi dolna jego szerokosc przy dloni; laczac punkt O z T przez punkt P, otrzy¬ muje sie dolna linie wierzchu rekawa.Przez polaczenie punktu L odpowiednim lukiem z punktami M i 0 otrzymuje sie bufe wierzchu rekawa.Spód rekawa (fig. 5) wykresla sie w ten sposób, ze odwraca sie tkanine lewa strona na zewnatrz i przyklada sie sza¬ blon w ten sam sposób, co w wykresie wierzchu rekawa, po czym oznacza sie szesc punktów; piec tych samych, które sluzyly do wykresu wierzchu, i jeden punkt nowy R, który sie oznacza przez otworek oznaczony liczba 50, znajdujacy sie w rzedzie otworków, wykonanych przy linii NM równolegle do niej.Punkt R laczy sie linia krzywa z punk¬ tem O, a prosta — z punktem N. Pozosta¬ le punkty laczy sie podobnie jak w wy¬ kresie wierzchu rekawa.Z powyzszego wynika, ze podstawe i rekaw kresli sie nadzwyczaj latwo i bez brania dodatkowych miar. Dopiero chcac z podstawy skroic jakas czesc ubrania wcieta, np. suknie, plaszcz itd., trzeba zdjac niektóre miary dodatkowe, przy czym: wymiar pierwszy odpowiada obwodo¬ wi w piersiach; wymiar drugi — obwodowi w pasie; wymiar trzeci — obwodowi w biodrach; wymiar czwarty — dlugosci boczku od pachy do talii; wymiar piaty — szerokosci pleców; wymiar szósty — dlugosci pleców od karkowej kostki szyi do talii; wymiar siódmy — dlugosci przodu od karkowej kostki szyi do talii na przodzie; wymiar ósmy — dlugosci danej czesci ubrania (np. sukni, plaszcza itd.); wymiar dziewiaty — dlugosci rekawa.W celu wykonania rysunku bluzki damskiej (fig. 6) dla osoby, której obwód w piersiach wynosi np. 50 cm, dlugosc bluzki — 55 cm, a dlugosc rekawa — 28 cm, kresli sie przód i plecy wedlug fig. 3 i 4. Linie AB i FG przedluza sie na dlu¬ gosc bluzki (55 cm), a stosownie do ich dlugosci podluza sie linie DC i HI. W po¬ lowie linii BC oznacza, sie punkt 1; w po- — 3 —lowie ramienia DE — punkt 2; od niego odmierza sie odcinek 3 cm w kierunku D, lecz nie na linii, ale w odstepie 1 cm po¬ wyzej, i oznacza sie punkt 3. Tak samo oznacza sie punkt 4 w kierunku E. Do linii DE od strony pachy dodaje sie 6 cm na zaszewke okreslajac punkt 5, który sie laczy linia z punktem 3, a lukiem — z punktem C, tworzac zaciecie pachy. Punkt 4 laczy sie linia z punktem E wykreslajac zaszewke.Wierzch i spód rekawa (fig. 8) kresli sie najpierw jak wedlug fig. 5, a nastepnie odpowiednia dlugosc rekawa, wynoszaca np. 28 cmr odmierza sie na linii MN (fig. 8) od punktu M do punktu a, z którego na¬ stepnie wykresla sie linie prostopadla do linii MN przez cala szerokosc wierzchu i spodu rekawa.W celu wykonania fysunku sukni (fig. 7), której obwód w piersiach wynosi np. 50 cm, obwód w pasie — 40 cm, dlugosc boczku od pachy do talii — 20 cm, dlu¬ gosc sukni — 110 cm, a dlugosc boczku przodu i pleców od pachy do biodra — 38 cm, kresli sie przód i plecy jak wedlug fig. 3 i 4 oraz zaszewke jak w bluzce dam¬ skiej. Linie AB i FG przedluza sie na dlu¬ gosc sukni (110 cm), a stosownie do ich dlugosci podluza sie linie DC i HI. Od punktu C do punktu 6 i od punktu H do punktu 7 wymierza sie dlugosc boczku do talii (20 cm). Od punktu C do punktu 8 i od punktu H do punktu 9 odmierza sie dlugosc do biodra (38 cm). Z punktów 6, 8, 7, 9 wykresla sie linie prostopadle do podluzonych linii DC i HI. Na prostopadlej w punkcie 6 odmierza sie od tego punktu do punktu 10 wciecie 5 cm. Takaz dlugosc odmierza sie od punktu 7 do punktu 11, po czym laczy sie Jiniami punkty C z 10, 10 z 8,H z //, 11 z 9.Szlafrok kresli sie tak samo jak suknie, tylko trzeba uwzglednic poszerzenie przo¬ du na zakladke przez dodanie od linii przodu AB w prawo 8 cm odstepu.Bluzeczki fantazyjne wykresla sie na dlugosc do talii, np. 40 cm. Jezeli maja byc dopasowane, to robi sie wciecie tak samo jak w sukni.Powyzszy sposób nadaje sie do kroju wszelkich ubran meskich, damskich i dzie¬ ciecych. PL