Znano i stosowano juz wytlaczanie skrzynek z blachy w celu oszczednosci ma- terjahi i ullatwieniaprodukcja masowej.Aby jednak wytlaczanie skrzynki lozysko¬ wej z jednego kawalka bylo mozliwe bez skomplikowanych zabiegów, konstrukc j a SKrzynki musi byc tak uproszczona, ze nie odpowiada juz wtedy wszystkim warun¬ kom ruchu. Próbowano wiec wyrabiac skrzynki lozyskowe, wytlaczajac je z bla¬ chy, nastepnie skladajac i spawajac kra¬ wedzie blach, co jednak nieznacznie tylko usuwa wspomniane braki. Tym sposobem mozna bylo wytlaczac z blachy tylko dwu¬ dzielne skrzynki osiowe, i Wynalazek usuwa wszystkie [wskaza¬ ne wady i umozliwia wyrób nawet bardzo zawile uksztaltowanych skrzynek osiowych w sposób tak samo prosty, jak wyrób skrzy¬ nek dwudzielnych bez wad tych ostatnich.Sposób nowy polega na tern, ze górne i dolne czesci skrzynek osiowych, wytloczo¬ ne z oddzielnych kawalków i spojone ze soba w krawedziach — sa jeszcze oprócz tego polaczone ze soba szwami spojenia, zapomoca przymocowanych do nich kryz prowadnikowych widel osiowych.Na rysunku przedstawiono dwa przy* klady wykonania niedzielonej skrzynki o- siowej o ksztalcie szczególnie skomplikowa¬ nym. Fig. 1 jest podluznym przekrojem jednego wykonania; fig. 2 — widokiem tej skrzynki w czesciowym przekroju; fig. 3 — rzutem poziomym w czesciowym prze-kroju i fig. 4 i 5 przedstawiaja przekrój podluzny, wzglednie poprzeczny drugiego wykonania.Skrzynka osiowa, wedlug wynalazku, sklada sie z dolnej czesci lOa i górnej lOb, które oddzielnie wytlacza sie z blachy i spa¬ wa w obu poziomych krawedziach A-A.Stale polaczenie obu czesci skrzynki daja kryzy c-c, sluzace do prowadzenia widel o- siowych i które, w niniejszym przykladzie, sa wykonane z blach wygietych w ksztalt V, oraz tak przynitowane do górnej i dol¬ nej czesci skrzynki, ze przechodza ponad szwami A, A. Wskutek takiej konstrukcji skrzynka osiowa otrzymuje mimo cienkich scian, nawet w najciezszych warunkach, dostateczna wytrzymalosc i pewnosc, przy- czem mimo tak skomplikowanych ksztaltów, jak na rysunku, mozna ja wykonac w bar¬ dzo prosty sposób, bo tak górna jak i dolna czesc ma przed spojeniem ksztalt otwarte¬ go koryta. Górna czesc jest np. zaopatrzo¬ na u nakrywy w wybrzuszenie o do umie¬ szczenia wezla sprezyny, w wystep 16 slu¬ zacy jako prowadzenie dla plyty nacisko¬ wej 9, panewki lozyskowej 2, spoczywaja¬ cej na czopie 1. Skrzynka posiada otwór do smarowania 14 i otwór do wsuwania pierscienia uszczelniajacego, zabezpieczaja¬ cego od kurzu. Prócz tego górna czesc skrzynki po obu bokach posiada wtloczone do wewnatrz wystepy 3, z których pierwszy opiera sie na zewnetrznej stronie panewki 2 i przenosi bezposrednio na nia boczne si¬ ly, nie wywolywujac w scianie skrzynki na¬ tezen zginajacych, natomiast wystep 7 ma zapobiegac przesunieciom panewki 2, w kierunku osi. Mimo to mozna wytloczyc górna czesc sposobem latwym i zapomoca prostych narzedzi. Dolna czesc posiada zebra k, k do podnoszenia lozyska. Na¬ krywa 11 moze byc umocowana, jak zwy¬ kle, zapomoca srub i posiada listwe 13 jako ochrone od wody. Przednia sciana komory do kurzu d, w której miesci sie pierscien uszczelniajacy e jest wykonana z oddziel¬ nej blachy g, która przylega do zeber h, znajdujacych sie w bocznych scianach gór¬ nej czesci skrzynki, tak, ze nakrywka i mo¬ ze nie byc przymocowana do skrzynki o- siowej. Inaczej w tym celu bylaby po¬ trzebna specjalna czesc przymocowana do skrzynki, gdyz kolanko nie mogloby byc wygiete z grubszej blachy skrzynki.Wykonanie wedlug fig. 4 i 5 rózni sie od pierwszego tylko tern, ze wystepy 3 i 7 nie sa wytloczone ze sciany skrzynki do wewnatrz, lecz sa umocowane na specjal¬ nej czesci pelnej m, która juz jest przymo¬ cowana na zewnetrznej sciance skrzynki, naprzyklad zapomoca przynitowania lub spawania. PL