Wkladki menstruacyjne, które by czy¬ nily zbednym uzywanie wszelkiego rodza¬ ju podpasek, pasków i t. d,, nie sa dotych¬ czas w uzyciu, jako niezdrowe i niehigie¬ niczne. Wprowadzanie ich bylo niewygod¬ ne, a wyjmowanie ich po uzyciu trudne.Istnialo równiez niebezpieczenstwo rozluz¬ nienia sie ich podczas uzycia, wskutek czego po wydobyciu z miejsca uzycia mo¬ gly w nim pozostac czesci wkladki.Wkladka menstruacyjna wedlug wyna¬ lazku niniejszego zastepuje podpaski men¬ struacyjne i odznacza sie tym, ze podczas uzytku rozszerza sie bardzo, a przed uzy¬ ciem zajmuje bardzo malo miejsca. Wklad¬ ka wedlug wynalazku, tak samo jak inne tego rodzaju wkladki, jest utworzona ze zwitka materialu wlóknistego, lecz w prze¬ ciwienstwie do innych podobnych wkladek przy wyjmowaniu wkladki zuzytej wyjete zostaja wszystkie wlókna. Wynalazek od- znacza sie równiez tym, ze podczas wyj¬ mowania nastepuje wyprostowanie i wy¬ dluzenie wkladki, która przez to przybiera mala srednice.Wkladka wedlug wynalazku posiada równiez te zalete, ze mozna ja sprzedawac w opakowaniu latwo dostepnym, w którym pozostaje az do czasu uzycia. Wkladke wprowadza sie do miejsca uzycia bezpo¬ srednio z opakowania.Inna zalete wynalazku stanowi, ze wkladka, która moze wchlaniac duza ilosc cieczy, nie posiada hrzegów ostrych lub na¬ rozy, wskutek czego jest wygodna w uzy¬ ciu.Przyklad wyfconamia przedmiotu wyna¬ lazku jest pTizedstawiomy na rysunku.Fig. 1 przedstawia chlonna mase wlók¬ nista, uzyta do wyrobu wkladki, fig. 2 — te sama mase wlóknista w stanie silnie spra¬ sowanym, nadajacym sie do uzytku, fig. 3 — wkladke w urzadzeniu, które sluzy * do^ |vrprowadzania jej do miejsca uzycia; * * fig.;4 —¦ przekrój ipodluzny tulejki urza¬ dzenia, a fig. 5 — gotowa wklaidke w tulej¬ ce wprowadzajacej.Wkladka jest utworzona z czesci, po¬ siadajacej wlasciwosci chlonne, która moz¬ na wprowadzac do miejsca uzycia oraz wyjmowac za pomoca gietkiej lub dajacej sie skladac czesci, np. sznurka.Zwykla wata znajduje sie w handlu w postaci pasm, które zwykle sa zwiniete w rolke i na calej dlugosci posiadaja jedna¬ kowa szerokosc. Wskutek takiego sposobu wytwarzania tych pasm waty wlókna ba¬ welny biegna zwykle w kierunku podluz¬ nym, a wiec pasmo waty stawia wiekszy opór na rozciaganie w kierunku podluz¬ nym, niz w kierunku poprzecznym. Ten równolegly kierunek wlókien wyzyskano do wyrobu wkladki wedlug wynalazku.Fig. 1 przedstawia pasek 10, wyciety z waty o wspomnianym kierunku wlókien, Jego dlugosc odpowiada szerokosci poczat¬ kowej pasma waty. W pasku 10 wlókna biegna poprzecznie do jego dlugosci, tak iz pasek ten móglby latwo rozluznic sie w kierunku podluznym, podczas gdy rozer¬ wanie sie wlókien w kierunku poprzecz¬ nym napotkaloby na pewien opór. W celu zwiekszenia jego wytrzymalosci w kierun¬ ku podluznym wzdluz paska przeszyta jest nitka 11. Szew ten przytrzymuje mocno poprzeczne wlókna paska, wskutek czego rozluznienie sie ich nie moze nastapic ani w kierunku podluznym, ani w kierunku po¬ przecznym. Najlepiej jest wykonac szew 11 jako szew lancuszkowy, podobnie jak przy zszywaniu worków, przy czym szew powi¬ nien wychodzic poza koniec paska tak, aby z jednego konca tego paska wystawala na znaczna dlugosc zeszyta nitka 12 w po¬ staci nitki o sciegu lancuszkowym.Pasek 10 wklada sie nastepnie do prasy i sciska sie go pod duzym cisnieniem, za¬ równo z boków, jak i z konców, wskutek czego powstaje twardy rdzen cylindryczny 13, z którego jednakze zawsze na koncu wystaje jeszcze czesc 14. Wskutek podda¬ wania paska cisnieniu szew // zostaje sci¬ sniety wewnatrz prasy mniej lub bardziej nierównomiernie, tak iz szew w sprasowa¬ nej wkladce zajmuje polozenie przedsta¬ wione na fig. 2. Matryca do wytlaczania rdzenia powinna byc nieco nizsza od wy¬ maganej dlugosci wkladki 13, wskutek cze¬ go jeden koniec rdzenia jest mniej spra¬ sowany i posiada krótka glówke 14 o wiek¬ szej srednicy oraz, jak juz wspomniano, o mniejszej spoistosci niz sam rdzen.Sprasowany w ten sposób rdzen 13 wklada sie swobodnie w tulejke z tektury lub podobnego materialu, a mianowicie tak, aby jego koniec 14 wystawal nieco z konca tulejki. Lancuszkowa nitka 12 wystaje z drugiego konca tulejki.Do wprowadzania rdzenia do miejsca uzycia sluza tulejki 15 z tektury lub po¬ dobnego materialu. Tulejka, przedstawiona na fig. 3, jest tulejka podwójna, a tulejka na fig. 5 —r tulejka pojedyncza. Wedlug fig. 3 w tulejce zewnetrznej 15 osadzona jest przesuwnie tulejka 16. Rdzen 13 wsa¬ dza sie w jeden koniec zewnetrznej tulejki 15, jak widac na fig. 4, a potem w tulejke 15 wsuwa sie tulejke 16. Mozna jednak za¬ stosowac sama tylko tulejke 15, jak widac na fig. 5. Tulejka 15 sluzy zatem nie tylko do ulatwiania uzycia wkladki, lecz rów¬ niez do opakowania i przechowywania rdzenia przed sprzedaza i uzyciem.Przy zastosowaniu tulejki podwójnej wedlug fig. 4, po wlozeniu wewnetrznej tulejki 16 do tulejki zewnetrznej 15, wypy¬ cha sie rdzen 13 z tulejki zewnetrznej wprost do miejsca uzycia. Przy wprowa- — 2 —dzaniu luzna glówka rdzenia, znajdujaca sie przy koncu tulejki 15, chroni przed ze¬ tknieciem brzegów tulejki z blona sluzo¬ wa.Podczas uzycia ciecze zostaja wchlo¬ niete przez rdzen, wskutek czego rdzen ten rozszerza sie w miejscu uzycia.Zuzyta wkladke usuwa sie przez pocia¬ gniecie za nitke 12. Wskutek tego pocia¬ gniecia caly pasek zostaje wyprostowany, poniewaz nitka biegnie przez cala jego dlu¬ gosc, W tym wyprostowanym sianie cala wkladke wyjmuje sie bardzo latwo, ponie¬ waz staje sie ona bardzo waska. Wycisnie¬ ciu wilgoci z wkladki podczas jej wyjmo¬ wania zapobiega wlasnie rozluznienie wskutek jej wyprostowania sie.W celu sprzedlazy rdzen, umieszczony w tulejce lub w tulejkach, zawija sie w przezroczysty lub podobny material opa- kunkowy tak, ze przed uzyciem rdzen jest zabezpieczony przed dotknieciem. PL