PL249060B1 - System urządzeń myjąco-dezynfekujący dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła - Google Patents

Abstract

System urządzeń myjąco-dezynfekujących dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła, składający się z tunelowych, wykonanych z elementów rurowych kojców w postaci: urządzenia do mycia oraz urządzenia do dezynfekcji, charakteryzujący się tym, że rozpoczynające się bramką wejściową urządzenie myjące (2) połączone jest za pośrednictwem bramki środkowej (3) z urządzeniem dezynfekującym, zakończonym bramką wyjściową, przy czym wewnątrz urządzenia myjącego (2), pomiędzy ramą przednią (23), ramą środkową (24), ramą tylną (25) oraz belką poprzeczną (27) osadzona jest wanna myjąca, zaś wewnątrz urządzenia dezynfekującego pomiędzy ramą przednią (23), ramą środkową (24), ramą tylną (25) oraz belką poprzeczną (27) osadzona jest wanna dezynfekująca, przy czym wanna myjąca zawiera rynnę lewą (34) oraz rynnę prawą (35), wyposażone w ścianki boczne (36), ustawione skośnie do rynny lewej (34) oraz rynny prawej (35), z kolei wanna dezynfekująca posiada dwie rynny oraz połączone z nimi ustawione skośnie boczne ścianki oraz posiadającą kształt stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem, ustawioną centralnie na całej długości wanny dezynfekującej przegrodę, przy czym w rynnie lewej (34) oraz rynnie prawej (35) wykonane są otwory rynien (57).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest system urządzeń myjąco-dezynfekujący dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła, przeznaczony do profilaktyki i leczenia chorób kończyn, ze szczególnym uwzględnieniem bydła domowego. Wynalazek dedykowany jest szczególnie do prewencji zakaźnego zapalenia skóry palców tzw. choroby Mortellaro oraz innych zakażeń indukujących choroby kończyn o bakteryjnej i grzybiczej etiologii.

Choroby kończyn to obecnie jedne z trzech najbardziej kosztownych przyczyn strat w hodowli zarówno w Polsce, jak i na świecie. Natomiast kulawizny, mastitis i jałowość to kluczowe choroby wpływające na opłacalność produkcji mleka i mięsa wołowego. Choroby kończyn u krów, mają wieloczynnikowe podłoże, ale warunki zoohigieniczne w oborze odgrywają w ich przypadku kluczowe znaczenie. Przyczyny kulawizn to przede wszystkim bakterie i grzyby. W Polsce szacuje się, że kliniczna forma mastitis dotyczy 6,5% krów, natomiast forma podkliniczna (utajona) została zaobserwowana aż w 43,4% badanych przypadkach. Z powodu jałowości i zaburzeń układu rozrodczego brakuje się ok. 40% krów. Z kolei straty jakie przynoszą hodowcom choroby racic takie jak choroby Mortellaro u bydła są znaczne i składają się na nie koszty bezpośrednie oraz „ukryte”. Możemy do nich zaliczyć: obniżoną wydajność mleczną, wywołaną niskim spożyciem paszy, wychudzenie, problemy z rozrodem i inne. Zarówno w przypadku mastitis i chorób kończyn występują koszty związane ze stratą mleka, większymi kosztami związanymi z leczeniem i obsługą, kosztami zakupu nowych sztuk oraz kosztami korekcji racic jak i leczenia weterynaryjnego. Choroby racic mają negatywny wpływ na dobrostan zwierząt, powodując dyskomfort, wydłużony czas leżenia, bez pobierania pokarmy, wpływają też na zmiany w behawiorze i są bolesne dla zwierząt, co prowadzi do bezpośrednich dodatkowych wydatków (np. konieczna dodatkowa praca w gospodarstwie, korekcja, leczenie) i pośrednie straty ekonomiczne (np. zmniejszona produkcja mleka, odrzucone mleko, zmieniona wydajność reprodukcyjna, słabszy przyrost masy ciała, wczesny ubój i interakcje z innymi chorobami, takimi jak np. zapalenie wymienia). Ponadto, kulawizny z ekonomicznego punktu widzenia są uznawane za jeden z istotnych czynników powodujących zaburzenia w zdrowiu bydła mlecznego. Badania jednoznacznie wskazują, że kulawizny mają negatywny wpływ na wydajność stada i opłacalność produkcji. Koszty kulawizn i chorób Mortellaro szacuje się odpowiednio na 307,50 ± 8,40 EUR i 391,80 ± 10,00 EUR w przeliczeniu na sztukę. Autorzy tych badań dodatkowo obliczyli koszt kulawizny także w przeliczeniu na każdy dodatkowy tydzień na poziomie 12,10 ± 0,36 EUR na pojedynczą krowę. W konsekwencji dochodzi do znaczącego obniżenia dobrostanu zwierząt, spadków w wydajności mleka oraz pogorszenia wskaźników rozrodu. Chorobę Mortellaro wywołują najczęściej bakterie: Fusobacterium necrophorum, Treponema sp. oraz Borrelia sp. Ponadto, Fusobacterium necrophorum to patogen indukujący również zanokcicę u bydła. Inne patogeny wywołujące zakażenia i choroby kończyn u bydła to bakterie z między innymi rodzaju Bacteroides sp., Prevotella sp. i inne. Patogeny te, to w znacznej części bezwzględne bakterie beztlenowe, stąd ich izolacja i diagnostyka wymagają zaawansowanych metod hodowli i namnażania. Należy dodać, że nadmierne i niewłaściwe wykorzystanie antybiotyków prowadzi do antybiotykooporności patogenów, w tym wywołujących także inne choroby bydła np. mastitis u krów. Mimo zastosowanej prewencji, hodowca nie jest w stanie zupełnie wyeliminować chorób w stadzie bydła, gdyż bakterie chorobotwórcze bytują również na ściółce, w paszy, wodzie czy elementach wyposażenia obory. Konsekwencją leczenia antybiotykami jest obecność w krwioobiegu krów substancji takich jak m.in. cefalosporyny, tetracykliny, ampicyliny i innych, które wydzielane są z organizmu zwierzęcia wraz z mlekiem. Mleko od krów leczonych antybiotykami podlega utylizacji i tym samym nie może trafić do konsumenta.

Powyżej przedstawiona problematyka znalazła swoje odzwierciedlenie w literaturze, której wykaz stanowi załącznik do opisu.

Na rynku dostępne są różne środki do profilaktyki oraz leki do zwalczania chorób kończyn takich jak choroby Mortellaro, wrzody podeszwy, zapalenia palca, zanokcica. Mimo wielu badań i dostępnych na rynku środków, nadal brakuje kompleksowych i łatwych do wdrożenia w stadach rozwiązań. Ponadto, preparaty do profilaktyki i dezynfekcji bazują na wąskiej grupie substancji aktywnych (siarczan miedzi, formalina, aldehyd glutarowy), przez co leczenie kulawizn jest trudne i kosztowne. Z kolei skuteczna diagnostyka wymaga najczęściej odseparowania krowy i oceny stanu zdrowotności kończyn i racic.

W stanie techniki, brak jest spójnego, kompleksowego i uniwersalnego urządzenia lub systemu, umożliwiającego przeprowadzenie kompleksowej profilaktyki, rozpoczynającej się od procesu dezynfekcji kończyny i racic, poprzez dezynfekcję wstępną oraz kończąc na dezynfekcji właściwej. Dopiero złożone działania, umożliwiające zwiększenie efektywności przeciwdrobnoustrojowej preparatów do dezynfekcji mogą przynieść hodowcom bydła zdecydowanie lepszy efekt niż obecnie dostępne środki używane jednoetapowo np. w formie kąpieli racic.

Obecnie w większości stad stosowane są jedynie wanny do kąpieli racic w miejscach przepędu zwierząt, np. po wyjściu z hali udojowej, w których umieszczany jest roztwór do dezynfekcji. Roztwór ten bazuje najczęściej na siarczanie miedzi lub kąpieli w formalinie czy produktach z aldehydem glutarowym. Każdy z nich powinien być wymieniony po przejściu przez wannę ściśle określonej liczby zwierząt, średnio około 200-250 sztuk. Jest to problematyczne w czasie doju, przez co wymiana w dużych stadach jest wykonywana np. dopiero na koniec doju lub przez rozpoczęciem kolejnego. Roztwór po przejściu 2- lub 3-krotnej liczby zwierząt traci właściwości dezynfekcyjne, a co więcej znacząco zmienia swoją koncentrację a tym samym traci właściwości biobójcze i może stać się wektorem w przenoszeniu patogenów i przyczyniać się do rozwoju innych jednostek chorobowych np. mastitis.

Ze stanu techniki znany jest polski wynalazek o nr P.348186, którego przedmiotem jest sposób dezynfekcji kopyt zwierząt hodowlanych, przede wszystkim bydła, zwłaszcza krów mlecznych trzymanych w oborze. Sposób charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie oczyszcza się kopyta za pomocą automatycznego układu płukania, natryskującego wodę lub inny środek czyszcząc y, zawierający mydło lub środek powierzchniowo czynny, w celu usunięcia wszelkich śladów odchodów, w szczególności gnoju lub innych nieczystości, na przykład pochodzących ze ściółki, po czym w drugiej fazie uprzednio oczyszczone kopyta zwierząt traktuje się środkiem dezynfekującym, przez zamoczenie lub natryskiwanie.

Z chińskiego wynalazku o nr CN112790891A znane jest urządzenie do kąpieli kopytowego zapobiegającego chorobom kopyt krów, składające się z korpusu maszyny. W korpusie maszyny znajdują się dwa przestrzenie czyszczące, rozmieszczone symetrycznie po obu stronach korpusu, a w każdej przestrzeni czyszczącej znajduje się mechanizm czyszczenia kopyt krów poprzez kąpiel leczniczą. Lewe i prawe ściany boczne każdej przestrzeni czyszczącej są połączone z przestrzenią skrobania. Urządzenie to ma zaletę w efektywnym dezynfekowaniu i czyszczeniu części kopyt krów, co chroni kopyta. Jednocześnie stopy kopytowe krów mogą być szlifowane i myte, co eliminuje rozwój bakterii na stopach, skutecznie zmniejszając ryzyko wystąpienia chorób kopyt krów. Zanieczyszczenia i śmieci z kopyt krów są usuwane przed zastosowaniem leku, co znacznie zmniejsza stopień zanieczyszczenia cieczy leczniczej, poprawiając skuteczność kąpieli leczniczej i znacznie zmniejszając konieczność częstej wymiany cieczy leczniczej.

Inny chiński wynalazek o nr CN106888981 ujawnia basen dla dużych zwierząt. Basen obejmuje korpus basenu, wejście do basenu i wyjście z basenu. Wejście do basenu i wyjście z basenu są połączone z ciałem basenu, a pomiędzy wejściem do basenu a ciałem basenu znajduje się basen do mycia nóg zwierząt, przy czym płyn do mycia nóg w basenie nie jest połączony z wodą w ciele basenu; na boku basenu do mycia nóg znajduje się pierwsze nachylenie, gdzie górny koniec pierwszego nachylenia jest połączony z basenem do mycia nóg, a dolny koniec pierwszego nachylenia jest połączony z ciałem basenu; ciało basenu jest połączone z wyjściem z basenu za pomocą drugiego nachylenia; kąty między pierwszym nachyleniem a płaszczyzną poziomą oraz między drugim nachyleniem a płaszczyzną poziomą wahają się od 0 do 35 stopni. Basen ma zalety, że przed pływaniem dużych organizmów można usunąć dużą ilość brudu przylegającego do kopyt, kopyta można w pewnym stopniu oczyścić, co pozwala uniknąć zanieczyszczenia wód w basenie przez brud z kopyt. Zapobiega to wpływowi na zdrowie organizmów podczas procedury pływania. Basen o strukturze jednolitej jest odpowiedni dla dużych organizmów z czterema kopytami, a duże organizmy z czterema kopytami mogą łatwo uzyskać dostęp do basenu.

Celem wynalazku jest opracowanie spójnego systemu urządzeń, umożliwiającego implementację w stadach programów do profilaktyki i zwalczania kulawizn u zwierząt, głównie bydła, mogącego stanowić alternatywę dla tradycyjnych wanien do kąpieli racic.

Istotą wynalazku jest system urządzeń myjąco-dezynfekujących dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła, składający się z tunelowych, wykonanych z elementów rurowych kojców w postaci: urządzenia do mycia oraz urządzenia do dezynfekcji, charakteryzujący się tym, że rozpoczynające się bramką wejściową urządzenie myjące połączone jest za pośrednictwem bramki środkowej z urządzeniem dezynfekującym, zakończonym bramką wyjściową, przy czym wewnątrz urządzenia myjącego, pomiędzy ramą przednią, ramą środkową, ramą tylną oraz belką poprzeczną osadzona jest wanna myjąca, zaś wewnątrz urządzenia dezynfekującego pomiędzy ramą przednią, ramą środkową, ramą tylną oraz belką poprzeczną osadzona jest wanna dezynfekująca, przy czym wanna myjąca zawiera rynnę lewą oraz rynnę prawą, wyposażone w ścianki boczne, ustawione skośnie do rynny lewej oraz rynny prawej z kolei wanna dezynfekująca posiada dwie rynny oraz połączone z nimi ustawione skośnie boczne ścianki, a także posiadającą kształt stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem, ustawioną centralnie na całej długości wanny dezynfekującej przegrodę, przy czym w rynnie lewej oraz rynnie prawej wykonane są otwory rynien.

Korzystnie, zarówno urządzenie myjące, jak i urządzenie dezynfekujące stanowią konstrukcje prostopadłościenne, w których ramy przednie, ramy środkowe oraz ramy tylne połączone są wzdłużnymi belkami.

Korzystnie, do wsporników drzwi lewych zamocowane są drzwi lewe, zaś do wsporników drzwi prawych zamocowane są drzwi prawe.

Korzystnie, do wzdłużnych belek zamocowane są ekrany osłaniające.

Korzystnie, bramka wejściowa, bramka środkowa oraz bramka wyjściowa zawierają dolną rurę poziomą, do której zamocowane są pionowe rury na końcach, których osadzone są pierścienie, w których zamontowane są obrotowo poziome rury.

Korzystnie, wsporniki drzwi lewych oraz wsporniki drzwi prawych zamocowane są do dolnego uchwytu ceownikowego oraz górnego uchwytu ceownikowego, jednocześnie wsporniki drzwi lewych oraz wsporniki drzwi prawych połączone są z czterema cięgłami drzwi, gdzie każdy ze wsporników zawiera po dwa cięgła drzwi, które osadzone są w ruchomym łączniku rurowym.

Korzystnie, dolny uchwyt ceownikowy zamocowany jest do dolnej rury poziomej, zaś górny uchwyt ceownikowy zamocowany jest do obrotowej rury poziomej.

Korzystnie, łącznik rurowy osadzony jest na rurze pionowej, która połączona jest cięgłem z dwuramienną dźwignią, która osadzona jest na stałe na obrotowej rurze poziomej, zaś do drugiego końca obrotowej rury poziomej zamocowana jest jednoramienna dźwignia, przy czym ramię dwuramiennej dźwigni połączone jest z siłownikiem otwierania drzwi.

Korzystnie, pomiędzy najwyżej umiejscowionymi wzdłużnymi belkami i ramą przednią zamocowany jest wspornik dyszy powietrza, w którym osadzony jest korpus dyszy powietrza z przewodem zasilającym powietrzem.

Korzystnie, w profilowanych wgłębieniach zamocowane są zasilane bocznymi przewodami cieczowymi korpusy z dyszami myjącymi.

Korzystnie, pomiędzy rynną lewą i rynną prawą znajduje się osłona daszkowa, która w bocznych ściankach posiada zamocowane korpusy z dyszami myjącymi, zasilane centralnymi przewodami cieczowymi, przy czym przewody cieczowe zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego.

Korzystnie, centralne przewody cieczowe zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego.

Korzystnie, część przednia wanny zamknięta jest osłoną czołową, do której dołączona jest osłona przednia, osłaniająca przewód cieczowy zasilania rynien oraz przewód zasilania dysz myjących.

Korzystnie, na drugim końcu rynny lewej oraz rynny prawej wycięte są otwory odpływowe.

Korzystnie, tylna części wanny myjącej zamknięta jest osłoną tylną, do której przylega osłona kolektorów.

Korzystnie, w osłonie tylnej wycięte są otwory przelewowe.

Korzystnie, część przednia wanny dezynfekującej zamknięta jest osłoną czołową, do której dołączona jest osłona dysz płuczących, osłaniająca przewód zasilania dysz myjących.

Korzystnie, w osłonie tylnej wanny dezynfekującej wycięte są otwory przelewowe oraz umiejscowiony jest kolektor układu cieczowego dezynfekującego.

Wynalazek został bliżej zaprezentowany na rysunku, na którym poszczególne figury prezentują: - fig. 1 przedstawia widok ogólny systemu myjąco-dezynfekującego dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła,

- fig. 2 przedstawia mechanizm otwierania i zamykania bramek wejściowej, środkowej i wyjściowej,

- fig. 3 przedstawia widok urządzenia myjącego,

- fig. 4 przedstawia widok wanny myjącej,

- fig. 5 przedstawia przekrój wanny myjącej w kierunku przodu wanny,

- fig. 6 przedstawia widok wanny myjącej od tyłu,

- fig. 7 przedstawia widok urządzenia dezynfekującego,

- fig. 8 przedstawia widok wanny dezynfekującej,

- fig. 9 przedstawia przekrój wanny dezynfekującej w kierunku przodu wanny,

- fig. 10 przedstawia widok wanny dezynfekującej w kierunku tyłu wanny,

- fig. 11 przedstawia widok wanny dezynfekującej od tyłu.

Jak zaznaczono na fig. 1, system myjąco-dezynfekujący dla zwierząt ma budowę modułową i zbudowany jest z bramki wejściowej 1, urządzenia myjącego 2, bramki środkowej 3, urządzenia dezynfekującego 4 i bramki wyjściowej 5. Zwierzę, po otwarciu bramki wejściowej 1, wchodzi do urządzenia myjącego 2, w tym czasie bramka środkowa 3 jest zamknięta. Po jego wejściu bramka wejściowa 1 zostaje zamknięta i rozpoczyna się mycie, po skończeniu mycia, bramka środkowa 3 zostaje otwarta, zwierzę przechodzi do urządzenia dezynfekującego 4 w tym czasie bramka wyjściowa 5 jest zamknięta. Po wejściu zwierzęcia do urządzenia dezynfekującego 4, bramka środkowa 3 zostaje zamknięta. Po skończeniu dezynfekcji, bramka wyjściowa 5 zostaje otwarta, zwierzę wychodzi z systemu urządzeń myjąco-dezynfekujących. Wymienione powyżej: ramka wejściowa 1, bramka środkowa 3 i bramka wyjściowa 5 mają taką samą rurową budowę.

Na fig. 2 widać, że bramki mają układ bramowy zawierający dolną rurę poziomą 6, do której to rury zamocowano na stałe pionowe rury 7, na końcach, których zamocowano pierścienie 8, w których osadzono obrotowo poziomą rurę 9. Wsporniki drzwi lewych 10 i wsporniki drzwi prawych 11 zamocowane są do dolnego uchwytu ceownikowego 12 i górnego uchwytu ceownikowego 13, zaś dolny uchwyt ceownikowy 12 zamocowany jest do dolnej rury poziomej 6, a górny uchwyt ceownikowy 13 zamocowany jest do obrotowej rury poziomej 9. Wspornik drzwi lewych 10 i wspornik drzwi prawych 11 połączone są z czterema cięgłami drzwi 14, gdzie każdy ze wsporników zawiera po dwa cięgła drzwi 14, które osadzone są w ruchomym łączniku rurowym 15. Łącznik rurowy 15 osadzony jest na rurze pionowej 7, natomiast rura pionowa 7 połączona jest cięgłem 16 z dwuramienną dźwignią 17. Dwuramienna dźwignia 17 osadzona jest na stałe na obrotowej rurze poziomej 9, zaś ramię dwuramiennej dźwigni 17 połączone jest z siłownikiem otwierania drzwi 18, który zamocowany jest do wspornika siłownika 19. Wspornik siłownika 19 na stałe zamocowany jest do rury pionowej 7. Do drugiego końca obrotowej rury poziomej 9 zamocowana jest jednoramienna dźwignia 20. Do wsporników drzwi lewych 10 zamocowane są drzwi lewe 21, zaś do wsporników drzwi prawych 11 zamocowane są drzwi prawe 22. Wysunięcie tłoczyska siłownika otwierania drzwi 18 powoduje obrót dwuramiennej dźwigni 17 razem z obrotową poziomą rurą 9, która na drugim końcu posiada jednoramienną dźwignię 20, która poprzez cięgła 16 przesuwa łączniki rurowe 15 do góry razem z cięgłami 14, powodując tym samym przesuwanie wspornika drzwi lewych 10 i wspornika drzwi prawych 11. Przesuwanie to odbywa się po dolnej rurze poziomej 6 i obrotowej poziomej rurze 9. Układ taki zapewnia poziomy przesuw drzwi lewych 21 i prawych 22. Na niniejszej figurze ujęto ponadto ramę środkową 24 oraz ramę tylną 25. Wewnątrz kojca, do wzdłużnych belek 26 zamocowane są ekrany osłaniające 28. W dolnej części widać osłonę kolektorów 54.

Na fig. 3 ujęto element systemu w postaci urządzenia myjącego 2, które stanowi prostopadłościenny kojec zawierający ramę przednią 23, ramę środkową 24 i ramę tylną 25, które połączone są nierozłącznie wzdłużnymi belkami 26, a z przodu urządzenia belką poprzeczną 27. Wewnątrz kojca, do wzdłużnych belek 26 zamocowane są ekrany osłaniające 28. U góry kojca pomiędzy najwyżej umiejscowionymi wzdłużnymi belkami 26 i ramą przednią 23 zamocowany jest wspornik dyszy powietrza 29, w którym osadzony jest korpus dyszy powietrza z przewodem zasilającym powietrzem 31. Wewnątrz urządzenia myjącego 2, pomiędzy ramami przednią 23, środkową 24, tylną 25 oraz belką poprzeczną 27 osadzona jest wanna myjąca 33 ze ściankami bocznymi 36, a w ściankach tych zamocowane są korpusy z dyszami myjącymi 38. Wanna posiada postać dwóch rynien: rynny lewej 34 i rynny prawej 35 z otworami rynien 57. Na całej długości wanny 33 pomiędzy rynną lewą 34 i prawą 35 znajduje się osłona daszkowa 40. Na figurze ujęto także przewód cieczowy zasilania rynien 46, przewód zasilania dysz myjących 49, kolektor układu cieczowego myjącego 43, kolektor odpływowy 52 oraz kolektor przelewowy 56.

Jak ujęto na fig. 4 wanna myjąca 32 posiada postać dwóch rynien: rynny lewej 34 i rynny prawej 35 z ściankami bocznymi 36, ustawionymi skośnie do ich dna. Na całej długości wanny 32, pomiędzy rynną lewą 34 i prawą 35 znajduje się osłona daszkowa 40, która posiada zamocowane korpusy z dyszami myjącymi 38, zasilane bocznymi przewodami cieczowymi 39, a te z kolei zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego 43. W rynnie lewej 34 i rynnie prawej 35 wykonane są otwory rynien 57, a pod rynnami 34, 35 zamocowane jest dno rynien 44, tworząc w ten sposób przestrzeń, do której wtłaczana jest ciecz myjąca, zasilana przewodem zasilania rynien 46. W części przedniej wanny 32 widać osłonę przednią 48, osłaniającą przewód cieczowy zasilania rynien 46 i przewód zasilania dysz myjących 49. Na drugim końcu rynny lewej 34 i rynny prawej 35, wycięte są otwory odpływowe 51, przez które ciecz trafia do kolektora odpływowego 52. Tylna części wanny 32, zamknięta jest osłoną tylną 53, do której przylega osłona kolektorów 54. W osłonie tylnej 53 wycięte są otwory przelewowe 55, skąd nadmiar cieczy trafia do kolektora przelewowego 56.

Fig. 5 prezentuje także elementy, które nie zostały uwzględnione na fig. 4. Wanna myjąca 32 posiada postać dwóch rynien: lewej 34 i rynny prawej 35 z ustawionymi skośnie ściankami bocznymi 36. W wyprofilowanych wgłębieniach 37 zamocowane są korpusy z dyszami myjącymi 38. Na całej długości wanny myjącej 32 pomiędzy rynną lewą 34 i prawą 35 znajduje się osłona daszkowa 40, która w bocznych ściankach 41 posiada zamocowane korpusy z dyszami myjącymi 38, zasilane centralnymi przewodami cieczowymi 42. Przewody cieczowe 39 i centralne przewody cieczowe 42 zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego 43. W rynnie lewej 34 i rynnie prawej 35 wykonane są otwory rynien 57. Pod rynnami 34, 35 zamocowane jest dno rynien 44, tworząc w ten sposób przestrzeń, do której wtłaczana jest ciecz myjąca z kolektora zasilającego rynny 45. Część przednia wanny 32 zamknięta jest osłoną czołową 47, do której dołączona jest osłona przednia 48, osłaniająca przewód cieczowy zasilania rynien i przewód zasilania dysz myjących 49. Osłona czołowa 47 posiada dwa prostokątne wycięcia, dzięki którym korpusy z dyszami spłukującymi 50, umieszczonymi w ściance dysz spłukujących 58 kierują strumienie cieczy w kierunku tyłu wanny 32.

W innym rzucie wanny myjącej, na fig. 6 uwidoczniono rynnę lewą 34 oraz rynnę prawą 35 z ustawionymi skośnie ściankami bocznymi 36. Pomiędzy rynnami 34, 35 znajduje się osłona daszkowa 40. Z przodu figury widać kolektor układu cieczowego myjącego 43, kolektor odpływowy 52 oraz kolektor przelewowy 56, które chronione są przez osłona kolektorów 54. Przewody cieczowe 39 zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego 43. W górnej części figury ujęto korpusy z dyszami myjącymi 38. W rynnie lewej 34 i prawej 35 wykonane są otwory rynien 57.

Jak widać na fig. 7, element systemu według wynalazku w postaci urządzenia dezynfekującego 4 podobnie jak urządzenie myjące 2 zbudowane jest jako prostopadłościenny kojec zawierający ramę przednią 23, ramę środkową 24 i ramę tylną 25, które połączone są nierozłącznie wzdłużnymi belkami 26. Wewnątrz kojca, do wzdłużnych belek 26 zamocowane są ekrany osłaniające 28. U góry kojca pomiędzy najwyżej umiejscowionymi wzdłużnymi belkami 26 i ramą przednią 23 zamocowany jest wspornik dyszy powietrza 29, w którym osadzony jest korpus dyszy powietrza 30 z przewodem zasilającym powietrzem 31. Wewnątrz urządzenia dezynfekującego 4, osadzona jest wanna dezynfekująca 59. Z przodu figury widać kolektor odpływowy 52 oraz kolektor przelewowy 56. W osłonie kolektorów wanny 66 znajduje się kolektor układu cieczowego dezynfekującego 67.

Na fig. 8 zaprezentowano fragment wanny dezynfekującej 59, która ma budowę dwurynnową 60, o skośnie ustawionych bocznych ściankach 61 i centralnie ustawionej na całej długości wanny przegrodzie 62. Przegroda 62 jest w kształcie stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem. W celu wyrównania poziomu cieczy w obu rynnach 60, przez przegrodę 62 przechodzi rura łącząca 63. Widać, że na drugim końcu rynien dezynfekujących 60 wycięte są otwory odpływowe 51, przez które ciecz trafia do kolektora odpływowego 52. Tylna części wanny dezynfekującej 59 zamknięta jest osłoną tylną wanny 65, do której przylega osłona kolektorów wanny 66. W osłonie kolektorów wanny 66 znajduje się kolektor układu cieczowego dezynfekującego 67. W górnej części figury zaznaczono także kolektor przelewowy 56, zaś w dolnej przewód zasilania dysz 49, osłonięty osłoną dysz płuczących 64.

Na fig. 9 widać, że wanna dezynfekująca 59 zamknięta jest osłoną czołową 47, osłaniającą przewód zasilania dysz myjących 49. Osłona czołowa 47 posiada dwa prostokątne wycięcia, dzięki którym umiejscowione są korpusy z dyszami spłukującymi 50, umieszczonymi w ściance dysz spłukujących 58. Wanna dezynfekująca 59 posiada skośnie ustawione boczne ścianki 61 i centralnie ustawioną, na całej długości wanny przegrodę 62, będącą w kształcie stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem. W celu wyrównania poziomu cieczy w obu rynnach 60, przez przegrodę 62 przechodzi rura łącząca 63. Część przednia wanny dezynfekującej chroniona jest osłoną dysz płuczących 64.

Jak widać na fig. 10, na drugim końcu rynien wycięte są otwory odpływowe 51 przez które ciecz trafia do kolektora odpływowego 52. Z kolei, w osłonie tylnej wanny 65 wycięte są otwory przelewowe 55, skąd nadmiar cieczy dezynfekującej trafia do kolektora przelewowego 56. Zaprezentowano także skośnie ustawione ścianki boczne 61 i centralnie ustawioną przegrodę 62. Do osłony tylnej wanny 65 przylega osłona kolektorów wanny 66. W osłonie kolektorów wanny 66 znajduje się kolektor układu cieczowego dezynfekującego 67, który poprzez krócice zasilające 68 napełnia wannę dezynfekującą płynem dezynfekującym.

Na fig. 11 ujęto boczne ścianki 61. Widać ponadto kolektor odpływowy 52 oraz kolektor przelewowy 56. W osłonie kolektorów wanny 66 znajduje się kolektor układu cieczowego dezynfekującego 67.

Celem sprawdzenia skuteczności systemu, Zgłaszający przeprowadził wiele badań i testów, z czego na uwagę zasługują doświadczenia przeprowadzone w 2023 r.

Doświadczenie 1.

Materiał badawczy stanowiło 86 krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej, odmiany czarnobiałej. Doświadczenie trwało 90 dni. System myjąco-dezynfekujący został umieszczony w miejscu przepędu przed halą udojową (wejście + poczekalnia) oraz na wyjściu z hali (wanna). Krowy dojone były dwukrotnie w ciągu doby, w hali udojowej. Zwierzęta podzielono na dwie równe grupy po 45 sztuk. Przed rozpoczęciem doświadczenia krowy poddane były ocenie kondycji i zdrowotności racic przez korektora i lekarza weterynarii. Liczba krów kulawych w obu grupach wynosiła średnio ok. 25 szt., co wskazuje na znaczące problemy w stadzie z kulawiznami. W tym ok. 10 szt. zwierząt miało choroby Mortellaro w stadium M1 lub M2. Wszystkie krowy, zarówno z grupy kontrolnej, jak i doświadczalnej, poddawane były tym samym, standardowym czynnościom przed i poudojowym. Krowy z grupy kontrolnej były dojone zawsze w pierwszej kolejności, a dopiero następnie uruchamiano urządzenia myjąco-dezynfekujące z systemu według wynalazku. W przypadku krów z grupy kontrolnej nie zastosowano żadnych środków do dezynfekcji czy oczyszczania racic, których działanie ma na celu zwalczenie infekcji wywołanej drobnoustrojami chorobotwórczymi. W grupie doświadczalnej przez 3 dni w tygodniu, po każdym udoju (2 razy dziennie) stosowano urządzenia opracowane dla systemu. Po 90 dniach ponownie oceniono zdrowotność kończyn w obu grupach w stadzie. W grupie kontrolnej rozkład i przyczyny kulawizn były na podobnym poziomie. W grupie doświadczalnej liczba zwierząt z problemami racic zmniejszyła się do 20 szt., przy czym tylko 6 zwierząt miało choroby Mortellaro w stadium M1 lub M2. W czasie doświadczenia w grupie kontrolnej wybrakowano 3 krowy ze względu na jałowość, a w grupie doświadczalnej 1 sztukę ze względu na złamanie kończyny.

Doświadczenie 2.

Materiał badawczy stanowiło ok. 330 krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej, odmiany czarnobiałej. Doświadczenie trwało 45 dni. Urządzenia myjąco-dezynfekujące zostały umieszczone w miejscu przepędu przed halą udojową (wejście i poczekalnia) oraz na wyjściu z hali (wanna). Krowy dojone były dwukrotnie w ciągu doby na karuzeli Gea. Zwierzęta w stadzie były podzielone na 5 grup laktacyjnych. W doświadczeniu wykorzystano 2 grupy krów w szczycie laktacji liczące po ok. 35 szt. Przed rozpoczęciem doświadczenia krowy poddane były ocenie kondycji i zdrowotności racic przez korektora, lekarza weterynarii i głównego zootechnika pracującego na fermie. Liczba krów kulawych w obu grupach wynosiła średnio ok. 15 szt., co wskazuje na znaczące problemy w stadzie z kulawiznami. W tym ok. 11 szt. zwierząt miało choroby Mortellaro w stadium M1 lub M2. Wszystkie krowy, zarówno z grupy kontrolnej, jak i doświadczalnej, poddawane były tym samym, standardowym czynnościom przed i poudojowym. Krowy z grupy kontrolnej były dojone zawsze w pierwszej kolejności, a dopiero następnie uruchamiano urządzenia myjąco-dezynfekujące według systemu. W przypadku krów z grupy kontrolnej nie zastosowano żadnych środków do dezynfekcji czy oczyszczania racic, których działanie ma na celu zwalczenie infekcji wywołanej drobnoustrojami chorobotwórczymi. W grupie doświadczalnej przez 5 dni w tygodniu, po każdym udoju (3 razy dziennie) stosowano urządzenia opracowane dla systemu. Po 45 dniach ponownie oceniono zdrowotność kończyn w obu grupach w stadzie. W grupie kontrolnej rozkład i przyczyny kulawizn były na wyższym poziomie o ok. 10%. W grupie doświadczalnej liczba zwierząt z problemami racic zmniejszyła się do 9 szt., przy czym tylko 5 zwierząt miało choroby Mortellaro w stadium M1. W czasie doświadczenia w grupie kontrolnej wybrakowano 3 krowy ze względu na jałowość ora z 1 ze względu na chorobę wymienia, a w grupie doświadczalnej 2 sztuki ze względu na jałowość.

Przeprowadzone doświadczenia potwierdziły skuteczność systemu według wynalazku.

System myjąco-dezynfekujący dla zwierząt gospodarskich, głównie bydła według wynalazku składa się z trzech podstawowych elementów, umożliwiających podział procesu mycia i dezynfekcji na trzy etapy: oczyszczenie kończyn, wstępną dezynfekcję kończyn, przede wszystkim racic oraz dezynfekcję końcową i zabezpieczenie kończyn preparatem z biofilmem, głównie racic.

Wszystkie elementy systemu powinny znajdować się w miejscach regularnych przepędów zwierząt w celu ich przyzwyczajenia do instalacji oraz zapewnienia regularnej prewencji, będącej podstawą efektywności urządzenia. Dlatego też urządzenia mogą być zainstalowane w poczekalni do hali udojowej oraz na wyjściu z hali. Po instalacji urządzenia mają zaprogramowane godziny pracy np. w czasie doju, dzięki czemu ogranicza się nakłady pracy i umożliwia pełną automatyzację na fermie.

Pierwsza część systemu, umożlwiająca przeprowadzenie etapu pierwszego w procesie mycia i dezynfekcji, znajduje się w miejscu rozpoczynającym trasę przepędu zwierząt (np. wejście do poczekalni). Urządzenie jest wyposażone w bramkę wejściową z systemem identyfikacji zwierząt (np. poprzez czytnik RFID), umożliwiając separację zwierzęcia na ok. 30-45 sekund. Oprogramowanie odczytuje numer zwierzęcia, a następnie racice są oczyszczane z wykorzystaniem specjalnych silikonowych lub materiałowych mat oraz dysz rozpylających wodę i płyn do dezynfekcji (przez około 10-15 sekund w ilości ok. 2-3 l/szt.) do oczyszczania pod ciśnieniem, co minimalizuje zużycie środka. Nadmiar płynów oraz usunięte zabrudzenia usuwane są poprzez system przewodów wyprowadzających. Po zakończeniu etapu uruchamiana zostaje bramka wyjściowa umożliwiająca przejście zwierzęcia do drugiej części urządzenia. Bramka powinna być wykonana z elementów stalowych, stalowych ocynkowanych, żelaznych, plastikowych, z materiału PVP lub z innego materiału o wysokiej odporności na uszkodzenia mechaniczne i korozję. Dodatkowo obie bramki powinny być wyposażone w siłowniki hydrauliczne, pneumatyczne lub elektryczne umożliwiające sprawne otwarcie i zamknięcie w czasie ok. 0,5-5 s. Pierwsza część urządzenia powinna umożliwiać separację jednego zwierzęcia, mieć min. 1-5 m długości oraz 0,5-10 m szerokości, 0,5-4 m wysokości i być odgrodzona od otoczenia.

Druga część systemu, umożliwiająca przeprowadzenie etapu drugiego w procesie myjąco-dezynfekującym jest dedykowana dla zwierząt z kulawiznami i czy chorobami Mortellaro na poziomie >M1 lub M2, dzięki czemu dysze aplikują środki np. tylko dla zwierząt ze zdiagnozowanymi problemami co optymalizuje koszty użytkowania systemu. Preparat np. w formie piany dezynfekuje kończyny i utrzymuje się na racicach od 3 do 7 min w czasie np. doju lub innych czynności zootechniczno-weterynaryjnych. Zastosowanie np. pianowania dodatkowo znacząco minimalizuje zużycie środka, a także zmniejsza ryzyko trafienia patogenów na wymiona krów, co jest częste przy używaniu środków płynnych. Tradycyjne wanny mogą stanowić wektory dla patogennych mikroorganizmów indukujących zapalenia wymienia u krów. Ponadto, urządzenie na bieżąco modyfikuje ilość używanego środka, a nadmiar usuwa, dzięki przewodom wyprowadzającym. Urządzenie jest wyposażone w bramkę wejściową z systemem identyfikacji zwierząt (np. poprzez czytnik RFID), umożliwiając separację zwierzęcia na 10-45 sekund. Oprogramowanie odczytuje numer zwierzęcia, a następnie racice są dezynfekowane z wykorzystaniem specjalnych dysz rozpylających płyn do dezynfekcji (przez 10-30 s. w ilości ok. 0,5-3 l/szt.) pod ciśnieniem, w formie kropli (małej lub grubej), lub piany, co minimalizuje zużycie środka. Po zakończeniu etapu uruchamiana zostaje bramka wyjściowa umożliwiająca powrót zwierzęcia do budynku inwentarskiego. Bramka powinna być wykonana z elementów stalowych, stalowych ocynkowanych, żelaznych, plastikowych, z materiału PVP lub z innego materiału o wysokiej odporności na uszkodzenia mechaniczne i korozję. Dodatkowo obie bramki powinny być wyposażone w siłowniki hydrauliczne, pneumatyczne lub elektryczne, umożliwiające sprawne otwarcie i zamknięcie w czasie od 0,5 do 5 sekund. Druga część urządzenia powinna umożliwiać separację jednego zwierzęcia, mieć od 1 do 5 m długości oraz od 0,5 do 10 m szerokości, od 0,5 do 4 m wysokości i być odgrodzona od otoczenia.

Trzeci element systemu, umożliwiający przeprowadzenie etapu trzeciego w procesie myjąco-dezynfekującym, czyli dezynfekcja końcowa, ma na celu aplikację środka o wysokiej gęstości, tworzącego biofilm na racicach, będącego warstwą ochronną i utrudniającą przyleganie odchodów i innych zanieczyszczeń do kończyn, głównie racic. Urządzenie na bieżąco modyfikuje ilość środka, uzupełniając go stopniowo np. w trakcie doju, a ponadto wanna jest opróżniania co 200-250 przejść i napełniana świeżym preparatem, dzięki przewodom wyprowadzającym. Nadmiar płynów oraz usunięte zabrudzenia usuwane są poprzez system przewodów wyprowadzających. Po zakończeniu etapu uruchamiana zostaje bramka wyjściowa umożliwiająca przejście zwierzęcia do trzeciej części urządzenia. Bramka powinna być z takich samych elementów jak wyżej wymienione bramki i posiadać analogiczne siłowniki. Druga część urządzenia powinna umożliwiać separację jednego zwierzęcia, mieć wyżej wymienione wymiary, a także być odgrodzona od otoczenia.

Wprowadzenie systemu według wynalazku w stadach specjalizujących się w produkcji bydła, w tym mleka i mięsa wołowego, umożliwi hodowcy poprawę dobrostanu zwierząt, polepszenie r entowności produkcji oraz ograniczenie zużycia leków i antybiotyków. Wdrożenie urządzeń według systemu ograniczy m.in. koszty weterynaryjne, koszty związane z brakowaniem stada, obsługą zwierząt, utratą i utylizacją mleka.

Dodatkową zaletą systemu według wynalazku będzie dostosowanie urządzenia do typowych preparatów o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych, bazujących na najczęstszych substancjach aktywnych np. siarczanie miedzi czy aldehydzie glutarowym. Proponowane urządzenie będzie więc łatwe do wdrożenia w wielu stadach bydła, zapewniając hodowcom kompleksowe rozwiązanie do prewencji i zwalczania kulawizn, ze szczególnym uwzględnieniem choroby Mortellaro u bydła.

Inną zaletą rozwiązania jest fakt, że wpasowuje się we współczesne trendy i oczekiwania konsumentów, którzy chcą, by produkcja zwierzęca odbywała się bez stosowania antybiotyków. Opisane rozwiązanie nie przyczyni się do wzrostu oporności patogenów, a proponowane w systemie urządzenia myjąco-dezynfekujące pozytywnie wpłyną na efektywność biobójczą dostępnych komercyjnie na rynku preparatów.

System według wynalazku stanowi kompleksowe podejście do prewencji kulawizn. Dezynfekcja racic bez ich dokładnego oczyszczenia ma niską efektywność, w związku z czym konieczna jest zmiana podejścia do zabiegów zootechnicznych dedykowanych do profilaktyki kulawizn.

Korzystnym rozwiązaniem jest dodatkowo fakt, że urządzenie będzie całkowicie automatyczne, w przeciwieństwie do tradycyjnych rozwiązań generujących dodatkowe nakłady pracy dla obsługi na fermach.

Rozwiązanie proponuje nieznaną w stanie techniki koncepcję zastosowanie kilku etapowego oczyszczania i dezynfekcji racic w profilaktyce, zwalczaniu choroby Mortellaro i kulawizn oraz jednoczesnego stosowania w dwóch kluczowych etapach systemów do odprowadzania oraz usuwania zużytych środków.

System myjąco-dezynfekujący dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła, przeznaczone jest do profilaktyki i leczenia chorób kończyn, ze szczególnym uwzględnieniem bydła domowego.

Claims (17)

1. System urządzeń myjąco-dezynfekujących dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza bydła, składający się z tunelowych, wykonanych z elementów rurowych kojców w postaci: urządzenia do mycia oraz urządzenia do dezynfekcji, znamienny tym, że rozpoczynające się bramką wejściową (1) urządzenie myjące (2) połączone jest za pośrednictwem bramki środkowej (3) z urządzeniem dezynfekującym (4), zakończonym bramką wyjściową (5), przy czym wewnątrz urządzenia myjącego (2), pomiędzy ramą przednią (23), ramą środkową (24), ramą tylną (25) oraz belką poprzeczną (27) osadzona jest wanna myjąca (32), zaś wewnątrz urządzenia dezynfekującego (4) pomiędzy ramą przednią (23), ramą środkową (24), ramą tylną (25) oraz belką poprzeczną (27) osadzona jest wanna dezynfekująca (59), przy czym wanna myjąca (32) zawiera rynnę lewą (34) oraz rynnę prawą (35), wyposażone w ścianki boczne (36), ustawione skośnie do rynny lewej (34) oraz rynny prawej (35), z kolei wanna dezynfekująca (59) posiada dwie rynny (60) oraz połączone z nimi ustawione skośnie boczne ścianki (61), a także posiadającą kształt stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem, ustawioną centralnie na całej długości wanny dezynfekującej (59) przegrodę (62), przy czym w rynnie lewej (34) oraz rynnie prawej (35) wykonane są otwory rynien (57).

2. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że zarówno urządzenie myjące (2), jak i urządzenie dezynfekujące (4) stanowią konstrukcje prostopadłościenne, w których ramy przednie (23), ramy środkowe (24) oraz ramy tylne (25) połączone są wzdłużnymi belkami (26).

3. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że do wsporników drzwi lewych (10) zamocowane są drzwi lewe (21), zaś do wsporników drzwi prawych zamocowane są drzwi prawe (22).

4. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że do wzdłużnych belek (26) zamocowane są ekrany osłaniające (28).

5. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że bramka wejściowa (1), bramka środkowa (3) oraz bramka wyjściowa (5) zawierają dolną rurę poziomą (6), do której zamocowane są pionowe rury (7) na końcach, których osadzone są pierścienie (8), w których zamontowane są obrotowo poziome rury (9).

6. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że wsporniki drzwi lewych (10) oraz wsporniki drzwi prawych (11) zamocowane są do dolnego uchwytu ceownikowego (12) oraz górnego uchwytu ceownikowego (13), jednocześnie wsporniki drzwi lewych (10) oraz wsporniki drzwi prawych (11) połączone są z czterema cięgłami drzwi (14), gdzie każdy ze wsporników zawiera po dwa cięgła drzwi (14), które osadzone są w ruchomym łączniku rurowym (15).

7. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że dolny uchwyt ceownikowy (12) zamocowany jest do dolnej rury poziomej (6), zaś górny uchwyt ceownikowy (13) zamocowany jest do obrotowej rury poziomej (9).

8. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik rurowy (15) osadzony jest na rurze pionowej (7), która połączona jest cięgłem (16) z dwuramienną dźwignią (17), która osadzona jest na stałe na obrotowej rurze poziomej (9), zaś do drugiego końca obrotowej rury poziomej (9) zamocowana jest jednoramienna dźwignia (20), przy czym ramię dwuramiennej dźw igni (17) połączone jest z siłownikiem otwierania drzwi (18).

9. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy najwyżej umiejscowionymi wzdłużnymi belkami (26) i ramą przednią (23) zamocowany jest wspornik dyszy powietrza (29), w którym osadzony jest korpus dyszy powietrza (30) z przewodem zasilającym powietrzem (31).

10. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że w profilowanych wgłębieniach (37) zamocowane są zasilane bocznymi przewodami cieczowymi (39) korpusy z dyszami myjącymi (38).

11. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy rynną lewą (34) i rynną prawą (35) znajduje się osłona daszkowa (40), która w bocznych ściankach (41) posiada zamocowane korpusy z dyszami myjącymi (38), zasilane centralnymi przewodami cieczowymi (42), przy czym przewody cieczowe (39) zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego (43).

12. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że centralne przewody cieczowe (42) zasilane są z kolektora układu cieczowego myjącego (43).

13. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że część przednia wanny (32) zamknięta jest osłoną czołową (47), do której dołączona jest osłona przednia (48), osłaniająca przewód cieczowy zasilania rynien (46) oraz przewód zasilania dysz myjących (49).

14. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że na drugim końcu rynny lewej (34) oraz rynny prawej (35), wycięte są otwory odpływowe (51).

15. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że tylna części wanny myjącej (32) zamknięta jest osłoną tylną (53), do której przylega osłona kolektorów (54), jednocześnie w osłonie tylnej (53) wycięte są otwory przelewowe (55).

16. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że część przednia wanny dezynfekującej (59) zamknięta jest osłoną czołową (47), do której dołączona jest osłona dysz płuczących (64), osłaniająca przewód zasilania dysz myjących (49).

17. System, według zastrz. 1, znamienny tym, że w osłonie tylnej wanny dezynfekującej (65) wycięte są otwory przelewowe (55) oraz umiejscowiony jest kolektor układu cieczowego dezynfekującego (67).