PL248530B1 - Solarne zadaszenie krzywoliniowe - Google Patents

Abstract

Solarne zadaszenie, charakteryzuje się tym, że każdy segment krokwiowy skrajnych krokwi (2), z których każda jest połączona na swoich końcach z końcami rygli (1), zawiera jeden ceownik, a pomiędzy półkami tego ceownika jest kanał, który jest zamknięty maskownicą w postaci listwy połączonej od strony swoich dłuższych krawędzi z półkami tego ceownika, a ponadto ten ceownik jest usytuowany jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia tej górnej półki stanowi płaszczyznę nośną segmentu krokwiowego tej krokwi (2), a pozostałe krokwie (2) mają segmenty krokwiowe, z których każdy zawiera dwa ceowniki usytuowane jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia górnej półki jednego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną pierwszą, zaś górna powierzchnia górnej półki drugiego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną drugą tego segmentu krokwiowego, a pomiędzy półkami każdego z ceowników segmentów krokwiowych jest kanał na kabel zamknięty maskownicą w postaci listwy połączonej od strony każdej ze swoich długich krawędzi z jedną z półek ceownika, a najbliżej siebie położone płaszczyzny nośne segmentów krokwiowych usytuowanych naprzeciwko siebie są współpłaszczyznowe, zaś płaszczyzna nośna pierwsza i płaszczyzna nośna druga w ramach danego segmentu krokwiowego są względem siebie nachylone.

Description

Przedmiotem wynalazku jest solarne zadaszenie krzywoliniowe mające zastosowanie, zwłaszcza w stacjach ładowania pojazdów elektrycznych.

Ze stanu techniki znane są rozwiązania fotowoltaicznych przekryć budowlanych integrowane bezpośrednio z budynkami - BIPV (Building Integrated Photovoltaics), w których panele fotowoltaiczne stanowią zamiennik dla tradycyjnych materiałów budowlanych wykorzystywanych w przekryciach dachowych. W szczególności znany jest sposób kształtowania wiat solarnych o płaskich dachach wypełnionych prostokątnymi panelami PV.

Z polskiego opisu wynalazku P.427279 znana jest wiata fotowoltaiczna ze skośną konstrukcją dachową i modułami fotowoltaicznymi osadzonymi na stelażu dachu.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego PL 70699 Y1 znana jest inteligentna wiata fotowoltaiczna zbudowana z modułów opartych na ramowych konstrukcjach drewnianych.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku P.441449 znana jest wiata parkingowa na samochody z dachem o kształcie powierzchni siodłowej, na którym zamocowane są płaskie panele. Wiata charakteryzuje się tym, iż przekrycie uformowane jest za pomocą dwóch grup kształtowników, przy czym wierzchołki łuków kształtowników jednej grupy są zwrócone ku górze, a wierzchołki łuków kształtowników pozostałej grupy zwrócone są ku dołowi. Ponadto każdy kształtownik ułożony jest wzdłuż krzywej łamanej o ułożonych wzdłuż łuku równych odcinkach. Każdy panel ułożony jest na dwóch sąsiadujących segmentach kształtowników. Natomiast każdy kształtownik charakteryzuje się tym, że ma na swojej górnej ściance dwie powierzchnie nośne.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego P.443762 znane jest solarne zadaszenie o kształcie paraboloidy hiperbolicznej, w którym każda z krokwi ma kształt parabolicznego łuku, a ponadto są one usytuowane w płaszczyznach pionowych równoległych względem siebie oraz prostopadłych względem płaszczyzn usytuowania rygli, a pomiędzy każdą parą sąsiadujących ze sobą krokwi są z nimi połączone płatwie pośrednie, rozmieszczone w równych odstępach, a każda z płatwi pośrednich od góry, po stronie jednej ze swoich dłuższych krawędzi ma płaszczyznę nośną pierwszą a od strony swojej drugiej dłuższej krawędzi ma płaszczyznę nośną drugą. Każdy rygiel zawiera na górnej powierzchni każdego ze swoich segmentów co najmniej jedną płatew ryglową, usytuowaną wzdłuż danego segmentu, która od góry ma płaszczyznę nośną ryglową, zaś każda z płaszczyzn nośnych danej płatwi pośredniej jest nachylona względem pozostałej z płaszczyzn nośnych tej płatwi pośredniej, a jednocześnie jest współpłaszczyznowa z najbliżej niej położoną płaszczyzną nośną usytuowanej naprzeciwko sąsiedniej płatwi pośredniej albo płatwi ryglowej. Na każdej parze sąsiadujących ze sobą współpłaszczyznowych płaszczyzn nośnych ułożony, jest połączony z nimi, pł aski czworokątny panel fotowoltaiczny.

Rozwiązania znane ze stanu techniki nie pozwalają na uzyskanie przekrycia o kształcie siodłowym, w którym zastosowane byłyby panele szklane o standardowych czworokątnych kształtach, przy jednoczesnym zapewnieniu nieskomplikowanego montażu uwzględniającego konieczność rozprowadzenia kabli instalacji fotowoltaicznej.

Solarne zadaszenie krzywoliniowe, zawierające słupy, z którymi od góry połączona jest konstrukcja dachu zawierająca dwa krzywoliniowe rygle, z których każdy jest ukształtowany wzdłuż symetrycznego łuku, przy czym rygle usytuowane są naprzeciwko siebie w równoległych względem siebie płaszczyznach pionowych oraz mają wierzchołki swoich łuków zwrócone w tą samą stronę, a ponadto do rygli są zamocowane, na swoich końcach, krokwie, z których każda ma kształt krzywej łamanej, ukształtowanej wzdłuż symetrycznego łuku, o równych odcinkach wyznaczających prostoliniowe segmenty krokwiowe, przy czym łuki krokwi są zwrócone w przeciwną stronę względem łuków rygli, a ponadto są one usytuowane w płaszczyznach pionowych równoległych względem siebie oraz prostopadłych względem płaszczyzn usytuowania rygli, a pomiędzy każdą parą sąsiadujących ze sobą krokwi są z nimi połączone płatwie stężające, rozmieszczone w równych odstępach, a z segmentami krokwiowymi połączone są czworokątne panele fotowoltaiczne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każdy segment krokwiowy skrajnych krokwi, z których każda jest połączona na swoich końcach z końcami rygli, zawiera jeden ceownik, a pomiędzy półkami tego ceownika jest kanał, który jest zamknięty maskownicą w postaci listwy połączonej od strony swoich dłuższych krawędzi z półkami tego ceownika, a ponadto ten ceownik jest usytuowany jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia tej górnej półki stanowi płaszczyznę nośną segmentu krokwiowego tej krokwi, a pozostałe krokwie mają segmenty krokwiowe, z których każdy zawiera dwa ceowniki usytuowane jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia górnej półki jednego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną pierwszą, zaś górna powierzchnia górnej półki drugiego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną drugą tego segmentu krokwiowego, a pomiędzy półkami każdego z ceowników segmentów krokwiowych jest kanał na kabel zamknięty maskownicą w postaci listwy połączonej od strony każdej ze swoich długich krawędzi z jedną z półek ceownika, a najbliżej siebie położone płaszczyzny nośne segmentów krokwiowych usytuowanych naprzeciwko siebie są współpłaszczyznowe, zaś płaszczyzna nośna pierwsza i płaszczyzna nośna druga w ramach danego segmentu krokwiowego są względem siebie nachylone.

Korzystnie połączenie maskownicy z ceownikami segmentów krokwiowych jest rozłączne.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeśli słupy są cztery, a każdy z nich jest połączony z jednym z końców rygli.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeżeli zadaszenie zawiera dwa słupy, z których każdy jest dwuramienny, rozgałęziony od góry, a ramiona każdego z tych słupów od góry połączone są z jednym z rygli.

Solarne zadaszenie według wynalazku pozwala na rozprowadzenie kabli instalacji fotowoltaicznej w jej elementach konstrukcyjnych ograniczając tym samym konieczność stosowania dodatkowych elementów zabezpieczających oraz organizujących okablowanie. Zastosowanie kanałów na kable nie wymaga dodatkowych czynności podczas montażu, a same kanały pozwalają na łatwy dostęp do przewodów, w wariancie z demontowalną maskownicą. Zadaszenie może stanowić moduł zadaszenia złożonego.

Solarne zadaszenie krzywoliniowe, według wynalazku zostało bliżej wyjaśnione w przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, na którym na fig. 1 - przedstawione jest zadaszenie w rzucie izometrycznym w pierwszym przykładzie wykonania, z częściowo zamocowanymi panelami fotowoltaicznymi, fig. 2 - w drugim przykładzie wykonania, bez zamontowanych paneli fotowoltaicznych, fig. 3 w trzecim przykładzie wykonania, bez zamocowanych paneli fotowoltaicznych, fig. 4 - krokiew w przekroju poprzecznym, w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 5 - skrajna krokiew w przekroju poprzecznym, pierwszym przykładzie wykonania, fig. 6 - krokiew w przekroju poprzecznym, w drugim przykładzie wykonania, fig. 7 - szczegół A z fig. 2 w powiększeniu.

Solarne zadaszenie krzywoliniowe, według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania ma konstrukcję dachową, która zawiera dwie grupy kształtowników, z których pierwsza zawiera dwa usytuowane naprzeciwko siebie krzywoliniowe rygle 1 z których każdy jest w postaci kształtownika ukształtowanego wzdłuż symetrycznego łuku. Ponadto rygle 1 usytuowane są naprzeciwko siebie w równoległych względem siebie pionowych płaszczyznach oraz są zwrócone wierzchołkami swoich łuków do dołu. Druga grupa kształtowników zawiera krokwie 2 zamocowane na swoich końcach do rygli 1. Każda z krokwi 2 ma kształt krzywej łamanej ukształtowanej z równych odcinków stanowiących prostoliniowe segmenty krokwiowe 2a. Ponadto krokwie 2 są usytuowane w płaszczyznach pionowych równoległych względem siebie oraz prostopadłych względem płaszczyzn usytuowania rygli 1, a ich łuk jest zwrócony swoim wierzchołkiem do góry. Rygle 1 są z kształtowników o zamkniętych przekrojach poprzecznych. Ramiona łuków kształtujących krokwie 2 są przeciwnie zorientowane w stosunku do ramion łuków kształtujących łamane rygle 1. Pomiędzy każdą parą sąsiadujących ze sobą krokwi 2 są z nimi połączone płatwie stężające 3 rozmieszczone w równych odstępach. Każdy segment krokwiowy 2a skrajnych krokwi 2, z których każda jest połączona na swoich końcach z końcami rygli 1, zawiera jeden ceownik, a pomiędzy półkami tego ceownika jest kanał 6, który jest zamknięty maskownicą 5 w postaci listwy połączonej, od strony swoich dłuższych krawędzi, z półkami tego ceownika. Ponadto ten ceownik jest usytuowany jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia jego górnej półki stanowi płaszczyznę nośną 4 segmentu krokwiowego 2a tej krokwi 2. Pozostałe krokwie 2, które są usytuowane pomiędzy krokwiami 2 skrajnymi, mają segmenty krokwiowe 2a, z których każdy zawiera dwa ceowniki usytuowane jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia górnej półki jednego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną pierwszą 4a, zaś górna powierzchnia górnej półki drugiego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną drugą 4b tego segmentu krokwiowego 2a, a pomiędzy półkami każdego z ceowników segmentów krokwiowych 2a jest kanał 6 na kabel 7 instalacji PV zamknięty maskownicą 5 w postaci listwy połączonej od strony każdej ze swoich długich krawędzi z jedną z półek ceownika. Najbliżej siebie położone płaszczyzny nośne 4, 4a i 4b segmentów krokwiowych 2a usytuowanyc h naprzeciwko siebie są współpłaszczyznowe, zaś płaszczyzna nośna pierwsza 4a i płaszczyzna nośna druga 4b w ramach danego segmentu krokwiowego 2a są względem siebie nachylone. Do każdego segmentu krokwiowego 2a zamocowane są dwa płaskie czworokątne przezierne panele fotowoltaiczne 8, z których jeden jest połączony z płaszczyzną nośną pierwszą 4a, a drugi z płaszczyzną nośną drugą 4b, tak że każdy z paneli fotowoltaicznych 8 ułożony jest na parze współpłaszczyznowych płaszczyzn nośnych 4, 4a, 4b usytuowanych na położonych naprzeciwko siebie segmentach krokwiowych 2a. Sąsiadujące ze sobą panele fotowoltaiczne 8 są od siebie oddzielone taśmą 9 butylową dwustronnie samoprzylepną. Nad taśmą 9 pomiędzy sąsiadującymi panelami fotowoltaicznymi 8 jest warstwa silikonu 10. Panele fotowoltaiczne 8 są przymocowane śrubami 11 do segmentów krokwiowych 2a. Płaszczyzny nośne 4a i 4b segmentów krokwiowych 2a są pokryte cienką blachą 12. Pomiędzy panelem fotowoltaicznym 8, a cienką blachą 12 usytuowaną na płaszczyznach nośnych 4a i 4b danego segmentu krokwiowego 2a, a także w otworach montażowych w panelach fotowoltaicznych 8 są uszczelki 13. Płatwie stężające 3 na swoich końcach przyspawane są do krokwi 2 spoiną pachwinową. Zadaszenie zawiera cztery słupy 14, z których każdy jest od góry połączony z jednym z końców jednego z rygli 1. Maskownica 5 jest połączona z kształtownikami danej płatwi stężającej 3 rozłącznie za pomocą śrubek 15. Ceowniki danego segmentu krokwiowego 2a są zespawane z sąsiadującymi z nimi segmentami krokwiowymi 2a tej samej krokwi 2, przy czym pomiędzy dwoma sąsiadującymi segmentami krokwiowymi 2a jest blacha łącząca 16 a sąsiadujące ze sobą ceowniki danego segmentu krokwiowego 2a są przyspawane do tej blachy łączącej 16 doczołowo, jeden po jednej a drugi po drugiej stronie tej blachy łączącej 16.

Solarne zadaszenie krzywoliniowe, według wynalazku w drugim przykładzie wykonania ma rygle 1 zwrócone swoimi wierzchołkami ku górze, a krokwie 2 zwrócone wierzchołkami swoich łuków do dołu. W pozostałym zakresie wykonanie jest takie jak w przykładzie pierwszym.

Solarne zasadzenie krzywoliniowe, według wynalazku w trzecim przykładzie wykonania ma dwa słupy 14, z których każdy jest dwuramienny, rozgałęziony od góry, a ramiona każdego z tych słupów są od góry połączone z jednym z rygli 1. W pozostałym zakresie wykonanie jest takie jak w przykładzie drugim.

Claims (4)

1. Solarne zadaszenie krzywoliniowe, zawierające słupy, z którymi od góry połączona jest konstrukcja dachu zawierająca dwa krzywoliniowe rygle (1), z których każdy jest ukształtowany wzdłuż symetrycznego łuku, przy czym rygle (1) usytuowane są naprzeciwko siebie w równoległych względem siebie płaszczyznach pionowych oraz mają wierzchołki swoich łuków zwrócone w tą samą stronę, a ponadto do rygli (1) są zamocowane, na swoich końcach, krokwie (2), z których każda ma kształt krzywej łamanej, ukształtowanej wzdłuż symetrycznego łuku, o równych odcinkach wyznaczających prostoliniowe segmenty krokwiowe (2a), przy czym łuki krokwi (2) są zwrócone w przeciwną stronę względem łuków rygli (1), a ponadto są one usytuowane w płaszczyznach pionowych równoległych względem siebie oraz prostopadłych względem płaszczyzn usytuowania rygli (1), a pomiędzy każdą parą sąsiadujących ze sobą krokwi (2) są z nimi połączone płatwie stężające (3), rozmieszczone w równych odstępach, a z segmentami krokwiowymi (2a) połączone są czworokątne panele fotowoltaiczne (8), znamienne tym, że każdy segment krokwiowy (2a) skrajnych krokwi (2), z których każda jest połączona na swoich końcach z końcami rygli (1), zawiera jeden ceownik, a pomiędzy półkami tego ceownika jest kanał (6), który jest zamknięty maskownicą (5) w postaci listwy połączonej od strony swoich dłuższych krawędzi z półkami tego ceownika, a ponadto ten ceownik jest usytuowany jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia tej górnej półki stanowi płaszczyznę nośną (4) segmentu krokwiowego (2a) tej krokwi (2), a pozostałe krokwie (2) mają segmenty krokwiowe (2a), z których każdy zawiera dwa ceowniki usytuowane jedną ze swoich półek od góry, a górna powierzchnia górnej półki jednego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną pierwszą (4a), zaś górna powierzchnia górnej półki drugiego z tych ceowników stanowi płaszczyznę nośną drugą (4b) tego segmentu krokwiowego (2a), a pomiędzy półkami każdego z ceowników segmentów krokwiowych (2a) jest kanał (6) na kabel (7) zamknięty maskownicą (5) w postaci listwy połączonej od strony każdej ze swoich długich krawędzi z jedną z półek ceownika, a najbliżej siebie położone płaszczyzny nośne (4, 4a i 4b) segmentów krokwiowych (2a) usytuowanych naprzeciwko siebie są współpłaszczyznowe, zaś płaszczyzna nośna pierwsza (4a) i płaszczyzna nośna druga (4b) w ramach danego segmentu krokwiowego (2a) są względem siebie nachylone.

PL 248530 Β1

2. Solarne zadaszenie według zastrz. 1, znamienne tym, że połączenie maskownicy (5) z ceownikami segmentów krokwiowych (2a) jest rozłączne.

3. Solarne zadaszenie według jednego z zastrz. od 1 do 2, znamienne tym, że słupy (14) są cztery, a każdy z nich jest połączony z jednym z końców rygli (1).

4. Solarne według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że zawiera dwa słupy (14), z których każdy jest dwuramienny, rozgałęziony od góry, a ramiona każdego z tych słupów od góry połączone są z jednym z rygli (1).