PL247753B1

PL247753B1 - Prowadnica prostego ostrza piły oscylacyjnej przeznaczona do zabiegu podwójnej i potrójnej osteotomii kości biodrowej wykonywanej u psów

Info

Publication number: PL247753B1
Application number: PL441886A
Authority: PL
Inventors: Roman Aleksiewicz; Kateryna Albu; Urszula Borowska-Skarzyńska; Małgorzata GODLEWSKA; Małgorzata Godlewska
Original assignee: Medgal Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia; Univ Rolniczy Im Hugona Kollataja W Krakowie
Priority date: 2022-07-30
Filing date: 2022-07-30
Publication date: 2025-08-25
Also published as: EP4311504B1; EP4311504C0; EP4311504A1; PL441886A1; PL4311504T3

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest prowadnica prostego ostrza piły oscylacyjnej przeznaczona do zabiegu osteotomii kości biodrowej wykonywanej u psów. Prowadnica (205) ostrza prostego piły oscylacyjnej zawiera prowadnik (210) o płaskiej dolnej ściance, którego korpus (205) jest prostopadłościenny i ma podłużny otwór przelotowy (220) o szerokości nie większej niż 3,0 mm i długości b mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu (205) prowadnika, który jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki prowadnika (210), i zestaw (230) otworów montażowych o średnicy nie większej niż 3,0 mm, których wyloty znajdują się w obrębie dolnej ścianki, z których dwa są usytuowane po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego (220), a jeden jest usytuowany po przeciwnej stronie podłużnej osi symetrii podłużnego otworu przelotowego (220) w stosunku do strony, w której są usytuowane dwa przelotowe otwory montażowe, przy czym rzuty prostopadłe wylotów przelotowych otworów montażowych najbardziej oddalonych od siebie i usytuowanych po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego (220) na podłużną oś symetrii podłużnego otworu przelotowego (220) są usytuowane pomiędzy naprzeciwległymi ściankami podłużnego otworu przelotowego.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest prowadnica prostego ostrza piły oscylacyjnej przeznaczona do zabiegu podwójnej i potrójnej osteotomii kości biodrowej wykonywanej zwłaszcza u psów.

Dysplazja stawu biodrowego psów (Canine Hip Dysplasia, CHD) jest częstą nieprawidłowością rozwojową stawów biodrowych u psów. Dysplazję stawu biodrowego charakteryzują między innymi anormalności w inklinacji i antewersji szyjki kości udowej, prowadzące do inkongruencji elementów stawu biodrowego, nierównego obciążania powierzchni stawowej i rozciągania torebki stawowej.

Wśród psów, schorzenie dotyczy głównie psów ras średnich o wadze od 11 kg do 25 kg, dużych o wadze od 26 kg do 44 kg i bardzo dużych o wadze powyżej 45 kg, u których epidemiologia występowania może sięgać nawet 65%, jak ma to miejsce w przypadku dogów niemieckich. Jednym ze sposobów opanowywania dysplazji są osteotomie korekcyjne miednicy, które uznane są za jedyne techniki, obok endoprotezowania, zabezpieczające przed następowym rozwojem zapalenia kostnostawowego stawu biodrowego.

Pierwsza z technik osteotomii korekcyjnych miednicy, a mianowicie potrójna osteotomia miednicy (TPO) psa, została wprowadzona przez B. Slocum w 1986 roku. Zabieg TPO był trzyetapową osteotomią kości miednicy polegającą na wycięciu fragmentu kości łonowej, przecięciu kości kulszowej oraz przecięciu trzonu kości biodrowej z zamknięciem osteotomii za pomocą płyty korekcyjnej. Celem zabiegu było osiągnięcie rotacji dobrzuszno-bocznej elementu kostnego wraz z panewką stawu biodrowego. W efekcie zabiegu, segment panewki był obracany, aby uzyskać pożądane zagięcie dobrzuszne i umożliwić słabo uformowanej panewce lepsze pokrycie głowy kości udowej.

Skutkiem zabiegu był wzrost powierzchni nośnej w obszarze chrząstki stawowej panewki, co w zamiarze powinno ograniczyć rozwój zwyrodnienia w stawie.

Wielkość korekcji oraz wybór techniki osteotomii ostatecznie następuje w trakcie badania rentgenowskiego. Skutkiem zabiegu staje się wzrost powierzchni nośnej w obszarze chrząstki stawowej panewki, co ma ograniczyć rozwój zwyrodnienia w stawie. Wprowadzenie nowych rozwiązań, takich jak płyty TPO/DPO blokowane, wielopłaszczyznowe, oraz opracowanie nowych technik operacyjnych, to jest DPO oraz 2,5PO, spowodowało ograniczenie inwazyjności zabiegu. Mimo tych zmian, do chwili obecnej nie zaproponowano istotnego oprzyrządowania, jakim jest prowadnica ostrza piły oscylacyjnej. Różniące się od siebie techniki potrójnej osteotomii miednicy (TPO), podwójnej osteotomii miednicy (DPO) i 2,5PO łączy etap zabiegu polegający na osteotomii trzonu kości biodrowej. Brak prowadnicy wymusza na operatorze wykonanie tak zwanego „cięcia z ręki” trzonu kości biodrowej. Na skutek takiego postępowania, śródoperacyjnie, mogą wystąpić: uszkodzenia korówki trzonu kości biodrowej, nieortogonalne płaszczyzny osteotomii, uszkodzenia tkanek miękkich. Nieortogonalność powierzchni osteotomii w okresie pooperacyjnym staje się przyczyną uszkodzenia nerwów, obluzowania implantu, nadmiernego pokrycia głowy kości udowej przez okap panewki oraz opóźnionego gojenia osteotomii kości biodrowej i kości kulszowej. Wskaźnik powikłań pooperacyjnych waha się od 35% do 70% przypadków.

Technika wspomnianego wyżej zabiegu opisana przez B. Slocum przewiduje istotne zasady jej wykonania. Pierwszym etapem procedury według B. Slocum jest wyznaczenie linii pomocniczej będącej osią długą miednicy, która jest prowadzona od guzowatości kości kulszowej przez najwyższy punkt obrąbka panewki dogłowowo i która dzieli miednicę w osi podłużnej. Drugim etapem procedury według B. Slocum jest wyznaczenie linii osteotomii, którą prowadzi się z punktu wyznaczonego przez kolec biodrowy dogrzbietowo-doogonowy kości biodrowej pod kątem 90° względem wcześniej wyznaczonej linii pomocniczej będącej osią długą miednicy.

Wyznaczenie linii osteotomii pod kątem 90° w stosunku do osi długiej miednicy daje gwarancję, iż wkręty kostne stabilizujące płytę TPO/DPO w doczaszkowym odłamie osteotomii, przechodząc przez skrzydło kości biodrowej zostaną wprowadzone na wysokości powierzchni uchowatej do trzonu kości krzyżowej. Jest to kluczowy etap osteosyntezy, gwarantujący jej stabilność i wytrzymałość. Dotychczas, opisane powyżej czynności odbywały się za pomocą tak zwanego „cięcia z ręki, bez możliwości ich optymalizacji.

Celem wynalazku jest stworzenie urządzenia, które umożliwiałoby precyzyjne wyznaczenie linii osteotomii i dokonanie cięcia kości biodrowej w ściśle określonym miejscu.

Ideą wynalazku jest prowadnica ostrza prostego piły oscylacyjnej charakteryzująca się tym, że zawiera prowadnik o płaskiej dolnej ściance, którego korpus ma kształt bryły przestrzennej wpisywalnej w prostopadłościan i który ma podłużny otwór przelotowy o szerokości nie większej niż 3,0 mm i długości b mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu prowadnika, który jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki, i zestaw co najmniej trzech przelotowych otworów montażowych o średnicy nie większej niż 3,0 mm, których wyloty znajdują się w obrębie dolnej ścianki, z których dwa są usytuowane po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego, a co najmniej jeden jest usytuowany po przeciwnej stronie podłużnej osi symetrii podłużnego otworu przelotowego w stosunku do strony, w której są usytuowane dwa przelotowe otwory montażowe, przy czym rzuty prostopadłe wylotów przelotowych otworów montażowych najbardziej oddalonych od siebie i usytuowanych po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego na podłużną oś symetrii podłużnego otworu przelotowego są usytuowane pomiędzy naprzeciwległymi ściankami podłużnego otworu przelotowego.

Korzystnie, korpus prowadnika jest płytką prostopadłościenną, której podstawa jest prostokątem o zaokrąglonych narożnikach.

Korzystnie, prowadnica zawiera suwak, a w korpusie prowadnika znajduje się poprzeczny otwór przelotowy prostopadły do podłużnej osi symetrii podłużnego otworu przelotowego o przekroju poprzecznym, którego kształt i wymiary odpowiadają kształtem i wymiarami kształtowi przekroju poprzecznego suwaka, i suwak jest umieszczony przemieszczalnie w poprzecznym otworze przelotowym, i ma na wolnym końcu otwór stabilizacyjny.

Według kolejnego wariantu wynalazku korzystne jest, że prowadnica zawiera śrubę blokującą, a w korpusie prowadnika znajduje się gwintowany otwór, który przebiega od górnej ścianki prowadnika do co najmniej poprzecznego otworu przelotowego i w który jest wkręcalna śruba blokująca.

W bocznych ściankach korpusu prowadnika mogą znajdować się wgłębienia.

Według jeszcze jednego wariantu wynalazku korzystne jest, że prowadnica ma wkładkę cylindryczną z podłużnym otworem przelotowym o szerokości nie większej niż 3,0 mm, której zewnętrzny obrys poprzecznego przekroju odpowiada kształtem i wymiarami podłużnemu otworowi wykonanemu w korpusie prowadnika, powiększonemu we wszystkich poprzecznych kierunkach o grubość ścianek wkładki cylindrycznej w porównaniu do podłużnego otworu przelotowego.

Prowadnik może być uformowaną płytką o grubości od 15,0 mm do 20,0 mm, o szerokości od 20,0 mm do 30,0 mm, i o długości od 35,0 mm do 45,0 mm.

Korzystnie, zestaw otworów montażowych może składać się z parzystej liczby otworów montażowych, tworzących dwa podzestawy otworów montażowych o równej liczbie otworów montażowych, gdzie podzestawy otworów montażowych znajdują się po przeciwnych stronach podłużnego otworu przelotowego, przy czym odległości otworów od krawędzi podłużnego otworu przelotowego są takie same.

Głównym aspektem konstrukcji prowadnicy ostrza prostego piły oscylacyjnej jest prowadnik prowadnicy i suwak prowadnicy. Połączenie suwaka oraz prowadnika pozwala na wyznaczenie linii osteotomii pod kątem 90° w stosunku do osi długiej miednicy. Efektem użycia prowadnicy jest możliwość dokonania cięcia kości biodrowej zwierzęcia, w szczególności psa, w ściśle określonym miejscu.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia przykład wykonania prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej w widoku aksonometrycznym;

Fig. 2 przedstawia widok z góry prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej z Fig. 1;

Fig. 3 przedstawia przekrój poprzeczny prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej z Fig. 1;

Fig. 4 przedstawia przekrój podłużny prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej z Fig. 1;

Fig. 5 przedstawia widok z dołu prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej z Fig. 1;

Fig. 6 przedstawia inny przykład wykonania prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej w widoku aksonometrycznym;

Fig. 7 przedstawia widok z góry prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej z Fig. 6;

Fig. 8 przedstawia widok z góry jeszcze innej prowadnicy prostego ostrza piły oscylacyjnej; i

Fig. 9 i 10 przedstawiają prowadnicę prostego ostrza piły oscylacyjnej przymocowaną do kości biodrowej przed zabiegiem, przykładowo osteotomii kości trzonu kości biodrowej wykonywanej w ramach osteotomii korekcyjnej miednicy u psów.

Prowadnica 1 ostrza prostego piły oscylacyjnej w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 1-5 zawiera prowadnik 10 o płaskiej dolnej ściance 11, którego korpus 5 ma kształt bryły przestrzennej wpisywalnej w prostopadłościan. W jednym z przykładów wykonania prowadnik 10 ma podłużny otwór przelotowy 20 o szerokości c dostosowanej do grubości ostrza piły oscylacyjnej, w szczególności nie większej niż 3,0 mm i długości b mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu 5 prowadnika 10. We wszystkich przykładach wykonania długość b otworu jest dobierana na podstawie zdjęć rentgenowskich kości, w ten sposób, że wspomniana długość jest większa niż grubość kości. Podłużny otwór przelotowy jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki 11 prowadnika 10 i w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 1-5 jest wykonany bezpośrednio w materiale podłużnego korpusu 5.

Oprócz podłużnego otworu przelotowego 20 prowadnica 1 ma zestaw 30 co najmniej trzech przelotowych otworów montażowych 31, 32, 33 wykonanych w korpusie 5 prowadnika 10 o średnicy nie większej niż 3,0 mm, których wyloty 41, 42, 43 znajdują się w obrębie dolnej ścianki 11, z których dwa są usytuowane po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego 20, a jeden jest usytuowany po przeciwnej stronie podłużnej osi 21 symetrii podłużnego otworu przelotowego 20 w stosunku do strony, po której są usytuowane dwa przelotowe otwory montażowe. Rzuty prostopadłe 52, 53 wylotów 42, 43 otworów przelotowych 32, 33 najbardziej oddalonych od siebie i usytuowanych po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego 20 na podłużnej osi 21 symetrii podłużnego otworu przelotowego 20 są usytuowane pomiędzy naprzeciwległymi ściankami podłużnego otworu przelotowego 20. Oznacza to, że odległość a pomiędzy otworami przelotowymi 32, 33, w szczególności pomiędzy ich środkami, najbardziej oddalonymi od siebie i usytuowanymi po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego 20 jest mniejsza od długości b podłużnego otworu przelotowego 20 i otwory przelotowe 32, 33, patrząc z boku, są usytuowane na tle podłużnego otworu przelotowego 20. Średnica otworów montażowych wynosi nie więcej niż 2,5 mm, w szczególności wynosi 1,6 mm.

W przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 6 i 7 prowadnica 101 ostrza prostego 3, pokazanego fragmentarycznie, piły oscylacyjnej zawiera prowadnik 110, którego korpus 105 ma kształt bryły przestrzennej wpisywalnej w prostopadłościan. Prowadnik 110, w szczególności w części centralnej, ma podłużny otwór przelotowy 120 o szerokości c nie większej niż 3,0 mm i długości b mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu 105 prowadnika 110, z tym że w porównaniu do przykładu wykonania pokazanego na Fig. 1-5, podłużny otwór przelotowy 120, który w tym przykładzie wykonania jest otworem 91, który jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki prowadnika 110 i który jest wykonany w metalowej wkładce cylindrycznej 9 osadzonej w otworze 92 wykonanym w podłużnym korpusie 105 i powiększonym, w stosunku do podłużnego otworu przelotowego 20 pokazanego na Fig. 1-5, o grubość ścianek wkładki cylindrycznej 9. Prowadnik jest wykonany z metalu, w szczególności ze stali albo staliwa, a suwak jest wykonany ze stali. W innych przykładach wykonania prowadnik jest wykonany z tworzywa sztucznego, a wkładka cylindryczna 9, której zewnętrzny kształt i wymiary odpowiadają kształtowi otworu wykonanego w prowadniku, jest wykonana z metalu w szczególności ze stali albo staliwa albo innego materiału odpornego na ścieranie, co zmniejsza tarcie piły oscylacyjnej o ścianki wewnętrzne podłużnego otworu przelotowego 120.

Podobnie jak w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 1-3 i 5 prowadnica 101 ma zestaw 130 przelotowych otworów montażowych, w tym przypadku siedmiu przelotowych otworów montażowych 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 wykonanych w korpusie 105 prowadnika 110 o średnicy nie większej niż 3,0 mm, których wyloty znajdują się w obrębie dolnej ścianki. Otwory 32, 33, 36, 37 są usytuowane po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego 20, a otwory 31, 34, 35 są usytuowane po przeciwnej stronie podłużnej osi 121 symetrii podłużnego otworu przelotowego 120 w stosunku do strony, po której są usytuowane przelotowe otwory montażowe 32, 33, 36. Otwory montażowe w obu przykładach wykonania służą do osadzenia w nich podczas mocowania płyty do kości biodrowej drutów Kirschnera, które po montażu stabilizują płytkę na kości biodrowej, co zapewnia stabilność prowadnicy umożliwiając w trakcie osteotomii ortogonalne cięcie kości biodrowej. Średnica otworów montażowych wynosi nie więcej niż 2,5 mm, w szczególności wynosi 1,6 mm.

Prowadnica 101 ostrza prostego 3 piły oscylacyjnej w przykładzie pokazanym na Fig. 6 i 7 ma ponadto poprzeczny otwór przelotowy 70 i suwak 6 z otworem stabilizacyjnym 65 o średnicy nie większej niż 1,8 mm, w szczególności 1,6 mm usytuowanym na wolnym końcu suwaka 6. Poprzeczny otwór przelotowy 70, o średnicy albo boku 5,0 mm w jednym przykładzie wykonania albo 6,0 mm w innym przykładzie, jest wykonany w korpusie 105 prowadnika 110 i jest usytuowany prostopadle do podłużnej osi 121 symetrii podłużnego otworu przelotowego 120. Suwak 6 jest nie dłuższy niż 80,0 mm, w szczególności 57,0 mm w jednym przykładzie wykonania albo 68,0 mm w innym przykładzie wykonania. Poprzeczny otwór przelotowy 70 pełni rolę prowadnicy dla suwaka 6, który jest umieszczony w otworze przelotowym 7 przemieszczalnie, przykładowo z pasowaniem suwliwym albo z pasowaniem luźnym. Przekrój poprzeczny otworu ma kształt, którego wymiary odpowiadają kształtowi i wymiarom przekroju poprzecznego 61 suwaka 6, przykładowo kształt kołowy 61 albo kształt kwadratowy 161.

Prowadnica 101 ostrza prostego 3 piły oscylacyjnej w przykładzie pokazanym na Fig. 6 i 7 ma dodatkowo w korpusie 105 prowadnika 110 gwintowany otwór 80 o średnicy nie większej niż 6,0 mm, który przebiega prostopadle od górnej ścianki 115 prowadnika 110 do co najmniej poprzecznego otworu przelotowego 70 i w który jest wkręcalna śruba blokująca 8, która po wkręceniu w gwintowany otwór 80 dociska suwak 6 do ścianki poprzecznego otworu przelotowego 70 i wstępnie stabilizuje położenie prowadnicy 101 względem kości biodrowej.

Jeszcze inny przykład wykonania prowadnicy 201 zgodnej z wynalazkiem w widoku z góry przedstawia Fig. 8. W porównaniu z wcześniej opisanymi prowadnicami, prowadnica 201 ma wgłębienia 218 w dłuższych bocznych ściankach 216 korpusu 205 prowadnika 210. W jednym z przykładów wykonania wgłębienia przebiegają prostopadle do górnej ścianki 215 korpusu 205 prowadnika 210, którego korpus 205 ma kształt bryły przestrzennej wpisywalnej w prostopadłościan. Prowadnik 210, w szczególności w części centralnej, ma podłużny otwór przelotowy 220 o szerokości nie większej niż 3,0 mm i długości mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu 205 prowadnika 210. Podłużny otwór przelotowy 220 jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki prowadnika 210. Podobnie jak w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 5, prowadnica 201 ma zestaw 230 przelotowych otworów montażowych, a podobnie jak w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 6 i 7, prowadnica 201 ostrza prostego piły oscylacyjnej z Fig. 8, 9 i 10 ma poprzeczny otwór przelotowy 70 i suwak 206 z otworem stabilizacyjnym 265 usytuowanym na jednym z końców suwaka 206. Poprzeczny otwór przelotowy 70 jest wykonany w korpusie 205 prowadnika 210 i usytuowany prostopadle do podłużnej osi 221 symetrii podłużnego otworu przelotowego 220. Prowadnica 201 ostrza prostego piły oscylacyjnej w przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 8 ma jeszcze w korpusie 205 prowadnika 210 gwintowany otwór 80 o średnicy nie większej niż 6,0 mm, który przebiega prostopadle od górnej ścianki 215 prowadnika 210 do co najmniej poprzecznego otworu przelotowego 70 i w który jest wkręcalna śruba blokująca 8, która pełni podobną funkcję jak w przykładach wcześniej opisanych.

Fig. 9 i 10 przedstawiają prowadnicę 201 przymocowaną do kości biodrowej przed zabiegiem, przykładowo osteotomii kości trzonu kości biodrowej wykonywanej w ramach osteotomii korekcyjnej miednicy u psów. Wprawdzie dalszy opis będzie powoływał się na elementy prowadnicy 201 pokazanej na Fig. 8, jednak równie dobrze mogą być to elementy prowadnic 1 i 101 i ich wariantów.

W jednym z przykładów wykonania zestaw przelotowych otworów montażowych prowadnicy zawiera parzystą liczby otworów montażowych, tworząc dwa podzestawy otworów montażowych o równej liczbie otworów montażowych znajdujących się po przeciwnych stronach podłużnego otworu przelotowego 20, 120, 220 przy czym odległości wszystkich otworów od krawędzi podłużnego otworu przelotowego 20, 120, 220 są takie same.

Wymiary prowadnika zazwyczaj są dostosowane do wielkości kości biodrowej operowanego zwierzęcia. W jednym z przykładów wykonania, prowadnik jest płytką o grubości 15,0 mm, a w innym przykładzie wykonania 20,0 mm, o szerokości 20,0 mm, a w innym przykładzie wykonania 25,0 mm, a w jeszcze innym przykładzie wykonania 30,0 mm, i o długości 35,0 mm, a w innym przykładzie wykonania 40,0 mm, a w jeszcze innym przykładzie wykonania 45,0 mm. Podane wymiary są również wymiarami prowadnika pokazanego na Fig. 1, 6 i 8. We wszystkich przykładach wykonania długość b podłużnego otworu przelotowego jest mniejsza o co najmniej 5,0 mm od długości prowadnika, a odległość a między skrajnymi otworami montażowymi jest mniejsza o co najmniej 8,0 mm.

Prowadnik jest wykonany z metalu w szczególności ze stali albo staliwa, a suwak jest wykonany ze stali. W innych przykładach wykonania prowadnik jest wykonany z tworzywa sztucznego, a wkładka ze stali.

Przed przeprowadzeniem wspomnianego zabiegu zgodnie ze znanymi ze stanu techniki technikami zabiegowymi wyznacza się oś długą A miednicy, zwaną wcześniej linią pomocniczą, która prowadzona od guzowatości kości kulszowej przez najwyższy punkt obrąbka panewki dogłowowo dzieli miednicę w osi podłużnej. Oś długa A miednicy została oznaczona na Fig. 10 oznaczeniem liczbowym 4. Następnie z kolca biodrowego 98 dogrzbietowo-doogonowego kości biodrowej jest opuszczana krótka oś B miednicy, oznaczona na Fig. 10 oznaczeniem liczbowym 204, która łączy się z osią długą miednicy pod kątem 90°. Przebieg osi krótkiej B miednicy jest linią osteotomii, której wyznaczanie rozpoczyna się od posadowienia gwoździ Kirschnera φ 1,2 mm o długości 20 mm na wysokości kolca biodrowego dogrzbietowo-doogonowej kości biodrowej. W następnym kroku posadowi się gwóźdź Kirschnera φ 1,5 mm o długości 20 mm na wysokości środka obrąbka panewki i na posadowiony na kolcu biodrowym gwóźdź 99 Kirschnera nakłada się szczelinę 20, 120, 220 prowadnicy 1, 101, 201. Następnie na posadowiony na wysokości środka obrąbka panewki gwóźdź 97 Kirschnera nakłada się otwór stabilizacyjny 265 suwaka 6 prowadnicy 101, 201. W takim ustawieniu prowadnicy z suwakiem blokuje się ruch suwaka 6 za pomocą śruby blokującej 8 pokazanej na Fig. 9. W kolejnym etapie przeprowadza się zastabilizowanie prowadnicy na trzonie kości biodrowej poprzez posadowienie gwoździ Kirschnera φ 1,50 mm o długości 20 mm w otworach montażowych. W następnym etapie przygotowuje się prowadnik do osteotomii poprzez usunięcie gwoździ 97, 99 Kirschnera posadowionych na kolcu biodrowym dogrzbietowodoogonowego kości biodrowej i na najwyższym punkcie obrąbka panewki, szczelinie 220 oraz w otworze na końcu suwaka. Po odblokowaniu śruby blokującej i wysunięciu suwaka prowadnicy, za pomocą kleszczy do drutu skraca się pozostałe gwoździe Kirschnera φ 1,50 mm do wysokości 0,8 mm ponad powierzchnię prowadnicy, tak aby nie utrudniały wykonania osteotomii, którą wykonuje się w ¾ grubości trzonu kości biodrowej przy użyciu piły oscylacyjnej z ostrzem prostym o grubości 1,00 mm. Etapem końcowym jest zdjęcie prowadnika z gwoździ Kirschnera posadowionych w otworach zestawu 230 otworów montażowych i ich usunięcie.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Prowadnica (1, 101, 201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej, znamienna tym, że zawiera prowadnik (10, 110, 210) o płaskiej dolnej ściance (11, 111,211), którego korpus (5, 105, 205) ma kształt bryły przestrzennej wpisywalnej w prostopadłościan i który ma podłużny otwór przelotowy (20, 120, 220) o szerokości c nie większej niż 3,0 mm i długości b mniejszej od wymiaru podłużnego korpusu (5, 105, 205) prowadnika (10, 110, 210), który to otwór przelotowy (20, 120, 220) jest prostopadły do płaskiej dolnej ścianki (11, 111,211) prowadnika (10, 110, 210), i zestaw (30) co najmniej trzech przelotowych otworów montażowych (31, 32, 33) o średnicy nie większej niż 3,0 mm, których wyloty (41, 42, 43) znajdują się w obrębie dolnej ścianki (11, 111) prowadnika (10, 110, 210), z których dwa są usytuowane po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego (20, 120), a co najmniej jeden jest usytuowany po przeciwnej stronie podłużnej osi (21) symetrii podłużnego otworu przelotowego (20, 120) w stosunku do strony, w której są usytuowane dwa przelotowe otwory montażowe, przy czym rzuty prostopadłe (52, 53) wylotów (42, 43) przelotowych otworów montażowych (32, 33) najbardziej oddalonych od siebie i usytuowanych po jednej stronie podłużnego otworu przelotowego (20) na podłużną oś (21) symetrii podłużnego otworu przelotowego (20) są usytuowane pomiędzy naprzeciwległymi ściankami podłużnego otworu przelotowego (20).
2. Prowadnica (1) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus (5) prowadnika (10) jest płytką prostopadłościenną, której podstawa jest prostokątem o zaokrąglonych narożnikach.
3. Prowadnica (101,201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera suwak (6, 206), a w korpusie (105, 205) prowadnika (110, 210) znajduje się poprzeczny otwór przelotowy (70, 270) prostopadły do podłużnej osi (121, 221) symetrii podłużnego otworu przelotowego (120, 220) o przekroju poprzecznym, którego kształt i wymiary odpowiadają kształtowi i wymiarom przekroju poprzecznego (61) suwaka (6, 206) a suwak (6, 206) jest umieszczony przemieszczalnie w poprzecznym otworze przelotowym (70, 270) i ma na wolnym końcu otwór stabilizacyjny.
4. Prowadnica (101,201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera śrubę blokującą (8), a w korpusie (105, 205) prowadnika (110, 210) znajduje się gwintowany otwór (80), który przebiega od górnej ścianki (115, 215) prowadnika (110, 210) do co najmniej poprzecznego otworu przelotowego (70, 270) i w który jest wkręcalna śruba blokująca (8).
5. Prowadnica (201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienna tym, że w bocznych ściankach (216) korpusu (205) prowadnika (210) znajdują się wgłębienia (218).
6. Prowadnica (1, 101, 201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5, znamienna tym, że ma wkładkę cylindryczną (9) z podłużnym otworem przelotowym (120) o szerokości nie większej niż 3,0 mm, której zewnętrzny obrys poprzecznego przekroju (92) odpowiada kształtem i wymiarami podłużnemu otworowi (91) wykonanemu w korpusie (5, 105, 205) prowadnika (10, 110, 210), powiększonemu we wszystkich poprzecznych kierunkach o grubość ścianek wkładki cylindrycznej (90) w porównaniu do podłużnego otworu przelotowego (120).

PL 247753 B1 7
7. Prowadnica (1, 101, 201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6, znamienna tym, że prowadnik jest płytką o grubości od 15,0 mm do 20,0 mm, o szerokości od 20,0 mm do 30,0 mm, i o długości od 35,0 mm do 45,0 mm.
8. Prowadnica (1, 101, 201) ostrza prostego (3) piły oscylacyjnej według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6, znamienna tym, że zestaw (30) otworów montażowych składa się z parzystej liczby otworów montażowych, tworząc dwa podzestawy otworów montażowych o równej liczbie otworów montażowych, przy czym podzestawy otworów montażowych znajdują się po przeciwnych stronach podłużnego otworu przelotowego (20, 120), przy czym odległości poszczególnych otworów od krawędzi podłużnego otworu przelotowego (20, 120, 220) są takie same.