PL246497B1 - Kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca oraz sposób jego zakładania. Kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składający się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej, charakteryzujący się tym, że część zewnętrzna (1) ma elastyczny kształt kielicha z wyprowadzoną w części dolnej tuleją, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę (7) z zasuwką (4), zaś wewnątrz ma rozłącznie wprowadzoną część wewnętrzną (3) stanowiącą elastyczną część cylindryczną zakończoną w części górnej elastycznym kołnierzem, zaś w części dolnej ma obwodowy występ, przy czym wewnątrz części cylindrycznej ma wprowadzony korek uszczelniający zasłonięty zasuwką (4) w pokrywce (7), którą to zasuwkę (4) z pokrywką (7) usuwa się po wprowadzeniu korka uszczelniającego.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kardioport czyli urządzenie dla wielokrotnego dostępu do jam serca poprzez stałe umieszczenie kardioportu w koniuszku lewej komory serca, które umożliwi dostęp do komory serca w celu implantacji, reimplantacji lub wprowadzania urządzeń do zastosowań chirurgicznych, zwłaszcza w trakcie zabiegów kardiologicznych i kardiochirurgicznych wymagających implantacji urządzeń wewnątrzsercowych.

Znany jest z opisu zgłoszeniowego US2014371789 aparat i metoda do minimalnie inwazyjnej chirurgii serca. Rozwiązanie ma zastosowanie przy operacjach na zastawce (np. zastawki aortalnej lub zastawki mitralnej) lub innej struktury serca. Urządzenie wprowadzające zawiera rurkę zewnętrzną i wewnętrzny element popychający. Rurka zewnętrzna powstrzymuje urządzenie do zamykania otworu przed rozszerzaniem się podczas wkładania urządzenia do zamykania otworu do ciała pacjenta. Element popychający powoduje samoczynne rozszerzenie się co najmniej części urządzenia do zamykania otworu poprzez wypchnięcie części z dalszego końca rurki zewnętrznej, przez przesunięcie elementu popychającego w kierunku dalszym względem rurki zewnętrznej. Element zabezpieczający jest łączony z elementem popychającym i jest skonfigurowany tak, aby zapobiegać rozszerzaniu się urządzenia zamykającego otwór, zapobiegając dalszemu przemieszczaniu się elementu popychającego względem rury zewnętrznej, gdy element zabezpieczający jest połączony z elementem popychającym.

Znana jest z opisu patentowego US9554787 metoda oraz medyczne urządzenie do zastosowania w kardiochirurgii do utrzymywania hemostazy i zapewniania zamykania wierzchołka lewej komory serca - regulacja przepływu krwi w naczyniach serca w trakcie operacji.

Znana jest z opisu patentowego US20020161378 aparatura medyczna oraz metoda medyczna do przeprowadzania minimalnie inwazyjnych procedur diagnostycznych i chirurgicznych serca, które zmniejszają potrzebę obejścia krążeniowo-oddechowego (CPB), minimalizują ryzyko wprowadzenia powietrza do serca podczas operacji i zatorowości oraz utrzymujące utrzymanie ciśnienia. Zespół do zastosowania przy wykonywaniu takiego zabiegu medycznego zawiera port i urządzenie transportujące płyn. Port ma obudowę przystosowaną do wprowadzania przez ściankę komory serca, co najmniej jedną zastawkę umieszczoną w obudowie oraz wlot połączony z obudową. Wlot ma kanał wlotowy połączony płynowo ze światłem obudowy. Urządzenie transportujące płyn ma koniec, który łączy się z wlotem portu, drugi koniec, który łączy się ze źródłem płynu, oraz kanał płynowy pomiędzy nimi, w celu przepuszczania płynu ze źródła płynu do komory serca. Sposób przygotowania bijącego serca do procedury diagnostycznej lub medycznej obejmuje etapy wprowadzania portu sercowego przez ścianę komory bijącego serca i zwiększania ciśnienia w komorze serca krwią z tętnicy pacjenta. Naprawę zastawki mitralnej serca można przeprowadzić za pomocą procedury anuloplastyki zszywkami. Tam, gdzie szwy są używane w procedurze diagnostycznej lub chirurgicznej, można użyć urządzenia do cięcia szwów do przecinania szwu wewnątrz bijącego serca. Urządzenie do cięcia szwu może zawierać wydłużony korpus mający prześwit, element ścienny rozciągający się do prześwitu i komorę na węzeł wyznaczoną przez pierwszy obszar po pierwszej stronie elementu ściennego. Element ścienny wyznacza kanał o wymiarach umożliwiających przejście szwu i zapobieganie przechodzeniu węzła. Narzędzie tnące jest umieszczone ruchomo w prześwicie w drugim obszarze po drugiej stronie elementu ściennego, przeciwnej do pierwszej strony. Narzędzie tnące porusza się między pierwszą a drugą pozycją, aby przeciąć szew. Ruch narzędzia tnącego jest ograniczony, aby zapewnić, że narzędzie tnące nie przetnie węzła szwu.

Znane jest z opisu zgłoszeniowego US2014303721 urządzenie i systemy do uzyskiwania dostępu do serca, gdzie lewy przedsionek można wykorzystać jako port dostępu, aby umożliwić osierdziowy dostęp do wewnętrznych struktur serca. Urządzenie zawiera dwa zasadnicze elementy ustawione i wyrównane w konfiguracji nieliniowej pod kątem lub prostopadle względem siebie lub w konfiguracji liniowej na ich końcach lub wzdłuż. Element przekłuwający może być przesuwany w celu przebicia ściany uszka lewego przedsionka, aby utworzyć przez nią miejsce dostępu. Opcjonalnie element wymienny może zostać przesunięty do przodu, aby zainicjować ścieżkę między wewnętrzną i zewnętrzną częścią uszka lewego przedsionka, która może być wykorzystana do dostarczenia urządzenia. Opisano także różne metody i urządzenia do zamykania uszka lewego przedsionka.

Znane jest z opisu patentu europejskiego EP2601897 urządzenie dostępowe do wprowadzania stentu sercowego, w szczególności do wprowadzania rozszerzalnego stentu z przymocowaną do niego wymienną zastawką serca, zawierającego element rurkowy przystosowany do szczelnego wkładania w otwór w ścianie serca do komunikacji z wnętrzem serca. W celu zapewnienia urządzenia do realizacji szczelnego i stabilnego przejścia przez szczytowy obszar serca podczas operacji bijącego serca, urządzenie zawiera co najmniej dwa rozciągające się promieniowo na zewnątrz elementy mocujące przystosowane do sprzęgania się z koncentrycznymi szwami kapturkowymi otaczający otwór ścianki serca do mocowania urządzenia dostępowego do ścianki serca. Ponadto niniejsze ujawnienie dotyczy sposobu odpowiedniego do ustalenia stabilnego zamocowania urządzenia dostępowego, tak aby zminimalizować ryzyko urazu tkanki wierzchołka.

Znana jest z opisu zgłoszeniowego US2012184971 metoda i aparat do naprawy zastawki serca zawierający port przystosowany do osadzenia w ścianie serca oraz cewnik obrazowy w porcie. Cewnik obrazujący może być selektywnie blokowany względem portu w celu wprowadzenia do serca i odblokowany po osadzeniu portu, aby umożliwić cewnikowi obrazującemu przemieszczanie się w kierunku dystalnym w kierunku tkanki docelowej. Cewnik umieszczający umieszczony przesuwnie w cewniku obrazowania oraz wkład naprawczy umieszczony przesuwnie w cewniku umieszczającym mogą być wykorzystywane do uchwycenia docelowej tkanki i umieszczenia urządzenia naprawczego w tkance po potwierdzeniu prawidłowego uchwycenia. Elementy systemu można selektywnie usuwać i wymieniać w porcie, aby rozmieścić dodatkowe urządzenia naprawcze, podczas gdy port utrzymuje szczelność, gdy elementy są i nie są wkładane.

Znane jest z opisu zgłoszeniowego WO2018167059 urządzenie do wprowadzenia do serca człowieka lub zwierzęcia, w formie „portu”, zawierającego obudowę określającą kanał obudowy rozciągający się między pierwszym bliższym końcem obudowy a drugim dalszym końcem obudowy, przy czym obudowa portu jest skonfigurowana, aby umieścić pierwszy bliższy koniec do serca na wierzchołku, podczas gdy drugi dalszy koniec obudowy jest zaprojektowany, aby pozostawał poza sercem. Kanał obudowy jest skonfigurowany do zapewnienia powtarzalnego dostępu do wnętrza wspomnianego serca obudowy przez kanał obudowy, i w którym zastawka hemostatyczna przymocowana jest do obudowy i umieszczona w obrębie kanału. Zastawka hemostatyczna jest uformowana celem zmniejszania utraty krwi z serca. Dalszy koniec obudowy zawiera część zabezpieczającą do mocowania drugiego dalszego końca obudowy do serca. Część zabezpieczająca jest wykonana jako element płytowy z elastycznego materiału rozciągającego. Opisano mocowanie urządzenia na wierzchołku serca po lewej stronie serca umożliwiając dostęp do lewej komory i zastawki mitralnej i zastawki aorty. Urządzenie może również być umieszczone po prawej stronie serca, umożliwiając dostęp do prawej komory, zastawki trójdzielnej, zastawki płucnej.

Problemem w znanych urządzeniach do przeprowadzania operacji na sercu jest brak możliwość wielokrotnego dostępu do jam serca podczas całego etapu operacyjnego na sercu pacjenta. Znane rozwiązania pozwalają jedynie na mechaniczne zamykanie nakłucia lewej komory, ale bez możliwości ponownego dostępu podczas procesu chirurgicznego. Powoduje to konieczność przeprowadzenia inwazyjnego, powtarzanego cyklicznie procesu nakłuwania na sercu.

Znane rozwiązania nie ujawniły urządzenia, które umożliwiłoby wielokrotny dostęp do serca przez koniuszek lewej komory. Technologia zamykania koniuszka lewej komory była testowana jedynie na zwierzętach, przy czym istnieje niewielka ilość danych na temat technik szycia chirurgicznego i urządzeń służących do zamykania koniuszka lewej komory po zabiegach przezskórnej implantacji zastawki aortalnej. Znane są przypadki, w których do zamknięcia dostępu koniuszkowego użyto zapinki służącej do zamykania przecieków wewnątrzsercowych. Ponadto stwierdzono brak danych literaturowych na temat stopnia nacisku, który może doprowadzić do martwicy mięśnia sercowego. Nie znane są także w literaturze rozwiązania, które umożliwiałyby standaryzowaną siłę nacisku na mięsień w okolicach miejsca przekłucia. Podobnie nieznane są rozwiązania, które zapewniałyby niezależnie szczelność na drodze zarówno mechanicznej, jak i materiałowej. Brak jest komercyjnie dostępnych urządzeń, które kontrolują obszar nacisku, a aktualne rozwiązania ujawnione w patentach nie kontrolują tego obszaru i koncentrują go w okolicach przekłucia.

Znane ze stanu techniki urządzenia zawierają np. systemy wykorzystujące tytanową cewkę, która zapewnia funkcjonujący port na szczycie lewej komory, systemy szybkiego kotwiczenia, przezskórne, bezszwowe wierzchołkowe urządzenia zamykające, urządzenia oparte na szwie. Znane urządzenia materiałowo opierają się na bardzo sztywnych i mało elastycznych materiałach polimerowych min. na polipropylenie PP, polietylenie PE, teflonie (PTFE) i jego kopolimerach, poliestrach (np. PET, PBT), polilaktydzie (PLA), poliamidach (PA) lub sztywnych i twardych homopolimerach poliuretanowych (PU) wzmacnianych zbrojeniem nitynolowym i niemodyfikowanych substancjami czynnymi (bioaktywnymi).

Celem wynalazku jest dostarczenie urządzenia - kardioportu montowanego w koniuszku lewej komory serca na stałe. Budowa i funkcjonalność urządzenia umożliwi dostęp do lewej komory, zastawki aortalnej, zastawki mitralnej, aorty, lewego przedsionka i żył płucnych wielokrotnie w celu implantacji, reimplantacji lub usunięcia urządzeń w nim zamontowanych. Umożliwi ono między innymi implantację systemu wspomagającego pracę lewej komory serca u pacjentów ze schyłkową niewydolnością układu krążenia.

Istotą wynalazku jest kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca, który składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej, charakteryzujący się tym, że część zewnętrzna ma elastyczny kształt kielicha z wyprowadzoną w części dolnej tuleją, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę z zasuwką, zaś wewnątrz ma rozłącznie wprowadzoną część wewnętrzną stanowiącą elastyczną część cylindryczną zakończoną w części górnej elastycznym kołnierzem, zaś w części dolnej ma obwodowy występ. Wewnątrz części cylindrycznej kardioport ma wprowadzony korek uszczelniający zasłonięty zasuwką w pokrywce, którą to zasuwkę z pokrywką usuwa się po wprowadzeniu korka uszczelniającego.

Korzystnie część wewnętrzną urządzenia stanowi monolityczna całość, przy czym część cylindryczna ma sztywną elastyczną warstwę, zaś część górna stanowiąca elastyczny kołnierz ma podatną elastyczną strukturę.

Korzystnie elastyczny kształt kielicha części zewnętrznej połączony jest trwale z mięśniem serca.

Korzystnie trwałe połączenie elastycznego kształtu kielicha części zewnętrznej do mięśnia sercowego stanowi klej tkankowy i/lub hydrożel polimerowy.

Korzystnie w miejscu styku komory serca na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną a częścią wewnętrzną kardioport ma obwodowe uszczelnienie.

Korzystnie obwodowe uszczelnienie stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu.

Korzystnie zdejmowana pokrywka ma ruchomą zasuwkę, w postaci płytki przesuwanej, która okolona jest na jednym końcu obwodowym elastycznym paskiem naciągającym, zaś drugi koniec ma występ wyprowadzony poza pasek naciągający.

Korzystnie kardioport wewnątrz części cylindrycznej w miejsce korka uszczelniającego ma wprowadzony korek operacyjny z elastycznymi zastawkami, które uszczelniają narzędzie chirurgiczne podczas operacji.

Korzystnie elastyczne zastawki składają się z kilku segmentów, gdzie każdy z segmentów ma kształt zbliżony do zastawki trójdzielnej serca.

Korzystnie wewnątrz części cylindrycznej w miejsce korka uszczelniającego ma wprowadzony korek operacyjny z podatnym segmentowym elementem.

Korzystnie korek operacyjny składa się z części cylindrycznej z ukształtowanym w części dolnej kołnierzem, do którego ma trwale przytwierdzony podatny segmentowy element, który ma centralnie umieszczoną zamkniętą szczelinę z obwodowym zaciskiem, przy czym kształt szczeliny dostosowuje się do kształtu wprowadzanego przez nią narzędzia chirurgicznego.

Korzystnie po implantacji, wewnątrz części cylindrycznej ma wprowadzone urządzenie wspomagające pracę serca z nałożonym kapslem lub korkiem uszczelniający.

Urządzenie według wynalazku rozwiązuje problem możliwości wielokrotnego dostępu do serca operowanego pacjenta przez koniuszek lewej komory. Kardioport podczas całego procesu operacyjnego zachowuje szczelność całego układu, która jest wymagana dla przeżycia pacjenta. Kontrolowany nacisk na ścianach jam serca, na który pozwala urządzenie eliminuje możliwość martwicy mięśnia sercowego. Dodatkowo urządzenie eliminuje problem dojścia do trudno dostępnych miejsc dzięki zastosowaniu w nim wielomateriałowych połączeń elastomerowo/hydrożelowych, które zwiększą elastyczność całego układu.

Konstrukcja kardioportu, według wynalazku umożliwia mechaniczny, wielokrotny dostęp do jam serca - zasuwka (pełniąca rolę zastawki) będzie wymienialna bez rozszczelnienia kardioportu i będzie niewrażliwa na relaksację naprężeń wywołanych biciem serca. Kardioport według wynalazku jest konstrukcją wielomateriałową, pozwalającą na otrzymanie produktu łączącego w sobie wysoką trwałość, wytrzymałość na rozciąganie, rozdarcie oraz ścieranie z wysoką sprężystością, niską twardością i łatwym dostosowywaniem się do nieregularnej powierzchni ściany serca. Ponadto materiał będzie biokompatybilny ze zmodyfikowaną powierzchnią środkami przeciwzakrzepowymi oraz substancjami wspomagającymi regenerację. Konstrukcja zapewnia szczelność, także z założeniem przechodzącego permanentnie przewodu stanowiącego część urządzeń wprowadzanych do komory serca. Miejsce nacisku zapewniającego szczelność oddalone jest od miejsca przekłucia mięśnia serca, celem zwiększenia stabilności całego urządzenia. Konstrukcja daje możliwość kontroli i regulacji siły nacisku systemu uszczelniania na mięsień lewej komory serca, co zapobiegnie jego martwicy oraz umożliwi wystarczające zakotwiczenie kardioportu.

Kardioport według wynalazku stanowi urządzenie umożliwiające wielokrotny dostęp do lewej komory, zastawki aortalnej, zastawki mitralnej, aorty, lewego przedsionka i żył płucnych. Dostęp (port) może zostać wykorzystywany w trakcie zabiegów kardiologicznych i kardiochirurgicznych wymagających implantacji urządzeń wewnątrzsercowych, w szczególności: przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej z dostępu koniuszkowego, przezcewnikowej implantacji zastawki mitralnej z dostępu koniuszkowego, przezcewnikowej naprawy zastawki mitralnej metodą klipsowania, przezcewnikowego uszczelniania przecieków okołozastawkowych (zastawka mitralna, zastawka aortalna), ablacji migotania przedsionków, ablacji częstoskurczu komorowego, ablacji drogi dodatkowej w zespole preekscytacji, zamykania uszka lewego przedsionka.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono na rysunku, gdzie Fig. 1 przedstawia przymocowany do lewej komory serca 2 kardioport w przekroju wzdłużnym, na który składa się część zewnętrzna (kielich) 1 wraz z elastyczną częścią wewnętrzną 3 z kołnierzem 3b, z korkiem uszczelniający 6 zasłoniętym zasuwką w pokrywce 7 z zasuwką 4.

Fig. 2 przedstawia część zewnętrzną kardioportu, na którą składa się część elastyczna część o kształcie kielicha 1a z wyprowadzoną tuleją 1b oraz wewnętrzną część kardioportu, na którą składa się elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b z obwodowym występem 3c.

Fig. 3 przedstawia zdejmowane części składowe zdejmowanej pokrywki 7, na które składają się zasuwka 4 z występem 4a oraz z paskiem naciągającym 5. Pasek naciągający 5 powoduje, że zasuwka uszczelnia kardioport w czasie, gdy korek uszczelniający 6 jest wyjęty, aby w jego miejsce wprowadzić korek operacyjny 12 lub korek operacyjny 14, lub urządzenie wspomagające pracę serca.

Fig. 4 przedstawia korek operacyjny 12, który zakładany jest na czas operacji, z elastycznymi zastawkami 13. Zastawki 13 uszczelniają kardioport podczas wprowadzania narzędzia chirurgicznego do komory serca.

Fig. 5 przedstawia korek operacyjny 14, który składa się z części cylindrycznej 14a z ukształtowanym w części dolnej kołnierzem 14b z przytwierdzonym podatnym segmentowym elementem 15, okolonym obwodowym zaciskiem 15b z otworem 15a o zmiennej średnicy, przez który mogą przechodzić narzędzia chirurgiczne w sposób zachowujący szczelność dzięki podatności segmentowego elementu 15 i zacisku 15b.

Fig. 6 Kardioport z zamontowanym przykładowym urządzeniem wspomagającym pracę lewej komory serca z nałożonym kapslem 11.

Fig. 7 przedstawia sposób zakładania kardioportu, który polega na przytwierdzeniu zewnętrznej części kardioportu do serca (Fig. 7a faza I). W drugim etapie (Fig. 7a faza II) dokonuje się nakłucia komory za pomocą trokara 9 i przez nacięcie wprowadza do komory serca w złożonej formie elastyczną część wewnętrzną 3 kardioportu.

Następnie usuwane są dystanse 8 (Fig. 7b faza III i IV) i wprowadza się trokar 9 do wnętrza komory serca, przy czym elastyczna część kardioportu 3 przyjmie swoją rozłożoną postać (Fig. 7c faza V). W fazie VI (Fig. 7c faza VI) trokar 9 zostaje wysunięty do uzyskania uszczelnienia komory serca oraz spowodowania docisku obwodowego.

Przykład wykonania I

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej 1 oraz wewnętrznej 3. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c. Wewnątrz części cylindrycznej 3a urządzenie ma wprowadzony korek uszczelniający 6 zasłonięty zasuwką 4 w pokrywce 7. Zasuwka 4 z pokrywką 7 usuwana jest po wprowadzeniu korka uszczelniającego 6.

Przykład wykonania II

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej 1 oraz wewnętrznej 3. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c. Wewnątrz części cylindrycznej 3a ma wprowadzone urządzenie wspomagające pracę serca z nałożonym kapslem 11.

Przykład wykonania III

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej 1 oraz wewnętrznej 3. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c. Wewnątrz części cylindrycznej 3a urządzenie ma wprowadzony korek operacyjny 12 z elastycznymi zastawkami 13. Elastyczne zastawki 13 składają się z kilku segmentów, gdzie każdy z segmentów ma kształt zbliżony do zastawki trójdzielnej serca. Zastawki 13 są ustawione w kilku rzędach. Każdy rząd ma po kilka płatków od trzech wzwyż. Płatki zachodzą na siebie. Zadaniem zastawek 13 jest uszczelnienie (zapobieganie utracie/wyciekowi krwi) kardioportu podczas przeprowadzania operacji chirurgicznych. Zastawki uniemożliwiają wyciek krwi również wtedy, kiedy przez zastawki przechodzi narzędzie chirurgiczne. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10. Obwodowe uszczelnienie 10 stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu.

Przykład wykonania IV

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c. Wewnątrz części cylindrycznej 3a urządzenie ma wprowadzony korek operacyjny 14. Korek operacyjny 14 składa się z części cylindrycznej 14a z ukształtowanym w części dolnej kołnierzem 14b, do którego przytwierdzony jest trwale podatny segmentowy element 15, który ma centralnie umieszczoną zamkniętą szczelinę 15a z obwodowym zaciskiem 15b. Szczelina 15a w wyniku nacisku wprowadzanego narzędzia chirurgicznego otwiera się, a jej kształt dostosowuje się do kształtu tego narzędzia w celu zachowania całkowitej szczelności całego układu. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10, które stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu.

Przykład wykonania V

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Elastyczny kształt kielicha 1a części zewnętrznej połączony jest trwale z mięśniem serca 2. Trwałe połączenie elastycznego kształtu kielicha 1a części zewnętrznej 1 do mięśnia sercowego 2 stanowi klej tkankowy i/lub hydrożel polimerowy. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c, przy czym wewnątrz części cylindrycznej 3a ma wprowadzony korek uszczelniający 6 zasłonięty zasuwką 4 w pokrywce 7. Część wewnętrzna 3 stanowi monolityczną całość, przy czym część cylindryczna 3a ma sztywną elastyczną warstwę, zaś część górna stanowiąca elastyczny kołnierz 3b ma podatną elastyczną strukturę. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10, które stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu. W zdejmowanej pokrywce 7 ma ruchomą zasuwkę 4, w postaci płytki przesuwanej, która okolona jest na jednym końcu obwodowym elastycznym paskiem naciągającym 5, zaś drugi koniec ma występ 4a wyprowadzony poza pasek naciągający 5.

Przykład wykonania VI

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Elastyczny kształt kielicha 1a części zewnętrznej 1 połączony jest trwale z mięśniem serca 2. Trwałe połączenie elastycznego kształtu kielicha 1a części zewnętrznej 1 do mięśnia sercowego 2 stanowi klej tkankowy i/lub hydrożel polimerowy. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c, przy czym wewnątrz części cylindrycznej 3a ma wprowadzony korek uszczelniający 6 zasłonięty zasuwką 4 w pokrywce 7. Część wewnętrzna 3 stanowi monolityczną całość, przy czym część cylindryczna 3a ma sztywną elastyczną warstwę, zaś część górna stanowiąca elastyczny kołnierz 3b ma podatną elastyczną strukturę. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10, które stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10. Po implantacji w miejsce pokrywki 7 z zasuwką 4 i korka 6 nakładany jest korek operacyjny 12 z szeregiem elastycznych zastawek 13. Elastyczne zastawki 13 składają się z kilu segmentów, gdzie każdy segment składa się z większej liczby zachodzących na siebie płatków, aby efektywnie uszczelniać korek przy przeprowadzaniu przez niego narzędzia chirurgicznego.

Przykład wykonania VII

W przykładzie wykonania kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składa się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej. Część zewnętrzna 1 ma elastyczny kształt kielicha 1a z wyprowadzoną w części dolnej tuleją 1b, do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę 7 z zasuwką 4. Elastyczny kształt kielicha 1a części zewnętrznej 1 połączony jest trwale z mięśniem serca 2. Trwałe połączenie elastycznego kształtu kielicha 1a części zewnętrznej 1 do mięśnia sercowego 2 stanowi klej tkankowy i/lub hydrożel polimerowy. Część wewnętrzną 3 stanowi elastyczna część cylindryczna 3a zakończona w części górnej elastycznym kołnierzem 3b, zaś w części dolnej ma obwodowy występ 3c, przy czym wewnątrz części cylindrycznej 3a ma wprowadzony korek uszczelniający 6 zasłonięty zasuwką 4 w pokrywce 7. Część wewnętrzna 3 stanowi monolityczną całość, przy czym część cylindryczna 3a ma sztywną elastyczną warstwę, zaś część górna stanowiąca elastyczny kołnierz 3b ma podatną elastyczną strukturę. W miejscu styku komory serca 2 na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną 1 a częścią wewnętrzną 3 ma obwodowe uszczelnienie 10, które stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu o właściwościach hydrożelu.

Claims (12)

1. Kardioport dla wielokrotnego dostępu do jam serca składający się z części zewnętrznej oraz wewnętrznej, znamienny tym, że część zewnętrzna (1) ma elastyczny kształt kielicha (1a) z wyprowadzoną w części dolnej tuleją (1 b), do której na zewnątrz ma przytwierdzoną rozłącznie pokrywkę (7) z zasuwką (4), zaś wewnątrz ma rozłącznie wprowadzoną część wewnętrzną (3) stanowiącą elastyczną część cylindryczną (3a) zakończoną w części górnej elastycznym kołnierzem (3b), zaś w części dolnej ma obwodowy występ (3c), przy czym wewnątrz części cylindrycznej (3a) ma wprowadzony korek uszczelniający (6) zasłonięty zasuwką (4) w pokrywce (7), którą to zasuwkę (4) z pokrywką (7) usuwa się po wprowadzeniu korka uszczelniającego (6).

2. Kardioport według zastrz. 1, znamienny tym, że część wewnętrzną (3) stanowi monolityczna całość, przy czym część cylindryczna (3a) ma sztywną elastyczną warstwę, zaś część górna stanowiąca elastyczny kołnierz (3b) ma podatną elastyczną strukturę.

3. Kardioport według zastrz. 1 do 2, znamienny tym, że elastyczny kształt kielicha (1a) części zewnętrznej (1) połączony jest trwale z mięśniem serca (2).

4. Kardioport według zastrz. 3, znamienny tym, że trwałe połączenie elastycznego kształtu kielicha (1a) części zewnętrznej (1) do mięśnia sercowego (2) stanowi klej tkankowy i/lub hydrożel polimerowy.

5. Kardioport według zastrz. 1, 2, 3, znamienny tym, że w miejscu styku komory serca (2) na obwodzie pomiędzy częścią zewnętrzną (1) a częścią wewnętrzną (3) ma obwodowe uszczelnienie (10).

6. Kardioport według zastrz. 5, znamienny tym, że obwodowe uszczelnienie (10) stanowi elastomer uszczelniający o właściwościach hydrożelu.

7. Kardioport według zastrz. 1, 2, 3, 5, znamienny tym, że zdejmowana pokrywka (7) ma ruchomą zasuwkę (4), w postaci płytki przesuwanej, która okolona jest na jednym końcu obwodowym elastycznym paskiem naciągającym (5), zaś drugi koniec ma występ (4a) wyprowadzony poza pasek naciągający (5).

8. Kardioport według zastrz. 1,2, 3, 5, 7, znamienny tym, że wewnątrz części cylindrycznej (3a) w miejsce korka uszczelniającego (6) ma wprowadzony korek operacyjny (12) z elastycznymi zastawkami (13), które uszczelniają narzędzie chirurgiczne podczas operacji.

9. Kardioport według zastrz. 8, znamienny tym, że elastyczne zastawki (13) składają się z kilu segmentów, gdzie każdy z segmentów ma kształt zbliżony do zastawki trójdzielnej serca.

10. Kardioport według zastrz. 1,2, 3, 5, 7, znamienny tym, że wewnątrz części cylindrycznej (3a) w miejsce korka uszczelniającego (6) ma wprowadzony korek operacyjny (14) z podatnym segmentowym elementem (15).

11. Kardioport według zastrz. 10, znamienny tym, że korek operacyjny (14) składa się z części cylindrycznej (14a) z ukształtowanym w części dolnej kołnierzem (14b), do którego ma trwale przytwierdzony podatny segmentowy element (15), który ma centralnie umieszczoną zamkniętą szczelinę (15a) z obwodowym zaciskiem (15b), przy czym kształt szczeliny (15a) dostosowuje się do kształtu wprowadzanego przez nią narzędzia chirurgicznego.

12. Kardioport według zastrz. 1,2, 3, 5, 7, 10, znamienny tym, że po implantacji, wewnątrz części cylindrycznej (3a) ma wprowadzone urządzenie wspomagające pracę serca z nałożonym kapslem (11) lub korkiem uszczelniającym (6).