Najdluzszy czas trwania patentu do 28^stycznia 1952 r.W patencie Nr 24 487 opisane zostalo polaczenie kolnierzyka z koszula i jego za¬ piecie, dzieki któremu do przymocowywa¬ nia kolnierzyka do koszuli nie sa potrzebne spinki.Polaczenie to i zapiecie sklada sie z za¬ gietej do góry listwy, przechodzacej wzdluz calej lub czesci dlugosci dolnego brzegu wewnetrznej czesci kolnierzyka, z wykladanej oszewki koszuli z zagietym na dól brzegiem, który wchodzi miedzy zagie¬ ta listwe kolnierzyka i wewnetrzna czesc kolnierzyka, oraz z pstro zakonczonych i skierowanych wgóre konców wewnetrznej czesci kolnierzyka, przyczem w jednym z tych konców znajduje sie podluzny otwór.Wynalazek niniejszy dotyczy ulepszen te¬ go polaczenia, polegajacych na tern, ze 1. na dolnym brzegu wewnetrznej cze¬ sci kolnierzyka przymocowane sa w trzech miejscach, a mianowicie ztylu oraz z lewej i prawej} strony blizej srodkowego zapiecia kawalki listwy, 2. na oszewce koszuli utworzone sa kie¬ szonki z otworami, skierowanemi do dolu, odpowiadajace rozmiarami i polozeniem odcinkom listwy, przymocowanym do kol¬ nierzyka, 3. zapiecie, kolnierzyka tworzy przymo¬ cowana na jednym z konców kolnierzykazatyczka, która przeciaga sie przez prze¬ ciecie w drugim koncu kolnierzyka.Na rysunku przedstawiono dla pczykla- du polaczenie i zapiecie wedlug wynalazku, przyczem fig. 1 przedstawia widok rozwi¬ nietego i plasko rozpostartego kolnierzyka wykladanego z odgietemi odcinkami listwy d, fig. 2 przedstawia widok rozwinietego kolnierzyka wykladanego od jego strony wewnetrznej b, z zagietemi ku górze odcin¬ kami listwy d, fig. 3 przedstawia widok zprzodu kolnierzyka niezapietego, na któ¬ rym uwidocznione sa: zatyczka ml oraz otwór c, przez który przeciaga sie zatycz- ke ml, fig. 4 przedstawi- ;widok zamknie¬ tego zprzodu kolnierzyka z zatyczka ml, przeciagnieta przez otwór c, fig. 5 przed¬ stawia widok oszewki / koszuli, z wytwo- rzonemi na niej kieszonkami e z otworami, skierowanemi nadól, fig. 6 przedstawia wi¬ dok oszewki / koszuli z odcinkami listwy d, zalozonemi w kieszonki e ztylu i z jednej strony zprzodu oraz przyszytemi do kol¬ nierzyka, z wyciagnieta do przodu zatycz¬ ka ml, jakotez widok czesci kolnierzyka odchylonej, niezalozonej na oszewke ko¬ szuli, z odcinkiem listwy d i z otworem c; fig. 7 przedstawia widok zatyczki hi w ksztalcie litery T z elastycznego i gietkie¬ go materjalu, np. celuloidu, celofanu lub podobnego materjalu, przeciagnietej przez petelke /.Odcinki listwy d, przyszyte do kolnie¬ rzyka, sluza do zalozenia kolnierzyka na oszewke koszuli, przyczem wchodzac w kieszonki oszewki tworza mocne polacze¬ nie koszuli z kolnierzykiem, uniemozliwia¬ jac wychodzenie oszewki z pod kolnierzy¬ ka, w przeciwienstwie do tego, co jak wia¬ domo, zdarza sie czesto przy dotychczaso¬ wym sposobie laczenia kolnierzyka z ko¬ szula zapomoca spinek. Odcinki listwy d, przyszyte do kolnierzyka, nie moga sie wy¬ sunac z kieszonek przy oszewce koszuli przez przesuniecie sie ku dolowi, gdyz sa na tyle wysokie, ze nawet przy najsilniej- szem pochyleniu glowy nie wychodza z kieszonek, ani tez przez podniesienie ku .górze kolnierzyka, co zachodzi w przypad¬ ku podmesfenia ramion ku górze, albowiem przy takim wlasnie ruchu podnosi sie ra¬ zem z niemi oszewka przy koszuli. Odcinki listwy d rozmiarami, w szczególnosci co do wysokosci i dlugosci, oraz polo¬ zeniem sa tak dostosowane do kieszonek e na oszewce / koszuli, ze zabezpieczaja kol¬ nierzyk takze przeciwko jego przesuwaniu siewbok. ; Oszewka / jest sporzadzona jak w nor¬ malnej koszuli, a kieszonki sa wykonane jak kieszonka do tylnej spinki w oszewce zwyklej, z czego wynika, iz wykonanie kie¬ szonek nie powoduje zmiany dotychczaso¬ wego ksztaltu oszewki koszuli, ani nie zwieksza kosztów jej sporzadzenia.Oszewka / koszuli jest zprzodu zapina¬ na zappmoca przyszytego guzika k (fig. 5).Zapiecie kolnierzyka na przodzie stano¬ wia: zatyczka ml oraz otwór c, znajdujace sie na przeciwleglych koncach wewnetrz¬ nej czesci kolnierzyka b. Koniec m zatycz¬ ki jest przymocowany do kolnierzyka na stale, a koniec / zatyczki przeciaga sie przez otwór c, znajdujacy sie na przeciw¬ leglym koncu wewnetrznej czesci kolnie¬ rzyka b, a po przeciagnieciu koniec ten przyjmuje swe polozenie poprzednie, znaj¬ dujac sie miedzy zewnetrzna i wewnetrzna czescia kolnieTzfyfca (fig. 3, 4).Zatyczka jest przymocowana na jed¬ nym z konców zewnetrznej powierzchni w wewnetrznej czesci kolnierzyka b, nie- przykrytych czescia zewnetrzna a kolnie¬ rzyka.W przypadku, gdy zatyczka jest wyko¬ nana z innego niz plótno materjalu gietkie¬ go, np. z celuloidu, celofanu lub podobnego materjalu, wówczas przymocowanie jej do kolnierzyka uskutecznia sie przez przesu¬ niecie jej przez sporzadzona w tym celu petelke, jak to przedstawiono na fig. 7, Takie zapiecie kolnierzyka tworzy za* — 2 —piecie hakowe, które zupelnie pewnie la¬ czy konce kolnierzyka. Oprócz tego krawat przytrzymuje kolnierzyk na przodzie tak, ze rozpiecie sie kolnierzyka, co przy uzy¬ ciu spinek czesto sie zdarza, jest w niniej¬ szym przypadku wykluczone. Takie zapi¬ nanie kolnierzyka ma ponadto te zalete, ze konce kolnierzyka mozna wygodnie zalozyc na siebie i spiac bez wielkiego wysilku, nie znieksztalcajac kolnierzyka. PL