PL243995B1

PL243995B1 - Sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym

Info

Publication number: PL243995B1
Application number: PL429255A
Authority: PL
Inventors: Grzegorz CIASTOŃ; Grzegorz Ciastoń
Original assignee: Meble 21 Spolka Jawna Ciaston Wojciech I Grzegorz
Priority date: 2019-03-13
Filing date: 2019-03-13
Publication date: 2023-11-20
Also published as: PL429255A1

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, stosowany przy wykończaniu powierzchni mebli, przy tworzeniu jednocześnie tła dla wydruku i warstwy pod tenże nadruk. Sposób obejmujący typowe czynności charakteryzuje się tym, że powierzchnię z nadrukiem lakieruje się natryskowo mieszanką lakieru poliuretanowego z modyfikatorem zawierającym politetrametylenoglikol i poliestrodiol.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, stosowany przy wykończaniu powierzchni mebli, przy tworzeniu jednocześnie tła dla wydruku i warstwy pod tenże nadruk.

Dzisiejsze dostępne technologie stosowane w przemyśle meblarskim opierają się na produkcji elementów w danym kolorze, w szczególności w naturalnym kolorze drewna lub innym jednolitym także graficznym. Obecnie stosowane są płyty melaminowane w różnych kolorach i fakturach. Stosowane są płyty foliowane foliami z różnymi fakturami, kolorami i dowolnym designem, w końcu stosowane są rozwiązania z nadrukami bezpośrednio na elemencie meblowym.

Stosowane obecnie technologie obejmują wycinanie z płyt wielkoformatowych za pomocą pił formatowych formatek, okleinowania ich wąskich płaszczyzn, obrzeży, wiercenie otworów pod elementy złączne oraz szlifowanie wąskich krawędzi i powierzchni płaskich, aplikację Primeru na całej powierzchni formatki pod nadruk, suszenie i sezonowanie formatek do 24 h, wydruk UV na całej formatce, kolejne suszenie i sezonowanie przez 24 h, lakierowanie lakierem zabezpieczającym, następne suszenie i sezonowanie przez 24 h, pakowanie.

Istotnym problemem znanych obecnie rozwiązań dotyczących nanoszenia wydruków UV na powierzchnię mebli jest maksymalizacja odporności na ścieranie i zachowanie możliwie jak najdłużej atrakcyjnego wyglądu mebla. Znane obecnie technologie posiadają ograniczenie technologiczne, bowiem każda formatka musi być jednolita czyli wykonana z jednego tak samo wyglądającego materiału.

Obecnie przy technologii z nadrukami całą powierzchnię formatki pokrywamy warstwą adhezyjną, czyli warstwą Primeru, która zwiększy nam przyczepność farb UV do danej powierzchni. Następnie zabezpieczamy już istniejący nadruk warstwą lakieru zabezpieczającego, który będzie chronił wydruk przed zarysowaniami. Ta technologia wymaga jednak, aby wydruk był wykonany na całości elementu niezależnie od wielkości grafiki. Niezależnie od wielkości wymaganej grafiki musimy wykonać nadruk na całości formatki. Zwiększa to zużycie tonerów, zwiększa czas zadruku, co za tym idzie koszty.

Zastosowanie technologii wedle wynalazku powoduje polepszenie się właściwości na ścieranie i zarysowania.

Istotną różniącą pomiędzy znanymi technologiami a technologią wedle wynalazku jest potraktowanie warstwy kolorowego lakieru z modyfikatorem jako tła/podstawy pod nadruk, co w połączeniu z właściwościami lakieru z modyfikatorem pozwala na wybiórczy/częściowy wydruk na formatce (tłem jest już wcześniej naniesiona warstwa lakieru w odpowiednim kolorze) i pozwala na niepokrywanie wydruku dodatkową warstwą lakieru zabezpieczającego, przy zachowaniu właściwości fizyko-mechanicznych.

Tematyka dotycząca lakierowania powierzchni meblowych poruszana jest także w literaturze patentowej, na szczególną uwagę zasługuje między innymi opis zgłoszeniowy polskiego wynalazku P.421061 pod tytułem „Sposób lakierowania mebli z drewna litego”, w którym opisano sposób polegający na lakierowaniu z wykorzystaniem lakierowania gruntowego i kryjącego. Sposób ten charakteryzuje się tym, że lite drewno przeznaczone do lakierowania poddaje się sezonowaniu przez okres czasu do osiągnięcia temp. 21°C i do uzyskania wilgotności drewna na poziomie 9-12%, następnie dokonuje się łączenia elementów drewnianych w sposób trwały i nierozłączny przez sklejanie klejem VOCs-free (max. klasa LZO - M1), po czym nakłada się na wstępnie wygładzoną przez szlifowanie powierzchnię 2 warstwy lakieru, gdzie jedną warstwą jest warstwa podkładu a drugą warstwa lakieru kryjącego (uretanowo-alkidowy), przy czym do lakieru kryjącego dodaje się 5 ml roztworu koloidalnego nanosrebra na 1 litr lakieru.

Tematyka ta podejmowana była także w obcej literaturze patentowej. Z opisu amerykańskiego wynalazku US2014234632 znane jest podłoże drewniane o właściwościach ognioodpornych. Wynalazek przewiduje, że na podłożu znajduje się system powlekania i/lub impregnacji środkiem uniepalniającym wybranym z grupy składającej się z organicznych związków halogenowych w stanie ciekłym w temperaturze pokojowej oraz organicznych związków fosforu i organicznych związków boru, a także warstwa nałożonego na nie materiału powłokowego.

Natomiast z amerykańskiego opisu wynalazku WO2018183615A1 znane jest rozwiązanie obejmujące sposób konserwacji drewna przez kontaktowanie drewna z kompozycją zawierającą polimer poliuretanowy.

Z kolei z innego amerykańskiego wynalazku US4865879 znany jest sposób wzmacniania pustego drewnianego elementu konstrukcyjnego, w szczególności uszkodzonego słupa energetycznego, poprzez wstrzyknięcie kompozycji poliuretanowej, która po utwardzeniu tworzy sztywny poliuretan. Kompozycję poliuretanową wytwarza się mieszając składniki zawierające ciekły izocyjanian i ciekły poliol.

Z jeszcze innego rozwiązania francuskiego FR2886196 znany jest sposób przygotowanie podłoża stabilizowanego chemicznie z materiału drzewnego obejmuje kontaktowanie podłoża z polikarbaminianem lub związkiem poliuretanowym (I) o masie cząsteczkowej > 500 g/mol.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, nanoszonym na powłoki lakiernicze mebli, poprawiającym ekonomiczność i wydajność procesu.

Sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, w którym to z płyt wielkoformatowych za pomocą pił formatowych wycina się formatki, następnie dokonuje się okleinowania ich wąskich płaszczyzn, obrzeży, kolejno wierci się w formatkach otwory pod elementy złączne oraz szlifuje się wąskie krawędzie i powierzchnie płaskie, lakieruje się, następnie suszy i sezonuje formatkę, nadrukowuje się wydruk UV na części formatki, kolejno suszy się i sezonuje formatkę, charakteryzuje się tym, że powierzchnię z nadrukiem lakieruje się natryskowo mieszanką lakieru poliuretanowego z modyfikatorem zawierającym politetrametylenoglikol i poliestrodiol, przy czym modyfikator przygotowuje się następująco:

(i) miesza się politetrametylenoglikol i poliestrodiol o masie cząsteczkowej od 500 do 2000 Da, w stosunku wagowym 1/1, korzystnie w temperaturze pokojowej, (ii) mieszaninę politetrametylenoglikolu i poliestrodiolu rozpuszcza się w rozcieńczalniku lakieru w ilości od 0,1 do 3,0% wagowych względem całości mieszaniny lakierniczej jednocześnie mieszając, korzystnie co najmniej przez 2 minuty w temperaturze pokojowej, (iii) przygotowana mieszankę filtruje się, korzystnie przez filtr o średnicy perforacji co najmniej 125 mikronów, (iv) przefiltrowaną mieszankę łączy się z lakierem poliuretanowym.

W wyniku zastosowania rozwiązania wedle wynalazku uzyskuje się zmodyfikowaną powłokę lakierniczą mebla, będącą warstwą pośrednią pomiędzy podłożem a nadrukiem. W rozwiązaniu wedle wynalazku nie występuje operacja aplikacji Primeru, lakierowania zabezpieczającego i jego sezonowania. Do istotnych zalet rozwiązania wedle wynalazku należy eliminacja wymogu drukowania grafiki na całej powierzchni elementu pokrytego Primerem. Możemy drukować grafiki dowolnej wielkości wg dobranego designu na dowolnym kolorze tła/bazie elementu. Ponadto skracamy proces produkcji, oszczędzamy czas i zmniejszamy koszty produkcji, eliminujemy całkowicie użycie Primera, eliminujemy lakierowanie lakierem zabezpieczającym, zmniejszamy zużycie tonerów UV. Możliwy jest wydruk częściowy na polakierowanej formatce lakierem poliuretanowym z modyfikatorem. Zastosowanie nowej technologii nie wyklucza również nadruku na całości elementu.

Sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, w którym to z płyt wielkoformatowych za pomocą pił formatowych wycina się formatki, następnie dokonuje się okleinowania ich wąskich płaszczyzn, obrzeży, kolejno wierci się w formatkach otwory pod elementy złączne oraz szlifuje się wąskie krawędzie i powierzchnie płaskie, lakieruje się lakierem poliuretanowym z modyfikatorem, następnie suszy i sezonuje formatkę do 24 h, nadrukowuje się wydruk UV na części formatki, kolejno suszy się i sezonuje formatkę do 24 h.

Powierzchnię formatki lakieruje się natryskowo mieszanką lakieru poliuretanowego z modyfikatorem zawierającym politetrametylenoglikol i poliestrodiol. Modyfikator przygotowuje się następująco: miesza się politetrametylenoglikol i poliestrodiol o masie cząsteczkowej od 500 do 2000 Da, w stosunku wagowym 1/1, w temperaturze pokojowej, mieszaninę politetrametylenoglikolu i poliestrodiolu rozpuszcza się w rozcieńczalniku lakieru w ilości od 0,1 do 3,0% wagowych względem całości mieszaniny lakierniczej, jednocześnie mieszając, co najmniej przez 2 minuty w temperaturze pokojowej, przygotowaną mieszankę filtruje się przez filtr o średnicy perforacji co najmniej 125 mikronów, przefiltrowaną mieszankę łączy się z lakierem poliuretanowym.

Claims

1. Sposób wytwarzania formatek z nadrukiem częściowym, w którym to z płyt wielkoformatowych za pomocą pił formatowych wycina się formatki, następnie dokonuje się okleinowania ich wąskich płaszczyzn, obrzeży, kolejno wierci się w formatkach otwory pod elementy złączne oraz szlifuje się wąskie krawędzie i powierzchnie płaskie, lakieruje się, następnie suszy i sezonuje formatkę, nadrukowuje się wydruk UV na części formatki, kolejno suszy się i sezonuje formatkę, znamienny tym, że powierzchnię formatki lakieruje się natryskowo mieszanką lakieru poliuretanowego z modyfikatorem zawierającym politetrametylenoglikol i poliestrodiol, przy czym modyfikator przygotowuje się następująco:

4 PL 243995 B1 (i) miesza się politetrametylenoglikol i poliestrodiol o masie cząsteczkowej od 500 do 2000 Da, w stosunku wagowym 1/1, korzystnie w temperaturze pokojowej, (ii) mieszaninę politetrametylenoglikolu i poliestrodiolu rozpuszcza się w rozcieńczalniku lakieru w ilości od 0,1 do 3,0% wagowych względem całości mieszaniny lakierniczej, jednocześnie mieszając, korzystnie co najmniej przez 2 minuty w temperaturze pokojowej, (iii) przygotowaną mieszankę filtruje się, korzystnie przez filtr o średnicy perforacji co najmniej 125 mikronów, (iv) przefiltrowaną mieszankę łączy się z lakierem poliuretanowym.