Do odtwarzania swietlnych zapisów dzwiekowych, których polówki fal sa za¬ pisane w oddzielnych zapisach dzwieko¬ wych, poslugiwano sie dotychczas ukladem, w którym miedzy filmem a komórkami fo- toelektrycznymi umieszczone byly trzy so¬ czewki; dwie z tych soczewek mialy dzia¬ lac jako objektyw, a jedna — jako kon¬ densor.Dalej znany jest uklad, w którym swia¬ tlo po przejsciu przez oba zapisy dzwie¬ kowe pada na dwa pryzmaty odchylajace swiatlo o 90° i rzucajace je na dwie od¬ dzielne komórki fotoelektryczne, Wynalazek dotyczy prostszych ukla¬ dów do odtwarzania tego rodzaju swietl¬ nych zapisów dzwiekowych.Wedlug wynalazku oba zapisy dzwie¬ kowe tasmy filmowej odwzorowane zosta¬ ja na komórkach fotoelektrycznych za po¬ moca jednej tylko soczewki sferycznej lub za pomoca dwóch soczewek sferycznych po¬ lozonych w tej samej plaszczyznie, równo¬ leglej do filmu.Miedzy tasma filmowa i podwójna ko¬ mórka fotoelektryczna wzglednie miedzy tasma filmowa i dwiema oddzielnymi ko¬ mórkami fotoelektrycznymi przewidzianajest obustronnie lustrzana plyta stykajaca sie jednym koncem z filmem.Swiatlo od kazdego pólfalowego swietl¬ nego zapisu dzwiekowego móie byc rów¬ niez doprowadzane do komórek fotoelek- trycznych poprzez oddzielne prety szkla¬ ne tak, aby promienie pochodzace z po¬ szczególnych swietlnych zapisów dzwieko¬ wych nie mieszaly sie ze soba.Na rysunku przedstawione jest schema¬ tycznie kilka postaci wykonania wynalaz¬ ku. Fig. 1 przedstawia postac wykonania wynalazku, w której miedzy filmem i za¬ pisami dzwiekowymi 10 i 11 oraz komórka fotoelektryczna 12, zawierajaca dwie ka¬ tody 13, 14, lecz jedna tylko anode 15, znajduje sie soczewka sferyczna 16. Obie drogi pradu 13 — 15 wzglednie 14 — 15 posiadaja wspólne napiecie pomocnicze 17 i sa przylaczone do transformatora 18 w przeciwsobnych ukladach polaczen. So¬ czewka 16 rzuca z kazdego z obu zapisów dzwiekowych 10 i 11 po jednym obrazie rzeczywistym na katody komórki fotoelek- trycznej 12, mianowicie w ten sposób, ze na katodzie 14 powstaje obraz zapisu dzwiekowego 10, a na katodzie 13 — obraz zapisu dzwiekowego 11. Tetniace prady jednokierunkowe, plynace w obu przewo¬ dach doprowadzajacych katod i odpowia¬ dajace co do swego przebiegu czasowego dodatnim i ujemnym polówkom fal zapi¬ sanego przebiegu dzwiekowego, zostaja tak zlozone ze soba wskutek przeciwsobnego ukladu polaczen pierwotnego uzwojenia transformatora 18, ze w uzwojeniu wtór¬ nym tego transformatora plynie znowu prad zmienny, odpowiadajacy odtwarza¬ nym dzwiekom.Jesli przy okreslonym odstepie miedzy filmem a komórka fotoelektryczna 12 so¬ czewka 16 bedzie posiadala tak mala od¬ leglosc ogniskowa, ze w celu otrzymania ostrego obrazu zapisów dzwiekowych na powierzchniach katod musi byc ona umie¬ szczona blizej filmu niz komórki fotoelek- trycznej (fig. l), to obrazy obu zapisów dzwiekowych na powierzchniach katod be¬ da tak daleko odsuniete od siebie, ze na¬ wet przy znacznej przestrzeni posredniej 19, która moze byc pozadana ze wzgledów wytwórczych, odbiera sie calkowicie od¬ rebnie oba zapisy dzwiekowe.Inna postac wykonania wynalazku jest przedstawiona na fig. 2. W tej postaci wy¬ konania miedzy filmem i nieprzedstawio- na na rysunku komórka fotoelektryczna u- mieszczone sa dwie soczewki 20 i 21 polo¬ zone w tej samej plaszczyznie równoleglej do "filmu. Soczewka 20 rzuca z zapisu dzwiekowego 10 obraz 10', a z zapisu 11 — obraz IV polozony obok poprzedniego o- brazu. To samo odnosi sie do soczewki 21, która z obu zapisów dzwiekowych 10 i 11 rzuca obrazy 10" i U". Komórka fotoelek¬ tryczna jest umieszczona tak, ze powierz¬ chnie jej obydwóch katod leza na miejscu obrazów 10' i 11". Za pomoca tego urza¬ dzenia mozna otrzymac obrazy obu zapi¬ sów dzwiekowych w tak znacznym odste¬ pie od siebie, ze w razie zyczenia mozna nawet stosowac dwie zupelnie oddzielone od siebie komórki fotoelektryczne. Z fig. 2 widac odrazu, ze odstep miedzy obrazami 10' i 11" mozna regulowac dowolnie przez odpowiednie oddalanie od siebie soczewek 20 i 21.Nalezy ponadto zwrócic uwage, ze opi¬ sany uklad jednej lub dwóch soczewek jest niezalezny od tego, czy tasma filmowa jest przeciagana po nieruchomym torze slizgowym, czy tez po obracajacym sie krazku. W ostatnio wymienionym przy¬ padku soczewka 16 wedlug fig. 1 wzgled¬ nie soczewki 20, 21 wedlug fig. 2 moga byc umieszczone wewnatrz krazka w ten sam sposób, jak to robiono dotychczas, gdy chodzilo o odtwarzanie zwyklych pojedyn¬ czych zapisów dzwiekowych.Na fig. 3a i 3b przedstawiony jesV wi¬ dok z góry i z boku ukladu, w którym wer dlug niniejszego wynalazku miedzy tasma * - 2 -filmowa a podwójna komórka fotoelektry- czna przewidziana jest plyta obustronnie lustrzana. Na fig. 3a zaznaczone sa promie¬ nie swietlne wychodzace z punktów ?\ i JP*3. Jak widac z, rysunku, jeden z obu pro¬ mieni krancowych wychodzacych z danych punktów jest odbity od obustronnie lu¬ strzanej plyty 5 i pada na wlasciwa kato¬ de komórki fotoelektrycznej. W podobny sposób zostaja odbite od plyty 5 promie¬ nie idace z danych punktów obrazu i po¬ lozone miedzy skrajnemi promieniami wia¬ zki. Promienie, które przebiegaja w pobli¬ zu linii symetrii wiazki promieni, wycho¬ dzacej z punktu P\ w ten sposób, ze nie dosiegaja juz lustrzanej plyty 5, nie pada¬ ja jednak na niewlasciwa katode komórki fotoelektrycznej dzieki odstepowi d mie¬ dzy powierzchniami obydwóch katod we¬ wnatrz komórek fotoelektrycznych. W ob¬ rebie plaszczyzny rysunku fig. 3b, na któ¬ rej nieruchomy tor slizgowy tasm filmo¬ wych jest oznaczony cyfra 4 tak, jak i na fig. 3a, i na której dokladniej widoczny jest ksztalt plyty lustrzanej 5, nie zacho¬ dzi wcale odbicie promieni swietlnych od plyty lustrzanej Promienie skrajne oby¬ dwóch wiazek promieni, pokrywajacych sie zreszta w tym rzucie, sa przedstawione na fig. 3b liniami przerywanymi.Jesli, jak to jest przedstawione na fig. 4, szerokosc obustronnie lustrzanej plyty bedzie wzrastala w kierunku ku komórkom fotoelektrycznym tak, ze plyta przyjmie ksztalt klina 20, to mozna zmniejszyc od¬ step d (fig. 3a) miedzy obydwiema kate- darni komórki fotoelektrycznej.Na fig. 5 przedstawiony jest uklad, od¬ powiadajacy fig. 3, lecz zawierajacy dwie oddzielne komórki fotoelektryczne; ze wzgledu na opisanie powyzej podobnego urzadzenia uklad ten nie wymaga bliz¬ szych wyjasnien.Fig. 6 — 9 przedstawiaja postacie wy¬ konania wynalazku, w których kazdemu z obu oddzielnych zapisów dzwiekowych od¬ powiada specjalny pret szklany. Wedlug fig. 6 tasma 1 filmu dzwiekowego jest po¬ ciagana krazkiem zebatym nieprzedstawio- nym na rysunku po bebnie skladajacym sie z dwóch czesci 2, 3 osadzonych na sta¬ le na wspólnej; osi 38. Beben moze byc po¬ laczony sztywno lub elastycznie z cieza¬ rem zamachowym równiez nieprzedstawio- riym na rysunku. Dwudzielny zapis dzwie¬ kowy 6, 7, przedstawiony na rysunku jako zapis natezeniowy, zostaje oswietlony w zwyklych aparatach odtwarzajacych. Oczy¬ wiscie, zapis natezeniowy moze byc zasta¬ piony zapisem amplitudowym. Wedlug wy¬ nalazku nie ma róznicy w odtwarzaniu tych obu zapisów; Miedzy obydwiema czesciami 2, 3 bebna znajduja sie dwa prety szklane 8, 9 przykitowane z obu stron lustrzanej warstwy posredniej 30. Jak widac w rzu¬ cie poziomym wedlug fig. 6, oba prety szklane 8, 9 rozszerzaja sie w kierunku ku komórkom fotoelektrycznym! 39, 40 w dwie czesci stozkowe 31, 32. Od strony komórek fotoelektrycznych czesci te sa ograniczone powierzchniami wypuklymi albo plaskimi 33, 34. Swiatlo przechodzace przez oba za¬ pisy dzwiekowe 6, 7 zostaje calkowicie od¬ bite na wewnetrznej stronie powierzchni szkla graniczacych z powietrzem, tak ze oba prety szklane prowadza bez strat swia¬ tlo, które do nich weszlo. Mala strata swia¬ tla zachodzi tylko wskutek pochlaniania przez szklo; strata ta jest jednak iloscio¬ wo nieznaczna. Warstwa posrednia 30 mie¬ dzy obu pretami szklanymi, odbijajaca swiatlo, zapobiega równiez przechodzeniu swiatla z jednego z obu pretów szklanych do drugiego. W stozkowych czesciach szklanych 31, 32 pretów zachodzi ponadto odbicie od wkladki lustrzanej 30, jednak nie ma juz! odbicia! od scianek 35, 36. Dzie¬ ki temu promienie swietlne wychodza ze stozkowych czesci 31, 32 w ten sposób, ze trafiaja na obie komórki fotoelektryczne podporzadkowane obu zapisom dzwieko¬ wym 6, 7. Promienie swietlne z jednegopreta szklanego nie moga, nawet czescio¬ wo, padac na druga komórke fotoelektry- czna i odwrotnie. Promienie swietlne wy¬ chodza z preta szklanego z ta sama roz¬ wartoscia, z Jaka zostaly rzucone na ten pret. Jesli sie wiec dostosuje pochylosc scianek 35 i 36 pretów szklanych 8 i 9 do kata rozwartosci promieni swietlnych, to promienie te nie moga zupelnie odbic sie od tych scianek.Na fig. 7 przedstawiona jest inna po¬ stac wykonania, w której oba prety szkla¬ ne sa umieszczone w malym odstepie d od siebie tak, ze sa oddzielone bardzo cienka warstwa powietrza. W tej postaci wyko¬ nania zbyteczna jest lustrzana wkladka wedlug fig. 6.Na fig. 8 przedstawiona jest inna po¬ stac wykonania, dzieki której mozna osia¬ gnac uproszczenie urzadzenia wedlug fig. 6, gdyz stozkowe czesci koncowe 31, 32 uwidocznione na fig. 6 staja sie zbyteczne.Prety sa umieszczone tak, ze ich osie roz¬ chodza sie nieznacznie po stronie komórek fotoelektrycznych. W tym przypadku pre¬ ty szklane moga byc po stronie komórek fotoelektrycznych ograniczone powierzch¬ niami plaskimi. W tym ukladzie promie¬ nie swietlne z obu pretów szklanych wy¬ chodza jako silnie rozbiezne wiazki. Wsku¬ tek duzego jednak odstepu pomiedzy kon¬ cami obu pretów szklanych w komórce fo- toelektrycznej 37, która moze byc, tak zreszta, jak i na fig. 6 i 7, zastosowana za¬ miast dwóch oddzielnych komórek foto¬ elektrycznych, nie nastepuje zupelnie na¬ swietlenie katody podpórzadkowanej inne¬ mu pretowi.Fig. 9 przedstawia urzadzenie, w któ¬ rym, w przeciwienstwie do urzadzen we¬ dlug fig. 6 — 8, oba prety szklane sa u- mieszczone po róznych stronach osi 38 be¬ bna. W urzadzeniu tym oba prety moga byc na powierzchni a, b, c stosownie do zyczenia albo przykitowane do siebie w mysl fig. 6 z wprowadzeniem wkladki lu¬ strzanej, albo tez umieszczone w pewnym odstepie koncowym od siebie wedlug fig. 7. PL