PL242097B1 - Ogławiacz - Google Patents

Abstract

Ogławiacz przedstawiony na rysunku zawierający znaną ramę z trzypunktowym układem zawieszenia oraz wałkiem przeniesienia mocy w jakim do belki poziomej ramy zamocowane są przesuwnie co najmniej dwa zespoły ścinające wyposażone w tarczowe głowice ścinające zamocowane trwale do pionizującego układu zawieszenia, w jakim na zespół ścinający składa się zamontowana do pionowej podpory podstawa głowicy ścinającej, zamocowane do jej dolnego końca tarczowa głowica ścinająca oraz układ zawieszenia zespołu ścinającego, a tarczowe głowice ścinające napędzane są poprzez przekładnię z wałka przeniesienia mocy albo pneumatycznie lub hydraulicznie z napędzanego wałkiem przeniesienia mocy kompresora w jakim pionizujący układ zawieszenia zbudowany jest z zamocowanych do pionowej podpory podstawy głowic ścinających za pomocą sztab umieszczonych równolegle do kierunku przemieszczania ogławiacza po co najmniej dwa na każdą stronę pionowej podpory podstawy głowicy ścinającej, a drugie końce sztab zamocowane są do gniazd wytworzonych w obejmie odpowiadającej danemu zespołowi ścinającemu założonej przesuwnie na belce poziomej ramy ogławiacza, przy czym układ sztab każdego z zespołów ścinających tworzy symetryczne i poruszające się równolegle dwa równoległoboki (po jednej ich parze na każdy zespół ścinający).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ogławiacz rolniczy przeznaczony do usuwania łodyg i liści z roślin podczas zbioru korzeni lub innych podziemnych części.

Ogławiacze są powszechnie stosowane w rolnictwie do przygotowania roślin do zbioru ich podziemnych części takich jak korzenie lub bulwy. Najczęściej mają one postać wirujących lub obracających się elementów, które podczas przechodzenia nad redlinami obcinają liście lub łodygi. Właściwą odległość zespołu tnącego od podłoża utrzymuje się najczęściej poprzez zastosowanie kół lub ślizgów kopiujących kształt terenu.

Z opisu patentu PL.208559 znany jest zespół ogławiacza, jaki posiada ramę składającą się z dwu równoległych belek połączonych między sobą w pobliżu jednego z końców belką poprzeczną, zaś w przeciwnych końcach belek znajduje się znane koło kopiujące a na końcach przy belce poprzecznej znajdują się uchwyty mocujące, natomiast w pobliżu belki poprzecznej z jedną z belek jest połączona para uchwytów, zaś z drugą belką od strony wewnętrznej jeden uchwyt, przy czym z parą uchwytów na sworzniu jest połączony wahacz, który drugim końcem jest połączony z siłownikiem, a siłownik jest połączony z drążkiem, natomiast z parą uchwytów jest połączony rozłącznie uchwyt, z którym jest połączona trwale tuleja z denkiem od góry, w którego osi jest zamocowana nieprzesuwnie śruba regulacyjna połączona ze sworzniem prowadzącym umieszczonym współosiowo w tulei, a w sworzniu znajduje się na pobocznicy rowek wzdłużny, zaś w rowku sworznia znajduje się wkręt połączony z tuleją, a ze sworzniem prowadzącym od dołu poniżej tulei są połączone trwale obejmy, w których jest zamocowany silnik hydrauliczny, którego wałek jest połączony rozłącznie z zespołem tnącym.

Znane są także konstrukcje ogławiaczy w jakich zwielokrotnione zespoły tnące zwiększają zasięg roboczy urządzenia w warunkach polowych, wydatnie przyspieszając prace połowę. Takie rozwiązanie znane jest z opisu patentowego US2002000081.

W opisie UA92816 ujawniono ogławiacz, który zawiera wał napędowy z utwierdzonym na nim dyskiem, na którym wspornikowe elastyczne ostrza czyszczące są rozmieszczone na wałach z wykorzystaniem dźwigni dwuramiennej kinematyczne połączonej z pochylnią i cięgnami serwisowymi. Na dolnym końcu każdej dźwigni utwierdzony jest przegub kulowy. Dodatkowa dźwignia jest połączona z główna dźwignią przez mechanizm do ustalania kąta natarcia/pochylenia.

Z kolei w opisie CN103141209A ujawniono kombajn do czosnku, który zawiera: system zasilania (ciągnący), system przeniesienia napędu, system chwytający, system przesuwania i transmisyjny, system pozycjonowania i cięcia, układ zębaty i sterujący. Urządzenie umożliwia zbieranie czosnku posadzonego w różnych odległościach i na zróżnicowanym terenie. Urządzenie umożliwia ustawianie kąta cięcia względem poziomu.

Opis US5107664A zawiera opis ogławiacza do warzyw. System przeznaczony jest do montażu na ruchomej ramie i holowany jest przez ciągnik rolniczy. System wykorzystuje próżnię do uniesienia warzyw w celu ich odcięcia. Zasilanie systemu próżniowego (wentylatora) oraz systemu tnącego zapewnione jest przez osobny silnik zamocowany na ramie lub poprzez wał napędowy z ciągnika. Agregat tnący zawieszony liniowo zawiera wysuwane ostrze tnące, którego kąt może być regulowany względem kolejnych głowni w celu uzyskania optymalnie prostopadłego cięcia.

W znanych konstrukcjach głównym problemem technicznym ujawniającym się w warunkach polowych jest podatność zespołu tnącego na uszkodzenie, najczęściej od leżących na ziemi kamieniu lub stępienie w wyniku tarcia z gruntem. Przy czym najczęściej usterki te wynikają z wadliwie działającego układu kopiowania kształtu terenu. Dlatego celowym było takie zaprojektowanie konstrukcji zespołu tnącego i kopiowania kształtu terenu, jakie zapewniłoby bezusterkową pracę i skuteczne ścinanie łodyg i liści. Udało się to osiągnąć opracowując ogławiacz według wynalazku.

Ogławiacz według wynalazku zawiera znaną, poziomą ramę dostosowaną do współpracy z trzypunktowym układem zawieszenia oraz wałkiem przeniesienia mocy. Do poziomej ramy zamocowane są przesuwnie co najmniej dwa zespoły ścinające wyposażone w tarcze zamocowane do głowic ścinających przymocowanych trwale do pionizującego układu zawieszenia. Przy czym każdy zespół ścinający składa się z zamontowanej do pionowej podpory belki, do której pośrednio poprzez suwliwą i blokowaną obejmę podstawy zamocowana jest głowica ścinająca wraz elementem roboczym - tarczą ścinającą. Głowice ścinające wraz z tarczami, napędzane są poprzez przekładnię z wałka przeniesienia mocy albo pneumatycznie lub hydraulicznie z napędzanego wałkiem przeniesienia mocy kompresora.

Korzystnie każdy zespół ścinający zawieszony jest do ramy ogławiacza poprzez pionizujący układ zawieszenia zbudowany z równoległoboków wykonanych z umieszczonych parami pomiędzy ramą ogławiacza a pionową podporą belki, równolegle do kierunku ruchu ogławiacza, sztab. Sztaby mają postać płaskowników, jakich końce zamocowane są do łożyskowanych łożyskami samonastawnymi gniazd tak, że tworzą przegubowy równoległobok.

W innym korzystnym przykładzie wykonania belka pozioma ramy ma budowę teleskopową, w jakiej są, co najmniej częściowo, podwójne ścianki zamontowane tak, że wewnętrzna, pełna belka ramy połączona jest z trzypunktowym układem zawieszenia ciągnika rolniczego, a zewnętrzna suwliwie umieszczona na tej belce, belka zewnętrzna jest przemieszczalna w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu.

Korzystnie, gdy długość wszystkich sztab jest dobrana tak, że oś wzdłużna pionowej podpory podstawy każdej głowicy ścinającej jest pionowa cały czas podczas przemieszczania urządzenia w warunkach polowych. Przy czym każda podstawa głowicy ścinającej z zamontowaną do niej tarczą ścinającą zamontowana jest wahliwie tak, że zakres ruchu (pochylenia) głowicy ścinającej i tarczy tnącej wynosi od -10 do +10° od położenia poziomego Wahliwe zamocowanie podstawy głowicy zrealizowane jest tak, że podstawa głowicy ścinającej wyposażona jest w oś zasadniczo prostopadłą do kierunku ruchu ogławiacza, jaka stanowi ruchome połączenie podstawy głowicy ścinającej z obejmą mieszczoną na belce przytwierdzonej do pionowej podpory głowicy ścinającej. Przed każdym zespołem ścinającym, biorąc pod uwagę kierunek ruchu ogławiacza, umieszczone jest koło kopiujące połączone z układem zawieszenia tego zespołu ścinającego.

Regulacja odległości linii natarcia tarczy ścinającej od koła kopiującego danego zespołu ścinającego odbywa się poprzez przesunięcie manualne po listwach lub prowadnicach płyty podstawy głowicy ścinającej w kierunku od lub do koła kopiującego. Regulacja kąta nachylenia tarczy tnącej odbywa się poprzez zmianę kąta obrotu podstawy głowicy ścinającej względem osi jaką połączona jest ona z obejmą przesuwnie umieszczoną na belce przytwierdzonej do pionowej podpory głowicy ścinającej.

W innym korzystnym przykładzie wykonania regulacja odległości linii natarcia od koła kopiującego oraz jej nachylenie realizowane jest elektrycznie lub hydraulicznie za pomocą siłowników. Odległość krawędzi tnącej od punktu kopiowania determinuje dokładność cięcia. Korzystnie także, gdy elektryczny lub hydrauliczny siłownik regulujący pochylenie lub odległość linii natarcia względem koła kopiującego zestawiony jest z optycznym mierzącym odległość pomiędzy punktem kopiowania a krawędzią tnącą w trakcie pracy w zależności od wielkości ogławianej rośliny.

Regulacja położenia krawędzi tnącej jest niezbędna w przypadku zmiany średnicy np. tarczy tnącej. Istotnym zakresem podlegającym regulacji (mechanicznej bądź automatycznej) jest kąt „natarcia” elementu tnącego na ogławianą roślinę. Jest on również zależny od rodzaju zastosowanego elementu (jego średnicy) i wielkości rośliny ogławianej. Odpowiednie jego ustawienie również poprawia precyzję/dokładność ogłowienia i zmniejsza straty plonu.

Korzystnie, gdy pomiędzy mocowaniem każdego zespołu ścinającego do ramy ogławiacza, a pionową podporą belki na jakiej przesuwnie umieszczona jest obejma do jakiej zamocowany jest dany zespół ścinający, rozpięta jest co najmniej jedna sprężyna. Korzystnie gdy w innym przykładzie wykonania pierwsza sprężyna łączy pionową podporę do jakiej zamocowana jest belka z obejmą do mocowania podstawy głowicy ścinającej z obejmą danego zespołu ścinającego pośrednio za pośrednictwem dodatkowego prostopadłego do poziomej belki ramy wysięgnika, korzystnie równoległego do kierunku przemieszczania się ogławiacza. Wówczas pomiędzy wolnym końcem ramienia wysięgnika, a podstawą głowicy ścinającej rozpięta jest druga sprężyna odciągowa.

Każdy zespół ścinający połączony jest z kołem kopiującym umieszczonym bezpośrednio przed tym zespołem, regulowanym w płaszczyźnie pionowej manualnie poprzez śrubę trapezową lub za pomocą mechanizmu elektrycznego, hydraulicznego lub pneumatycznego, albo w sposób automatyczny,. Koło kopiujące zamocowane jest do elementu mocującego mechanizm ogławiający tak, że przemieszcza się w płaszczyźnie pionowej.

Co najmniej skrajny zespół ścinający unieruchomiony jest na belce poziomej ramy ogławiacza śrubą przechodzącą przez obejmę mocującą go na ramie poziomej ogławiacza, a co najmniej jeden zespół ścinający połączony jest z nim co najmniej jednym siłownikiem lub śrubą rzymską do ich wzajemnego dystansowania.

Rama nośna posiada podporowe teleskopowe koła umieszczone na końcach beli poziomej, które przy jej unoszeniu pozostają na powierzchni gruntu. Takie rozwiązanie umożliwia regulację/naprowadzanie zespołu tnącego zamocowanego na ramie nośnej np. na redlinę, co poprawia dokładność ogławiania poprzez precyzyjniejsze kopiowanie ogławianych roślin. Naprowadzanie może odbywać się w sposób manualny przez operatora bądź automatyczny (czujniki naprowadzające) poprzez układ np.

hydrauliczny lub elektryczny dzięki takiej konstrukcji ramy nośnej (co najmniej podwójna), umożliwia się jazdę kół podporowych w redlinach lub międzyrzędziach a element roboczy tnący z elementem kopiującym znajduje się dokładnie na redlinie. Takie rozwiązanie korzystne jest w przypadku jazdy na skłonach lub tukach oraz w przypadku niedbałego uformowania rzędów (tzw. „krzywe rzędy”). Dzięki zastosowaniu takiej konstrukcji możliwe jest również odciążanie sekcji roboczej pracującej niezależnie na ramie poprzez połączenie elementem sprężystym ramy nośnej i sekcji ogławiającej.

Unoszenie ramy nośnej dzięki teleskopowemu mocowaniu kół podporowych nie powoduje utraty ich kontaktu z powierzchnią (zachowana rola naprowadzania maszyny na właściwy tor jazdy), powoduje napięcie zamocowanego elementu sprężystego, który odciąża sekcję roboczą z elementem tnącym. Odciążanie konieczne jest w celu uzyskania większej dokładności ogławiania w zmiennych warunkach potowych. Odciążanie może dobywać się również poprzez zastosowanie połączenia ramy z sekcją kopiująco-ogławiającą elementem regulowanych hydraulicznie, pneumatycznie bądź elektrycznie.

Zadaniem sprężyny w ogławiaczu jest możliwość odciążenia sekcji ogławiającej. Praktycznie w większości przypadków marchew przemysłowa uprawiana jest na redlinach. W rejonach, gdzie występują zmienne warunki glebowe uformowane redliny mają różną twardość a co za tym idzie rosnąca na nich marchew w różnym stopniu wystaje ponad ich powierzchnię. Dodatkowo, w przypadku występowania miejscowego gleb piaszczystych redliny mogą rozjeżdżać się pod niewielkim naciskiem a marchew podczas ogławiania przewracać się i łamać. W związku z powyższym zaistniała konieczność opracowania prostego rozwiązania ograniczającego to zjawisko do minimum.

Jak wynika z konstrukcji rama wyposażona w trzypunktowy układ zawieszenia (TUZ) oparta jest na kołach. Koła przymocowane są do niej teleskopowo co przy jej częściowym podniesieniu nie powoduje utraty kontaktu z podłożem (koła opadają grawitacyjnie), co gwarantuje możliwość właściwego naprowadzania ogławiacza na redliny. Sekcje ogławiające przytwierdzone są do ramy, jednak w pionie ze względu na układ równoległoboków poruszają się w stosunkowo dużym zakresie w sposób niezależny. Zamocowanie elementu sprężystego przymocowanego do ramy i najdalej do tyłu wysuniętej części sekcji ogławiającej daje możliwość zmniejszenia jej nacisku poprzez uniesienie ramy nośnej i naprężenie elementu sprężystego. W innym przykładzie wykonania odciążenie odbywa się poprzez przymocowanie elementu sprężystego i przytwierdzenie go do końcowego elementu sekcji roboczej oraz elementu regulującego przytwierdzonego do ramy nośnej. Napięcie elementu sprężystego odbywa się poprzez działanie operatora w sposób hydrauliczny, pneumatyczny elektryczny lub inny. Napinanie elementu sprężystego może odbywać się w sposób manualny, gdzie operator widząc zmieniające się na polu warunki reaguje napinając i odciążając sekcje roboczą bądź zwalniając napięcie lub w sposób automatyczny dzięki zastosowaniu czujników mierzących nacisk koła kopiującego sekcji ogławiającej. Zastosowanie stałego (regulowanego wstępnie przed rozpoczęciem pracy) połączenia elementu sprężystego z zespołem ogławiającym (podobnie jak w przypadku opryskiwacza) może odbywać się jedynie, gdy np. marchew lub pietruszka uprawiane są na glebach jednolitych, gdzie warunki są w miarę jednakowe.

W innym przykładzie wykonania każdy zespół ścinający połączony jest z ramą poziomą ogławiacza siłownikiem lub śrubą rzymską do regulacji położenia zespołu ścinającego względem redlin.

Ogławiacz według wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ogólny ogławiacza, fig. 2 przedstawia widok zespołu ścinającego z boku z dwoma, alternatywnymi położeniami sprężyny odciągowej 10 i 10'.

P r z y k ł a d I

Ogławiacz według wynalazku zawiera znaną, poziomą ramę 1 dostosowaną do współpracy z trzypunktowym układem zawieszenia oraz wałkiem przeniesienia mocy. Do poziomej ramy 1 zamocowane są przesuwnie zespoły ścinające 2 wyposażone w tarcze 6 zamocowane do głowic ścinających 3 przymocowanych trwale do pionizującego układu zawieszenia 4. Przy czym każdy zespół ścinający 2 składa się z zamontowanej do pionowej podpory 7 belki 13, oraz umieszczonej na niej poprzez suwliwą i blokowaną obejmę podstawy 5, do której zamocowana jest głowica ścinająca 3 wraz elementem roboczym - tarczą ścinającą 6. Głowice ścinające 3 wraz z tarczami ścinającymi 6, napędzane są poprzez przekładnię z wałka przeniesienia mocy.

Każdy zespół ścinający 2 zawieszony jest do ramy 1 ogławiacza poprzez pionizujący układ zawieszenia 4 zbudowany z równoległoboków wykonanych z umieszczonych parami pomiędzy ramą 1 ogławiacza a pionową podporą 7 belki 13, równolegle do kierunku ruchu ogławiacza, sztab 15. Sztaby 15 mają postać płaskowników, jakich końce zamocowane są do łożyskowanych łożyskami 15 samonastawnymi gniazd 14 tak, że tworzą przegubowy równoległobok.

Długość wszystkich sztab jest dobrana tak, że oś wzdłużna pionowej podpory podstawy 7 każdej głowicy ścinającej 3 jest pionowa cały czas podczas przemieszczania urządzenia w warunkach potowych. Przy czym każda podstawa 5 głowicy ścinającej 3 z zamontowaną do niej tarczą ścinającą 6 zamontowana jest wahliwie tak, że zakres ruchu (pochylenia) głowicy ścinającej i tarczy tnącej wynosi od-10 do +10° od położenia poziomego. Wahliwe zamocowanie podstawy 5 głowicy ścinającej 3 zrealizowane jest tak, że podstawa 5 głowicy ścinającej 3 wyposażona jest w oś 8 zasadniczo prostopadłą do kierunku ruchu ogławiacza, jaka stanowi ruchome połączenie podstawy 5 głowicy ścinającej 3 z obejmą 16 umieszczoną na belce 13 przytwierdzonej do pionowej podpory 7 głowicy ścinającej 3. Przed każdym zespołem ścinającym 2, biorąc pod uwagę kierunek ruchu ogławiacza, 25 umieszczone jest koło kopiujące 9 połączone z układem zawieszenia 4 tego zespołu ścinającego 2.

Regulacja odległości linii natarcia tarczy ścinającej 6 od koła kopiującego 9 danego zespołu ścinającego 2 odbywa się poprzez przesunięcie manualne podstawy 5 głowicy ścinającej 3 w kierunku od lub do koła kopiującego 9. Regulacja kąta nachylenia tarczy 6 tnącej odbywa się poprzez zmianę kąta obrotu podstawy 5 głowicy ścinającej 3 względem osi jaką połączona jest ona z obejmą 16 przesuwnie umieszczoną na belce 13 przytwierdzonej do pionowej podpory głowicy ścinającej 3.

Regulacja położenia krawędzi tnącej tarczy 6 jest niezbędna w przypadku zmiany średnicy np. tarczy tnącej. Istotnym zakresem podlegającym regulacji (mechanicznej bądź automatycznej) jest kąt „natarcia” elementu tnącego na ogławianą roślinę. Jest on również zależny od rodzaju zastosowanego elementu (jego średnicy) i wielkości rośliny ogławianej. Odpowiednie jego ustawienie również poprawia precyzję/dokładność ogłowienia i zmniejsza straty plonu.

Pomiędzy mocowaniem każdego zespołu ścinającego do ramy 1 ogławiacza, a pionową podporą 7 belki 13 na jakiej przesuwnie umieszczona jest obejma 16 do jakiej zamocowany jest dany zespół ścinający 2 rozpięta jest pierwsza sprężyna odciągowa 10'.

Zespół ścinający 2 połączony jest z kołem kopiującym 9 umieszczonym bezpośrednio przed tym zespołem, regulowanym w płaszczyźnie pionowej manualnie poprzez śrubę trapezową. Koło kopiujące 9 zamocowane jest do elementu mocującego zespół ścinający 2 w tak, że przemieszcza się w płaszczyźnie pionowej.

Rama 1 posiada podporowe teleskopowe koła 17 umieszczone na końcach belki 1, które przy jej unoszeniu pozostają na powierzchni gruntu. Takie rozwiązanie umożliwia regulację/naprowadzanie zespołu tnącego zamocowanego na ramie nośnej np. na redlinę, co poprawia dokładność ogławiania poprzez precyzyjniejsze kopiowanie ogławianych roślin. Naprowadzanie odbywa się w sposób manualny przez operatora. Takie rozwiązanie korzystne jest w przypadku jazdy na skłonach lub łukach oraz w przypadku niedbałego uformowania rzędów (tzw. „krzywe rzędy”). Dzięki zastosowaniu takiej konstrukcji możliwe jest również odciążanie sekcji roboczej pracującej niezależnie na ramie poprzez połączenie elementem sprężystym ramy nośnej i sekcji ogławiającej.

Unoszenie ramy nośnej dzięki teleskopowemu mocowaniu kół podporowych nie powoduje utraty ich kontaktu z powierzchnią (zachowana rola naprowadzania maszyny na właściwy tor jazdy), powoduje napięcie zamocowanego elementu sprężystego, który odciąża sekcję roboczą z elementem tnącym. Odciążanie konieczne jest w celu uzyskania większej dokładności ogławiania w zmiennych warunkach polowych. Odciążanie może dobywać się również poprzez zastosowanie połączenia ramy z sekcją kopiująco-ogławiającą elementem regulowanych hydraulicznie, pneumatycznie bądź elektrycznie.

Zadaniem sprężyny w ogławiaczu jest możliwość odciążenia sekcji ogławiającej. Praktycznie w większości przypadków marchew przemysłowa uprawiana jest na redlinach. W rejonach, gdzie występują zmienne warunki glebowe uformowane redliny mają różną twardość a co za tym idzie rosnąca na nich marchew w różnym stopniu wystaje ponad ich powierzchnię. Dodatkowo, w przypadku występowania miejscowego gleb piaszczystych redliny mogą rozjeżdżać się pod niewielkim naciskiem a marchew podczas ogławiania przewracać się i łamać. W związku z powyższym zaistniała konieczność opracowania prostego rozwiązania ograniczającego to zjawisko do minimum.

P r z y k ł a d II

Ogławiacz według wynalazku zawiera znaną, poziomą ramę 1 dostosowaną do współpracy z trzypunktowym układem zawieszenia oraz wałkiem przeniesienia mocy. Do poziomej ramy 1 zamocowane są przesuwnie zespoły ścinające 2 wyposażone w tarcze 6 zamocowane do głowic 5 ścinających 3 przymocowanych trwale do pionizującego układu zawieszenia 4. Przy czym każdy zespół ścinający 2 składa się z zamontowanej do pionowej podpory 7 belki 13, oraz umieszczonej na niej poprzez suwliwą i blokowaną obejmę podstawy 5, do której zamocowana jest głowica ścinająca 3 wraz elementem roboczym - tarczą ścinającą 6. Głowice ścinające 3 wraz z tarczami ścinającymi 6, napędzane są poprzez przekładnię z wałka przeniesienia mocy.

Każdy zespół ścinający 2 zawieszony jest do ramy 1 ogławiacza poprzez pionizujący układ zawieszenia 4 zbudowany z równoległoboków wykonanych z umieszczonych parami pomiędzy ramą 1 ogławiacza a pionową podporą 7 belki 13, równolegle do kierunku ruchu ogławiacza, sztab 15. Sztaby 15 mają postać płaskowników, jakich końce zamocowane są do łożyskowanych łożyskami samonastawnymi gniazd 14 tak, że tworzą przegubowy równoległobok.

Belka pozioma ramy 1 ma budowę teleskopową, w jakiej są częściowo, podwójne ścianki zamontowane tak, że wewnętrzna, pełna belka ramy połączona jest z trzypunktowym układem zawieszenia ciągnika rolniczego, a zewnętrzna suwliwie umieszczona na tej belce, belka zewnętrzna jest przemieszczalna w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu.

Długość wszystkich sztab jest dobrana tak, że oś wzdłużna pionowej podpory podstawy 7 każdej głowicy ścinającej 3 jest pionowa cały czas podczas przemieszczania urządzenia w warunkach polowych. Przy czym każda podstawa 5 głowicy ścinającej 3 z zamontowaną do niej tarczą ścinającą 6 zamontowana jest wahliwie tak, że zakres ruchu (pochylenia) głowicy ścinającej i tarczy tnącej wynosi od-10 do +10° od położenia poziomego. Wahliwe zamocowanie podstawy 5 głowicy ścinającej 3 zrealizowane jest tak, że podstawa 5 głowicy ścinającej 3 wyposażona jest w oś 8 zasadniczo prostopadłą do kierunku ruchu ogławiacza, jaka stanowi ruchome połączenie podstawy 5 głowicy ścinającej 3 z obejmą 16 umieszczoną na belce 13 przytwierdzonej do pionowej podpory 7 głowicy ścinającej 3. Przed każdym zespołem ścinającym 2, biorąc pod uwagę kierunek ruchu ogławiacza, umieszczone jest koło kopiujące 9 połączone z układem zawieszenia 4 tego zespołu ścinającego 2.

Regulacja odległości linii natarcia tarczy ścinającej 6 od koła kopiującego 9 danego zespołu ścinającego 2 odbywa się poprzez przesunięcie podstawy 5 głowicy ścinającej 3 w kierunku od lub do koła kopiującego 9. Regulacja kąta nachylenia tarczy 6 tnącej odbywa się poprzez zmianę kąta obrotu podstawy 5 głowicy ścinającej 3 względem osi jaką połączona jest ona z obejmą 16 przesuwnie umieszczoną na belce 13 przytwierdzonej do pionowej podpory głowicy ścinającej 3.

Przesunięcie podstawy 5 realizowane jest za pomocą siłowników. Odległość krawędzi tnącej od punktu kopiowania determinuje dokładność cięcia. Siłownik regulujący pochylenie lub odległość linii natarcia względem koła kopiującego zestawiony jest z optycznym mierzącym odległość pomiędzy punktem kopiowania a krawędzią tnącą w trakcie pracy w zależności od wielkości ogławianej rośliny.

Regulacja położenia krawędzi tnącej jest niezbędna w przypadku zmiany średnicy np. tarczy tnącej. Istotnym zakresem podlegającym regulacji (mechanicznej bądź automatycznej) jest kąt „natarcia” elementu tnącego na ogławianą roślinę. Jest on również zależny od rodzaju zastosowanego elementu (jego średnicy) i wielkości rośliny ogławianej. Odpowiednie jego ustawienie również poprawia precyzję/dokładność ogłowienia i zmniejsza straty plonu.

Pierwsza sprężyna odciągowa 10' łączy pionową podporę 7 do jakiej zamocowana jest belka 13 z obejmą do mocowania podstawy 5 głowicy ścinającej 3 z obejmą danego zespołu ścinającego pośrednio za pośrednictwem dodatkowego prostopadłego do poziomej belki 1 wysięgnika 18 równoległego do kierunku przemieszczania się ogławiacza. Wówczas pomiędzy wolnym końcem wysięgnika 18, a belką 13 z podstawą 5 głowicy ścinającej 3 rozpięta jest druga sprężyna odciągowa 10.

Zespół ścinający 2 połączony jest z kołem kopiującym 9 umieszczonym bezpośrednio przed tym zespołem, regulowanym w płaszczyźnie pionowej manualnie poprzez śrubę trapezową. Koło kopiujące 9 zamocowane jest do elementu mocującego zespół ścinający 2 tak, że przemieszcza się w płaszczyźnie pionowej.

Skrajny zespół ścinający 2 unieruchomiony jest na belce poziomej ramy 1 ogławiacza śrubą przechodzącą przez obejmę mocującą go na ramie 1 poziomej ogławiacza, a pomiędzy nim a kolejnym zespołem ścinającym 2 i pomiędzy kolejnymi zespołami ścinającymi 2 zamocowany jest siłownik 12 do ich wzajemnego dystansowania.

Rama 1 posiada podporowe teleskopowe koła 17 umieszczone na końcach belki 1, które przy jej unoszeniu pozostają na powierzchni gruntu. Takie rozwiązanie umożliwia regulację/naprowadzanie zespołu tnącego zamocowanego na ramie nośnej np. na redlinę, co poprawia dokładność ogławiania poprzez precyzyjniejsze kopiowanie ogławianych roślin. Naprowadzanie odbywa się w sposób manualny przez operatora. Takie rozwiązanie korzystne jest w przypadku jazdy na skłonach lub tukach oraz w przypadku niedbałego uformowania rzędów (tzw. „krzywe rzędy”). Dzięki zastosowaniu takiej konstrukcji możliwe jest również odciążanie sekcji roboczej pracującej niezależnie na ramie poprzez połączenie elementem sprężystym ramy nośnej i sekcji ogławiającej.

Unoszenie ramy nośnej dzięki teleskopowemu mocowaniu kół podporowych nie powoduje utraty ich kontaktu z powierzchnią (zachowana rola naprowadzania maszyny na właściwy tor jazdy), powoduje napięcie zamocowanego elementu sprężystego, który odciąża sekcję roboczą z elementem tnącym. Odciążanie konieczne jest w celu uzyskania większej dokładności ogławiania w zmiennych warunkach polowych. Odciążanie może dobywać się również poprzez zastosowanie połączenia ramy z sekcją kopiująco-ogławiającą elementem regulowanych hydraulicznie, pneumatycznie bądź elektrycznie.

Zadaniem sprężyny w ogławiaczu jest możliwość odciążenia sekcji ogławiającej. Praktycznie w większości przypadków marchew przemysłowa uprawiana jest na redlinach. W rejonach, gdzie występują zmienne warunki glebowe uformowane redliny mają różną twardość a co za tym idzie rosnąca na nich marchew w różnym stopniu wystaje ponad ich powierzchnię. Dodatkowo, w przypadku występowania miejscowego gleb piaszczystych redliny mogą rozjeżdżać się pod niewielkim naciskiem a marchew podczas ogławiania przewracać się i łamać. W związku z powyższym zaistniała konieczność opracowania prostego rozwiązania ograniczającego to zjawisko do minimum.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Ogławiacz według wynalazku zawierający znaną ramę (1) dostosowaną do współpracy z trzypunktowym układem zawieszenia oraz wałkiem przeniesienia mocy w jakim do belki poziomej ramy (1) zamocowane są przesuwnie co najmniej dwa zespoły ścinające (2) wyposażone w tarczowe głowice ścinające (3) zamocowane trwale do pionizującego układu zawieszenia (4), w jakim na zespół ścinający (2) składa się zamontowana do pionowej podpory (7) podstawa (5) głowicy ścinającej (3), zamocowane do jej dolnego końca tarczowa głowica ścinająca (3) oraz układ zawieszenia zespołu ścinającego (2), a tarczowe głowice ścinające napędzane są poprzez przekładnię z wałka przeniesienia mocy albo pneumatycznie lub hydraulicznie z napędzanego wałkiem przeniesienia mocy kompresora znamienny tym, że pionizujący układ zawieszenia zbudowany jest z zamocowanych do pionowej podpory (7) podstawy (5) głowic ścinających (3) za pomocą sztab (15) umieszczonych równolegle do kierunku przemieszczania ogławiacza po co najmniej dwa na każdą stronę pionowej podpory (7) podstawy (5) głowicy ścinającej (3), a drugie końce sztab (15) zamocowane są do gniazd wytworzonych w obejmie odpowiadającej danemu zespołowi ścinającemu (2) założonej przesuwnie na belce poziomej ramy (1) ogławiacza, przy czym układ sztab (15) każdego z zespołów ścinających (2) tworzy symetryczne i poruszające się równolegle dwa równoległoboki (po jednej ich parze na każdy zespół ścinający (2)).
2. 2. Ogławiacz według zastrz. 1, znamienny tym, że sztaby (15) umieszczone są symetrycznie.
3. 3. Ogławiacz według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy zespół ścinający (2) zawieszony jest do ramy (1) ogławiacza poprzez układ równoległoboków wykonanych z umieszczonych parami pomiędzy ramą (1) ogławiacza a pionową podporą (7) równolegle do kierunku ruchu ramieniem sztab (15), jakich końce zamocowane są do łożyskowanych łożyskami samonastawnymi gniazd (14) tak, że tworzą przegubowy równoległobok.
4. 4. Ogławiacz według zastrz. 3, znamienny tym, że sztaby (15) mają postać płaskowników.
5. 5. Ogławiacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że długość wszystkich sztab jest dobrana tak, że oś wzdłużna pionowej podpory (7) podstawy (5) głowicy ścinającej (3) jest pionowa cały czas podczas przemieszczania urządzenia w warunkach polowych, przy czym każda podstawa (5) głowicy ścinającej (3) z zamontowaną do niej głowicą ścinającą (3) zamontowana jest wahliwie tak, że zakres ruchu (pochylenia) głowicy ścinającej (3) i tarczy tnącej (6) wynosi od -10 do +10°.
6. 6. Ogławiacz według zastrz. 5, znamienny tym, że wahliwe zamocowanie podstawy (5) głowicy ścinającej (3) zrealizowane jest tak, że podstawa (5) głowicy ścinającej (3) wyposażona jest w oś zasadniczo prostopadłą do kierunku ruchu ogławiacza, jaka stanowi ruchome połączenie podstawy (5) i głowicy ścinającej (3), a przed każdym zespołem ścinającym (2), biorąc pod uwagę kierunek ruchu, umieszczone jest koto kopiujące (9) połączone z układem zawieszenia (4) tego zespołu ścinającego.
7. 7. Ogławiacz według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że regulacja odległości linii natarcia tarczy tnącej (6) od koła kopiującego (9) oraz jej nachylenie realizowane jest elektrycznie lub hydraulicznie za pomocą siłowników.
8. 8. Ogławiacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że każda pionowa podpora 7 podstawy 5 głowicy ścinającej 3 spięta jest z obejmą odpowiadającą danemu zespołowi ścinającemu założoną przesuwnie na belce poziomej ramy (1) ogławiacza za pomocą co najmniej jednej sprężyny odciągowej (10').
9. 9. Ogławiacz według zastrz. 8, znamienny tym, że pierwsza sprężyna odciągowa (10') łączy pionową podporę 7 podstawy (5) głowicy ścinającej (3) z obejmą danego zespołu ścinającego (2) pośrednio za pośrednictwem dodatkowego prostopadłego do poziomej belki ramy wspornika (18) równoległego do kierunku przemieszczania się ogławiacza, a pomiędzy wolnym końcem wspornika (18), a podstawą głowicy ścinającej rozpięta jest druga sprężyna odciągowa (10).
10. 10. Ogławiacz według dowolnego z zastrzeżeń od 1 do 9, znamienny tym, że belka pozioma ramy (1) ma budowę teleskopową, w jakiej co najmniej częściowo podwójne ścianki zamontowane są tak, że wewnętrzna, pełna belka ramy (1) jest dostosowana do współpracy z trzypunktowym układem zawieszenia ciągnika, a zewnętrzna suwliwie umieszczona na tej belce belka zewnętrzna jest przemieszczalna w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu ogławiacza.
11. 11. Ogławiacz według dowolnego z zastrzeżeń od 1 do 10, znamienny tym, że co najmniej skrajny zespół ścinający (2) unieruchomiony jest na belce poziomej ramy (1) ogławiacza śrubą przechodzącą przez obejmę mocującą go na ramie (1) poziomej ogławiacza, a co najmniej jeden zespół ścinający (2) połączony jest z nim co najmniej jednym siłownikiem lub śrubą rzymską (12) do ich wzajemnego dystansowania.
12. 12. Ogławiacz według dowolnego z zastrzeżeń od 1 do 10, znamienny tym, że rama (1) posiada podporowe, teleskopowe koła (17) umieszczone na końcach belki (1), zamocowane w teleskopowych prowadnicach tak, że koła (17) cały czas pozostają w kontakcie z podłożem.