PL239766B1 - Kaseta urzadzenia podajacego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kaseta urządzenia podającego nabój do miejsca, z którego jest on przemieszczany poosiowo do komory nabojowej, przeznaczona zwłaszcza do moździerza samobieżnego. W tego rodzaju pojazdach istotnym zadaniem jest ustalenie położenia naboju w kasecie bez zbędnych luzów, zwłaszcza w pojazdach zawierających zespół kaset przenoszonych i ładowanych w zamkniętej pętli wewnątrz pojazdu.

Pojazdy samobieżne zawierają zwykle wewnątrz zespół połączonych równolegle jedna z drugą kaset, w postaci zamkniętej pętli. Każda kaseta stanowi pojemnik przeznaczony do załadowania nabojem i wraz z tym nabojem przemieszcza się po zamkniętej pętli, podając w określonym miejscu ten nabój na rynnę, z której ostatecznie jest on podawany do komory nabojowej lufy pojazdu samobieżnego. Tak więc wewnątrz pojazdu szereg kaset, połączonych równolegle jedna z drugą, porusza się w obiegu zamkniętym, a puste kasety po użyciu nabojów są ponownie zasilane w nowe naboje, celem podania ich w obiegu zamkniętym na stanowisko podawania naboju do rynny. Operacje te wykonywane są podczas postoju pojazdu samobieżnego, co wymaga ustalenia położenia naboju w każdej kasecie, której komora musi mieć średnicę większą niż średnica tego naboju dla umożliwienia sprawnego umieszczenia i pobrania naboju z kasety. Dodatkowym czynnikiem jest niejednorodna średnica używanych nabojów, z których wszystkie powinny być unieruchomione w kasetach. Luz naboju wewnątrz kasety powinien być wykasowany w czasie jazdy pojazdu samobieżnego.

W rozwiązaniu znanym z polskiego opisu patentowego nr PL 211723 znany jest system wieżowy moździerza samobieżnego zawierający korpus wieży, zespół moździerza, kosz wieży oraz urządzenie dosyłające amunicję do komory nabojowej. Urządzenie zawiera magazyn amunicji oraz jako urządzenie dosyłające amunicję do komory nabojowej zawiera automatyczny mechanizm dosyłający. Magazyn amunicji składa się z równoległych segmentów połączonych w łańcuch bez końca, na wzór łańcucha gąsienicowego. Każda para segmentów magazynu ma rolki podtrzymujące współpracujące z prowadnicami w korpusie magazynu. Łańcuch segmentów magazynu współpracuje z parą kół łańcuchowych napędzanych zespołem napędowym. Pojedynczy segment magazynu ma kształt rurowego pojemnika wyposażonego w mechanizm zwalniająco-mocujący uruchamiany za pomocą zespołu napędowego wypychacza.

Kolejne znane rozwiązanie przedstawiono w polskim opisie patentowym nr PL 213077. Według tego znanego rozwiązania segment magazynu elementów walcowych z kołnierzem, zwłaszcza nabojów moździerza samobieżnego, zawierający rurową kasetę na magazynowany element w kształcie walca z kołnierzem zawiera mechanizm zwalniająco-blokujący osadzony na zewnętrznej powierzchni kasety. Kaseta zawiera okno, nad którym jest zamocowany element dociskający nabój, połączony z cięgnem osadzonym w dźwigni jednostronnej osadzonej na osi poddanej działaniu sprężyn, przy czym na jednym końcu osi dźwigni jednostronnej jest osadzona zapadka, zaś na drugim końcu osi jest zamocowany układ dźwigni i cięgien. Zapadka ma rygiel dociskany sprężyną, współpracujący z cięgnem oraz dźwignią osadzoną na wałku z elementem sterującym. Element dociskający nabój do wewnętrznej ścianki kasety jest wyposażony w zderzak. Cięgno osadzone w dźwigni jednostronnej poddanej działaniu sprężyn, cięgno z dźwignią osadzoną na wałku z elementem sterującym oraz cięgna układu napędzającego ogranicznik przesuwu łuski naboju, mają regulację długości.

Komora nabojowa pojazdów samobieżnych, ale także obiektów stacjonarnych, zasilana jest nabojami o większym kalibrze, przenoszonymi zwykle w kasetach dopasowanych do wielkości naboju. Pod pojęciem kasety w tym opisie patentowym należy rozumieć rurowy płaszcz o średnicy dopasowanej do średnicy naboju, w którym nabój jest przemieszczany. Jednakże średnica wewnętrzna cylindrycznej kasety musi być większa od średnicy zewnętrznej naboju dla umożliwienia swobodnego załadunku naboju do kasety i rozładunku kasety. Wymagany luz pomiędzy średnicą wewnętrzną cylindrycznej kasety, a średnicą zewnętrzną cylindrycznego naboju, staje się źródłem drgań i hałasów uciążliwych dla obsady pojazdu samobieżnego, ale i niebezpiecznych ze względów zmęczeniowych dla materiałów narażonych na drgania. Źródłem drgań i hałasów jest zarówno luz w płaszczyźnie prostopadłej do osi symetrii kasety, jak i luz w płaszczyźnie poosiowej. Luz poosiowy likwiduje się poprzez ryglowanie tylnego kołnierza naboju. Do likwidacji luzu poprzecznego w znanych rozwiązaniach wykorzystuje się płyty dociskowe współpracujące z przednią, stożkową częścią naboju. Pojedyncza płyta dociskowa zawiera okładzinę oraz zamocowana jest zwykle na dwóch sprzężonych równoległych ramkach i poprzez okno w kasecie współpracuje z częścią stożkową naboju. Nacisk płyty dociskowej na przednią stożkową część naboju powoduje, że nabój jest dociskany zarówno do bocznej

PL 239 766 B1 wewnętrznej powierzchni kasety w kierunku prostopadłym do osi wzdłużnej naboju, jak i do wymienionego rygla tylnego w kierunku poosiowym naboju. Nacisk realizowany jest przez sprężynę dociskową. Jednakże rozwiązanie to jest kompatybilne jedynie z nabojem o określonej krzywiźnie części przedniej. Płyta dociskowa znajduje się po określonej, niezmiennej stronie kasety, gdzie jest również wykonane okno dla tej płyty dociskowej, zwykle w górnej części ściany kasety.

W szeregu rozwiązaniach zespoły równoległych kaset, z których każda dostarcza jeden nabój do komory nabojowej są rozmieszczone w kolejnych kasetach połączonych ze sobą w postać zamkniętej pętli napędzanej łańcuchem bez końca. Kolejne kasety zasilają kolejnymi nabojami komorę nabojową, zaś w innym miejscu zamkniętej pętli kolejne opróżnione kasety zasilane są nowymi nabojami. Oznacza to, że każda kaseta z nabojem może znaleźć się na górnym odcinku pętli z płytą dociskową u góry, zaś wkrótce potem ta sama kaseta może znaleźć się na dolnym odcinku pętli z płytą dociskową u dołu, lub odwrotnie. O ile docisk sprężyny płyty dociskowej działającej w dół na stożkową powierzchnię naboju jest wystarczający dla dociśnięcia naboju od góry, to w położeniu na dolnym odcinku pętli, sprężyna płyty dociskowej działająca w tym położeniu, musi pokonać dodatkowo ciężar naboju, działając w górę. W efekcie umożliwione zostaje utrzymanie naboju w jednoznacznie żądanej pozycji, mimo drgań układu zamontowanego w pojeździe.

W innym rozwiązaniu, znanym z opisu patentowego wynalazku nr P.227213, mechanizm docisku przedniej, stożkowej części naboju zawiera w obrębie przedniego okna kasety, zamocowaną na ramieniu płytę dociskową. Powierzchnia robocza płyty dociskowej dostosowana jest do kształtu powierzchni przedniej, stożkowej części naboju. Mechanizm ryglowania tylnego kołnierza naboju oraz mechanizm docisku przedniej stożkowej części naboju są ze sobą sprzężone i sterowane są zewnętrznym elementem wykonawczym. Osie obrotu elementów wykonawczych tych mechanizmów są do siebie równoległe i znajdują się w płaszczyznach prostopadłych do osi symetrii kasety. Na osi obrotu ramienia płyty dociskowej zamocowany jest tu stały rygiel, zaś na ramieniu płyty dociskowej jest zamocowana stała zapadka współpracująca w pozycji roboczej z ryglem.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie nowego rozwiązania kasety magazynu podającego zawierającej mechanizm blokady oraz zwalniania naboju umożliwiającej trzymanie pocisków różnych długości w tej kasecie, bez konieczności jej dostosowania do kształtu pocisku. Zadanie to rozwiązano zgodnie z zastrzeżeniem 1 i z kolejnymi zastrzeżeniami patentowymi.

Według wynalazku, kaseta urządzenia podającego ma postać cylindrycznego pojemnika o średnicy wewnętrznej odpowiadającej średnicy zewnętrznej naboju, który ma być umieszczony w tej kasecie. Kaseta zawiera zewnętrzne wręgi mocujące, zespół zwalniacza tylnego kołnierza naboju przez tylne okno kasety, oraz mechanizm docisku naboju do powierzchni wewnętrznej kasety przez przednie okno kasety, gdzie mechanizm docisku zawiera w obrębie przedniego okna kasety, płytę dociskową, której powierzchnia robocza dostosowana jest do kształtu powierzchni naboju. Mechanizm ryglowania tylnego kołnierza naboju oraz mechanizm docisku przedniej części naboju są ze sobą sprzężone i sterowane są zewnętrznym elementem wykonawczym. Osie obrotu elementów wykonawczych mechanizmu ryglowania i mechanizmu docisku, są do siebie równoległe i znajdują się w płaszczyznach prostopadłych do osi symetrii kasety.

Kaseta według wynalazku charakteryzuje się tym, że przednie okno kasety wraz z zespołem płyty dociskowej umiejscowione jest w kasecie w strefie cylindrycznej części przenoszonego naboju, przy czym na płycie dociskowej zmocowane są co najmniej dwa trzpienie poprzeczne, których końce osadzone są przesuwnie w szczelinach prowadnic bocznych zamocowanych do kasety po obu stronach przedniego okna tej kasety. Para końców każdego trzpienia poprzecznego osadzona jest przesuwnie w parze szczelin wymienionych prowadnic bocznych. Każda prowadnica boczna znajduje się w sąsiedztwie bocznej krawędzi przedniego okna kasety i jest osadzona na przesuwnym prowadniku liniowym wyposażonym w sprężynę powrotną.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku, każda szczelina w prowadnicy bocznej zawiera odcinek ukośny do powierzchni kasety, połączony z odcinkiem równoległym do powierzchni tej kasety.

Końce trzpieni poprzecznych, osadzone w szczelinach prowadnic bocznych, korzystnie ukształtowane są mimośrodowo w stosunku do tych trzpieni poprzecznych.

Zespół płyty dociskowej korzystnie może być zamocowany do zewnętrznej powierzchni płaszcza kasety za pośrednictwem wahliwych ramion.

Zespół zwalniacza tylnego kołnierza naboju korzystnie zawiera centralną wychylną dźwignię zwalniacza z elementem sterującym po jednej stronie oraz z dźwigniami po drugiej stronie osi obrotu tej wychylnej dźwigni zwalniacza.

PL 239 766 B1

W korzystnej wersji rozwiązania według wynalazku element sterujący zwalniacza może stanowić kółko zamocowane obrotowo na końcu wychylnej dźwigni.

Oś obrotu wychylnej dźwigni w zespole zwalniacza korzystnie przebiega w kierunku równoległym do trzpieni poprzecznych w zespole płyty dociskowej, przy czym wychylna dźwignia zwalniacza korzystnie zawiera dwa trzpienie sterujące zespołami dźwigni sterujących przesuwem prowadnic bocznych zespołu płyty docisku.

Otwory we wręgach, za pośrednictwem których łączy się sąsiednie kasety, zawierają mosiężne tulejki ślizgowe.

W rozwiązaniu według wynalazku umiejscowiono płytę dociskową równolegle do cylindrycznej części pocisku lokowanego w kasecie. Zespół płyty dociskowej podczas ryglowania przemieszczany jest w tym rozwiązaniu równolegle względem naboju, w czterech prowadnicach i współpracuje z cylindrycznym, a nie stożkowym fragmentem naboju, jak w rozwiązaniach znanych ze stanu techniki. Gwarantuje to stały, pełny docisk do cylindrycznej części naboju w kasecie. Nabój w rozwiązaniu według wynalazku zawsze znajduje się w jednoznacznej zblokowanej pozycji. Jest to skutkiem zastosowania w rozwiązaniu według wynalazku czterech prowadnic płyty dociskowej wraz ze szczelinami o zmiennym przebiegu. Zaproponowano opisany kształt prowadnic i szczelin w tych prowadnicach. Prowadnice w trakcie poosiowego przesuwu sprowadzają płytę dociskową przez przednie okno kasety, do momentu styku z cylindryczną powierzchnią naboju, a następnie ustalają to położenie płyty dociskowej poprzez wprowadzenie końców trzpieni porzecznych płyty dociskowej z ukośnych szczelin do tych części szczelin, które są równoległe do powierzchni kasety. Powoduje to umocowanie poprzeczne naboju w kasecie i zapewnia zerowy wpływ drgań pojazdu samobieżnego na przemieszczanie się pocisku względem kasety.

W otworach łączących poszczególne kasety w łańcuch bez końca w rozwiązaniu według wynalazku, zastosowano tulejki mosiężne, dzięki czemu naprawa wytartych otworów we wręgach zewnętrznych mocujących kolejne kasety ze sobą, polega jedynie na wymianie tulejek mosiężnych, a nie całych wręg lub kaset.

Przedmiot wynalazku pokazany został w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym poszczególne figury rysunku ilustrują:

Fig. 1 - kaseta w widoku perspektywicznym,

Fig. 2 - zespół płyty dociskowej,

Fig. 3 - zespół zwalniacza,

Fig. 4 - szczegół połączenia dwóch kaset.

Na rysunku fig. 1 pokazano kasetę 1 urządzenia podającego. Kaseta 1 ma postać cylindrycznego pojemnika o średnicy wewnętrznej odpowiadającej średnicy zewnętrznej naboju, który ma być umieszczony w tej kasecie 1. Kaseta 1 zawiera zewnętrzne wręgi mocujące 2, zespół zwalniacza 3 tylnego kołnierza naboju przez tylne okno 4 kasety 1.

Kaseta 1 zawiera mechanizm docisku naboju do powierzchni wewnętrznej tej kasety 1. Nabój nie został pokazany na załączonych rysunkach. Jest to znany nabój moździerzowy o kalibrze w tym przykładzie wykonania 120 mm. Kaseta 1 zawiera, mechanizm docisku naboju w obrębie przedniego okna 5. Na załączonych rysunkach fig. 1 oraz fig. 4 pokazano płytę dociskową 6 umiejscowioną wewnątrz okna przedniego 5.

Płyta dociskowa 6 ma powierzchnię roboczą dopasowaną do kształtu okna 5 oraz ukształtowaną stosownie do kształtu powierzchni części cylindrycznej znanego naboju moździerzowego, nie pokazanego na załączonych rysunkach. Zespół zwalniacza 3 tylnego kołnierza naboju oraz zespół płyty dociskowej 6 przedniej części naboju są ze sobą sprzężone jak to opisano dalej i sterowane są kółkiem zwalniacza 7. Osie obrotu elementów wykonawczych mechanizmu ryglowania i mechanizmu docisku, są do siebie równoległe i znajdują się w płaszczyznach prostopadłych do osi symetrii kasety 1.

Kaseta według wynalazku charakteryzuje się tym, że przednie okno 5 kasety 1 wraz z zespołem płyty dociskowej 6 umiejscowione jest w kasecie 1 w strefie cylindrycznej części przenoszonego naboju. Na rysunku fig. 1 pokazano, że kaseta ma dwa okna: okno przednie 5 oraz okno tylne 4. W oknie przednim 5 zamocowana jest ruchoma płyta dociskowa 6, która porusza się w tym oknie zasadniczo w kierunku prostopadłym do osi symetrii kasety 1. Na płycie dociskowej 6 zamocowane 5 są w tym przykładzie wykonania dwa trzpienie poprzeczne 8 osadzone w czterech otworach 10 dwóch wsporników 9 zamocowanych do płyty dociskowej 6. Płytę dociskową 6 ze wspornikami 9 i z otworami 10 pokazano na rysunku fig. 2.

Końce 11 trzpieni poprzecznych 8 płyty dociskowej 6 osadzone są przesuwnie w szczelinach prowadnic bocznych 12 zamocowanych do kasety 1, po obu stronach przedniego okna 5 tej kasety 1.

PL 239 766 B1

Po prawej i po lewej stronie okna przedniego 5 znajduje się jedna prowadnica 12 z dwoma szczelinami prowadzącymi wymienione końce 11 trzpieni poprzecznych 8. Tak więc w tym przykładzie wykonania dwa końce 11 każdego trzpienia poprzecznego 8 prowadzone są w dwóch szczelinach prowadzących 14 to znaczy w lewej szczelinie 14 i w prawej szczelinie 14.

W każdej prowadnicy bocznej 12, lewej i prawej, znajdują się dwie szczeliny prowadzące 14. Jedna para szczelin prowadzących 14 w przeciwległych prowadnicach 12 prowadzi końce 11 jednego trzpienia prowadzącego 8, zaś druga para szczelin prowadzących 14 w przeciwległych prowadnicach bocznych 12 prowadzi końce 11 drugiego trzpienia prowadzącego 8 płyty dociskowej 6. Każda prowadnica boczna 12 znajduje się w sąsiedztwie bocznej krawędzi okna przedniego 5 kasety 1 i jest osadzona nieprzesuwnie na prowadniku liniowym 13 wyposażonym w sprężynę powrotną. Prowadnik liniowy 13 osadzony jest na wzdłużnym wodziku 16. Lewy wodzik 16 z prowadnikiem liniowym 13 jest osadzony po lewej stronie okna przedniego 5, zaś po prawej stronie przedniego 5 osadzony jest na równoległym prawym wodziku wzdłużnym 16 drugi prowadnik liniowy 13. Lewy i prawy prowadnik 13 poruszają się w ruchu powrotnym w miarę ładowania i przesuwania naboju z kasety 1 do znanej, nie pokazanej na rysunku rynny dostarczającej kolejne nie pokazane na rysunku znane naboje do znanej komory ładunkowej.

Razem z parą prowadników liniowych 13 porusza się para prowadnic bocznych 12.

Jak pokazano na rysunku fig. 1 oba prowadniki linowe 13 są napędzane zespołami wodzików i dźwigni i przesuwane są w ruchu postępowym i powrotnym w otworach wręg mocujących 2. Pokazano to na rysunku fig. 1. W tym przykładzie wykonania, w szczelinach prowadzących 14 w tych prowadnikach liniowych można wyróżnić w każdej ze szczelin 14 dwa połączone ze sobą odcinki szczeliny: jeden skierowany ukośnie w górę, i drugi bliżej cylindrycznej ściany kasety 1, przebiegający równolegle do ściany tej kasety 1. Pokazano to na rysunkach fig. 1 oraz fig. 4. W wymienionych szczelinach prowadzących 14 osadzone są przesuwnie końce 11 obu równoległych do siebie trzpieni poprzecznych 8. Oba trzpienie poprzeczne 8 połączone są za pośrednictwem wsporników 9 z płytą dociskową 6. Płyta dociskowa 6 w tym przykładzie wykonania jest więc zawieszona na dwóch trzpieniach poprzecznych 8. Na rysunku fig. 1 pokazano, że jeden z trzpieni 8, zamocowany jest przechylnie za pośrednictwem wychylnych ramion ustalających 17.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku, każda szczelina prowadząca w prowadnicy bocznej zawiera odcinek ukośny do powierzchni kasety 1, połączony z odcinkiem równoległym do powierzchni tej kasety 1. Te dwa odcinki szczeliny 14 w każdej kasecie 1 są tak ze sobą połączone, że po pociągnięciu wspornika 28, lub wciśnięciu rękojeści 29, prowadnice boczne przesuwają się w kierunku zespołu zwalniacza, co powoduje wejście końców 11 trzpieni 8 w strefę ukośną obu par szczelin prowadzących 14 i podniesienie tych trzpieni 8 wraz z płytą dociskową 6, a więc odblokowanie docisku mocującego cylindryczną część naboju w kasecie 1. Ruch płyty dociskowej 6 jest tu zasadniczo prostopadły do cylindrycznej powierzchni naboju nie pokazanego we wnętrzu kasety 1. Ruch ten odbywa się faktycznie wokół osi obrotu ramion ustalających 17, których końce z trzpieniem 8 poruszają się po łuku, ale w rezultacie, dzięki zaproponowanej konstrukcji opisanego zespołu napędu, płyta dociskowa 6 w trakcie swojego ruchu do powierzchni naboju i od powierzchni naboju zachowuje położenie równoległe do cylindrycznej powierzchni naboju, co było celem wynalazku. Zespoły wodzików i dźwigni 15 po prawej i lewej stronie kasety 1 pokazane na rysunku fig. 1 zawierają znane elementy łączące kinematycznie zespół zwalniacza 3 z zespołem płyty dociskowej 6 dla synchronizacji momentu zablokowania kołnierza naboju przez zespół zwalniacza 3 i zablokowania pozycji naboju w kasecie przez płytę dociskową 6. Natomiast w pozycji przekazywania naboju z kasety do, nie pokazanej na rysunkach rynny zasilającej komorę nabojową, odblokowanie zespołu zwalniacza 3 następuje równocześnie z podniesieniem płyty dociskowej 6.

W zespołach wodzików i dźwigni 17 zastosowano sprężyny powrotne 18, które po odblokowaniu zwalniacza 3 poprzez podniesienie kółka 7 zespołu zwalniacza 3, na skutek ładowania kolejnego naboju do kasety 1, powodują powrót prawego i lewego zespołu wodzików 15 do pozycji zamkniętej zespołu zwalniacza 3 oraz płyty dociskowej 6. Po załadowaniu kasety kółko 7 zwalniacza jest podnoszone przez kołnierz pocisku i oba zespoły wodzików i dźwigni 15 za pośrednictwem szczelin prowadzących 15 przemieszczają płytę dociskową 6 do styku z obudową naboju, dociskając jego cylindryczny korpus do przeciwległej wewnętrznej ściany kasety 1 co prowadzi do unieruchomienia naboju w kasecie 1. W równoległym do powierzchni kasety 1 odcinku wszystkich czterech szczelin prowadzących 14 obie pary szczelin 14 przesuwają się na końcach 11 trzpieni poprzecznych 8 równolegle co powoduje blokadę położenia płyty dociskowej 6 w pozycji docisku naboju do przeciwległej we

PL 239 766 B1 wnętrznej ściany kasety 1. Eliminuje to możliwość poluzowania płyty dociskowej 6, której położenie ustalane było dociskiem sprężyn. W rozwiązaniu według wynalazku sprężyny powrotne 18 jedynie ustalają położenie końców 11 trzpieni poprzecznych 8 w równoległych do osi symetrii kasety 1 odcinkach szczelin prowadzących 14. Na rysunku fig. 1 pokazano także podstawę 19 za pośrednictwem której do płyty dociskowej 6 zamocowane są na tej płycie 6 wsporniki 9 trzpieni poprzecznych 8.

Na rysunku fig. 1 oraz fig. 3 pokazano zespół zwalniacza 3, zawierający dźwigienki 20 zwalniacza oraz w oknie tylnym 4 kasety 1, kółko 7 zwalniacza połączone z ryglem 21 zwalniacza. Rygiel 21 na osi obrotu zwalniacza zamocowany jest na osi 22 w tulei 23 zamocowanej na podstawie 24 zamocowanej do korpusu kasety 1. Na osi rygla 22 zamocowana jest także tuleja 25 zespołu wodzików i dźwigni 15. Zespół wodzików i dźwigni 15 jest połączony ramieniem 26 z wymienioną tuleją 23 sprzężoną z osią 22 rygla 21 zwalniacza. W operacji wprowadzenia naboju do kasety 1, kółko 7 zwalniacza jest podnoszone przez kołnierz naboju co prowadzi do zaryglowania kasety ryglem 21 po wprowadzeniu naboju do kasety 1. Prowadzi to do zaryglowania naboju na tylnym kołnierzu łuski. Jednocześnie na skutek działania pokazanych na rysunku tulei 20, 25, za pośrednictwem zamocowanych na nich ramion 26, 27 napędzane są oba zespoły 15 wodzików i dźwigni, co prowadzi do unieruchomienia naboju płytą dociskową 6. Z oboma systemami wodzików i dźwigni, lewym i prawym, oznaczonymi jako 15 współpracuje wspornik 28 kasety 1 oraz rękojeść 29 zwalniacza. Rękojeść 29 pozwala zwolnić zwalniacz i podnieść płytę dociskową 6, wysunąć nabój do nie pokazanej na rysunku rynny oraz wprowadzić do kasety 1 kolejny nabój.

W tym przykładzie wykonania, końce 11 trzpieni poprzecznych, osadzone w szczelinach 14 prowadnic bocznych 12, ukształtowane są mimośrodowo w stosunku do tych trzpieni poprzecznych 8. Pozwala do korygować docisk płyty dociskowej 6 w zależności od ewentualnych różnic średnicy nabojów.

Otwory we wręgach, za pośrednictwem których łączy się sąsiednie kasety, zawierają mosiężne tulejki ślizgowe.

Na rysunku fig. 1 pokazano wręgi mocujące 2. Wręgi mocujące 2 poza zamocowaniem do kasety 1 poszczególnych opisanych zespołów funkcjonalnych służą do połączenia kolejnych równoległych kaset 1 w postać łańcucha bez końca. Na rysunku fig. 4 pokazano fragment łączenia dwóch kaset 1 łącznikami 30 w postaci śrub łączących. Kolejne kasety 1 dołączone są równolegle i tworzą obwód zamknięty, gdzie każda kolejna kaseta 1 w pozycji ładowanie zaopatrywana jest w nabój a następnie w pozycji rozładowanie ten nabój jest znaną rynną przekazywany do komory nabojowej pojazdu. Kasety 1 prowadzone są w znanych prowadnicach i napędzane są łańcuchem za pośrednictwem przekładni zębatych.

Kolejne kasety 1 połączone są przegubowo łącznikami 30 przez otwory w narożach wręgów 2. Według wynalazku otwory w narożach wręgów 2 zaopatrzono w mosiężne tulejki 31. Otwór w narożu wręgu 2 z tulejką 31 pokazano na rysunku fig. 4. Tulejki 31 zapobiegają przetarciu krawędzi otworu. W przypadku zużycia tulejki 31 wymianie podlega mosiężna jedynie wymieniona tulejka 31. W dotychczasowych rozwiązaniach zużycie krawędzi tego otworu powodowało konieczność wymiany kasety 1.

Nabój wsuwany jest w komorę kasety 1 i okuciem naciska na kółko zwalniacza 7, które przez zespół dźwigni powoduje ruch rygla 21 następnie poprzez prawy i lewy zespół wodzików i dźwigni 15 powoduje jednoczesne opadnięcie płyty dociskowej 6 oraz rygla 21 i zablokowaniu się go na okuciu unieruchamiając pocisk. Ruch płyty dociskowej 6 wywołany jest przez prowadnice boczne 12 i ograniczany jest w zaryglowanej pozycji kasety przez opisany kształt szczeliny prowadzącej 14 w prowadnicach bocznych 12. Położenie trzpieni poprzecznych 8 definiuje położenie płyty dociskowej 6 w oknie przednim 5, które wykonane jest w kasecie na wysokości powierzchni cylindrycznej naboju, gwarantując odpowiedni docisk. W razie potrzeby istnieje możliwość doregulowania pozycji płyty dociskowej przez obrót trzpieni porzecznych na mimośrodowych końcach 11 tych trzpieni 8. Odryglowanie naboju w kasecie odbywa się poprzez pociągnięcie wspornika 28, lub wciśnięcie rękojeści 29 do momentu odblokowania.

Wykaz oznaczeń:

1. Kaseta

2. Wręga mocująca

3. Zespół zwalniacza

4. Okno tylne

5. Okno przednie

6. Płyta dociskowa

PL 239 766 B1

7. Kółko zwalniacza

8. Trzpień poprzeczny

9. Wspornik

10. Otwór

11. Koniec trzpienia poprzecznego

12. Prowadnica boczna

13. Prowadnik liniowy

14. Szczelina prowadząca

15. Zespół wodzików i dźwigni

16. Wodzik wzdłużny

17. Ramię ustalające

18. Sprężyna powrotna

19. Podstawa

20. Tuleja zwalniacza

21. Rygiel zwalniacza

22. Oś rygla

23. Tuleja

24. Podstawa tulei

25. Tuleja zespołu dźwigni

26. Ramię napędowe

27. Ramię napędowe

28. Rękojeść

29. Wspornik

30. Łącznik

31. Tulejka mosiężna

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kaseta urządzenia podającego, w postaci cylindrycznego pojemnika o średnicy wewnętrznej odpowiadającej średnicy zewnętrznej naboju, zawierająca zewnętrzne wręgi mocujące, zespół zwalniacza tylnego kołnierza naboju przez tylne okno kasety oraz mechanizm docisku naboju do powierzchni wewnętrznej kasety przez przednie okno (5) kasety (1), gdzie mechanizm docisku zawiera w obrębie przedniego okna kasety, płytę dociskową, której powierzchnia robocza dostosowana jest do kształtu powierzchni naboju, przy czym mechanizm ryglowania tylnego kołnierza naboju oraz mechanizm docisku przedniej części naboju są ze sobą sprzężone i sterowane są elementem wykonawczym, zaś osie obrotu dźwigni elementów napędowych są do siebie równoległe i znajdują się w płaszczyznach prostopadłych do osi symetrii kasety, znamienna tym, że przednie okno (5) kasety (1) wraz z zespołem płyty dociskowej (6) umiejscowione jest w kasecie (1) w strefie cylindrycznej części załadowanego do tej kasety (1) naboju, przy czym na płycie dociskowej (6) zmocowane są co najmniej dwa trzpienie poprzeczne (8), których końce osadzone są przesuwnie w szczelinach (14) prowadnic bocznych (12) zamocowanych do kasety (1) po obu stronach przedniego okna (5) tej kasety (1), gdzie para końców (11) każdego trzpienia poprzecznego (8) osadzona jest przesuwnie w parze szczelin (14) prowadnic bocznych (12), gdzie każda prowadnica boczna (12) znajduje się w sąsiedztwie bocznej krawędzi przedniego okna (5) kasety (1) i jest osadzona na przesuwnym prowadniku liniowym (13) wyposażonym w sprężynę powrotną (18).
2. 2. Kaseta według zastrz. 1, znamienna tym, że każda szczelina (14) w prowadnicy bocznej (12) zawiera odcinek ukośny do powierzchni kasety (1), połączony z odcinkiem równoległym do powierzchni tej kasety (1).
3. 3. Kaseta według zastrz. 1, znamienna tym, że końce (11) trzpieni poprzecznych (8) osadzone w szczelinach (14) prowadnic bocznych (12), ukształtowane są mimośrodowo w stosunku do tych trzpieni poprzecznych (8).
4. 4. Kaseta według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że zespół płyty dociskowej (6) zamocowany jest do zewnętrznej powierzchni płaszcza kasety (1) za pośrednictwem wahliwych ramion ustalających (17).

   PL 239 766 BI
5. 5. Kaseta według zastrz. 1, znamienna tym, że zespół zwalniacza (3) tylnego kołnierza naboju zawiera centralną wychylną dźwignię zwalniacza z kółkiem zwalniacza (7) po jednej stronie oraz z ramionami napędowymi (26, 27) napędu prawego i lewego zespołu wodzików i dźwigni (15).
6. 6. Kaseta według zastrz. 5, znamienna tym, że kółko (7) zwalniacza jest zamocowane obrotowo na końcu wychylnej dźwigni rygla (21).
7. 7. Kaseta według zastrz. 5, znamienna tym, że oś obrotu dźwigni rygla (21) w zespole zwalniacza (3) przebiega równolegle do trzpieni poprzecznych (8) w zespole płyty dociskowej (6), przy czym wychylną dźwignia rygla (21) w zespole zwalniacza (3) zawiera obrotowe osie (22) sterujące zespołami wodzików i dźwigni (15) sterujących przesuwem prowadnic bocznych (12) zespołu płyty dociskowej (6).
8. 8. Kaseta według zastrz. 1, znamienna tym, że otwory we wręgach (2) łączących kolejne kasety (1) zawierają mosiężne tulejki (31).