PL239359B1 - Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi - Google Patents

Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi Download PDF

Info

Publication number
PL239359B1
PL239359B1 PL429273A PL42927319A PL239359B1 PL 239359 B1 PL239359 B1 PL 239359B1 PL 429273 A PL429273 A PL 429273A PL 42927319 A PL42927319 A PL 42927319A PL 239359 B1 PL239359 B1 PL 239359B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
polymer
thermoplastic
shear
pla
added
Prior art date
Application number
PL429273A
Other languages
English (en)
Other versions
PL429273A1 (pl
Inventor
Iurii Vozniak
Ramin Hosseinnezhad
Andrzej Gałęski
Jerzy Morawiec
Original Assignee
Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk filed Critical Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL429273A priority Critical patent/PL239359B1/pl
Publication of PL429273A1 publication Critical patent/PL429273A1/pl
Publication of PL239359B1 publication Critical patent/PL239359B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)
  • Biological Depolymerization Polymers (AREA)
  • Processing And Handling Of Plastics And Other Materials For Molding In General (AREA)
  • Processes Of Treating Macromolecular Substances (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi wytworzonymi in situ i skrystalizowanymi wskutek ścinania podczas wytłaczania.
Wynalazek dotyczy nanokompozytów termoplastycznych polimerów składających się z matrycy jednego polimeru i wysoko zorientowanych włókien drugiego polimeru wzmacniającego matrycę i sposobu jej wytwarzania poprzez modyfikację właściwości termoplastycznych polimerów lub kompozycji zawierających termoplastyczne polimery. W szczególnym przypadku polimery mogą być biopolimerami termoplastycznymi. Określenie „biopolimery termoplastyczne” dotyczy materiałów polimerowych, które są wytwarzane naturalnie, syntetyzowane z zasobów odnawialnych lub wytwarzane z surowców petrochemicznych i zmiękczają się po ogrzaniu, podczas gdy zestalają się przy chłodzeniu. Polimerowe żywice termoplastyczne są stosowane do produkcji szerokiej gamy różnych produktów. Właściwości polimerów termoplastycznych można modyfikować za pomocą wypełnienia. Właściwości wypełnionych polimerów zależą od zawartości i rodzaju wypełniacza, a także od kształtu ziaren wypełniacza i wzajemnych oddziaływań między wypełniaczem a matrycą polimerową. Wypełniacze można zaklasyfikować jako proszki złożone z sferycznych lub płatkowatych ziaren lub włókien krótko ciętych i jako ciągłe jednokierunkowe wypełniacze, zwane również włóknami. Zawartość proszków lub włóknistych wypełniaczy w polimerach lub biopolimerach termoplastycznych lub kompozytach termoplastycznych mieści się w zakresie od 5 do 60% obj. Powszechnie stosowane wypełniacze obejmują różne związki chemiczne (talk, kreda, minerały wulkaniczne, proszki metali i inne [1] , włókna węglowe, włókna szklane lub włókna polimerowe (PP, PE, PA, PET, PBT), a także naturalne wypełniacze (celuloza, mączka drzewna itp.) [2]. Cząstki wypełniacza o niskim współczynniku kształtu (kulki lub granulki) mogą zwiększać moduł sprężystości, ale nie zwiększają wytrzymałości. Cząstki w postaci włókien lub płyt o dużej powierzchni powodują jednoczesny wzrost sztywności i wytrzymałości. Ponadto polimery modyfikuje się również za pomocą środków zarodkujących krystalizację.
Materiały polimerowe są również modyfikowane różnego rodzaju dodatkami, takimi jak plastyfikatory, substancje przeciwdrobnoustrojowe, stabilizatory ultrafioletowe (UV), środki ognio-ochronne, pigmenty i inne wypełniacze, w celu poprawy ich właściwości fizycznych [3, 4, 5]. Dodatki mogą być organiczne, nieorganiczne, naturalne lub syntetyczne, ale obecny trend podkreśla potrzebę bardziej ekologicznych wypełniaczy funkcjonalnych [6, 7].
Nieorganiczne wypełniacze, takie jak związki węglowe, hydroksyapatyt, siarczan baru, węglan wapnia i fosforan β-trójwapniowy, glinki (talk, kaolin, montmorylonit, haloizyt, hydroksyapatyt), a także związki organiczne, są przykładami dodatków, które okazały się bardziej lub mniej wydajne w celu zwiększenia szybkości krystalizacji i termomechanicznych właściwości matrycy biopolimerowej [8]. Poza dodaniem do biopolimeru niektórych substancji o niskiej masie cząsteczkowej, krystalizacja będzie prowadzić do krystalizacji w temperaturach wyższych niż temperatura krystalizacji czystego biopolimeru i zapewni centra zarodkowania krystalizacji. Wprowadzanie biokompatybilnych plastyfikatorów, takich jak oligomeryczny kwas mlekowy, glicerol, ester cytrynianowy i różne niskokosztowe natywne i funkcjonalizowane dodatki polisacharydowe, takie jak włókna naturalne, cząstki celulozy (nanokryształy celulozy lub wiskery, mikrowłókna celulozy), hemiceluloza (ksylany) i lignina z intencją zwiększenia elastyczności, ciągliwości, a także szybkości krystalizacji i termomechanicznych właściwości czystych biopolimerów. Znane są sposoby wytwarzania mikro- lub nanofibrylarnych biokompozytów, w których biopolimer o wyższej temperaturze topnienia działa jako wzmocnienie w postaci włókien, które są wytwarzane in situ, a biopolimer o niższej temperaturze topnienia działa jako matryca [9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19] przez wytłaczanie, rozciąganie na gorąco i następnie ogrzewanie materiału powyżej temperatury topnienia matrycy, ale poniżej temperatury topnienia tego zdyspergowanego polimeru, z wytworzeniem izotropowej matrycy polimerowej z losowo zorientowanymi fibrylami zdyspergowanego polimeru.
Zaobserwowano, że formowanie z mikro-wtryskiwaniem prowadzi również do utworzenia stabilnej morfologii poprzez narzucenie dużego odkształcenia rozciągającego podczas wtrysku [20]. Wiadomo również, że proces dynamicznego chłodzenia prowadzony jest w celu wytworzenia dyspersji włóknistej w niemieszalnych mieszankach polimerów [21,22]. W tej technice przetwarzania, strefa grzewcza w cylindrze, w sąsiedztwie strefy zasilania, jest utrzymywana w wysokiej temperaturze, aby stopić oba polimery, podczas gdy strefy w pobliżu dyszy są kontrolowane w określonej temperaturze, w której jeden polimer jest w stanie stopionym a drugi jest w stanie stałym. Następnie składnik o wyższej temperaturze
PL 239 359 B1 topnienia lub wyższej temperaturze zeszklenia zestala się w drugiej części ekstrudera o niższej temperaturze, w której następuje rozciąganie wskutek przepływu, co prowadzi do dyspersji włóknistej. Cechą charakterystyczną biokompozytów mikro- lub nanofibrylarnych jest to, że włókna polimerowe mogą tworzyć fizyczną strukturę sieci, która w znacznym stopniu zwiększa przenoszenie naprężeń pomiędzy osnową i fazą zdyspergowaną, jak również wytrzymałość kompozytu w stanie stopionym i elastyczność matrycy w porównaniu z mieszaniną z fazą rozproszoną w postaci kropelek polimeru. Ponadto, w porównaniu z gotowymi włóknami polimerowymi, włókna polimerowe wytwarzane in situ wykazują doskonały poziom dyspersji z uwagi na to, że włókienka są wytwarzane przez rozciąganie już dobrze zdyspergowanych kropelek polimeru. Odpowiednie rozproszenie włókna w polimerze jest konieczne dla polepszenia właściwości. Im wyższa zawartość nanowypełniacza, tym trudniej jest uzyskać dobre rozproszenie nanocząstek. Przy wysokich stężeniach mniejszościowej fazy polimeru, z powodu wysokiej lepkości mieszanki i słabego oddziaływania cząsteczek obu faz z powodu niemieszalności, wraz z obszarami losowo zorientowanych zdyspergowanych włókienek fazy małej, można również zaobserwować obszary o słabo rozwłóknionych agregatów obu faz. Ponadto znaczna różnica współczynników rozszerzalności cieplnej, jak również liczby Poissona rozciągniętej fazy polimeru mogą prowadzić do osłabienia adhezji między-składnikowej, co przyczynia się do zmniejszenia właściwości mechanicznych kompozytów wzmacnianych włóknami wytwarzanymi in situ. Wzmocnione nanokompozyty na bazie biopolimerów według wynalazku zawierają matrycę z biopolimeru i wytworzone in situ włókna drugiego biopolimeru termoplastycznego wybranego z grupy składającej się z alifatycznych poliestrów, ewentualnie ze znanymi dodatkami, alifatycznych kopoliestrów o temperaturze krystalizacji nieizotermicznej równej lub wyższej niż temperatura topnienia lub zeszklenia polimeru - matrycy, w postaci pojedynczych włókien tworzących fizyczną strukturę sieci, o rozmiarach poprzecznych w zakresie od 20 do 200 nanometrów, dodane w ilości od 0.3 do 10% wag.
Sposób wytwarzania wzmocnionych nanokompozytów biologicznych poprzez modyfikację właściwości termoplastycznych biopolimerów lub kompozycji zawierających termoplastyczne biopolimery, według wynalazku obejmuje dodanie termoplastycznego biopolimeru, który jest zdolny do indukowanej przez ścinanie krystalizacji w wyższej o 10-60°C temperaturze niż bez ścinania. Ścinanie powinno się odbywać w zakresie szybkości ścinania od 100 do 1500 s-1 aż do przekształcenia wtrąceń składnika mniejszościowego w pojedyncze włókna. Zestalanie tych włókien odbywa się bez zmiany temperatury wytłaczania wskutek krystalizacji indukowanej ścinaniem. Po czym otrzymany na bazie biologicznej nanokompozyt oparty na biopolimerach przetwarza się przez wytłaczanie, wtryskiwanie, termoformowanie lub spienianie w temperaturach niższych niż temperatura topnienia kryształów fazy mniej. Podczas przetwarzania kompozycji cząstki alifatycznych poliestrów poddaje się siłom ścinającym i poddaje transformacji do poszczególnych włókien o rozmiarach poprzecznych w zakresie od 30 do 160 nm, wzmacniając polimer bez etapu topienia. Ważne jest osiągnięcie przemiany alifatycznych poliestrów w poszczególne włókna rozproszone w matrycy polimerowej. W celu otrzymania kompozytu o dobrych właściwościach wymagane jest mieszanie składników przy wysokich szybkościach ścinania, co pozwala osiągnąć wysokie odkształcenie cząstek alifatycznych poliestrów i powodować ich krystalizację indukowaną przez ścinanie. Według wynalazku zmieszane biopolimery nie są mieszalne. Według wynalazku, dyszę szczelinową korzystnie dodaje się do wytłaczarki z pojedynczym ślimakiem. Zgodnie z wynalazkiem temperatura w strefie pomiarowej wytłaczarki i/lub dyszy szczelinowej jest temperaturą krystalizacji nieizotermicznej indukowanej ścinaniem mniejszościowej fazy kompozytu.
Nieoczekiwanie stwierdzono, że ścinanie alifatycznych poliestrów zwiększa nieizotermiczną temperaturę krystalizacji o 20-50°C. Nieoczekiwanie stwierdzono, że podczas przetwarzania kompozycji biopolimerów termoplastycznych według wynalazku, alifatyczne włókna poliestrowe poddane ścinaniu (100-1500 s-1) zestalają się bezpośrednio na etapie wytłaczania bez późniejszego chłodzenia poniżej temperatury nieizotermicznej krystalizacji.
Zaletą sposobu według wynalazku jest to, że w porównaniu do kropelek / matrycy, tworzenie się morfologii włókien / macierzy prowadzi do wyjątkowej kombinacji wytrzymałości, modułu i ciągliwości oraz, że wzmocnienie kompozytu nanowłóknami uzyskuje się bezpośrednio na etapie mieszania składników w maszynie przetwórczej.
Poniżej przedstawiono wynalazek w oparciu o następujące przykłady:
P r z y k ł a d I
Polilaktyd PLA 4060D o gęstości 1,24 g cm-3, wagowo średniej masie cząsteczkowej Mw wynoszącej 120 kg mol-1 zakupiono od NatureWorks LLC (Minnetonka, MN). Zawartość D-laktydu i L-laktydu
PL 239 359 BI wynosiła odpowiednio 18 i 82% molowych, co określono na podstawie pomiaru skręcalności optycznej. Obecność 18% DLA zapobiegła krystalizacji PLA podczas obróbki termicznej.
Jako składnik mniejszościowy kompozytu wybrano polihydroksyalkanonian (PHA). PHA był handlowym produktem znanym jako Mirel P5001. Wykazuje on temperaturę topnienia kryształów 170°C i gęstość 1,30 g/cm3. Test krystalizacji indukowany przez ścinanie w stanie stopionym PHA przeprowadzono w systemie Optical Shearing System Linkam CSS450 (Waterfield, UK). Wpływ szybkości ścinania y podczas chłodzenia na temperaturę nieizotermicznej krystalizacji Tc PHA przedstawiono w tabeli 1.
TABELA 1
Y.s'1 0 300 400 650 850
Tc, °C 104 137 146 152 156
Wyniki testu krystalizacji indukowanej przez ścinanie wykazują, że ścinanie stopionego PHA zwiększa nieizotermiczną temperaturę krystalizacji o 20-50°C wskutek poddania ścinaniu przy czym zwiększenie szybkości ścinania skutkuje zwiększeniem temperatury Tc. Przed zmieszaniem PLA i PHA suszono pod próżnią przez 8 godz. w 60°C. Wytworzono mieszanki w stanie stopionym zawierające 3% wagowo PHA oraz 0,2% wagowego lrganoxu 1010 w celu zapobiegania degradacji termooksydacyjnej i 0,2% wagowego dezaktywatora metalu lrganox MD 1024U, dla dodatkowej dezaktywacji resztek katalizatorów ewentualnie obecnych w handlowych formach PLA i PHA, przy użyciu współbieżnej dwuślimakowej wytłaczarki 2x20 / 40D EHP (Zamak Mercator) pracującej przy 120 obrotach na minutę. Strefy temperatury w bębnie wytłaczarki utrzymywano w 160°C-190°C. Dalsze mieszanie następowało przez wytłaczanie taśm przy użyciu wytłaczarki z pojedynczym ślimakiem (PlastiCorder PLV 151, Brabender, D = 19,5 mm, L / D = 25 i 20 rpm) wyposażonej w szczelinę o szerokości 12 mm, o grubości 0,8 mm i długości 100 mm. Temperatury w strefach wynosiły odpowiednio 175, 150, 135 i 125°Cod sekcji zasilania do głowicy wytłaczarskiej a ciśnienie do 65,0 MPa. Wytłoczone taśmy zestalano na taśmie transportowej w T = 25°C.
Morfologię kompozytów badano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) przy użyciu mikroskopu JEOL 5500LV. Na fig. 1 pokazano mikrofotografię powierzchni pęknięcia kompozytu. Mikrofotografia kompozytu pokazuje, że podczas wytłaczania mieszanki PLA / 3% wagowych PHA otrzymano nanowłókna PHA o rozmiarach poprzecznych w zakresie od 100 do 150 nm.
Pomiary właściwości mechanicznych w rozciąganiu przeprowadzono zgodnie z normą ISO 527-2. Próbki miały długość pomiarową 25 mm i szerokość 5 mm (ISO 527-2, typ 1BA). Parametry mechaniczne mieszanki PLA i PLA / PHA zebrano w tabeli 2.
TABELA 2
Próbka Moduł Younga GPa Naprężenie na 1 Naprężenie przy । Wydłużenie przy
granicy plastyczności, MPa zerwaniu, MPa zerwaniu, %
PLA 2.04 pęknięcie kruche 43 7.0
PLA/PHA, mieszanina 2.14 57 55 7.4
PLA/PHA, kompozyt 2.35 61 56 28.1
Wyniki wskazują, że kompozyt PLA / PHA wykazuje wyższe: moduł Younga, granicę plastyczności i naprężenie przy zerwaniu, jak również odkształcenie przy zerwaniu, niż mieszanka PLA / PHA i czysty PLA. Testy wytrzymałości kompozytu stopionego w 100°C (a więc bez stopienia włókien PHA) przeprowadzono za pomocą urządzenia do pomiaru lepkości w użyciem przystawki EVF, TA Instruments (Extensional Viscosity Fixture) podłączonego do reometru ARES. Próbkę kompozytu wydłużano
PL 239 359 BI jednoosiowe przy stałej szybkości odkształcenia Hencky ε' 1,0, 2,5 lub 5,0 S’1. Na fig. 2 pokazano zależność czasową współczynnika wzrostu naprężenia η (t,) dla stopionego PLA, mieszanki PLA-PHA i kompozytu zarejestrowanych przy różnych szybkościach odkształcenia Hencky ε.
W celu uwidocznienia różnic na fig. 2, wartości lepkości dla mieszaniny zostały podzielone przez 5, a wartości lepkości dla czystego PLA zostały podzielone przez 1000.
W przeciwieństwie do czystego PLA i mieszanki PLA-PHA, nie wykazujących żadnego wzmocnienia rozciąganiem, kompozyt PLA / PHA wykazuje dramatyczny wzrost η (t.) powyżej liniowego obszaru lepkosprężystego podczas jednoosiowego odkształcenia rozciągającego. Wyniki wskazują na istnienie sieci włókien PHA, zawierającej fizycznie splątane włókna, która ulega odkształceniu podczas jednoosiowego rozciągania, powodując takie odchylenie w górę η (t,) dla kompozytu PLA / PHA, znanego jako wzmocnienie przez rozciąganie w stanie stopionym.
Przykład II
PLA 4060D zakupiony od NatureWorks LLC (Minnetonka, MN), o gęstości 1,24 g cm-3, wagowo średniej masie cząsteczkowej Mw wynoszącej 120 kg mol'1 i polidyspersyjności Mw/ Mn = 1,4, co określono za pomocą chromatografii wykluczania (SEC) z multi-kolumny laserowy detektor rozproszenia światła w dichlorometanie. Zawartość D-laktydu i L-laktydu wynosiła odpowiednio 18 i 82% molowych, co określono na podstawie pomiaru określonej skręcalności optycznej. Obecność 18% DLA zapobiegła krystalizacji PLA podczas obróbki termicznej.
Do sporządzenie nanokompozytów wykorzystano kopolimer statystyczny estrów butylenowych: adypinianu, bursztynianu, glutaranu i tereftalanu (PBASGT), którego syntezę opisano szczegółowo w pracy: [23]. Użyty PBASGT zawierał 62,7% składnika aromatycznego. Ciężar cząsteczkowy zmierzony metodą SEC-MALLS wynosił Mw = 53,7 103.
Test krystalizacji indukowany przez ścinanie stopionego PBASGT przeprowadzono w Optical Shearing System Linkam CSS450 (Waterfield, UK). Wpływ szybkości ścinania γ podczas chłodzenia na temperaturę nieizotermicznej krystalizacji Tc PHA przedstawiono w tabeli 3.
TABELA 3
γ, s1 0 100 200 300
Tc, °C 116 123 131 139
Wyniki testu krystalizacji indukowanej przez ścinanie wskazują, że ścinanie PBASGT zwiększyło nieizotermiczną temperaturę krystalizacji o 23°C przy γ = 300 S’1.
Przed zmieszaniem PLA i PBASGT suszono pod próżnią przez 8 godz. W 60°C. Mieszanki stopowe zawierające 3, 6 i 10% wagowo PBASGT i 0,2% wagowego lrganoxu 1010 dla zapobiegania degradacji termooksydacyjnej i 0,2% wag. Dezaktywatora metalu lrganox MD 1024U dla dodatkowej dezaktywacji katalizatorów wytworzono stosując w -rotująca wytłaczarka dwuślimakowa 2x20 / 40D EHP (Zamak Mercator) pracująca przy 120 obr./min. Temperatury stref w cylindrze wytłaczarki utrzymywano w granicach 160-190°C. Dalsze mieszanie następowało przez wytłaczanie taśm przy użyciu wytłaczarki z pojedynczym ślimakiem (PlastiCorder PLV 151, Brabender, D = 19,5 mm, L/D = 25 i 20 obr./min) wyposażonej w szczelinę o szerokości 12 mm, o grubości 0,8 mm i długości 100 mm. Temperatury w strefach wynosiły odpowiednio 175, 150, 135 i 125°Cod sekcji zasilania do głowicy wytłaczarki, a ciśnienie do 65,0 MPa. Wytłoczone taśmy zestalano na taśmie transportowej w T = 25°C.
Morfologię kompozytów badano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) przy użyciu mikroskopu JEOL 5500LV. Na fig. 3 pokazano mikrofotografie sieci nanowłókien PBASGT wytworzonej w nanokompozycie po usunięciu PLA za pomocą wytrawienia enzymatycznego z użyciem enzymu Proteinase K. Mikrofotografie kompozytów (fig. 4) pokazują, że podczas wytłaczania mieszanki PLA / PBASGT otrzymano nanowłókna PBASGT o rozmiarach poprzecznych w zakresie od 30-50 nm, 50-70 nm i 50-100 nm w nanokompozytach zawierających 3, 6 i 10% wagowych PBASGT, odpowiednio.
Pomiary rozciągania przeprowadzono zgodnie z normą ISO 527-2. Próbki o długości pomiarowej 25 mm i szerokości 5 mm (ISO 527-2, typ 1BA). Siła udarności mieszanek PLA / PBASGT i kompozytów została zmierzona zgodnie z karbowanym standardem Izod przy użyciu oprzyrządowanego młota o energii 1 J (Resil 5.5, CEAST S.p.A., Pianezza TO, Włochy). Właściwości mechaniczne mieszanek PLA / PBASGT i kompozytów zebrano w Tabeli 4. Jest oczywiste, że tworzenie sieci włókien PBASGT
PL 239 359 BI skutecznie przenoszący obciążenia mechaniczne, jak również polepszoną kompatybilność międzyfazową wynikającą z większego obszaru kontaktu międzyfazowego, przyczynia się do tworzenia lepszych właściwości mechanicznych kompleksów (granica plastyczności, moduł, wydłużenie przy zerwaniu i siła uderzenia).
TAB E LA 4
Materiał Moduł Younga (GPa) Naprężenie na granicy plastyczności, (MPa) Naprężenie przy zerwaniu (MPa) Wydłużenie przy zerwaniu (%) Udarność na rozciąganie (kJ/mz)
Mieszaniny PLA/PBASGT (97/3) 1.92+0.10 48.0+1.4 41.5+1.4 15.5+1.1 61.3+2.1
PLA/PBASGT (94/6) 1.77+0.12 47.2+1.3 32.0+0.6 74.7+12.4 68.0+5.1
PLA/PBASGT (90/10) 1.70+0.10 47.3+1.7 34.1+1.5 109.8+26.0 96.8+15.9
Kompozyty PLA/PBASGT (97/3) 2.17+0.10 46.2+2.9 34.7+5.4 67.3+31.2 89.1+8.1
PLA/PBASGT (94/6) 2.30+0.11 46.6+1.6 42.8+5.3 154.5+17.4 96.0+7.8
PLA/PBASGT (90/10) 2.32+0.14 42.1+1.6 40.9+2.2 176.7+8.9 113.7+11.1
Przykład III
Proces prowadzono jak w przykładzie I. PLA 4060D zakupiony od NatureWorks LLC (Minnetonka, MN), o gęstości 1,24 g cm·3, wagowo średniej masie cząsteczkowej Mw wynoszącej 120 kg mol·1 i polidyspersyjności Mw / Mn = 1,4, co określono za pomocą chromatografii wykluczania (SEC) z multi-kolumny laserowy detektor rozproszenia światła w dichlorometanie. Zawartość D-laktydu i L-laktydu wynosiła odpowiednio 18 i 82% molowych, co określono na podstawie pomiaru określonej skręcalności optycznej. Obecność 18% DLA zapobiegła krystalizacji PLA podczas obróbki termicznej.
Kopolimer alifatyczno-aromatyczny (PBAT) o nazwie handlowej Ecoflex typ F Blend C1200 zakupiono w BASF, Niemcy.
Test krystalizacji indukowany przez ścinanie stopionego PBAT przeprowadzono w Optical Shearing System Linkam CSS450 (Waterfield, UK). Wpływ szybkości ścinania γ podczas chłodzenia na temperaturę nieizotermicznej krystalizacji Tc PBAT przedstawiono w Tabeli 5.
TABELA 5
γ, s1 0 100 200 300
Tc, °C 56 75 84 87
Wyniki testu krystalizacji indukowanej przez ścinanie wskazują, że ścinanie PBAT zwiększyło nieizotermiczną temperaturę krystalizacji o 31°C przy γ = 300 S’1. Przed zmieszaniem PLA i PBAT suszono pod próżnią przez 8 godz. w 60°C.
Stopione mieszanki zawierające 3, 6 i 10% wagowych kopoliestru i 0,2% wagowego lrganoxu 1010 dla zapobiegania degradacji termooksydacyjnej i 0,2% wagowego dezaktywatora metalu lrganox MD 1024U dla dodatkowej dezaktywacji katalizatorów wytworzono stosując współbieżna wytłaczarkę dwuślimakową 2x20 / 40D EHP (Zamak Mercator) pracującą przy 120 obr./min. Temperatury stref w cylindrze wytłaczarki utrzymywano w granicach 160-190°C. Dalsze mieszanie następowało przez wytłaczanie taśm przy użyciu wytłaczarki z pojedynczym ślimakiem (PlastiCorder PLV 151, Brabender, D = 19,5 mm, L / D = 25 i 20 obr./min) wyposażonej w szczelinę o szerokości 12 mm, o grubości 0,8 mm i długości 100 mm. Temperatury w strefach wynosiły odpowiednio 175, 150, 135 i 125°C od sekcji zasilania do głowicy wytłaczarki a ciśnienie do 65,0 MPa. Wytłoczone taśmy zestalano na taśmie transportowej w T = 25°C.
Pomiary rozciągania przeprowadzono zgodnie z normą ISO 527-2. Próbki o długości pomiarowej 25 mm i szerokości 5 mm (ISO 527-2, typ 1BA). Udarność na rozciąganie mieszanek i kompozytów PLA
PL 239 359 BI / PBAT została zmierzona zgodnie z standardem Izod z karbem przy użyciu oprzyrządowanego młota o energii 1 J (Resil 5.5, CEAST S.p.A., Pianezza TO, Włochy). Pozostałe właściwości mechaniczne mieszanek i kompozytów PLA / PBAT również zebrano w Tabeli 6. Wyniki badań mechanicznych wykazują, że obecność nanowłókien PBAT powoduje wzrost granicy plastyczności, modułu, wydłużenia przy zerwaniu i udarności w porównaniu z mieszanką PLA / PBAT lub czystym PLA.
TABELA 6
Materiał Moduł Younga (GPa) E Naprężenie na granicy plastyczności (MPa) Naprężenie przy zerwaniu (MPa) Cb Wydłużenie przy zerwaniu {%) eb Udarność przy rozciąganiu (kJ/m2) Π
Mieszanina PLA/PBAT (97/3) 1.80+0 11 45 5+1.2 36.6+4.8 8.0+3.0 58.0+1.9
PLA/PBAT (94/6) 1.68+0.13 45.0+2.8 33.3+5.1 13.3+4.8 69.3+4.6
PLA/PBAT (90/10) 1.64+0.12 41.6+3.2 31.2+1.8 136.2+53.4 81.5+14.2
Nanokompozyt PLA/PBAT (97/3) 2.09+0.10 46.2+0,6 33.6+2.6 57.4+30.2 77.3+5.5
PLA/PBAT (94/6) 2.27+0.09 50.1+1.7 42.3+3.3 132.6+1.1 116.5+15.5
PLA/PBAT (90/10) 2.35+0.12 44.8+2.1 46.7+3.3 185.1+9.0 127.0+26.3
Pierwotny PLA: E=2 04+0.09 GPa, ob= 43.0+1.7 MPa, eb=7.0+1.0 %, □= 58.9+4.9 kJ/m2
Przykład IV
Polietylen niskiej gęstości Malen E FABS 23 o wskaźniku płynięcia 1,95 g/10 min zakupiono od Basell Orlen, Polska.
Jako składnik mniejszościowy kompozytu wybrano polihydroksyalkanonian (PHA). PHA był handlowym produktem znanym jako Mirel P5001. Wykazuje on temperaturę topnienia kryształów 170°C i gęstość 1,30 g/cm3. Test krystalizacji indukowany przez ścinanie w stanie stopionym PHA przeprowadzono w systemie Optical Shearing System Linkam CSS450 (Waterfield, UK). Wpływ szybkości ścinania y podczas chłodzenia na temperaturę nieizotermicznej krystalizacji Tc PHA przedstawiono w tabeli 1.
Wytworzono mieszankę w stanie stopionym zawierającą 3% wagowo PHA oraz 0,2% wagowego lrganoxu 1010 w celu zapobiegania degradacji termooksydacyjnej przy użyciu współbieżnej dwuślimakowej wytłaczarki 2x20 / 40D EHP (Zamak Mercator) pracującej przy 120 obrotach na minutę. Strefy temperatury w bębnie wytłaczarki utrzymywano w 160°C-190°C. Dalsze mieszanie następowało przez wytłaczanie taśm przy użyciu wytłaczarki z pojedynczym ślimakiem (PlastiCorder PLV 151, Brabender, D = 19,5 mm, L / D = 25 i 20 rpm) wyposażonej w szczelinę o szerokości 12 mm, o grubości 0,8 mm i długości 100 mm. Temperatury w strefach wynosiły odpowiednio 175, 150, 135 i 125°Cod sekcji zasilania do głowicy wytłaczarskiej a ciśnienie do 65,0 MPa. Wytłoczone taśmy zestalano na taśmie transportowej w T = 25°C.
Morfologię kompozytów badano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) przy użyciu mikroskopu JEOL 5500LV. Na fig. 5 pokazano mikrofotografię powierzchni pęknięcia kompozytu z widocznymi pękami nanowłókien PHA.
Literatura
1. R. N. Rothon, Minerał Fillers In Thermoplastics: Filier Manufacture and Characterization, Adv. Polym. Sci., 139, 67-107 (1999);
2. C. Klason, J. Kubat, H.-E.Strómvall, The Efficiency of Cellulosic Fillers In Common Thermoplastics Part 1. Filling without Processing Aids or Coupling Agents, Int. J. Polym. Mat, 10, 159-187 (1984);
3. H. Lu, S. A. Madbouly, J. A. Schrader, G. Srinivasan, K. G. McCabe, D. Grewell, M. R. Kessler, W. R. Graves, Biodegradation behavior of polyflactic aciO) (PLA)/Distiller’s dried grains with solubles (DDGS) composites, ACS Sustain. Chem. Inż. 2 (2014) 2699-2706;
PL 239 359 B1
4. C. Ingrao, C. Tricase, A. Cholewa-Wójcik, A. Kawecka, R. Rana, V. Siracusa, Polylactic acid trays for fresh-food packaging: a carbon footprint assessment, Sci. Total Environ. 537 (2015) 385-398;
5. C. Gonzalez-Sanchez, A. Martinez-Aguirre, B. Perez-Garcia, J. Martinez-Urreaga, M. U. de la Orden, C. Fonseca-Valero, Use of residual agricultural plastics and cellulose fibers for obtaining sustainable eco-composites prevents waste generation, J. Clean. Prod. 83 (2014) 228-237;
6. S. Agustin-Salazar, N. Gamez-Meza, L.A. Medina-Juarez, M. Malinconico, P. Cerruti, P. Cerruti, Stabilization of polylactic acid and polyethylene with nutshell extract: efficiency assessment and economic evaluation ACS Sustain. Chem. Inż. 5 (2017) 4607-4618;
7. C. Ingrao, C. Tricase, A. Cholewa-Wójcik, A. Kawecka, R. Rana, V. Siracusa, Polylactic acid trays for fresh-food packaging: a carbon footprint assessment, Sci. Total Environ. 537 (2015) 385-398;
8. M. Murariu, P. Dubois, PLA composites: from production to properties, Adv. Drug Del. Rev. 107(2016) 17-46;
9. Xie L, Xu H, Niu B, Ji X, Chen J, Li ZM, i in. Unprecedented access to strong and ductile poly(lactic acid) by introducing in situ nanofibrillar poly(butylenesuccinate) for green packaging. Biomacromolecules 2014; 15: 4054-4064;
10. Sheng-Yang Zhou, Ben Niu, Xu-Long Xie, Xu Ji, Gan-Ji Zhong, Benjamin S. Hsiao i ZhongMing Li, Interfacial Shish-Kebabs Lengthened by Coupling Effect of In Situ Flexible Nanofibrils and Intense Shear Flow: Achieving Hierarchy To Conquer the Conflicts between Strength and Toughness of Potylactide. ACSAppl. Mater. Interfaces 2017, 9, 10148-10159;
11. Vladislav Jaso, Marko V. Rodic, Zoran S. Petrovic Biocompatible fibers from thermoplastic polyurethane reinforced with polylactic acid microfibers. European Polymer Journal 63 (2015) 20-28;
12. Weiwei Ding, Yinghong Chen, Zhuo Liu i Sen Yang In situ nano-fibrillation of microinjection molded polyflactic acid)/poly(ε-caprolactone) blends and comparison with conventional injection molding RSC Adv., 2015, 5, 92905-92917;
13. Adel Ramezani Kakroodia, Yasamin Kazemia, Denis Rodrigueb, Chul B. Park Facile production of biodegradable PCL/PLA in situ nanofibrillar composites with unprecedented compatibility between the blend components Chemical Engineering Journal 351 (2018) 976-984;
14. Kelnar, I. Fortelny, L. Kapnalkova, J. Kratochvil, B. Angelov, M. Nevoralova, Effect of layered silicates on fibril formation and properties of PCL/PLA microfibrillar composites, J. Appl. Polim. Sci. 133(2016);
15. Long Jiang, Bo Liu, Jinwen Zhang Novel High-Strength Thermoplastic Starch Reinforced by in situ Poly (lactic acid) Fibrillation Macromol. Mater. Inż. 2009, 294, 301-305;
16. L. D. Kimble, D. Bhattacharyya, S. Fakirov Biodegradable microfibrillar polymer-polymer composites from poly(L-lactic acid)/poly(glycolic acid) eXPRESS Polymer Letters Vol. 9, No 3 (2015) 300-307;
17. M. Yousfi, T. Dadouche, D. Chomat, C. Samuel, J. Soulestin, M.-F. Lacrampe, P. Krawczak Development of nanofibrillar morphologies in poly(L-lactide)/poly(amide) blends: role of the matrix elasticity and identification of the critical shear rate for the nodular/fibrillar transition. RSC Adv., 2018, 8, 22023-22041;
18. Adel Ramezani Kakroodi, Yasamin Kazemi, Mohammadreza Nofar, Chul B. Park Tailoring polyflactic acid) for packaging applications via the production of fully bio-based in situ microfibrillar composite films. Chemical Engineering Journal 308 (2017) 772-782;
19. Lian-Song Wang, He-Chun Chen, Zuo-Chun Xiong, Xiu-Bing Pang, Cheng-Dong Xiong A Completely Biodegradable Poly[(L-lactide)-co-(e-caprolactone)] Elastomer Reinforced by in situ Poly(glycolic acid) Fibrillation: Manufacturing and Shape-Memory Effects Macromol. Mater. Int. 2010, 295, 381-385;
20. Weiwei Ding, Yinghong Chen, Zhuo Liu i Sen, In situ nano-fibrillation of microinjection molded poly(lactic acid)/poly(ε-caprolactone) blends and comparison with conventional injection molding RSC Adv., 2015, 5, 92905-92917;
21. Cassagnau, P.; Michel, A. New morphologies in immiscible polymer blends generated by a dynamic quenching process. Polymer 2001, 42, 3139-3152;
22. Li, J. X.; Wu, J.; Chan, C. M. Thermoplastic nanocomposites Polymer 2000, 41, 6935-6937;
23. M. Wojtczak, S. Dutkiewicz, A. Galeski, E. Piorkowska, Structure and characterization of random aliphatic-aromatic copolyester. European Polymer Journal 2014, 55, 86-97.

Claims (5)

1. Sposób wytwarzania polimerowych nanokompozytów włóknistych poprzez modyfikację właściwości tworzywa termoplastycznego lub kompozycji zawierającej tworzywo termoplastyczne, znamienny tym, że do tworzywa termoplastycznego wybranego z grupy obejmującej poliolefiny, poliacetale, polimery winylowe, poliamidy, poliestry, polistyren lub polimery biodegradowalne, ewentualnie zawierającego znane dodatki, dodaje się polimer krystalizujący o temperaturze krystalizacji wyższej niż temperatura topnienia lub zeszklenia tworzywa termoplastycznego, i którego temperatura krystalizacji jest wyższa co najmniej o 10°C od temperatury podczas ścinania 150°C -190°C, w ilości od 0,1% wagowych do 15% wagowych, po czym uzyskaną w ten sposób kompozycję poddaje się działaniu sił ścinających w zakresie szybkości ścinania od 10 s-1 do 2000 s-1 w temperaturze wyższej niż temperatura topnienia lub zeszklenia tworzywa termoplastycznego, korzystnie polegającym na mieszaniu składników przy dużych szybkościach ścinania, aż do uzyskania przekształcenia polimeru dodawanego w pojedyncze włókna o rozmiarze poprzecznym w zakresie od 10 do 2000 nanometrów, krystalizujące wskutek krystalizacji indukowanej ścinaniem, po czym ewentualnie przetwarza się uzyskany nanokompozyt metodą wytłaczania, wtrysku lub termoformowania w przedziale temperatur pomiędzy temperaturą topnienia lub zeszklenia tworzywa termoplastycznego i temperaturą topnienia polimeru dodawanego.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako tworzywo termoplastyczne oraz dodawany inny polimer stosuje się polimery wybrane z grupy polimerów biodegradowalnych.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że inny polimer dodaje się do tworzywa termoplastycznego lub kompozycji zawierającej tworzywa termoplastyczne ze znanymi dodatkami: przed zmieszaniem z dodatkami, w trakcie mieszania z dodatkami lub po zmieszaniu z dodatkami.
4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że polimer dodawany do mieszaniny rozdrabnia się wstępnie przed dodaniem do tworzywa termoplastycznego lub do kompozycji zawierającej tworzywa termoplastyczne ze znanymi dodatkami.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako dodatek stosuje się dwa lub więcej polimerów wykazujących krystalizację indukowaną ścinaniem.
PL429273A 2019-03-14 2019-03-14 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi PL239359B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429273A PL239359B1 (pl) 2019-03-14 2019-03-14 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429273A PL239359B1 (pl) 2019-03-14 2019-03-14 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL429273A1 PL429273A1 (pl) 2020-09-21
PL239359B1 true PL239359B1 (pl) 2021-11-29

Family

ID=72561435

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL429273A PL239359B1 (pl) 2019-03-14 2019-03-14 Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL239359B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL429273A1 (pl) 2020-09-21

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Scaffaro et al. Polysaccharide nanocrystals as fillers for PLA based nanocomposites
Di Lorenzo Poly (l-lactic acid)/poly (butylene succinate) biobased biodegradable blends
Hassan et al. Dynamic mechanical properties and thermal stability of poly (lactic acid) and poly (butylene succinate) blends composites
KR102212601B1 (ko) 물성이 개선된 생분해성 복합 수지 조성물 및 이의 제조 방법
Barletta et al. Recycling of PLA‐based bioplastics: the role of chain‐extenders in twin‐screw extrusion compounding and cast extrusion of sheets
US6235816B1 (en) Compositions and methods for manufacturing thermoplastic starch blends
Arias et al. Homocomposites of polylactide (PLA) with induced interfacial stereocomplex crystallites
Zhou et al. In situ nanofibrillar networks composed of densely oriented polylactide crystals as efficient reinforcement and promising barrier wall for fully biodegradable poly (butylene succinate) composite films
CN1489616A (zh) 生物降解聚酯的三元混合物以及由其制备的产品
Coppola et al. Layered silicate reinforced polylactic acid filaments for 3D printing of polymer nanocomposites
CN104684997A (zh) 聚乙醇酸树脂组合物及其制造方法
Baniasadi et al. Heat-induced actuator fibers: Starch-containing biopolyamide composites for functional textiles
Schäfer et al. Reduction of cycle times in injection molding of PLA through bio-based nucleating agents
Shi et al. Comparison of precipitated calcium carbonate/polylactic acid and halloysite/polylactic acid nanocomposites
CN102206406A (zh) 透明耐热聚乳酸改性材料的制备方法
KR100912698B1 (ko) 셀룰로오스 유도체 및 염기성 무기 필러를 포함하는생분해성 수지 조성물
JP2024012074A (ja) 茶繊維/phbv/pbat三元複合材料とその製造方法及び使用
Saravana et al. Investigation on the mechanical and thermal properties of PLA/calcium silicate biocomposites for injection molding applications
Masanabo et al. Faba bean lignocellulosic sidestream as a filler for the development of biodegradable packaging
KR100642289B1 (ko) 생분해성 수지조성물, 그의 제조방법 및 그로부터 제조되는생분해성 필름
KR101685761B1 (ko) 백색도 및 기계적 물성이 향상된 생분해성 수지 조성물을 이용한 3차원 프린터용 필라멘트
Hosseinnezhad et al. Evolution of green in-situ generated polyamide nanofibers controlled by viscoelasticity
Mishra et al. Mechanical properties of fibre/filler based polylactic Acid (PLA) composites: a brief review
Quiroz‐Castillo et al. Crystallization of PLA and its blends and composites
PL239359B1 (pl) Sposób wytwarzania kompozytów polimerowych wzmocnionych nanowłóknami polimerowymi