PL239287B1 - Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny - Google Patents

Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny Download PDF

Info

Publication number
PL239287B1
PL239287B1 PL418195A PL41819516A PL239287B1 PL 239287 B1 PL239287 B1 PL 239287B1 PL 418195 A PL418195 A PL 418195A PL 41819516 A PL41819516 A PL 41819516A PL 239287 B1 PL239287 B1 PL 239287B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
imidazo
pyridine
radical
hexafluorophosphate
new
Prior art date
Application number
PL418195A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418195A1 (pl
Inventor
Joanna Agnieszka Ortyl
Iwona Kamińska-Borek
Magdalena Czarna
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL418195A priority Critical patent/PL239287B1/pl
Publication of PL418195A1 publication Critical patent/PL418195A1/pl
Publication of PL239287B1 publication Critical patent/PL239287B1/pl

Links

Landscapes

  • Polymerization Catalysts (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Polymerisation Methods In General (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)

Description

Wynalazek dotyczy nowych systemów fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny oraz zastosowań pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny.
Nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku mogą mieć zastosowanie do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej monomerów potencjalnie dla potrzeb poligrafii, stomatologii, medycyny, stereolitografii oraz produkcji kolorowych lakierów, farb i klejów fotoutwardzalnych a także do produkcji bezbarwnych lakierów, farb i klejów fotoutwardzalnych. Niniejszy wynalazek obejmuje również zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny.
STAN TECHNIKI
Fotoinicjowana polimeryzacja zdobywa na rynkach światowych coraz większe znaczenie jako łatwa, energooszczędna i nieszkodliwa dla środowiska metoda otrzymywania usieciowanych powłok polimerowych. Wzrastające zainteresowanie fotopolimeryzacją skłania do poszukiwań nowych typów wysoko wydajnych fotoinicjatorów, ponieważ to właśnie od ich właściwości zależy efektywność i szybkość polimeryzacji. Dodatkowym aspektem aktualnie realizowanym jest opracowanie fotoinicjatorów lub systemów fotoinicjujących odznaczających się nie tylko efektywnością w procesie inicjacji ale i wszechstronnością działania. Wszechstronność wiąże się z przydatnością systemów fotoinicjujących do różnych typów procesów fotopolimeryzacji m.in.:
• do fotopolimeryzacji kationowej, • fotopolimeryzacji wolnorodnikowej, • fotopolimeryzacji tiol-ene oraz • fotopolimeryzacji hybrydowej.
W związku z powyższym poszukuje się fotoinicjatorów lub systemów fotoinicjujących dających możliwość jednoczesnego inicjowania wszystkich typów procesów fotopolimeryzacji.
Znane są z doniesień literaturowych barwnikowe fotoinicjatory polimeryzacji wolnorodnikowej z zakresu światła widzialnego.
Z publikacji ((1) I. Pyszka, Z. Kucybała, J. Pączkowski, Journal of Polymer Science: Part A- Polymer Chemistry, 2003, 41, 3048-3055) znane jest zastosowanie pochodnych imidazopirydyny (z ang.: BIPDs) jako składnika w barwnikowych fotoinicjatorach polimeryzacji wolnorodnikowej z zakresu światła widzialnego. Autorzy publikacji (1) zsyntetyzowali kilka barwników posiadających w swych cząsteczkach szkielet benzylidenoimidazopirydyny i badali ich przydatność w charakterze fotoinicjatorów polimeryzacji wolnorodnikowej indukowanej światłem widzialnym. Wyniki badań wykazały, że eliminacja możliwości izomeryzacji wiązania C=C zdecydowanie poprawia właściwości fotoinicjujące tej grupy barwników. Fakt ten jednocześnie wskazuje na to, że izomeryzacja to główny kanał dezaktywacji stanów wzbudzonych dla tej grupy związków. Szybkość fotoinicjacji polimeryzacji rodnikowej zależy od struktury barwnika czyli pochodnej imidazopirydyny. W trakcie badań okazało się, że BIPDs nie są szczególnie dobrymi fotoinicjatorami. W publikacji (1) opisano również inny zsyntetyzowany barwnik, to jest bromek chinolino[2,3-b]-2,3-dihydro-1H-imidazo[1,2-ajpirydyniowy (z ang.:QDIPB). Związek ten charakteryzował się zwiększoną zdolnością do fotoinicjacji w porównaniu do BIPDs, co sprawiło, że został uznany za dobrego kandydata do stosowania w systemach fotoinicjujących aplikowanych w materiałach dentystycznych. Autorzy zamieścili w publikacji (1) wykres porównania kinetyki fotoinicjowanej polimeryzacji dwóch monomerów z użyciem mieszaniny QDIPB i ko-inicjatora oraz BIPD i ko-inicjatora; w obu przypadkach ko-inicjatorem (donorem elektronów) była N-(4-acetylo-fenylo)glicyna (APG). Poniżej zamieszczona jest tabela I zawierająca wzór ogólny BIPDs oraz wykaz podstawników.
Z publikacji ((2) I. Pyszka, Z. Kucybała Polymer 48, 2007, 959-965) znane są barwniki posiadające w swych cząsteczkach szkielet chinolino-imidazopirydyny (z ang.: QIPDs). Autorzy publikacji (2) zsyntetyzowali kilka barwników, będących pochodnymi chinolino-imidazopirydyny i badali ich przydatność w charakterze fotoinicjatorów polimeryzacji wolnorodnikowej indukowanej światłem widzialnym emitowanym przez komercyjne lampy dentystyczne. Badane związki testowano pod kątem ich przydatności jako fotoinicjatorów w obecności wybranych donorów elektronów. Mechanizm fotoinicjowania dotyczył procesu przeniesienia elektronu między pochodną imidazopirydyny (QIPD) a donorem elektronu (DE); donorami elektronu w tym przypadku może być szereg związków takich jak n-butylotrifenyloboran tetrametyloamoniowy (TMABTB), N-(4-acetylofenylo)glicyna (APG), N-(4-cyjanofenylo)glicyna (CPG)
PL 239 287 BI i N-(4-etoksykarbonylofenylo) glicyna (EPG). W poniższej tabeli II zamieszczony jest ogólny wzór badanych pochodnych QIPD oraz wyszczególnienie podstawników i donorów elektronu.
W publikacji ((3) I. Pyszka, Z. Kucybała, Polymer Bulletin 2008, 61, 553-562) omówiono wyniki badań fotopolimeryzacji wolnorodnikowej, indukowanej emisją promieniowania UV 351 i 361 nm, prowadzonych z zastosowaniem par związków: bromek chinolino[2,3-b]-1H-imidazo[1,2-a]pirydyniowy (z ang.: QIPB) i donor elektronów. Jako donory elektronów stosowano pochodne kwasu fenoksyoctowego i pochodne Ν,Ν-dimetyloaniliny. Badano szybkość procesu przeniesienia elektronu między QIPB a badanymi ko-inicjatorami i wpływ struktury otrzymanych wolnych rodników na zdolność fotoinicjowania polimeryzacji. W tabeli III zestawione są wzór QIPB oraz dane dotyczące donorów elektronu.
TABELA I. Donor elektronów: N-(4-acetylofenylo)glicyna (APG); lit: (1)
Barwnik Ri R2 R3 X 5= XX 0«^ Ztt * xn 0 Φ 30
SI —H —H —H Br
S2 —H —H —Cl Br
S3 —H —H —Br Br
S4 —H —H —N(CH3)2 Br'
S5 —H —H —NO2 Br'
S8 —H —H —OCH3 Br‘
SIO __01 —H —N(CH3)2 Br
Sil —Br —H —N(CH3)2 Br·
S12 —Br —Br —N(CH3)2 Br
S13 — NO2 —H —N(CH3)2 Br
S14 —H —H —N(CH3)2 ci-
S17 —H —H —n(ch3)2 i-
S4a —H —H —N(CH3)2 B(C6H5)3C4H9
TABELA II. Donory elektronów: n-butylotrifenyloboran tetrametyloamoniowy (TMABTB), N-(4-acetylofenylo)glicyna (APG), N-(4-cyjanofenylo)glicyna (CPG) i N-(4H
R
R
etoksykarbonylofenylo)glicyna (EPG); lit.: (2)
Barwnik Ri R2 X
S20 —H —H Br'
S21 —Cl —H Br
S22 —Br —H Br
S23 —Br —Br Br
S24 —H — no2 Br-
S25 —H —I Br
S26 —H —H Cl
S27 —H —H I
S28 —H —H BtCeHsiaCiHg
PL 239 287 BI
TABELA III; lit.: (3)
QIPB Electron donor R τς [uiuol i] [V] “AGtl [ΛΊ K [mV]
H
I R— -o—CH’-COOH
MePAA •OCH; 81 45 1.170 -0 056 1.25x10®
MPAA -CH; 66 10 1.310 0.084 7.02x10*
% J PAA -H 35.40 1.450 0.216 2.52x10*
C1PAA •Cl 26.10 1.320 0.085 2.30x10*
AcPAA -CiOlCHj 15.12 1600 0.374 1 39x10*
HPAA -OH 11.80 0.800 -0.426 2.60x10®
R—f
J CHj
DMT CH, 82 39 0785 -0 441 5.62X10*
DMA -H 72.01 0805 -0421 5.00X10*
BrDMA -Br 53.35 0.890 -0.336 4 40x10*
EDAB CfO)OC'H. 3052 1.320 0.094 3 08x10*
DMABN -CN 21.74 1.435 0.209 2.46x10*
Z literatury znane są kompozycje światłoczułe zawierające w swym składzie absorber promieniowania i donor elektronu-koinicjator.
Należą do nich kompozycje zawierające barwniki akrydynowe, ksantenowe, tiazynowe, cyjaninowe, czy też kamforochinon oraz jako donory elektronów aminy aromatyczne lub alifatyczne, czwartorzędowe sole boru, kwas tiofenoksyoctowy, kwas fenoksyoctowy i N-fenyloglicynę.
Z polskiego opisu patentowego (4) PL 213826 znana jest kompozycja fotoinicjująca polimeryzację zwłaszcza dla potrzeb stomatologii, poligrafii, stereolitografii oraz produkcji lakierów i klejów fotoutwardzalnych.
Według istotnych cech wynalazku kompozycja charakteryzuje się tym, że zawiera absorber promieniowania - sól 3-(2-karboksymetoksybenzylideno)-2-okso-2,3-dihydro-1H-imidazo[1,2-a]pirydyniową o ogólnym wzorze (I), w którym X- oznacza -Cl, -Br, -I.
Sól 3-(2-karboksymetoksybenzylideno)-2-okso-2,3-dihydro-1 H-imidazo[1,2-a]pirydyniowa ma szerokie pasmo absorpcji światła, co umożliwia stosowanie różnych rodzajów źródeł promieniowania, w tym lamp stosowanych w stomatologii.
W kompozycji według wynalazku objętego patentem PL 213826 wyeliminowano drugi składnik, tj. ko-inicjator.
Z polskiego opisu patentowego (5) PL 221778 znana jest kompozycja fotoinicjująca polimeryzację zwłaszcza dla potrzeb stomatologii, poligrafii, stereolitografii oraz produkcji lakierów i klejów fotoutwardzalnych.
Według istotnych cech wynalazku kompozycja charakteryzuje się tym, że zawiera absorber promieniowania - sól 3-(3-karboksymetoksybenzylideno)-2- okso-2,3-dihydro-1H-imidazo[1,2-a]pirydyniową o ogólnym wzorze (II), w którym X- oznacza -Cl, -Br, -I.
(II)
PL 239 287 BI
Sól 3-(3-karboksymetoksybenzylideno)-2-okso-2,3-dihydro-1 H-imidazo[1,2-a]pirydyniowa ma szerokie pasmo absorpcji światła, co umożliwia stosowanie różnych rodzajów źródeł promieniowania, w tym lamp stosowanych w stomatologii.
W kompozycji według wynalazku objętego patentem (5) PL 221778 wyeliminowano drugi składnik, tj. ko-inicjator.
Z polskiego opisu patentowego (6) PL 221779 znana jest kompozycja fotoinicjująca polimeryzację zwłaszcza dla potrzeb stomatologii, poligrafii, stereolitografii oraz produkcji lakierów i klejów fotoutwardzalnych.
Według istotnych cech wynalazku kompozycja charakteryzuje się tym, że zawiera absorber promieniowania - sól 3-(2-dihydroksyborylobenzylideno)-2-okso-2,3-dihydro-1 H-imidazo[1,2-a]pirydyniową o ogólnym wzorze (III), w którym X- oznacza -Cl, -Br, -I.
(III)
Sól 3-(2-dihydroksyborylobenzylideno)-2-okso-2,3-dihydro-1 H-imidazo[1,2-a]pirydyniowa ma szerokie pasmo absorpcji światła, co umożliwia stosowanie różnych rodzajów źródeł promieniowania, w tym lamp stosowanych w stomatologii.
W kompozycji według wynalazku objętego patentem (6) PL 221779 wyeliminowano drugi składnik, tj. ko-inicjator.
Z polskiego opisu patentowego (7) PL 200869 znana jest kompozycja fotoinicjująca polimeryzację zwłaszcza dla potrzeb stomatologii, poligrafii, stereolitografii oraz produkcji kolorowych lakierów i klejów fotoutwardzalnych.
Według istotnych cech wynalazku objętego patentem (7) PL 200869 kompozycja charakteryzuje się tym, że zawiera absorber promieniowania, tj. sól chinolinoimidazopirydyniową. W przykładach wykonania wynalazku, ilustrujących realizację polimeryzacji, jako donor elektronu zastosowano N-fenyloglicynę.
Sole chinolinoimidazopirydyniowe mają szerokie pasmo absorpcji światła, co umożliwia stosowanie różnych rodzajów źródeł promieniowania, w tym lamp stosowanych w stomatologii.
Z chińskich opisów patentowych (8) CN103788087, (9) CN10378811 6 i (10) CN103709180 znane są pochodne policyklicznych węglowodorów aromatycznych zawierające ugrupowanie imidazo[1,2-a]pirydynowe, stosowane w organicznych diodach emitujących światło (z ang.: OLED), o wzorach ogólnych (V) i (VI)
w których podstawnik Ar oznacza policykliczną grupę aromatyczną o ilości atomów węgla od 6 do 30; podstawniki Ar-ι, Ar2 i Ars niezależnie od siebie wybrane są z grupy obejmującej atom wodoru, alkil alifatyczny o ilości atomów węgla od 1 do 20, ugrupowanie aromatyczne o ilości atomów węgla od 6 do 20 lub aromatyczne ugrupowanie heterocykliczne zawierające azot lub siarkę, o ilości atomów węgla od 4 do 30; Ari i Ar2 nie mogą jednocześnie oznaczać atomu wodoru; n = 1 lub 2.
Pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny należą do ważnej klasy związków organicznych, mających zastosowanie w agrochemii ((11) U. Egner, K. P. Gerbling, G. A. Hoyer, G. Kruger, P. Wegner, Pestic Sci., 1996, 47, 145), w produkcji materiałów funkcjonalnych ((12) EP 1824942) i produktów farmaceutycznych ((13) G. C. Moraski, L. D. Markley, P. A. Hipskind, H. Boshoff, S. Cho, S. G. Franzblau, M. J. Miller,
PL 239 287 BI
ACS Med. Chem.Lett., 2011,2, 466). W szczególności pochodne 3-aryloimidazo[1,2-a]pirydyny przejawiają doskonałe właściwości przeciwzapalne ((14) R. B. Lacerda, C. K. F. de Lima, L. L. da Silva, N. C. Romeiro, A. L. P. Miranda, E. J. Barreiro, C. A. M. Fraga, Bioorg. Med. Chem., 2009, 17, 74), przeciwrakowe ((15) W. M. El-Sayed, W. A. Hussin, Y. S. Al.-Faiyz, M. A. Ismail, Eur. J. Pharmacol., 2013, 715, 212), przeciwpierwotniakowe ((16) M. A. Ismail, R. K. Arafa, T. Wenzler, R. Brun, F. A. Tanious, W. D. Wilson, D. W. Boykin, Bioorg. Med. Chem., 2008,16, 683), przeciwbakteryjne ((17) N. M. Shukla, D. B. Salunke, E. Yoo, C. A. Mutz, R. Balakrishna, S. A. David, Bioorg. Med. Chem., 2012, 20, 5850), przeciwwrzodowe ((18) J. J. Kamiński, A. M. Doweyko, J. Med. Chem., 1997, 40, 427), przeciwwirusowe ((19) J. B. Veron, H. Allouchi, C. Enguehard-Gueiffier, R. Snoeck, G. Andrei, E. De Clercq, A. Gueiffier, Bioorg. Med. Chem., 2008, 16, 9536) i przeciwgrzybicze ((20) Y. Rival, G. Grassy, A. Taudon and R. Ecalle, Eur. J. Med. Chem., 1991,26, 13).
W opisie patentowym (12) EP 1824942 przedstawiony został wynalazek, którym jest organiczne urządzenie elektroniczne zawierające dwie elektrody i umieszczoną pomiędzy nimi co najmniej jedną warstwę organiczną zawierającą związek o wzorze ogólnym (VII)
w którym podstawniki Ri do Rio niezależnie od siebie wybrane są z grupy obejmującej atom wodoru, podstawioną lub niepodstawioną grupę alkilową, podstawioną lub niepodstawiona grupę alkoksylową, podstawioną lub niepodstawioną grupę alkenylową podstawioną lub niepodstawioną grupę arylową, podstawioną lub niepodstawioną grupę aminoarylową, podstawioną lub niepodstawioną grupę heterocykliczną, podstawioną lub niepodstawioną grupę alicykliczną, podstawioną lub niepodstawioną grupę boronową, grupę aminową, grupę nitrylową, grupę nitrową, grupę halogenową, grupę amidową, grupę estrową, przy czym dwa sąsiadujące podstawniki mogą tworzyć pierścień alicykliczny lub heterocykliczny. Ochronie patentowej podlegają także związki o wzorze ogólnym (VII).
Z publikacji ((21) Bing Mu, Yusheng Wu, Jingya Li, Dapeng Zou, Junbiao Chang, Yangjie Wu, Org. Biomol. Chem., 2016, 14, 246-250), poświęconej omówieniu sposobu wytwarzania C-3 - podstawionych imidazo[1,2-a]pirydyn znane są następujące związki:
3-fenyloimidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(p-tolilo)imidazo-[1,2-a]pirydyna, 3-(4-metoksyfenylo)-imidazo-[1,2-a]pirydyna, 3-(4-nitrofenylo)imidazo[1,2-a]pirydyna, 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-yloanilina, 1 -(4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylofenylo)etanon, 3-(1 -naftylo)imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(o-tolilo)-imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(m-tolilo)imidazo[1,2-a]pirydyna oraz 3-(2-metoksyfenylo)imidazo[1,2-a]pirydyna. Otrzymano je w wyniku reakcji dekarboksylacji i arylowania kwasu imidazo[1,2-a]pirydyno-3-karboksylowego odpowiednim chlorkiem arylu w obecności katalizatora octanu palladu oraz węglanu potasu, w środowisku dimetyloacetamidu i wody, przy udziale Uganda S-Phos (2-dicykloheksylofosfino-2',6'-dimetoksybifenyl), w atmosferze powietrza, w temperaturze 150°C.
Z publikacji ((22) Hai Yan Fu, Lu Chen, Henri Doucet, J. Org. Chem., 2012, 77, 4473-4478), w której opisano reakcję arylowania imidazo[1,2-a]pirydyny para-podstawionymi, mefa-podstawionymi i orfo-podstawionymi bromkami arylowymi, w obecności katalizatora octanu palladu i octanu potasu, w środowisku dimetyloacetamidu, w temperaturze 150°C, znane są następujące związki:
4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl, 1-(4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylofenylo)etanon, 3-(4-nitrofenylo)imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-[4-(trifluoro-metylo)fenylo]imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(4-tert-butylofenylo)-imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(4-metoksyfenylo)-imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl, 3-[3-(trifluorometylo)-fenylo]imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-[2-(trifluorometylo)fenylo]imidazo[1,2-a]pirydyna, 2-imidazo-[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(1-naftylo)imidazo[1,2-a]pirydyna.
Publikacja ((23) Pui Ying Choy, Kwan Chak Luk, Yinuo Wu, Chau Ming So, Lai-lai Wang, Fuk Yee Kwong, J. Org. Chem. 2015, 80, 1457-1463), traktuje o bezpośrednim arylowaniu imidazo[1,2-a]pirydyny przy atomie węgla C-3. Stosowanymi do arylowania odczynnikami były - według tej publikacji - tosylany i mezylany arylowe, octan palladu, Ugand S-Phos, rozpuszczalnik t-butanol lub inny, zasady (K3PO4 χ H2O). W wyniku arylowania otrzymano m.in. następujące związki:
PL 239 287 BI
4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl, 3-(4-tert-butylofenylo)imidazo[1,2-a]pirydynę, 3-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl, 3-(m-tolilo)imidazo-[1,2-a]pirydynę, 3-(3-metoksyfenylo)imidazo-[1,2-a]pirydynę.
W żadnej z powyższych publikacji (1) - (23) nie wspomniano o zastosowaniu opisywanych tam związków, będących pochodnymi imidazo[1,2-a]pirydyny, jako ko-inicjatorów, tj. donorów elektronów w systemach fotoinicjujących przeznaczonych do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
LUMINESCENCYJNE SONDY MOLEKULARNE W CHEMII POLIMERÓW
Obecnie techniki fotochemiczne wykorzystujące zjawisko fluorescencji nabierają coraz większego znaczenia w różnych dziedzinach nauki, począwszy od biologii molekularnej a skończywszy na chemii polimerów. Współczesne zastosowanie fluorescencji w chemii polimerów dotyczy zarówno procesów fotopolimeryzacji, czyli polimeryzacji inicjowanej światłem, jak również metod kontroli procesów polimeryzacji oraz charakteryzacji otrzymywanych tworzyw sztucznych ((24) Paczkowski J. Fotochemia polimerów teoria i zastosowanie Toruń 2003). Jednak intensywny rozwój technik fotochemicznych w chemii polimerów nastąpił dopiero w XX wieku wraz z rozwojem technologii fluorescencyjnych sond molekularnych, zwanej również w skrócie technologią FPT (Fluorescence Probe Technology). W chemii polimerów technologia FPT wykorzystywana jest w zakresie monitoringu postępu procesów polimeryzacji i fotopolimeryzacji, jak również kontroli jakości surowców stosowanych do produkcji polimerów oraz parametrów gotowych już polimerów ((25) Popielarz R., Neckers D.C., Proceedings Rad. Tech. 1996, 271). Ponadto, zaczęto ją stosować do optymalizacji procesów fotopolimeryzacji powłok polimerowych oraz ilościowej oceny sprawności nowych fotoinicjatorów polimeryzacji ((26) Hu S., Popielarz R., Neckers D.C. Macromolecules 1998, 31,4107). Spektroskopia fluorescencyjna posiada szereg zalet, których pozbawione są tradycyjne metody kontroli postępu polimeryzacji. Technika FPT jest metodą niedestruktywną, o wysokiej czułości, charakteryzującą krótkim czasem odpowiedzi (< 10-8 s) ((27) Itagaki H., Horie K., Mitra I., Progress in Polymer Science 1990,15: 361-424; (28) Bosch P., Catalina F., Corrales T., Peinado C., Chemistry European Journal 2005,11: 4314-4325). Ponadto, co jest bardzo istotne, może być wykorzystywana do pomiarów przebiegu procesów polimeryzacji zarówno w laboratorium (off-line) jak i w liniach produkcyjnych (on-line), gdzie polimeryzowana kompozycja często jest w ruchu względem urządzenia pomiarowego. Technologia FPT (Fluorescence Probe Technology) ((29) US 5955002; WO9530890) opiera swe działanie na zastosowaniu fluorescencyjnych sond molekularnych, które reagują na zmiany zachodzące w ich mikrootoczeniu. Podstawą technologii FPT jest pomiar zmian charakterystyki fluorescencji sondy, dodawanej w ilości 0.01-0.5% do badanego układu, w miarę zmian zachodzących w badanym układzie (Schemat I).
Informacje o zmianach mikrolepkości i mikropolarności w polimeryzującej kompozycji
Schemat I. Zasada działania technologii FPT.
PL 239 287 BI
Związki chemiczne wykorzystywane w roli sond fluorescencyjnych winny wykazywać zdolność do zmiany charakterystyki fluorescencji wraz ze zmianami właściwości ich otoczenia. Dlatego sondami fluorescencyjnymi w tym rozumieniu określa się jedynie te związki, których właściwości fotofizyczne i fotochemiczne zależą od właściwości fizykochemicznych mikrootoczenia ((30) Paczkowski J., Polimery 2005; 50: 520-529). Sondy fluorescencyjne zwykle reagują na zmiany mikrolepkości i/lub polarności otoczenia i w ten sposób działają jak czujniki molekularne, w których do przenoszenia informacji pomiędzy czujnikiem i urządzeniem pomiarowym służą kwanty światła. W miarę postępu polimeryzacji monomeru maleje polarność układu, gdyż bardziej polarne wiązania podwójne monomeru są przekształcane w mniej polarne wiązania pojedyncze w polimerze. Równocześnie wzrasta lepkość układu. W rezultacie, w miarę postępu polimeryzacji następuje przesuwanie widma fluorescencji w stronę fal krótszych. Często zmianie ulega również intensywność fluorescencji.
Do dnia dzisiejszego opracowano kilka różnych typów sond fluorescencyjnych do monitorowania procesów polimeryzacji, różniących się między sobą mechanizmem działania. Jednak w zależności od badanego środowiska, wymagana jest określona budowa, czułość i wydajność kwantowa sondy fluorescencyjnej. Dlatego też nie ma całkowicie uniwersalnych sond. Niemniej jednak każdy proces, powodujący zmiany polarności lub mikrolepkości układu, może być monitorowany metodą FPT, ale w zależności od charakteru zachodzących zmian, wymaga odpowiednio dobranej sondy. Z tego względu większość znanych obecnie sond molekularnych nadających się do monitorowania polimeryzacji wolnorodnikowej z reguły nie jest przydatnych do systemów utwardzanych według mechanizmu kationowego. Do roku 1999 opracowano kilka nowych sond fluorescencyjnych przydatnych do monitorowania zarówno polimeryzacji wolnorodnikowej jak i kationowej ((31) Strehmel B., Malpert J.H., Sarker A.M., Neckers D.C., Macromolecules 1999, 32: 7476-7482). Jednak każda z nich jest bardzo droga, ponieważ są związkami fluoroorganicznymi, co wyklucza ich masowe zastosowanie w przemyśle (29). Ostatnio opracowano serię nowych sond fluorescencyjnych do monitorowania polimeryzacji kationowej, będących pochodnymi stilbenu (przykładowo trans-2-(2',5'-dimetoksyfenylo)etenylo-2,3,4,5,6-pentafluorobenzen) oraz kumaryny. Stwierdzono, że dodatek tych sond do monomeru nie zwiększa czasu indukcji fotopolimeryzacji kationowej tak jak dodatek typowych sond stosowanych do polimeryzacji wolnorodnikowej, co jest cennym odkryciem ((32) Ortyl J., Sawicz-Kryniger K., Popielarz R., Galek M., Przemysł Chemiczny, 2010, 12; (33) Ortyl J., Sawicz K., Popielarz R., Journal of Polymer Science Part A- Polymer Chemistry, 2010, 48, 4522-4528). Ograniczona uniwersalność znanych aktualnie związków do stosowania jako sondy powoduje, że nadal konieczne jest poszukiwanie nowych molekuł do roli sond fluorescencyjnych do monitorowania procesów polimeryzacji kationowej, wolnorodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Z polskiego zgłoszenia patentowego (34) P.417649, nie opublikowanego w dacie wniesienia niniejszego zgłoszenia, znane są nowe systemy fotoinicjujące przeznaczone do procesówfotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierające
a) co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
• sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4'dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz
b) co najmniej jeden fotosensybilizator wybrany z grupy izomerów trans arylowych pochodnych 9-winyloantracenu o wzorze ogólnym (VIII)
(VIII)
PL 239 287 BI w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
W przykładzie Nr 3 (Fotosensybilizacja polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene oraz hybrydowej monomerów) w opisie wynalazku według zgłoszenia (34) P.417649 zawarto informację, że izomery trans arylowych pochodnych 9-winyloantracenu pełniły w badanym układzie komponentów poddawanych polimeryzacji dwojaką rolę:
zarówno akceleratora procesów fotopolimeryzacji (fotosensybilizatora), czyli składnika systemu fotoinicjującego proces fotopolimeryzacji a także rolę sondy molekularnej, której promieniowanie emitowane w postaci fluorescencji służyło do monitorowania badanych procesów fotopolimeryzacji.
ISTOTA WYNALAZKU
Nieoczekiwanie okazało się, że efektywnymi systemami fotoinicjującymi do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, są systemy, które zawierają co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
a) • sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz
b) co najmniej jeden ko-inicjator i charakteryzują się tym, że jako ko-inicjator zawierają co najmniej jeden związek wybrany z grupy pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
PL 239 287 Β1
Korzystną postać wynalazku stanowią systemy fotoinicjujące, w których sól oniowa wybrana jest z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, a ko-inicjator wybrany jest z grupy obejmującej 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydynę i 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
Dla potrzeb niniejszego wynalazku ko-inicjator oznacza cząsteczkę, która po zaabsorbowaniu kwantu światła, staje się donorem elektronów, (czyli jest utleniana w wyniku przeniesienia elektronu), a cząsteczki soli jodoniowej w stanie podstawowym wykazują silne zdolności elektronoakceptorowe i w wyniku przeniesienia elektronu ulegają redukcji. Powstałe w wyniku redukcji kationu oniowego rodniki rozpadają się na rodniki wtórne, zdolne do ulegania dalszym reakcjom (w tym do inicjowania polimeryzacji rodnikowej), podczas gdy powstałe w wyniku utlenienia ko-inicjatora rodnikokationy w połączeniu z anionami pochodzącymi z soli oniowej, mogą rozpadać się na mocne kwasy protonowe, zdolne do inicjowania polimeryzacji kationowej, albo mogą inicjować ten proces bezpośrednio. Opisany proces jest procesem fotoredox. Niemniej jednak procesy tego typu są dotychczas znacznie rzadziej stosowane niż procesy bezpośredniego foto-rozszczepienia wiązań i to pomimo tego, że można je stosować do inicjowania jednoczesnej fotopolimeryzacji rodnikowej i kationowej. Wynika to z niewielkiej liczby dotychczas opracowanych związków chemicznych do roli absorberów promieniowania które charakteryzują się zdolnością do absorpcji światła z zakresu bliskiego ultrafioletu lub światła widzialnego i równocześnie dostatecznie niskim potencjałem utleniania aby pełnić rolę ko-inicjatora lub sensybilizatora do odpowiednich systemów inicjujących.
W niniejszym wynalazku ko-inicjatorami są pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1), w którym znaczenie podstawnika R zostało sprecyzowane powyżej, oddające elektrony solom jodoniowym i/lub sulfoniowym sprecyzowanym powyżej.
Nowe systemy fotoinicjujące mogą służyć do procesów fotopolimeryzacji kationowej monomerów winylowych i epoksydowych, do procesów fotopolimeryzacji rodnikowej monomerów akrylanowych i metakrylanowych, do fotopolimeryzacji hybrydowej monomerów akrylanowych, metakrylanowych, winylowych, epoksydowych i glicydylowych oraz do fotopolimeryzacji tiol-ene monomerów akrylanowych i/lub metakrylanowych z monomerami tiolowymi.
Nieoczekiwanie okazało się, że efektywnymi ko-inicjatorami stosowanymi w systemach inicjujących przeznaczonych do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, mogą być pochodne imidazo[1,2-a] pirydyny o wzorze ogólnym (1). Większość pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) jest znana z doniesień literaturowych, co zostało omówione powyżej w stanie techniki niniejszego wynalazku.
Niektóre związki objęte wzorem ogólnym (1) są nowe.
Przedmiotem wynalazku są zatem nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1)
R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
to jest związki:
3-(4-metylosulfanylofenylo)-imidazo[1,2-a]pirydyna,
4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylofenol,
3-[4-(trifluorometoksy)fenylo]-imidazo[1,2-a]pirydyna, 3-(9-fenantrylo)imidazo[1,2-a]pirydyna,
3-pireno-1 -ylimidazo[1,2-a]pirydyna.
PL 239 287 BI
W trakcie badań procesów fotopolimeryzacji z zastosowaniem nowych układów fotoinicjujących według niniejszego wynalazku okazało się, że pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (I) mogą pełnić, oprócz roli ko-inicjatorów, również rolę fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Kolejnym aspektem wynalazku jest zastosowanie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1)
R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej”
jako ko-inicjatorów w systemach fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierających sole oniowe wybrane z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego.
Według korzystnej wersji zastosowania pochodna imidazo[1,2-a]pirydyny wybrana jest z grupy obejmującej 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydynę i 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest także zastosowanie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
PL 239 287 Β1
jako fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Według korzystnej wersji zastosowania pochodna imidazo[1,2-a]pirydyny wybrana jest z grupy obejmującej 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydynę i 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
Pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny stosowane w niniejszym wynalazku można wytwarzać w reakcjach imidazo[1,2-a]pirydyny z odpowiednią pochodną jodobenzenu lub z odpowiednim jodoarenem wielopierścieniowym. Schematy reakcji i szczegółowy przepis wykonania zamieszczone są w przykładzie 1.
Reakcję syntezy prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym wybranym z grupy obejmującej dimetyloacetamid (DMA), dimetylosulfotlenek, toluen, etanol, metanol, w obecności katalizatora wybranego z grupy obejmującej octan palladu(ll), dichloro[1,1’-bis(difenylofosfino)ferrocen)palladu(0) z dichlorometanem 1:1, tris(dibenzylidenoaceton)dipalladu(0) lub, tris(dibenzylideno-acetono)dipallad(0), w obecności czynnika alkalicznego wybranego z grupy obejmującej octan potasu, węglanu sodu, węglanu cezu, wodorowęglanu potasu, wodorowęglanu sodu, wodorowęglanu cezu, octanu amonu, octanu sodu, octanu potasu, fosforan(V) potasu, trietyloaminę pirydynę, piperydynę.
Korzystnie reakcję prowadzi się w dimetyloacetamidzie, w obecności octanu palladu, a także octanu potasu jako czynnika alkalicznego, bez dostępu powietrza, w temperaturze 150°C.
Celem sprawdzenia pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w roli składnika systemu fotoinicjującego pełniącego rolę ko-inicjatora - donora elektronów w procesach fotopolimeryzacji przeprowadzono odpowiednie doświadczenia. Dla zbadania skuteczności systemów fotoinicjujących zawierających pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny oraz sól oniową, w porównaniu z jednoskładnikowym tradycyjnym fotoinicjatorem handlowym, przeprowadzono próby fotopolimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej badanych monomerów. We wszystkich próbach uzyskano w przypadku badanych systemów fotoinicjujących, zawierających pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny według wynalazku oraz sól oniową, warstwę polimeru w postaci cienkiej powłoki polimerowej o grubości około 10 pm. Co więcej, nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku wykazywały wielokrotnie większą efektywność inicjacji, a tym samym znaczne skrócenie czasu indukcji polimeryzacji oraz wzrost szybkości fotoutwardzania i fotopolimeryzacji monomerów.
Przeprowadzone eksperymenty udowodniły, że nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku, zawierające pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny oraz sól oniową, mają korzystne właściwości fotooptyczne, tj. wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV (powyżej 300 nm), dzięki czemu mogą być stosowane jako systemy inicjujące procesy fotopolimeryzacji wielu monomerów, takich jak monomery epoksydowe, epoksysilikonowe, winylowe, akrylowe oraz metakrylowe, glicydylowe i tiolowe.
Objaśnienie figur rysunku:
Fig. 1 - Wykresy 1 A-C. Wykresy zależności ekstynkcji od długości fali dla wybranych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny wykazujących zróżnicowane właściwości spektroskopowe;
Fig. 2 - Wykres.2. Zmiany widm fluorescencji dla związku MC1 w trakcie fotopolimeryzacji kationowej monomeru TEGDVE przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm;
PL 239 287 BI
Fig. 3 - Wykres.3. Zmiany widm fluorescencji dla związku MC1 w trakcie fotopolimeryzacji rodnikowej monomeru TMPTA przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm przy czasie integracji 1000 ms;
Fig. 4 - Wykres.4. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z podstawnikiem w poz. 3 różnym od wielopierścieniowego arylu, w monomerze winylowym (TEGDVE) przy naświetlaniu światłem 320 nm;
Fig. 5 - Wykres.5. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z arylem wielopierścieniowym w poz. 3, w monomerze winylowym (TEGDVE) przy naświetlaniu światłem 320 nm;
Fig. 6 - Wykres.6. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a] pirydyny z podstawnikiem w poz. 3 różnym od wielopierścieniowego arylu, w monomerze akrylowym (TMPTA) przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm;
Fig. 7 - Wykres.7. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z arylem wielopierścieniowym w poz. 3, w monomerze akrylowym (TMPTA) przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm;
Fig. 8 - Wykres.8. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w monomerze winylowym (TEGDVE) przy naświetlaniu światłem 365 nm oraz zastosowaniu sondy neutralnej Coumarin 7;
Fig. 9 - Wykres.9. Zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w monomerze akrylowym (TMPTA) przy naświetlaniu światłem 365 nm oraz zastosowaniu sondy neutralnej Coumarin 7;
Fig. 10 - Wykres.10. Zależność stosunku intensywności luminescencji (Ri) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w trakcie fotopolimeryzacji tiol-ene przy naświetlaniu światłem 365 nm oraz zastosowaniu sondy neutralnej Coumarin 7.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady, które nie ograniczają zakresu jego ochrony.
PRZYKŁADY1
Przykład 1. Synteza nowych i znanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny objętych wzorem ogólnym (1) przedstawiona została na poniższych schematach, ilustrujących optymalne warunki syntezy.
Ri = H, OCHa, CN, CHa, SCHa, OCF3, CFa, C(CHa)a, NHa, OH, NO2, COCHa
Pd(OAct., KCOjCHs
DMA. 150 °C, 16h
Z = naft-l-yl, antf9'yl, fenantr_9_yl, pireirl_yl
Ra = OCHa, CN, CHa, CFa,
PdfOAck, KCOzCHa
DMA. 150°C, 16h
Ra = OCH®, CN, CHa, CFa,
PL 239 287 Β1
Przepis wykonania:
W fiolce ciśnieniowej umieszczono imidazo[1,2-a]pirydynę (Combi Błock) 1,5 mmol (0,195 g), odpowiednią pochodną jodobenzenu lub odpowiedni wielopierścieniowy jodoaren w ilości 1 mmola, octan potasu (Sigma Aldrich) 2 mmol (0,217 g) oraz rozpuszczalnik dimetyloacetamid (DMA) (Sigma Aldrich), następnie przy użyciu argonu przedmuchiwano zawartość fiolki ciśnieniowej w celu odpowietrzenia mieszaniny reakcyjnej. W trakcie odpowietrzania dodano katalizator w postaci octanu palladu (Combi Błock) 0,01 mmola (0,002 g). Reakcję prowadzono przez 16 h w 150°C. Postęp reakcji monitorowano przy wykorzystaniu techniki TLC w eluencie octan etylu:heksan (1:2), która potwierdziła przereagowanie substratów. Do mieszaniny dodano 20 cm3 wody i ekstrahowano trzykrotnie porcjami octanu etylu po 20 cm3. Warstwy organiczne połączono i przemyto nasyconym roztworem chlorku sodu, osuszono nad bezwodnym siarczanem(VI) sodu i zatężono na wyparce. Następnie produkt wstępnie oczyszczono na żelu krzemionkowym (Sigma-Aldrich) techniką chromatografii kolumnowej (eluent heksan -+> octan etylu). Produkt ostatecznie oczyszczono poprzez krystalizację z metanolu.
W poniższej Tabeli 1 zebrano dane spektroskopowe i inne dane dotyczące związków otrzymanych w reakcjach według Przykładu 1.
Celem łatwego przywoływania w tekście konkretnych związków nadano im numery. Wzory związków i ich numery są następujące:
MC 5
MC4
MC21 MC22 MC18
MC 17 MC20 MC19
PL 239 287 BI
Tabela 1. Dane spektroskopowe związków o wzorze ogólnym (1) otrzymanych według Przykładu 1
Wydajność 43% 55% 52% 60% 43% 64%
Analiza NMR Ή NMR (400 MHz, DMSO) gfopml·______________ Ή NMR (400 MHz, DMSO) 8 8.44 - 8.46 (d, 2H), 7.65 - 7.67(m, 2H), 7.57 - 7.59 (m, 8.70 Hz, 2H), 7.25 - 7.29 (m, Jt = 6.85 Hz, Λ = 0.85 Hz, 1H), 7.11 - 7.13 (d, Ji= 8.70 Hz, 2H), 6.92 - 6.96 (t, = 6.85 Hz, Jz-0.85 Hz, 1H), 3.83 (s, 3H). Znany związek: Lit.: (21), (22) lH NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.54 - 8.56 (d, 1H), 7.77 (s, 1H), 7.65 - 7.67 (m, 3H), 7.53 - 7.57 (t, J= 7.44 Hz, 2H), 7.42 - 7.46 (t, 6.92 Hz, 1H), 7.28 - 7.32 (t, J= 7.44 Ηζ,ΐΗ), 6.94 - 6.98 (t, 6.92 Hz, 1H) Znany związek; Lit.: (21) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.67 - 8.69 (d, 1H), 7.89 - 7.99 (d, 3H), 7.89 - 7.91 (d, J= 8.70 Hz, 2H), 7.69 - 7.71 (d, 8.70 Hz, 1H), 7.35 - 7.39 (t, J= 6.96 Hz, 1H), 7.01 - 7.05 (t, J- 6.96 Hz, 1H) Znany związek; Lit.: (22), (23) ‘H NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.51 - 8.53 (d, 1H), 7.72 (s, 1H), 7.64 - 7.66 (d, 1H), 7.54 - 7.56 (d, J= 7.90 Hz, 2H), 7.35 - 7.37 (d, J= 7.90 Hz, 1H), 7.27 - 7.31 (m, Ji = 6.90 Hz, .h = 1.10 Hz, 1H), 6.93 - 6.97 (m, Ji = 6.90 Hz, Jz — 1.10 Hz, 1H), 2.39 (s, 3H) Znany związek; Lit. (21)_________________________ Ή NMR (400 MHz, DMSO) 6 8.52 - 8.54 (m, 1H), 7.75 (s, 1H), 7.64 - 7.67 (d, 1H), 7.59 - 7.62 (m, J= 8.50 Hz, 2H), 7.42 - 7.45 (m, J= 8.50 Hz, 1H), 7.28 - 7.32 (m, 1H), 6.95 - 6.98 (m, 1H), 2.54 (s, 3H) ______1 Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.57 - 8.59 (m, 1H), 7.80 - 7.83 (m, 3H), 7.67 - 7.69 (na, 1H), 7.53 - 7.55 (m, 2H), 7.31 - 7.35 (m, J= 6.60 Hz, 1H), 6.97 - 7.00 (m, 6.60 Hz, 1H)
Nazwa związku 1 3*(4-metokeyfenylo)imidazol 1,2-a]pirydyna 3'fenyloimidazo[ 1,2a]pirydyna 4-imidazo[l,2*a]pirydyn-3ylobenzonitryl 3-(p-tolilo)imidazo- [1,2* a] pirydyna 3(4metylosulfanylofenylo)· imidazo[ 1,2-a]pirydy na 3-[4- 1 (trifl uorometoksy)feny lo] i midazo! 1,2-a]piry dy na
ł n - 1 0 i -TY”1 I i °-CF,
Nr zw. MCI MC2 CO υ S MC6 MC7 MC8
PL 239 287 Β1
52% 64% 38% 18% 26% 60%
Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.55 - 8.56 (d, 1Η), 7.73 (s, 1H), 7.60 - 7.61 (d, 1H), 7.56 - 7.59 (m, 4H), 7.27 - 7.31 (m, J= 6.80 Hz, 1H), 6.93 - 6.97 (m, 6.80 Hz, 1H), 1.35 (s, 9H) Znany związek: Lit,: (22), (23) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.67 - 8.69 (m, 1H), 7.92 -7.94 (m, J= 8.50 Hz, 3H), 7.88 - 7.90 (m, J= 8.50 Hz, 3H), 7.69 - 7.72 (m, 1H), 7.34 - 7.39 (m, 1H), 7.00 - 7.04 (m, Λ = 6.75 Hz, Λ = 1.26 Hz, 1H) Znany związek: Lit. (22) >H NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.76 - 8.77 (d, 1H), 8.36 -8.38 (d, 2H), 8.00 - 8.06 (m, 3H), 7.73 - 7.75 (d, 1H), 7.40 - 7.43 (t, 1H), 7.06 - 7.10 (t, 1H) Znany związek: Lit.: (21), (22) Ή NMR (400 MHz, DMSO) 8 8.39 - 8.41 (m, 1H), 7.58 -7.60 (m, 1H), 7.54 (a, 1 H), 7.26 - 7.28 (m, 2H), 7.22 - 7.24 (m, 2H), 6.89 - 6.92 (m, 1H), 6.72 - 6.74 (m, 1H), 5.39 (β, 2H) Znany związek: Lit.: (21) *H NMR (400 MHz, DMSO) δ 9.75 (s, 1H), 8.42 - 8.44 (d, 1H), 7.61 -7.63 (m, 2H), 7.44 - 7.46 (m, 2H), 7.24 - 7.28 (m, 1H), 6.91 - 6.95 (m, 3H) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.69 - 8.71 (d, 1H), 8.10 -8.12 (d, 2H), 7.95 (β, 1H), 7.85 - 7,88 (d, 2H), 7.70 - 7.72 (d, 1H), 7.35 - 7.39 (m, 1H), 7.02 - 7.05 (m, 1H), 2.61 (β, 3H). Znany związek: Lit.:(21), (22)
3-(4-tertbu ty lofeny lo)imidazo[ 1,2alpirydyna S X « G X ” gŃ G 1^ O — S 8 3 <0 Γ 3(4nitrofenylo)imidazo[l,2* alpirydyna 4'imidazo[l,2-a]pirydyn-3yloanilina 4-imidazo[l,2-a]pirydyn-3ylofenol l-(4-imidazo[l,2a] pirydyn-3ylofenylo)etanon
ó rv^ 0 NOj O NH; HO % 0 o
MC9 MC10 MC12 MCM MCII MC15
PL 239 287 BI
65% 79% 85% 74% 85% 82% 69%
Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.08 - 8.14 (m, 2H), 7.85 -7.86 (d, 1H), 7.81 (s, 1H), 7.69 - 7.75 (m, 3H), 7.59 - 7.63 (m, 1H), 7.49 - 7.54 (m, 1H), 7.42 - 7.44 (m, 1H), 7.31 - 7.35 (m, 1H), 6.86 - 6.90 (m, 1H) Znany związek; Lit.: (21), (22) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.99 - 9.01 (d, 1H), 8.93 - 8.96 (d, 1H), 8.07 - 8.09 (m, 2H), 7.88 - 7.90 (m, 2H), 7.72 - 7.80 (m, 4H), 7.58 - 7.62 (m, 1H), 7.42 - 7.44 (d, 1H), 7.32 - 7.36 (m, 1H), 6.85 - 6.89 (m, 1H) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.89 (β, 1H), 8.24 - 8.27 (d, 2H), 7.93 (β, 1H), 7.81 - 7.83 (d, 1H), 7.57 - 7.61 (m, 2H), 7.34 - 7.50 (m, 6H), 6.78 - 6.82 (m, 1H) Znany związek; Lit.: (22) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.46 - 8.48 (d, 1H), 8.39 - 8.41 (d, 1 H), 8.34 - 8.36 (d, 1H), 8.31 (s, 1H), 8.20 - 8.22 (d, 2H), 8.12 - 8.16 (t, 1H), 7.99 8.01 (d, 1H), 7.94 - 7.96 (d, 1H), 7.78 - 7.80 (d, 1H), 7.73 - 7.75 (d, 1H), 7.35 - 7.39 (m, 1H), 6.87 - 6.92 (m, 1H) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.36 - 8.38 (d, 1H), 8.06 - 8.08 (d, 1H), 7.82 - 7.90 (m, 3H), 7.72 - 7.74 (d, 1H), 7.66 - 7.71 (m, 1H), 7.37 - 7.41 (m, 1H), 6.99 - 7.03 (m, 1H) Znany związek; Lit.: (22) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.66 - 8.68 (d, 1H), 8.18 (s, 1H), 8.02 - 8.04 1 (d, 1H), 7.87 - 7.91 (m, 2H), 7.68 - 7.76 (m, 2H), 7.34 - 7.37 (t, 1H), 6.99 - 7.03 (t, 1H) Znany związek; Lit.: (22), (23) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 7.92 - 7.94 (d, 1H), 7.65 - 7.68 (m, 2H), 7.36 - 7.44 (m, 4H), 7.27 - 7.31 (m, 1H), 6.90 - 6.93 (m, 1H), 2.12 (s, 3H) Znany związek; Lit,: (21)
3-( 1 - nafty lo)imidazo[l, 2a] pirydyna 3(9fenantrylo)imidazo( 1,2a]pirydyna 3(9- antrylo)imidazo[ 1,2a]pirydyna 3-pireno- l-ylimidazo[l,2alpirydyna 2-imidazoll,2a]pirydyn-3ylobenzonitryl 3-imidazo[l,2-a]pirydyn-3ylobenzonitryl । 3-(o'tolilo)imidazo[l,2a]pirydyna
CP Η4*? 8% Γ i A .cn o Z o δΛ
MC16 MC24 MC25 MC26 MC5 MC4 MC18
PL 239 287 Β1
74% 47% 53% 52% 43%
>H NMR (400 MHz, DMSO) S 8.55 - 8.58 (m, 1H), 7.75 (s, 1H), 7.64 - 7. 67 (m, 1H), 7.44 - 7.46 (m, 3H), 7.28 - 732 (m, 2H), 6.95 - 6.99 (m, 1H), 2.41 (s, 3H) Znany związek! Lit/ (22), (23) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 8.58 - 8.60 (d, 1H), 7.99 - 8.02 (m, 2H), 7.91 (s, 1H), 7.78 - 7.80 (d, 2H), 7.68 - 7.71 (d, 1H), 7.33 - 7.37 (m,lH), 6.99 - 7.03 (m, 1H) Znany związek; Lit/ (22) Ή NMR (400 MHz, DMSO) 6 7.98 - 8.00 (d, 1H), 7.93 - 7.95 (d, 1H), 7.85 - 7.89 (t, 1H), 7.76 - 7.80 (t, 1H), 7.66 - 7.69 (m, 2H), 7.62 (s, 1H), 7.30 - 7.34 (m, 1H), 6.89 - 6.93 (m, 1H) Znany związek; Lit/ (22) ‘H NMR (400 MHz, DMSO) S 8.58 - 8.60 (m, 1H), 7.79 (s, 1H), 7.65 - 7.67 (m, 1H), 7.45 - 7.49 (m, 1H), 7.28 - 7.31 (m, 1H), 7.19 - 7.25 (m, 2H), 6.95 - 7.03 (m, 2H), 3.84 (s, 3H) Znany związek; Lit/ (23) Ή NMR (400 MHz, DMSO) δ 7.92 -7.95 (m, 1H), 7.62 - 7.65 (m, 2H), 7.49 - 7.52 (m, 1H), 7.41 - 7.43 (m, 1H), 7.23 - 7.30 (m, 2H), 7.09 - 7.13 (m, 1H), 6.89-6.92 (m, 1H), 3.79 (a, 3H) Znany związek; Lit/ (22)
3-(m-tolilo)imidazo[l,2· alpirydyna 3-[3(trifluorometylo)fenylo]imi dazo[l,2-a]pirydyna 3[2(trifluorometylo)feny lo] im i dazo[l,2‘alpirydyna 3-(3metoksy feny lo)imidazo [1,2 -alpirydyna 3-(2metoksy fenylo)imidazo [1,2 alpirydyna
z 0 g z O O X. O 8^ -O
MC17 MC 19 MC20 MC21 MC22
PL 239 287 BI
Przykład 2. Badania charakterystyki absorpcji i fluorescencji otrzymanych w przykładzie 1 pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) w celu określenia ich przydatności do roli sond fluorescencyjnych.
Pomiary widm absorpcyjnych UV-Vis wykonywano w acetonitrylu (Sigma Aldrich, cz.d.a.) w kuwecie kwarcowej o długości drogi optycznej 1 cm. Do pomiarów stosowano miniaturowy spektrometr EPP2000C, o zakresie widmowym 190-850 nm, natomiast jako źródło światła stosowano lampę deuterowo-halogenową. Analiza widm absorpcyjnych badanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny potwierdziła, że wszystkie badane związki wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV mieszczącym się nawet do 400 nm, a jego położenie oraz intensywność zależą w głównej mierze od struktury danego związku (Wykres 1 A-C). Położenie maksimów absorpcji badanych związków zestawiono w Tabeli 2.
W pierwszej kolejności zbadano charakterystyki absorpcji i fluorescencji badanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w acetonitrylu. Najistotniejsze dane spektroskopowe zostały zebrane w Tabeli 2. Badane związki wykazywały różnorodność strukturalną, a tym samym zróżnicowane właściwości spektroskopowe. Wszystkie badane pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny wykazały wystarczająco silną fluorescencję, aby ich charakterystyka spektralna mogła być łatwo mierzalna przy stężeniu sondy ok. 0.1% wag. i grubości próbki rzędu 0.1 mm. Jest to bardzo istotne, gdyż w przypadku zastosowania badanych związków w charakterze sond fluorescencyjnych do techniki FPT ważne jest, aby sonda wykazywała możliwie silną fluorescencję, (tj. nie mniejszą niż 1000 [j.wzg. - jednostki względne na dany spektrometr]) przy wzbudzeniu światłem o długości fali co najmniej 320 nm, ponieważ intensywność światła wzbudzenia o krótszych długościach fali jest silnie tłumiona przez szkiełka mikroskopowe stosowane 30 zwykle do przygotowania próbek cienkowarstwowych.
Tabela 2. Charakterystyka absorpcji badanych pochodnych imidazo[l,2-a]pirydyny.
Symbol związku ^tnax-ab [nm] £tnax [dnPmoHcnr1] ληΐΜ·0 [nm] Imax fi [j.wzg.] Przesunięcie Stokes‘a [cm1]
MCI 295 7920 432 1800 10800
MC2 298 6600 416 3200 9520
MC3 333 14800 415 13000 5930
MC6 298 9680 420 2500 9750
MC7 304 16500 431 3400 9690
MC8 303 8280 415 2700 8910
MC10 314 11100 411 4500 7520
MC12 386 2230 - ~100 -
MC14 298 8740 489 2500 13100
MC15 335 10500 453 7700 7780
MC16 308 7440 416 7400 8430
MC24 311 6380 417 4300 8170
MC25 386 3130 491 1100 5540
MC26 345 10800 461 9400 7290
λ,ηβχ^ _ położenie maksimum absorpcji dla pasma długofalowego λπ^χ-ίΐ - położenie maksimum intensywności fluorescencji
Em» - molowy współczynnik ekstynkcji mierzony przy Xmax.ab Ima* π - intensywność fluorescencji przy
Tylko nieliczne pochodne z grupy badanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny dodatkowo wykazywały emisję fluorescencji przy wzbudzeniu światłem o długości fali 365 nm; do tych związków należały pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny z wbudowanym chromoforem w postaci pirenu oraz antracenu - odpowiednio były to związki: 3-pireno -1-ylimidazo[1,2-a]pirydyna (MC26) oraz 3-(9-antrylo)-imidazo[1,2-a]pirydyna (MC25). Emisję fluorescencji przy wzbudzeniu światłem o długości fali 365 nm wykazywała także pochodna 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl (MC3) charakteryzująca się obecnością ugrupowania o charakterze silnie elektronoakceptorowym.
PL 239 287 B1
Przesunięcie Stokes'a jest złożoną funkcją rozkładu gęstości elektronowych zarówno w stanie wzbudzonym jak i stanie podstawowym fluoroforów. Wartość przesunięcia Stokes'a maleje ze wzrostem elektrono-akceptorowego charakteru podstawnika. Sondy fluorescencyjne do praktycznych zastosowań powinny wykazywać możliwie jak największe przesunięcie Stokes'a, ponieważ wtedy nakładanie się widma światła wzbudzenia odbitego od badanej próbki na widmo fluorescencji sondy jest najmniejsze i nie zaburza kształtu widma fluorescencyjnego, co jest istotne szczególnie w przypadku małych intensywności fluorescencji. Zatem, z punktu widzenia separacji widma fluorescencji od widma światła wzbudzenia, pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny zawierające podstawniki elektronodonorowe mają lepszą charakterystykę niż te z podstawnikami elektronoakceptorowymi.
P r z y k ł a d 3. Badania techniką FPT - Fluorescence Probe Technology otrzymanych w przykładzie 1 pochodnych [1,2-a]pirydyny w celu określenia ich przydatności do roli sond fluorescencyjnych.
Do badań efektywności inicjacji polimeryzacji monomeru winylowego zastosowano technologię FPT (Fluorescence Probe Technology). Podstawą tej metody jest pomiar zmian charakterystyki fluorescencji sondy fluorescencyjnej, dodawanej do badanego układu w niewielkiej ilości, w miarę zmian właściwości otoczenia, w którym sonda się znajduje. Szczegóły metody FPT są opisane w publikacjach ([1] J. Pączkowski : Polimery 2005, 50, 520; [2] S. Hu , R. Popielarz, D.C. Neckers : Macromolecules, 1998, 31, 4107-4113; oraz [3] J. Ortyl, K. Sawicz, R. Popielarz, Journal of Polymer Science Part A: Polymer Chemistry, 2010 48, 4522-4528). Pomiary wykonywano na próbkach cienkowarstwowych o grubości warstwy kompozycji rzędu 0.1 mm.
Przygotowanie cienkowarstwowych próbek do badań fotopolimeryzacji metodą FPT
Sporządzano roztwór sondy fluorescencyjnej o stężeniu około 5 10-3 mol/dm3 w stosunku do całości kompozycji, co stanowiło 0,1% wag. oraz fotoinicjatora o stężeniu 1,0% wag., w monomerze. Następnie kroplę kompozycji umieszczano pomiędzy szkiełkami mikroskopowymi (Thermo Scientific) rozdzielonymi przekładkami o grubości rzędu 0,1 mm, utrzymywanymi w stałej odległości za pomocą ściskaczy. W ten sposób uzyskiwano próbki cienkowarstwowe gotowe do pomiaru.
Badania fotopolimeryzacji
Badania fotopolimeryzacji przygotowanych próbek cienkowarstwowych wykonywano w termostatowanej komorze, wyposażonej w odpowiednią głowicę pomiarową gdzie utrzymywana była stała temperatura 25°C. Budowa komory pomiarowej była analogiczna jak tej przedstawionej w ([4] I. Kamińska, J. Ortyl, R. Popielarz, Polym. Test. 2015, 42, 99), z tą różnicą że pokrywa komory została zastąpiona głowicą termostatyczną wyposażoną w ogniwo Peltiera sterowane elektronicznie. Źródłem wzbudzenia fluorescencji była dioda UV-LED, która emitowała światło o długości fali λmax=320 nm oraz szerokości widmowej w połowie wysokości piku ok. 16 nm. Dioda była zasilana ze stabilizowanego źródła prądu stałego o natężeniu 20 mA i emitowała światło prostopadle do powierzchni próbki. W celu przeprowadzenia pomiaru włączano zasilanie diody i rozpoczynano zapis charakterystyk światła fluorescencji emitowanego z próbki. Czas pojedynczego pomiaru pojedynczego widma fluorescenc yjnego nie przekraczał 1 s. Pomiary wykonywano automatycznie, przy użyciu odpowiednio przygotowanych makr sterujących spektrometrem i źródłem światła wzbudzenia, które nabywały dane bezpośrednio do arkuszy kalkulacyjnych programu Microsoft Excel.
Podstawowym celem realizowanych badań było ustalenie przydatności pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny do monitorowania procesu polimeryzacji. Cel ten został zrealizowany poprzez rejestrację zmian widm fluorescencji sensorów imidazo[1,2-a]pirydynowych w toku fotochemicznie inicjowanych procesów polimeryzacji zarówno rodnikowej jak i kationowej modelowych kompozycji. Wszystkie badane sensory były rozpuszczalne zarówno w monomerze winylowym (TEGDVE) jak i w monomerze akrylowym (TMPTA). W trakcie przebiegu procesu fotopolimeryzacji nie obserwowano wytracania się cząsteczek sensora, gdyż wszystkie badane związki wykazywały rozpuszczalność także w polimerach.
Wraz z postępem procesu fotopolimeryzacji zarówno rodnikowej jak i kationowej dla większości analizowanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny obserwowany był wzrost intensywności fluorescencji. Niemniej jednak dla wszystkich badanych związków obserwowano hipsochromowy efekt przesunięcia widma fluorescencji w trakcie procesów fotopolimeryzacji. Zjawisko to wynika bezpośrednio ze zmniejszenia polarności otoczenia wzbudzonej cząsteczki sensora (imidazo[1,2-a]pirydyny). Wykresy 2 i 3 obrazują zmiany położenia oraz intensywności fluorescencji dla pochodnej 3-(4-metoksyfenylo)imidazo[1,2-a]pirydyny (MC1), w trakcie zarówno fotopolimeryzacji kationowej jak i fotopolimeryzacji rodnikowej.
PL 239 287 BI
Do monitorowania procesów fotopolimeryzacji, przy wykorzystaniu metody FPT, zastosowano jako parametr postępu procesu polimeryzacji stosunek intensywności fluorescencji (R). Parametr ten był zdefiniowany jako stosunek intensywności przy mniejszej długości fali (λ-ι) do intensywności przy większej długości fali (λ2). W celu umożliwienia porównań czułości pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny przewidzianych do pełnienia roli sensorów fluorescencyjnych, długości fal λι i λ2 dobierano indywidualnie dla każdego związku. Wartość λι wybierano tak aby wypadała w środku liniowego odcinka widma fluorescencji po stronie krótkofalowej przed polimeryzacją, natomiast długość fali λ2 dobierano tak aby intensywność przy λ2 przed polimeryzacją była równa intensywności przy λι. Wyznaczone w ten sposób wartości R zaczynały się od jedności i wzrastały jeśli widmo fluorescencji przesuwało się w stronę fal krótszych. Dane spektroskopowe pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny badanych w trakcie procesów fotopolimeryzacji zestawiono w Tabeli 3.
Tabela 3. Dane spektroskopowe pochodnych imidazo[l,2‘a]pLrydyny w trakcie procesów
Nr przed polim. Int. dla [j.w] λπΜΧ-Α po polim. Int. dla kmaa-Afief [j.w.] Δλπϋχ [nm] Al Zmiana intensywności luminescencji wyrażona w [%] AR
Fotopolimeryzacja kationowa - dane zebrane przy czasie integracji 500 ms
MCI 432 1312 412 2246 20 -934 71 1,582
MC2 415 1621 392 1699 23 -78 5 2,196
MC3 408 9784 389 4027 19 5757 59 2,893
MC6 415 1749 405 2289 10 -540 31 2,837
MC7 431 2332 415 4066 16 -1734 74 1,346
MC8 415 2145 390 1439 25 706 33 2,648
MC10 410 3482 389 1628 21 1854 53 2,579
MC12 546 189 502 121 44 68 36 0,606
MC 14 438 925 412 1139 26 -214 23 0,056
MC15 437 607 412 279 25 328 54 1,312
MCI 6 415 3380 407 3652 8 -272 8 1,682
MC24 415 3329 391 1784 24 1545 46 1,995
MC25 465 1071 427 2901 38 -1830 171 7,662
MC26 448 7257 400 11651 48 -4394 61 7,489
Fotopolimeryzacja rodnikowa - dane zebrane przy czasie integracji 1000 ms
MCI 430 810 414 1654 16 -844 -104 0,864
MC2 414 1531 410 2905 4 -1374 -90 0,649
MC3 406 13776 393 8619 13 5157 37 0,737
MC6 416 1490 413 2533 3 -1043 -70 0,681
MC7 430 2316 415 3815 15 -1499 -65 1,025
MC8 412 1687 410 2246 2 -559 -33 0,642
MC10 410 2149 396 2763 14 -614 -29 0,792
MC12 535 793 506 795 29 -2 0 1,269
MC14 431 415 414 1388 17 -973 -234 0,485
MCI 5 432 1117 426 367 6 750 67 0,607
MCI 6 412 5218 407 5752 5 -534 -10 0,828
MC24 414 4726 407 3320 7 1406 30 1,205
MC25 465 2622 438 1846 27 776 30 1,480
MC26 440 18225 431 16170 9 2055 11 1,593
AR - zmiana stosunku intensywności fluorescencji przed i po procesie fotopolimeryzacji AI=Xm»,.Before -λω,.Λ·» -zmiana intensywności fluorescencji w maksimum emisji - wartość ujemna oznacza ze nastąpił wzrost intensywności luminescencji po procesie fotopolimeryzacji
Badania wykazały, że spośród badanych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny, wszystkie związki charakteryzują się wystarczająco dużym przesunięciem widma fluorescencji i w konsekwencji wystarczająco dużą zmianą wartości R, aby można je było uznać za przydatne do monitorowania wolnorodnikowej jak i kationowej fotopolimeryzacji przy wykorzystaniu stosunków intensywności fluorescencji (R). Na Wykresach 4 i 5 przedstawiono zmiany wartości R pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w funkcji
PL 239 287 BI czasu naświetlania badanej kompozycji, w trakcie którego kompozycje ulegały procesom fotopolimeryzacji.
Zaobserwowano, że w trakcie procesu fotopolimeryzacji rodnikowej intensywność fluorescencji większości badanych sensorów znacznie wzrastała w trakcie tego procesu. Obserwowany wzrost intensywności fluorescencji w trakcie procesu fotopolimeryzacji związany jest ze wzrostem lepkości kompozycji polimeryzującej. Zjawisko to bezpośrednio związane jest ze wzrostem wydajności kwantowej fluorescencji tych pochodnych w trakcie procesu fotopolimeryzacji rodnikowej. W trakcie usztywniania środowiska, w którym znajdują się badane sensory, następuje eliminacja bezpromienistych procesów konkurencyjnych do procesu promienistego przejścia ze wzbudzonego stanu singletowego do stanu podstawowego. Wraz ze wzrostem lepkości, a tym samym usztywnienia cząsteczki sensora w kompozycji polimeryzującej, nie ma ona aż tak dużej swobody do rozpraszania energii wzbudzenia pomiędzy wibracyjne i rotacyjne stany, co przykładowo może zachodzić bez większych ograniczeń w medium o małej lepkości. Na Wykresach 6 i 7 przedstawiono zależność stosunku intensywności luminescencji (R) od czasu dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny w monomerze akrylowym (TMPTA) przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm.
W zależności od rodzaju podstawników, które występują w budowie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny wykazano, że związki te wykazują zróżnicowaną czułość na zmiany jakie zachodzą podczas procesu fotopolimeryzacji zarówno kationowej jak i rodnikowej, co możemy stwierdzić za pomocą zmienności parametru (R). Aby porównać w sposób ilościowy jak rodzaj ligandów w budowie kompleksów wpływa na ich wrażliwość, zdefiniowano względną czułość otrzymanych związków wykorzystując parametr S (ang. SensitMty).
s = .100% («U.
(R)końcowe - wartość stosunku intensywności fluorescencji dla kompozycji po procesie fotopolimeryzacji, (R)pocz. - wartość stosunku intensywności fluorescencji dla świeżej kompozycji przed procesem fotopolimeryzacji
Tabela 4. Czułość pochodnych imjdazo[l,2-a]pirydyny w trakcie procesów fotopolimeryzacji.
Nr S - czułość S względna S - czułość S względna
Fotopolimeryzacja kationowa Fotopo imeryzacja rodnikowa
Pochodne imidazo[ 1,2 -a]pirydyn y z podstawo i ciem różnym od wielopierścieniowego arylu w poz. 3
MCI 157 0,54 86 0,68
MC2 218 0,77 64 0,51
MC3 289 1,00 73 0,58
MC6 283 0,98 68 0,53
MC7 134 0,46 102 0,81
MC8 263 0,91 64 0,50
MC10 256 0,89 79 0,63
MCI 2 60 0,21 126 1,00
MC14 5 0,02 48 0,38
MCI 5 130 0,45 60 0,48
Pochodne imidazo[l,2-alpirydyny z wielopierścieniowym arylem wpoz. 3
MC16 167 0,22 82 0,52
MC24 198 0,26 120 0,76
MC25 761 1,00 148 0,93
MC26 742 0,98 159 1,00
W celu ilościowej charakterystyki czułości tych układów wykonano analizę porównawczą tego parametru. W tym celu wprowadzono dodatkowo parametr względnej czułości (Swzgi.), który definiowany
PL 239 287 B1 jest jako stosunek wartości czułości danego związku do wartości najbardziej czułego związku, którym okazał się związek MC3 dla pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z podstawnikiem w poz. 3 różnym od wielopierścieniowego arylu w oraz związek MC26 dla drugiej serii pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny, tj. związków posiadających w poz. 3 wielopierścieniowy aryl. Wszystkie związki podzielono na dwie serie tak aby móc porównywać między sobą wpływ budowy danej pochodnej imidazo[1,2-a]pirydyny na czułość. Zestawienie uzyskanych danych przedstawiono w Tabeli 4.
P r z y k ł a d 4. Fotoinicjacja polimeryzacji kationowej i rodnikowej monomerów.
Podstawowym celem podjętych badań było ustalenie przydatności nowo opracowanych systemów fotoinicjujących, zawierających pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny oraz sól oniową, do inicjowania procesów fotopolimeryzacji kationowej i rodnikowej monomerów. Do zbadania efektywności opracowanych układów w porównaniu z jednoskładnikowym fotoinicjatorem handlowym, którym był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), przeprowadzono próby fotopolimeryzacji:
- kationowej monomeru winylowego, to jest eteru diwinylowego glikolu trietylenowego (TEGDVE, Sigma Aldrich)
- rodnikowej monomeru akrylowego lub metakrylowego, to jest triakrylanu trimetylolopropanu (TMPTA, Sigma Aldrich)
Do badań efektywności inicjacji polimeryzacji monomeru winylowego zastosowano technologię FPT. Posługując się pomiarem zmian położenia widma fluorescencji sondy w trakcie fotopolimeryzacji monomeru można było monitorować postęp procesu polimeryzacji. Jako parametr postępu reakcji polimeryzacji, wykorzystano stosunek intensywności fluorescencji (R), mierzony przy dwóch różnych długościach fali, zlokalizowanych po obu stronach maksimum widma fluorescencji sondy.
Przygotowanie próbek do badań kinetyki fotopolimeryzacji
Sporządzano roztwory związków będących o stężeniu odpowiednio 5-10-3 [mol/dcm3] oraz soli oniowej, którą w tym przypadku był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), 1,69-10-2 [mol/dcm3] w odpowiednim monomerze. Tak przygotowane kompozycje przechowywano w fiolkach z ciemnego szkła do momentu pomiaru. Kroplę kompozycji umieszczano pomiędzy dwoma szkiełkami mikroskopowymi rozdzielonymi na bokach przekładkami o grubości 0,1 mm i szkiełka zabezpieczano przed przemieszczaniem dwoma ściskaczami biurowymi. Jako źródło światła UV stosowano diodę UV-LED, emitującą w zakresie 350-370 nm z maksimum przy λmax = 365 nm. Emitowane przez źródło światła w postaci diody UV LED światło UV było pochłaniane przez ko-inicjator a następnie było przekazywane na cząsteczkę heksafluorofosforanu difenylojodoniowego z wygenerowaniem aktywnych centrów inicjujących rodników, kationów i/lub rodnikokationów. Dodatkowo podczas procesu fotopolimeryzacji następowała emisja światła w postaci fluorescencji z cząsteczki sondy fluorescencyjnej którą była Coumairn 7 (Sigma Aldrich). Dodatek sondy Coumarin 7 zapewniał możliwość monitorowania fotopolimeryzacji przy długości fali 365 nm oraz zapewnieniał możliwości monitorowania całej konwersji monomeru w procesie fotopolimeryzacji inicjowanym systemami fotoinicjującymi na bazie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny. Wynika to z faktu iż większość pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny nie wykazywała mierzalnej fluorescencji przy długości fali wzbudzenia 365 nm. Ich widmo emisji nakładało się na widmo diody UV-LED 365 nm. Zastosowana sonda handlowa Coumarin 7 była związkiem neutraln ym i nie powodowała akceleracji lub inhibicji procesów fotopolimeryzacji. Z uwagi na to, iż pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny pełniły rolę składników systemu inicjującego, tym samym gwarantowały zachodzenie procesu fotopolimeryzacji.
A. Fotosensybilizacja polimeryzacji kationowej łańcuchowej monomeru winylowego badania kinetyczne metodą FPT
Sporządzano kompozycje pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o stężeniu 2,5-10-2 [mol/dcm3] (około 0,5% wagowych) oraz soli oniowej, którą w tym przypadku był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), o stężeniu 1,69-10-2 [mol/dcm3] (ok. 1% wagowy) w monomerze winylowym TEGDVE (Sigma Aldrich) oraz dodawano sondy fluorescencyjnej obojętnej Coumarin 7 w ilości 0,1% wagowych. Wszystkie wybrane do doświadczeń nowe systemy fotoinicjujące opracowane w oparciu o ko-inicjator, którym były odpowiednie pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz o sól oniową w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, są zdolne do inicjacji fotopolimeryzacji kationowej pod wpływem naświetlania światłem o długości fali odpowiadającej najsilniejszej linii widmowej średniociśnieniowych lamp rtęciowych (λ = 365 nm), co obrazuje Wykres 8.
PL 239 287 B1
Nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku okazały się wielokrotnie bardziej skuteczne jeśli chodzi o inicjowanie fotopolimeryzacji kationowej niż dotychczas stosowany jednoskładnikowy fotoinicjator difenylojodoniowy, w zakresie długości fal powyżej 300 nm, w którym przemysłowe źródła światła UV emitują najwięcej energii. Stwarza to możliwość stosowania nowych systemów fotoinicjujących według wynalazku w praktyce przemysłowej. Efektywność inicjacji polimeryzacji kationowej nowymi systemami fotoinicjującymi według wynalazku, opracowanymi w oparciu o ko-inicjator, który stanowiły odpowiednie pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny oraz o sól oniową w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, zależy także od rodzaju pochodnej imidazo[1,2-a]pirydyny.
B. Fotosensybilizacja polimeryzacji rodnikowej - badania kinetyczne metodą FPT
Sporządzano kompozycje pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o stężeniu 2,5-10-2 [mol/dcm3] oraz soli oniowej, którą w tym przypadku był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), o stężeniu 1,69-10-2 [mol/dcm3] (1% wagowy), w monomerze akrylowym triakrylan trimetylolopropanu (TMPTA) (Sigma Aldrich) oraz dodawano sondy fluorescencyjnej obojętnej Coumarin 7 w ilości 0,1% wagowych. Wszystkie wybrane do doświadczeń nowo opracowane systemy inicjujące sporządzone w oparciu o koinicjator, który stanowiły odpowiednie pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz o sól oniową w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, są zdolne do inicjacji fotopolimeryzacji rodnikowej pod wpływem naświetlania światłem ultrafioletowym (λmax = 365 nm), co obrazuje Wykres 9.
W każdym przypadku otrzymano spolimeryzowaną warstwę monomeru akrylowego, co świadczy o synergistycznym działaniu pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z solą oniową bez obecności tradycyjnego fotoinicjatora rodnikowego. Tym samym dowiedziono, że badane pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny w zestawieniu z solą oniową stanowią efektywnie działający system inicjujący polimeryzację rodnikową monomerów.
C. Fotosensybilizacja polimeryzacji tiol-ene - badania kinetyczne metodą FPT
Fotopolimeryzacja tiol-ene jest procesem poliaddycji opartym na stechiometrycznej reakcji wielofunkcyjnych alkenów („enów”) z tiolami. Fotopolimeryzacja ta wykazuje odporność na tlen atmosferyczny; wynika to z faktu, iż tiole są efektywnymi przenośnikami łańcucha i reakcja z tlenem przebiegabardzo szybko z równoczesną regeneracją indywiduum propagującego czyli rodnika tiylowego. Sporządzano kompozycje pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o stężeniu 2,5-10-2 [mol/dcm3] oraz soli oniowej, którą w tym przypadku był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), o stężeniu 1,69-10-2 [mol/dcm3] (1% wagowy), w mieszaninie monomerów TMPTA (triakrylan trimetylolopropanu, Sigma Aldrich) i TMPMP (trimetylo)propan tri[3-merkaptopropionate], Sigma Aldrich), oraz dodawano sondy fluorescencyjnej obojętnej Coumarin 7 w ilości 0,1% wagowych. Wszystkie wybrane do doświadczeń nowo opracowane systemy inicjujące sporządzone w oparciu o ko-inicjator, który stanowiły odpowiednie pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz o sól oniową w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, są zdolne do inicjacji fotopolimeryzacji tiol-ene pod wpływem naświetlania światłem ultrafioletowym (λmax = 365 nm), co obrazuje Wykres 10.
W każdym przypadku otrzymano warstwę fotoutwardzonego polimeru, co świadczy o synergistycznym działaniu pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny z solą oniową bez obecności tradycyjnego fotoinicjatora rodnikowego. Tym samym badanie dowiodło, że pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny w zestawieniu z solą oniową są efektywnie działającym systemem fotoinicjującym polimeryzację tiol-ene.
Powyższe przykłady wykazały, że nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene oraz hybrydowej według niniejszego wynalazku, zawierające ko-inicjatory w postaci znanych i nowych pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (l), a także nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene oraz hybrydowej stwarzają możliwości ich przemysłowego stosowania.

Claims (4)

1. Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierające co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
PL 239 287 BI • sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz co najmniej jeden ko-inicjator, znamienne tym, że jako ko-inicjator zawierają co najmniej jeden związek wybrany z grupy pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1)
V r’V -Γ3
-b. -o -b. -b a linie przerywane w podstawnikach R wzoru ogólnego (1) oznaczają pozycję przyłączenia podstawnika R do cząsteczki imidazo[1,2-a]pirydyny.
2. Systemy fotoinicjujące według zastrz. 1, w których sól oniową wybrana jest z grupy obejmującej:
sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, a ko-inicjator wybrany jest z grupy obejmującej: 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirdynę i 4-imidazo[1.2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
3. Nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) a?
R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
PL 239 287 BI a linie przerywane w podstawnikach R wzoru ogólnego (1) oznaczają pozycję przyłączenia podstawnika R do cząsteczki imidazo[1,2-a]pirydyny, to jest związki:
3-(4-metylosulfanylofenylo)-imidazo[1,2-a]pirydyna,
4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylofenol,
3-[4-(trifluorometoksy)fenylo]-imidazo[1,2-a]pirydyna,
3-(9-fenantrylo)imidazo[1,2-a]pirydyna,
3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a] pirydyna.
4. Zastosowanie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1) R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
V V /CFs
-o. -o -b. -ó a linie przerywane w podstawnikach R wzoru ogólnego (1) oznaczają pozycję przyłączenia podstawnika R do cząsteczki imidazo[1,2-a]pirydyny, jako ko-inicjatorów w systemach fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierających sole oniowe wybrane z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego.
5. Zastosowanie według zastrz. 4, w którym pochodna imidazo[1,2-a]pirydyny wybrana jest z grupy obejmującej 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydynę i 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
6. Zastosowanie pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny o wzorze ogólnym (1)
O?
R (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
PL 239 287 BI
a linie przerywane w podstawnikach R wzoru ogólnego (1) oznaczają pozycję przyłączenia podstawnika R do cząsteczki imidazo[1,2-a]pirydyny, jako fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
7. Zastosowanie według zastrz. 6, w którym pochodna imidazo[1,2-a]pirydyny wybrana jest z grupy obejmującej 3-pireno-1-ylimidazo[1,2-a]pirydynę, 3-(9-antrylo)imidazo[1,2-a]pirydynę i 4-imidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylobenzonitryl.
PL 239 287 B1
Wykaz literatury patentowej i niepatentowej cytowanej w opisie wynalazku pt.: „Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny”
1. I. Pyszka, Z. Kucybała, J. Paczkowski, Journal of Polymer Science: Part A: Polymer Chemistry, 2003, 41,3048-3055;‘
2. I. Pyszka, Z. Kucybała Polymer 48, 2007, 959-965;
3. I. Pyszka, Z. Kucybała, Polymer Bulletin 2008, 61,553-562;
4. PL 213826;
5. PL 221778;
6. PL 221779;
7. PL 200869;
8. CN 103788087;
9. CN 103788116;
10. CN 103709180;
11. U. Egner, K. P. Gerbling, G. A. Hoyer, G. Kruger, P. Wegner, Pestic. Sci., 1996, 47, 145;
12. EP 1824942;
13. G. C. Moraski, L. D. Markley, P. A. Hipskind, H. Boshoff, S. Cho, S. G. Franzblau, M. J. Miller, ACS Med. Chem.Lett., 2011, 2, 466;
14. R. B. Lacerda, C. K. F. de Lima, L. L. da Silva, N. C. Romeiro, A. L. P. Miranda, E. J. Barreiro, C. A. M. Fraga, Bioorg. Med. Chem., 2009, 17, 74;
15. W. M. El-Sayed, W. A. Hussin, Y. S. ALFaiyz, M. A. Ismail, Eur. J. Pharmacol., 2013, 715, 212;
16. M. A. Ismail, R. K. Arafa, T. Wenzler, R. Brun, F. A. Tanious, W. D. Wilson, D. W. Boykin, Bioorg. Med. Chem., 2008,16, 683;
17. N. M. Shukla, D. B. Salunke, E. Yoo, C. A. Mutz, R. Balakrishna, S. A. David, Bioorg. Med. Chem., 2012, 20, 5850;
18. J. J. Kamiński, A. M. Doweyko, J. Med. Chem., 1997, 40, 427;
19. J. B. Veron, H. Allouchi, C. Enguehard-Gueiffier, R. Snoeck, G. Andrei, E. De Clercq, A. Gueiffier, Bioorg. Med. Chem., 2008, 16, 9536;
20. Y. Rival, G. Grassy, A. Taudon and R. Ecalle, Eur. J. Med. Chem., 1991,26, 13;
21. Bing Mu, Yusheng Wu, Jingya Li, Dapeng Zou, Junbiao Chang, Yangjie Wu, Org. Biomol. Chem., 2016, 14, 246-250;
22. Hai Yan Fu, Lu Chen, Henri Doucet, J. Org. Chem., 2012, 77, 4473-4478;
23. Pui Ying Choy, Kwan Chak Luk, Yinuo Wu, Chau Ming So, La-lai Wang, Fuk Yee Kwong,
J. Org. Chem. 2015, 80, 1457-1463;
24. Paczkowski J. Fotochemia polimerów teoria i zastosowanie Toruń 2003;
25. Popielarz R., Neckers D.C., Proceedings Rad. Tech. 1996, 271;
26. Hu S., Popielarz R., Neckers D.C. Macromolecules 1998, 31,4107;
27. Itagaki H., Horie K., Mitra I., Progress in Polymer Science 1990,15: 361-424;
28. Bosch P., Catalina F., Corrales T., Peinado C., Chemistry Europen Journal 2005; 11:
4314-4325;
29. US 5955002; WO9530890;
30. Paczkowski J., Polimery 2005; 50: 520-529;
31. Strehmel B., Malpert J.H., Sarker A.M., Neckers D.C., Macromolecules 1999, 32:
7476-7482;
32. Ortyl J., Sawicz-Kryniger K., Popielarz R., Galek M., Przemysł Chemiczny, 2010, 12;
33. Ortyl J., Sawicz K., Popielarz R., Journal of Polymer Science Part A: Polymer Chemistry, 2010,48,4522-4528;
34. P.417649.
PL 239 287 BI
Wykaz literatury cytowanej w przykładach w opisie wynalazku pt.: „Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny”
[1] J. Paczkowski, Polimery 2005, 50, 520;
[2] S. Hu, R. Popielarz, D.C. Neckers, Macromolecules, 1998, 31,4107-4113;
[3] J. Ortyl, K. Sawicz, R. Popielarz, Journal of Polymer Science Part A\ Polymer Chemistry, 2010,48, 4522-4528;
[4] I. Kamińska, J. Ortyl, R. Popielarz, Polym. Test. 2015, 42, 99.
PL418195A 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny PL239287B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418195A PL239287B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418195A PL239287B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418195A1 PL418195A1 (pl) 2018-02-12
PL239287B1 true PL239287B1 (pl) 2021-11-22

Family

ID=61148600

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418195A PL239287B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL239287B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL418195A1 (pl) 2018-02-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Xiao et al. Blue Light Sensitive Dyes for Various Photopolymerization Reactions: Naphthalimide and Naphthalic Anhydride Derivatives.
EP4224253B1 (en) Process, apparatus and photoswitchable photoinitiators for locally polymerizing a starting material by dual color photopolymerization and method for volumetric printing of a shaped body
Martin et al. Recent progress in development of photoacid generators
Rodrigues et al. Two-photon absorption properties of push–pull oxazolones derivatives
Podsiadły et al. N-substituted quinoxalinobenzothiazine/iodonium salt systems as visible photoinitiators for hybrid polymerization
Janiga et al. Quadrupolar, emission-tunable π-expanded 1, 4-dihydropyrrolo [3, 2-b] pyrroles–synthesis and optical properties
Rahal et al. Design of new phenothiazine derivatives as visible light photoinitiators
Merkt et al. Synthesis and electronic properties of expanded 5-(hetero) aryl-thien-2-yl substituted 3-ethynyl quinoxalines with AIE characteristics
CN104870447A (zh) 强荧光性杂环类和它们的合成方法
Chen et al. High-performance LED induces cationic photopolymerization using novel 1, 3, 5-triaryl-2-pyrazoline as photosensitizer
JP2000510884A (ja) 重合性組成物
EP3098227B1 (en) Phosphole compound and fluorescent dye containing same
Fang et al. Near UV–vis LED-excitable two-branched sensitizers for cationic, radical, and thiol-ene photopolymerizations
JP2020138925A (ja) 化合物
ITVA20100082A1 (it) Tioxantoni a bassa migrabilita&#39;
CN118221545B (zh) 一类长烷基酰胺侧链三苯胺衍生物及其制备方法和应用
Wang et al. Triphenylamine based benzylidene ketones as visible-light-absorbing Type II photoinitiators for free radical photopolymerization
Podemska et al. Diazobenzo [a] fluorene derivatives as visible photosensitizers for free radical polymerization
Abro et al. Carbazole-based compounds containing aldehyde and cyanoacetic acid: Optical properties and applications in photopolymerization
Kabatc et al. New two-and three-cationic polymethine dyes. Synthesis, properties and application
WO2021152868A1 (ja) ホスフィニン誘導体及びその用途
PL239287B1 (pl) Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne imidazo[1,2-a]pirydyny, oraz zastosowania pochodnych imidazo[1,2-a]pirydyny
Haley et al. Effect of β-bromo substitution on the photophysical properties of meso-phenyl, meso-carbazole, and meso-triphenylamine porphyrins
Kabatc et al. An argon laser induced polymerization photoinitiated by both mono-and bichromophoric hemicyanine dye–borate salt ion pairs. The synthesis, spectroscopic, electrochemical and kinetic studies
PL231272B1 (pl) Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny