PL231272B1 - Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny - Google Patents

Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny

Info

Publication number
PL231272B1
PL231272B1 PL418196A PL41819616A PL231272B1 PL 231272 B1 PL231272 B1 PL 231272B1 PL 418196 A PL418196 A PL 418196A PL 41819616 A PL41819616 A PL 41819616A PL 231272 B1 PL231272 B1 PL 231272B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
aniline
bis
group
radical
derivatives
Prior art date
Application number
PL418196A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418196A1 (pl
Inventor
Joanna Agnieszka Ortyl
Mariusz Galek
Maciej Pilch
Filip Petko
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL418196A priority Critical patent/PL231272B1/pl
Publication of PL418196A1 publication Critical patent/PL418196A1/pl
Publication of PL231272B1 publication Critical patent/PL231272B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Indole Compounds (AREA)
  • Polymerization Catalysts (AREA)

Description

Opis wynalazku
Dziedzina techniki
Wynalazek dotyczy nowych systemów fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowych pochodnych aniliny, nowych fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowań pochodnych aniliny.
Nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku mogą mieć zastosowanie do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej monomerów potencjalnie dla potrzeb poligrafii, stomatologii, medycyny, stereolitografii oraz produkcji kolorowych lakierów, farb i klejów fotoutwardzalnych, a także do produkcji bezbarwnych lakierów, farb i klejów fotoutwardżalnych. Niniejszy wynalazek obejmuje także nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, jak również zastosowania pochodnych aniliny.
Stan techniki
Fotoinicjowana polimeryzacja zdobywa na rynkach światowych coraz większe znaczenie jako łatwa, energooszczędna i nieszkodliwa dla środowiska metoda otrzymywania usieciowanych powłok polimerowych. Wzrastające zainteresowanie fotopolimeryzacją skłania do poszukiwań nowych typów wysoko wydajnych fotoinicjatorów, ponieważ to właśnie od ich właściwości zależy efektywność i szybkość polimeryzacji. Dodatkowym aspektem aktualnie realizowanym jest opracowanie fotoinicjatorów lub systemów fotoinicjujących odznaczających się nie tylko efektywnością w procesie inicjacji, ale i wszechstronnością działania. Wszechstronność wiąże się z przydatnością systemów fotoinicjujących do różnych typów procesów fotopolimeryzacji m.in.:
• do fotopolimeryzacji kationowej, • fotopolimeryzacji wolnorodnikowej, • fotopolimeryzacji tiol-ene oraz • fotopolimeryzacji hybrydowej.
W związku z powyższym poszukuje się fotoinicjatorów lub systemów fotoinicjujących dających możliwość jednoczesnego inicjowania wszystkich typów procesów fotopolimeryzacji.
Z opisu międzynarodowego zgłoszenia patentowego (1) WO2011/069943 znana jest ulegająca wolnorodnikowej polimeryzacji pod wpływem promieniowania UV-LED kompozycja zawierająca fotoinicjator, będący pochodną karbazolu o wzorze ogólnym (I):
oraz ko-inicjator wybrany z grupy obejmującej alifatyczne aminy trzeciorzędowe, akrylowane lub metakrylowane aminy (np. N-morfolinoetylo-akrylan) i pochodne dialkiloaniliny, w szczególności aminobenzoesany. Jako korzystny fotoinicjator przytoczono m.in. związek o wzorze (la):
PL 231 272 Β1
Z opisu japońskiego zgłoszenia patentowego (2) JP2007197340 znana jest mająca zastosowanie jako fotoinicjator w kompozycjach ulegających polimeryzacji pochodna aniliny o wzorze ogólnym (II):
w którym podstawnik Ri oznacza atom wodoru, grupę alifatyczną, grupę aromatyczną, grupę heterocykliczną; podstawnik R2 oznacza atom wodoru lub jednowartościowy podstawnik; R3 oznacza grupę fotodegradowalną; Q oznacza dwuwartościową grupę łączącą; n jest liczbą całkowitą od 0 do 4.
Z amerykańskiego opisu patentowego (3) US5100755 znana jest foto utwardza Ina kompozycja zawierająca fotoinicjatory stanowiące kompleksy o wzorze ogólnym (III) złożone z kationu D+, którym jest barwnik, korzystnie o wzorze ogólnym (IV) i anionu boranowego o wzorze ogólnym (V):
•ł — d+ r1 R4 \ /
(III)
(IV)
Znaczenie podstawników R1-R4 w anionie boranowym (V) jest następujące: R1 to grupa benzylowa, natomiast R2-R4 to grupy arylowe, przy czym grupy od R1 do R4 korzystnie posiadają podstawniki z grupami elektrono-donorowymi lub elektrono-akceptorowymi.
Znaczenie podstawników we wzorze (IV) jest następujące: Y1 i Y2 są takie same lub różne i oznaczają atom tlenu, siarki, selenu, grupę winylową, grupę =C(CH3)2 lub grupę N-R7 , w której R7 oznacza krótkołańcuchowy alkil; R5 i R6 oznaczają grupy alkilowe o 4-7 atomów węgla X oznacza atom wodoru albo grupę elektrono-donorową lub elektrono-akceptorową.
Stwierdzono, że kompleksy o wzorze ogólnym (III) dobrze jest stosować w połączeniu ze związkiem, który ma zdolność zużywania tlenu w procesie wolnorodnikowym. Szczególnie przydatne związki do tego celu to N,N-dialkiloaniliny, przy czym preferowane są: 2,6-diizopropylo-N,N-dimetyloanilina, 2,6-dietylo-N,N-dimetyloanilina, N,N,2,4,6-pentametyloanilina i p-t-butylo-N,N-dimetyloanilina.
Japoński wynalazek o numerze zgłoszenia (4) JPH04276755 dotyczy światłoczułej kompozycji zawierającej organiczny fotoutleniacz, aminę aromatyczną, prekursor substancji alkalicznej i polimer posiadający grupy hydroksylowe pochodzące od związku z pierścieniem aromatycznym (np. żywica fenolowo-formaldehydowa). Jako organiczne fotoutleniacze preferowane są fotoinicjatory, takie jak sole jodoniowe, diazoniowe, ketony - np. benzofenon, kompleksy żelaza z allenami. Zalecane jest stosowanie fotosensybilizatorów, takich jak barwniki ksantenowe, azowe, cyjaninowe. Spośród amin aromatycznych mających zastosowanie w światłoczułej kompozycji wymieniono szczególnie polecaną anilinę i jej pochodne, takie jak 4-chloro-2-nitroanilinę, 6-bromo-2-cyjano-4-nitroanilinę, 2-metoksy-5-N,N-dietylosulfamoiloanilinę i wiele innych. Jako prekursory substancji alkalicznej mają zastosowanie nieorganiczne sole amoniowe, aminy organiczne, mocznik, tiomocznik i ich pochodne.
Z amerykańskiego opisu patentowego (5) US6025112 znana jest fotoutwardzalna kompozycja zawierająca, jako bazowy materiał, związek z grupami nienasyconymi, kompleks metalu z arenem jako inicjator fotopolimeryzacji, oraz jako fotosensybilizator związek anilinowy wybrany spośród 2,6-diizopropylo-N,N-dimetyloaniliny i 2,4,6,N,N-pentametyloaniliny.
PL 231 272 B1
Z publikacji ((6) Liu, Chun; Song, Xiaoxiao; Ni, Qijian; Qiu, Jiesham ARKIVOC [Gainesville, FL, United States]; vol. 2012; nb. 9; 2012, 62-75) znana jest 2,6-difenyloanilina. Według autorów publikacji (6) można ją otrzymać w reakcji sprzęgania Suzukiego z 2,6-dibromoaniliny i kwasu boronowego w obecności K3PO4 X 7H2O, dioctanu palladu w wodzie, N,N-dimetyloformamidu, w czasie 1.33333 godz., w temperaturze 80°C. Wytwarzanie 2,6-difenyloaniliny w reakcji sprzęgania Suzukiego z 2,6-dibromoaniliny i kwasu boronowego opisano również w publikacji ((7) D. Meinhard, M. Wegner, G. Kipiani, A. Hearley, P. Reuter, S. Fischer, O. Marti, B. Rieger, J. Am. Chem. Soc. 2007, 129, 9182-9191) oraz w publikacji ((8) Yozo Miura, Toshiyuki Nishi, Yoshio Teki; J. Org. Chem., 2003, 68, 26, 10158-10161), w której podano, że reakcja sprzęgania Suzukiego 2,6-dibromoaniliny i kwasu boronowego przebiegała w obecności katalizatora Pd(PPh3)4 i K2CO3. 2,6-Difenyloanilina znana jest również z publikacji ((9) M. Micksch, M. Tenne, T. Strassner, European Journal of Organie Chemistry, 2013, 27, 6137-6145), w której opisano otrzymywanie 1,2-diarylo i 1-arylo-2-alkiloimidazoli. Jednym ze związków wyjściowych w tej syntezie była 2,6-difenyloanilina. 2,6-Difenyloanilina znana jest także z publikacji ((10) Hatano, Manabu; Asai, Takafumi; Ishihara, Kazuaki; Tetrahedron Letters; 2007,48, 49, 8590-8594), w której opisano enancjoselektywną addycję dialkilocynku do cyklicznych enonów katalizowaną przez chiralne kompleksy binaftylodiaminy z miedzią (I), przebiegającą w obecności achiralnej 2,6-difenyloaniliny.
Z publikacji (6) znana jest również 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilina. Według autorów publikacji (6) można ją otrzymać w reakcji sprzęgania Suzukiego z odpowiedniej pochodnej 2,6-dibromoaniliny i kwasu boronowego w obecności K3PO4 X 7H2O, dioctanu palladu w wodzie, N,N-dimetyloformamidu, w czasie 1 godz., w temperaturze 80°C.
Z publikacji (6) znana jest również 2,6-bis(p-tolilo)anilina. Według autorów publikacji (6) można ją otrzymać w reakcji sprzęgania Suzukiego z odpowiedniej pochodnej 2,6-dibromoaniliny i kwasu boronowego w obecności K3PO4 X 7H2O, dioctanu palladu w wodzie, N,N-dimetyloformamidu, w czasie 0,75 godz., w temperaturze 80°C.
2,6-Bis(p-tolilo)anilina znana jest także z publikacji ((11) P. Wucher, P. Roesle, L. Falivene, L. Cavallo, L. Caporaso, I. Goettker-Schnetmann, S. Mecking, Organometallics, 2012, 31,24, 8505-8515). Autorzy tej publikacji zacytowali ten związek jako półprodukt do wytwarzania kompleksów palladu (II) z diazafosfolidyną.
W żadnej z powyższych publikacji (2) - (11) nie wspomniano o zastosowaniu opisywanych tam związków, będących pochodnymi aniliny , jako koinicjatorów, tj. donorów elektronów w systemach fotoinicjujących, w szczególności przydatnych do różnych typów procesów fotoinicjowanej polimeryzacji, tj. kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Luminescencyjne sondy molekularne w chemii polimerów
Obecnie techniki fotochemiczne wykorzystujące zjawisko fluorescencji nabierają coraz większego znaczenia w różnych dziedzinach nauki, począwszy od biologii molekularnej a skończywszy na chemii polimerów.
Współczesne zastosowanie fluorescencji w chemii polimerów dotyczy zarówno procesów fotopolimeryzacji, czyli polimeryzacji inicjowanej światłem, jak również metod kontroli procesów polimeryzacji oraz charakteryzacji otrzymywanych tworzyw sztucznych ((12) Pączkowski J. Fotochemia polimerów teoria i zastosowanie Toruń 2003). Jednak intensywny rozwój technik fotochemicznych w chemii polimerów nastąpił dopiero w XX wieku wraz z rozwojem technologii fluorescencyjnych sond molekularnych, zwanej również w skrócie technologią FPT (Fluorescence Probe Technology). W chemii polimerów technologia FPT wykorzystywana jest w zakresie monitoringu postępu procesów polimeryzacji i fotopolimeryzacji, jak również kontroli jakości surowców stosowanych do produkcji polimerów oraz parametrów gotowych już polimerów ((13) Popielarz R., Neckers D.C., Proceedings Rad.Tech. 1996, 271). Ponadto, zaczęto ją stosować do optymalizacji procesów fotopolimeryzacji powłok polimerowych oraz ilościowej oceny sprawności nowych fotoinicjatorów polimeryzacji ((14) Hu S., Popielarz R., Neckers D.C. Macromolecules 1998, 31,4107). Spektroskopia fluorescencyjna posiada szereg zalet, których pozbawione są tradycyjne metody kontroli postępu polimeryzacji. Technika FPT jest metodą niedestruktywną, o wysokiej czułości, charakteryzującą się krótkim czasem odpowiedzi (< 10-8 s) ((15) Itagaki H., Horie K., Mitra I., Progress in Polymer Science 1990,15: 361-424),(16) Bosch P., Catalina F., Corrales T., Peinado C., Chemistry European Journal 2005; 11; 4314-4325). Ponadto, co jest bardzo istotne, może być wykorzystywana do pomiarów przebiegu procesów polimeryzacji zarówno w laboratorium (off-line) jak i w liniach produkcyjnych (on-line), gdzie polimeryzowana kompozycja często jest w ruchu względem urządzenia pomiarowego.
PL 231 272 Β1 kwanty światła absorbowane przez sondę w stanie
Informacje o zmianach mikrolepkości i mikropolarności w polimeryzującej kompozycji
Schemat I. Zasada działania techologii FPT
Technologia FPT (Fluorescence Probe Technology) ((17) US 5955002; W09530890) opiera swe działanie na zastosowaniu fluorescencyjnych sond molekularnych, które reagują na zmiany zachodzące w ich mikrootoczeniu. Podstawą technologii FPT jest pomiar zmian charakterystyki fluorescencji sondy, dodawanej w ilości 0,01-0,5% do badanego układu, w miarę zmian zachodzących w badanym układzie (Schemat I). Związki chemiczne wykorzystywane w roli sond fluorescencyjnych winny wykazywać zdolność do zmiany charakterystyki fluorescencji wraz ze zmianami właściwości ich otoczenia. Dlatego sondami fluorescencyjnymi w tym rozumieniu określa się jedynie te związki, których właściwości fotofizyczne i fotochemiczne zależą od właściwości fizykochemicznych mikrootoczenia ((18) Pączkowski J., Polimery 2005; 50: 520-529). Sondy fluorescencyjne zwykle reagują na zmiany mikrolepkości i/lub polarności otoczenia i w ten sposób działają jak czujniki molekularne, w których do przenoszenia informacji pomiędzy czujnikiem i urządzeniem pomiarowym służą kwanty światła. W miarę postępu polimeryzacji monomeru, maleje polarność układu, gdyż bardziej polarne wiązania podwójne monomeru są przekształcane w mniej polarne wiązania pojedyncze w polimerze. Równocześnie wzrasta lepkość układu. W rezultacie, w miarę postępu polimeryzacji następuje przesuwanie widma fluorescencji w stronę fal krótszych. Często zmianie ulega również intensywność fluorescencji.
Do dnia dzisiejszego opracowano kilka różnych typów sond fluorescencyjnych do monitorowania procesów polimeryzacji, różniących się między sobą mechanizmem działania. Jednak w zależności od badanego środowiska, wymagana jest określona budowa, czułość i wydajność kwantowa sondy fluorescencyjnej. Dlatego też nie ma całkowicie uniwersalnych sond. Niemniej jednak każdy proces, powodujący zmiany polarności lub mikrolepkości układu, może być monitorowany metodą FPT, ale w zależności od charakteru zachodzących zmian, wymaga odpowiednio dobranej sondy. Z tego względu większość znanych obecnie sond molekularnych nadających się do monitorowania polimeryzacji wolnorodnikowej z reguły nie jest przydatnych do systemów utwardzanych według mechanizmu kationowego. Do roku 1999 opracowano kilka nowych sond fluorescencyjnych przydatnych do monitorowania zarówno polimeryzacji wolnorodnikowej jak i kationowej ((19) Strehmel B., Malpert J.H., Sarker A.M., Neckers D.C., Macromolecules 1999, 32: 7476-7482). Jednak każda z nich jest bardzo droga, ponieważ są związkami fluoroorganicznymi, co wyklucza ich masowe zastosowanie w przemyśle ((17) US 5955002; W09530890). Ostatnio opracowano serię nowych sond fluorescencyjnych do monitorowania polimeryzacji kationowej, będących pochodnymi stilbenu (przykładowo trans-2-(2’,5’-dimetoksyfenylo)etenylo-2,3,4,5,6-pentafluorobenzen) oraz kumaryny. Stwierdzono, że dodatek tych sond do monomeru nie zwiększa czasu indukcji fotopolimeryzacji kationowej tak jak dodatek typowych sond stosowanych do polimeryzacji wolnorodnikowej, co jest cennym odkryciem ((20) Ortyl J., Sawicz-Kryniger K., Popielarz R., Galek M., Przemysł Chemiczny, 2010, 12; (21) Ortyl J., Sawicz K., Popielarz R., Journal ofPolymer Science Part A: Polymer Chemistry, 2010,48,452-4528). Ograniczona uniwersalność znanych aktualnie związków do stosowania jako sondy powoduje, że nadal konieczne jest poszukiwanie nowych molekuł do roli sond fluorescencyjnych do monitorowania procesów polimeryzacji kationowej, wolnorodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
PL 231 272 Β1
Z polskiego zgłoszenia patentowego (22) P.417649, nieopublikowanego w dacie wniesienia niniejszego zgłoszenia, znane są nowe systemy fotoinicjujące przeznaczone do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierające:
a) co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
• sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz
b) co najmniej jeden fotosensybilizator wybrany z grupy izomerów trans arylowych pochodnych 9-winyloantracenu o wzorze ogólnym (VI)
W przykładzie Nr 3 (Fotosensybilizacja polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene oraz hybrydowej monomerów) w opisie wynalazku według zgłoszenia (22) P.417649 zawarto informację, że izomery trans arylowych pochodnych 9-winyloantracenu pełniły w badanym układzie komponentów poddawanych polimeryzacji dwojaką rolę:
- zarówno akceleratora procesów fotopolimeryzacji (fotosensybilizatora), czyli składnika systemu fotoinicjującego proces fotopolimeryzacji,
- a także rolę sondy molekularnej, której promieniowanie emitowane w postaci fluorescencji służyło do monitorowania badanych procesów fotopolimeryzacji.
Istota wynalazku
Nieoczekiwanie okazało się, że efektywnymi systemami fotoinicjującymi do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, są systemy, które:
a) zawierają co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
• sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz
b) co najmniej jeden ko-inicjator wybrany z grupy pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (I) nh2 (1)
PL 231 272 Β1 • w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
Korzystną postać wynalazku stanowią systemy fotoinicjujące, w których sól oniową wybrana jest z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, a ko-inicjator wybrany jest z grupy obejmującej 2,6-bis(4-cyjanofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)-fenylo]anilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-difenyloanilinę, 2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę, 2,6-bis(p-tolilo)anilinę.
Dla potrzeb niniejszego wynalazku ko-inicjator oznacza cząsteczkę, która, po zaabsorbowaniu kwantu światła, staje się donorem elektronów, (czyli jest utleniana w wyniku przeniesienia elektronu), a cząsteczki soli jodoniowej w stanie podstawowym wykazują silne zdolności elektronoakceptorowe i w wyniku przeniesienia elektronu ulegają redukcji. Powstałe w wyniku redukcji kationu oniowego rodniki rozpadają się na rodniki wtórne, zdolne do ulegania dalszym reakcjom (w tym do inicjowania polimeryzacji rodnikowej), podczas gdy powstałe w wyniku utlenienia koinicjatora rodnikokationy w połączeniu z anionami pochodzącymi z soli oniowej, mogą rozpadać się na mocne kwasy protonowe, zdolne do inicjowania polimeryzacji kationowej, albo mogą inicjować ten proces bezpośrednio. Opisany proces jest procesem fotoredox. Niemniej jednak procesy tego typu są dotychczas znacznie rzadziej stosowane niż procesy bezpośredniego foto-rozszczepienia wiązań i to pomimo tego, że można je stosować do inicjowania jednoczesnej fotopolimeryzacji rodnikowej i kationowej. Wynika to z niewielkiej liczby dotychczas opracowanych związków chemicznych do roli absorberów promieniowania, które charakteryzują się zdolnością do absorpcji światła z zakresu bliskiego ultrafioletu lub światła widzialnego i równocześnie dostatecznie niskim potencjałem utleniania aby pełnić rolę ko-inicjatora lub sensybilizatora do odpowiednich systemów inicjujących.
W niniejszym wynalazku ko-inicjatorami są pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1), w którym znaczenie podstawnika R zostało sprecyzowane powyżej, oddające elektrony solom jodoniowym i/lub sulfoniowym sprecyzowanym powyżej.
Nowe systemy fotoinicjujące mogą służyć do procesów fotopolimeryzacji kationowej monomerów winylowych i epoksydowych, do procesów fotopolimeryzacji rodnikowej monomerów akrylanowych i metakrylanowych, do fotopolimeryzacji hybrydowej monomerów akrylanowych, metakrylanowych, winylowych, epoksydowych i glicydylowych oraz do fotopolimeryzacji tiol-ene monomerów akrylanowych i/lub metakrylanowych z monomerami tiolowymi.
Nieoczekiwanie okazało się, że efektywnymi ko-inicjatorami stosowanymi w systemach inicjujących przeznaczonych do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, mogą być pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1). Trzy pochodne o wzorze ogólnym (1) są znane z doniesień literaturowych, co zostało omówione powyżej w stanie techniki niniejszego wynalazku.
Większość związków objętych wzorem ogólnym (1) jest nowymi związkami. Przedmiotem wynalazku są zatem nowe pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1):
(1)
PL 231 272 Β1 w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
to jest związki:
2.6- bis(4-metoksyfenylo)anilina;
2.6- bis(4-cyjanofenylo)anilina;
2.6- bis(4-metylosulfanylofenylo)anilina;
2.6- bis(4-nitrofenylo)anilina;
2.6- bis[4-(trifluorometylo)fenylo)anilina;
2.6- bis(4-metylosulfonylofenylo)anilina;
2.6- bis(4-fenylofenylo)anilina;
2.6- bis(2-naftylo)anilina;
2.6- bis(3-cyjanofenylo)anilina.
W trakcie badań procesów fotopolimeryzacji z zastosowaniem nowych układów fotoinicjujących według niniejszego wynalazku okazało się, że pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1) mogą pełnić, oprócz roli koinicjatorów, również rolę fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Kolejnym aspektem wynalazku są zatem nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, które stanowią pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1):
(1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
Według korzystnej odmiany wynalazku fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej wybrane są z grupy obejmującej: 2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-cyjanofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-nitrofenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-bis(2-naftylo)anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę.
Kolejnym aspektem wynalazku jest zastosowanie pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (1)
(1)
PL 231 272 Β1 w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
jako ko-inicjatorów w systemach fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierających sole oniowe wybrane z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego.
Według korzystnej wersji zastosowania pochodna aniliny wybrana jest z grupy obejmującej
2,6-bis(4-cyjanofenylo)-anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)-fenylojanilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-difenyloanilinę, 2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę, 2,6-bis(p-tolilo)anilinę.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest także zastosowanie pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (1)
(1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
jako fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
Według korzystnej wersji zastosowania pochodna aniliny wybrana jest z grupy obejmującej
2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-cyjano-fenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-nitro-fenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilinę, 2,6-bis(4-metylo-sulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-bis(2-naftylo)-anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę.
Pochodne aniliny stosowane w niniejszym wynalazku można wytwarzać w reakcjach 2,6-dibromoaniliny z odpowiednią pochodną kwasu boronowego - reakcja sprzęgania Suzukiego.
Schematy reakcji i szczegółowy przepis wykonania zamieszczone są w przykładzie 1.
Reakcję syntezy prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym wybranym z grupy obejmującej dimetyloformamid, dimetylosulfotlenek, toluen, etanol, metanol, w obecności katalizatora wybranego z grupy obejmującej tetrakis(trifenylofosfino)pallad(0), dichloro[1,1’-bis(difenylofosfino)-ferrocen)palladu(O) z dichlorometanem 1:1, tris(dibenzylideno-aceton)dipallad(0) lub octan palladu z trifenylofosfiną, tricykloheksylo-fosfiną, tri-o-tolilofosfiną, 2-(dicykloheksylofosfino)-2’,4’,6’-tri-izopropylo-1,1 ’-bifenylem, 4,5-bis(difenylofosfino)-9,9-dimetyloksanten, w obecności czynnika alkalicznego wybranego z grupy obejmującej węglan potasu, węglanu sodu, węglanu cezu, wodorowęglanu potasu, wodorowęglanu sodu, wodorowęglanu cezu, octanu amonu, octanu sodu, octanu potasu, fosforan (V) potasu, trietyloaminę, piry
PL 231 272 Β1 dynę, piperydynę. Korzystnie reakcję prowadzi się w dimetyloformamidzie, w obecności tetrakis(trifenylofosfino)palladu(O), a także węglanu potasu jako czynnika alkalicznego, bez dostępu powietrza, w temperaturze 90°C.
Celem sprawdzenia pochodnych aniliny w roli składnika systemu fotoinicjującego pełniącego rolę konnicjatora - donora elektronów w procesach fotopolimeryzacji przeprowadzono odpowiednie doświadczenia. Dla zbadania skuteczności systemów fotoinicjujących zawierających pochodne aniliny oraz sól oniową w porównaniu z jednoskładnikowym tradycyjnym fotoinicjatorem handlowym, przeprowadzono próby fotopolimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej badanych monomerów. We wszystkich próbach uzyskano w przypadku badanych systemów fotoinicjujących, według wynalazku, zawierających pochodne aniliny oraz sól oniową warstwę polimeru w postaci cienkiej powłoki polimerowej o grubości około 10 μηΊ. Co więcej, nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku wykazywały wielokrotnie większą efektywność inicjacji, a tym samym znaczne skrócenie czasu indukcji polimeryzacji oraz wzrost szybkości fotoutwardzania i fotopolimeryzacji monomerów.
Przeprowadzone eksperymenty udowodniły, że nowe systemy fotoinicjujące według wynalazku, zawierające pochodne aniliny oraz sól oniową mają korzystne właściwości fotooptyczne, tj. wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV (powyżej 300 nm), dzięki czemu mogą być stosowane jako systemy inicjujące procesy fotopolimeryzacji wielu monomerów, takich jak monomery epoksydowe, epoksysilikonowe, winylowe, akrylowe oraz metakrylowe, glicydylowe i tiolowe.
Objaśnienie figur rysunku:
Fig. 1 - Wykresy 1A-B. Wykresy zależności ekstynkcji od długości fali dla wybranych pochodnych aniliny wykazujących zróżnicowane właściwości spektroskopowe;
Fig. 2 - Wykresy 1C-D. Wykresy zależności intensywności fluorescencji od długości fali dla wybranych pochodnych aniliny przy wzbudzeniu 320 nm i czasie integracji 800 ms;
Fig. 3 - Wykres 2. Zmiany widm fluorescencji dla związku A2 w trakcie fotopolimeryzacji kationowej monomeru TEGDVE przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm;
Fig. 4 - Wykres 3. Zmiany widm fluorescencji dla związku A2 w trakcie fotopolimeryzacji rodnikowej monomeru TMPTA przy naświetlaniu światłem o długości fali 320 nm;
Fig. 5 - Wykres 4. Zależność stosunku intensywności luminescencji (/?) od czasu dla wybranych pochodnych aniliny w monomerze winylowym (TEGDVE) przy naświetlaniu światłem 320 nm;
Fig. 6 - Wykres 5. Zależność stosunku intensywności luminescencji (/?) od czasu dla pochodnych aniliny w monomerze akrylowym (TMPTA) przy naświetlaniu światłem 320 nm;
Fig. 7 - Wykres 6. Ilość ciepła wydzielonego w trakcie fotopolimeryzacji monomeru epoksydowego CADE wyznaczone dla kompozycji z pochodnymi aniliny;
Fig. 8 - Wykres 7. Stopnie konwersji fotopolimeryzacji monomeru epoksydowego CADE wyznaczone dla kompozycji z pochodnymi aniliny;
Fig. 9 - Wykres 8. Woltamogram (krzywa zależności prądu od napięcia 10 polaryzującego) utleniania związku A3 na podstawie którego wyznaczano potencjał półfali;
Fig. 10 - Wykres 9. Woltamogram (krzywa zależności prądu od napięcia polaryzującego) utleniania związku A7 na podstawie którego wyznaczano potencjał półfali;
Fig. 11 - Wykres 10. Widma wzbudzenia i emisji dla pochodnej A3, przy wykorzystaniu których wyznaczano energię przejścia 00;
Fig. 12 - Wykres 11. Widma wzbudzenia i emisji dla pochodnej A7, przy wykorzystaniu których wyznaczano energię przejścia 00.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady, które nie ograniczają zakresu jego ochrony.
Przykład 1
Synteza nowych i znanych pochodnych aniliny objętych wzorem ogólnym (1) przedstawiona została na poniższych schematach, ilustrujących optymalne warunki syntezy.
Z = H, F, CHs, NOa, CN, OCHa, SCHa, CF3, SO2CH3) Ph
Z oznacza atom wodoru, atom fluoru, grupę metylową, grupę nitrylową, grupę metoksylową, grupę tiometoksylową, grupę trifluorometylową, grupę nitrową, grupę metylosulfonową, grupę fenylową.
PL 231 272 Β1
Pd(PPh3)4, K2co3
DMF/H2o, 90 °C, 12h
W fiolce ciśnieniowej umieszczono 200 mg (0,8 mmol) 2,6-dibromoaniliny (Fluorochem), 56 mg tetrakis(frifenylofosfino)palladu(0) (Fluorochem), 333 mg (2,4 mmol) węglanu potasu (POCH), 3 cm3 Ν,Ν-dimetyloformamidu (Sigma-Aldrich) i 1,2 cm3 wody dejonizowanej. Do zawiesiny dodano 2 mmol odpowiedniej handlowo dostępnej pochodnej kwasu fenyloboronowego. Reakcję prowadzono przez 12 godzin w atmosferze argonu i temperaturze 90°C. Do mieszaniny dodano 20 cm3 wody i ekstrahowano trzykrotnie porcjami octanu etylu po 20 cm3. Warstwy organiczne połączono i przemyto nasyconym roztworem chlorku sodu, osuszono nad bezwodnym siarczanem(VI) sodu i zatężono na wyparce. Następnie produkt wstępnie oczyszczono na żelu krzemionkowym (Sigma-Aldrich) techniką chromatografii kolumnowej (eluent - heksan octan etylu). Produkt ostatecznie oczyszczono poprzez krystalizację z metanolu.
W poniższej Tabeli 1 zebrano dane spektroskopowe i inne dane dotyczące związków otrzymanych w reakcjach według Przykładu 1.
Celem łatwego przywoływania w tekście konkretnych związków nadano im numery. Wzory związków i ich numery są następujące:
A10
A11
A13
PL231 272 B1
N? σ'O C£>
θ'*· Tf CO iO *D Cl
Tabela 1. Dane spektroskopowe związków otrzymanych w reakcji Suzukiego według Przykładu 1.
a
CO
«Γ «Μ s
o
Φ
X eM
N rc
LO
Π
O] co
PL 231 272 B1 iH NMR (400 MHz, DMSO) δ 7.49 (dd, J= 8.5, 5.7 Hz, 4H), 7.30 (t, J= 8.8 Hz, 4H), 7.01 (d, J- 7.5 Hz, 2H), 6.78
PL 231 272 Β1
Przykład 2
Badania charakterystyki absorpcji i fluorescencji otrzymanych w przykładzie 1 pochodnych aniliny w celu określenia ich przydatności do pełnienia funkcji sond fluorescencyjnych.
Badania absorpcji
Do pomiarów absorpcji badanych pochodnych aniliny zastosowano spektrometr EPP2000C firmy StellarNet Inc. (USA), który posiada zakres widmowy 190-850 nm. Pomiary wykonano w acetonitrylu o czystości spektroskopowej (Sigma Aldrich), przy użyciu kuwety kwarcowej o długości drogi optycznej 1 cm. Źródłem światła była lampa deuterowo-halogenowa. Wszystkie pomiary wykonywano w temperaturze pokojowej.
Badania fluorescencji
Aparatura do badań fluorescencji złożona była z źródła światła wzbudzenia fluorescencji, do którego zastosowano diodę UV-LED (UVTOP315-BL-TO39, Roithner Laser Technik) emitującą światło o długości fali /.max = 320 nm; spektrometru EPP2000C, oraz odpowiedniej głowicy pomiarowej, takiej jaką opisano w publikacji ([1] I. Kamińska, J. Ortyl, R. Popielarz, Polym. Test. 2015, 42, 99). Światło fluorescencji z komory pomiarowej doprowadzano do spektrometru przy użyciu kabla światłowodowego o średnicy rdzenia 2 mm wykonanego z PMMA (Fibrochem Sp. z o.o.).
W pierwszej kolejności zbadano charakterystyki absorpcji i fluorescencji badanych pochodnych aniliny w acetonitrylu. Analiza widm absorpcyjnych badanych pochodnych aniliny potwierdziła, że wszystkie badane związki wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV mieszczącym się nawet do 400 nm, a jego położenie oraz intensywność zależą w głównej mierze od struktury (Wykresy 1 A-B). Najistotniejsze dane spektroskopowe zostały zebrane w Tabeli 2. Badane pochodne aniliny wykazywały różnorodność strukturalną, a tym samym zróżnicowane właściwości spektroskopowe. Wszystkie pochodne aniliny wykazały wystarczająco silną fluorescencję (Wykresy 1 C-D), aby ich charakterystyka spektralna mogła być łatwo mierzalna przy stężeniu sondy ok. 0,1% wag. i grubości próbki rzędu 0,1 mm. Jest to bardzo istotne, gdyż w przypadku zastosowania badanych związków w charakterze sond fluorescencyjnych do techniki FPT, ważne jest aby sonda wykazywała możliwie silną fluorescencję, (tj. nie mniejszą niż 1000 (j. wzg. - jednostki względne na dany spektrometr) przy wzbudzeniu światłem o długości fali co najmniej 320 nm, ponieważ intensywność światła wzbudzenia o krótszych długościach fali jest silnie tłumiona przez szkiełka mikroskopowe stosowane zwykle do przygotowania próbek cienkowarstwowych.
Tabela 2. Charakterystyka absorpcji pochodnych aniliny.
Nr związku ^mak-ab £max ληίΗΧ-ίΙ przy wzbudzeniu 320nm Imax fi λπιαχ-Α przy wzbudzeniu 365nm Imax Π Przesunięcie Stokes'a [cnr1]
Al 317 5089 418 28331 - 7622
A2 341 5739 477 52244 473 15663 8361
A3 315 5839 413 42345 - 7533
A4 314 10435 432 63630 - 8699
A5 328 5753 442 44080 428 5529 7863
A6 370 6594 491 2682 - 6661
A7 315 4912 413 21014 - 7533
A8 316 6381 415 37931 - 7549
A9 337 3970 471 50603 469 12565 8442
A10 321 12257 454 22539 - - 9126
Ali 320 11470 448 89272 442 8199 8929
A13 326 3175 495 8291 - 10472
?-max-ab — położenie maksimum absorpcji dla pasma długofalowego 2„max-a -położenie maksimum intensywności fluorescencji £max - molowy współczynnik ekstynkcji mierzony przy’ Ima-κ n intensywność fluorescencji przy λη,Μ
PL 231 272 B1
Tylko nieliczne pochodne z grupy badanych pochodnych aniliny dodatkowo wykazywały emisję fluorescencji przy wzbudzeniu światłem o długości fali 365 nm. Emisję fluorescencji przy wzbudzeniu światłem o długości światła 365 nm wykazywały pochodne: 2,6-bis(4-cyanofenylo)anilina (A2), 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilina (A9) (obie pochodne charakteryzujące się obecnością ugrupowania o charakterze silnie elektrono-akceptorowym) oraz dwie inne pochodne 2,6-bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilina (A5) i 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilina (A11).
Wyznaczono także przesunięcie Stokes'a, które jest złożoną funkcją rozkładu gęstości elektronowych zarówno w stanie wzbudzonym jak i stanie podstawowym fluoroforów. Wartość przesunięcia Stokes'a rośnie ze wzrostem elektrono-akceptorowego charakteru podstawnika. Sondy fluorescencyjne do praktycznych zastosowań powinny wykazywać możliwe jak największe przesunięcie Stokes'a, ponieważ wtedy nakładanie się widma światła wzbudzenia odbitego od badanej próbki na widmo fluorescencji sondy jest najmniejsze i nie zaburza kształtu widma fluorescencyjnego, co jest istotne szczególnie w przypadku małych intensywności fluorescencji.
Zatem, z punktu widzenia separacji widma fluorescencji od widma światła wzbudzenia, pochodne aniliny zawierające podstawniki elektrono-akceptorowe mają lepszą charakterystykę niż te z podstawnikami elektrono-donorowymi.
P r z y k ł a d 3
Badania techniką FPT - Fluorescence Probe Technology otrzymanych w przykładzie 1 pochodnych aniliny w celu określenia ich przydatności do pełnienia funkcji sond fluorescencyjnych.
Do badań efektywności inicjacji polimeryzacji monomeru winylowego zastosowano technologię FPT (Fluorescence Probe Technology). Podstawą tej metody jest pomiar zmian charakterystyki fluorescencji sondy fluorescencyjnej, dodawanej do badanego układu w niewielkiej ilości, w miarę zmian właściwości otoczenia, w którym sonda się znajduje. Szczegóły metody FPT są opisane w publikacjach ([2] J. Pączkowski: Polimery 2005, 50, 520, [3] S. Hu , R. Popielarz, D.C. Neckers : Macromolecules, 1998, 31, 4107-4113 oraz [4] J. Ortyl, K. Sawicz, R. Popielarz, Journal of Polymer Science Part A: Polymer Chemistry, 2010 48, 4522-4528). Pomiary wykonywano na próbkach cienkowarstwowych o grubości warstwy kompozycji rzędu 0,1 mm.
Przygotowanie cienkowarstwowych próbek do badań fotopolimeryzacji metodą FPT
Sporządzano roztwór sondy fluorescencyjnej o stężeniu około 5-10-3 mol/dm3 w stosunku do całości kompozycji, co stanowiło 0,1% wag. oraz foto inicjator a o stężeniu 1,0% wag. w monomerze. Następnie kroplę kompozycji umieszczano pomiędzy szkiełkami mikroskopowymi (Thermo Scientific) rozdzielonymi przekładkami o grubości rzędu 0,1 mm, utrzymywanymi w stałej odległości za pomocą ściskaczy. W ten sposób uzyskiwano próbki cienkowarstwowe gotowe do pomiaru.
Badania fotopolimeryzacji
Badania fotopolimeryzacji przygotowanych próbek cienkowarstwowych wykonywano w termostatowanej komorze, wyposażonej w odpowiednią głowicę pomiarową, gdzie utrzymywana była stała temperatura 25°C. Budowa komory pomiarowej była analogiczna jak tej przedstawionej w ([1] I. Kamińska, J. Ortyl, R. Popielarz, Polym. Test. 2015, 42, 99), z tą różnicą, że pokrywa komory została zastąpiona głowicą termostatyczną wyposażoną w ogniwo Peltiera sterowane elektronicznie. Źródłem wzbudzenia fluorescencji była dioda UV-LED, która emitowała światło o długości fali Xmax = 320 nm oraz szerokości widmowej w połowie wysokości piku ok. 16 nm. Dioda była zasilana ze stabilizowanego źródła prądu stałego o natężeniu 20 mA i emitowała światło prostopadle do powierzchni próbki. W celu przeprowadzenia pomiaru włączano zasilanie diody i rozpoczynano zapis charakterystyk światła fluorescencji emitowanego z próbki. Czas pojedynczego pomiaru pojedynczego widma fluorescencyjnego nie przekraczał 1 s. Pomiary wykonywano automatycznie, przy użyciu odpowiednio przygotowanych makr sterujących spektrometrem i źródłem światła wzbudzenia, które nabywały dane bezpośrednio do arkuszy kalkulacyjnych programu Microsoft Excel.
Podstawowym celem realizowanych badań było ustalenie przydatności pochodnych aniliny do monitorowania procesu polimeryzacji. Cel ten został zrealizowany poprzez rejestrację zmian widm fluorescencji pochodnych aniliny w toku fotochemicznie inicjowanych procesów polimeryzacji rodnikowej jak i kationowej modelowych kompozycji. Wszystkie badane sensory były rozpuszczalne zarówno w monomerze winylowym (TEGDVE), jak i w monomerze akrylowym (TMPTA). W trakcie przebiegu procesu fotopolimeryzacji nie obserwowano wytracania się cząsteczek sensora, albowiem wszystkie badane związki wykazywały rozpuszczalność także w polimerach. Wraz z postępem procesu fotopolimeryzacji zarówno rodnikowej jak i kationowej dla większości analizowanych pochodnych aniliny
PL 231 272 B1 obserwowany był wzrost intensywności fluorescencji. Dla wszystkich badanych związków obserwowano także hipsochromowy efekt przesunięcia widma fluorescencji w trakcie procesów fotopolimeryzacji. Zjawisko to wynika bezpośrednio ze zmniejszenia polarności otoczenia wzbudzonej cząsteczki sensora. Wykresy 2 i 3 obrazują zmiany położenia oraz intensywności fluorescencji dla pochodnej 2,6-bis(4-cyjanofenylo)anilina (A2), w trakcie zarówno fotopolimeryzacji kationowej jak i fotopolimeryzacji rodnikowej.
Do monitorowania procesów fotopolimeryzacji, przy wykorzystaniu metody FPT, zastosowano jako parametr postępu procesu polimeryzacji stosunek intensywności fluorescencji (R). Parametr ten był zdefiniowany jako stosunek intensywności przy mniejszej długości fali (λι) do intensywności przy większej długości fali (λ2). W celu umożliwienia porównań czułości pochodnych aniliny do roli sensorów fluorescencyjnych, długości fal λι i λ2 dobierano indywidualnie dla każdego związku. Wartość λί wybierano tak, aby wypadała w środku liniowego odcinka widma fluorescencji po stronie krótkofalowej przed polimeryzacją natomiast długość fali λ2 dobierano tak, aby intensywność przy λ2 przed polimeryzacją była równa intensywności przy λι. Wyznaczone w ten sposób wartości R zaczynały się od jedności i wzrastały jeśli widmo fluorescencji przesuwało się w stronę fal krótszych.
Badania wykazały, że spośród badanych pochodnych aniliny, wszystkie związki charakteryzują się wystarczająco dużym przesunięciem widma fluorescencji i w konsekwencji wystarczająco dużą zmianę wartości R, aby można je było uznać za przydatne do monitorowania wolnorodnikowej jak i kationowej fotopolimeryzacji przy wykorzystaniu stosunków intensywności fluorescencji (R). Na Wykresach 4 i 5 przedstawiono zmiany wartości R pochodnych aniliny w funkcji czasu naświetlania badanej kompozycji, w trakcie którego kompozycje ulegały procesom fotopolimeryzacji. Zaobserwowano, że w szczególności w trakcie procesu fotopolimeryzacji rodnikowej intensywność fluorescencji większości badanych sensorów znacznie wzrastała w trakcie tego procesu. Obserwowany wzrost intensywności fluorescencji w trakcie procesu fotopolimeryzacji związany jest ze wzrostem lepkości kompozycji polimeryzującej.
Zjawisko to bezpośrednio związane jest ze wzrostem wydajności kwantowej fluorescencji tych pochodnych w trakcie procesu fotopolimeryzacji rodnikowej. W trakcie usztywniania środowiska, w którym badane sensory znajdują się następuje eliminacja bezpromienistych procesów konkurencyjnych do procesu promienistego przejścia ze wzbudzonego stanu singletowego do stanu podstawowego. Wraz ze wzrostem lepkości a tym samym usztywnienia cząsteczki sensora w kompozycji polimeryzującej nie ma ona aż tak dużej swobody do rozpraszania energii wzbudzenia pomiędzy wibracyjne i rotacyjne stany, co przykładowo może zachodzić bez większych ograniczeń w medium o małej lepkości.
W zależności od rodzaju podstawników, które występują w budowie pochodnych aniliny wykazano, że związki te wykazują zróżnicowaną czułość na zmiany jakie zachodzą podczas procesu fotopolimeryzacji zarówno kationowej jak i rodnikowej, co możemy stwierdzić za pomocą zmienności parametru (R).
P r z y k ł a d 4
Fotoinicjacja procesów polimeryzacji monomerów przy wykorzystaniu pochodnych aniliny.
Badanie kinetyki fotopolimeryzacji metodą photo-DSC
Podstawowym celem podjętych badań było ustalenie przydatności nowo opracowanych systemów fotoinicjujących zawierających pochodne aniliny oraz sól oniową, do inicjowania procesów fotopolimeryzacji monomerów. Do zbadania efektywności opracowanych układów w porównaniu z jednoskładnikowym fotoinicjatorem handlowym, którym był heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), przeprowadzono próby fotopolimeryzacji:
- kationowej monomeru 3,4-epoxy cyclohexylmethyl 3,4-epoxycyclohexane-carboxylate (CADE, Sigma Aldrich).
Metodą wykorzystaną do monitorowania stopnia konwersji monomeru była metoda foto DSC. Izotermiczna różnicowa kalorymetria skaningowa foto-DSC (Photo-DSC) umożliwia pomiar strumienia ciepła płynący z próbki w trakcie reakcji, a więc dostarcza zależności szybkości reakcji od czasu. W celu uzyskania zależności stopnia konwersji od czasu, należy przekształcić krzywą różniczkową w krzywą całkową metodami numerycznymi oraz uwzględnić całkowite ciepło reakcji uwalniane przy 100% konwersji. Stopień konwersji monomeru wyznacza się jako stosunek sumarycznej ilości ciepła wydzielonego w próbce od momentu rozpoczęcia polimeryzacji, skorygowanej o efekty cieplne niewynikające z procesu polimeryzacji, do całkowitej ilości ciepła polimeryzacji, odpowiadającej 100% konwersji. Pomiary wykonywano na skaningowym kalorymetrze różnicowym (PhotoDSC) - TA Instruments DSC Q100. Pomiary wykonywano w atmosferze argonu, w otwartych naczynkach aluminiowych o średnicy 5 mm. Jako źródło światła stosowana była średniociśnieniowa lampa rtęciowa (TA Instruments PCA - Omni Cure® 1000) przeznaczona specjalnie do aparatu DSC (TA Instruments DSC Q100), która dostarczała światło o długości fali 365 nm i natężeniu 200 mW/cm2.
PL 231 272 Β1
Przygotowanie próbek do fotopolimeryzacji
Sporządzano kompozycje pochodnych aniliny o stężeniu 4,1-10 3 [mol/dcm3] oraz soli oniowej, którą w tym przypadku byt heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar), o stężeniu 2,3-102 [mol/dcm3] w monomerze epoksydowym CADE (Sigma Aldrich). Próbkę wzorcową stanowił roztwór fotoinicjatora jodoniowego w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego o stężeniu 2,3-10 2 [mol/dcm3] w monomerze.
Wszystkie wybrane do doświadczeń nowe systemy fotoinicjujące opracowane w oparciu o koinicjator, którym były odpowiednie pochodne aniliny, oraz o sól oniową w postaci heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, są zdolne do inicjacji fotopolimeryzacji kationowej z otwarciem pierścienia pod wpływem naświetlania światłem o długości fali odpowiadającej najsilniejszej linii widmowej średniociśnieniowych lamp rtęciowych (λ = 365 nm), co obrazują Wykresy 6 i 7 oraz dane zawarte w Tabeli 3. Na podstawie przeprowadzonych badań porównawczych okazało się, że systemy fotoinicjujące złożone z pochodnych aniliny i soli oniowej są niezwykle efektywne w inicjowaniu fotopolimeryzacji z otwarciem pierścienia przy zastosowanych warunkach pomiaru.
Tabela 3. Porównanie względnej efektywności inicjacji polimeryzacji monomeru epoksydowego dla badanych pochodnych aniliny.
Numer związku Struktura AHmax [W/g] ΔΗιπαχ [J/g] Konwersja [%]
Al ΟΦΟ 27,4 342 42
A3 10,8 287 35
A4 21,1 310 38
A5 78,0 304 37
A6 02No^oN02 16,6 315 39
A7 FXX^X^XXF 21,0 346 43
A8 26,8 321 40
A9 0 0 ''g Λ 0 46,7 272 34
A10 NHs 30,5 260 32
Ali θχχ^ο^ 47,3 287 35
Al 3 νη2 35,6 295 36
PL 231 272 B1
Wyznaczenie właściwości elektrochemicznych i termodynamicznych opracowanych pochodnych aniliny
W celu określenia przydatności pochodnych aniliny do roli ko-inicjatorów w procesach fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej i hybrydowej (w tym tiol-ene), przeprowadzono badania elektrochemiczne oraz spektroskopowe.
Ze względu na mechanizm tworzenia centrów aktywnych (kationorodników i/lub rodników) w trakcie procesu fotopolimeryzacji, system fotoinicjujący zawierający w swym składzie ko-inicjator (stanowiący donor elektronu) oraz sól oniową zakwalifikowany może być do systemów fotoinicjujących wykazujących tzw. procesy fotoredox. W przeciwieństwie do inicjatorów jednoskładnikowych w których zachodzą procesy bezpośredniego foto-rozszczepienia wiązań rozpadających się pod wpływem światła UV, działanie systemów fotoinicjujących polega na foto-indukowanym procesie przeniesienia elektronu pomiędzy koinicjatorem pełniącym rolę także absorbera promieniowania (stanowi on donor elektronu - w przypadku niniejszego wynalazku są to pochodne aniliny otrzymane zgodnie z przykładem nr l) oraz solą oniową natomiast czynniki inicjujące polimeryzację (rodniki, rodnikokationy, protony lub kationy) powstają w wyniku reakcji następczych po procesie przeniesienia elektronu.
W systemie inicjującym wykorzystujących proces fotoredox stosuje się sole oniowe w roli akceptora elektronów (na przykład sole jodoniowe), jednak dobór właściwego absorbera promieniowania (pełniącego rolę koinicjatora stanowiącego donor elektronu), który efektywnie współdziałałby z solą oniową nadal pozostanie wyzwaniem. W związku z powyższym, nadrzędnym celem badawczym było zaprojektowanie i synteza innowacyjnych absorberów promieniowania, zdolnych do efektywnego uczestnictwa w procesie fotoredox i gwarantujących otrzymanie uniwersalnych systemów inicjujących wszystkie typy fotopolimeryzacji. W procesach fotoredox, w których wzbudzony koinicjator jest utleniany przez akceptor elektronu, jest znacznie mniej rozpowszechniona i to pomimo tego, że możną ją stosować do inicjowania fotopolimeryzacji rodnikowej i kationowej. Wynika to z niewielkiej liczby związków, które charakteryzują się dostatecznie niskim potencjałem utleniania. Wszechstronność zastosowań procesów fotoredox przejawiająca się poprzez możliwość inicjowania polimeryzacji rodnikowej, kationowej, tiol-ene oraz hybrydowej skłania do poszukiwań nowych wysokoefektywnych absorberów promieniowania, które odznaczałyby się szerokim widmem absorpcji dostoswanym do współczesnych źródeł światła UV. Przystąpiono więc do wyznaczenia ich potencjału utlenienia. Dodatkowo istotnym parametrem określającym przydatność molekuł w systemie fotoinicjującym działającym według mechanizmu utleniającego jest energia swobodna przeniesienia elektronu (AGet) między poszczególnymi składnikami systemu fotoinicjującego. Proces ten musi być termodynamicznie dozwolony dlatego też wartość (AGet) wyznaczona z równania Rehma-Wellera musi posiadać wartość ujemną. W związku z powyższym wyliczono także wartości parametru (AGet).
W celu wyznaczenia zmiany entalpii Gibbsa towarzyszącej przeniesieniu elektronu w badanych związkach wykonano pomiary potencjałów utlenienia tych związków metodą woltamperometrii cyklicznej oraz zbadano widma emisji i wzbudzenia za pomocą spektrofluorymetru Quanta Master™ produkcji PTI.
Potencjał utleniania mierzono metodą cyklicznej woltamperometrii (wykorzystując aparat analizator elektrochemiczny M161E wraz ze statywem elektrodowym M164D zaopatrzonym w puszkę Faraday'a produkcji MTM, Kraków), stosując jako elektrodę pomiarową elektrodę platynową, a jako porównawczą - elektrodę chlorosrebrową. Elektrolitem podstawowym był heksafluorofosforan tetrabutyloamoniowy (0,1 M).
PL 231 272 Β1
Tabela 4. Struktura, właściwości elektrochemiczne i termodynamiczne stosowanych ko-inicjatorów.
Numer Struktura Eoo [kJ*mol4 E [V] AGel W [kJ*nioli]
Al 332,138 0,9947 -216,88
A2 297.995 1,1394 -168,76
A3 ^ΧΧ^Χ^ΧΤ0 335,781 0,91167 -228,52
A4 xSXX^XpCXs^ 327,116 1,0616 205,39
Λ5 4 V 315,479 1,0484 -195,03
A6 θ^χχ^χΧ02 284,148 1,1674 -150,72
A7 Fxx^x^xxF 334,844 1,0394 -215,26
A8 333,624 0,99508 218,32
A9 O 0 x c g·^ o- 301,972 1,1331 -173,35
A10 COJ^jCO 312,232 1,0290 -193,65
Ali 319,075 1,0280 -200,59
A13 [A NH2 pA 310,923 1,0799 -187,43
potencjały półfali utlenienia dla donora elektronu, wyznaczone w MeCN (Wykresy S i 9).
bl obliczone przy użyciu równania Rehma Wellera:
AGei— Kox (9/9 ·+) — Er&d (A /A) —Ze2/ea — Eoo
Erx (D/D +) - potencjał utlenienia donoroa elektronów
Ered (A -/A) = -2.0 V dla soli diarylojodoniowej potencjał redukcji akceptora elektronów ([5] Bachofner HE, Beringer FM, Meites L. J. Am. Chcm. Soc. 1958:80:4269)
Eoo- energia przejścia 00. (Wykresy 10 i 11)
PL 231 272 Β1
Wyniki badań i obliczeń zestawiono w Tabeli 4. Obliczone ujemne wartości AGet wskazują, że proces przeniesienia elektronu w badanych układach pochodna aniliny - sól oniowa jest termodynamicznie dozwolony.
Powyższe przykłady wykazały, że nowe ko-inicjatory, nowe molekularne sondy fluorescencyjne do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene oraz hybrydowej, w postaci pochodnych aniliny, oraz nowe systemy fotoinicjujące według niniejszego wynalazku stwarzają możliwości ich przemysłowego stosowania.

Claims (9)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierające sole oniowe, znamienne tym, że zawierają
    a) co najmniej jedną sól oniową wybraną z grupy obejmującej:
    • sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, • sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego oraz
    b) co najmniej jeden ko-inicjatorwybrany zgrupy pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (1):
    w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
  2. 2. Systemy fotoinicjujące według zastrz. 1, w których sól oniowa wybrana jest z grupy obejmującej: sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, a ko-inicjatorwybranyjest z grupy obejmującej:
    2.6- bis(4-cyjanofenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę;
    2.6- bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilinę;
    2.6- bis(4-fenylofenylo)anilinę;
    2.6- difenyloanilinę;
    2.6- bis(4-metoksyfenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-fluorofenylo)anilinę;
    2.6- bis(p-tolilo)anilinę.
  3. 3. Nowe pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1):
    nh2 (I)
    PL 231 272 Β1 to jest związki:
    2.6- bis(4-metoksyfenylo)anilina;
    2.6- bis(4-cyjanofenylo)anilina;
    2.6- bis(4-metylosulfanylofenylo)anilina;
    2.6- bis(4-nitrofenylo)anilina;
    2.6- bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilina;
    2.6- bis(4-metylosulfonylofenylo)anilina;
    2.6- bis(4-fenylofenylo)anilina;
    2.6- bis(2-naftylo)anilina;
    2.6- bis(3-cyjanofenylo)anilina.
  4. 4. Nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, które stanowią pochodne aniliny o wzorze ogólnym (1):
    w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
  5. 5. Sondy według zastrz. 4, wybrane z grupy obejmującej: 2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-cyjanofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-nitrofenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)fenylo] anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-bis(2-naftylo)anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę.
  6. 6. Zastosowanie pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (1) (1)
    PL 231 272 Β1 w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
    jako ko-inicjatorów w systemach fotoinicjujących do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, zawierających sole oniowe wybrane z grupy obejmującej sole jodoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu difenylojodoniowego, heksafluoroantymonianu difenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, heksafluorofosforanu 4,4’-dimetylodifenylojodoniowego, tetrakis pentafluorofenyloboranu 4-metylo-4’-izopropylodifenylojodoniowego, sole sulfoniowe wybrane spośród heksafluorofosforanu trifenylosulfoniowego i heksafluoroantymonianu trifenylosulfoniowego.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 6, w którym pochodna aniliny wybrana jest z grupy obejmującej:
    2.6- bis(4-cyjanofenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę;
    2.6- bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilinę;
    2.6- bis(4-fenylofenylo)anilinę;
    2.6- difenyloanilinę;
    2.6- bis(4-metoksyfenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę;
    2.6- bis(4-fluorofenylo)anilinę;
    2.6- bis(p-tolilo)anilinę.
  8. 8. Zastosowanie pochodnych aniliny o wzorze ogólnym (1) w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej:
    jako fluorescencyjnych sond molekularnych do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej.
  9. 9. Zastosowanie według zastrz. 8, w którym pochodna aniliny wybrana jest z grupy obejmującej
    2,6-bis(4-metoksyfenylo)anilinę, 2,6-bis(4-cyjanofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfanylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-nitrofenylo)anilinę, 2,6-bis[4-(trifluorometylo)fenylo]anilinę, 2,6-bis(4-metylosulfonylofenylo)anilinę, 2,6-bis(4-fenylofenylo)anilinę, 2,6-bis(2-naftylo)anilinę, 2,6-bis(4-fluorofenylo)anilinę.
PL418196A 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny PL231272B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418196A PL231272B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418196A PL231272B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418196A1 PL418196A1 (pl) 2018-02-12
PL231272B1 true PL231272B1 (pl) 2019-02-28

Family

ID=61148573

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418196A PL231272B1 (pl) 2016-08-03 2016-08-03 Nowe systemy fotoinicjujące do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej, nowe pochodne aniliny, nowe fluorescencyjne sondy molekularne do monitorowania procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej, rodnikowej, tiol-ene i hybrydowej oraz zastosowania pochodnych aniliny

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL231272B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN110308120B (zh) * 2018-06-19 2021-09-03 常熟理工学院 用于检测苯胺和氢离子的荧光探针

Also Published As

Publication number Publication date
PL418196A1 (pl) 2018-02-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Liu et al. New multifunctional benzophenone-based photoinitiators with high migration stability and their applications in 3D printing
Xiao et al. Blue Light Sensitive Dyes for Various Photopolymerization Reactions: Naphthalimide and Naphthalic Anhydride Derivatives.
Topa et al. One-component cationic photoinitiators based on coumarin scaffold iodonium salts as highly sensitive photoacid generators for 3D printing IPN photopolymers under visible LED sources
Zhang et al. Design of Novel Photoinitiators for Radical and Cationic Photopolymerizations under Near UV and Visible LEDs (385, 395, and 405 nm).
Chen et al. Substituted stilbene-based oxime esters used as highly reactive wavelength-dependent photoinitiators for LED photopolymerization
Ma et al. Multicomponent photoinitiating systems containing arylamino oxime ester for visible light photopolymerization
Deng et al. Novel chalcone-based phenothiazine derivative photoinitiators for visible light induced photopolymerization with photobleaching and good biocompatibility
Wang et al. Phenylthioether thiophene-based oxime esters as novel photoinitiators for free radical photopolymerization under LED irradiation wavelength exposure
Wu et al. Visible light‐emitting diode‐sensitive thioxanthone derivatives used in versatile photoinitiating systems for photopolymerizations
Xu et al. High-efficient carbazole-based photo-bleachable dyes as free radical initiators for visible light polymerization
Eren et al. Thioxanthone-functionalized 1, 6-heptadiene as monomeric photoinitiator
Rahal et al. Design of new phenothiazine derivatives as visible light photoinitiators
Wang et al. Aromatic amine–sulfone/sulfoxide conjugated D–π-A–π-D-type dyes in photopolymerization under 405 nm and 455 nm laser beams
Jin et al. Two-photon lithography in visible and NIR ranges using multibranched-based sensitizers for efficient acid generation
Abdallah et al. High performance dyes based on triphenylamine, cinnamaldehyde and indane-1, 3-dione derivatives for blue light induced polymerization for 3D printing and photocomposites
Jin et al. Dual roles for promoting monomers to polymers: A conjugated sulfonium salt photoacid generator as photoinitiator and photosensitizer in cationic photopolymerization
Wu et al. One/two-photon cationic polymerization in visible and near infrared ranges using two-branched sulfonium salts as efficient photoacid generators
Chen et al. High-performance LED induces cationic photopolymerization using novel 1, 3, 5-triaryl-2-pyrazoline as photosensitizer
Yang et al. Naphthalimide dyes: Polymerizable one-component visible light initiators
CN107129487A (zh) 一类以硫杂蒽酮为共轭结构的led可激发硫鎓盐的制备方法及其应用
Wang et al. Push–pull biphenyl–based iodonium salts: Highly sensitive one-component photoinitiators for photopolymerization under UV–visible LEDs
Jing et al. New near UV photoinitiators containing benzophenone part for photoinitiating polymerization of methyl methacrylate
Wang et al. Triphenylamine based benzylidene ketones as visible-light-absorbing Type II photoinitiators for free radical photopolymerization
Sun et al. Synthesis and properties of a series of sulfonate ester photoacid generators
Jia et al. Diphenyl sulfone-based A–π-D–π-A dyes as efficient initiators for one-photon and two-photon initiated polymerization