PL238467B1 - 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne - Google Patents

1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne Download PDF

Info

Publication number
PL238467B1
PL238467B1 PL428850A PL42885019A PL238467B1 PL 238467 B1 PL238467 B1 PL 238467B1 PL 428850 A PL428850 A PL 428850A PL 42885019 A PL42885019 A PL 42885019A PL 238467 B1 PL238467 B1 PL 238467B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
thiosemicarbazide
dimethylaminophenyl
ylcarbonyl
compound
tuberculosis
Prior art date
Application number
PL428850A
Other languages
English (en)
Other versions
PL428850A1 (pl
Inventor
Katarzyna Dzitko
Bożena Dziadek
Adrian Bekier
Malwina Kawka
Lidia Węglińska
Agata Paneth
Original Assignee
Univ Lodzki
Univ Medyczny W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Lodzki, Univ Medyczny W Lublinie filed Critical Univ Lodzki
Priority to PL428850A priority Critical patent/PL238467B1/pl
Publication of PL428850A1 publication Critical patent/PL428850A1/pl
Publication of PL238467B1 publication Critical patent/PL238467B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, którą stanowi 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazolo-5 -ylkarbonylo)tiosemikarbazyd o wzorze 1. Ponadto, zgłoszenie obejmuje także sposób otrzymywania 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu, który charakteryzuje się tym, że hydrazyd kwasu 4-metylo-5-imidazolo-5-karboksylowego poddaje się reakcji z izotiocyjanianem w stosunku molowym 1:1, a reakcję prowadzi się w środowisku bezwodnego etanolu w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika w czasie około 30 minut, przy czym postęp reakcji monitoruje się za pomocą chromatografii cienkowarstwowej, zaś po utworzeniu produktu zawartość naczynia, w którym zachodzi reakcja chłodzi się, wytrącony osad odsącza, a po wysuszeniu krystalizuje z 96% etanolu. Przedmiotem zgłoszenia jest także zastosowanie 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazolo-5-ylkarbonylo) tiosemikarbazydu o wzorze 1 w leczeniu gruźlicy.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu oraz sposób jej otrzymywania.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie medyczne 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu w leczeniu gruźlicy.
Gruźlica, będąca potencjalnie śmiertelną chorobą m.in. układu oddechowego, wywoływana jest przez wewnątrzkomórkowy patogen prątek gruźlicy Mycobacterium tuberculosis (Mtb). Choroba ta jest nadal poważnym problemem stanowiąc drugą, pod względem śmiertelności, chorobę zakaźną na świecie. Jako drobnoustrój charakteryzujący się wysokim sukcesem ewolucyjnym, Mtb rozprzestrzenił się na całej kuli ziemskiej infekując 1/3 populacji człowieka. Według danych WHO, rocznie diagnozowanych jest około 10 mln. nowych przypadków gruźlicy zaś około 2 mln. osób umiera z jej powodu [WHO Global Tuberculosis Report 2016]. Jedną z przyczyn pogarszającej się sytuacji epidemiologicznej gruźlicy na świecie jest rosnąca lekooporność wywołujących ją szczepów Mtb. Oprócz szczepów o oporności typu MDR (Multi-Drug Resistance), definiowanej jako oporność na co najmniej dwa kluczowe w leczeniu gruźlicy leki izoniazyd i rifampicynę, pojawiają się również przypadki osób zakażonych szczepami prątka gruźlicy o rozszerzonej lekooporności XDR (Extesively-Drug Resistance) oraz TDR (Totally-Drug Resistance ) opornych na prawie wszystkie stosowane w terapii tuberkulostatyki [Zager EM, et ah, Infect Dis. 2008;10:1-5; Fronseca JD, et al., Int J Infect Dis. 2015;32:94-100; Velayati AA, et al., Int J Clin Exp Med. 2013;6:307-309].
Ze względu na fakt, iż przeciwgruźlicza terapia jest czasochłonna i wymaga zastosowania kilku leków jednocześnie, spośród których większość wykazuje wiele szkodliwych dla zdrowia skutków ubocznych, opracowanie nowych strategii leczenia gruźlicy jest jednym z najważniejszych nurtów badawczych i wyzwań nowoczesnej mikrobiologii. Ponadto jedyną z dróg eliminacji pojawiających się zakażeń wielolekoopornymi szczepami Mtb stało się opracowywanie efektywniejszych leków przeciwprątkowych poprzez modyfikacje aktualnie stosowanych. Całkowicie nowatorskim podejściem zmierzającym do opracowywania nowych farmaceutyków jest synteza nowych związków o działaniu przeciwprątkowym [Tiberi S i in. New drugs and perspectives for new anti-tuberculosis regimens. Pulmonology. 2018 Mar-Apr;24(2):86-98.; WHO Drug-resistant Tb-surveillance and Response, 2017].
Tiosemikarbazydy to biologicznie aktywne, nietoksyczne związki organiczne, o aktywności przeciwnowotworowej, przeciwwirusowej, przeciwgrzybicznej oraz anty oksydacyjnej [Yamaguchi MU i in. Effects of a thiosemicarbazide camphene derivative on Trichophyton mentagrophytes. Molecules. 2009 May 13; 14(5): 1796-807.; He J i in. Synthesis and antitumor activity of novel quinazoline derivatives containing thiosemicarbazide moiety. Eur J Med Chem. 2012 Aug; 54:925-30.; Śarkanj B i in. 4-Methyl-7-hydroxycoumarin antifungal and antioxidant activity enhancement by substitution with thiosemicarbazide and thiazolidinone moieties. Food Chem. 2013 Aug 15;139(1-4):488-95], Ponadto, wykazano również silne działanie przeciwbakteryjne różnych pochodnych tiosemikarbazydów [Nazarbahjat N i in. New thiosemicarbazides and 1,2,4-triazolethiones derived from 2-(ethylsulfanyl) benzohydrazide as potent antioxidants. Molecules. 2014 Aug 4; 19(8): 11520-37].
Poprzez zastosowanie wielu metod laboratoryjnych oraz różnorodnych modyfikacji związków jakimi są tiosemikarbazydy wykazano, iż posiadają one potencjalne działanie przeciwmykobakteryjne. Flieger J. i wsp. poprzez wykorzystanie chromatografii ocenili działanie przeciwprątkowe tiosemikarbazydów oraz produktów cyklizacji tych związków, czyli 1,2,4-triazoli. Analiza wykazała, iż niektóre związki hamują wzrost tych bakterii w takich samych stężeniach (MIC=512 μg/ml dla 19B), bądź niższych (MIC=256 μg/ml dla 21B) w porównaniu do działania streptomycyny (MIC=512 μg/ml). Wykazano również, iż brak podstawnika w pozycji C5 pierścienia tiazolowego badanych pochodnych może być związany z ich aktywnością przeciwbakteryjną [Flieger J i in. RP-HPLC analysis and in vitro identification of antimycobacterial activity of novel thiosemicarbazides and 1,2,4-triazole derivatives. J Pharm Biomed Anal. 2015 Mar 25; 107:501-11].
Sardari S. i wsp. poprzez kondensację 4-fenylotiosemikarbazydów lub tiosemikarbazydów z aldehydami bądź ketonami zsyntetyzowali nowe związki, których aktywność przeciwprątkową zbadali wykorzystując jako model badawczy gatunek Mycobacterium bovis z racji dużego podobieństwa genetycznego do chorobotwórczych prątków Mycobacterium tuberculosis oraz możliwości pracy w laboratorium bez restrykcyjnych zabezpieczeń. Zastosowanie testu Alamar Blue, opartego na redukcji resazuryny, pozwoliło wykazać obiecujące działanie przeciwprątkowe niektórych związków, których minimalne stężenie hamujące wzrost bakterii było niższe o prawie połowę (0,39 μg/ml) w porównaniu do etambutolu
PL 238 467 B1 (0,75 μg/ml) [Sardari S i in. Synthesis and Biological Evaluation of Thiosemicarbazide Derivatives Endowed with High Activity toward Mycobacterium Bovis. Iran J Pharm Res. 2017 Summer; 16(3): 1128-1140].
Skuteczne działanie hamujące wzrost M tuberculosis wykazano również dla pochodnych 4-(adamantan-1-yl)quinolonu, których MIC90 wynosi 3,125 μg/ml [Patel SR, et ah, European J Med. Chem, 2014;85:255-267] oraz dla pochodnych 2-(N-(arylaminocarbonyl)-hydrazinocarbonyl)-4-nitro-1H-pyrrolu i 2-(N-(arylaminothiocarbonyl)-hydrazinocarbonyl)-4-nitro-1H-pyrrolu, których działanie jest porównywalne do stosowanego z powodzeniem w leczeniu izoniazydu [Rane RA i in. Synthesis of novel 4-nitropyrrole-based semicarbazide and thiosemicarbazide hybrids with antimicrobial and anti-tubercular activity. Bioorg Med Chem Lett. 2014 Jul 15;24(14):3079-83].
Z polskiego opisu patentowego 212639 znany jest sposób otrzymywania nowej pochodnej 1,4-dipodstawionego tiosemikarbazydu o działaniu przeciwbakteryjnym, polegający na tym, że hydrazyd kwasu indolo-2-karboksylowego poddaje się reakcji z 4-nitrofenyloizotiocyjanianem, przy czym reakcję prowadzi się w stosunku molowym 1:1 w rozpuszczalnikach, korzystnie w eterze dietylowym, w temperaturze pokojowej, a następnie powstały produkt reakcji 1-(indol-2-ylokarbonylo)-4-(4-nitrofenylo)tiosemikarbazyd odsącza się, przemywa rozpuszczalnikiem niepolarnym, korzystnie eterem dietylowym lub chloroformem, suszy i krystalizuje z rozpuszczalnika polarnego, korzystnie z etanolu.
Z polskiego opisu patentowego 221181 znane jest zastosowanie pochodnych 1,4-dipodstawionego tiosemikarbazydu o wzorze o ogólnym 1, gdzie R1 oznacza 4-metylo-1,2,3-tiadiazol-5-yl, 2-metylofuran-3-yl lub tiofen-2-yl, zaś
R2 oznacza 2-bromofenyl, 2,4-difluorofenyl, etyl, 2-metylofenyl lub 4-fluorofenyl do wytwarzania leku przeznaczonego do leczenia toksoplazmozy.
Wyżej przedstawione doniesienia literaturowe o przeciwpasożytniczej aktywności pochodnych tiosemikarbazydów oraz rosnąca lekooporność Mycobacterium tuberculosis wobec obecnie stosowanych leków pierwszego i drugiego rzutu były inspiracją do podjęcia badań w celu otrzymania skutecznych związków o aktywności przeciwprątkowej, należących do tej grupy chemicznej.
Obecnie opracowano nowy związek, który doskonale spełnia to zapotrzebowanie, a jest to nowa 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, którą stanowi 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazyd o wzorze 1.
4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazyd o wzorze 1 otrzymuje się sposobem według wynalazku, który polega na tym, że hydrazyd kwasu 4-metylo-5-imidazolo-5-karboksylowego poddaje się reakcji z izotiocyjanianem w stosunku molowym 1:1. Reakcję prowadzi się w środowisku bezwodnego etanolu w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika w czasie około 30 minut. Postęp reakcji monitoruje się za pomocą chromatografii cienkowarstwowej. Po utworzeniu produktu zawartość naczynia, w którym zachodzi reakcja chłodzi się, wytrącony osad odsącza, a po wysuszeniu krystalizuje z 96% etanolu.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie medyczne 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu o wzorze 1 w leczeniu gruźlicy.
Związek według wynalazku wykazuje silne hamowanie namnażania się prątka Mycobacterium tuberculosis in vitro oraz brak znaczącej cytotoksyczności względem ludzkich komórek immunokompetentnych. Tak więc, otrzymany według wynalazku związek może znaleźć zastosowanie do wytwarzania nowych leków w terapii gruźlicy.
Wynalazek został przedstawiony w przykładach wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wykres obrazujący wyznaczenie wartości MIC50 oraz MIC90 dla pochodnej 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu, a fig. 2 - badanie wpływu na wewnątrzkomórkowe namnażanie się Mtb w ludzkich makrofagach pochodzenia monocytarnego nowej pochodnej 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu.
P r z y k ł a d I. Sposób otrzymywania 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu.
Mieszaninę hydrazydu (0,01 mola; 1,40 g) i 4-metyloaminofenyloizotiocyjanianu (0,01 mola; 1,78 g) ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę zwrotną w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika. Czas reakcji wynosił 30 min. Po utworzeniu produktu zawartość kolbki ochłodzono, wytrącony osad odsączono, a po wysuszeniu przekrystalizowano z 96% etanolu. Otrzymano 2,99 g (94,1% wydajności teoretycznej, (Tab. 1) 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu o temperaturze topnienia 215-217°C (Tab. 3). Właściwą budowę związku oraz jego czystość potwierdzono na podstawie analizy widm 1HNMR (Tab. 2).
PL 238 467 Β1
Tab. 1. Czas i wydajność reakcji otrzymywania 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu
I nazwa związku czas reakcji [minj l wydajność [g = %] >
| 4-(4-dimctyloaminofcnylo)-1 -(4- i
i metyloiinidazol-5-ilokarbonylo)tiosemi- 30 2.99 g- 94,02% i
karbazyd ! i i 1 ! ] : i
Tab. 2. Parametry fizykochemiczne 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu
parametry fizykochemiczne temp. top. ।
nazwa związku lH NMR (DMSO<4) 5 (ppm): r°ci |
4-(4-dimety loaminofeny lo) -1-(4metyloimidazol-5-i lokarbo nylojtio semikarbazyd ........................................................................................................ 2.449 (s, 3H); 2.870 (s, 6H); 6.651- 6.697 (m, 2H); 7.164-7.220 (m, 2H); 7.607 (s, 1H); 9.148 (s, 1H); 9.324 (s, 1H); 9.639 (s, 1H); 12,382 (s. 1H) 1 1 215-217 | I
Przykład II. Wyznaczenie wartość MIC - test redukcji resazuryny
Zasada testu
Do wyznaczenia wartości MIC (ang. minimum inhibitory concentration), czyli najmniejszego stężenie związku hamującego wzrost Mtb wykorzystano test redukcji resazuryny (7-hydroksy-3H-fenoksyazyno-3-on-10-tlenku soli sodowej). Test opiera się na reakcji kolorymetrycznej, gdzie resazuryna w formie niezredukowanej ma barwę niebieską, a przy udziale bakteryjnej dehydrogenazy komórkowej ulega redukcji do różowej rezorufiny. Związki o działaniu bakteriostatycznym lub bakteriobójczym, poprzez zahamowanie procesów metabolicznych bakterii, wpływają na szybkość redukcji resazuryny. Konwersja niebieskiej resazuryny do różowego produktu jest wprost proporcjonalna do liczby aktywnych metabolicznie prątków w próbie i może być mierzona spektrofotometrycznie.
Część doświadczalna
Przygotowano zawiesinę bakteryjną Mycobacterium tuberculosis szczepu H37Rv (ATCC® 27294™) w podłożu 7H9 (BD - Becton Dickinson) z dodatkiem 0,05% Tween80 (Sigma) i 10% OADC (BD) i hodowano do uzyskania gęstości optycznej, mierzonej w spektrofotometrze przy długości fali 600 nm względem podłoża do wartości 0,8-1,2. Do testu używano hodowli bakteryjnych będących najwcześniej z II pasażu i nie później niż z V pasażu. Pomiar zmętnienia hodowli określono metodą nefelometryczną z określeniem wartości w skali McFarlanda. Następnie przygotowano rozcieńczenie hodowli do wartości 1 McFarlanda w pełnym podłożu 7H9 z dodatkiem 0,1% kazeiny (Sigma). Do testu przygotowywano 10-krotne rozcieńczenie zawiesiny bakterii o wartości 1 McFarlanda, tak jak jest zalecane w testach dla antybiotyków z drugiej linii. Przygotowaną zawiesinę bakterii używano nie później niż w przeciągu 30 minut.
Przygotowano seryjne rozcieńczenia związku na płytce 96-dołkowej (NuncTC) w pełnym podłożu 7H9 z dodatkiem 0,1% kazeiny (Sigma) w objętości 100 μΙ, a następnie dodano po 100 μΙ hodowli bakteryjnej przygotowanej do doświadczenia. Najwyższe stężenie końcowe wynosiło 125 μg/ml. Do testu zastosowano następujące kontrole:
a) kontrola jałowości związku - 200 μΙ badanego związku
b) kontrola jałowości podłoża (0% redukcji resazuryny) - 200 μΙ pełnego podłoża 7H9 z dodatkiem kazeiny
PL 238 467 Β1
c) kontrola jałowości szczepów bakteryjnych (100% redukcji resazuryny) -100 μΙ pełnego podłoża 7H9 + 100 μΙ hodowli Mtb
d) kontrola jałowości resazuryny - 30 μΙ 0,02% roztworu resazuryny
Tak przygotowaną płytkę owinięto parafilmem i inkubowano w atmosferze wilgotnej w temperaturze 37°C przez 7 dni. Po inkubacji do wszystkich dołków testowych oraz kontrolnych dodano po 30 μΙ roztworu 0,02% resazuryny, przygotowanego tuż przed dodaniem poprzez rozpuszczenie naważki odczynnika w jałowej wodzie destylowanej i przefiltrowanie przez filtr o wielkości porów 0,22 μm. Płytkę po 24 godzinnej inkubacji w 37°C, odczytano wizualnie. Zmiana niebieskiej barwy resazuryny na różową świadczyła o wzroście bakterii.
Wyniki
Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że pochodna 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu o wzorze 1 nieoczekiwanie wykazuje aktywność anty-Mtb. Wartości MIC, najniższe stężenie związku przy którym zaobserwowano zahamowanie wzrostu wynosiło > 15,625 μg/ml.
Przykład III. Wpływ na żywotność komórek linii L929 - test MTT.
Zasada testu MTT
Oznaczenie cytotoksyczności związku z wykorzystaniem komórek linii L929 wykonano przy użyciu testu MTT, zgodnie z Normą Europejską: ISO 10993-5:2009(E). Test MTT oparty jest na przekształceniu żółtej soli MTT (bromku 3-(4,5-dimetylotiazolo-2-ilo)-2,5-difenylotetrazoliowego) do fioletowego, nierozpuszczalnego formazanu. Za tę konwersję odpowiedzialne są NADPH lub NADH, produkowane przez enzym dehydrogenazę mitochondrialną obecną w aktywnych metabolicznie komórkach. Natężenie barwy fioletowego produktu jest wprost proporcjonalne do liczby żywych komórek w próbce i może być mierzone spektrofotometrycznie.
Część doświadczalna
Na płytkę 96-dołkową (NuncTC), nanoszono komórki L929 (ATTC CCL-1 ™) o gęstości 1x105/ml po 100 μΙ/dołek, zawieszone w pełnym podłożu hodowlanym RPMI 1640 bez czerwieni fenolowej (Biowest) z dodatkiem 10% surowicy płodów bydlęcych (Cytogen), 2 mM/ml L-glutaminy (Sigma), 100 μg/ml streptomycyny (Sigma), 100 U/ml penicyliny (Sigma) i inkubowano przez 24 godziny w 37°C, 5% CO2. Związek rozpuszczono w DMSO (Sigma), a następnie seryjnie rozcieńczono w pełnym podłożu hodowlanym RPMI, najwyższe stężenie końcowe wynosiło 500 μg/ml. Końcowe stężenie DMSO nie było wyższe niż 1%. Po inkubacji usuwano podłoże znad komórek i dodawano po 100 μΙ związku. Dodatkową kontrolę stanowił rozpuszczalnik DMSO, kontrolę negatywną stanowiły komórki hodowane w pełnym podłożu hodowlanym RPMI.
Po dodaniu wyżej wymienionego związku komórki inkubowano 24 godziny w 37°C, 5% CO2. Po obejrzeniu hodowli pod mikroskopem podłoże wraz z badanymi związkami ściągano, a następnie do dołków naniesiono po 50 μΙ roztworu MTT o stężeniu 1 mg/ml w podłożu RPMI 1640 i inkubowano w standardowych warunkach (37°C i 5% CO2). Po 2 godzinach, zbierano supernatant znad komórek, a kryształy formazanu rozpuszczano dodając po 150 μΙ DMSO/studzienkę. Barwę produktu stabilizowano dodając po 25 μΙ buforu glicynowego. Poziom absorbancji mierzono od razu za pomocą czytnika ELISA (Multiskan EX, Labsystems, Vienna, VA, USA), przy długości fali λ = 570 nm.
Wyniki
W doświadczeniu oceniano wpływ testowanego związku na żywotność komórek linii L929 przy pomocy testu MTT. Za kontrolę przyjęto hodowle komórkowe inkubowane w pełnym podłożu RPMI, bez dodatku badanych substancji i rozpuszczalnika (DMSO). Żywotność komórek obliczono według wzoru:
Wartość absorbancji próby badanej
Żywotność = ------r---77—:—r X 100%
Wartość absorbancji próby kontrolnej
Dla badanego związku i tuberkulostatyków wyznaczono stężenie CC30 -stężenie cytotoksyczne związków dla 30% komórek (Tab. 3).
PL 238 467 Β1
Tab. 3. Cytotoksyczność pochodnej tiosemikarbazydu o wzorze 1 (stężenie wyjściowe 50 mg/ml DMSO), rozcieńczonych seryjnie w pełnym podłożu hodowlanym RPMI. Procent żywych komórek (%) ± SD
4-(4- I Stężenia Lμg/lnlJ i ccM ! [gg/m 111
i dimetyloaminofenyl 0)-1-(4- 500 250 125 62,50 1 31,25 ; 15,63 1 7,81 i i 3,91
metyloimidazol-5- i ! 1 77,71 80,54 __________ _ 91,28 84,91 J 93,04 102,83 i 100,80 97,71 Ϊ
i ilokarbonylo)tiosemi -karbazyd 1 i i j 1 2,47 2,22 1,47 3,70 ί ί | 1,12 ( 0,53 j 1,16 j 2,90 ; >500 !
Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że pochodna 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu wykazuje niską cytotoksyczność. Stężenie cytotoksyczne CC30 dla linii komórek L929 wynosiło: >500 μg/ml.
Przykład IV. Wyznaczenie wartość MIC50 oraz MIC90
Zasada testu
Do wyznaczenia wartość MIC50 oraz MIC90 (najmniejszego stężenia związku hamującego wzrost Mtb w 50% i 90%) zastosowano metodę płytkową, oceniającą liczbę jednostek koloniotwórczych. Wtym celu hodowle Mtb traktowano pochodną tiosemikarbazydu przez 48 godzin, a następnie wysiewano na podłoże 7H10 (BD). Po trzech tygodniach zliczono kolonie, zaś zahamowanie wzrostu wyrażono jako procent względem kontroli negatywnej.
Część doświadczalna
Przygotowano zawiesinę bakteryjną Mycobacterium tuberculosis szczepu H37Rvw podłożu 7H9 z dodatkiem 0,05% Tween80 i 10% OADC hodowano do uzyskania gęstości optycznej, mierzonej w spektrofotometrze przy długości fali 600 nm względem podłoża do wartości 0,8-1,2. Przygotowaną zawiesinę rozcieńczono w pełnym podłożu 7H9 do ODeoo 0,1, a następnie dodano badany związek do końcowego stężenia 125, 62,5, 31,25, 15,63, 7,81 μg/ml. Hodowle inkubowano 48 godzin. Kontrolę negatywną stanowiła hodowla prątków gruźlicy nietraktowana pochodną tiosemikarbazydu. Po inkubacji przygotowywano szereg rozcieńczeń zawiesin i wysiewano na płytki z podłożem 7H10. Tak przygotowane płytki inkubowano w temperaturze 37°C przez 3 tygodnie. Następnie policzono kolonie i wyrażono jako procent względem kontroli negatywnej.
Wyniki
Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że pochodna 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu o wzorze 1 nieoczekiwanie wykazuje aktywność anty-Mtb. Wartości MIC50, najniższe stężenie związku które hamuje wzrostu 50% Mtb wynosiło 13,86 μg/ml, a wartości MIC90, najniższe stężenie związku które hamuje wzrostu 90% Mtb wynosiło 32,60 μg/ml.
Przykład V. Ocena wpływu pochodnych tiosemikarbazydu na żywotność ludzkich makrofagów pochodzenia monocytarnego - test MTT (zmodyfikowany)
Zasada testu MTT - jw.
Część doświadczalna
Izolacja monocytów ludzkich z kożuszka lekocytarno-płytkowego została przeprowadzona na podstawie metody opisanej w publikacji (Korycka-Machała, M., Brzostek, A., Dziadek, B., Kawka, M., Popławski, T., Witczak, Z. J., & Dziadek, J. (2017). Evaluation of the Mycobactericidal Effect of Thiofunctionalized Carbohydrate Derivatives. Molecules, 22(5), 812.). Na płytkę 96-dołkową, naniesiono monocyty ludzkie po 1x105 komórek na studzienkę w objętości 150 μΙ, zawieszone w podłożu hodowlanym IMDM (Biowest) z dodatkiem 10% surowicy ludzkiej (Sigma), 100 μg/ml streptomycyny (Sigma), 100 U/ml penicyliny (Sigma) oraz 10 μg/ml M-CSF (Gibco) i inkubowano przez 5 dni, 37°C, 10% CO2. Po 72 godzinach komórki dożywiono podłożem IMDM z dodatkiem 10 μg/ml M-CSF i dalej inkubowano w wcześniej wspomnianych warunkach.
PL 238 467 Β1
Związek rozpuszczono w DMSO, a następnie seryjnie rozcieńczono w pełnym podłożu hodowlanym IMDM. Najwyższe stężenie związku wynosiło 500 μg/ml. Końcowe stężenie DMSO nie było wyższe niż 1%. Po inkubacji, studzienki przepłukano dwukrotnie w celu usunięcia komórek, nieadherentnych, a następnie usuwano podłoże znad komórek i dodawano po 100 μΙ związku w badanym zakresie stężeń. Dodatkową kontrolę stanowił rozpuszczalnik DMSO, kontrolę negatywną stanowiły komórki hodowane w pełnym podłożu hodowlanym IMDM.
Hodowle inkubowano z badanymi związkami przez 48 godzin w 37°C, 10% CO2. Po obejrzeniu hodowli pod mikroskopem podłoże wraz z badanymi związkami ściągano, a następnie do dołków naniesiono po 50 μΙ roztworu MTT o stężeniu 1 mg/ml PBS bez jonów Ca i Mg, (Sigma) i inkubowano (37°C i 5% CO2). Po 4 godzinach płytki wirowano 2500 rpm przez 10 min, zbierano supernatant znad komórek, a kryształy formazanu rozpuszczano dodając po 150 μΙ DMSO/studzienkę. Barwę produktu stabilizowano dodając po 25 μΙ buforu glicynowego. Poziom absorbancji mierzono od razu za pomocą czytnika ELISA, przy długości fali λ =570 nm.
Wyniki
W doświadczeniu oceniano wpływ testowanego związku na żywotność ludzkich makrofagów pochodzenia monocytarnego metodą MTT. Za kontrolę przyjęto hodowle komórkowe inkubowane w pełnym podłożu IMDM, bez dodatku badanych substancji i rozpuszczalnika (DMSO). Żywotność komórek obliczono według wzoru:
Wartość absorbancji próby badanej
Żywotność = —---rr--------7--η—:----:—r X 100%
Wartość absorbancji próby kontrolnej
Dla badanego związku wyznaczono stężenie CC30 - stężenie cytotoksyczne związków dla 30% komórek. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że nowa pochodna 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu wykazuje niską cytotoksyczność. Stężenie cytotoksyczne CC30 w kierunku ludzkich makrofagów pochodzenia monocytarnego wynosiło: 41,98 μg/ml dla 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu.
Przykład VI. Badanie wpływu 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu na wewnątrzkomórkowe namnażanie się Mtb w ludzkich makrofagach pochodzenia monocytarnego.
Zasada testu
Do wyizolowanych dojrzałych makrofagów, wyróżnicowanych z obwodowych monocytów ludzkich, dodano zawiesinę prątków gruźlicy w celu ich fagocytozy przez makrofagi. Zewnątrzkomórkowo zlokalizowane bakterie eliminowano stosując gentamycynę i kolejno dodano podłoże ze stężeniem MIC50 oraz MIC90 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu i inkubowano 48 godzin. Po inkubacji lizowano makrofagi, otrzymane lizaty wirowano, a pozostały osad zawieszono, rozcieńczono i wysiewano na płytki z podłożem 7H10. Następnie policzono kolonie (CFU) i wyrażono ich liczbę jako wartość procentową w odniesieniu do kontroli negatywnej (hodowle bez związku).
Część doświadczalna
Izolacja ludzkich monocytów obwodowych z kożuszka lekocytarno-płytkowego została przeprowadzona na podstawie metody opisanej w publikacji (Korycka-Machała, M., Brzostek, A., Dziadek, B., Kawka, M., Popławski, T., Witczak, Z. J., & Dziadek, J. (2017). Evaluation ofthe Mycobactericidal Effect of Thio-functionalized Carbohydrate Derivatives. Molecules, 22(5), 812.). Do studzienek płytki 24-dołkową (Nunc), naniesiono 5x105 obwodowych monocytów ludzkich w objętości 1 ml, zawieszone w pełnym podłożu hodowlanym IMDM zawierającym 10% surowicy ludzkiej, 100 μg/ml streptomycyny, 100 U/ml penicyliny oraz 10 μg/ml M-CSF. Hodowle monocytów inkubowano przez 5 dni, 37°C, 10% CO2. Po 72 godzinach komórki dożywiono pełnym podłożem z IMDM z dodatkiem 10 μg/ml M-CSF i dalej inkubowano w tych samych warunkach. Po 5 dniach hodowli (różnicowanie monocytów do stadium dojrzałych makrofagów) usuwano nieadherentne komórki poprzez trzykrotne płukanie podłożem hodowlanym IMDM bez dodatku antybiotyków.
Przygotowano zawiesinę komórek Mycobacterium tuberculosis szczepu H37Rv w podłożu 7H9 z dodatkiem 0,05% Tween80 i 10% OADC, które hodowano do uzyskania gęstości optycznej, mierzonej w spektrofotometrze przy długości fali 600 nm względem podłoża, do wartości 0,8-1,2. Do testu używano hodowli prątków gruźlicy używanych najwcześniej z II pasażu i nie później niż z V pasażu. Wartość
PL 238 467 Β1
1,0 ODeoo odpowiada gęstości zawiesiny komórek Mtb 1,0-1,5x108/ml. Przygotowano zawiesinę komórek prątków gruźlicy w podłożu hodowlanym IMDM z dodatkiem 10% surowicy ludzkiej o gęstości 5x107/ml, które dodano w objętości 100 μΙ do wcześniej przygotowanych hodowli makrofagów. Następnie płytki odwirowano 10 min. 3000 rpm w temperaturze 37°C. Proces fagocytozy prątków prowadzono przez 2 godziny w 37°C, 10% CO2. Po inkubacji usuwano położone zewnątrzkomórkowo bakterie poprzez trzykrotne płukanie. Następnie dodano po 1 ml podłoża hodowlanego IMDM jedynie z dodatkiem 10% surowicy ludzkiej oraz 1 mg/ml gentamycyny (Sigma) i inkubowano przez 2 godziny w 37°C, 10% CO2 w celu zabicia zewnątrzkomórkowych prątków przylegających do powierzchni makrofagów. Po inkubacji, poprzez trzykrotne płukanie, usuwano antybiotyk, a następnie dodano po 1 ml podłoża hodowlanego IMDM z dodatkiem 10% surowicy ludzkiej oraz z nowym związkiem 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydem o stężeniu końcowym MIC50 i MIC90 i inkubowano 48 godzin. Po inkubacji makrofagi lizowano przy użyciu 0,1% SDS (Sigma) w czasie 10 min, wirowano, a powstały osad zawieszono, rozcieńczono, i wysiewano na płytki z podłożem 7H10. Tak przygotowane hodowle prątków gruźlicy inkubowano w temperaturze 37°C przez 3 tygodnie. Następnie policzono kolonie (CFU), których liczbę wyrażono jako wartość procentową w odniesieniu do kontroli negatywnej (hodowle bez związku).
Wyniki
Na podstawie przeprowadzonych badań nieoczekiwanie okazuje się, że nowy związek 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazyd ma zdolność istotnego zahamowania wewnątrzkomórkowego namnażania się prątków gruźlicy in vitro przy stężeniach wyrażonych jako MIC50 (13,86 μg/ml) oraz MIC90 (32,60 μg/ml) odpowiednio o 35% (p = 0,025) oraz 60% (p< 0,0001) w porównaniu do kontroli - test U Manna-Whitneya.
Podsumowanie
Dawka związku nie wywołująca efektu cyto toksycznego [pg/ml] Dawka związku hamująca namnażanie Mtb lpg/ml] Zahamowanie zewnątrzkomórkowego namnażanie Mtb Zahamowanie wewnątrzkomórkowego namnażania Mtb (efekt terapeutyczny)
ludzkie makrofagi pochodzenia monocy taniego do 41,98 MICso 13,86 spadek 0 50% spadek 0 35%
MIC90 32,60 spadek 0 90% spadek 0 60%
MIC50 - najniższe stężenie związku które hamuje wzrostu 50% Mtb, MIC90 - najniższe stężenie związku które hamuje wzrostu 90% Mtb.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe
1. 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, którą stanowi 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1-(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazyd o wzorze 1.
2. Sposób otrzymywania 1,4-dipodstawionej pochodnej tiosemikarbazydu, znamienny tym, że hydrazyd kwasu 4-metylo-5-imidazolo-5-karboksylowego poddaje się reakcji z izotiocyjanianem w stosunku molowym 1:1, a reakcję prowadzi się w środowisku bezwodnego etanolu w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika w czasie około 30 minut, przy czym postęp reakcji
PL 238 467 Β1 monitoruje się za pomocą chromatografii cienkowarstwowej, zaś po utworzeniu produktu zawartość naczynia, w którym zachodzi reakcja chłodzi się, wytrącony osad odsącza, a po wysuszeniu krystalizuje z 96% etanolu.
3. Zastosowanie 4-(4-dimetyloaminofenylo)-1 -(4-metyloimidazol-5-ilokarbonylo)tiosemikarbazydu o wzorze 1 w leczeniu gruźlicy.
PL428850A 2019-02-08 2019-02-08 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne PL238467B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428850A PL238467B1 (pl) 2019-02-08 2019-02-08 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428850A PL238467B1 (pl) 2019-02-08 2019-02-08 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL428850A1 PL428850A1 (pl) 2020-08-10
PL238467B1 true PL238467B1 (pl) 2021-08-23

Family

ID=71943754

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL428850A PL238467B1 (pl) 2019-02-08 2019-02-08 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238467B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL428850A1 (pl) 2020-08-10

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Koparir et al. Synthesis and biological activities of some novel aminomethyl derivatives of 4-substituted-5-(2-thienyl)-2, 4-dihydro-3H-1, 2, 4-triazole-3-thiones
KR101318189B1 (ko) 결핵에 대한 병용 요법
US6699989B1 (en) Antiviral and antimicrobial guanidine or biguanidine derivatives
Shruthi et al. Novel benzimidazole–oxadiazole hybrid molecules as promising antimicrobial agents
US20140073631A1 (en) Antiviral and antimicrobial compounds
Mutlaq et al. Antioxidant and antimicrobial activities of some novel 2-thiohydantoin derivatives
CN115768517B (zh) 非人类动物用抗菌剂
C Desai et al. Synthesis and characterization of some new thiazole based thiazolidinone derivatives as potent antimicrobial and antimycobacterial agents
JP4773975B2 (ja) 置換されたキノリン類およびマイコバクテリア抑制剤としてのそれらの使用
US20140235863A1 (en) Substituted 4-arylthiazoles and process of preparation thereof
Fadda et al. Synthesis, antimicrobial evaluation and molecular modeling of some novel phenothiazine derivatives
Chitra et al. A facile synthesis of carbocycle-fused mono and bis-1, 2, 3-selenadiazoles and their antimicrobial and antimycobacterial studies
MXPA05003022A (es) Nuevos compuestos antimicobacterianos.
PL238467B1 (pl) 1,4-dipodstawiona pochodna tiosemikarbazydu, sposób jej otrzymywania i jej zastosowanie medyczne
CN118574811A (zh) 5-氯-4-(3-氯-4-甲基苯基)-1h-咪唑-2-甲腈的水合物晶体
US6846933B1 (en) Antimycobacterial compounds and method for making the same
Deepthi et al. Antimicrobial and antitubercular activity of novel pyrazole-4-carboxamide derivatives: synthesis and characterization
Kavitha et al. Synthesis and biological evaluation of sulfonamide-based 1, 3, 4-oxadiazole derivatives
EP3301096A1 (en) Bis-indole derivatives for use in the treatment of bacterial infections
Rajasekaran et al. Synthesis, antitubercular, antibacterial and antioxidant activity of some 2-phenyl-3-substituted quinazolin-4 (3H)-ones
Sim et al. Synthesis, characterization, antibacterial and free radical scavenging activities of some new 1, 2, 4-triazole Schiff bases and Mannich bases
US6153645A (en) Heterocycles as antimicrobial agents
Ibrahima et al. Antibacterial activity of benzoyl and halobenzoyl thiourea bearing Α-and Β-alanine
US11932640B1 (en) Pyrrolo[3,4-b]quinoline compounds as antibacterial agents
CN108530448A (zh) 含有碱性氮杂螺环片段的苯并噻嗪-4-酮类化合物及其制备方法