PL237186B1 - Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel - Google Patents

Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel Download PDF

Info

Publication number
PL237186B1
PL237186B1 PL413443A PL41344315A PL237186B1 PL 237186 B1 PL237186 B1 PL 237186B1 PL 413443 A PL413443 A PL 413443A PL 41344315 A PL41344315 A PL 41344315A PL 237186 B1 PL237186 B1 PL 237186B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
component
cross
linking
hydrogel
initiator
Prior art date
Application number
PL413443A
Other languages
English (en)
Other versions
PL413443A1 (pl
Inventor
Bożena Tyliszczak
Agnieszka Sobczak-Kupiec
Katarzyna Bialik-Wąs
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL413443A priority Critical patent/PL237186B1/pl
Publication of PL413443A1 publication Critical patent/PL413443A1/pl
Publication of PL237186B1 publication Critical patent/PL237186B1/pl

Links

Landscapes

  • Processes Of Treating Macromolecular Substances (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Materials For Medical Uses (AREA)
  • Polymerisation Methods In General (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia są sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel. Sposób obejmuje sieciowanie mieszaniny zawierającej wodny roztwór polimerowego stabilizatora, nanocząstki metali, czynnik sieciujący, fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, poprzez poddanie jej działaniu promieniowania mikrofalowego lub promieniowania UV lub ogrzewaniu konwencjonalnemu. Sposób charakteryzuje się tym, że mieszanina poddawana sieciowaniu zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne. Hydrożel zawiera nanocząstki metalu i polimerowy stabilizator, a charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne jako materiał nadający właściwości bioaktywne.

Description

Opis wynalazku
DZIEDZINA TECHNIKI
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel wytworzony tym sposobem. Hydrożel według wynalazku może znaleźć zastosowanie jako opatrunek.
STAN TECHNIKI
Hydrożele to układy dwuskładnikowe, zawierające w swojej strukturze fazę zdyspergowaną, którą stanowi hydrofitowa, nierozpuszczalna w wodzie, usieciowana matryca polimerowa, oraz fazę dyspergującą, którą najczęściej jest woda. Jedną z najważniejszych właściwości hydrożeli jest zdolność absorpcji wody i innych płynów, w tym biologicznych oraz ustrojowych, w sposób odwracalny na drodze pęcznienia. Ponadto, charakteryzują się one nietoksycznością, odpornością chemiczną i termiczną oraz elastycznością. W zależności od rodzaju użytych monomerów oraz składu kompozycji, można otrzymywać hydrożele charakteryzujące się wysoką biodegradowalnością i biokompatybilnością. Dzięki tak różnorodnym właściwościom, hydrożele znajdują zastosowanie w medycynie, farmacji, inżynierii tkankowej jak i biomedycynie. Materiały hydrożelowe stanowią interesującą grupę związków stosowanych w otrzymywaniu nowoczesnych opatrunków, które współcześnie coraz częściej zastępują tradycyjne sposoby leczenia ran. Trójwymiarowa struktura przestrzenna hydrożelu pozwala na utworzenie bariery ochronnej przed zakażeniami oraz umożliwia zatrzymywanie we wnętrzu makrocząsteczki bakterii i wysięku pochodzącego z rany. Ponadto, zapewnia właściwe warunki, to jest pH, nawodnienie, przepuszczalność dla tlenu, które są niezbędne do prawidłowego przebiegu procesów biochemicznych, jakie zachodzą w gojącej się ranie. Hydrożelowe materiały opatrunkowe wspomagają leczenie trudno gojących się ran jak owrzodzenia i odleżyny, oparzeń 2. stopnia oraz ran pooperacyjnych.
Z polskiego opisu patentowego PL - 217447 „Sposób otrzymywania opatrunków hydrożelowych zawierających kompleks radiacyjnie degradowanego polisacharydu i srebra” znany jest sposób otrzymywania opatrunków hydrożelowych. Sposób ten, dotyczący otrzymywania opatrunków hydrożelowych z poliwinylopirolidonu lub jego monomeru, agaru, wody destylowanej, poliglikolu etylenowego lub propylenowego i srebra polega na tym, że wytwarza się uprzednio kompleks kationowego polisacharydu, korzystnie chitozanu i srebra przez mieszanie AgNO3, z chitozanem w postaci proszku degradowanego wcześniej radiacyjnie. Przefiltrowany i przemyty kompleks dodaje się do mieszaniny składającej się z poliwinylopirolidonu lub jego monomeru, agaru i wody. Otrzymany żel poddaje się sieciowaniu radiacyjnemu.
Z opisu polskiego zgłoszenia patentowego P - 380417 „Opatrunek” znany jest opatrunek hydrożelowy, złożony z 2-10% poliwinylopirolidonu lub jego monomeru, nie więcej niż 5% agaru, nie mniej niż 75% wody destylowanej, 1-3% poliglikolu etylenowego lub propylenowego, sieciowany i polimeryzowany przez napromieniowanie dawką promieniowania jonizującego, zawierający dodatkowo 0,5-20 ppm niejonowego nanocząsteczkowego srebra koloidalnego.
W opisie chińskiego zgłoszenia patentowego CN103623453 (A) Preparation method of silver ion hydrogel dressing ujawniono sposób otrzymywania opatrunków hydrożelowych zawierających jony srebra. Sposób składa się z następujących stadiów: w pierwszym stadium przygotowuje się wodny roztwór wielkocząsteczkowego hydrofilowego polimeru i poddaje się go odpienianiu; w drugim stadium z wodnego roztworu polimeru otrzymanego w pierwszym stadium procesu uzyskuje się półprodukt metodą powlekania lub formowania wtryskowego; w trzecim stadium otrzymany półprodukt poddaje się działaniu promieniowania o wysokiej energii, uzyskując w ten sposób hydrożel; w czwartym stadium hydrożel zanurza się w wodnym roztworze soli srebra, aby zaabsorbował jony srebra.
W opisie zgłoszenia patentowego UA20080003160 Wound coverage ujawniono opatrunek na bazie tkanin naturalnych lub syntetycznych zawierający uwodnione nanocząsteczki srebra i miedzi o rozmiarach od 5 do 1000 nm. Uwodnione nanocząsteczki srebra i miedzi uzyskuje się przepuszczając impulsy elektryczne przez wodną zawiesinę granulek srebra i miedzi.
Istota wynalazku według zgłoszenia CN101502670 (A) - Method for preparing silk fibroin hydrogel polega na fizycznym sieciowaniu czystej fibroiny w temperaturze 0-60°C przy mocy ultradźwiękowej 10-2000 watów i czasie obróbki 30-600 sekund, w celu otrzymania hydrożelu. Zgodnie z zastrzeżeniem niezależnym cytowanego zgłoszenia fibroina jedwabiu poddawana jest procesowi odgumowania, rozpuszczania i dializowania, a otrzymywany rozwór poddawany jest działaniu fal ultradźwiękowych w temperaturze 0-60°C, a następnie wstrząsany i odstawiany w celu związania hydrożelu. W treści opisu podkreślono, że w czasie poddawania roztworu działaniu fal ultradźwiękowych nie dodaje się
PL 237 186 B1 żadnego chemicznego czynnika sieciującego. Wibracje ultradźwiękowe stosowane są w celu przyspieszenia przemiany roztworu reakcyjnego w postać żelu, nie zaś w celu zainicjowania sieciowania. Brak dodatku czynnika sieciującego, jak ma to miejsce w przypadku wynalazku CN101502670 (A), wpływa na właściwości fizykochemiczne hydrożelu i właściwości absorpcyjne. Fibroina jest białkiem, które rozpuszcza się w wodzie, tworząc układy koloidalne tzw. zole. Żel po dodaniu wody rozpuszcza się i przechodzi ponownie w zol. Hydrożele fizyczne, a do tego typu hydrożeli zalicza się hydrożel z fibroiny według wynalazku CN101502670 (A), wykazują zdolność przejścia z żelu w zol.
W zgłoszeniu CN104710635 (A) - Preparation method of genipin cross-linked elastin hydrogel” opisano metodę otrzymywania hydrożelu, w której do sieciowania elastyny stosuje się genipinę. Metoda polega na tym, że elastynę rozkłada się kwasem w celu przygotowania rozpuszczalnego w wodzie białka alfa-elastyny. Sproszkowaną alfa-elastynę dodaje się do destylowanej wody uzyskując zawiesinę. Do zawiesiny dodaje się wodny roztwór genipiny wywołując reakcję sieciowania. Zawiesiny nie poddaje się działaniu fal ultradźwiękowych.
Genipina to związek chemiczny występujący w ekstrakcie z owoców Genipa aniericana. Jest to aglikon pochodzący z irydoidowego glikozydu zwanego genipozydem, który jest również obecny w owocach jasminoidów gardeniowskich. Małocząsteczkowa genipina ma sztywną strukturę, ponadto jest związkiem o szkielecie cyklicznym, przez co wykazuje sztywność zarówno sama w sobie jak również powoduje sztywność i/lub kruchość sieciowanych białek. Wytworzony metodą według zgłoszenia CN 104710635 (A) hydrożel elastyny ma właściwości termoczułe, jest w stanie ciekłym w temperaturze pokojowej i skrapla się w temperaturze wyższej niż temperatura pokojowa tworząc żel.
Według metody opisanej w zgłoszeniu wynalazku CN 103755981 (A) - Hydrogel used as skin filling material and preparation method thereof hydrożele otrzymuje się bez użycia inicjatorów, w wyniku samoczynnego sieciowania się materiału. Przygotowanie mieszaniny reakcyjnej wymaga obniżenia temperatury od 0°C do -40°C w zależności od przedstawionego w wynalazku przykładu i etapu prac w danym przykładzie. Podniesienie temperatury powyżej 0°C w pierwszym etapie spowoduje degradację zastosowanych białek, w szczególności kolagenu, a przez to utratę pożądanych właściwości fizykochemicznych materiału.
Sieciowanie jest zazwyczaj ostatnim stadium procesu wytwarzania hydrożelu. Sieciowanie chemiczne wymaga użycia czynników inicjujących i czynników sieciujących. Może być prowadzone w temperaturze pokojowej lub podwyższonej. Sieciowanie można uzyskać pod wpływem promieniowania mikrofalowego lub metodą radiacyjną, w której proces sieciowania zachodzi pod wpływem promieniowania gamma. Przeprowadzone badania nieoczekiwanie wykazały, że istnieje możliwość otrzymania hydrożelu w oparciu o kompozycję białek fibrylarnych.
ISTOTA WYNALAZKU
Sposób według wynalazku obejmuje etap sporządzania mieszaniny reakcyjnej, i etap sieciowania mieszaniny reakcyjnej zawierającej wodny roztwór polimerowego stabilizatora, nanocząstki metali, czynnik sieciujący, fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, poprzez poddanie tej mieszaniny reakcyjnej działaniu promieniowania mikrofalowego lub promieniowania UV lub ogrzewaniu konwencjonalnemu. Istotą sposobu według wynalazku jest to, że mieszanina reakcyjna poddawana sieciowaniu zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne i czynnik sieciujący z grupy diakrylanów poli(glikolu etylenowego), a sposób ten przebiega następująco:
w etapie I) sporządza się mieszaninę reakcyjną, zawierającą:
a) składnik A, w ilości od 20 do 50 części objętościowych, który stanowi wodny roztwór polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu o stężeniu od 1-40% wagowych, zawierający dyspersję nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w ilości takiej, aby stężenie nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w mieszaninie reakcyjnej było w zakresie od 50 ppm do 5000 ppm,
b) składnik B, który stanowi wodna dyspersja białka fibrylarnego, w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do wody wynosi od 1/100 do 10/1 i/lub
c) składnik C, który stanowi dyspersja białka fibrylarnego w wodnym roztworze buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4), w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do ilości wodnego roztworu buforu fosforanowego wynosi od 1/100 do 10/1, przy czym w przypadku wprowadzania do składnika A tylko jednego ze składników B lub C, ilość składnika B lub składnika C wynosi od 5 do 30 części objętościowych, natomiast w przypadku wprowadzania
PL 237 186 B1 do składnika A składnika B i składnika C, łączna ilość składników B i C wynosi od 5 do 40 części objętościowych,
d) czynnik sieciujący, przy czym stosunek wagowy czynnika sieciującego do polimerowego stabilizatora wynosi od 1/10 do 10/1
e) fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, przy czym stosunek wagowy fotoinicjatora lub inicjatora rodnikowego lub jonowego do czynnika sieciującego wynosi od 1/35 do 1/5;
przy czym do składnika A mieszaniny wprowadza się, w temperaturze pokojowej, stale mieszając, składnik B mieszaniny i/lub składnik C mieszaniny, a następnie, dalej mieszając, czynnik sieciujący oraz fotoinicjator, inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy;
w etapie II) poddaje się mieszaninę reakcyjną, otrzymaną w etapie I), siecio waniu w temperaturze powyżej 5°C poprzez napromieniowanie lub ogrzewanie konwencjonalne.
Korzystnie białko fibrylarne wybrane jest z grupy obejmującej elastynę, fibroinę i fibrynogen.
Korzystnie etap I) prowadzi się w temperaturze 25°C.
Korzystnie jako czynnik sieciujący stosuje się diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700.
Korzystnie jako fotoinicjator w etapie sieciowania stosuje się 2-hydroksy-2-metylopropiofenon.
Korzystnie sieciowanie prowadzi się stosując promieniowanie UV.
Korzystnie jako inicjator rodnikowy w etapie sieciowania stosuje się nadsiarczan amonu.
Korzystnie sieciowanie prowadzi się stosując promieniowanie mikrofalowe.
Korzystnie sieciowanie prowadzi się w czasie od 1 minuty do 48 godzin.
Hydrożel według wynalazku zawiera wodę, nanocząstki metali, polimerowy stabilizator, czynnik sieciujący, inicjator polimeryzacji. Hydrożel charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne jako materiał nadający właściwości bioaktywne i że wspomniane białko fibrylarne jest zawarte w strukturze sieci powstałej w wyniku sieciowania polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu diakrylanem poli(glikolu etylenowego), przy czym skład hydrożelu uwarunkowany jest składem mieszaniny reakcyjnej, sporządzonej w temperaturze pokojowej, poddawanej sieciowaniu w temperaturze powyżej 5°C, zawierającej:
a) składnik A, w ilości od 20 do 50 części objętościowych, który stanowi wodny roztwór polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu o stężeniu od 1-40% wagowych, zawierający dyspersję nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w ilości takiej, aby stężenie nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w mieszaninie reakcyjnej było w zakresie od 50 ppm do 5000 ppm,
b) składnik B, który stanowi wodna dyspersja białka fibrylarnego, w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do wody wynosi od 1/100 do 10/1 i/lub
c) składnik C, który stanowi dyspersja białka fibrylarnego w wodnym roztworze buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4), w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do ilości wodnego roztworu buforu fosforanowego wynosi od 1/100 do 10/1, przy czym w przypadku wprowadzania do składnika A tylko jednego ze składników B lub C, ilość składnika B lub składnika C wynosi od 5 do 30 części objętościowych, natomiast w przypadku wprowadzania do składnika A składnika B i składnika C, łączna ilość składników B i C wynosi od 5 do 40 części objętościowych,
d) czynnik sieciujący, przy czym stosunek wagowy czynnika sieciującego do polimerowego stabilizatora wynosi od 1/10 do 10/1,
e) fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, przy czym stosunek wagowy fotoinicjatora lub inicjatora rodnikowego lub jonowego do czynnika sieciującego wynosi od 1/35 do 1/5.
Korzystnie białko fibrylarne wybrane jest z grupy obejmującej elastynę, fibroinę i fibrynogen.
Korzystnie białko fibrylarne jest zawarte w strukturze sieci powstałej w wyniku sieciowania poliwinylopirolidonu diakrylanem poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700.
Białka fibrylarne to białka proste o strukturze włókienkowej stanowiące podstawowy materiał budulcowy organizmów ludzi i zwierząt. Do białek fibrylarnych należą między innymi fibroina, która buduje jedwab i kolagen będący składową tkanki łącznej właściwej, na przykład ścięgien. Kolagen to powszechnie znany stosowany w chirurgii plastycznej środek przyspieszający regenerację skóry po oparzeniach
PL 237 186 B1 i regenerację kości. Stosowany jest również do różnorodnych celów dentystycznych, ortopedycznych i chirurgicznych, jest również stosowany jako nośnik leków - spongostan. Fibroina jest białkiem posiadającym bardzo dużą zdolność wiązania i zatrzymywania wody. Jest w stanie pochłonąć 30 razy więcej wody w stosunku do swojej wagi. Zaletą tego białka jest to, że nie powoduje podrażnienia nawet bardzo wrażliwej lub uszkodzonej skóry. Fibrynogen jest nazywany białkiem osocza krwi i jest produkowany w wątrobie. Uczestniczy w procesach związanych z ostatnia fazą krzepnięcia i jest wtedy przekształcany w białko fibrylarne - fibroinę, które współtworzy skrzep. Natomiast elastyna należy do grupy białek fibrylarnych, które są określane mianem skleroprotein. Występuje w tkance łącznej i jest jednym z głównych składników ścięgien, więzadeł oraz ścian większych naczyń krwionośnych. Elastyna charakteryzuje się przede wszystkim tym, że nadaje tkankom rozciągliwość i elastyczność.
Hydrożele otrzymywane sposobami przedstawionymi w chińskich opisach zgłoszeniowych CN 101502670 (A) - Method for preparing silk fibroin hydrogel, CN 104710635 (A) - Preparation method of genipin cross-linked elastin hydrogel, CN103755981 (A) - Hydrogel used as skin filling material and preparation method thereof doprowadzone do 0 stanu hydratacji nie odzyskują swoich pierwotnych właściwości fizykochemicznych.
Hydrożele wytwarzane sposobem według niniejszego zgłoszenia zawierają polimery sieciowane o zróżnicowanych wielkościach hydratacji.
Przykładowo, można zapewniać hydrożele polimerowe w stanie hydratacji w zakresie od stanu zasadniczo suchego lub bezwodnego, takiego jak stan, w którym od około 0% do około 5% wagowych hydrożelu polimerowego stanowi woda lub płyn wodny, do stanów zawierających znaczącą ilość wody lub płynu wodnego, w tym stan, w którym hydrożel polimerowy zaabsorbował maksymalną ilość wody lub płynu wodnego.
Zaproponowany w niniejszym wynalazku hydrożel łączy właściwości hydrożeli z białek fibrylarnych, a więc przyspiesza regenerację naskórka i skóry właściwej. Nie ma ograniczeń dotyczących syntezy przedmiotowego hydrożelu w niskich temperaturach. Jest on sieciowany chemicznie i nie przechodzi w zol, więc nie traci swoich właściwości fizykochemicznych.
Istotą sposobu według przedmiotowego zgłoszenia jest to, że mieszanina reakcyjna poddawana sieciowaniu zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne i czynnik sieciujący z grupy diakrylanów poli(glikolu etylenowego). Korzystnie białko fibrylarne wybrane jest z grupy obejmującej elastynę, fibroinę i fibrynogen.
Otrzymywanie hydrożeli z samych białek fibrylarnych jest niekorzystne, bo wymaga prowadzenia pewnych etapów syntezy w temperaturze od 0-5°C. Problemem technicznym jest utrzymywanie niskiej temperatury reagentów. Fizyczne sieciowanie czystej fibroiny (CN101502670) w temperaturze 0-60°C przy mocy ultradźwiękowej 10-2000 watów i czasie obróbki 30-600 sekund ma na celu otrzymanie hydrożelu fizycznego, a nie chemicznego, jak w niniejszym zgłoszeniu. Rozwiązanie będące przedmiotem niniejszego zgłoszeniu nie ma w/w ograniczeń.
Brak dodatku czynnika sieciującego, jak ma to miejsce w przypadku wynalazku CN101502670 (A), wpływa na właściwości fizykochemiczne hydrożelu i właściwości absorpcyjne. Fibroina jest białkiem, które rozpuszcza się w wodzie, tworząc układy koloidalne, tak zwane zole. Żel po dodaniu wody rozpuszcza się i przechodzi ponownie w zol.
Rozwiązanie będące przedmiotem niniejszego zgłoszenia nie ma tych ograniczeń.
W zgłoszeniu CN 104710635 (A) - Preparation method of genipin cross-linked elastin hydrogel opisano metodę otrzymywania hydrożelu, w której do sieciowania elastyny stosuje się genipinę. Genipina jest związkiem małocząsteczkowym w przeciwieństwie do czynnika sieciującego diakrylan poli(glikolu etylenowego), który zawiera mery poli(glikolu etylenowego). W zależności od ciężaru cząsteczkowego diakrylan poli(glikolu etylenowego) wykazuje różną ilość merów. Dzięki swojej merowej budowie diakrylan poli(glikolu etylenowego) zaliczany jest do polimerów i wykazuje sam elastyczną strukturę podobnie jak monomery i polimery nim sieciowane. Problemy związane z zastosowaniem genipiny do wytworzenia hydrożelu elastyny opisane powyżej w stanie techniki nie występują w rozwiązaniu według niniejszego zgłoszenia, w którym do sieciowania wykorzystuje się czynniki sieciujące z grupy diakrylanów poli(glikolu etylenowego).
Problem stosowania niskich temperatur w trakcie wytwarzania hydrożeli, opisany w zgłoszeniu CN 103755981 (A) - Hydrogel used as skin filling material and preparation method thereof nie występuje w przypadku otrzymywania hydrożelu według niniejszego zgłoszenia. Przygotowanie reagentów i mieszaniny reakcyjnej jest prowadzone w temperaturze pokojowej. Różnica w sposobie przygotowania mieszaniny reakcyjnej według wynalazku CN103755981 (A) - Hydrogel used as skin filling material
PL 237 186 B1 and preparation method thereof wynika z samoorganizacji reagentów, która musi przebiegać w temperaturze do 0°C.
Zarówno hydrożele jak i sposoby ich otrzymywania przedstawione w chińskich opisach zgłoszeniowych CN101502670 (A) - Method for preparing silk fibroin hydrogel, CN 104710635 (A) - Preparation method of genipin cross-linked elastin hydrogel, CN103755981 (A) - Hydrogel used as skin filling material and preparation method thereof” różnią się wyraźnie od rozwiązań według niniejszego wynalazku.
Hydrożel według wynalazku zawiera białka fibrylarne jako materiał nadający właściwości bioaktywne.
Wprowadzenie do hydrożelu nanocząstek srebra i/lub złota zwiększa jego działanie przeciwgrzybiczne, przeciwwirusowe i antybakteryjne.
Wytworzony sposobem według wynalazku hydrożel nadaje się do bezpośredniego aplikowania na ranę.
W sposobie według wynalazku reakcja sieciowania przebiega w temperaturze poniżej temperatury denaturacji białek fibrylarnych. Zastosowany w sposobie według wynalazku stabilizator polimerowy pełni podwójną funkcję: stabilizuje dyspersję nanocząstek metalu a także jest polimerem ulegającym sieciowaniu pod wpływem czynnika sieciującego, co w rezultacie prowadzi do otrzymania hydrożelu.
W sposobie według wynalazku mogą znaleźć zastosowanie stabilizatory/polimery wybrane z grupy obejmującej: poliwinylopirolidon, poli(alkohol winylowy), polimery naturalne lub inne.
Jako czynniki sieciujące można zastosować: diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700 lub o Mn = 575, dimetakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 750 lub o Mn = 550 lub inne.
Jako fotoinicjatory, inicjatory rodnikowe mogą znaleźć zastosowanie: fotoinicjator: 2-hydroksy-2-metylopropiofenon lub inne, inicjatory rodnikowe: AIBN (2,2'-azo-diizobutyronitryl), nadsiarczan amonu, nadsiarczan potasu, układy redoksowe lub inne.
Sposób według wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania, nie ograniczających zakresu jego ochrony.
PRZYKŁADY
P r z y k ł a d 1
Otrzymywanie hydrożelu w układzie poliwinylopirolidon - białko fibrylarne nierozpuszczalne w wodzie - fibrynogen.
Odczynniki: fibrynogen, poliwinylopirolidon, woda, wodna dyspersja nanocząstek złota, fotoinicjator: 2-hydroksy-2-metylopropiofenon, czynnik sieciujący: diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700 składnik A mieszaniny:
Sporządzono 20 ml wodnego roztworu poliwinylopirolidonu o stężeniu 10%, który zawierał nanocząstki złota o stężeniu 50 ppm.
składnik B mieszaniny:
Sporządzono 30 ml wodnej dyspersji zawierającej 2% fibrynogenu.
W temperaturze 25°C do składnika A mieszaniny podczas stałego mieszania dodano składnik B mieszaniny. Podczas mieszania dodano 0,25 ml fotoinicjatora oraz 8 ml czynnika sieciującego. Reakcję sieciowania prowadzono pod wpływem promieniowania UV (moc lampy 400 W) w czasie 120 sekund. W trakcie reakcji temperatura była utrzymywana poniżej temperatury degradacji termicznej fibrynogenu. Otrzymano hydrożel zawierający poliwinylopirolidon usieciowany diakrylanem poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700, fibrynogen i nanocząstki złota.
P r z y k ł a d 2
Otrzymywanie hydrożelu w układzie poliwinylopirolidon - białko fibrylarne nierozpuszczalne w wodzie - elastyna
Odczynniki: elastyna, poliwinylopirolidon, woda, wodny roztwór buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4) wodna dyspersja nanocząstek srebra, inicjator: nadsiarczan amonu, czynnik sieciujący: diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700 składnik A mieszaniny:
Sporządzono 50 ml wodnego roztworu poliwinylopirolidonu o stężeniu 10%, który zawierał nanocząstki srebra o stężeniu 100 ppm.
składnik C mieszaniny:
Sporządzono 10 ml 2% dyspersji elastyny w wodnym roztworze buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4) w temperaturze 25°C do składnika A mieszaniny podczas stałego mieszania dodano składnik C mieszaniny.
PL 237 186 B1
Podczas mieszania dodano 3 ml 1% wodnego roztworu inicjatora oraz 6 ml czynnika sieciującego. Reakcję sieciowania prowadzono pod wpływem promieniowania mikrofalowego (moc 600 W) w czasie 120 sekund. W trakcie procesu temperatura była utrzymywana poniżej temperatury degradacji termicznej elastyny.
Otrzymano hydrożel zawierający poliwinylopirolidon usieciowany diakrylanem poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700, elastynę i nanocząstki srebra.
P r z y k ł a d 3
Otrzymywanie hydrożeli w układzie poliwinylopirolidon - białka fibrylarne: fibrynogen i fibroina.
Odczynniki: fibrynogen, fibroina, poliwinylopirolidon, woda, wodny roztwór buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4) wodna dyspersja nanocząstek złota, fotoinicjator: 2-hydroksy-2-metylopropiofenon, czynnik sieciujący: diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700 składnik A mieszaniny:
Sporządzono 20 ml wodnego roztworu poliwinylopirolidonu o stężeniu 10%, który zawierał nanocząstki złota o stężeniu 100 ppm.
składnik B mieszaniny:
Sporządzono 30 ml wodnej dyspersji zawierającej 2% fibrynogenu.
składnik C mieszaniny:
Sporządzono 10 ml 2% dyspersji fibroiny wodny roztwór buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4) W temperaturze 25°C do składnika A mieszaniny podczas stałego mieszania dodano składnik B mieszaniny, a następnie dodano składnik C mieszaniny. Podczas mieszania dodano 0,5 ml fotoinicjatora oraz 10 ml czynnika sieciującego. Reakcję sieciowania prowadzono pod wpływem promieniowania UV (moc lampy 400 W) w czasie 120 sekund, W trakcie reakcji temperatura była utrzymywana poniżej temperatury degradacji termicznej białek fibrylarnych.
Otrzymano hydrożel zawierający poliwinylopirolidon usieciowany diakrylanem poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700, fibrynogen, fibroinę i nanocząstki złota.

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania hydrożelu obejmujący etap sporządzania mieszaniny reakcyjnej i etap sieciowania mieszaniny reakcyjnej zawierającej wodny roztwór polimerowego stabilizatora, nanocząstki metali, czynnik sieciujący, fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, poprzez poddanie tej mieszaniny reakcyjnej działaniu promieniowania mikrofalowego lub promieniowania UV lub ogrzewaniu konwencjonalnemu, znamienny tym, że wspomniana mieszanina reakcyjna poddawana sieciowaniu zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne i czynnik sieciujący z grupy diakrylanów poli(glikolu etylenowego), a sposób ten przebiega następująco:
    w etapie I) sporządza się mieszaninę reakcyjną, zawierającą:
    a) składnik A, w ilości od 20 do 50 części objętościowych, który stanowi wodny roztwór polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu o stężeniu od 1-40% wagowych, zawierający dyspersję nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w ilości takiej, aby stężenie nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w mieszaninie reakcyjnej było w zakresie od 50 ppm do 5000 ppm,
    b) składnik B, który stanowi wodna dyspersja białka fibrylarnego, w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do wody wynosi od 1/100 do 10/1 i/lub
    c) składnik C, który stanowi dyspersja białka fibrylarnego w wodnym roztworze buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4), w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do ilości wodnego roztworu buforu fosforanowego wynosi od 1/100 do 10/1, przy czym w przypadku wprowadzania do składnika A tylko jednego ze składników B lub C, ilość składnika B lub składnika C wynosi od 5 do 30 części objętościowych, natomiast w przypadku wprowadzania do składnika A składnika B i składnika C, łączna ilość składników B i C wynosi od 5 do 40 części objętościowych,
    d) czynnik sieciujący, przy czym stosunek wagowy czynnika sieciującego do polimerowego stabilizatora wynosi od 1/10 do 10/1
    PL 237 186 B1
    e) fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, przy czym stosunek wagowy fotoinicjatora lub inicjatora rodnikowego lub jonowego do czynnika sieciującego wynosi od 1/35 do 1/5;
    przy czym do składnika A mieszaniny wprowadza się, w temperaturze pokojowej, stale mieszając, składnik B mieszaniny i/lub składnik C mieszaniny, a następnie, dalej mieszając, czynnik sieciujący oraz fotoinicjator, inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy;
    w etapie II) poddaje się mieszaninę reakcyjną, otrzymaną w etapie I), sieciowaniu w temperaturze powyżej 5°C, poprzez napromieniowanie lub ogrzewanie konwencjonalne.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że białko fibrylarne wybrane jest z grupy obejmującej elastynę, fibroinę i fibrynogen.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap I) prowadzi się w temperaturze 25°C.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako czynnik sieciujący stosuje się diakrylan poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako fotoinicjator w etapie sieciowania stosuje się 2-hydroksy-2-metylopropiofenon.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że sieciowanie prowadzi się stosując promieniowanie UV.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako inicjator rodnikowy w etapie sieciowania stosuje się nadsiarczan amonu.
  8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że sieciowanie prowadzi się stosując promieniowanie mikrofalowe.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1 albo 4 albo 5 albo 6 albo 7 albo 8, znamienny tym, że sieciowanie prowadzi się w czasie od 1 minuty do 48 godzin.
  10. 10. Hydrożel zawierający wodę, nanocząstki metali, polimerowy stabilizator, czynnik sieciujący, inicjator polimeryzacji, znamienny tym, że zawiera co najmniej jedno białko fibrylarne jako materiał nadający właściwości bioaktywne i że wspomniane białko fibrylarne jest zawarte w strukturze sieci powstałej w wyniku sieciowania polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu diakrylanem poli(glikolu etylenowego), przy czym skład hydrożelu uwarunkowany jest składem mieszaniny reakcyjnej, sporządzonej w temperaturze pokojowej, poddawanej sieciowaniu w temperaturze powyżej 5°C, zawierającej:
    a) składnik A, w ilości od 20 do 50 części objętościowych, który stanowi wodny roztwór polimerowego stabilizatora - poliwinylopirolidonu o stężeniu od 1-40% wagowych, zawierający dyspersję nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w ilości takiej, aby stężenie nanocząstek srebra lub nanocząstek złota lub nanocząstek srebra i złota w mieszaninie reakcyjnej było w zakresie od 50 ppm do 5000 ppm,
    b) składnik B, który stanowi wodna dyspersja białka fibrylarnego, w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do wody wynosi od 1/100 do 10/1 i/lub
    c) składnik C, który stanowi dyspersja białka fibrylarnego w wodnym roztworze buforu fosforanowego (PBS, pH = 7,4), w której stosunek wagowy białka fibrylarnego do ilości wodnego roztworu buforu fosforanowego wynosi od 1/100 do 10/1, przy czym w przypadku wprowadzania do składnika A tylko jednego ze składników B lub C, ilość składnika B lub składnika C wynosi od 5 do 30 części objętościowych, natomiast w przypadku wprowadzenia do składnika A składnika B i składnika C, łączna ilość składników B i C wynosi od 5 do 40 częsci objętościowych,
    d) czynnik sieciujący, przy czym stosunek wagowy czynnika sieciującego do polimerowego stabilizatora wynosi od 1/10 do 10/1,
    e) fotoinicjator lub inicjator rodnikowy lub inicjator jonowy, przy czym stosunek wagowy fotoinicjatora lub inicjatora rodnikowego lub jonowego do czynnika sieciującego wynosi 1/35 do 1/5.
  11. 11. Hydrożel według zastrz. 10, znamienny tym, że białko fibrylarne wybrane jest z grupy obejmującej elastynę, fibroinę i fibrynogen.
  12. 12. Hydrożel według zastrz. 10, znamienny tym, że białko fibrylarne jest zawarte w strukturze sieci powstałej w wyniku sieciowania poliwinylopirolidonu diakrylanem poli(glikolu etylenowego) o Mn = 700.
PL413443A 2015-08-06 2015-08-06 Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel PL237186B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413443A PL237186B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413443A PL237186B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL413443A1 PL413443A1 (pl) 2017-02-13
PL237186B1 true PL237186B1 (pl) 2021-03-22

Family

ID=57965409

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL413443A PL237186B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Sposób wytwarzania hydrożelu i hydrożel

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL237186B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL413443A1 (pl) 2017-02-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Fan et al. Preparation and characterization of chitosan/gelatin/PVA hydrogel for wound dressings
Liang et al. Natural hydrogel dressings in wound care: Design, advances, and perspectives
Cao et al. Shape memory and antibacterial chitosan-based cryogel with hemostasis and skin wound repair
RU2689559C2 (ru) Способ получения продукта из поперечно-сшитой гиалуроновой кислоты
Li et al. Quaternized chitosan/oxidized bacterial cellulose cryogels with shape recovery for noncompressible hemorrhage and wound healing
CN104013991B (zh) 改性再生纤维素/藻酸盐止血复合材料的制备方法
KR101865781B1 (ko) 산화 다당류 및 아민 변성 히알루론산을 포함하는 창상피복재용 히드로겔 및 그 제조방법
CN110152051B (zh) 一种吸水烧创伤抗菌敷料及其制备方法和用途
US10875933B2 (en) Hemostatic devices with improved properties and methods of making same
CN109106974B (zh) 凝胶组织封堵材料及其制备方法和封堵制品
KR102264090B1 (ko) 금속-유기프레임워크 포함 항균 하이드로겔
Xu et al. Hierarchically cross-linked Gelatin/Tannic acid/Laponite hybrid antimicrobial hydrogel for hemostatic dressings
Ghica et al. Response surface methodology and Taguchi approach to assess the combined effect of formulation factors on minocycline delivery from collagen sponges
Yan et al. Synthesis and properties of poly (DEX-GMA/AAc) microgel particle as a hemostatic agent
KR101303284B1 (ko) 히알루론산과 콘드로이틴 설페이트를 함유한 수화겔 및 이의 제조방법
Gonçalves et al. Chitosan-based hydrogels
Tamahkar et al. Potential evaluation of PVA-based hydrogels for biomedical applications
Cuéllar Gaona et al. Novel studies in the designs of natural, synthetic, and compound hydrogels with biomedical applications
KR20210012957A (ko) 히알루론산 및 폴리에틸렌글리콜을 포함하는 생체적합성 하이드로겔
WO2016155749A1 (ru) Кровоостанавливающее и ранозаживляющее средство
JP2024502880A (ja) ヒアルロン酸、ポリエチレングリコール、及びシリコーン含有成分を含む生体適合性ヒドロゲル
Haima et al. Synthesis and characterisation of glutaraldehyde cross-linked κ-carrageenan-gelatin hydrogel
KR20210025918A (ko) 개선된 하이드로젤 지혈제 제조방법 및 그에 따른 지혈제
CN107349464B (zh) 一种新型医用止血凝胶敷料的制备方法
Hamidi et al. An overview on current trends and future outlook of hydrogels in drug delivery.