W krosnach tkackich do watku stoso¬ wane sa zwykle czólenka z umieszczonym wewnatrz watkiem, nawinietym na cewki, lub tez czólenka chwytakowe bez cewek z watkiem wewnatrz, chwytajace watek z nieruchomych cewek, umieszczonych z o- bydwóch boków krosna. Skoro jednak czó¬ lenko zwykle lub chwytakowe weszlo juz w przesmyk, kontrolowanie go jest pola¬ czone z trudnosciami lub wcale nie jest mozliwe, jezeli czólenko opuscilo skrzyn¬ ke, w której dziala na nie przyrzad nape¬ dzajacy. Oprócz tego czólenko przeskaku¬ je ponad plocha i uszkadza nitki osnowy* jezeli posiada stosunkowo wielki ciezar, a jego ruch zostaje zahamowany z jakiego¬ kolwiek powodu.Wynalazek niniejszy umozliwia regu¬ larne ruchy urzadzenia do doprowadzania nitek watku zapomoca specjalnej szyny kierowniczej, opisanej ponizej, która zapo¬ biega stykaniu sie tego urzadzenia z nitka¬ mi osnowy oraz uszkadzaniu tych nitek wskutek tarcia.Na rysunku uwidocznione sa przyklady wykonania wynalazku. Fig. 1 przedstawia urzadzenie w perspektywie, fig. 2 — w przekroju poprzecznym przez srodek czó¬ lenka, fig. 3 — równie czólenkowa i plo¬ che w przekroju poprzecznym, fig. 4 — w perspektywie odmiana wykonania czó¬ lenka i równi czólenkowej, fig. 5 — odmia¬ ne te w przekroju poprzecznym, fig. 6 — w perspektywie przyklad wykonania zdwoma cxóle«kami, umieszezonemi jedno ponad drukiem i z jedna równia czólen¬ kowa, fig. 7 — tenze przyklad w przekro¬ ju poprzecznymi, fig. 8 — skrzynke, czólen¬ kowa, fig. 9 — zamknieta skrzynke te w przekroju poprzecznym, fig. 10 — te sama skrzynke otwarta, fig. 11 — jedna koncowa czesc czólenka w zwiekszonej podzialce, fig. 12 — czólenko wedlug fig. 11 w prze¬ kroju poprzecznym, fig. 13 — odmiane wy¬ konania narzadu, regulujacego ruchy czó¬ lenka, a figi 14 — schemat tkania wedlug wynalazku dwóch oddzielnych tkanin na jednem krosnie.Na fig. 1 — 3, 11, 12, 14 litera a ozna¬ cza równie czólenkowa, litera b — pokry¬ we plochy, litera c — ploche, litera d — czólenko, litera e — nitki osnowy, litera / — (fig. 1) nitki watku, a litera d* — cewke w czólenku. Na dolnej powierzchni czólenka bezposrednio w niem (fig. 11) lub w podstawie h z twardego drzewa wyko¬ nano rowek g, który posiada na jednej sciance podluznej wciecie i, podczas gdy jego scianka przeciwlegla / jest scieta u- kosnie. Do równi czólenkowej a przymoco¬ wana jest szyna k, zaopatrzona w pewna liczbe zeberek m, wywalcowanych z nia z jednego kawalka oraz ustawianych piono¬ wo i wpoprzek szyny. Zeberka te wchodza w rowek g czólenka. Na stronie równi czó¬ lenkowej a, przeciwleglej wzgledem plo¬ chy c, umieszczony jest plaskownik n, z którym polaczony jest fcapomoca sruby o plaskownik p, zaopatrzony w kciuki q, któ¬ re przylegaja do bocznych powierzchni czólenka, a mianowicie w jego rowku r, wykonanym w podstawie h. Zapobiega to uszkadzaniu czólenek ostremi krawedzia¬ mi m zeberek m. Podczas ruchu czólenko zostaje przycisniete do plochy c i nie mo¬ ze byc odchylone od zeberek m, które u- trzymuja czólenko w takiej odleglosci od równi czólenkowej, iz podczas przejscia przez przesmyk nie styka sie ono z nitkami osnowy, znajduj aceim sie pod czólenkiem.Oprócz tego hamowanie normalnego biegu czólenka, powodowane jego tarciem o o- snowe, zostaje oslabione.Czólenko posiada na pewnej dlugosci ksztalt stozkowaty (fig. 11), dzieki czemu przy wprowadzaniu czólenka do przesmy¬ ku nie styka sie ono z nitkami osnowy. W rzeczywistosci czólenko moze rozpoczynac swój ruch w przesmyku, zanim plocha po¬ wróci w polozenie pierwotne.Wynalazek umozliwia stosowanie czó¬ lenek dluzszych niz dotychczas, a wiec i dluzszych kopek, dzieki czemu liczba sko¬ ków czólenka podczas zuzycia przedzy z jednej kopki moze byc zwiekszona.Skrzynka czólenkowa, przedstawiona na fig. 8 — 10, posiada scianke l, obraca¬ jaca sie naokolo czopa u, co umozliwia wy¬ suwanie z niej czólenka. Pret v utrzymuje czólenko w polozeniu, w którem zeberka m wchodza w jego rowek. Przez nasady w przeprowadzone sa trzpienie x, zaopatrzo¬ ne w sprezyny, osadzone na sciance / i po¬ laczone zapomoca gietkich tasm z z rekoje¬ scia y, która zwykle jest ustawiona w kle¬ szczach 20. Skoro rekojesc y obróci sie o 90° (fig. 10), czopy 21 trzpieni x wchodza w otwory 22 plytek 23, co zapobiega przy¬ padkowemu wysuwaniu sie trzpieni x.Przy wykonaniu, przedstawionem na fig. 4 i 5, czólenko d przesuwa sie ponad zeberkami ks szyn k, przyczem ramiona 25, umocowane przesuwnie na listwie 26, przy¬ ciskaja czólenko do zeberek k\ Listwa 26 jest polaczona zapomoca sprezynujacego lacznika i oprawki 27 z pokrywa 6 plochy.Kciuki q przyciskaja czólenko do plochy c. Zeberka k' nie pozwalaja na zetkniecie sie czólenka z nitkami osnowy, zapobiega¬ ja wiec ich uszkadzaniu. Czólenko w tym przykladzie wykonania nie posiada row¬ ków na dolnej powierzchni.Fig. 6 i 7 uwidoczniaja narzady, regu¬ lujace ruch dwóch czólenek przez dwa rze¬ dy nitek osnowy przy wyrobie dwóch tka¬ nin, polaczonych ze soba nitkami osnowy» — 2 —które przecina sie nastepnie W celu otrzyj mywania aksamitu. Do regulowania ruchu czólenka dolnego sluzy urzadzenie, przed¬ stawione na fig. 1 — 3f podczas gdy regu¬ lowanie ruchu czólenka górnego osiaga sie zapomoca zeberek m2, wchodzacych w row¬ ki górnej powierzchni czólenka, i kciuków q\ przyciskajacych czólenko do plochy c.Plocha c, uwidoczniona na fig. 13, posiada zeby c, wchodzace w odpowiednie wydra¬ zenia czólenka i dzialajace wspólnie z kciukami q.Na fig. 14 przedstawiono dwa czólen¬ ka d i dwie równie czólenkowe a, a'. Do regulowania ruchu czólenka dolnego sluzy urzadzenie wedlug fig. 4 i 5, podczas gdy czólenko górne przesuwa sie ponad zeber¬ kami k* i jest przyciskane da nich, jak tez do plochy zapomoca ramion 29. Górnemu walowi osnowy 30 mozna nadac polozenie górne, uwidocznione linjami kreskowane- mi, co umozliwia dostep do dolnej plochy.Wedlug wynalazku czólenko przesuwa sie wiec wzdluz plochy, a mianowicie wzdluz równi czólenkowej lub pokrywy plochy wzglednie wzdluz czesci urzadze¬ nia, polaczonych na stale z równia czólen¬ kowa lub pokrywa (fig. 6), i jest przyci¬ skane do plochy. Czólenko nie styka sie wiec z nitkami osnowy. Zeberka m, m2, kciuki q, q' i ramiona 25, 29 dziela wpraw¬ dzie nitki osnowy, nie reguluja jednak gru¬ bosci stosowanych nitek. PL