PL236006B1 - Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego - Google Patents

Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego Download PDF

Info

Publication number
PL236006B1
PL236006B1 PL405172A PL40517213A PL236006B1 PL 236006 B1 PL236006 B1 PL 236006B1 PL 405172 A PL405172 A PL 405172A PL 40517213 A PL40517213 A PL 40517213A PL 236006 B1 PL236006 B1 PL 236006B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
iron
zinc
zirconium
copper
aqueous solution
Prior art date
Application number
PL405172A
Other languages
English (en)
Other versions
PL405172A1 (pl
Inventor
Marcin BANACH
Marcin Banach
Jolanta Pulit
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL405172A priority Critical patent/PL236006B1/pl
Publication of PL405172A1 publication Critical patent/PL405172A1/pl
Publication of PL236006B1 publication Critical patent/PL236006B1/pl

Links

Landscapes

  • Inorganic Compounds Of Heavy Metals (AREA)
  • Compounds Of Iron (AREA)

Abstract

Sposób otrzymywania nanokrystalicznego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi polega na tym, że wodny roztwór soli będącej źródłem jonów cynku (II), żelaza (III), cyrkonu (IV) albo miedzi (II) miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C w polu promieniowania mikrofalowgo i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 30 minut, filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy. Przedmiotem wynalazku są także tlenki otrzymane sposobem według wynalazku.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego oraz nanostrukturalne tlenki cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi otrzymane tym sposobem.
Tlenki metali występujące w skali nanometrycznej charakteryzują się cenniejszymi właściwościami w porównaniu do charakterystyki tych samych materiałów w skali makro. Dzięki większemu stosunkowi powierzchni nanocząstek do objętości, wykazują one większą aktywność chemiczną.
Tlenek cynku jest znany przede wszystkim ze swoich właściwości bielących. Stosowany jest jako pigment nieorganiczny, ale także jako katalizator, składnik maści antybakteryjnych, powłok okularów przeciwsłonecznych lub lakierów do drewna.
Istnieje wiele metod otrzymywania tlenku cynku w postaci nanokrystalicznej. W opisie patentowym EP2268579 opisany jest sposób pozyskiwania nanotlenku cynku polegający na zmieszaniu organicznego roztworu prekursora cynku z alkoholowym roztworem zasady i dodaniu acetonu w celu strącenia mleczno-białego tlenku cynku. Po opadnięciu osadu i dekantacji supernatantu, produkt został odwirowany i wysuszony nad pięciotlenkiem fosforu. Otrzymane cząstki miały rozmiar od 5 do 50 nm, w zależności od stężenia użytych reagentów. Autorzy podają, iż nanometryczny tlenek cynku może być w szczególności stosowany jako bloker promieniowana UV, gdyż jest on transparentny dla widzialnego zakresu fal światła słonecznego, jednak stanowi barierę dla szkodliwych promieni ultrafioletowych.
Obecnie tlenki żelaza w postaci nanoproszku są powszechnie stosowane w różnych gałęziach przemysłu. Mają zastosowanie jako katalizatory, pigmenty nieorganiczne lub prekursory w syntezach ferrytowych. Nanotlenki żelaza cechują różne właściwości fizykochemiczne, jak rozmiar, kolor, gęstość, porowatość i kształt cząstek. Parametry te zależą od sposobu prowadzenia reakcji otrzymywania tlenków żelaza, a także determinują przeznaczenie produktu. Tlenki żelaza w postaci nanokrystalicznej są barwy od żółtej poprzez czerwoną do brązowej. Kolor produktu uzależniony jest od wielkości cząstek i jego rozkładu. Wraz ze wzrostem wielkości nanocząstek, obserwuje się głębszą i ciemniejszą barwę.
Znany jest na przykład z opisu patentowego EP1814825 sposób otrzymywania nanotlenku żelaza (III) poprzez zmieszanie wodnych roztworów siarczanu żelaza (III) i amoniaku. Mieszaninę ogrzano do 250°C i utrzymywano w niej przez zadany czas prowadzenia procesu. Następnie, po dodaniu wodnego roztworu czynnika dyspergującego, mieszaninę przeniesiono do naczynia ciśnieniowego. Po 5 minutach mieszania, proces przerwano i osad odwirowano. Otrzymano tlenek żelaza (III) o średnim rozmiarze nanocząstek 13 nm i kulistym kształcie agregatów.
Tlenek cyrkonu ma szerokie zastosowanie w przemyśle barwiarskim, gdyż stanowi świetną powłokę ochronną cząstek pigmentu, np. ditlenku tytanu. Jest ponadto materiałem ogniotrwałym, przez co używa się go w izolacjach. Dodatkowo, jego korzystne właściwości ścierne (wysoka twardość, odporność na ścieranie, niska przewodność cieplna) pozwalają na stosowanie go w materiałach polerujących. Tlenek cyrkonu jest również szeroko stosowany w przemyśle ceramicznym. Wysoka wartość przewodnictwa jonowego czyni go jednym z najbardziej użytecznych materiałów stosowanych w ceramice elektrycznej. Tlenek cyrkonu w postaci nanokrystalicznej charakteryzuje się lepszymi właściwościami mechanicznymi w porównaniu do formy makro. Jest odporny na większe gradienty termiczne, które nie są tolerowane przez większość materiałów ceramicznych.
Znana jest, na przykład z opisu patentowego EP1440039 metoda otrzymywania nanotlenku cyrkonu poprzez odparowanie roztworu w temperaturze powyżej jego temperatury wrzenia, ale poniżej temperatury wzrostu kryształów. Rolę prekursorów mogą pełnić sole cyrkonu, np. siarczan cyrkonylu, chlorek cyrkonylu, azotan cyrkonylu i inne, rozpuszczalne w wodzie. Proces prowadzi się w obecności stabilizatora, którym mogą być magnez, sole itru lub tlenki metali ziem rzadkich. Konieczne jest przeprowadzenie kalcynacji w celu uzyskania struktury nanokrystalicznej. Autorzy podają, że otrzymano tlenek cyrkonu w rozmiarze od 30 do 600 nm. Ograniczeniem przedstawionej metody jest stosowanie wysokich temperatur, konieczność dodatku substancji stabilizującej i wieloetapowość procesu.
Szerokie zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu znalazł tlenek miedzi (II). Występuje on w postaci brązowo-czarnego proszku, dzięki czemu może pełnić rolę barwnika szkieł i porcelany. Posiada także korzystne właściwości ścierne, co umożliwia stosowanie go jako składnika materiałów polerujących np. szkło optyczne. Może także pełnić rolę katalizatora w syntezach organicznych. Dzięki znacznej przewodności cieplnej substancja ta jest często stosowana jako nośnik ciepła. Nanotlenek miedzi (II) występujący w formie nanofluidu charakteryzuje się wzmożoną przewodnością cieplną, ponadto jest tańszy od powszechnie stosowanych nośników ciepła i w rezultacie materiał ten wypiera je z użycia.
PL 236 006 B1
W opisie patentowym US20100124532 przedstawiony jest sposób otrzymywania nanotlenku miedzi obejmujący kilka etapów. W pierwszym miesza się roztwór soli miedzi z roztworem alkalicznym. Następnie po uzyskaniu zawiesiny wodorotlenku miedzi usuwa się rozpuszczalnik otrzymując prekursor nanotlenku miedzi. Po odparowaniu rozpuszczalnika następuje prażenie prekursora w temperaturze powyżej lub równej 500°C. Autorzy podają, iż otrzymano nanotlenek miedzi o rozmiarach cząstek od 20 do 200 nm.
Znana jest także z opisu patentowego US8426560 metoda syntezy stałej postaci peptydów w polu promieniowania mikrofalowego, dzięki czemu realizacja poszczególnych etapów procesu jest przyspieszona.
Z publikacji R. Al-Gaashani et al. pt. „XPS and optical studies of different morphologies of ZnO nanostructures prepared by microwave methods”, Ceramics International 39 (2013) 2283-2292, znane są trzy warianty metody otrzymywania nanocząstek tlenku cynku, pozwalające otrzymać nanoczastki, nanokwiaty oraz nanopręty ZnO:
- zmieszanie roztworu chlorku cynku z roztworem wodorotlenku sodu (1 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 2 minuty w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, filtrowanie i wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 10 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny i następnie jego kalcynacja w 300°C przez 2 godziny;
- zmieszanie roztworu azotanu cynku z roztworem wodorotlenku sodu oraz pirydyną (2 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 2 minuty w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 10 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny;
- zmieszanie roztworu octanu cynku z roztworem wodorotlenku sodu (1 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 5 minut („duration on/off”) w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 5 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny i następnie jego kalcynacja w 500°C przez 2 godziny.
Z opisu patentowego CN102126752 znany jest sposób otrzymywania tlenku cyrkonu metodą hydrotermalną w reaktorze mikrofalowym, ale w postaci tetragonalnych prętów. Proces polega na dodaniu 0,1-0,4 M NaOH do 0,2-0,8 M roztworu jonów cyrkonu, przy czym stosunek objętościowy roztworu cyrkonu i wodorotlenku wynosi od 1 : 3 do 1 : 9. Reakcję hydrotermalną prowadzi się 40-55 min w 180-210°C i 1-4 MPa w reaktorze mikrofalowym. Produkt odwirowuje się, przemywa 10% HCl, myje wodą oraz etanolem, a następnie suszy.
Z publikacji Gastón P. Barreto, Graciela Morales, and Ma. Luisa López Quintanilla, „Microwave Assisted Synthesis of ZnO Nanoparticles: Effect of Precursor Reagents, Temperature, Irradiation Time, and Additives on Nano-ZnO Morphology Development”, Journal of Materials Volume 2013, Article ID 478681, 11 pages, Hindawi Publishing Corporation, http://dx.doi.org/10.1155/2013/478681 znany jest sposób otrzymywania nanocząstek tlenku cynku metodą wspomaganą mikrofalami, przy czym do 15 ml 1,6 M roztworu azotanu cynku dodaje się 32 ml wody, a następnie kroplami 4 ml 3,2 M NaOH. Otrzymaną mieszaninę poddaje się działaniu promieniowania mikrofalowego o mocy 300, 600 albo 1200 W, przez 5, 10 albo 20 minut. Reakcja prowadzona jest w temperaturze 80, 100, 120 albo 140°C.
Sposób otrzymywania nanokrystalicznego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi według wynalazku charakteryzuje się tym, że wodny roztwór azotanu (V) cynku, azotanu (V) żelaza (III), chlorku cyrkonylu lub siarczanu (VI) miedzi (II) zawierający jony metalu w stężeniu od 0,01 do 0,5 mol/dm3 miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu o stężeniu od 1 do 3 mol/dm3 w ilości stanowiącej stosunek molowy tego związku do jonów metalu od 0,5 : 1 do 2 : 1, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C w polu promieniowania mikrofalowego w zamkniętym naczyniu w reaktorze mikrofalowym przy mocy mikrofal od 250 do 350 W oraz pod ciśnieniem od 1 do 40 bar i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 30 minut, filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy.
Sposób przewiduje przeprowadzenie następujących etapów: (1) zmieszanie wodnego roztworu soli metalu z wodnym roztworem wodorotlenku sodu w temperaturze pokojowej, (2) przeniesienie mieszaniny do reaktora mikrofalowego i po osiągnięciu ustalonych parametrów procesu utrzymywanie reagentów w danej temperaturze przez określony czas.
W wyniku procesu precypitacji, następuje strącenie stałej postaci wodorotlenku metalu. Proces dehydratacji do tlenku metalu prowadzi się w reaktorze mikrofalowym, w temperaturach powyżej 100°C,
PL 236 006 B1 w warunkach podwyższonego ciśnienia. Dzięki zastosowaniu polarnego rozpuszczalnika (wody) w polu promieniowania mikrofalowego możliwe jest efektywne przekazywanie ciepła w krótkim czasie w całej objętości mieszaniny reakcyjnej, co znacznie przyspiesza zakończenie procesu.
Przedmiot wynalazku ilustrują następujące przykłady:
Przykład 1
Do 25 cm3 wodnego roztworu sześciowodnego azotanu (V) cynku o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cynku. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 350 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 200°C i utrzymywano w niej przez ok. 1 minutę. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 39 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cynku, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 30°C, otrzymano proszek nanotlenku cynku o kulistym kształcie cząstek i rozmiarach od 50 do 100 nm.
P rzy kła d 2
Do 25 cm3 wodnego roztworu sześciowodnego azotanu (V) cynku o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cynku. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 300 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 180°C i utrzymywano w niej przez ok. 1 minutę. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 25 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cynku, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 30°C, otrzymano proszek nanotlenku cynku o kulistym kształcie cząstek i rozmiarach od 50 do 200 nm.
Przykład 3
Do 25 cm3 wodnego roztworu dziewięciowodnego azotanu (V) żelaza (III) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 3 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się czerwonego wodorotlenku żelaza. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 250 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 160°C i utrzymywano w niej przez ok. 1,5 minuty. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 15 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku żelaza (III), którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 60°C, otrzymano proszek nanotlenku żelaza (III) charakteryzujący się cząstkami w kształcie wieloboków o rozmiarze 100 nm.
Przykład 4
Do 25 cm3 wodnego roztworu dziewięciowodnego azotanu (V) żelaza (III) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 3 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się czerwonego wodorotlenku żelaza. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 350 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 200°C i utrzymywano w niej przez ok. 2 minuty. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 40 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku żelaza (III), którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 60°C, otrzymano proszek nanotlenku żelaza (III) charakteryzujący się kulistymi cząstkami o rozmiarze ok. 80 nm.
Przykład 5
Do 25 cm3 wodnego roztworu ośmiowodnego chlorku cyrkonylu o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cyrkonu. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 300 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 180°C i utrzymywano w niej przez ok. 5 minut. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 25 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cyrkonu, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku cyrkonu o rozmiarach około 10 nm.
Przykład 6
Do 25 cm3 wodnego roztworu pięciowodnego siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się niebieskiego wodorotlenku miedzi. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na
PL 236 006 B1
250 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 250°C i utrzymywano w niej przez ok. 4 minuty. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 40 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku miedzi, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku miedzi charakteryzujący się cząstkami w kształcie pałeczkowatym o szerokości ok. 80 nm.
Przykład 7
Do 25 cm3 wodnego roztworu pięciowodnego siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 2,5 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się niebieskiego wodorotlenku miedzi. Mieszaninę przeniesiono do naczynia teflonowego i umieszczono w reaktorze mikrofalowym. Moc mikrofal ustawiono na 300 W. Mieszaninę ogrzano do temperatury 250°C i utrzymywano w niej przez ok. 6 minut. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej wynosiło 40 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku miedzi, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku miedzi charakteryzujący się kulistymi cząstkami o średnicy ok. 50 nm.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Sposób otrzymywania nanokrystalicznego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi, znamienny tym, że wodny roztwór azotanu (V) cynku, azotanu (V) żelaza (III), chlorku cyrkonylu lub siarczanu (VI) miedzi (II) zawierający jony metalu w stężeniu od 0,01 do 0,5 mol/dm3 miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu o stężeniu od 1 do 3 mol/dm3 w ilości stanowiącej stosunek molowy tego związku do jonów metalu od 0,5 : 1 do 2 : 1, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C w polu promieniowania mikrofalowego w zamkniętym naczyniu w reaktorze mikrofalowym przy mocy mikrofal od 250 do 350 W oraz pod ciśnieniem od 1 do 40 bar i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 30 minut, filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy.
PL405172A 2013-08-29 2013-08-29 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego PL236006B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405172A PL236006B1 (pl) 2013-08-29 2013-08-29 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405172A PL236006B1 (pl) 2013-08-29 2013-08-29 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL405172A1 PL405172A1 (pl) 2015-03-02
PL236006B1 true PL236006B1 (pl) 2020-11-30

Family

ID=52574540

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL405172A PL236006B1 (pl) 2013-08-29 2013-08-29 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236006B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CZ308831B6 (cs) * 2020-09-06 2021-06-23 České vysoké učení technické v Praze Způsob přípravy nanočástic oxidu zirkoničitého

Also Published As

Publication number Publication date
PL405172A1 (pl) 2015-03-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CN101746825B (zh) 一种制备橄榄球状介孔BiVO4的有机溶剂-水热法
Nam et al. Preparation of ultrafine crystalline TiO2 powders from aqueous TiCl4 solution by precipitation
CN103846085B (zh) 水热法制备掺杂Bi的ZnWO4光催化剂
Lv et al. Recyclable (Fe 3 O 4-NaYF 4: Yb, Tm)@ TiO 2 nanocomposites with near-infrared enhanced photocatalytic activity
WO2017068444A1 (en) Method of synthesizing ceramic oxide nanoparticles having tailored properties
CN110436508B (zh) 一种片状纳米氧化铜的制备方法及其应用
Ha et al. Synthesis of lithium aluminate for application in radiation dosimetry
CN105016382B (zh) 一种纯金红石型二氧化钛纳米棒的制备方法
Babaei Darani et al. Synthesis and characterization of two green nano pigments based on chromium oxide
CN102502821A (zh) 一种制备球状或空心球状BiVO4的混合有机溶剂热法
RU2404125C2 (ru) Способ получения нанопорошка диоксида циркония
CN105727922B (zh) 一种Li掺杂SrTiO3十八面体纳米颗粒的制备方法及产物
BRPI0621262A2 (pt) métodos para a produção de nanopartìculas de óxido de metal com propriedades controladas, e nanopartìculas e preparações produzidas por meio das mesmas
US10106433B2 (en) Metal oxide nanoparticle material
PL236006B1 (pl) Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego
CN104591287B (zh) 一种抗菌性能优于钨酸银的纳米钨酸锌粉体的制备方法
CN113443650B (zh) 一种利用结晶水自释放制备纳米钛酸盐的方法
CN102963925B (zh) 一种以锌钛类水滑石为前躯体制备纳米正钛酸锌尖晶石的方法
KR101763357B1 (ko) 루타일 이산화티탄 분말의 제조방법
CN102838356B (zh) BiFeO3-(Na0.5Bi0.5)TiO3纳米粉体的制备方法
CN102583519A (zh) 一种钛酸锌基微纳米晶粉体的制备方法
Aimable et al. Comparison of two innovative precipitation systems for ZnO and Al-doped ZnO nanoparticle synthesis
CN109336162A (zh) 纳米CuAl2O4尖晶石制备方法
CN103951426B (zh) 介电陶瓷K6Nb10.8O30粉体及其烧结体的制备方法
Razali et al. Synthesis of CuO and ZnO nanoparticles and CuO doped ZnO nanophotocatalysts