PL236005B1 - Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi - Google Patents

Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi Download PDF

Info

Publication number
PL236005B1
PL236005B1 PL405139A PL40513913A PL236005B1 PL 236005 B1 PL236005 B1 PL 236005B1 PL 405139 A PL405139 A PL 405139A PL 40513913 A PL40513913 A PL 40513913A PL 236005 B1 PL236005 B1 PL 236005B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
zinc
iron
zirconium
copper
mol
Prior art date
Application number
PL405139A
Other languages
English (en)
Other versions
PL405139A1 (pl
Inventor
Marcin BANACH
Marcin Banach
Jolanta Pulit
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL405139A priority Critical patent/PL236005B1/pl
Publication of PL405139A1 publication Critical patent/PL405139A1/pl
Publication of PL236005B1 publication Critical patent/PL236005B1/pl

Links

Landscapes

  • Inorganic Compounds Of Heavy Metals (AREA)

Abstract

Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi polega na tym, że wodny roztwór soli będącej źródłem jonów cynku (II), żelaza (III), cyrkonu (IV) albo miedzi (II) miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 60 minut, filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy. Przedmiotem wynalazku są także tlenki otrzymane sposobem według wynalazku.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi oraz nanostrukturalne tlenki cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi otrzymane tym sposobem.
Dzięki zwiększonemu stosunkowi powierzchni do objętości, tlenki metali w postaci nanokrystalicznej charakteryzują się bardziej użytecznymi właściwościami w porównaniu do właściwości tlenków metali występujących w skali makro. Wiąże się to z wyższą aktywnością chemiczną nanotlenków, dzięki czemu znajdują one zastosowanie w różnych gałęziach nauki i przemysłu.
Tlenek cynku jest szeroko stosowany w różnych dziedzinach przemysłu, takich jak barwiarstwo, lakiernictwo, elektronika, farmacja i kosmetyka. Tlenek cynku przede wszystkim stanowi świetny materiał bielący. Dodatkowo posiada właściwości antybakteryjne i przyspieszające gojenie się ran oraz stanowi efektywną barierę dla promieniowania ultrafioletowego, dzięki czemu stosuje się go w produkcji powłok okularów przeciwsłonecznych.
Jedną z metod otrzymywania tlenku cynku w postaci nanokrystalicznej podaje opis patentowy US20110002970. Metoda zakłada przeprowadzenie kilku etapów procesu. W pierwszej kolejności należy rozpuścić prekursor cynku, np. octan cynku w odpowiednim rozpuszczalniku, którym może być dimetyloformamid. Następnie, po sporządzeniu alkoholowego roztworu mocnej zasady (wodorotlenku sodu), w warunkach ciągłego mieszania dodaje się go powoli do przygotowanego roztworu prekursora. W dalszej kolejności dodaje się aceton i wytrącony biały osad oddziela się poprzez dekantację i odwirowanie. Produkt suszy się w eksykatorze nad pięciotlenkiem fosforu. Niedoskonałością powyższej metody jest skomplikowana preparatyka oraz użycie organicznych rozpuszczalników, co wpływa szkodliwie na środowisko naturalne.
Duży potencjał aplikacyjny mają tlenki żelaza. Przede wszystkim stosowane są jako pigmenty nieorganiczne, ale pełnią również rolę katalizatorów i prekursorów w syntezach ferrytowych. Poprzez zmianę parametrów prowadzenia procesów otrzymywania tlenków żelaza, można wpływać na właściwości fizykochemiczne determinujące ich późniejszą aplikację, tj. na rozmiar, kolor, gęstość, porowatość i kształt cząstek. Nanotlenki żelaza przyjmują barwę od żółtej poprzez czerwoną do brązowej. Kolor uzależniony jest od rozmiaru nanocząstek i ich kształtu. Wraz ze wzrostem wielkości nanocząstek, obserwuje się głębszą i ciemniejszą barwę.
W opisie patentowym EP1814825 podana jest dwuetapowa metoda otrzymania nanotlenku żelaza. Proces polega na sporządzeniu roztworu jonów żelaza ustaleniu jego pH na poziomie wartości 1,5. Roztwór pozostawia się w temperaturze ok. 55°C na czas 14 dni w celu zajścia procesu hydrolizy. Poprzez dalszą regulację temperatury i wartości pH, możliwe jest manipulowanie wielkością nanocząstek. Autorzy podają, iż otrzymano cząstki nanotlenku żelaza w rozmiarze od 2 do 500 nm.
Tlenek cyrkonu znalazł szerokie zastosowanie przede wszystkim w przemyśle barwiarskim. Materiał ten wykazuje świetne właściwości pokrywające cząstki pigmentów, dzięki czemu zabarwienie produktów jest trwałe. Ponadto, tlenek cyrkonu wykorzystywany jest w produkcji materiałów polerujących, gdyż cechują go wysoka twardość, odporność na ścieranie i niska przewodność cieplna. Materiał ten jest szeroko stosowany w przemyśle ceramicznym. Tlenek cyrkonu występujący w rozmiarach nanometrycznych wykazuje lepsze właściwości mechaniczne w porównaniu do formy makro, gdyż jest bardziej odporny na wysokie temperatury, które wpływają niszcząco na większość materiałów ceramicznych.
Znana jest, na przykład z opisu patentowego WO2003082742 metoda otrzymywania nanotlenku cyrkonu poprzez zmieszanie roztworu chlorku cyrkonylu sporządzonego w glikolu etylenowym z roztworem wodorotlenku sodu, w warunkach podwyższonej temperatury do ok. 150°C i ciągłego mieszania. Otrzymany osad wodorotlenku cyrkonu oddzielono poprzez dekantację i pozostawiono do ostudzenia w temperaturze pokojowej. Następnie, do osadu dodano wodę i poddano działaniu ultradźwięków przez ok. 15 minut. W ostatnim etapie supernatant znad osadu odwirowano otrzymując galaretowaty osad tlenku cyrkonu o rozmiarach cząstek od 80 do 300 nm. Niedoskonałością metody jest wieloetapowość procesu i konieczność stosowania organicznego rozpuszczalnika, jakim jest glikol etylenowy, który stanowi zagrożenie toksykologiczne dla organizmów żywych.
Tlenek miedzi, z uwagi na swoje brązowo-czarne zabarwienie, jest szeroko stosowany w przemyśle barwiarskim, głównie jako barwnik szkieł i porcelany. Może również pełnić rolę składnika past ściernych i polerujących. Tlenek miedzi charakteryzuje się wysoką przewodnością cieplną, dzięki czemu może pełnić funkcję nośnika ciepła. Rozdrobniony do postaci nanometrycznej wykazuje wyższą przewodność cieplną niż powszechnie stosowane nośniki ciepła.
PL 236 005 B1
W opisie patentowym WO2012155931 opisany jest sposób otrzymywania nanotlenku miedzi poprzez traktowanie oleinianu miedzi umieszczonego na szkiełku zegarkowym promieniowaniem mikrofalowym przez 15 minut. Następnie, zawartość szkiełka zegarkowego dwukrotnie przemyto acetonem i heksanem. Otrzymany osad zdyspergowano w heksanie, a w toku badań potwierdzono obecność nanocząstek tlenku miedzi o rozmiarze od 10 do 129 nm.
W publikacji M. A. Moghri Moazzen et al. pt. „Synthesis and Characterization of Nano-Sized Hexagonal and Spherical Nanoparticles of Zinc Oxide”, JNS 2 (2012) 295-300 przedstawiony został sposób otrzymywania nanometrycznego tlenku cynku.
Sposób prezentowany w publikacji polega na zmieszaniu roztworu soli cynku (dwuwodnego octanu cynku) z roztworem wodorotlenku sodu, filtracji i przemywaniu precypitatu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, jego suszeniu w 100°C przez 5 godzin i ostatecznie kalcynacji powstałego po suszeniu proszku prekursora tlenku w 250°C przez 3 godziny.
Z publikacji R. Al-Gaashani et al. pt. „XPS and optical studies of different morphologies of ZnO nanostructures prepared by microwave methods”, Ceramics International 39 (2013) 2283-2292, znane są trzy warianty metody otrzymywania nanocząstek tlenku cynku, pozwalające otrzymać nanoczastki, nanokwiaty oraz nanopręty ZnO:
- zmieszanie roztworu chlorku cynku z roztworem wodorotlenku sodu (1 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 2 minuty w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, filtrowanie i wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 10 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny i następnie jego kalcynacja w 300°C przez 2 godziny;
- zmieszanie roztworu azotanu cynku z roztworem wodorotlenku sodu oraz pirydyną (2 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 2 minuty w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 10 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny;
- zmieszanie roztworu octanu cynku z roztworem wodorotlenku sodu (1 h), umieszczenie zawiesiny w kolbie płaskodennej i ogrzewanie jej przez 5 minut („duration on/off”) w kuchence mikrofalowej Sanyo EM-G430 przy 1000 W, wirowanie zawiesiny (4000 rpm, 5 min), przemywanie osadu wodą dejonizowaną i alkoholem etylowym, suszenie osadu w 60°C przez 24 godziny i następnie jego kalcynacja w 500°C przez 2 godziny.
Z publikacji Thanakorn Wirunmongkol, Narongchai O-Charoen, and Sorapong Pavasupree, „Simple Hydrothermal Preparation of Zinc Oxide Powders Using Thai Autoclave Unit”, Energy Procedia 34 (2013) 801-807, znany jest sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku metodą hydrotermalną przy użyciu autoklawu, który polega na tym, że wodny roztwór 0,5 mol/dm3 Zn(NOs)2 · 6H2O miesza się z odpowiednią ilością 1 albo 5 mol/dm3 roztworu NaOH, w celu otrzymania stosunku molowego Zn(NO3)2 · 6H2O : NaOH równego 1 : 2 albo 1 : 10. pH mieszaniny reakcyjnej jest wysoce zasadowe pH ok. 14. Mieszaninę umieszcza się w autoklawie ze stali nierdzewnej wyłożonej teflonem, który został zbudowany na Rajamangala University of Technology Thanyaburi (RMUTT) w Tajlandii. Reakcję hydrotermalną prowadzono w 60°C przez 6 godzin. Otrzymany produkt filtrowano, przemywano wodą dejonizowaną i suszono. Produktem były mikrometryczne kryształy ZnO w postaci pryzmatów lub kwiatów (zbiory pryzmatów).
Z publikacji Katragadda Suresh Babu, et al. pt.: „Hydrothermal Synthesis of Hydrated Zinc Oxide Nanoparticles and its Characterization”, Chem Sci Trans., May 2013, 2(S1), pp S33-S36 znany jest sposób otrzymywania cząstek tlenku cynku polegający na zmieszaniu w formie stałej soli stanowiącej źródło jonów cynku oraz wodorotlenku sodu, a następnie rozpuszczeniu mieszaniny w wodzie. Zmieszanie surowców w formie stałej prowadzi do miejscowych reakcji topochemicznych i niekontrolowanego strącania wodorotlenku cynku już na powierzchni ziaren soli. Dodatkowo w prezentowanej metodzie zastosowano około 15-krotny nadmiar wodorotlenku sodu, co powoduje, że pH mieszaniny reakcyjnej osiąga wartość około 14.
Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi według wynalazku charakteryzuje się tym, że wodny roztwór soli azotanu (V) cynku, azotanu (V) żelaza (III), chlorku cyrkonylu lub siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu od 0,01 do 0,5 mol/dm3 miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu o stężeniu od 1 do 3 mol/dm3 w ilości stanowiącej stosunek molowy tego związku do jonów metalu od 0,5 : 1 do 2 : 1, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 60 minut w zamkniętym naczyniu
PL 236 005 B1 w reaktorze ciśnieniowym pod ciśnieniem od 1 do 20 bar, po czym filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy.
Proces polega na zmieszaniu wodnego roztworu soli metalu z wodnym roztworem wodorotlenku sodu. Następuje strącenie wodorotlenku metalu. Mieszaninę przenosi się do naczynia ze stali nierdzewnej, który można umieścić w reaktorze ciśnieniowym w celu zajścia dehydratacji i otrzymania tlenku metalu. Proces prowadzi się w temperaturach powyżej 100°C i w warunkach podwyższonego ciśnienia, które wytwarzane jest w wyniku ogrzania mieszaniny reakcyjnej.
Przedmiot wynalazku ilustrują następujące przykłady:
Przykład 1
Do 180 cm3 wodnego roztworu sześciowodnego azotanu (V) cynku o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cynku. Mieszaninę przeniesiono do zamkniętego naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 160°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 4 bary. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cynku, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 30°C, otrzymano proszek nanotlenku cynku o rozmiarach cząstek od 20 do 120 nm.
Przykład 2
Do 180 cm3 wodnego roztworu sześciowodnego azotanu (V) cynku o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cynku. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 200°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 14 barów. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cynku, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 30°C, otrzymano proszek nanotlenku cynku o rozmiarach od 20 do 80 nm.
Przykład 3
Do 180 cm3 wodnego roztworu dziewięciowodnego azotanu (V) żelaza (III) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 3 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku żelaza. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 160°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 4 bary. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku żelaza, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym. Po wysuszeniu w temperaturze 60°C, otrzymano proszek nanotlenku żelaza o rozmiarach około 50 nm.
Przykład 4
Do 180 cm3 wodnego roztworu ośmiowodnego chlorku cyrkonylu o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cyrkonu. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 120°C i utrzym ywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 1 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cyrkonu, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku cyrkonu o rozmiarach ok. 20 nm.
P rzy kła d 5
Do 180 cm3 wodnego roztworu ośmiowodnego chlorku cyrkonylu o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku cyrkonu. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 160°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 5 barów. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku cyrkonu, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku cyrkonu o rozmiarach ok. 30 nm.
Przykład 6
Do 180 cm3 wodnego roztworu pięciowodnego siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego
PL 236 005 B1 zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku miedzi. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 120°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 1 bar. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku miedzi, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną w ilości dwukrotnie większej w stosunku do początkowej objętości mieszaniny reakcyjnej. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku miedzi charakteryzujący się wydłużonymi cząstkami o rozmiarze ok. 50 nm.
Przykład 7
Do 180 cm3 wodnego roztworu pięciowodnego siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu 0,1 mol/dm3 dodano mieszając 18 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 2 mol/dm3, w wyniku czego zaobserwowano wytrącenie się wodorotlenku miedzi. Mieszaninę przeniesiono do naczynia ze stali nierdzewnej i umieszczono w reaktorze ciśnieniowym. Ogrzano ją do temperatury 200°C i utrzymywano w niej przez 30 minut. Po osiągnięciu zadanej temperatury, ciśnienie mieszaniny wynosiło 12 barów. W wyniku ogrzewania, otrzymano suspensję nanotlenku miedzi, którą następnie przefiltrowano na sączku nitrocelulozowym i przemyto wodą dejonizowaną. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C, otrzymano proszek nanotlenku miedzi o rozmiarach około 30 nm.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi, znamienny tym, że wodny roztwór soli azotanu (V) cynku, azotanu (V) żelaza (III), chlorku cyrkonylu lub siarczanu (VI) miedzi (II) o stężeniu od 0,01 do 0,5 mol/dm3 miesza się z wodnym roztworem wodorotlenku sodu o stężeniu od 1 do 3 mol/dm3 w ilości stanowiącej stosunek molowy tego związku do jonów metalu od 0,5 : 1 do 2 : 1, a następnie taką mieszaninę ogrzewa się od temperatury 100° do 250°C i utrzymuje się w tej temperaturze od 1 minuty do 60 minut w zamkniętym naczyniu w reaktorze ciśnieniowym pod ciśnieniem od 1 do 20 bar, po czym filtruje się, a otrzymany osad przemywa wodą i suszy.
PL405139A 2013-08-26 2013-08-26 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi PL236005B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405139A PL236005B1 (pl) 2013-08-26 2013-08-26 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405139A PL236005B1 (pl) 2013-08-26 2013-08-26 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL405139A1 PL405139A1 (pl) 2015-03-02
PL236005B1 true PL236005B1 (pl) 2020-11-30

Family

ID=52574515

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL405139A PL236005B1 (pl) 2013-08-26 2013-08-26 Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236005B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL405139A1 (pl) 2015-03-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Vinogradov et al. Low-temperature sol–gel synthesis of crystalline materials
Kandiban et al. Synthesis and characterization of MgO nanoparticles for photocatalytic applications
Nilavazhagan et al. Effect of an alkali hydroxide concentration on the structural, optical, and surface morphological properties of ZnO nanoparticles.
AU2012340368B2 (en) Mesoporous titanium dioxide nanoparticles and process for their production
WO2014181346A3 (en) A process for manufacturing of boehmite particulate material
Babaei Darani et al. Synthesis and characterization of two green nano pigments based on chromium oxide
Mahata et al. Synthesis of TiO 2 nanoparticles by hydrolysis and peptization of titanium isopropoxide solution
CN115837274A (zh) Pt掺杂的复合无机金属氧化物纳米颗粒、其制备方法及应用
Narayan et al. Role of particle size in visible light photocatalysis of Congo Red using TiO2·[ZnFe2O4] x nanocomposites
PL236005B1 (pl) Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi
KR101763357B1 (ko) 루타일 이산화티탄 분말의 제조방법
CN101948129B (zh) 外电场诱导制备ZnO纳米粒子的方法及其装置
PL236006B1 (pl) Sposób otrzymywania nanostrukturalnego tlenku cynku, żelaza, cyrkonu albo miedzi w polu promieniowania mikrofalowego
Muñiz-Serrato et al. Nanostructuring anatase through the addition of acetic acid by the sol–gel low temperature aqueous processing
CN107915254B (zh) 一种纳米二氧化钛粉体的制备方法
Nath et al. Study on the Rietveld analysis for synthesized zinc oxide nanoparticles
Wattanawikkam et al. Optical, dielectric and photocatalytic properties of perovskite ZnTiO 3 nanoparticle synthesized by sonochemical process
Razali et al. Synthesis of CuO and ZnO nanoparticles and CuO doped ZnO nanophotocatalysts
Bashiri et al. Influence of hydrolysis rate on properties of nanosized TiO2 synthesized via sol-gel hydrothermal
Pavani et al. ZnO nanostructures: simple routes of synthesis
Ali et al. Proposed industrial scale setup for production of ZnO nanoparticles using wet chemical synthesis method
Pookmanee et al. The Characterization of Bismuth Vanadate Powder Synthesized by a Modified Microwave Method
Pulit-Prociak et al. Effect of process parameters on the size and shape of nano-and micrometric zinc oxide
RU2603788C1 (ru) Способ получения наностержней диоксида гафния
Onoda et al. Synthesis of cerium phosphate white pigments from cerium oxalate