PL235072B1 - Sposób wytwarzania materiału uszorstniającego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania materiału uszorstniającego, przeznaczonego szczególnie do posypywania nawierzchni dróg i chodników w okresie zimowym dla uszorstnienia lodu oraz zlodowaciałego i ubitego śniegu.

Znany jest sposób wytwarzania materiału uszorstniającego polegający na dodaniu żelazocyjanku potasu jako środka antyzbrylającego do wydobytej soli z kopalni Kłodawa lub innej soli drogowej. Materiał ten skuteczny jest do temperatury około -7°C.

Znane są sposoby wytwarzania materiału uszorstniającego polegające na zmieszaniu soli z piaskiem o uziarnieniu do 2 mm.

Znane są materiały uszorstniające w postaci drobnego gryzu, żwiru, a także żużlu wielkopiecowego i żużli kotłowych o uziarnieniu, najczęściej do 4 mm.

Znane są sposoby wytwarzania materiału uszorstniającego zawierającego odpady z przemysłu drzewnego w postaci trocin lub specjalnie mielonych skorup orzechów kokosowych.

Sól stosowana jako materiał uszorstniający do odladzania dróg i chodników oddziałuje toksycznie na gleby, wody gruntowe oraz wzrost roślin. Piasek natomiast zatyka często studzienki kanalizacyjne podczas wiosennych roztopów i nie przywraca wystarczająco przyczepności podczas silnych mrozów. Stosowanie żwiru często powoduje gwałtowne odpryskiwanie go spod kół samochodów, co może niszczyć karoserie, a nawet szyby, a także może zagrażać bezpieczeństwu przechodniom.

Wszystkie materiały mineralne wymagają starannego zebrania po okresie zimowym, gdyż nie są biodegradowalne i stanowią poważne obciążenie dla kanalizacji ulicznej prowadząc bardzo szybko do jej zatykania.

Odpady z przemysłu drzewnego w postaci trocin lub specjalnie mielonych skorup orzechów kokosowych, choć posiadają małą gęstość właściwą i nasypową oraz biodegradowalność, to jednak stosunkowo szybko tracą zdolność uszorstniania, co skutkuje niską skutecznością antypoślizgową wynikającą z szybkiego pokrywania poszczególnych ziaren warstwą filmu lodowego i wkomponowywania ich w podstawową warstwę lodowo-śniegową.

Istota sposobu wytwarzania materiału uszorstniającego polega na tym, że jako materiał biodegradowalny stosuje się drewno, które impregnuje się roztworem chlorku sodu lub chlorku wapnia lub mocznika lub roztworem mieszaniny chlorków w stosunku wagowym chlorku sodu do chlorku wapnia w zakresie 1,00:0,01-1,00:2,00, aż do nasycenia tymi związkami środków odladzających do co najmniej 10% wagowych w stosunku do masy suchego drewna. Następnie suszy się do stanu powietrzno-suchego, po czym rozdrabnia się do uziarnienia 3-20 mm. Korzystnie jest, gdy drewnem są dwuletnie łozy wierzby wiciowej z gatunku Salix viminalis, które ścięte na przełomie października i listopada, suszy się w temperaturze otoczenia do uzyskania wilgotności 20-40% wagowych, po czym rozdrabnia się na zrębki o długości 3-5 cm.

Sposób wytwarzania materiału uszorstniającego według wynalazku pozwala wytworzyć materiał uszorstniający, który łączy w sobie skuteczność działania odladzających środków chemicznych o małym ciężarze właściwym i biodegradowalności materiałów organicznych. Drewniane zrębki nasączone środkiem odladzającym, nie tylko roztapiają warstwę lodowo-śniegową, ale i z racji małego ciężaru właściwego, pozostając na powierzchni ubitej warstwy lodowo-śniegowej, dodatkowo ją uszorstniają. Związki chemiczne zmagazynowane w pustkach przestrzeni wewnątrzkomórkowych drewna, w tym witek wierzbowych, po rozsypaniu materiału wytworzonego sposobem według wynalazku na śliskich nawierzchniach ulegają powolnemu uwalnianiu, co zapewnia ich przedłużoną aktywność odladzającą na uszorstnianej nawierzchni lodowo-śniegowej. Sposób według wynalazku znacznie ogranicza ilość chlorków jako środka odladzającego, w porównaniu do ilości chlorków używanych według znanych sposobów, natomiast zastosowanie mocznika jako środka odladzającego pozwala wyeliminować toksyczne działanie soli drogowej.

P r z y k ł a d 1

Dwuletnie łozy wierzby wiciowej z gatunku Salix viminalis ścięte na przełomie listopada i grudnia suszy się w temperaturze otoczenia, aż do uzyskania wilgotności 35% wagowych, po czym rozdrabnia się na zrębki o długości 4 cm. Zrębki poddaje się impregnacji bezciśnieniowej przez zanurzenie na okres 48 godzin w nasyconym roztworze chlorku sodu o temperaturze 20°C. Zaimpregnowane zrębki poddaje się odsączaniu na sitach o oczkach 1,5 x 1,5 cm wykonanych ze stali nierdzewnej przez okres 6 godzin.

PL 235 072 B1

Odsączone zrębki umieszcza się w suszarni tunelowej na tacach w warstwach o grubości 6 cm i następnie suszy zimnym powietrzem przez okres 24 godzin, aż do osiągnięcia stanu powietrzno-suchego. Wysuszone zrębki rozdrabnia się w młynie Żarnowym na materiał o uziarnieniu do 12 mm.

P r z y k ł a d 2

Jednoroczne łozy wierzby wiciowej z gatunku Salix viminalis ścina się na przełomie października i listopada, tnie na zrębki o długości 7 cm i umieszcza na tacach suszarniczych w warstwach o grubości 6 cm. Tace suszarnicze ze zrębkami magazynuje się pod zadaszeniem w przewiewnych wiatach przez okres 3 miesięcy. Zrębki będące w stanie powietrzno-suchym poddaje się impregnacji bezciśnieniowej przez zanurzenie na okres 48 godzin w nasyconym roztworze o temperaturze 20°C. Zaimpregnowane zrębki odsącza się na sitach o oczkach 1,5 x 1,5 cm wykonanych ze stali nierdzewnej przez okres 6 godzin. Odsączone zrębki umieszcza się w suszarni tunelowej na tacach w warstwach o grubości 6 cm i następnie suszy zimnym powietrzem przez okres 24 godzin, aż do osiągnięcia stanu powietrzno-suchego. Wysuszone zrębki rozdrabnia się w młynie Żarnowym na materiał o uziarnieniu do 12 mm.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania materiału uszorstniającego z naturalnych materiałów biodegradowalnych i z mineralnych środków odladzających w postaci chlorku sodu lub chlorku wapnia lub mocznika lub roztworu mieszanin tych związków, znamienny tym, że jako materiał biodegradowalny stosuje się drewno, które impregnuje się roztworem chlorku sodu lub chlorku wapnia lub mocznika lub roztworem mieszaniny chlorków w stosunku wagowym chlorku sodu do chlorku wapnia w zakresie 1,00 : 0,01-1,00 : 2,00, aż do nasycenia związkami środków odladzających do co najmniej 10% wagowych w stosunku do masy suchego drewna, a następnie suszy się do stanu powietrzno-suchego, po czym rozdrabnia się do uziarnienia 3-20 mm.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że drewnem są dwuletnie łozy wierzby wiciowej z gatunku Salix viminalis, które ścięte na przełomie października i listopada, suszy się w temperaturze otoczenia do uzyskania wilgotności 20-40% wagowych, po czym rozdrabnia się na zrębki o długości 3-5 cm.