PL232227B1 - Fotel z rozkładanymi podłokietnikami - Google Patents

Abstract

Fotel zawierający ramę siedziska i ramę oparcia z zamocowanymi do nich płytami oraz podłokietniki, charakteryzuje się tym, że w dwóch równoległych bokach (3) ramy siedziska (1), mających w przekroju poprzecznym kształt zamkniętych profili, osadzone są przesuwnie z obu stron wsporniki (4). Każda para wsporników połączona jest ze sobą poprzeczką, do której zamocowana jest odchylnie zewnętrzna płyta (7) łącząca się odchylnie z wewnętrzną płytą (8), która jest zamocowana odchylnie do boku ramy siedziska. Bok (3) ramy siedziska składa się z dwóch kształtowników o zamkniętych profilach usytuowanych względem siebie równolegle i połączonych ze sobą nierozłącznie. Do zewnętrznej płyty zamocowana jest za pośrednictwem podpory, odchylnie noga (11). Zawiasy (6) łączące zewnętrzną płytę z poprzeczką znajdują się w pewnej odległości od krawędzi zewnętrznej tej płyty.

Description

Przedmiotem wynalazku jest fotel z rozkładanymi podłokietnikami, który jest przekształcalny w leżankę.

Znane są fotele przekształcalne w leżankę, które zawierają oparcie zamocowane odchylnie do korpusu fotela lub siedziska. Za pomocą określonych mechanizmów oparcie może przyjąć poziome położenie. Z polskiego opisu patentowego 209017 znany jest mechanizm do zmiany pozycji podłokietnika w meblu do siedzenia przekształcanego w mebel do leżenia. Mechanizm ma podstawę zamocowaną do korpusu mebla, do której jest zamocowany sworzeń z obrotowo osadzonym na nim ceownikiem zamocowanym do korpusu podłokietnika. Po obu stronach sworznia do podstawy umocowane są czopy zakończone fazami zazębiającymi się z otworami wykonanymi w ceowniku. Podłokietnik może przyjąć pozycję pionową lub poziomą.

Fotel z rozkładanymi podłokietnikami według wynalazku posiadający ramę siedziska oraz ramę oparcia charakteryzuje się tym, że w dwóch równoległych bokach ramy siedziska, mających w przekroju poprzecznym kształt zamkniętych profili, osadzone są przesuwnie z obu przeciwległych stron wsporniki. Każda para wsporników połączona jest ze sobą nierozłącznie poprzeczką, do której zamocowana jest odchylnie zewnętrzna płyta łącząca się odchylnie z wewnętrzną płytą. Wewnętrzna płyta z kolei jest zamocowana odchylnie do boku ramy siedziska. Bok ramy siedziska, w którym osadzone są przesuwnie wsporniki składa się z dwóch kształtowników usytuowanych względem siebie równolegle i połączonych ze sobą nierozłącznie. Do zewnętrznej płyty zamocowana jest, za pośrednictwem podpory, odchylnie noga ze sprężyną. Zawiasy łączące zewnętrzną płytę z poprzeczką znajdują się w pewnej odległości od krawędzi zewnętrznej pyty. Stelaż fotela pokryty jest pianką z tworzywa sztucznego i materiałem tapicerskim. W położeniu rozłożonym fotela zewnętrzne płyty, wewnętrzne płyty i płyta siedziska usytuowane są poziomo w jednej płaszczyźnie tworząc, łącznie z ich pokryciami, leżankę. W celu złożenia i uzyskania fotela z podłokietnikami należy z każdej strony nadusić koniec leżanki oraz przesunąć do oporu. Okazuje się, że w tym skrajnym położeniu płyty wewnętrznej i płyty zewnętrznej podpartej poprzeczką z wspornikami, następuje samorzutne zablokowanie podłokietnika. Nacisk na podłokietnik z góry lub z boku nie powoduje zmiany jego położenia i nie potrzeba dodatkowej blokady. Jedynie uchwycenie zewnętrznego końca podłokietnika umożliwia jego przesuwanie i rozłożenie podłokietnika do uzyskania poziomego ułożenia płyt tworzącego miejsce do leżenia. Podczas rozkładania podłokietnika sprężyna połączona z nogą powoduje ustawienie tej nogi prostopadle do zewnętrznej płyty. W razie potrzeby fotel może mieć rozłożony tylko jeden podłokietnik.

Fotel z rozkładanymi podłokietnikami według wynalazku charakteryzuje się prostą i niezawodną w działaniu budową umożliwiającą uzyskanie miejsca do leżenia lub spania. Zmiana jego funkcji jest łatwa i nie wymaga wysiłku. Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie stelaż fotela w widoku z przodu, fig. 2 przedstawia ramę siedziska w widoku z góry, którego wsporniki są wysunięte z ramy siedziska, fig. 3 - połączenie nogi z płytą zewnętrzną, fig. 4 - fotel złożony, fig. 5 - fotel w położeniu rozłożonym.

Fotel zawiera metalową ramę siedziska 1 i metalową ramę oparcia 2, które są połączone ze sobą. W dwóch równoległych bokach 3 ramy siedziska, mających w przekroju poprzecznym kształt zamkniętych profili, osadzone są przesuwnie z obu stron wsporniki 4. Do każdej pary wsporników przyspawana jest prostopadle poprzeczka 5, która łączy te wsporniki. Do poprzeczki zamocowana jest odchylnie za pomocą zawiasów 6 zewnętrzna płyta 7. Płyta ta połączona jest zawiasami 6 z wewnętrzną płytą 8. Wewnętrzna płyta połączona jest zawiasami 6 z bokiem 9 ramy siedziska. Bok 3 ramy siedziska składa się z dwóch identycznych kształtowników o zamkniętym profilu usytuowanych obok siebie i pospawanych ze sobą. Obie pary wsporników 4 są osiowo względem siebie przesunięte i osadzone przesuwnie w różnych kształtownikach boków 3 ramy siedziska. Do zewnętrznej płyty 7 zamocowana jest podpora 10, w której na osi zamocowana jest odchylnie noga 11. Do nogi zamocowana jest sprężyna 12 połączona z podporą. Do ramy siedziska zamocowana jest płyta siedziska 13, a do ramy oparcia zamocowana jest płyta oparcia 14. Wszystkie płyty fotela wykonane są z materiału drewnopodobnego. W położeniu rozłożonym fotela obie zewnętrzne płyty 7 i wewnętrzne płyty 8 usytuowane są poziomo oraz podtrzymywane są przez poprzeczki 5 z wspornikami 4, nogi 11 i boki 9 ramy siedziska. Płyty te leżą na wspólnej płaszczyźnie z płytą siedziska 13. Skrajne krawędzie zewnętrznych płyt 7 znajdują się w pewnej odległości za poprzeczkami 5. Fotel mający w tym położeniu poszczególne elementy tworzy leżankę umożliwiającą leżenie lub spanie osoby dorosłej. W celu uzyskania fotela z podłokietnikami

PL 232 227 B1 należy nadusić na końcowy fragment leżanki, przy krawędzi zewnętrznej płyty, co powoduje podnoszenie się końców zewnętrznej płyty i wewnętrznej płyty w miejscu ich połączenia. Dalsze przesuwanie powoduje stopniowe składanie się tych płyt, jak przedstawiono na fig. 1 z jednej strony fotela. Noga połączona z zewnętrzną płytą opierając się o ramę siedziska pokonuje opór sprężyny i odchyla się. W skrajnym położeniu zostaje ukształtowany stabilny podłokietnik fotela. Identycznie postępuje się w celu uzyskania drugiego podłokietnika. Przekształcenie podłokietnika w poziomy fragment fotela sprowadza się do uchwycenia dolnej zewnętrznej krawędzi podłokietnika i stopniowe odsuwanie od fotela aż do oporu.

Wykaz oznaczeń

1. - rama siedziska

2. - rama oparcia

3. - bok

4. - wspornik

5. - poprzeczka

6. - zawias

7. - zewnętrzna płyta

8. - wewnętrzna płyta

9. - bok

10. - podpora

11. - noga

12. - sprężyna

13. - płyta siedziska

14. - płyta oparcia

Zastrzeżenia patentowe

Claims (4)

1. Fotel z rozkładanymi podłokietnikami, którego stelaż zawiera ramę siedziska i ramę oparcia z zamocowanymi do nich płytami oraz podłokietniki, znamienny tym, że w dwóch równoległych bokach (3) ramy siedziska (1), mających w przekroju poprzecznym kształt zamkniętych profili, osadzone są przesuwnie, z obu przeciwległych stron wsporniki (4) i każda para wsporników połączona jest ze sobą nierozłącznie poprzeczką (5), do której zamocowana jest odchylnie zewnętrzna płyta (7) łącząca się odchylnie z wewnętrzną płytą (8), która z kolei jest zamocowana odchylnie do boku (9) ramy siedziska.

2. Fotel według zastrz. 1, znamienny tym, że bok (3) ramy siedziska składa się z dwóch kształtowników o zamkniętych profilach usytuowanych względem siebie równolegle i połączonych ze sobą nierozłącznie.

3. Fotel według zastrz. 1, znamienny tym, że do zewnętrznej płyty (7) zamocowana jest, za pośrednictwem podpory (10), odchylnie noga (11).

4. Fotel według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiasy (6) łączące zewnętrzną płytę (7) z poprzeczką (5) znajdują się w pewnej odległości od krawędzi zewnętrznej tej płyty.