PL232154B1 - Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi - Google Patents

Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi

Info

Publication number
PL232154B1
PL232154B1 PL419844A PL41984416A PL232154B1 PL 232154 B1 PL232154 B1 PL 232154B1 PL 419844 A PL419844 A PL 419844A PL 41984416 A PL41984416 A PL 41984416A PL 232154 B1 PL232154 B1 PL 232154B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
membrane
nanotubes
solvent
titanate nanotubes
membranes
Prior art date
Application number
PL419844A
Other languages
English (en)
Other versions
PL419844A1 (pl
Inventor
Sylwia Mozia
Dominika Darowna
Agata Markowska-Szczupak
Waldemar Antoni MORAWSKI
Waldemar Antoni Morawski
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL419844A priority Critical patent/PL232154B1/pl
Publication of PL419844A1 publication Critical patent/PL419844A1/pl
Publication of PL232154B1 publication Critical patent/PL232154B1/pl

Links

Landscapes

  • Separation Using Semi-Permeable Membranes (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi. Proponowane membrany mogą znaleźć w szczególności zastosowanie w procesach oczyszczania wody i ścieków.
Membrany stosowane w procesach ciśnieniowych, takich jak mikrofiltracja (MF) i ultrafiltracja (UF) mogą być wykonane z różnych polimerów, np. polieterosulfonu (PES), polisulfonu (PSU), poli(fluorku winylidenu) (PVDF) i in. Membrany z PES charakteryzują się dobrą wytrzymałością w szerokim zakresie temperatur (z reguły do 95°C) i pH (z reguły 2,5-12) oraz dobrą wytrzymałością mechaniczną. Wykazują jednak niską hydrofilowość, co przekłada się na niską przepuszczalność wody i ich znaczną podatność na blokowanie zanieczyszczeniami organicznymi zawartymi w nadawie (roztworze zasilającym). Membrany stosowane w procesach ciśnieniowych, takich jak MF i UF, są ponadto narażone na zjawisko biofoulingu, tj. rozwoju biofilmu na ich powierzchni.
W celu ograniczenia blokowania membran poddaje się je różnym modyfikacjom, między innymi polegającym na wprowadzeniu w ich strukturę nanomateriałów.
Wykorzystując nanorurki węglowe E. Celik, H. Park, H. Choi, H. Choi (Water Res. 45 (2011) 274-282) osiągnęli podwyższenie strumienia permeatu i spowolnienie tempa blokowania membrany z PES. W publikacji autorstwa N. Phao, E. N. Nxumalo, B. B. Mamba, S. D. Mhlanga (Phys. Chem. Earth 66 (2013) 148-156) opisano zastosowanie membran z PES modyfikowanych nanorurkami węglowymi domieszkowanymi azotem. Opracowane membrany charakteryzowały się wyższym strumieniem permeatu i ograniczoną podatnością na blokowanie. Podobne wyniki uzyskano modyfikując membranę z PES za pomocą nanocząstek srebra (A. Ananth, G. Arthanareeswaran, A.F. Ismail, Y.S. Mok, T. Maatsura, Colloid Surface A (2014) 451, 151-160). Nanocząstki srebra użyte zostały również przez M. S. Mauter, Y. Wang, K. C. Okemgbo, C. O. Osuji, E. P. Giannelis, M. Elimelech (ACS Appl. Mater. Interfaces 3 (8) (2011) 2861-2868), a także przez M. C. Cruz, G. Ruano, M. Wolf, D. Hecker, E. C. Vidaurre, R. Schmittgens, V. Beatriz Rajal (Chem. Eng. Res. Des. 94 (2015) 524-537) oraz D. Y. Koseoglu-Imer, B. Kose, M. Altinbas, I. Koyuncu (J. Membrane Sci. 428 (2013) 620-628) w celu ograniczenia biofoulingu (rozwoju biofilmu na powierzchni membran).
Ponadto membrany z PES modyfikowano za pomocą SiO2 (J. Huang, K. Zhang, K. Wang, Z. Xie, B. Ladewig, H. Wang, J. Membrane Sci. (2012) 423-424, 363-370), AI2O3 (J.C. Mierzwa, V. Arieta, M. Verlage, J. Carvalho, C.D. Vecitis, Desalination (2013) 314, 147-158; M. Homayoonfal, M. R. Mehrnia, S. Rahmani, Y. M. Mojtahedi, J. Ind. Eng. Chem. 22 (2015) 357-367), nanorurek haloizytowych (H. Yu, Y. Zhang, X. Sun, J. Liu, H. Zhang, Chem. Eng. J. (2014) 237, 322-328; Y. Chen, Y. Zhang, H. Zhang, J. Liu, C. Song, Chem. Eng. J. 365 (2015) 70-78), nanocząstek ZnO (H. Rajabi, N. Ghaemi, S. S. Madaeni, P. Daraei, B. Astinchap, S. Zinadini, S. H. Razavizadeh, Appl. Surf. Sei. (2015) 349, 66-77; H. Isawi, M. H. El-Sayed, X. Feng, H. Shawky, M. S. Abdel Mottaleb, Appl. Surf. Sei. 385, 2016, 268-281), nanocząstek selenu i miedzi (N. Akar, B. Asar, N. Dizge, I. Koyuncu, J. Membrane Sei. 437 (2013) 216-226) i in.
W literaturze przedmiotu opisane jest również otrzymywanie membran modyfikowanych nanorurkami tytanowymi (tj. o strukturze TiO2) lub tytanianowymi. Oba rodzaje nanorurek oznaczane są zwykle akronimem TNT. Nanorurki takie stosowano m.in. do modyfikacji membran polieterosulfonowych dedykowanych do odsalania wody metodą próżniowej destylacji membranowej (H. Abdallah, A. F. Moustafa, A. A. AlAnezi, H.E.M. El-Sayed, Desalination 346 (2014) 30-36). Wg opisanej metody najpierw rozpuszczono 5%mas. tetrametylsiloksanu w acetonitrylu i dodano 5%mas. nanorurek tytanowych. Osobno rozpuszczono 10%mas. PES w N-metylopirolidonie, a następnie mieszano go z roztworem zawierającym TNT. Tak przygotowany roztwór błonotwórczy wylewano na płytce szklanej za pomocą aplikatora i zanurzano całość w kąpieli wodnej w wodzie destylowanej. Również w pracy M. Shaban, H. AbdAllah,
L. Said, H. S. Hamdy, A. A. Khalek (Chem. Eng. Res. Des. 95 (2015) 307-316) opisano metodę inwersji faz, lecz wykorzystując jako roztwór błonotwórczy mieszaninę zawierającą 10% mas. PES, 0,5% dodecylosiarczan sodu i odpowiednią ilość TNT otrzymanych metodą hydrotermalną w N-metylopirolidonie. Natomiast w pracy R. J. Gohari, W. J. Lau, E. Halakoo, A. F. Ismail, F. Korminouri, T. Matsuura,
M. S. J. Gohari, Md. N. K. Chowdhury, (New J. Chem. 39 (2015) 8263-8272) opisano otrzymywanie membran z PES modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi do usuwania arsenu z wody. Na początku rozpuszczono związek porotwórczy poliwinylopirolidon w N-metylopirolidonie i dodano TNT otrzymane metodą hydrotermalną. Mieszaninę tę poddawano działaniu ultradźwięków przez 12 h, po czym dodano do niej PES w formie granulatu, utrzymując temperaturę 60°C. Tak przygotowany rozwór błonotwórczy
PL 232 154 B1 ponownie poddawano działaniu ultradźwięków, a następnie wylewano na szklanej płytce za pomocą aplikatora. Całość pozostawiono na 30 sekund na powietrzu do odparowania rozpuszczalnika, po czym zanurzono w kąpieli w wodzie dejonizowanej. TNT znalazły również zastosowanie do otrzymywania membran fotokatalitycznych (K. Fischer, R. Glaser, A. Schulze, Appl. Catal. B-Environ. (2014) 160-161, 456-464). W pracy tej opisano wytwarzanie nanorurek za pomocą anodowania wcześniej naniesionej na membranę warstwy tytanu.
Oprócz polieterosulfonu wykorzystuje się również inne polimery: polieteroimid (A. Sumisha, G. Arthanareeswaran, A. F. Ismail, D. P. Kumarc, M. V. Shankarc, RSC Adv., 2015, 5, 39464-39473) polibenzimidazol i poli(2,6-dimetylo-1,4-fenylenotlenek) (V. Giel, B. Galajdova, D. Popelkova, J. Kredatusova, M. Trchova, E. Pavlova, H. Beneś, R. Valek, J. Peter, Desalin. Water Treat. 56, 12 (2015) 3285-3293) polisulfon i chitozan (R. Kumar, A. M. Isloor, A.F. Ismail, S. A. Rashid, A. Al Ahmed, Desalination 316 (2013) 76-84) i inne.
Membrany modyfikowane TNT opisano również w patentach: CN101717984 L. Zixia, X. Kefeng, X. Hua, Z. Haoli, Method for preparing titanium dioxide nanotube membrane przedstawia otrzymywanie membran modyfikowanych TNT metodą elektrolitycznego utleniania; CN104028121 W. Hong, X. Quingping, J. Zhongyi, G. Yunying, L. Congdi, L. Tianyu, S. Yue, Sulfonated polyether ether ketone-aminomodified titanium nanotube hybrid membrane and preparation and application thereof opisuje wytwarzanie membran z amino-modyfikowanych nanorurek tytanowych i sulfonowanego poli(eteroeteroketonu), natomiast CN101684566 Z. Ge, Titanium dioxide nanometer membrane and preparation method thereof przedstawia otrzymywanie membran za pomocą utleniania anodowego, a następnie elektrochemicznego osadzania tlenku miedzi.
Brak jest natomiast w literaturze informacji o otrzymywaniu membran ultrafiltracyjnych o podwyższonej odporności na blokowanie przez substancje organiczne oraz o podwyższonej odporności na rozwój biofilmu, wytwarzanych metodą inwersji faz z polieterosulfonu, N,N-dimetyloformamidu (DMF) oraz nanorurek tytanianowych otrzymanych metodą hydrotermalną.
Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi, według wynalazku, metodą inwersji faz - wariant mokry, z użyciem polieterosulfonu, charakteryzuje się tym, że polieterosulfon w ilości 10-20% masowych miesza się z rozpuszczalnikiem w postaci N,N-dimetyloformamidu oraz nanorurkami tytanianowymi jako modyfikatorem w ilości od 2 do 10% masowych w stosunku do polieterosulfonu. Stosuje się nanorurki tytanianowe otrzymane metodą hydrotermalną, o średnicy wewnętrznej w zakresie 2,8 nm-4,6 nm, a zewnętrznej 6,4 nm-9,1 nm, o powierzchni właściwej Sbet = 370-390 m2/g. Wykorzystując metodę inwersji faz jako nierozpuszczalnik stosuje się wodę destylowaną. W celu wymieszania nanorurek tytanianowych z rozpuszczalnikiem oraz polimerem stosuje się ultradźwięki.
Zaletą sposobu według wynalazku jest otrzymanie membran o podwyższonej odporności na blokowanie przez substancje organiczne oraz podwyższonej odporności na rozwój biofilmu dzięki czemu znacznie ogranicza się zjawisko blokowania membrany przez związki organiczne zawarte w nadawi e (roztworze zasilającym) oraz uzyskuje znaczną poprawę właściwości antybakteryjnych membrany.
Sposób według wynalazku bliżej objaśniony jest w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1
Membranę PES15/TNT2% otrzymano w następujący sposób. Membranę wytworzono metodą inwersji faz (wariant mokry) używając polieterosulfonu w postaci granulatu, N,N-dimetyloformamidu (DMF) jako rozpuszczalnika polimeru, wody destylowanej jako nierozpuszczalnika oraz nanorurek tytanianowych (TNT) jako modyfikatora.
Nanorurki tytanianowe otrzymano metodą hydrotermalną z ditlenku tytanu Aeroxide® TiO2 P25 na podstawie metodyki podanej w S. Mozia, E. Borowiak-Paleń, J. Przepiórski, B. Grzmil, T. Tsumura, M. Toyoda, J. Grzechulska-Damszel, A. W. Morawski, J. Phys. Chem. Solids 71(3) (2010) 263-272. Według tej metody do naczynia teflonowego odważono 1,5 g TiO2 i dodano roztworu 10 mol/dm3 NaOH, po czym mieszaninę poddano działaniu ultradźwięków, a następnie umieszczono ją w autoklawie na okres 24 h w temperaturze 130°C. Po zakończeniu obróbki hydrotermalnej otrzymany osad przemywano wodą ultraczystą (18,2 ΜΩ-cm w 25°C) i 0,1 mol/dm3 roztworem HCl, po czym go suszono w 80°C. Średnica wewnętrzna oraz zewnętrzna nanorurek wynosiła, odpowiednio, od 2,8 nm do 4,6 nm oraz od 6,4 nm do 9,1 nm, a powierzchnia właściwa Sbet = 370-390 m2/g.
W celu przygotowania roztworu błonotwórczego do szklanej butelki wprowadzono 168 mg TNT oraz 50 cm3 rozpuszczalnika. Roztwór poddano działaniu ultradźwięków przez 30 minut w celu dyspersji TNT w rozpuszczalniku. Następnie dodano 8,22 g PES i wprowadzono mieszadełko magnetyczne.
PL 232 154 B1
Szklaną butelkę szczelnie zamknięto. Polimer z rozpuszczalnikiem mieszano przez 24 h w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Po tym czasie mieszaninę ponownie poddano działaniu ultradźwięków przez 15 minut i pozostawiono do odgazowania. Tak przygotowaną mieszaninę wylano w postaci filmu o grubości 150 μm za pomocą aplikatora na szklanej płytce. Roztwór pozostawiono do odparowania na powietrzu przez okres ok. 10 sekund przed zanurzeniem w kąpieli wodnej (woda destylowana) o temperaturze 20 ± 2°C. Woda pełniła rolę nierozpuszczalnika. Gotową membranę pozostawiono na okres 24 h w wodzie destylowanej w celu wypłukania pozostałości rozpuszczalnika.
Do badań blokowania membrany zastosowano instalację do ultrafiltracji (UF) wyposażoną w moduł membranowy ze stali nierdzewnej, pompę tłokową i zbiornik nadawy. Ciśnienie regulowano za pomocą zaworu iglicowego. Roztwór zasilający kierowany był do modułu membranowego, gdzie ulegał podziałowi na dwa strumienie: permeat i retentat. Zastosowano ciśnienie transmembranowe AP = 1, 2 lub 3 bar i temperaturę nadawy równą 20 ± 1°C. Arkusz membrany o powierzchni 25 cm2 umieszczono w module membranowym. W trakcie procesu mierzono strumień permeatu przepływającego przez membranę podczas ultrafiltracji wody destylowanej (maksymalny strumień permeatu, Jmax) oraz roztworu surowiczej albuminy wołowej (BSA) o stężeniu 1 g/dm3 (Jbsa). Oznaczeń zawartości BSA w nadawie i permeacie dokonano mierząc stężenie ogólnego węgla organicznego za pomocą analizatora węgla organicznego.
Dla porównania przeprowadzono również badania membrany z PES przygotowanej według tego samego sposobu, lecz niezawierającej nanorurek tytanianowych (PES15/TNT0%).
Podczas ultrafiltracji roztworu BSA przez membranę PES15/TNT2% strumień permeatu obniżył się o 30% przy zastosowaniu AP = 1 bar, o 32% przy AP = 2 bar i o 41% przy AP = 3 bar w porównaniu ze strumieniem zmierzonym w odniesieniu do wody destylowanej (Jmax). Spadek ten był mniej zauważalny niż w przypadku zastosowania membrany niemodyfikowanej, gdzie strumień permeatu obniżył się o 65% przy AP = 1 bar, o 66% przy AP = 2 bar i o 71% przy AP = 3 bar. Wykazano ponadto wyższy stopień retencji albuminy wołowej przez membranę PES15/TNT2% (99,7%) niż przez membranę niemodyfikowaną PES15/TNT0% (94,5%).
P r z y k ł a d 2
Membranę PES15/TNT2% otrzymaną jak w przykładzie 1, poddano badaniom właściwości antybakteryjnych.
Badanie właściwości antybakteryjnych wykonywano w następujący sposób. W zlewce zawierającej 200 cm3 sterylnego bulionu odżywczego (BTL, Polska) umieszczano membranę o rozmiarze 2,5 cm x 2,5 cm. Całość zaszczepiano 0,5 cm3 24 h kultury bakterii Escherichia coli (szczep K12 (ACCT 25922)), której gęstość określono w skali McFarlanda jako 2,0 (co odpowiada gęstości 6,0 x 108, log10 = 8,78) komórek. Zlewkę umieszczano w cieplarce w temp. 37°C, zapewniając stałe mieszanie z prędkością 50 obr./min. Po 24 h pobierano 1 cm3 roztworu, a następnie dokonywano serii rozcieńczeń dziesiętnych w wodzie do rozcieńczeń (0,85% NaCl) i zaszczepiano na płytkach Petriego z agarem PCA (BTL, Polska). Płytki Petriego umieszczano w cieplarce na 24 h w temp. 37°C. Po upływie tego czasu liczono kolonie bakteryjne i określano liczbę bakterii jako CFU/ml.
Liczba kolonii E. coli w obecności membrany PES15/TNT2% wyniosła 2,5 x 105 (co odpowiada 5,4 log10 CFU/ml) i była niższa niż wyznaczona w obecności membrany niemodyfikowanej PES15/TNT0% (5,0 x 107, co odpowiada 9,1 log10 CFU/ml), a także niższa niż w przypadku próby ślepej nie zawierającej żadnej membrany (6,7 x 1010, co odpowiada 10,8 log10 CFU/ml).
P r z y k ł a d 3
Do badań właściwości antybakteryjnych zastosowano membranę PES15/TNT5% otrzymaną jak w przykładzie pierwszym, z tym że do szklanej butelki odważono 420 mg TNT i dodano 50 cm3 rozpuszczalnika, a po 30 minutach działania ultradźwięków dodano 7,96 g PES. Badania właściwości antybakteryjnych prowadzono wg sposobu przedstawionego w przykładzie 2.
Liczba kolonii E. coli w obecności membrany PES15/TNT5% wyniosła 7,0 x 104 (co odpowiada 4,85 log10 CFU/ml) i była niższa niż wyznaczona w obecności membrany niemodyfikowanej PES15/TNT0% (5,0 x 107, co odpowiada 9,1 log10 CFU/ml), a także niższa niż w przypadku próby ślepej nie zawierającej żadnej membrany (6,7 x 1010, co odpowiada 10,8 log10 CFU/ml).
PL 232 154 B1
P r z y k ł a d 4
Do badań właściwości antybakteryjnych zastosowano membranę PES20/TNT5% otrzymaną jak w przykładzie pierwszym, z tym, że do szklanej butelki odważono 594 mg TNT i dodano 50 cm3 rozpuszczalnika, a po 30 minutach działania ultradźwięków dodano 11,28 g PES. Badania właściwości antybakteryjnych prowadzono wg sposobu przedstawionego w przykładzie 2.
Liczba kolonii E. coli w obecności membrany PES20/TNT5% wyniosła 8,0 x 104 (co odpowiada 4,9 log10 CFU/ml) i była niższa niż wyznaczona w obecności membrany niemodyfikowanej PES15/TNT0% (5,0 x 107, co odpowiada 9,1 log10 CFU/ml), a także niższa niż w przypadku próby ślepej nie zawierającej żadnej membrany (6,7 x 1010, co odpowiada 10,8 log10 CFU/ml).
P r z y k ł a d 5
Do badań właściwości antybakteryjnych zastosowano membranę PES10/TNT10% otrzymaną jak w przykładzie pierwszym, z tym, że do szklanej butelki odważono 528 mg TNT i dodano 50 cm3 rozpuszczalnika, a po 30 minutach działania ultradźwięków dodano 4,75 g PES. Badania właściwości antybakteryjnych prowadzono wg sposobu przedstawionego w przykładzie 2.
Liczba kolonii E. coli w obecności membrany PES10/TNT10% wyniosła 1,0 x 104 (co odpowiada 4,0 log10 CFU/ml) i była niższa niż wyznaczona w obecności membrany niemodyfikowanej PES15/TNT0% (5,0 x 107, co odpowiada 9,1 log10 CFU/ml), a także niższa niż w przypadku próby ślepej nie zawierającej żadnej membrany (6,7 x 1010, co odpowiada 10,8 log10 CFU/ml).
Zastrzeżenia patentowe

Claims (4)

1. Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi, metodą inwersji faz - wariant mokry, z użyciem polieterosulfonu, znamienny tym, że polieterosulfon w ilości 10-20% masowych miesza się z rozpuszczalnikiem w postaci N,N-dimetyloformamidu oraz nanorurkami tytanianowymi jako modyfikatorem w ilości od 2 do 10% masowych w stosunku do polieterosulfonu.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się nanorurki tytanianowe otrzymane metodą hydrotermalną, o średnicy wewnętrznej w zakresie 2,8 nm - 4,6 nm, a zewnętrznej 6,4 nm - 9,1 nm, o powierzchni właściwej Sbet = 370-390 m2/g.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w metodzie inwersji faz jako nierozpuszczalnik stosuje się wodę destylowaną.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w celu wymieszania nanorurek tytanianowych z rozpuszczalnikiem oraz polimerem stosuje się ultradźwięki.
PL419844A 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi PL232154B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL419844A PL232154B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL419844A PL232154B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL419844A1 PL419844A1 (pl) 2018-06-18
PL232154B1 true PL232154B1 (pl) 2019-05-31

Family

ID=62554093

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL419844A PL232154B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL232154B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL235250B1 (pl) * 2018-02-02 2020-06-15 Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie Sposób otrzymywania roztworu błonotwórczego do wytwarzania membran polimerowych o podwyższonej odporności na blokowanie przez substancje organiczne oraz podwyższonej przepuszczalności wody

Also Published As

Publication number Publication date
PL419844A1 (pl) 2018-06-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Shahabi et al. Synthesis and characterization of novel g-C3N4 modified thin film nanocomposite reverse osmosis membranes to enhance desalination performance and fouling resistance
Yu et al. Development of a hydrophilic PES ultrafiltration membrane containing SiO2@ N-Halamine nanoparticles with both organic antifouling and antibacterial properties
Mollahosseini et al. The effect of silver nanoparticle size on performance and antibacteriality of polysulfone ultrafiltration membrane
CN105195025B (zh) 采用载银纳米复合材料制备抗菌抗污染超滤膜的方法
Safarpour et al. Preparation of a novel polyvinylidene fluoride (PVDF) ultrafiltration membrane modified with reduced graphene oxide/titanium dioxide (TiO2) nanocomposite with enhanced hydrophilicity and antifouling properties
Orooji et al. Preparation of anti-adhesion and bacterial destructive polymeric ultrafiltration membranes using modified mesoporous carbon
Thuyavan et al. Preparation and characterization of TiO2-sulfonated polymer embedded polyetherimide membranes for effective desalination application
Rostam et al. Antibacterial surface modified of novel nanocomposite sulfonated polyethersulfone/polyrhodanine membrane
Yogarathinam et al. Concentration of whey protein from cheese whey effluent using ultrafiltration by combination of hydrophilic metal oxides and hydrophobic polymer
US20110024355A1 (en) Antimicrobial membranes
CN102573501A (zh) 银-氧化锌纳米复合物
CN102443187B (zh) 一种利用亲水改性无机填料作为致孔剂制备多孔膜的方法
WO2018070616A1 (ko) 술폰화된 탄소나노튜브 및 술폰화된 그래핀 옥사이드를 포함하는 친수성 분리막 제조용 고분자 조성물
Pereira et al. Preparation of polysulfone-based PANI–TiO 2 nanocomposite hollow fiber membranes for industrial dye rejection applications
CN102728240A (zh) 一种新型聚偏氟乙烯膜及其制备方法和应用
CN111974231B (zh) 一种表面改性抗污染纳滤膜的制备方法
CN107670515A (zh) 一种高亲水性无机‑有机杂化抗菌超滤膜及其制备方法
Rameesha et al. Efficacy of MOF-199 in improvement of permeation, morphological, antifouling and antibacterial characteristics of polyvinylidene fluoride membranes
Mozia et al. Polyethersulfone ultrafiltration membranes modified with hybrid Ag/titanate nanotubes: Physicochemical characteristics, antimicrobial properties, and fouling resistance
PL232154B1 (pl) Sposób otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi
Raval et al. Chitosan-zinc oxide supramolecular assembly over Polysulfone ultrafiltration membrane for antifungal membrane surface formation
Muhammad et al. Silver nanoparticles decorated polyhedral oligomeric silsesquioxane nanocages as an effective nanoadditive for improved structural and biological properties of poly (vinylidene fluoride-co-hexafluoropropylene) nanofiltration membrane
WO2018030596A1 (ko) 술폰화된 무기 입자를 포함하는 친수성 분리막 제조용 고분자 조성물
Li et al. Fabrication of phenolic resin based desalting membrane with ordered mesostructure and excellent chlorine resistance
Rezaee et al. Evaluation of a nanohybrid membrane (PSF/ZnO) efficiency in natural organic matter removal from water