PL230250B1 - Regulowany podłokietnik krzesła - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest regulowany podłokietnik krzesła stosowany w szczególności w krzesłach biurowych, umożliwiający dostosowanie rozstawu nakładek do preferencji osoby siedzącej.

Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia patentowego numer LJS6176550, w którym przedstawiono konstrukcję z regulowaną nakładką podłokietnika. Konstrukcja tego podłokietnika do foteli zawiera korpus podłokietnika, mający dolny koniec przystosowany do zamocowania do siedziska oraz górny koniec z zamontowaną na mechanizmie nakładką, mogącą się oddalać lub przybliżać względem osi symetrii krzesła. Ruch nakładki podczas regulacji jest realizowany w ten sposób, że nakładka w trakcie całego czasu ruchu jest równoległa do osi. Mechanizm zapewniający taką regulację zawiera płytę, do której od góry mocowana jest nakładka. W płycie tej wykonane są przetoczenia usztywniające oraz dwa po przeciwległych stronach przetoczenia prowadzące w kształcie owalnych otworów. W otwory te włożone są trzpienie, zabezpieczone z drugiej strony przed wypadnięciem. Na drugi koniec trzpienia nałożona jest tulejka prowadząca, a trzpień przykręcony jest do blachy w kształcie eliptycznym. Na części blachy o mniejszym promieniu wewnątrz nacięte są zęby. Obydwie blachy zazębiają się ze sobą i połączone są ruchomo od góry łącznikiem. Zarówno w łączniku, jak i w blachach, znajdują się otwory montażowe, przez które przykręca się je ze sobą. Pierwsza i druga blacha z zębami zazębiają się wewnątrz tak, że obrót pierwszego koła zębatego powoduje, że drugie koło zębate jednocześnie obraca się w przeciwnym kierunku. W trakcie obrotu następuje przemieszczenie się drugiego końca blachy z przymocowaną na trzpieniu tulejką prowadzącą. Tulejka ta jest włożona w przetoczenie w płycie i zarazem do niej przykręcona tak, że możliwy jest ruch prowadnicy w przetoczeniu. Obrót względem siebie blach powoduje przemieszczenie nakładki wzdłuż określonej ścieżki. Ponadto płyta może obracać się wokół głównej osi w celu regulacji orientacji kątowej konstrukcji podłokietnika.

Znane jest również rozwiązanie z opisu patentowego nr LJS20050189807, w którym przedstawiono sposób przemieszczenia nakładki realizowany za pomocą jej obrotu względem osi wzdłużnej podłokietnika. Podłokietnik krzesła zawiera podstawę oraz nakładkę w postaci elementu podtrzymującego. Jest on przesuwnie połączony z podstawą, w celu przemieszczania się w pierwszym i drugim kierunku, pomiędzy pierwszym i drugim położeniem w stosunku do podstawy. Podłokietnik zawiera urządzenie selektywnie przytrzymujące człon wsporczy w drugiej pozycji. Ponadto urządzenie zawiera zaczep i wyjmowany człon zabezpieczający, który umożliwia uchwycenie i zatrzymanie członu wsporczego w drugiej pozycji. Element utrzymujący odłącza się od zapadki podczas ruchu elementu nośnego, w celu umożliwienia przemieszczania się członów wsporczych względem podstawy. Każdy podłokietnik zawiera człon nośny oraz wyściełaną nakładkę do podtrzymywania przedramienia siedzącego użytkownika. Człon prowadzący w postaci klocka jest przymocowany do elementu nośnego podłokietnika za pomocą śrub i jest umieszczony przesuwnie w elemencie prowadzącym. Człon prowadzący jest wykonany ze stosunkowo mocnego materiału, takiego jak aluminium, a element ślizgowy jest wykonany z polimeru o niskim współczynniku tarcia lub innego odpowiedniego materiału. Element prowadzący jest w kształcie litery C w przekroju poprzecznym, a klocek ślizgowy zawiera na każdym narożu podniesione podkładki. Ponadto podłokietnik wyposażony jest w mechanizm typu „push-push” do regulacji wysokości nakładki. Przesunięcie nakładki na bok krzesła odbywa się poprzez ciasne pasowanie elementu ślizgowego w prowadnicach podstawy. Podłokietnik ponadto posiada regulację obrotu nakładki, realizowaną w osi korpusu. W tym celu w elemencie ślizgowym wprowadzony jest element kształtowy, którego zaokrąglone naroża wprowadzane są w wykonane w nim wyżłobienia. Dodatkowo element kształtowy posiada sworzeń, który blokuje się w otworach elementu ślizgowego.

Znane jest również rozwiązanie według opisu patentowego nr LJS20060226691, w którym przedstawiony jest opis podłokietnika z regulacją wysokości nakładki oraz z regulacją ustawienia nakładki. Nakładka może być przesuwana do przodu i do tyłu krzesła. Realizowane jest to za pomocą wzdłużnej zębatki i zaczepu, który wprowadzany jest w przestrzenie międzyzębowe, dzięki czemu blokuje dalszy ruch nakładki. Zaczep jest zamontowany na sprężynie, dzięki czemu zawsze jest dociskany do zębatki. Ponadto nakładka podłokietnika może wykonywać ruch do wewnątrz i na zewnątrz krzesła. W tym celu w płycie wykonany jest wzdłużny rowek, biegnący przez prawie całą jej długość. W rowek ten wprowadzone są dwa trzpienie, na które nałożone są tulejki ślizgowe. Tulejki te spoczywają na kształtowej blasze i są do niej zamocowane trzpieniami. Kształtowe blachy po przekątnej usytuowania tulejek posiadają otwory montażowe. Są one ze sobą skręcone za pomocą blachy mocującej. W ten sposób otworzony jest przegub wahliwy. Blacha mocująca jest przykręcona do korpusu

PL 230 250 Β1 podłokietnika. W przypadku, kiedy tulejki są blisko siebie w środkowej części płyty, nakładka jest maksymalnie oddalona na zewnątrz. Kiedy tulejki ślizgowe przesuwane są na zewnątrz płyty, dochodzi do przybliżania nakładki do środka krzesła.

W innym rozwiązaniu przedstawionym w opisie patentowym nr LJS8840188, ujawniono opis konstrukcji podłokietnika stosowanego w szczególności w krzesłach z wkładkami ergonomicznymi. Nakładka przymocowana jest do ramienia za pośrednictwem jednej lub większej liczby rowkowych ścieżek, które pozwalają na przemieszczanie jej na boki. Podłokietnik zawiera wkładkę, do której montowana jest nakładka, na której wspierane są ramiona osoby siedzącej. W nakładce znajduje się przycisk zwalniający blokadę i umożliwiający przesuw poprzeczny nakładki. Do wkładki zamocowane są przegubowo za pomocą obrotowego sworznia dwa łączniki. Łącznik posiada wzdłużny otwór, przez który jest mocowany do podstawy podłokietnika, drugi otwór w środkowej części oraz trzeci otwór do skręcenia z drugim łącznikiem. Trzeci otwór, podobnie jak pierwszy, ma również podłużny kształt. W miejscu łączenia obydwu łączników we wkładce znajduje się poprzecznie umieszczona szczelina, przez którą przykręcone są łączniki.

Wzdłużne otwory oraz szczelina sprawiają możliwość przesuwu wkładki. W miejscu drugiego otworu w łączniku znajdują się kształtowe wycięcia wykonane we wkładce. Są to wycięcia odwzorowujące ruch na boki nakładki. Otwory te mogą być proste lub w kształcie lekkiego łuku, dzięki czemu nakładka, oprócz ruchu na bok, wykona ruch np. do tyłu.

Przykładowe rozwiązania są skomplikowane w budowie i niekiedy wymagają kosztownego oprzyrządowania. Duża ilość podzespołów sprawia, że istnieje duże prawdopodobieństwo awarii. W innym przypadku regulacja odpowiedniego rozstawu jest kłopotliwa i uciążliwa oraz niestabilna. Regulacje poprzeczne nakładek podłokietników są realizowane w bardzo małych zakresach.

Celem wynalazku jest stworzenie konstrukcji podłokietnika z możliwością regulacji nakładki na boki, aby zaspokoić potrzeby siedzących na tym krześle osób o różnych parametrach fizycznych. Będzie ona zapewniała, że podczas regulacji nakładek przy ich ustawianiu, zawsze będą one równoległe względem siebie. Konstrukcja ta nie będzie skomplikowana w budowie, będzie tania w produkcji i nie będzie wymagała kosztownego oprzyrządowania. Stworzona konstrukcja nie będzie zawierała zbyt dużej liczby elementów składowych, a regulacja odpowiedniej pozycji nakładki będzie łatwa i intuicyjna.

Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, w którym regulowany podłokietnik krzesła posiadający korpus łączony z siedziskiem krzesła, mechanizm regulacji oraz nakładkę charakteryzuje się tym, że główny korpus w górnej części posiada zamocowany nieruchomo pierwszy element z naciętymi wzdłużnie zębami, współpracujący z osadzonym obrotowo w mechanizmie drugim elementem, posiadającym nacięte wzdłużnie zęby, a w gniazdo mechanizmu włożony jest korpus, posiadający osadzony nieruchomo trzeci element z naciętymi wzdłużnie zębami.

Regulowany podłokietnik krzesła korzystnie, gdy mechanizm ma w środkowej części osadzony obrotowo na nieruchomym sworzniu drugi element oraz posiada z jednej strony gniazdo, w którym zamontowana jest blokada, a z drugiej strony elementu, mechanizm posiada uchwyt z otworami współosiowymi z osią pierwszego elementu, osadzonego w uchwycie.

Regulowany podłokietnik krzesła korzystnie, gdy zęby pierwszego elementu i zęby trzeciego elementu odpowiadają kształtowi rowków drugiego elementu oraz zęby drugiego elementu odpowiadają kształtowi rowków pierwszego elementu i rowkom trzeciego elementu, a wszystkie elementy współpracują ze sobą i mają równoległe osie względem siebie.

Regulowany podłokietnik krzesła charakteryzuje się tym, że w gnieździe oraz w uchwycie mechanizmu znajdują się zęby oraz rowki drugiego elementu.

Regulowany podłokietnik krzesła korzystnie posiada trzeci element osadzony w korpusie i posiada montażowy trzpień, łączący korpus z mechanizmem, a jego długość umożliwia podniesienie korpusu w gnieździe ponad blokadę.

Zaletą takiego rozwiązania jest prosta i tania budowa bez użycia skomplikowanego oprzyrządowania, umożliwiająca regulację nakładki na boki, a nakładki będą w każdej pozycji równoległe względem siebie. Stworzona konstrukcja zawiera małą ilość elementów składowych, a regulacja odpowiedniej pozycji nakładki odbywa się intuicyjnie.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny podłokietnika w pozycji środkowej, fig. 2 przedstawia przekrój poprzeczny mechanizmu w pozycji środkowej, fig. 3 przedstawia widok korpusu, a fig. 4 widok mechanizmu i opisano poniżej.

PL 230 250 Β1

Regulowany podłokietnik krzesła, w którym główny korpus 5 wykonany jest z aluminiowego odlewu i posiada w górnej części wycięcie 15, wewnątrz którego zamontowany jest pierwszy element 1. Pionowa część głównego korpusu 5 jest o przekroju owalnym, przechodząca w dolnej części w płaski uchwyt montażowy, który mocowany jest do siedziska krzesła. Pierwszy element 1 ma kształt walca o średnicy 25 mm i wysokości 25 mm oraz posiada nacięte zęby la o zarysie trójkątnym. Jest on przykręcany do głównego korpusu 5 wkrętem M6 16. Pierwszy element 1. ma wykonany w osi symetrii otwór fi 5 17. który jest zarazem współosiowy z otworem 18 wykonanym w głównym korpusie 5. W otwory te po włożeniu uchwytu 11 mechanizmu 2 wciskany jest sworzeń 8. Przechodzi on przez otwory 18 w głównym korpusie 5, otwory 12 w uchwycie 11 mechanizmu 2 oraz przez otwór 17 w pierwszym elemencie 1. W ten sposób do głównego korpusu 5 przymocowany jest wahliwie mechanizm 2. Mechanizm 2 wykonany jest z odlewu aluminiowego i składa się z części środkowej, w której osadzony jest drugi element 3 oraz z uchwytu 11 wykonanego po jednej stronie i z gniazda 9 wykonanego po drugiej stronie. Drugi element 3 ma kształt walca o średnicy 15 mm i wysokości 15 mm. Ma nacięte zęby 3a o zarysie trójkątnym na całym swoim obwodzie i jest włożony do cylindrycznego gniazda 19. Wielkość naciętych zębów 3a drugiego elementu 3 odpowiada kształtowi zębów la pierwszego elementu 1. Dodatkowo zabezpieczony on jest wciśniętym sworzniem 20 przechodzącym przez otwory 21 w mechanizmie 2 i centralny otwór 22 w drugim elemencie 3. Drugi element 3 może się swobodnie obracać na sworzniu 20, który jest sztywno zamocowany w mechanizmie 2. Mechanizm 2 od strony uchwytu 11 ma kształt litery C i obejmuje pierwszy element 1.. Dno uchwytu 11 ma kształt łukowy, a jego promień odpowiada promieniowi pierwszego elementu 1. Gniazdo 9 mechanizmu 2 wykonane jest po przeciwległej stronie uchwytu 11 i ma średnicę oraz głębokość odpowiadającą trzeciemu elementowi 6. W dnie gniazda 9 przy powierzchni zewnętrznej tego gniazda 9 zamontowano blokadę 10 w postaci trzpieni o średnicy fi 2 mm. Kształt i wielkość blokady 20 jest dobrana do wielkości wgłębienia 6b wykonanego w trzecim elemencie 6. Blokady 10 wchodzą we wgłębienie 6b trzeciego elementu 6 uniemożliwiając mu obrót. Współosiowo w dnie gniazda 9 wykonany jest przelotowy otwór fi 6 23. Trzeci element 6 jest integralną częścią korpusu 4. Ma on kształt walca o średnicy 25 mm i wysokości 15 mm. Na zewnętrznej powierzchni ma nacięte zęby 6a o zarysie trójkątnym. Wielkość naciętych zębów 6a trzeciego elementu 6 odpowiada kształtowi zębów 3a drugiego elementu 3 oraz kształtowi zębów la pierwszego elementu L W dolnej części trzeci element 6 posiada montażowy trzpień 13. Średnica trzpienia 13 wynosi 6 mm i odpowiada średnicy otworu 23. Trzpień 13 włożony jest do otworu 23 i od dołu cały korpus 4 przykręcony jest do mechanizmu 2 wkrętem 7. Wysokość trzpienia 13 jest większa od wysokości otworu 23 o wartość wysokości blokady 10. W położeniu neutralnym podłokietnika trzpień 13 wystaje poniżej otworu 23. Luz powstały pomiędzy łbem wkrętem 1., a dolną powierzchnią otworu 23 mechanizmu 2 pozwala podnieść korpus 4, pokonując wysokość blokady 10, co umożliwi obrót korpusu 4 względem mechanizmu 2. Od góry do korpusu 4 przykręcona jest nakładka 14 służąca do podpierania ramienia osoby siedzącej. W celu zwiększenia komfortu osoby siedzącej nakładka 14 posiada od góry piankę poliuretanową, a całość jest tapicerowana.

Przedmiot według wynalazku może być stosowany w krzesłach obrotowych, jako element przykręcany do siedziska lub do ramy oparcia. Wszędzie tam, gdzie podczas pracy wymagane jest zachowanie pozycji ergonomicznej, przez co pozycja osoby siedzącej podczas pracy staje się bardziej komfortowa.

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Regulowany podłokietnik krzesła posiadający korpus łączony z siedziskiem krzesła, mechanizm regulacji oraz nakładkę, znamienny tym, że główny korpus (5) w górnej części posiada zamocowany nieruchomo pierwszy element (1) z naciętymi wzdłużnie zębami (1a), współpracujący z osadzonym obrotowo w mechanizmie (2) drugim elementem (3), posiadającym nacięte wzdłużnie zęby (3a), a w gniazdo (9) mechanizmu (2) włożony jest korpus (4), posiadający osadzony nieruchomo trzeci element (6) z naciętymi wzdłużnie zębami (6a).

2. Regulowany podłokietnik krzesła wg zastrz. 1, znamienny tym, że mechanizm (2) ma w środkowej części osadzony obrotowo na nieruchomym sworzniu (8) drugi element (3) oraz posiada z jednej strony gniazdo (9), w którym zamontowana jest blokada (10), a z drugiej strony elementu (3), mechanizm (2) posiada uchwyt (11) z otworami (12) współosiowymi z osią pierwszego elementu (1), osadzonego w uchwycie (11).

PL 230 250 Β1

3. Regulowany podłokietnik krzesła wg zastrz. 1, znamienny tym, że zęby (1 a) pierwszego elementu (1) i zęby (6a) trzeciego elementu (6) odpowiadają kształtowi rowków (3b) drugiego elementu (3) oraz zęby (3ą) drugiego elementu (3) odpowiadają kształtowi rowków (1 b) pierwszego elementu (1) i rowkom (6b) trzeciego elementu (6), a elementy (1), (3) i (6) współpracują ze sobą i mają równoległe osie względem siebie.

4. Regulowany podłokietnik krzesła wg zastrz. 1, znamienny tym, że w gnieździe (9) oraz w uchwycie (11) mechanizmu (2) znajdują się zęby (3a) oraz rowki (3b) drugiego elementu (3).

5. Regulowany podłokietnik krzesła wg zastrz. 1, znamienny tym, że trzeci element (6) osadzony jest w korpusie (4) i posiada montażowy trzpień (13), łączący korpus (4) z mechanizmem (2), a jego długość umożliwia podniesienie korpusu (4) w gnieździe (9) ponad blokadę (10).