PL230133B1 - Górnicza kabina ochronna - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest górnicza kabina ochronna, znajdująca zastosowanie zwłaszcza w górnictwie podziemnym w miejscach występowania zagrożeń w postaci obwałów albo niekorzystnych warunków otoczenia w postaci podwyższonej temperatury, nadmiernego zapylenia wilgotności itp. jako stanowisko pracy, z którego sterowane są procesy technologiczne na przykład sterowanie urządzeniem do rozbijania urobku przed załadunkiem na środki transportu albo miejsce schronienia w przypadku nagłego zagrożenia albo też miejsce odpoczynku między kolejnymi etapami prac prowadzonymi w otoczeniu o niekorzystnych warunkach bezpieczeństwa.

Znana jest z amerykańskiego opisu patentowego nr US 2007/0199244 A1 górnicza kabina ochronna zawierająca podłogę, z którą zawiasowo połączone są ściany boczne i czołowe. Od góry kabina przykryta jest dachem mocowanym do ścian bocznych i czołowych - po ich podniesieniu i zablokowaniu w stosunku do podłogi. Kabina wyposażona jest w drzwi wejściowe mocowane na jednej lub obu ścianach czołowych, oraz w otwory okienne usytuowane na ścianach bocznych i drzwiach wejściowych. Kabina ochronna po zamknięciu zabezpiecza przebywających w niej górników przed zagrożeniem pochodzącym od otoczenia.

Znana jest także z Chińskiego opisu patentowego nr CN202483621 (U) „Modułowa kapsuła ucieczkowa do szybkiego montażu i stosowania w kopalniach” składa się z komory sprzętowej, komory przejściowej i komory przeżyciowej. Każda z komór składa się z szeregu jednakowych połączonych ze sobą modułów które mają postać prostokątnej stalowej i twardej obudowy. Sąsiednie moduły poszczególnych komór połączone są ze sobą za pomocą 4 śrub zaś przylegające do siebie komory zgrzewane są lub łączone są kołnierzowo.

Znana jest z brytyjskiego zgłoszenia patentowego nr GB 2495604 (A) kapsuła kabiny ochronnej zawierająca co najmniej jeden moduł przestrzenny, której moduły połączone są ze sobą rozłącznie i zaopatrzone w dwie ściany zamykające umocowane na zewnętrznych wolnych końcach, przy czym każdy moduł zawiera szkielet, płytę górną dach w postaci płaskiej blachy, dwupoziomową podłogę, dwie ściany boczne, dwie ściany łączące. Wadą tych rozwiązań jest to, że w pierwszym rozwiązania kabina złożona w pakiet do transportu jest ciężka, wymaga specjalnego sprzętu do transportu, a ponadto jej gabaryty utrudniają swobodne przemieszczanie w wyrobiskach górniczych w pozostałych przypadkach bryły elementów składowych są co prawda lżejsze niż masa konstrukcji według pierwszego rozwiązania, ale ich ciężar i gabaryty podobnie jak poprzednio utrudniają swobodne przemieszczanie w wyrobiskach górniczych.

Górnicza kabina ochronna według wynalazku stanowi zamkniętą kapsułę zawierającą jeden moduł przestrzenny albo zespół segmentów przestrzennych połączonych ze sobą rozłącznie przy czym zaopatrzona jest w dwie ściany zamykające umocowane na zewnętrznych wolnych końcach. Każdy moduł zawiera szkielet, płytę górną dach w postaci płaskiej blachy, dwupoziomową podłogę, dwie ściany boczne, dwie ściany łączące oraz korzystnie drzwi wejściowe i okna. Każda ściana łącząca modułów przestrzennych zaopatrzona jest w co najmniej dwa: czopy prowadzące gniazda centrujące, otwory mocujące oraz w dwa otwory komunikacyjne. Czopy prowadzące na jednej ścianie łączącej modułu przestrzennego leżą naprzeciw gniazd centrujących przeciwległej ściany łączącej tego samego modułu przestrzennego zaś osie otworów mocujących i komunikacyjnych leżą odpowiednio na tej samej prostej. Takie rozwiązanie pozwala, w trakcie montażu, na precyzyjne ustawianie modułów względem siebie czopy prowadzące jednego modułu wprowadzane są w gniazda centrujące drugiego - przylegającego modułu, co zapewnia przyleganie do siebie otworów mocujących i otworów komunikacyjnych - zlokalizowanych na sąsiadujących ścianach łączących obu modułów, a to umożliwia jednoczesne przesunięcie poprzez otwory mocujące znajdujące się w obu przylegających do siebie ścianach łączących śrub mocujących i ustabilizowanie połączenia modułów przestrzennych ze sobą, za pomocą nakrętek. Otwory komunikacyjne usytuowane są w każdym górnym narożniku modułu przestrzennego między ścianami: słupka nośnego, półki górnej i zastrzału - otwory komunikacyjne przeznaczone są do prowadzenia różnego rodzaju instalacji wzdłuż jednego modułu albo zestawu modułów. Moduły przestrzenne, korzystnie, posadowione są na ramie ustawczej, która ma postać płóz obustronnie zagiętych, połączonych ze sobą nierozłącznie poprzeczkami. Odległość między bocznymi zewnętrznymi pionowymi ścianami płóz jest równa szerokości modułu przestrzennego, a ponadto końce płóz zaopatrzone są w otwory zaczepowe. Każdy moduł przestrzenny połączony jest z płozami poprzez płaskowniki montażowe, których jeden koniec połączony jest z płozą drugi zaś, poprzez śruby, ze ścianą boczną modułu przestrzennego. W zależności od przeznaczenia i warunków panujących w miejscu usytuowania górniczej kabiny

PL 230 133 B1 modułowej na terenie kopalni, jedna ze ścian zamykających może być wyposażona w stelaż nośny w postaci wystającej półki o powierzchni prostopadłej do powierzchni ściany zamykającej, który przeznaczony jest do mocowania osprzętu na przykład: klimatyzatora albo rozdzielni elektrycznej. Na zewnętrznych krawędziach ścian zamykających, korzystnie, umocowane są odbojniki, które mają za zadanie chronić kabinę w miejscu posadowienia przed ewentualnymi uderzeniami przez przemieszczające się w jej pobliżu maszyny górnicze albo przed uderzeniami o przeszkody w trakcie przeciągania kabiny na kolejne miejsce posadowienia. Szyby w otworach umocowane są na stałe, natomiast kraty osłaniające w dolnej części umieszczone są w korytkach podpierających przymocowanych do ściany, a ponadto kraty osłaniające przymocowane są do ściany bocznej za pomocą uchwytów. Każdy uchwyt składa się z kostki odległościowej, kształtki przytrzymującej, śruby dociskowej jednostronnej w postaci wkręta z łbem kształtowym, i śruby mocującej z łbem i z nakrętką. Kostka odległościowa zaopatrzona jest w dwa równoległe względem siebie otwory, jeden przelotowy gładki, drugi przelotowy albo ślepy z gwintem. Kształtka przytrzymująca ma postać kątownika, którego dłuższe ramię zaopatrzone jest w przelotowy otwór stabilizujący, krótsze ramię kątownika jest wolne. Każda kostka odległościowa mocowana jest do ściany kabiny wzdłuż kraty - korzystnie po dwie kostki odległościowe przy każdym boku kraty osłaniającej, za pomocą śruby mocującej z nakrętką przesuniętej przez przelotowy otwór w kostce odległościowej i otwór w ścianie bocznej - nakrętka umieszczona jest od wewnętrznej strony modułu przestrzennego - wewnątrz kabiny. Kształtka przytrzymująca dłuższym bokiem przylega do kostki odległościowej i jest do niej przymocowane za pomocą śruby dociskowej przesuniętej przez otwór stabilizujący w kształtce przytrzymującej i osadzonej w gwintowanym otworze kostki odległościowej. Wolny koniec kształtki przytrzymującej oparty jest na krawędzi kraty osłaniającej, a ta z kolei oparta jest o powierzchnię zewnętrzną ściany bocznej przy otworze okiennym. Takie rozwiązanie umożliwia zwolnienie kraty z zewnątrz przez uderzenie w powierzchnię boczną każdej kształtki przytrzymującej, w wyniku czego kształtka przytrzymująca obróci się i zsunie z powierzchni kraty osłaniającej, a to pozwoli na zdjęcie kraty osłaniającej i umożliwi awaryjne udrożnienie otworu okiennego. Zwolnienie kraty osłaniającej możliwe jest również od wewnątrz kapsuły w wyniku odkręcenia nakrętek ze śrub mocujących kostki odległościowe, w wyniku czego nastąpi również zwolnienie kraty i także umożliwi awaryjne udrożnienie otworu okiennego. Potrzeba udrożnienia otworu okiennego może zaistnieć w przypadku obwału blokującego dostęp do wnętrza kabiny poprzez drzwi wejściowe. Wymiary gabarytowe modułu przestrzennego wynoszą: wysokość od 2,0 do 2,4 m, długość od 1,3 do 1,5 m a szerokość 1,8 do 2,2 m przy czym szkielety modułów przestrzennych wykonane są z kształtowników o przekroju prostokątnym 180x80x10 zaś dach z blachy stalowej przekroju minimum 10 mm.

Zaletą górniczej kabiny ochronnej według wynalazku jest to, że jej elementy dostarczane są do miejsca użytkowania, w którym są w prosty sposób montowane w duże obiekty. Konstrukcja kabiny przenosi obciążenia występujące w czasie obwału stropu w kopalniach co pozwala na skuteczną ochronę zdrowia i życia górników pracujących w miejscach narażonych na obwały stropu i ociosów. Ponadto ze względu na prosty montaż i demontaż przy wykorzystaniu prostych narządzi nadaje się do przenoszenia z miejsca na miejsce bez nadmiernych nakładów pracy. Kabina po zamontowaniu układu klimatyzacji wykorzystywana jest jako kabina oddziałowa albo jako miejsce odpoczynku - zapewnia normalne warunki termiczne oraz, po doposażeniu w układ filtrujący, eliminuje zapylenie. Kabina przystosowana jest również do zamontowania urządzeń pozwalających na utrzymanie odpowiednich warunków atmosferycznych potrzebnych do oddychania, w przypadku wystąpienia w wyrobiskach pożaru, niekontrolowanego wypływu gazów lub awarii urządzeń wentylacyjnych czyli w sytuacji gdy konieczne jest odcięcie wnętrza kabiny od otoczenia.

Rozwiązanie pokazane jest w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widok perspektywiczny kabiny składający się z dwóch modułów przestrzennych, fig. 2 widok perspektywiczny pojedynczego modułu przestrzennego, fig. 3 widok perspektywiczny szkieletu modułu, fig. 4 widok perspektywiczny podpory, fig. 5 widok modułu od strony ściany łączącej, fig. 6 przekrój „A-A” fig. 5, fig. 7 widok od środka kapsuły na sąsiadujące ze sobą ściany łączące, fig. 8 widok podłogi z góry, fig. 9 przekrój „A-A” fig. 8, fig. 10 widok fragmenty ściany modułu z otworem okiennym oszklonym i okratowanym, fig. 11 przekrój „A-A” fig. 10, fig. 12 przekrój „B-B” fig. 11, fig. 13 szczegół „a” fig. 1, fig. 14 przekrój „A-A” fig. 13.

Górnicza kabina ochronna w przykładowym wykonaniu składa się z dwóch połączonych ze sobą modułów przestrzennych 1 posadowionych na ramie ustawczej 2. Kabina zaopatrzona jest w ściany zamykające 3.1 i 3.2. Jedna ściana zamykająca 3.1 z jest pełna a druga 3.2 zaopatrzona jest w otwór okienny 16 z szybą szklaną osłoniętą z zewnątrz kratą ochronną. Każdy moduł przestrzenny 1 górniczej

PL 230 133 B1 kabiny ochronnej zawiera szkielet 4, płytę górną 5 - dach - w postaci płaskiej blachy, dwupoziomową podłogę 6, dwie ściany boczne 7, dwie ściany łączące 8. Ściany łączące zaopatrzone są: w dwa czopy prowadzące 18 i dwa gniazda centrujące 19, cztery otwory mocujące 20 oraz w dwa otwory komunikacyjne 21. Czopy prowadzące 18 na jednej ścianie łączącej modułu leżą naprzeciw gniazd centrujących 19 przeciwległej ściany łączącej modułu. Takie rozwiązanie pozwala, w trakcie montażu, na precyzyjne ustawianie modułów względem siebie - czopy prowadzące 18 jednego modułu przestrzennego wprowadzane są w gniazda centrujące 19 drugiego modułu przestrzennego, co zapewnia przyleganie do siebie otworów mocujących 20 i otworów komunikacyjnych 21 - zlokalizowanych na sąsiadujących ścianach łączących 8 obu modułów, a to umożliwia jednoczesne przesunięcie poprzez otwory mocujące 20 znajdujące się w obu przylegających do siebie ścianach łączących 8 śrub mocujących i ustabilizowanie połączenia modułów przestrzennych ze sobą, za pomocą nakrętek. Otwory komunikacyjne 21 usytuowane są w każdym górnym narożniku modułu przestrzennego między ścianami: słupka nośnego 12, półki górnej 13 i zastrzału 14.

Rama ustawcza 2 - sanie - ma postać płóz 45 obustronnie zagiętych, połączonych ze sobą nierozłącznie poprzeczkami 46. Odległość między bocznymi zewnętrznymi pionowymi ścianami płóz 45 jest równa szerokości modułu przestrzennego 1. Każdy moduł przestrzenny 1 połączony jest z saniami 2 poprzez płaskowniki montażowe 47, których jeden koniec połączony jest z płozą 45 drugi zaś poprzez śruby ze ścianą boczną 7 modułu przestrzennego 1. Końce płóz zaopatrzone są w otwory zaczepowe 48. Ściana zamykająca 3.1 wyposażona jest w stelaż nośny 30 w postaci wystającej półki o powierzchni prostopadłej do powierzchni tej ściany zamykającej. Stelaż 30 przeznaczony jest do mocowania klimatyzatora. Na zewnętrznych krawędziach ścian zamykających 3.1 i 3.2 umocowane są odbojniki 31, które mają za zadanie chronić kabinę w miejscu posadowienia przed ewentualnymi uderzeniami przez przemieszczające się w jej pobliżu maszyny górnicze albo przed uderzeniami o przeszkody w trakcie przeciągania kabiny na kolejne miejsce posadowienia. Każda ściana zamykająca zaopatrzona jest w dwa czopy prowadzące 18 umieszczone naprzeciw gniazd centrujących 19 ściany łączącej modułu przestrzennego 1 oraz w dwa gniazda centrujące 19 umieszczone naprzeciw czopów prowadzących 18 ściany łączącej modułu przestrzennego 1, a także w cztery otwory mocujące 20 i w dwa otwory komunikacyjne 21 rozmieszczone naprzeciw odpowiadających im otworom w ścianie łączącej 8 modułu przestrzennego 1. Ściany zamykające 3.1 i 3.2 połączone są z modułem przestrzennym 1 w taki sam sposób jak moduły przestrzenne 1 między sobą poprzez śruby z nakrętką przesunięte jednocześnie przez otwory mocujące 20 w ścianie łączącej 8 i ścianie zamykającej odpowiednio 3.1 i 3.2.

W przykładowym rozwiązaniu jedna ściana zamykająca 3.1 ma postać: ściany pełnej a druga 3.2 zaopatrzona jest w oszklony i okratowany otwór okienny 16. Obie ściany zamykająca 3.1 i 3.2 zaopatrzone są w dwa otwory wentylacyjne dolne 28 umieszczony nad podłogą 6 i trzy otwory wentylacyjne górne 29 umieszczony pod dachem 5 modułu przestrzennego 1. Szyby 32 w otworach okiennych 16 umocowane są na stałe, natomiast kraty osłaniające 33 w dolnej części umieszczone są w korytkach podpierających 34 przymocowanych do ściany, a ponadto kraty osłaniające 33 przymocowane są do ściany bocznej za pomocą uchwytów kraty 35. Każdy uchwyt kraty 35 składa się z kostki odległościowej 36, kształtki przytrzymującej 37, śruby dociskowej jednostronnej 38 w postaci wkręta z łbem kształtowym, i śruby mocującej z łbem i z nakrętką 39. Kostka odległościowa 36 zaopatrzona jest w dwa równoległe względem siebie otwory, otwór przelotowy gładki 40, otwór przelotowy ślepy z gwintem 41. Kształtka przytrzymująca 37 ma postać kątownika, którego dłuższe ramię zaopatrzone jest w przelotowy otwór stabilizujący 42, krótsze ramię kątownika jest wolne. Każda kostka odległościowa 36 mocowana jest do ściany bocznej 7 kabiny wzdłuż kraty osłaniającej 33 - po dwie kostki przy każdym boku kraty osłaniającej 33, za pomocą śruby mocującej z nakrętką 39 przesuniętej przez otwór przelotowy gładki 40 w kostce odległościowej 36 i otwór w ścianie bocznej 7. Nakrętka, śruby mocującej z łbem i z nakrętką 39, umieszczona jest od wewnętrznej strony modułu przestrzennego - wewnątrz kabiny. Kształtka przytrzymująca 37 dłuższym bokiem przylega do kostki odległościowej 36 i jest do niej przymocowane za pomocą śruby dociskowej przesuniętej przez otwór stabilizujący 42 w kształtce przytrzymującej 37 i osadzonej w gwintowanym otworze 41 kostki odległościowej 36. Wolny koniec kształtki przytrzymującej 37 oparty jest na krawędzi kraty osłaniającej 33, którą dociska do powierzchni zewnętrznej ściany przy otworze okiennym. Wymiary gabarytowe kapsuły w przykładowym wykonaniu wynoszą: wysokość 2,6 m, długość 2,9 m szerokość 2,0 m.

Szkielety modułów przestrzennych wykonane z kształtowników zamkniętych prostokątnych o wymiarach zewnętrznych 180x80 mm i grubości ścianki wynoszącej 10 mm. Grubość płyty górnej 5 wynosi 10 mm.

PL 230 133 B1

Szkielet składa się z dwóch podpór 9, dwóch poprzecznie zewnętrznych 10 i co najmniej jednej poprzecznicy środkowej 11. Wszystkie elementy szkieletu mają postać identycznego prostokątnego profilu zamkniętego. Każda podpora 9 zawiera dwa słupki nośne 12, na których osadzona jest półka górna 13, przy czym szersze powierzchnie słupków nośnych 12 są do siebie równoległe. Każdy słupek nośny 12 połączony jest z półką górną 13 poprzez dwa ukośne zastrzały 14, które połączone są jednym końcem ze słupkiem nośnym 12, a drugim z półką górną 13. Podpory połączone są ze sobą w górnej części za pomocą dwóch poprzecznie zewnętrznych 10 i jednej poprzecznicy środkowej 11. Poprzecznice 10 i 11 usytuowane są prostopadle do półek górnych 13, przy czym poprzecznice zewnętrzne 10 usytuowane są przy obu końcach półek górnych 13. Poprzecznica środkowa 11 umieszczona jest symetrycznie między poprzecznicami zewnętrznymi 10. Poprzecznice w przykładowym wykonaniu połączone są ze sobą za pomocą łączników 15 usytuowanych symetrycznie między sąsiednimi poprzecznicami 10 i 11. Elementy szkieletu połączone są ze sobą nierozłącznie poprzez spawanie. Szersze powierzchnie półek górnych 13, poprzecznic zewnętrznych 10 i środkowej 11 oraz łączników 15 - skierowane na zewnętrz szkieletu - leżą na jednej płaszczyźnie. Na tak utworzonej kratownicy osadzona jest nierozłącznie płyta górna - dach kabiny 5 w postaci płaskiej blachy. Dolne końce słupków nośnych 12 połączone są nierozłącznie z narożnikami dolnej części dwupoziomowej podłogi 6. Szersze powierzchnie zewnętrzne słupków nośnych 12 stanowią bazę do osadzania ścian bocznych 7 modułu przestrzennego 1. Ściany boczne 7 jednego modułu przestrzennego 1 w przykładowym wykonaniu mają postać blachy przy czym jedna z nich (nie widoczna na rysunku) jest pełna, a druga zaopatrzona jest w otwór okienny oszklony i okratowany 16. Jedna ściana boczna drugiego modułu w przykładowym wykonaniu jest pełna ma postać blachy (jest nie widoczna na rysunku), a druga zaopatrzona jest drzwi 17 z oszklonym i okratowany otworem okiennym. Na węższych zewnętrznych powierzchniach każdej podpory 9 - wzdłuż krawędzi: słupków nośnych 12, zastrzałów 14 i półki górnej 13 osadzona jest nierozłącznie ściana łącząca 8 w postaci blachy o szerokości równej połowie szerokości słupka nośnego 12.

Dwupoziomowa podłoga 8 składa się z: dna 22, stelaża 23 i dwuczęściowej pokrywy 24. Wzdłuż krawędzi dna 22 podłogi - nierozłącznie w wyniku spawania - osadzone są progi zewnętrzne 25 i wewnętrzne 26 co tworzy prostopadłościenną nieckę w której umieszczony jest stelaż 23. Przekrój poprzeczny progów zewnętrznych 25 i wewnętrznych 26 ma postać kształtownika o profilu zamkniętym. Stelaż 23 ma postać kratownicy o wysokości równej wysokości progów zewnętrznych 25 i wewnętrznych 26 - w przykładowym wykonaniu kratownica dzieli przestrzeń między dnem a dwuczęściową pokrywą, na osiem prostopadłościanów. Na stelażu 23 oparta jest dwuczęściowa pokrywa 24 - każda część w postaci płaskiej ryflowanej blachy, której zewnętrzne krawędzie tworzą zarys przystający do zarysu przekroju poprzecznego modułu w dolnej jego części. Pokrywa 24 przymocowana jest do dna podłogi poprzez wkręty z łbem stożkowym 27.

Każdy moduł przestrzenny 1 kapsuły zaopatrzony jest w cztery uchwyty transportowe zawierające ogniwo nośne 43 zamocowane do modułu przestrzennego w górnej części poprzez uchwyt 44 i śruby przechodzące przez ścianę i słupek nośny 12. Grubość płyty górnej 5 wynosi 10 mm co gwarantuje wytrzymałość na uderzenie z góry energią kinetyczną równą 60 kJ, a to spełnia kryteria wytrzymałościowe dla kabin wykorzystywanych w przestrzeniach podziemnych wyrobisk górniczych.

Górniczą kabinę ochronną wykorzystuje się w znany sposób, zwłaszcza w górnictwie podziemnym, w procesach budowy i eksploatacji wyposażenia chodników wyrobisk jako stanowisko pracy do zdalnego sterowania urządzeniami albo też miejsce odpoczynku między kolejnymi etapami prac prowadzonymi w otoczeniu o niekorzystnych warunkach bezpieczeństwa.

Claims (5)

1. Górnicza kabina ochronna stanowiąca zamkniętą kapsułę zawierającą jeden moduł przestrzenny albo zespół segmentów przestrzennych połączonych ze sobą rozłącznie przy czym zaopatrzona jest w dwie ściany zamykające umocowane na zewnętrznych wolnych końcach, a ponadto każdy moduł zawiera szkielet, płytę górną dach w postaci płaskiej blachy, dwupoziomową podłogę, dwie ściany boczne, dwie ściany łączące oraz korzystnie drzwi wejściowe i okna, znamienna tym, że każda ściana łącząca (8) modułów przestrzennych (1) zaopatrzona jest w co najmniej dwa: czopy prowadzące (18) gniazda centrujące (19), otwory mocujące (20) oraz w dwa otwory komunikacyjne (21), przy czym czopy prowadzące (18) na jednej

PL 230 133 B1 ścianie łączącej modułu przestrzennego (1) leżą naprzeciw gniazd centrujących (19) przeciwległej ściany łączącej tego samego modułu przestrzennego zaś osie otworów mocujących (20) i komunikacyjnych (21) leżą odpowiednio na tej samej prostej przy czym moduły przestrzenne (1), korzystnie, posadowione są na ramie ustawczej (2).

2. Górnicza kabina według zastrz. 1, znamienna tym, że rama ustawcza (2) ma postać płóz (45) obustronnie zagiętych, połączonych ze sobą nierozłącznie poprzeczkami (46), a odległość między bocznymi zewnętrznymi pionowymi ścianami płóz (45) jest równa szerokości modułu przestrzennego (1), a ponadto końce płóz zaopatrzone są w otwory zaczepowe (48) przy czym każdy moduł przestrzenny (1) połączony jest z płozami (45) poprzez płaskowniki montażowe (47), których jeden koniec połączony jest z płozą (45) drugi zaś, poprzez śruby, ze ścianą boczną (7) modułu przestrzennego (1).

3. Górnicza kabina według zastrz. 1, znamienna tym, że ściana zamykająca (3.1 albo 3.2) wyposażona jest w stelaż nośny (30) w postaci wystającej półki o powierzchni prostopadłej do powierzchni tej ściany zamykającej, a ponadto na zewnętrznych krawędziach ścian zamykających (3.1 i 3.2) umocowane są odbojniki (31).

4. Górnicza kabina według zastrz. 1, znamienna tym, że szyby (32) w otworach okiennych (16) umocowane są na stałe, natomiast kraty osłaniające (33) w dolnej części umieszczone są w korytkach podpierających (34) przymocowanych do ściany, a ponadto kraty osłaniające (33) przymocowane są do ściany bocznej za pomocą uchwytów kraty (35), przy czym każdy uchwyt kraty (35) składa się z kostki odległościowej (36), kształtki przytrzymującej (37), śruby dociskowej jednostronnej (38) w postaci wkręta z łbem kształtowym, i śruby mocującej z łbem i z nakrętką (39), a ponadto każda kostka odległościowa (36) zaopatrzona jest w dwa równoległe względem siebie otwory - jeden przelotowy gładki (40), drugi przelotowy albo ślepy z gwintem (41), zaś kształtka przytrzymująca (37) ma postać kątownika, którego dłuższe ramię zaopatrzone jest w przelotowy otwór stabilizujący (42) a krótsze ramię kątownika jest wolne przy czym każda kostka odległościowa (36) mocowana jest do ściany kabiny wzdłuż kraty osłaniającej (33) - korzystnie, po dwie kostki przy każdym boku kraty osłaniającej (33) - za pomocą śruby mocującej z nakrętką (39) przesuniętej przez otwór przelotowy gładki (40) w kostce odległościowej (36) i otwór w ścianie bocznej przy czym nakrętka, śruby mocującej z łbem i z nakrętką (39) umieszczona jest od wewnętrznej strony modułu przestrzennego (1) - wewnątrz kabiny, a kształtka przytrzymująca 37 dłuższym bokiem przylega do kostki odległościowej (36) i jest do niej przymocowane za pomocą śruby dociskowej przesuniętej przez otwór stabilizujący (42) w kształtce przytrzymującej (37) i osadzonej w gwintowanym otworze (41) kostki odległościowej (36), zaś wolny koniec kształtki przytrzymującej (37) oparty jest na krawędzi kraty osłaniającej (33), która z kolei przylega do powierzchni zewnętrznej ściany bocznej (7) przy otworze okiennym (16).

5. Górnicza kabina według zastrz. 1, znamienna tym, że wymiary gabarytowe modułu przestrzennego (1) wynoszą: wysokość od 2,0 do 2,4 m, długość od 1,3 do 1,5 m a szerokość 1,8 do 2,2 m przy czym szkielety (4) modułów przestrzennych (1) wykonane są z kształtowników o przekroju prostokątnym 180x80x10 zaś dach (5) z blachy stalowej przekroju minimum 10 mm.