PL230089B1 - Roleta zewnętrzna nadokienna - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest roleta zewnętrzna, nadokienna, składająca się ze skrzynki w kształcie prostopadłościanu utworzonego z elementów wykonanych z tworzywa sztucznego, którego dłuższe ściany połączone są z dwoma pionowymi bokami, stanowiącymi ściany nośne wyposażone od wewnątrz we wzmocnienia konstrukcyjne w postaci profilowanych żebe r oraz w gniazda z łożyskami, w których osadzony jest wał wraz z mechanizmem nawojowy rolety składającej się z podłużnych, sztywnych segmentów, wykonanych z tworzywa sztucznego lub blachy metalowej, wzajemnie połączonych ze sobą przy pomocy zaczepów, które są wyprofilowane wzdłuż długich boków tych segmentów. Wał na zewnątrz posiada przymocowane pierścienie zwiększające jego średnicę dla łatwiejszego zwijania rolety. Skrzynkę rolety montuje się na zewnętrznej powierzchni górnego boku ramy okiennej.

W powszechnie użytkowanych roletach ze skrzynkami z tworzyw sztucznych ze wzmocnieniami wewnętrznymi ścian nośnych, wzmocnienia te są osłonięte płaskimi tarczami, korzystnie metalowymi, przytwierdzonymi bezpośrednio do krawędzi żeber w celu zabezpieczenia przed uszkodzeniem żeber lub segmentów rolety przez przesuwające się segmenty rolety podczas zasłaniania lub odsłaniania okna. Wtedy krawędzie rolety przemieszczają się równomiernie po powierzchni osłon, nie zaczepiają o wystające żebra usztywniające i dzięki czemu nie występuje zjawisko ukosowania się rolety.

Problemu tego nie ma gdy szerokość skrzynki rolety, rozstaw osłon wewnętrznych i szerokość rolety ściśle dopasowane są do szerokości prześwitu okna. W handlu występują okna, których zewnętrzne wymiary są takie same a wewnętrzne prześwity są różne. Dotyczy to okien zwanymi „monolitami”, które mają szerokość prześwitu mniejszą od okien z takimi samymi wymiarami zewnętrznymi jak „monolity”. Wtedy szerokość rolety musi być mniejsza przystosowana do szerokości prześwitu „monolitu”. Mniejsza szerokość rolety od rozstawu osłon wewnętrznych powoduje, że roleta podczas rozwijania i zwijania ukosuje się na wałku nawojowym, co powoduje zacinanie się segmentów rolety w pionowej prowadnicy, a to może powodować uszkodzenia rolety.

Wad tych nie posiada roleta zewnętrzna nadokienna według wynalazku, która składa się ze skrzynki w kształcie prostopadłościanu utworzonego z elementów z tworzywa sztucznego, którego dłuższe ściany połączone są z dwoma ścianami pionowymi z wewnętrznym wzmocnieniem konstrukcji w postaci profilowanych żeber z wewnętrzną osłoną oraz z gniazdami łożyskowymi, w których osadzony jest wał wraz z mechanizmem nawojowym rolety składającej się z podłużnych sztywnych elementów wzajemnie połączonych przy pomocy zaczepów, przy czym osłona przytwierdzona jest do żeber wzmacniających za pośrednictwem elementów dystansowych w postaci, korzystnie tulejek łączących płaską tarczę osłonową z krawędziami żeber wzmacniających. Pozwala to na wykorzystywanie takiej samej konstrukcji obudów i wszystkich innych elementów do rolet o różnych szerokościach, zapewniając przy tym prawidłowe funkcjonowanie tych rolet. Uzyskuje się to przez dobór odpowiedniej długości tulejek dystansowych w zależności od szerokości rolety.

Roleta według wynalazku pokazana jest w przykładzie wykonania na rysunkach, na których Fig. 1 przedstawia w rzucie aksonometrycznym roletę, z widokiem na wnętrze skrzynki, połączoną z oknem typu „monolit”, Fig. 2 przedstawia te samo wnętrze rolety w rzucie prostym.

Roleta składa się długich ścian (1) połączonych ze ścianami nośnymi (2.1 i 2.2), z wewnętrznym użebrowaniem (7) pomiędzy którymi zamontowany jest wał nawojowy (3) z pierścieniami (4) i mechanizmem napędowym (8). Do użebrowania (7) przytwierdzone są tarcze osłonowe (5.1 i 5.2) za pośrednictwem tulejek dystansowych (6.1 i 6.2). Całość przymocowana jest do górnej krawędzi okna (9) z widoczną roletą segmentową (10).

Claims (2)

1. Roleta zewnętrzna nadokienna składająca się ze skrzynki w kształcie prostopadłościanu, utworzonego z elementów z tworzywa sztucznego, którego dłuższe ściany połączone są z dwoma ścianami pionowymi z wewnętrznym wzmocnieniem konstrukcji w postaci profilowanych żeber z wewnętrznymi osłonami oraz gniazdami łożyskowymi, w których osadzony jest wał wraz z mechanizmem nawojowym rolety składającej się z podłużnych sztywnych elemenPL 230 089 Β1 tów wzajemnie połączonych przy pomocy zaczepów wyprofilowanych wzdłuż dłuższych boków, znamienna tym, że osłony (5.1 i 5.2) przytwierdzone są do żeber wzmacniających (7) za pośrednictwem elementów dystansowych (6.1 i 6.2).

2. Roleta według zastrz. 1, znamienna tym, że elementy dystansowe (6.1 i 6.2) mają postać tulejek.