PL228190B1 - Ul do rozrodu ślimaków - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest ul do rozrodu ślimaków, stosowany w przemysłowej hodowli tego mięczaka.

Pomieszczenie dla reproduktorów wyposażone jest w odpowiednio skonstruowane skrzynie, potocznie zwane ulami, w których rozbudzone po przeniesieniu z komory hibernacyjnej ślimaki składają jaja do wypełnionych ziemią kubków lęgowych.

W związku z oszczędnością miejsca, w dużych fermach ślimaczych wprowadza się piętrowy, schodkowy system uli.

Klasyczna skrzynia ula jest otwarta od góry, ma boki zbudowane z drewnianych ram wypełnionych wodoodporną, przewiewną włókniną i zawsze posiada ażurowe dno na które opadają martwe lub osłabione ślimaki, a przez jej oczka odchody i resztki paszy.

Niekiedy też stosuje się ażurowe ściany boczne uli, co ułatwia dostęp światła niezbędnego do rozrodu, ale utrudnia ślimakom poruszanie się po tych powierzchniach.

Obecna konstrukcja uli stwarza problemy, zwłaszcza w przypadku usuwania martwych zwierząt, odchodów oraz resztek paszy, które zalegają na dnie ula.

Dokładne usunięcie ich często powoduje uszkodzenie muszli żywych osobników. Z tego względu precyzyjne wyznaczanie optymalnych warunków rozrodu przysparza wiele problemów związanych ze specyfiką takich zabiegów, a związaną z koniecznością zachowania odpowiedniej budowy ula do rozrodu.

Celem wynalazku było opracowanie ula, które wyeliminuje niedogodności związane z usuwaniem martwych zwierząt, odchodów, resztek pokarmu i ułatwi hodowlę ślimaków.

Cel osiągnięto poprzez wyposażenie ula w szuflady wypełnione siatką oraz poprzez podzielenie przestrzeni ula kurtynami z włókniny lub tworzywa sztucznego na poprzeczne, półotwarte komory. Przy czym oczka siatki mają rozmiar nie większy niż 10 mm.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na załączonych rysunkach, na których fig. 1 przedstawia ul z wysuniętą szufladą w widoku perspektywicznym, fig. 2 ul z wysuniętą w widoku z góry, fig. 3 ul w widoku bocznym, a fig. 4 ul w przekroju w widoku bocznym jak na fig. 3.

Ul 1 ma postać skrzyni zbudowaną z podłużnych 2 oraz poprzecznych 3 drewnianych listew, spoczywającej na nogach 4, mających tak dobraną wysokość, aby górna krawędź ula 1 znajdowała się na wysokości 110-130 cm. Takie podwyższenie ula sprawia, że osoba przeprowadzająca rozród nie jest zmuszana do ciągłego schylania się.

Boki ula wypełnione są siatką 5 o oczkach nie większych niż 5 mm, aby ślimaki nie mogły przeciskać przez nie głowy i więznąć w takiej pozycji.

Dno ula stanowią trzy wysuwane na poprzecznych belkach 6 szuflady 7 zbudowane z drewnianego stelaża 8 wypełnionego siatką 9 o wielkości oczek nie większej niż 10 mm.

Wewnątrz skrzyni, na głębokości około 200 mm poniżej jej górnej krawędzi znajduje się jej wewnętrzna konstrukcja, składająca się z umieszczonych poziomo i stycznie wzdłuż długich 2 i krótkich 3 boków skrzyni drewnianej, heblowane deski 10, na których ustawia się w odpowiednim czasie rzędy kwadratowych lub okrągłych kubków lęgowych 11 wypełnionych ziemią.

Na przymocowanych do długich boków ula poprzecznych drewnianych listewkach 12 spoczywają otwarte od góry rynny paszowe 13. Rynny te mogą być zbudowane z płaskich desek lub z łatwo zmywalnego tworzywa sztucznego, na którą sypana jest sucha mieszanka paszowa dla ślimaków.

Do drewnianych listewek 12 umocowane są włókninowe lub wykonane z tworzywa sztucznego grube kurtyny 14 dzielące skrzynię na poprzeczne półotwarte komory. Kurtyny te zwiększają powierzchnię ula oraz umożliwiają ślimakom wejście zarówno do rynny paszowej oraz do kubków lęgowych.

Claims (4)

1. UI do rozrodu ślimaków, znamienny tym, że w dolnej części zaopatrzony jest w szuflady (7) wypełnione siatką (9), a wewnątrz ma poprzeczne półotwarte komory, utworzone przez kurtyny (14).

2. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że oczka siatki (9) mają rozmiar maksymalny 10 mm.

3. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że kurtyny (14) wykonane są z włókniny.

4. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że kurtyny (14) wykonane są z tworzywa sztucznego.