PL228044B1 - Kraznik naprowadzajacy tasme przenosnika na bieg prostoliniowy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest krążnik naprowadzający taśmę przenośnika na bieg prostoliniowy wzdłuż osi przenośnika.

Konwencjonalny krążnik przenośnika taśmowego, służący do podtrzymywania taśmy przenośnikowej, posiada cylindryczny płaszcz osadzony obrotowo na nieruchomej osi. Taki krążnik, jakkolwiek dobrze nadaje się do podtrzymywania taśmy, to jednak nie zapobiega przed jej zbaczaniem z biegu prostoliniowego wzdłuż osi przenośnika.

Do naprowadzania taśmy przenośnikowej na bieg prostoliniowy stosuje się różnego rodzaju urządzenia, niekiedy dość złożone, jak również specjalne krążniki/rolki, które samoczynnie naprowadzają na ruch prostoliniowy taśmę zbaczającą z osi przenośnika.

Z polskiego opisu patentowego numer PL181305 znane jest urządzenie samonaprowadzające taśmę przenośnika, zbudowane ze specjalnej rolki osadzonej na nieruchomej osi za pomocą łożyska wahliwego. Rolka ta posiada na obwodzie protektor z elastycznymi żebrami współpracującymi z taśmą przenośnika, a na końcach jest wyposażona w zderzaki. Obudowa łożyska wahliwego jest zamocowana w rolce elastycznie za pomocą cylindrycznych pierścieni ściśniętych od czoła tarczami mocującymi.

Znana jest także, z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego W111094, rolka centrująca, która służy w podajnikach taśmowych do centralnego usytuowania taśmy na rolkach prowadzących podajnika. Rolka jest zbudowana z ogumowanej rury ułożyskowanej na stałym pręcie poprzez centralne łożysko osadzone na pręcie w połowie długości rolki i umieszczone w elastycznym pierści eniu. Końce rolki są otoczone osłonami, w których znajdują się zderzaki ograniczające wychylenia rolki na łożysku centralnym.

W podporze krążnikowej, znanej z polskiego zgłoszenia wynalazku P390142, ujawniono krążnik centrujący, który posiada okładzinę cierną płaszcza o beczkowatym kształcie powierzchni zewnętrznej utworzonej promieniem zaokrąglenia R stanowiącym iloczyn bezwzględnych wartości o wzorze R = 6 · B · Vt, gdzie R oznacza promień zaokrąglenia w metrach, B - szerokość krążnika centrującego w metrach, zaś Vt - prędkość taśmy w metrach na sekundę.

Zadaniem wynalazku jest takie ulepszenie konstrukcji krążnika, aby mógł on przejmować możliwie dużą część miejscowego nacisku taśmy przenośnikowej na zestaw podpierający, a jednocześnie zapewniał optymalną współpracę cierną z taśmą w zakresie poślizgów sprężystych celem uzyskania jak najlepszego centrowania taśmy przy jak najmniejszych oporach ruchu i niskim zużyciu ściernym współpracującej pary: krążnik-taśma.

Krążnik naprowadzający taśmę przenośnika na bieg prostoliniowy według wynalazku, posiad ający płaszcz okryty okładziną, mający na całej długości postać obrotowej bryły, grubszej pośrodku i cieńszej na końcach, charakteryzuje się tym, że stosunek wysokości wzniesienia środka okładziny ponad końcami czynnej powierzchni okładziny do długości czynnej powierzchni okładziny zawiera się w granicach od 0,006 do 0,021, spełniając zależność H/B = 0,006-0.021. gdzie H oznacza wysokość wzniesienia środka okładziny nad końcami czynnej powierzchni okładziny, zaś B oznacza długość czynnej powierzchni okładziny. Jako czynną powierzchnię okładziny przyjmuje się powierzchnię okładziny współpracującą z powierzchnią taśmy przenośnika będącej w ruchu, bez uwzględniania zaokrągleń, fazowań i innych zakończeń okładziny przy jej końcach.

Okładzina ma pośrodku powierzchnię walcową, zaś po bokach powierzchnie stożkowe zbieżne w stronę końców, albo okładzina ma pośrodku powierzchnię walcową i z boków łukowate powierzc hnie wyznaczone promieniami krzywizny, zagięte w stronę końców, przy czym łukowate powierzchnie łączą się z powierzchnią czołową krążnika poprzez promień, albo okładzina w środku ma wypukły wycinek wyznaczony promieniem krzywizny, a na bokach powierzchnie stożkowe zbieżne w stronę końców, albo okładzina ma na całej długości wypukłą powierzchnię wyznaczoną promieniem krzywizny, obustronnie zagiętą w stronę końców, lub też okładzina ma w strefie środkowej wypukły wycinek środkowy, wyznaczony środkowym promieniem krzywizny, a po bokach posiada łukowate powierzchnie skrajne, wyznaczone bocznymi promieniami krzywizny, zagięte w stronę końców.

Okładzina płaszcza krążnika stanowi monolityczną całość albo jest zestawiona z oddzielnych segmentów umieszczonych na płaszczu równolegle do siebie.

Krążnik naprowadzający taśmę przenośnika na bieg prostoliniowy według wynalazku, wyposażony w taką okładzinę płaszcza, pozwala na uzyskanie zaskakująco efektywnego naprowadzania taśmy przenośnikowej na bieg prostoliniowy w razie pojawienia się niekorzystnych czynników, wywołujących

PL 228 044 B1 poprzeczne siły spychające taśmę na boki. Sprawiają to kształty okładziny płaszcza krążnika, które na styku odcinka taśmy i krążnika powodują powstanie reakcji przeciwnych do sił spychających taśmę.

Przykład realizacji krążnika według wynalazku jest pokazany na rysunku przedstawiającym w półwidokach i półprzekrojach krążnik w pięciu odmianach, gdzie:

- Fig. 1 przedstawia krążnik z walcową powierzchnią w środku i stożkowymi powierzchniami po bokach,

- Fig. 2 przedstawia krążnik z walcową powierzchnią w środku i łukowatymi powierzchniami po bokach,

- Fig. 3 przedstawia krążnik z wypukłym wycinkiem w strefie środkowej i stożkowymi powierzchniami po bokach,

- Fig. 4 przedstawia krążnik z powierzchnią wypukłą na całej długości,

- Fig. 5 przedstawia krążnik z wypukłym wycinkiem pośrodku i powierzchniami łukowatymi po obu bokach.

Każda odmiana krążnika według wynalazku jest pokazana w dwóch wersjach wykonawczych - z lewej strony rysunku krążnik posiada okładzinę monolityczną, a z prawej segmentową. Okładzina może okrywać cały płaszcz krążnika, jak na rysunku, lub tylko środkową część płaszcza.

Krążnik posiada metalowy płaszcz 1 osadzony obrotowo na osi 2 za pomocą łożysk 3. Na płaszczu 1 znajduje się niemetalowa okładzina 4, wykonana w postaci monolitycznej otoczki 4a lub zestawiona z pierścieniowych segmentów 4b. Płaszcz 1 ma postać cylindrycznej rury, a okładzina 4 naniesiona na ten płaszcz 1 ma niejednakową grubość na całej swej długości - jest ona najgrubsza w strefie środkowej i najcieńsza na obu końcach, przy czym te zmiany grubości okładziny 4 są rozł ożone symetrycznie względem środkowej, poprzecznej płaszczyzny symetrii krążnika.

Stosunek wysokości wzniesienia H środka okładziny 4 ponad końcami czynnej powierzchni okładziny 4 do długości B czynnej powierzchni okładziny 4 zawiera się w granicach od 0,006 do 0,021, spełniając zależność H/B = 0,006-0,021.

Jako czynną powierzchnię okładziny 4 przyjmuje się powierzchnię okładziny 4 współpracującą z powierzchnią taśmy przenośnika będącej w ruchu, bez uwzględniania zaokrągleń, fazowań i innych zakończeń okładziny 4 przy jej końcach.

Krążnik według wynalazku przedstawiony na fig. 1 posiada okładzinę 4, która w strefie środkowej ma powierzchnię walcową 5, a po bokach ma powierzchnie stożkowe 6 zbieżne w stronę końców.

Krążnik według wynalazku pokazany na fig. 2 posiada okładzinę 4, która pośrodku posiada powierzchnię walcową 5, zaś po bokach ma łukowate powierzchnie 7, określone promieniami R1, zagięte w stronę końców. Łukowate powierzchnie 7 łączą się z powierzchnią czołową krążnika poprzez promień r.

Krążnik według wynalazku przedstawiony na fig. 3 jest wyposażony w okładzinę 4, która w strefie środkowej ma wypukły wycinek powierzchni 8, wyznaczony promieniem krzywizny R2, zaś na b okach posiada powierzchnie stożkowe 6 zbieżne w stronę końców.

Krążnik według wynalazku uwidoczniony na fig. 4 posiada okładzinę 4 mającą na całej długości wypukłą powierzchnię 9, wyznaczoną promieniem krzywizny R3, obustronnie zagiętą w stronę końców.

Krążnik według wynalazku pokazany na fig. 5 ma w strefie środkowej wypukły wycinek środkowy 10, wyznaczony środkowym promieniem krzywizny R4, zaś po bokach ma łukowate powierzchnie skrajne 11, wyznaczone bocznymi promieniami krzywizny R5, zagięte w stronę końców.

Badania wykazały, że pomimo zadowalających w zasadzie efektów naprowadzania taśmy na bieg prostoliniowy, uzyskiwanych w całym zakresie ilorazu H/B = 0,006-0,021, najlepsze wyniki naprowadzania taśmy uzyskuje się wtedy, gdy stosunek wysokości H wzniesienia środka okładziny 4 ponad końcami jej czynnej powierzchni do długości B czynnej powierzchni okładziny 4 wynosi odpowiednio:

H/B = 0,006-0,010 - dla okładzin długich, gdzie B > 1000 mm,

H/B = 0,010-0,016 - dla okładzin krótkich, gdzie B < 600 mm,

H/B = 0,016-0,021 - dla okładzin średnich, B = 600-1000 mm.

Claims (7)

1. Krążnik naprowadzający taśmę przenośnika na bieg prostoliniowy, posiadający płaszcz okryty okładziną, mający na całej długości postać obrotowej bryły, grubszej pośrodku i cieńszej na końcach, znamienny tym, że stosunek wysokości wzniesienia (H) środka okładziny (4) ponad końcami czynnej powierzchni okładziny (4) do długości (B) czynnej powierzchni okładziny (4) zawiera się w granicach od 0,006 do 0,021, spełniając zależność H/B = 0,006+0,021.

2. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) ma w strefie środkowej powierzchnię walcową (5), a po bokach ma powierzchnie stożkowe zbieżne w stronę końców.

3. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) ma w strefie środkowej powierzchnię walcową (5), a po bokach ma łukowate powierzchnie (7) wyznaczone promieniami krzywizny (R1), zagięte w stronę końców, przy czym łukowate powierzchnie (7) łączą się z powierzchnią czołową krążnika poprzez promień (r).

4. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) ma w strefie środkowej wypukły wycinek (8) wyznaczony promieniem krzywizny (R2), a na bokach ma powierzchnie stożkowe (6) zbieżne w stronę końców.

5. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) posiada na całej długości wypukłą powierzchnię (9) wyznaczoną promieniem krzywizny (R3), obustronnie zagiętą w stronę końców.

6. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) posiada w strefie środkowej wypukły wycinek środkowy (10), wyznaczony środkowym promieniem krzywizny (R4), a po bokach ma łukowate powierzchnie skrajne (11), wyznaczone bocznymi promieniami krzywizny (R5), zagięte w stronę końców.

7. Krążnik według zastrz. 1, znamienny tym, że okładzina (4) stanowi monolityczną całość (4a), albo jest zestawiona z oddzielnych segmentów (4b) usytuowanych równolegle do siebie.