PL228002B1 - Sposób łacznosci radiowej i wybudzania lokalizatorów połozenia oraz lokalizator połozenia - Google Patents

Abstract

Sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia, polegający na tym, że w stanie najniższego poboru prądu sygnał radiowy podawany jest od zespołu antenowego (ANT1), poprzez klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) do modułu sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), a następnie do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a po pojawieniu się sygnału wybudzania (WUC), będącego sygnałem wysokich częstotliwości zmodulowanym amplitudowo, wybudza sygnałem (SWU) mikrokontroler (uC) lub niskomocowy radiowy moduł nadawczo - odbiorczy (LPTR), który nawiązuje w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN), dwukierunkową łączność z systemem wybudzania (RWUS), po czym mikrokontroler (uC), na podstawie zebranej informacji w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) oraz na podstawie danych zapisanych w pamięci, nawiązuje łączność z siecią komórkową (CN) poprzez moduł łączności z siecią komórkową (NCP) lub odczytuje dane z lokalizatora radiowego (RPS). Przedmiotem wynalazku jest również lokalizator położenia (RTS), służący do realizacji tego sposobu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia, wykorzystywany zwłaszcza w monitoringu i zarządzaniu pojazdami w procesach logistycznych oraz lokalizator położenia do realizacji tego sposobu.

W ostatnim dziesięcioleciu powszechne zastosowanie znalazła technika radiowych lokalizatorów położenia. Standardowo wykorzystywana jest przez kierowców w pojazdach samochodowych, w nadzorowaniu flot w transporcie samochodów ciężarowych, w geodezji, a nawet do autonomicznego sterowania maszynami budowlanymi i dronami. Naturalnym rozwinięciem tego trendu staje się nadzorowanie pojazdów szynowych. Powszechne wykorzystanie lokalizatorów położenia w transporcie szynowym pozwalałoby na większą skalę optymalizować procesy logistyczne i przyczynić się do poprawy efektywności wykorzystania taboru kolejowego oraz poprawy bezpieczeństwa transportowanych ładunków.

Z amerykańskiego opisu patentowego nr US 7,019,617 B2 znane są urządzenia RFID, metody wybudzania urządzeń drogą radiową oraz sposób działania urządzenia RFID.

Znany jest również z amerykańskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku nr US 6,100,814 A system detektora wybudzania współpracujący z urządzeniem działającym w trybie uśpienia w celu oszczędzania energii, wyposażony w urządzenie działające w trybie czuwania, przetwarzający str umień wejściowych danych cyfrowych posiadających charakterystyczną częstotliwość. Układ według tego rozwiązania zawiera analogowy filtr do usuwania szumu, a także ekstrakcji charakterystycznej odpowiedzi impulsowej składającej się z oscylacyjnego sygnału zwiększającego amplitudę. Układ ten zawiera ponadto przełącznik służący do porównania odpowiedzi impulsowej w przechodzącym strumieniu cyfrowych danych wejściowych z napięciem progowym, oraz do przełączania urządzenia z trybu uśpienia do trybu czuwania, gdy odpowiedź impulsowa cyfrowego strumienia danych wejściowych osiąga wartość napięcia progowego.

Z kolejnego amerykańskiego opisu patentowego nr US 7,912,442 B2 znany jest system łączności składający się z pierwszego odbiornika radiowego do odbierania danych oraz drugiego niskomocowego odbiornika radiowego do wybudzania.

Rozwiązanie znane z amerykańskiego opisu patentowego nr US 8,285,243 B2 dotyczy odbiornika radiowego wybudzania o małej mocy, w którym pobór mocy urządzenia nadawczo-odbiorczego częstotliwości radiowych RF pracującego w bezprzewodowej sieci czujnikowej jest minimalizowany. Cel ten osiągnięto poprzez cykliczne włączanie i wyłączenie energochłonnych bloków odbiornika radiowego i taki dobór czasów włączenia, aby mogła nastąpić właściwa detekcja sygnału wybudzania.

Z kolei amerykański patent nr US 8,301,082 B2 dotyczy układu nadajnika-odbiornika radiowego zawierającego: (a) moduł radio-komunikacyjny o niskim poborze mocy zdolny do wyłączania się w celu oszczędzenia energii i zdolny do włączania się w odpowiedzi na sygnał elektryczny, składający się z nadajnika i pierwszego odbiornika; (b) drugi odbiornik zdolny do odbioru sygnału radiowego, w którym zawarta jest informacja, na podstawie której odbiornik ten generuje sygnał elektryczny wybudzający moduł radio-komunikacyjny.

Pomimo istniejących w stanie techniki wielu rozwiązań dotyczących sposobów łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia oraz urządzeń służących do realizacji tych sposobów, istnieje potrzeba opracowywania wciąż nowych rozwiązań tego typu spełniających specyficzne wymagania użytkowników. Celem wynalazku jest opracowanie rozwiązania, dzięki któremu czas pracy lokalizatorów położenia pracujących zwłaszcza w transporcie kolejowym znacząco się wydłuży, a także pozwoli na wyposażenie tych lokalizatorów w dodatkowe funkcjonalności.

Istota sposobu łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia według wynalazku polega na tym, że w stanie najniższego poboru prądu przez lokalizator położenia (RTS) sygnał radiowy podawany jest od zespołu antenowego (ANT1), poprzez klucz wysokiej częstotliwości (SW) do modułu sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), a następnie do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a po pojawieniu się sygnału wybudzania (WUC) będącego sygnałem wysokich częstotliwości zmodulowanym amplitudowo, wybudza sygnałem (SWU) mikrokontroler (uC) lub niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR). Następnie niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR) nawiązuje w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) dwukierunkową łączność z systemem wybudzania (RWUS), a mikrokontroler (uC), na podstawie zebranej informacji w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) oraz na podstawie danych zapisanych w pamięci,

PL 228 002 B1 nawiązuje łączność z siecią komórkową (CN) poprzez moduł łączności z siecią komórkową (NCP) lub - alternatywnie - odczytuje dane z lokalizatora radiowego (RPS).

Korzystnie klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) w stanie najniższego poboru prądu nie jest zasilony.

Lokalizator położenia według wynalazku zawiera mikrokontroler (uC) oraz wspólny zespół antenowy (ANT1) połączony z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW), który to połączony jest z modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz modułem sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), którego jeden z portów połączony jest do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a drugi do radiowego modułu nadawczo-odbiorczego (LPTR). Niskomocowy detektor sygnału wybudzania (LDWU) połączony jest z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR) lub mikrokontrolerem (uC). Mikrokontroler (uC) połączony jest magistralami cyfrowymi z r adiowym lokalizatorem (RPS) i modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR), który to połączony jest również z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW).

Rozwiązanie według wynalazku i jak przedstawiono w przykładach wykonania na załączonym rysunku Fig. 1-5 obejmuje sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów, a także sam lokalizator położenia służący do realizacji tego sposobu. Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiony jest na rysunku, gdzie:

- Fig. 1 ilustruje sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia oparty na trzech podsieciach radiowych: (i) sieci komórkowej (CN), (ii) lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) oraz (iii) sygnału wybudzania (WUC);

- Fig. 2 przedstawia schemat blokowy lokalizatora położenia (RTS);

- Fig. 3 przedstawia schematycznie układ czterech pojazdów szynowych zaopatrzonych w lokalizatory położenia (RTS) i ilustruje sposób łączności radiowej według wynalazku;

- Fig. 4 przedstawia sposób wybudzania lokalizatora położenia według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania polegający na wybudzaniu, gdy znajduje się on w określonym miejscu, za pomocą systemu wybudzania (RWUS), zwłaszcza w punkcie załadunku lub odbioru towarów, wjazdu lub wyjazdu z górki rozrządowej;

- Fig. 5 przedstawia sposób wybudzania lokalizatora położenia według wynalazku w drugim przykładzie wykonania polegający na wybudzaniu za pomocą systemu wybudzania (RWUS) w razie wystąpienia jakiegoś zdarzenia, np. przekroczenia wartości progowej odczytanej z czujnika (SENS).

W przykładzie wykonania na Fig. 1 zilustrowano sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia, polegający na tym, że w stanie najniższego poboru prądu sygnał radiowy wybudzania (WUC) nadawany jest z systemu wybudzania (RWUS), składającego się co najmniej z modułu wybudzania (MWU) wyposażonego w zespół antenowy (ANT2) od zespołu antenowego (ANT1). Sygnał wybudzania (WUC) jest sygnałem wysokich częstotliwości zmodulowanym amplitudowo. Sygnał wybudzania z zespołu antenowego (ANT1), poprzez klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) podawany jest do modułu sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), a następnie do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU). Gdy wartość sygnału wybudzania (WUC) osiągnie odpowiednią wartość niskomocowy detektor sygnału wybudzania (LDWU) wybudza sygnałem (SWU) mikrokontroler (uC) lub niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR). Po tym zdarzeniu niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR) nawiązuje w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN), dwukierunkową łączność z systemem wybudzania (RWUS), po czym mikrokontroler (uC), na podstawie zebranej informacji w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) oraz na podstawie danych zapisanych w pamięci, nawiązuje łączność z siecią komórkową (CN) poprzez moduł łączności z siecią komórkową (NCP). Mikrokontroler (uC) na podstawie zebranych danych może również odczytać dane z lokalizatora radiowego (RPS) i przesłać je dalej.

Na Fig. 2 przedstawiono przykładowy lokalizator położenia, który zawiera mikrokontroler (uC) oraz wspólny zespół antenowy (ANT1) połączony z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW). Klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) połączony jest z modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz modułem sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), którego jeden z portów połączony jest do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a drugi do radiowego modułu nadawczo-odbiorczego (LPTR). Pozwala to na odseparowanie od siebie torów sygnałów radiowych niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU) oraz radiowego modułu nadawczo-odbiorczego (LPTR). Niskomocowy detektor sygnału wybudzania (LDWU) połączony jest

PL 228 002 B1 linią sygnałową z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR), która w razie wystąpienia sygnału wybudzania wybudzi go ze stanu najniższego poboru prądu. Całością pracy zarządza mikrokontroler (uC) połączony magistralami cyfrowymi z radiowym lokalizatorem (RPS) i modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR) połączonym również z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW).

Na Fig. 3 przedstawiono przykład realizacji sposobu według wynalazku, a mianowicie cztery pojazdy szynowe zaopatrzone w lokalizatory położenia (RTS), które tworzą „ad-hoc” lokalną niskomocową sieć radiową (LRN). Zdarzeniem, które może je pobudzić do tworzenia tej sieci może być sygnał radiowy wybudzania (WUC) nadawany z systemu wybudzania (RWUS) lub też cykliczne zdarzenie czasowe. Po wymianie danych w lokalnej niskomocowej sieci radiowej jeden z lokalizatorów położenia (RTS) może przesłać dalej dane w bardziej energochłonnej sesji łączności w sieci komórkowej (CN). Dzięki temu reszta lokalizatorów położenia (RTS) zaoszczędzi energię na najbardziej energochłonne nawiązanie łączności w sieci komórkowej (CN).

Z kolei Fig. 4 przedstawia sposób wybudzania lokalizatora położenia według wynalazku poleg ający na wybudzaniu, gdy znajduje się on w określonym miejscu za pomocą systemu wybudzania (RWUS), zwłaszcza w punkcie załadunku lub odbioru towarów, wjazdu lub wyjazdu z górki rozrządowej. Po nadaniu sygnału radiowego wybudzania (WUC) przez system wybudzania (RWUS) w lokalizatorze położenia (RTS) układ wybudzania uruchomi niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR), który wymieni informacje w niskomocowej sieci radiowej (LRN) złożonej co najmniej z pojedynczym lokalizatorem położenia (RTS) oraz systemem wybudzania (RWUS).

Na Fig. 5 przedstawiono inny przykład realizacji sposobu według wynalazku polegający na wybudzaniu za pomocą systemu wybudzania (RWUS), w razie wystąpienia jakiegoś zdarzenia, np. przekroczenia wartości progowej odczytanej z czujnika (SENS). Po nadaniu sygnału radiowego wybudzania (WUC) przez system wybudzania (RWUS), który został pobudzony do działania przykł adowo poprzez przekroczenie wartości progowej odczytanej z czujnika (SENS), w lokalizatorze położenia (RTS) układ wybudzania uruchomi niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR), który wymieni informacje w niskomocowej sieci radiowej (LRN) złożonej co najmniej z pojedynczego lokalizatora położenia (RTS) oraz systemu wybudzania (RWUS). Jeśli zdarzenie to jest ważne i istotne, informacja o nim zostanie dalej przesłana w bardziej energochłonnej sesji łączności w sieci komórkowej (CN).

Znaczne oszczędności w zużyciu energii elektrycznej osiąga się poprzez wykorzystanie niskomocowego radiowego modułu nadawczo-odbiorczego (LPTR) tworzącego „ad-hoc” lokalną niskomocową sieć radiową. Ze względu na to, że najbardziej energochłonne jest nawiązanie łączności w sieci komórkowej poprzez moduł (NCP) oraz pobranie informacji z lokalizatora radiowego (RPS), np. GPS wystarczy, że tylko pojedynczy węzeł lokalnej niskomocowej sieci radiowej zrealizuje przesył danych w sieci komórkowej. Przy założeniu, że taką lokalną niskomocową sieć radiową będzie średnio tworzyło sześć węzłów (wagony najczęściej jeżdżą w składach lub znajdują się na górkach rozrządowych) czas pracy baterii zainstalowanej w lokalizatorze położenia można wydłużyć wielokrotnie (nawet trz ykrotnie i więcej). Ma to szczególne znaczenie dla kosztów obsługi systemu monitoringu pojazdów. Dodatkowo wyposażenie lokalizatorów w możliwość zdalnego wybudzania przy jednoczesnej możl iwości wymiany danych w niskomocowej sieci radiowej pozwala na budowę dedykowanych punktów dostępowych, dzięki którym możliwe jest identyfikowanie i nawiązywanie łączności z lokalizatorami w wybranych miejscach, jak również reakcja na zdarzenia w losowych momentach czasowych. Tak rozbudowana funkcjonalność pozwala na wybudzanie lokalizatorów położenia ze stanu głębokiego uśpienia poprzez:

- okresowe, cykliczne wybudzanie na możliwie najkrótszy czas potrzebny do odczytu informacji o lokalizacji i przesłaniu jej poprzez dostępne medium komunikacyjne, takie jak moduł łączności z siecią komórkową (NCP) lub niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR) tworzący ad-hoc lokalną sieć radiową - tzw. wybudzanie „względem czasu”,

- wybudzanie, gdy znajdują się one w określonym miejscu za pomocą modułu wybudzania (MWU) wyposażonego w system antenowy (ANT2), np. w punkcie załadunku lub odbioru towarów, wjazdu lub wyjazdu z górki rozrządowej itp. - tzw. wybudzanie „względem miejsca”,

- wybudzanie za pomocą modułu wybudzania (MWU) wyposażonego w system antenowy (ANT2), w momencie gdy wystąpi jakieś zdarzenie, np. alarm w systemie antykradzieżowym lub pożarowym, przekroczenie wielkości progowych parametrów środowiskowych itp. - tzw. wybudzanie „względem zdarzenia”.

PL 228 002 B1

Wyposażenie klasycznych lokalizatorów położenia w zintegrowany układ łączności radiowej i wybudzania znacznie rozszerza funkcjonalność i otwiera drogę do nowych zastosowań obejmujących: (i) znaczne wydłużenie czasu pracy na zestawie baterii, (ii) łatwiejsze serwisowanie lokalizatorów, (iii) precyzyjną logistykę, charakteryzującą się dokładnym wyznaczaniem czasu przejazdu, (iv) łatwiejszą inwentaryzację taboru kolejowego w danej lokalizacji, (v) możliwość wyposażenia p ojazdu w bezprzewodową sieć czujników nadzorujących pracę pojazdu oraz przewożony ładunek.

Claims (3)

1. Sposób łączności radiowej i wybudzania lokalizatorów położenia, znamienny tym, że w stanie najniższego poboru prądu przez lokalizator położenia (RTS) sygnał radiowy podawany jest od zespołu antenowego (ANT1), poprzez klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) do modułu sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), a następnie do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a po pojawieniu się sygnału wybudzania (WUC) będącego sygnałem wysokich częstotliwości zmodulowanym amplitudowo, wybudza sygnałem (SWU) mikrokontroler (uC) lub niskomocowy radiowy moduł nadawczo-odbiorczy (LPTR), który nawiązuje w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN), dwukierunkową łączność z systemem wybudzania (RWUS), po czym mikrokontroler (uC), na podstawie zebranej informacji w lokalnej niskomocowej sieci radiowej (LRN) oraz na podstawie danych zapisanych w pamięci, nawiązuje łączność z siecią komórkową (CN) poprzez moduł łączności z siecią komórkową (NCP) lub odczytuje dane z lokalizatora radiowego (RPS).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że klucz antenowy wysokich częstotliwości (SW) w stanie najniższego poboru prądu nie jest zasilony.

3. Lokalizator położenia, znamienny tym, że zawiera mikrokontroler (uC) oraz wspólny zespół antenowy (ANT1) połączony z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW), który to połączony jest z modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz modułem sumatora/podzielnika mocy wysokich częstotliwości (PDC), którego jeden z portów połączony jest do niskomocowego detektora sygnału wybudzania (LDWU), a drugi do radiowego modułu nadawczo-odbiorczego (LPTR), przy czym niskomocowy detektor sygnału wybudzania (LDWU) połączony jest z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR) lub mikrokontrolerem (uC), a także tym, że mikrokontroler (uC) połączony jest magistralami cyfrowymi z radiowym lokalizatorem (RPS) i modułem łączności z siecią komórkową (NCP) oraz z radiowym modułem nadawczo-odbiorczym (LPTR), który to połączony jest również z kluczem antenowym wysokich częstotliwości (SW).