PL227979B1 - Sposób autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych i urzadzenie do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych i urządzenie do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych.

Znany jest sposób autotermicznej waloryzacji stałych paliw odpadowych oraz biomasy z polskiego opisu patentowego nr PL 204 294 polegający na tym, że podsuszoną mieszankę ciągle się miesza i przemieszcza wzdłuż retorty w zamkniętej komorze reaktora, równocześnie suszy i ogrzewa bez dostępu tlenu w temperaturze do 600°C, poddając ją procesowi karbonizacji, a powstałe części lotne miesza się z powietrzem i spala w komorze spalania reaktora w czasie nie krótszym niż 2 sek. i temperaturze nie niższej niż 850°C, po czym otrzymane w wyniku spalania spaliny wyprowadza się z komory do wykorzystania, a toryfikat w postaci stałej przeznaczony do wykorzystania w ciepłownictwie lub energetyce odprowadza się do zbiornika.

Znane jest również urządzenie do autotermicznej waloryzacji stałych paliw odpadowych oraz biomasy z tegoż opisu patentowego, posiadające reaktor z cylindryczną retortą mającą wewnątrz przenośnik śrubowy połączony z zasobnikiem świeżej mieszanki oraz palnik rozpałkowy osadzony w ścianie komory reaktora, wentylator powietrza do spalania i króciec wylotowy spalin, a także inne znane elementy jak rurociągi i aparatura pomiarowa.

Zarówno opisany sposób jak i urządzenie dobrze spełniają swoje zadanie ale ich niedogodn ością jest problem związany z zagospodarowaniem gazów powstałych w procesie autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych i urządzenia do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych, pozwalającego w pełni wykorzystać gazy z toryfikacji dla prowadzenia ciągłego skutecznego procesu waloryzacji podawanej do komory reaktora mieszanki w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych.

Cel został osiągnięty przez opracowanie sposobu autotermicznej waloryzacji biomasy i/lub o dpadów organicznych, polegającego na podgrzewaniu podawanego surowca w temperaturze od 180°C do 300°C, w komorze zamkniętego reaktora, przy ograniczonym dostępie tlenu, charakteryzującego się tym, że wstępnie przygotowaną mieszankę w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych przemieszcza się na powierzchniach kolejno co najmniej dwóch usytuowanych nad sobą przenośników w komorze zamkniętego reaktora, podgrzewanych od dołu przepływającymi w przeciwprądzie doprowadzanymi oddzielnymi kanałami wymieszanymi z powietrzem spalinami o temperaturze od 180°C do 320°C w czasie od 30 do 60 minut, powstałymi ze spalania gazów z toryfikacji mieszanki w reaktorze, a spalanych w cyklonowej komorze spalania z kontrolowanym dopływem powietrza podawanego przez wentylator główny, gdzie spaliny grzewcze odprowadza się z komory reaktora oddzielnymi k anałami do komina, a nad dnem komory cyklonowej spalania doprowadza się dodatkowe powietrze za pomocą wentylatora pomocniczego, pozwalające na uzyskanie temperatury elementów przenośn ików zgrzebłowych mieszanki w zakresie od 200°C do 320°C, natomiast toryfikat po wyjściu z komory reaktora schładza się najkorzystniej w przenośniku ślimakowym do temperatury co najmniej 70°C i odprowadza do zbiornika, przy czym proces autotermicznej waloryzacji mieszanki może być prowadzony w wyższych temperaturach i przemieszczany w trakcie podgrzewania na więcej niż dwóch przenośnikach w zależności od aktualnych potrzeb wynikających ze składu i rozdrobnienia użytej mieszanki w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych.

W opisanym sposobie pomiary temperatur realizuje się za pomocą termopar umożliwiających automatyzację procesu spalania paliwa rozpałkowego w komorze cyklonowej spalania przy uruchomieniu urządzenia oraz spalania gazów z toryfikacji mieszanki w reaktorze.

Zaletą sposobu jest możliwość wykorzystania całej ilości gazów powstałych przy toryfikacji do prowadzenia ciągłej autotermicznej waloryzacji dostarczanej mieszanki do komory reaktora.

Urządzenie według wynalazku posiadające reaktor o zamkniętej komorze, bunkier załadowczy odpadów, wentylatory, chłodzony wodą przenośnik ślimakowy toryfikatu i zbiornik toryfikatu, palnik cyklonowy do spalania paliwa rozruchowego i gazu z toryfikacji oraz inne niezbędne znane wypos ażenie, w tym aparaturę kontrolno-pomiarową: składu i temperatury spalin, charakteryzuje się tym, że posiada bunkier załadowczy mieszanki w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych połączony poprzez przenośnik ślimakowy i podajnik celkowy z wlotem w ścianie górnej zamkniętej komory reaktora, posiadającej wewnątrz co najmniej dwa usytuowane nad sobą przenośniki zgrzebłowe; górny i dolny o przeciwnych kierunkach przenoszenia toryfikowanej mieszanki, do których wnętrza pod powierzchnię ich górnej taśmy są doprowadzane spaliny wymieszane z powietrzem o temperaturze

PL 227 979 B1 od 200°C do 320°C, z komory cyklonowej spalania gazów z toryfikacji poprzez dwa odrębne zamknięte kanały; górny i dolny do odpowiadających im wlotów usytuowanych w co najmniej jednej ze ścian bocznych komory, gdzie wloty tych kanałów współpracują odpowiednio z króćcami wylotowymi spalin; górnym i dolnym komory cyklonowej, a ściana boczna komory reaktora jest zaopatrzona także w dwa wyloty połączone z odpowiadającymi im kanałami; górnym i dolnym odprowadzającymi spaliny grze wcze z komory reaktora, których wyloty współpracują z kominem, przy czym komora ta posiada również wylot gazów z autotermicznej waloryzacji mieszanki połączony kanałem z palnikiem cyklonowym umieszczonym w dnie komory cyklonowej spalania gazów z toryfikacji, gdzie gazy te są wprowadzane stycznie do tego palnika, a powietrze do spalania podaje wentylator główny osiowo obok palnika, natomiast z wlotem komory cyklonowej ponad jej dnem, poprzez kanał łączący współpracuje wentylator pomocniczy powietrza służącego do uzyskania mieszanki spalinowo-powietrznej o temperaturze pozwalającej na uzyskanie temperatury elementów przenośników mieszanki w komorze reaktora w zakresie od 200°C do 320°C z tym, że wylot toryfikatu z komory reaktora jest połączony ze znanym chłodzonym wodą podawaną przez pompę przenośnikiem ślimakowym, współpracującym ze zbiornikiem toryfikatu.

Komory reaktora i cyklonowa spalania, posiadają termopary do ciągłego pomiaru temperatury odpowiednio; do spalin w komorze cyklonowej termoparę T1, do mieszanki spalin i powietrza termoparę T2, gazów z autotermicznej waloryzacji mieszanki w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych w komorze reaktora termoparę T3, spalin w kominie termoparę T4 i toryfikatu w przenośniku ślimakowym termoparę T5, umożliwiające automatyzację procesu spalania paliwa rozpałkowego w cyklonowej komorze spalania przy uruchomieniu urządzenia oraz przy spalaniu gazów z toryfikacji mieszanki w reaktorze, a także automatyczny analizator spalin A odprowadzanych do komina.

Urządzenie posiada również silniki, rurociągi i inne niezbędne znane elementy oraz urządzenia pomiarowe do kontroli i regulacji procesu produkcyjnego toryfikatu, a także znany przenośnik celkowy zabudowany na wylocie toryfikatu z komory reaktora.

W odmianie urządzenia komora reaktora zawiera trzy lub więcej przenośników mieszanki o k olejno przemiennie zdeklarowanych kierunkach przemieszczania mieszanki w zależności od aktualnych potrzeb wynikających ze składu i rozdrobnienia użytej mieszanki w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych. Przy zastosowaniu trzech przenośników, reaktor w komorze posiada trzeci przenośnik zgrzebłowy końcowy o identycznej budowie i zasilaniu jak przenośniki; górny i dolny, lecz usytuowany poniżej nich i o kierunku przenoszenia autotermicznie waloryzowanej mieszanki, na górnej jego taśmie przeciwnym niż na górnej taśmie przenośnika dolnego.

Urządzenie według odmiany posiada analogiczne wloty i wyloty spalin grzewczych, w co najmniej w jednej ścianie bocznej komory reaktora i analogiczne kanały; doprowadzenia spalin grzewczych do komory reaktora i odprowadzenia spalin do komina, z tym że wylot toryfikatu jest usytuowany w ścianie dolnej w sąsiedztwie ściany tylnej komory reaktora.

Przy wyposażeniu urządzenia w kolejne przenośniki posiada ono analogiczne elementy przy zachowaniu naprzemiennego kierunku przemieszczania taśmy górnej kolejnego przenośnika zgrzebłowego mieszanki.

Przedmiotem wynalazku jest sposób autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych oraz urządzenie do jego realizacji pokazane w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie urządzenie w przekroju podłużnym, a fig. 2 - odmianę wykonania urządzenia z trzema przenośnikami w reaktorze w przekroju podłużnym.

Sposób według wynalazku polega na tym, że wstępnie przygotowaną biomasę przemieszcza się na powierzchniach kolejno dwóch usytuowanych nad sobą przenośników w zamkniętej komorze reaktora i podgrzewa od dołu przepływającymi w przeciwprądzie doprowadzanymi dwoma oddzielnymi kanałami, wymieszanymi z powietrzem spalinami o temperaturze 180°C w czasie 30 minut, powstałymi ze spalania gazów z autotermicznej waloryzacji biomasy w reaktorze, a spalanych w cyklonowej komorze spalania z kontrolowanym dopływem powietrza podawanego przez wentylator główny, gdzie spaliny grzewcze odprowadza się z komory reaktora dwoma kanałami do komina, a nad dnem komory cyklonowej spalania doprowadza się dodatkowe powietrze za pomocą wentylatora pomocniczego, pozwalające na uzyskanie temperatury taśm przenośników mieszanki 200°C, natomiast toryfikat po wyjściu z komory reaktora schładza się w przenośniku ślimakowym do temperatury 70°C i odprowadza do zbiornika, z tym że pomiary temperatur realizuje się za pomocą termopar umożliwiających automatyzację procesu spalania paliwa rozpałkowego oraz spalania gazów z toryfikacji mieszanki w reaktorze.

PL 227 979 B1

Urządzenie do autotermicznej waloryzacji biomasy posiada reaktor (1) o zamkniętej kom orze (2) posiadającej wewnątrz co najmniej dwa usytuowane nad sobą przenośniki zgrzebłowe; gó rny (14) i dolny (17) o przeciwnych kierunkach przenoszenia toryfikowanej mieszanki (44), których górne taśmy (15, 18) poprzez wnętrza (16, 19) są podgrzewane spalinami, współpracującej poprzez zamknięte kanały; górny (36) i dolny (37) z króćcami wylotowymi; górnym (24) i dolnym (25) komory cyklonowej (21) wyposażonej w palnik cyklonowy (22) do spalania gazów z toryfikacji usytuowany w jej dnie (23) oraz poprzez kanał (31) odprowadzenia gazów z toryfikacji, mającej ściany: boczną (5), górną (3), dolną (12) i tylną (10) wyposażone odpowiednio we wloty; górny (6) i dolny (7) spalin grzewczych oraz wlot (4) mieszanki (44) do toryfikacji, a także wyloty: górny (8) i dolny (9) spalin grzewczych, wylot (11) gazów z toryfikowanej mieszanki i wylot (13) toryfikatu (45) odprowadzanego poprzez przenośnik ślimakowy (35) do zbiornika (43), a na wlocie (4) mieszanki (44) komora (2) jest połączona poprzez podajnik celkowy (34) i przenośnik ślimakowy (33) z bunkrem załadowczym (32) odpadów, natomiast palnik cyklonowy (22) jest połączony kanałem (28) z wentylatorem głównym (27) powietrza do spalania, a komora cyklonowa (21) poprzez wlot (26) w jej ścianie i kanał doprowadzający (30) do niej powietrze jest połączona z wentylatorem pomocniczym (29), przy czym komora (2) reaktora (1) i komora cyklonowa (21) oraz kanały spalin, komin (45) i przenośnik (35) toryfikatu są odpowiednio zaopatrzone w termopary T1 (46), T2 (47), T3 (48), T4 (49) i T5 (50), a także w automatyczny analizator spalin A (51) odprowadzanych do komina (52), a przenośnik (35) toryfikatu jest chłodzony wodą z pompy (42), natomiast spaliny do komina są odprowadzane przez 2 kanały (38, 40) i ich wyloty (39, 41).

Odmiana urządzenia w komorze (2) reaktora (1) zawiera trzeci przenośnik zgrzebłowy końcowy (20) o identycznej budowie i zasilaniu jak przenośniki; górny (14) i dolny (17) lecz usytuowany poniżej nich i o kierunku przenoszenia autotermicznie waloryzowanej mieszanki (44) na jego górnej taśmie (58) przeciwnym niż na górnej taśmie (18) przenośnika dolnego (17).

Urządzenie posiada analogiczne wloty (6, 7, 54) i wyloty (8, 9, 56) spalin grzewczych w co najmniej w jednej ścianie bocznej (5) komory (2) reaktora (1) i analogiczne kanały; doprowadzenia spalin grzewczych (36, 37, 53) do komory (2) reaktora (1) i odprowadzenia spalin (38, 40, 55) do komina (52), z tym że wylot (13) toryfikatu (45) jest usytuowany w ścianie dolnej (12) komory (2) reaktora (1) w sąsiedztwie jego ściany tylnej (10), gdzie kanał wylotowy (55) posiada wylot (57) do komina (52), natomiast komora cyklonowa (21) posiada króciec wylotowy (60) do kanału (53) połączonego z wnętrzem (59) przenośnika końcowego (20).

Oznaczenia rysunkowe

- reaktor

- komora reaktora 1

- ściana górna komory reaktora 1

- wlot mieszanki w ścianie górnej 3 komory 2 reaktora 1

- ściana boczna komory 2 reaktora 1

- wlot górny spalin w ścianie bocznej 5 komory 2 reaktora 1

- wlot dolny spalin w ścianie bocznej 5 komory 2 reaktora 1

- wylot górny spalin w ścianie bocznej 5 komory 2 reaktora 1

- wylot dolny spalin w ścianie bocznej 5 komory 2 reaktora 1

- ściana tylna komory 2 reaktora 1

- wylot gazów z toryfikacji w ścianie tylnej komory 2 reaktora 1

- ściana dolna komory 2 reaktora 1

- wylot toryfikatu w ścianie dolnej 12 komory 2 reaktora 1

- przenośnik zgrzebłowy górny toryfikowanej mieszanki 44

- górna taśma przenośnika zgrzebłowego górnego 14 toryfikowanej mieszanki 44

- wnętrze przenośnika zgrzebłowego górnego 14 toryfikowanej mieszanki 44

- przenośnik zgrzebłowy dolny toryfikowanej mieszanki 44

- górna taśma przenośnika zgrzebłowego dolnego 17 toryfikowanej mieszanki 44

- wnętrze przenośnika zgrzebłowego dolnego 17 toryfikowanej mieszanki 44

- przenośnik zgrzebłowy końcowy toryfikowanej mieszanki 44

- komora cyklonowa spalania gazu z toryfikowanej mieszanki 44

PL 227 979 B1

- palnik cyklonowy komory spalania 21 gazu z toryfikowanej mieszanki 44

- ściana dolna komory cyklonowej spalania 21

- króciec wylotowy górny spalin komory cyklonowej spalania 21

- króciec wylotowy dolny spalin komory cyklonowej spalania 21

- wlot powietrza z wentylatora pomocniczego 29

- wentylator główny powietrza palnika cyklonowego 22

- kanał łączący wentylator główny powietrza 27 z komorą cyklonową 21

- wentylator pomocniczy powietrza

- kanał łączący wentylator pomocniczy 29 z wlotem 26 komory cyklonowej 21

- kanał łączący komorę reaktora 1 z komorą cyklonową spalania 21 gazu z toryfikacji

- bunkier załadowczy mieszanki 44 w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych

- podajnik ślimakowy mieszanki z bunkra załadowczego 32 do podajnika celkowego 34 reaktora 1

- podajnik celkowy mieszanki 44

- przenośnik ślimakowy toryfikatu 45 chłodzony wodą

- kanał górny spalin łączący wlot 6 w ścianie bocznej 5 komory 2 z króćcem wylotowym 24 komory cyklonowej 21

- kanał dolny spalin łączący wlot 7 w ścianie bocznej 5 komory 2 z króćcem wylotowym 25 komory cyklonowej 21

- kanał górny spalin łączący wylot 8 w ścianie bocznej 5 komory 2 z kominem 52

- wylot kanału górnego 36 spalin do komina 52

- kanał dolny spalin łączący wylot 9 w ścianie bocznej 5 komory 2 z kominem 52

- wylot kanału dolnego 40 spalin do komina 52

- pompa

- zbiornik toryfikatu

- mieszanka w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych

- toryfikat

- termopara T1 spalin w komorze cyklonowej 21

- termopara T2 spalin mieszanki spalin i powietrza w komorze cyklonowej 21

- termopara T3 spalin w komorze 2 reaktora 1

- termopara T4 spalin w kominie

- termopara T4 toryfikatu w przenośniku 32 przed zbiornikiem 34

- automatyczny analizator A spalin w kominie 52

- komin

- kanał doprowadzenia spalin grzewczych do przenośnika zgrzebłowego końcowego 20 w komorze 2 reaktora 1

- wlot spalin grzewczych do przenośnika zgrzebłowego końcowego 20 w komorze 2 reaktora 1

- kanał odprowadzenia spalin grzewczych z przenośnika zgrzebłowego końcowego 20 w komorze 2 do komina 52

- wylot spalin grzewczych z przenośnika zgrzebłowego końcowego 20 w komorze 2 do kanału odprowadzenia 55 spalin do komina 52

- wylot kanału końcowego 55 odprowadzenia spalin do komina 52

- taśma górna przenośnika zgrzebłowego końcowego 20

- wnętrze przenośnika zgrzebłowego końcowego 20 toryfikowanej mieszanki 44

- króciec wylotowy spalin komory cyklonowej 21 do kanału 53

Claims (19)

1. Sposób autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych, polegający na podgrzewaniu podawanego surowca w temperaturze od 180°C do 300°C, w komorze zamkniętego reaktora, przy ograniczonym dostępie tlenu, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną mieszankę w postaci biomasy i/lub odpadów organicznych przemieszcza się na powierzchniach kolejno co najmniej dwóch usytuowanych nad sobą przenośników w komorze zamkniętego reaktora, podgrzewanych od dołu przepływającymi w przeciwprądzie doprowadzanymi oddzielnymi kanałami, wymieszanymi z powietrzem spalinami o temperaturze od 180°C do 320°C w czasie od 30 do 60 minut, powstałymi ze spalania gazów z toryfikacji mieszanki w reaktorze, a spalanych w cyklonowej komorze spalania z kontrolowanym dopływem powietrza podawanego przez wentylator główny, gdzie spaliny grzewcze odprowadza się z komory reaktora do komina, natomiast toryfikat po wyjściu z komory reaktora schładza się i odprowadza do zbiornika.

2. Sposób, według zastrz. 1, znamienny tym, że spaliny podgrzewające doprowadza się odpowiednio kanałami; górnym i dolnym poprzez wloty; górny i dolny do wnętrza przenośników; górnego i dolnego mieszanki.

3. Sposób, według zastrz. 1, znamienny tym, że do komory cyklonowej spalania toryfikatu doprowadza się dodatkowe powietrze za pomocą wentylatora pomocniczego, pozwalające na uzyskanie temperatury elementów przenośników mieszanki w zakresie od 200°C do 320°C.

4. Sposób, według zastrz. 2, znamienny tym, że dodatkowe powietrze do komory cyklonowej spalania gazów z toryfikacji doprowadza się nad dnem tej komory.

5. Sposób, według zastrz. 2, znamienny tym, że gazy z toryfikacji mieszanki w reaktorze, doprowadza się stycznie do palnika w komorze cyklonowej.

6. Sposób, według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że proces autotermicznej waloryzacji mieszanki może być prowadzony w wyższym zakresie temperatur niż 180°C do 300°C w zależności od składu i rozdrobnienia użytej mieszanki.

7. Sposób, według zastrz. 6, znamienny tym, że proces autotermicznej waloryzacji mieszanki może być prowadzony na więcej niż dwóch naprzemiennie ustawionych przenośnikach w zależności od składu i rozdrobnienia użytej mieszanki.

8. Sposób, według zastrz. 7, znamienny tym, że toryfikat po wyjściu z komory reaktora schładza się najkorzystniej w przenośniku ślimakowym.

9. Sposób, według zastrz. 8, znamienny tym, że toryfikat schładza się do temperatury co najmniej 70°C.

10. Urządzenie do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych, posiadające reaktor o zamkniętej komorze, do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych, posiadające reaktor o zamkniętej komorze, bunkier załadowczy odpadów, wentylatory, chłodzony transporter ślimakowy toryfikatu i zbiornik toryfikatu, palnik cyklonowy do spalania paliwa rozruchowego i gazu z toryfikacji oraz inne niezbędne znane wyposażenie, w tym aparaturę kontrolno-pomiarową: składu i temperatury spalin, znamienne tym, że posiada reaktor (1) o zamkniętej komorze (2) posiadającej wewnątrz co najmniej dwa usytuowane nad sobą przenośniki zgrzebłowe; górny (14) i dolny (17) o przeciwnych kierunkach przenoszenia toryfikowanej mieszanki (44), których górne taśmy (15, 18) są podgrzewane spalinami, współpracującej poprzez zamknięte kanały; górny (36) i dolny (37) z komorą cyklonową (21) wyposażoną w palnik cyklonowy (22) do spalania gazów z toryfikacji oraz poprzez kanał (31) odprowadzenia gazów z toryfikacji, mającej ściany; boczną (5), górną (3), dolną (12) i tylną (10) wyposażone odpowiednio we wloty; górny (6) i dolny (7) spalin grzewczych oraz wlot (4) mieszanki (44) do toryfikacji, a także wyloty: górny (8) i dolny (9) spalin grzewczych, wylot (11) gazów z toryfikowanej mieszanki i wylot (13) toryfikatu (45) odprowadzanego poprzez przenośnik ślimakowy (35) do zbiornika (43), a na wlocie (4) mieszanki (44) komora (2) jest połączona poprzez podajniki; celkowy (34) i ślimakowy (33) z bunkrem załadowczym (32) odpadów, natomiast palnik cyklonowy (22) jest połączony kanałem (28) z wentylatorem głównym (27) powietrza do spalania, a komora cyklonowa (21) poprzez wlot (26) w jej ścianie i kanał doprowadzający (30) do niej powietrze jest połączona z wentylatorem pomocniczym (29), przy czym komora (2) reaktora (1) i komora cyklonowa (21) oraz kanały spalin, komin (45) i przenośnik (35) toryfikatu są odpowiednio zaopatrzone w termoPL 227 979 B1 pary T1 (46), T2 (47), T3 (48), T4 (49) i T5 (50), a także w automatyczny analizator spalin A (51) odprowadzanych do komina (52).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że górne taśmy (15, 18) przenośników zgrzebłowych; górnego (14) i dolnego (17) są podgrzewane spalinami zmieszanymi z powietrzem, doprowadzanymi do wlotów; górnego (6) i dolnego (7) komory (2) reaktora (1).

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że wloty spalin; górny (6) i dolny (7) są usytuowane co najmniej w jednej ze ścian bocznych (5) komory (2) reaktora (1).

13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że wloty spalin; górny (6) i dolny (7) są usytuowane odpowiednio poniżej poziomów taśm górnych (15, 18) przenośników zgrzebłowych; górnego (14) i dolnego (17).

14. Urządzenie według zastrz. 10 albo 11, albo12, albo 13, znamienne tym, że palnik cyklonowy (22) jest usytuowany w ścianie dolnej (23) komory cyklonowej (21).

15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że palnik cyklonowy (22) jest usytuowany pionowo w ścianie dolnej (23) komory cyklonowej (21).

16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że wlot kanału (31) doprowadzenia gazów z toryfikacji jest usytuowany stycznie do palnika cyklonowego (22).

17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że wlot (26) dodatkowego powietrza do komory cyklonowej (21) spalania gazów z toryfikacji jest usytuowany nad dnem (23) tej komory (21).

18. Urządzenie według zastrz. 15 albo, 16 albo 17, znamienne tym, że przenośnik ślimakowy (35) toryfikatu (45) do zbiornika (43) współpracuje poprzez znany rurociąg z pompą (42) wody chłodzącej.

19. Odmiana urządzenia do autotermicznej waloryzacji biomasy lub odpadów organicznych według zastrz. 10, znamienna tym, że posiada dodatkowy przenośnik zgrzebłowy końcowy (20) usytuowany w komorze reaktora poniżej przenośnika zgrzebłowego dolnego (17) oraz analogiczny kanał doprowadzenia spalin (53) poprzez wlot (54) w ścianie bocznej (5) komory (2) reaktora (1) do wnętrza (59) przenośnika zgrzebłowego końcowego (20) i kanał odprowadzenia spalin (55) poprzez wylot (56) w ścianie (5) komory (2) reaktora (1) i wylot (57) do komina (52), z tym że wylot (13) toryfikatu (45) jest usytuowany w ścianie dolnej (12) w sąsiedztwie ściany tylnej (10) komory (2) reaktora (1).