PL227967B1 - Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów - Google Patents

Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów

Info

Publication number
PL227967B1
PL227967B1 PL398868A PL39886812A PL227967B1 PL 227967 B1 PL227967 B1 PL 227967B1 PL 398868 A PL398868 A PL 398868A PL 39886812 A PL39886812 A PL 39886812A PL 227967 B1 PL227967 B1 PL 227967B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
catalyst
carried out
amount
depolymerization
sio
Prior art date
Application number
PL398868A
Other languages
English (en)
Other versions
PL398868A1 (pl
Inventor
Włodzimierz Stańczyk
Włodzimierz Stanczyk
Tomasz Ganicz
Jan Kurjata
Original Assignee
Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk filed Critical Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL398868A priority Critical patent/PL227967B1/pl
Publication of PL398868A1 publication Critical patent/PL398868A1/pl
Publication of PL227967B1 publication Critical patent/PL227967B1/pl

Links

Classifications

    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02WCLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES RELATED TO WASTEWATER TREATMENT OR WASTE MANAGEMENT
    • Y02W30/00Technologies for solid waste management
    • Y02W30/50Reuse, recycling or recovery technologies
    • Y02W30/62Plastics recycling; Rubber recycling

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest, katalityczny proces depolimeryzacji odpadowych polimerów krzemoorganicznych (silikonów), zwłaszcza przepracowanych olejów, zużytych kauczuków, w tym napełnianych krzemionką oraz odpadowych usieciowanych form silikonowych, po procesach odlewania w obecności czynników nukleofilowych.
Generalnie, problem odpadów polimerowych, powstających zarówno na etapie produkcji, przetwarzania jak i użytkowania, stanowi poważne zagadnienie, wymagające rozwiązań z punktu widzenia ochrony środowiska i składowania odpadów. Najbardziej efektywnym kierunkiem zagospodarowania jest depolimeryzacja, prowadząca do otrzymania odpowiednich monomerów, które umożliwiają reprodukcję oryginalnych materiałów polimerowych. W wypadku polimerów krzemoorganicznych - silikonów, których światowa produkcja sięga kilkudziesięciu milionów ton, jest to bardzo istotne, gdyż z jednej strony są one traktowane, jako alternatywa polimerów organicznych (w związku z ograniczonymi zasobami ropy naftowej), z drugiej zaś produkcja monomerów z nieorganicznych źródeł krzemu wymaga znacznych nakładów energetycznych. Odpadowe polisiloksany, materiały o niezwykle wolnej lub zerowej szybkości degradacji stanowią istotny problem z punktu widzenia ochrony środowiska [1,2] a jednocześnie potencjalne źródło regenerowanych monomerów. W Polsce produkuje się ok. 1000 ton silikonów a drugie tyle pochodzi z importu. Część z nich, po okresie eksploatacji staje się trwałymi odpadami. W Polsce, problem regeneracji jest o tyle ważny, że w kraju nie produkuje się monomerów i pochodzą one wyłącznie z importu. Tym bardziej istotnymi stają się więc możliwość regeneracji, ponownej polimeryzacji cyklicznych monomerów siloksanowych i otrzymanie polimerów z cyklosiloksanów odzyskanych z odpadowych silikonów.
W wypadku depolimeryzacji materiałów napełnianych lub usieciowanych można dodatkowo odzyskać i powtórnie wykorzystać nieorganiczne napełniacze - krzemionkę lub tlenek glinu.
Wiadomo, że polimeryzacja cyklosiloksanów jest procesem kontrolowanym termodynamicznie i osiągana jest równowaga między liniowymi polimerami a cyklicznymi monomerami [3,4], Bazując na tym fakcie, zaprezentowano już szereg metod recyklingu liniowych polisiloksanów, a także wulkanizowanych kauczuków silikonowych. Regenerację cyklosiloksanów z liniowych o wzorze 1 i usieciowanych polimerów o wzorze 2.
wzór 1
R R
R= Me, OH, H.
wzór 2
PL 227 967 Β1 prowadzono zarówno wobec katalizatorów kwasowych - CF3SO3H [5] AICI3 [6], PCI3 [7], jak i zasadowych NPCI2 [8], fosforanów bisalkilowych i kwasu 2-etyloheksanowego [9], KOH [10], K2CO3, Cs2CO3, Rb2CO3 [11] i wodorotlenku tetrafenylofosfoniowego [12],
Ostatnio, katalityczna kwasowa (CF3SO3H) jak i zasadowa (KOH, (t-Bu)4NF) częściowa depolimeryzacja elastomerów silikonowych została zastosowana jako metoda generowania szorstkości powierzchniowej. Otwiera to nowy kierunek zastosowań, nie tylko w regeneracji monomerów ale także nanotechnologii [13],
Wykorzystywana była również metoda termicznego rozkładu kauczuków w bardzo wysokich temperaturach ~600°C w atmosferze gazu obojętnego. Obok wysokiego zapotrzebowania na energię, wadą jest w takim wypadku wysoka zawartość w produktach stałego cyklicznego trimeru - heksametylocyklotrisiloksanu, który łatwo sublimuje i utrudnia procesy ponownej polimeryzacji [14],
Jednym z głównych problemów w recyklingu odpadów kauczuków siloksanowych jest oddzielenie napełniaczy. Stosowano w tym celu rozpuszczalniki, ale stwarza to dodatkowe koszty i trudności w oddzieleniu rozpuszczalników, a następnie cyklicznych monomerów z mieszaniny poreakcyjnej od napełniaczy - nanometrowych cząstek krzemionki i tlenku glinu [15] a często wymaga także prowadzenia procesu w kilku etapach [16], W wypadku usieciowanych polisiloksanów główny problem stanowi niska szybkość depolimeryzacji ze względu na strukturę materiału, tworzącą przestrzenną sieć.
W przeważającej liczbie opisów takich procesów, depolimeryzację prowadzono przy zewnętrznym ogrzewaniu reaktora (naczynia). Metody takie są nisko ekonomiczne, ze względu na niską przewodność cieplną ścianek reaktora (naczynia). Całość pokruszonego materiału silikonowego nie ma wówczas bezpośredniego kontaktu ze ściankami rektora (naczynia) a pozostała po depolimeryzacji krzemionka, bądź tlenek glinu gromadzi się na wewnętrznej powierzchni reaktora (naczynia), ograniczając dodatkowo przewodzenie ciepła. Tym samym obniża to efektywność depolimeryzacji. Ostatnio zastrzeżony został proces depolimeryzacji silikonów w bezpośrednim kontakcie z czynnikami przenoszenia ciepła, takimi jak stopy metali i alkohole o wysokiej masie cząsteczkowej [17],
Prowadzone były też katalizowane zasadami procesy depolimeryzacji elastomerów sieciujących na zimno [18] i na gorąco [15] przy wykorzystaniu mieszanego rozpuszczalnika - metanol/dimetyloamina. Dimetyloamina reagent - rozpuszczalnik o słabych właściwościach nukleofilowych musiał być jednak stosowany w znacznej ilości, stanowiąc aż 75-80% układu rozpuszczalnika, przy niskim stężeniu silikonowego substratu, rzędu 20% wagowych, co stanowiło o niskiej efektywności procesu.
Istota wynalazku i opis metody
Sposób katalitycznej depolimeryzacji odpadowych produktów silikonowych, metodą katalitycznego rozkładu w obecności zasadowego katalizatora, według wynalazku polega na tym, że w pierwszym etapie w reaktorze, zawierającym czynnik nukleofilowy wybrany z grupy obejmującej pochodne pirolidynopirydyny i metyloimidazole, w ilości od 1 do 4% wagowych, zasadowy katalizator, wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali, w formie zasady w zawiesinie, w ilości od 0,5 do 5% wagowych, niskocząsteczkowy lotny węglowodór, korzystnie heksan lub heptan, w ilości 5-50% wagowych oraz wodę lub niskocząsteczkowy alkohol, korzystnie metanol lub etanol, w ilości 10-20% wagowych, wytwarza się, przez intensywne mieszanie, emulsję do której wprowadza się w drugim etapie odpadowe polisiloksany, liniowe, zwłaszcza napełnione SiO2 lub AI2O3, lub polisiloksany usieciowane, a po zamknięciu i ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 100-180°C reakcję depolimeryzacji prowadzi się przez 6-8 godzin, po czym mieszaninę poreakcyjną poddaje się filtracji, neutralizacji i zatężeniu, aż do uzyskania ciekłej mieszaniny czystych monomerów silikonowych - cyklicznych siloksanów o wzorze 3, gdzie cyklosiloksany o n=3-6 stanowią minimum 80%, a odfiltrowane produkty stałe, po oczyszczeniu, ewentualnie stanowią odzyskany napełniacz, zwłaszcza SiO2 lub AI2O3, w wypadku zastosowania napełnionych i usieciowanych silikonów.
Η8ί(Μ«2)-Ο|„-| flB) n = 3-8 wzór 3
Mieszany rozpuszczalnik węglowodorowo-wodny lub węglowodorowo-alkoholowy zapewnia korzystnie utworzenie zawiesiny substratu silikonowego, zasadowego katalizatora i czynnika nukleofilowego w układzie reakcyjnym.
PL 227 967 B1
Materiały silikonowe stosowane w sposobie według wynalazku, są wybrane korzystnie z grupy obejmującej oleje, żywice oraz polimery napełniane, zwłaszcza (Si02, AI2O3) lub nie napełniane, a także usieciowane elastomery.
W sposobie według wynalazku, dzięki zastosowaniu czynników nukleofilowych, zachodzi wysokosprawny, katalityczny proces wytwarzania cyklicznych monomerów polidimetylosiloksanowych o wzorze 3, w wyniku depolimeryzacji związków odpadowych.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie, jako katalizator stosuje się MOH, gdzie M oznacza Na, K lub Cs, w formie zasady w zawiesinie wodno-węglowodorowej lub alkoholan utworzony w reakcji MOH z alkoholem ROH, gdzie korzystnie R = Me lub Et.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie jako czynnik nukleofilowy stosuje się imidazol lub dimetyloaminopirydynę (DMAP).
Sposób według wynalazku, korzystnie prowadzi się w autoklawie wyposażonym w efektywne mieszadło magnetyczne umożliwiające prowadzenie procesu w zawiesinie oraz w zewnętrzny płaszcz grzejny.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie ilość stosowanego katalizatora MOH na 25 g polisiloksanu wynosi 0,05 do 0,1 mola. Sposób według wynalazku, który korzystnie prowadzi się w zakresie temperatur 100-200°C.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie ilość czynnika nukleofilowego na 25 g polisiloksanu wynosi 0,01 do 0,1 mola.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie odzyskuje się napełniacz - SiO2 lub AI2O3.
Sposób według wynalazku, w którym korzystnie wstępnie przygotowuje się roztwór katalizatora i czynnika nukleofilowego w wodzie lub alkoholu i do niej wprowadza polisiloksan i lotny węglowodór.
Zgodnie z wynalazkiem materiał silikonowy, ulega depolimeryzacji katalizowanej MOH, gdzie M = Na, K, Cs, wobec czynnika nukleofilowego, w wyniku ogrzewania w autoklawie w czasie 6-8 godzin.
Proces prowadzono, w skali laboratoryjnej, w cylindrycznym autoklawie z wewnętrznym i zewnętrznym ogrzewanym elektrycznym o pojemności 500 ml, wyposażonym w efektywne mieszadło magnetyczne. Intensywne mieszanie zapewnia wytworzenie zawiesiny w układzie reakcyjnym. W wypadku napełnionych i usieciowanych materiałów silikonowych wstępnie rozdrabniano je mechanicznie na cząstki o wymiarach ~5 mm tak aby zapewnić maksymalnie dużą powierzchnię kontaktu cząstek polimeru z zawiesiną zawierającą katalizator i czynnik nukleofilowy. Bez katalizatora rozkład silikonów przebiega z maksymalną szybkością w przedziale temperatur 570°C-640°C. Dodatek katalizatora obniża temperaturę depolimeryzacji do 185°C-250°C a po dodaniu czynnika nukleofilowego proces przebiega efektywnie w zakresie 100°C-200°C. Po zakończeniu procesu depolimeryzacji schłodzeniu autoklawu do temperatury pokojowej, mieszaninę poreakcyjną filtrowano a oddzieloną ciecz neutralizowano, przemywając wodą do uzyskania pH 7. Cykliczne monomery siloksanowe oddestylowano w ewaporatorze pod zmniejszonym ciśnieniem ~20 mm Hg. Oddzielone w wyniku filtracji napełniacze (SiO2, AI2O3) przemywano kilkakrotnie wodą celem usunięcia katalizatora, odwirowywano, suszono i odzyskiwano zregenerowany napełniacz.
Poniżej przedstawiono przykłady wykonania wynalazku.
P r z y k ł a d I
W cylindrycznym autoklawie wyposażonym w efektywne ogrzewanie elektryczne (wewnętrzne i zewnętrzne) oraz mieszadło magnetyczne umieszczono 3,8 g NaOH, 2,5 g N,N-dimetyloaminopirydyny i 10 ml wody. Do utworzonej przy intensywnym mieszaniu emulsji wprowadzono permetylowany elastomer polisiloksanowy o wzorze 1 (25 g) oraz 100 ml heksanu. Po zamknięciu autoklawu mieszaninę reakcyjną ogrzano do 180°C i prowadzono proces depolimeryzacji przez 8 godzin. Następnie układ reakcyjny schłodzono do temperatury pokojowej i mieszaninę produktów w rozpuszczalniku przefiltrowano na szklanym spieku G2. Otrzymaną po filtracji ciecz przemyto 3-krotnie 100 ml wody (do uzyskania obojętnego pH) a lotne rozpuszczalniki usunięto na ewaporatorze w temperaturze 40°C przy ciśnieniu 20 mm Hg. Ciekłą pozostałość (24,5 g, 98%) poddano analizie techniką chromatografii gazowej, która wykazała utworzenie następujących cyklicznych monomerów o wzorze 3: heksametylocyklotrisiloksanu (D3, 2%), oktametylocyklotetrasiloksanu (D4, 65%), dekametylocyklopentasiloksanu (D5, 20%), dodekametylocykloheksasiloksanu (D6, 9%), tetradekametylocykloheptasiloksanu (D7,3%) i heksadekametylocyklooktasiloksanu (D8, 1%).
PL 227 967 B1
P r z y k ł a d II
Proces opisany w przykładzie l przeprowadzono przy zmniejszonej ilości zasadowego katalizatora (do 1.25 g) oraz imidazolu jako czynnika nukleofilowego, Skład mieszaniny reakcyjnej do depolimeryzacji liniowego siloksanu (przykład I) (25 g) był następujący: NaOH (2 g), imidazol (3 g), woda (10 ml), heksan (100 ml). Reakcję depolimeryzacji prowadzono przez 8 godzin w 180°C, po czym po przeprowadzeniu filtracji, przemywania wodą oraz po odrzuceniu na ewaporatorze rozpuszczalników uzyskano mieszaninę cyklicznych siloksanów (23 g, 92%) o składzie: heksametylocyklotrisiloksan (D3, 13,5%), oktametylocyklo-tetrasiloksanu (D4, 44,5%), dekametylocyklopentasiloksanu (D5, 19%), dodekametylocyklo-heksasiloksanu (D6, 9%), tetradekametylocykloheptasiloksanu, (D7,10%) i heksadekametylo-cyklooktasiloksanu (D8, 4%).
P r z y k ł a d III
Proces opisany w przykładzie I zastosowano do depolimeryzacji elastomeru silikonowego o wzorze 1 napełnionego krzemionką (23% SiO2). W autoklawie rozpuszczono 4 g KOH oraz 2,5 g N,N-dimetyloaminopirydyny w 100 ml wody. Po homogenizacji dodano napełniony polimer (25 g) oraz 100 ml heksanu. Po zamknięciu autoklawu depolimeryzację prowadzono w 180°C przez 8 godzin. Mieszaninę poreakcyjną przesączono i kolejno przemywano oraz usunięto lotne rozpuszczalniki (przykład I) a ciekłą pozostałość (17 g-87% w przeliczeniu na czysty polimer) zanalizowano techniką chromatografii gazowej. Skład cyklicznych monomerów o wzorze 3 był następujący: heksametylocyklotrisiloksan (D3, 12%), oktametylocyklotetrasiloksan (D3, 25%), dekametylocyklopentasiloksan (D5, 19%), dodekametylocykloheksasiloksan (D6, 24%), tetradekametylocykloheptasiloksan (D7, 9%), heksadekametylocyklooktasiloksan (D8, 7%), oktadekametylocyklonanosiloksan (D9, 4%). Stałą odfiltrowaną pozostałość przemyto trzykrotnie 50 ml heksanu i wody a następnie osuszono na linii próżniowej, uzyskując 5,5 g SiO2.
P r z y k ł a d IV
Proces opisany w przykładzie I zastosowano do depolimeryzacji usieciowanego elastomeru o wzorze 2 silikonowego napełnionego krzemionką (23% SiO2), pochodzącego z rozdrobnionej (cząstki o rozmiarach 5 mm) zużytej silikonowej formy do odlewów. Zamiast układu rozpuszczalników woda/heksan zastosowano układ metanol/heksan a także imidazol, jako czynnik nukleofilowy. W autoklawie rozpuszczono 4 g KOH oraz 3 g imidazolu w 60 ml metanolu. Po homogenizacji dodano rozdrobniony usieciowany materiał polimerowy (25 g) oraz 150 ml heksanu. Po zamknięciu autoklawu depolimeryzację prowadzono w 150°C przez 8 godzin. Mieszaninę poreakcyjną przesączono i kolejno przemywano oraz usunięto lotne rozpuszczalniki (przykład I) a ciekłą pozostałość (9 g) zanalizowano techniką chromatografii gazowej. Skład cyklicznych monomerów o wzorze 3 był następujący: heksametylocyklotrisiloksan (D3, 80%), oktametylocyklotetrasiloksan (D4, 18,5%), dekametylocyklopentasiloksan (D5, 1,5%). Ekstrakcja stałej pozostałości metanolem i heksanem umożliwiła odzyskanie 11 g SiO2.
P r z y k ł a d V
Proces opisany w Przykładzie IV prowadzono w autoklawie w temperaturze 180°C w czasie 8 godzin. Uzyskano 12 g mieszaniny cyklicznych monomerów siloksanowych o wzorze 3 i zawartości heksametylocyklotrisiloksanu (D3, 66%), oktametylocyklotetrasiloksanu (D4, 32,5%), dekametylocyklopentasiioksanu (D5, 1,5%). Ekstrakcja stałej pozostałości metanolem i heksanem umożliwiła odzyskanie 11 g SiO2.
Literatura
1. S. Xu, Environ.Sci.Technol., 32, 1998, 3162.
2. S. Xu, Environ.Sci.Technol., 33,1999, 603.
3. H.R. Allock, J.Macromol.Chem., C4(2), 1970,149.
4. M. Mazurek, J. Chojnowski, J.Macromol.Chem., 178,1977.1005.
5. M.A. Buese, P.-S. Chang, 1993: Patent USA, 5247116
6. M.R. Aleksander, F.S. Mair, R.G. Pritchard, J.E. Appl.Organometal.Chem., 17, 2003, 730.
7. V.M. Bogatyr'ov, M.V. Borysenko, J.Therm.Anal.Cal., 62, 2000, 335.
8. W. Knies, G. Vogl, W. Guske, 1996: Patent RFN, 19502393 Al.
9. R. Friebe, W. Weber, K.-H. Sockel, 1999: Patent USA, 6001888.
10. J.S. Razzano, 1995: Patent USA, 5420325.
11. J.S. Razzano, 2000: Patent USA, 6037486.
12. Ch. Allandrieu, D. Cardinaud, 1997: Patent USA, 5670689.
PL 227 967 Β1
13. M.A.Brook, S. Zhao, L.Liu, Y. Chen, Can.J.Chem., 90, 2012,153.
14. T. Bunce, A.E. Sargenor, 1999: Patent Brytyjski, 2331992.
15. W. Huang, Y. Ikeda, A. Oku, Polymer, 30, 2002, 7295.
16. S.R. Mukherjee, A.K. Paul, 2001: Patent USA, 6187827.
17. W. Stańczyk, T. Ganicz, A. Szeląg, J. Kuriata, 2011, Zgłoszenie patentowe, P.394646
18. Ch.-L. Chang, T.-M. Don, H.S.-J.Lee, Y.-O. Sha, Polym.Degrad.Stab., 2004,769.

Claims (10)

1. Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów z zastosowaniem wodorotlenków metali jako katalizatora, znamienny tym, że w pierwszym etapie w reaktorze, zawierającym czynnik nukleofilowy wybrany z grupy obejmującej pochodne pirolidynopirydyny i metyloimidazole, w ilości od 1 do 4% wagowych, zasadowy katalizator, wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali, w formie zasady w zawiesinie, w ilości od 0,5 do 5% wagowych, niskocząsteczkowy lotny węglowodór, korzystnie heksan lub heptan, w ilości 5-50% wagowych oraz wodę lub niskocząsteczkowy alkohol, korzystnie metanol lub etanol, w ilości 10-20% wagowych, wytwarza się, przez intensywne mieszanie, emulsję do której wprowadza się w drugim etapie odpadowe polisiloksany, liniowe, zwłaszcza napełnione SiO2 lub AI2O3, lub polisiloksany usieciowane, a po zamknięciu i ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 100-180°C reakcję depolimeryzacji prowadzi się przez 6-8 godzin, po czym mieszaninę poreakcyjną poddaje się filtracji, neutralizacji i zatężeniu, aż do uzyskania ciekłej mieszaniny czystych monomerów silikonowych - cyklicznych siloksanów o wzorze 3, gdzie cyklosiloksany o n=3-6 stanowią minimum 80%, po czym odfiltrowane produkty stałe, po oczyszczeniu, ewentualnie stanowią odzyskany napełniacz, zwłaszcza SiO2 lub AI2O3, w wypadku napełnionych i usieciowanych silikonów.
|-tSi(M ,,)-0).-, ([ll) n = 3-8 wzór 3
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces prowadzi się w zawiesinie w układzie rozpuszczalników woda lub metanol - niskowrzący węglowodór, korzystnie heksan lub heptan.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako surowiec stosuje się liniowe, nie napełnione lub napełnione SiO2 lub AI2O3 polisiloksany o wzorze 1, a także usieciowane polisiloksany o wzorze 2.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako stały katalizator stosuje się MOH, gdzie M = Na, K, Cs, lub aktywnym katalizatorem jest alkoholan utworzony w reakcji MOH z alkoholem ROH, gdzie korzystnie R = Me lub Et.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzi się go w reaktorze wyposażonym w układ do efektywnego mieszania magnetycznego, umożliwiającym prowadzenie reakcji w zawiesinie przy rozwiniętej powierzchni kontaktu międzyfazowego.
6. Sposób według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że ilość stosowanego zasadowego katalizatora MOH na 25 g polisiloksanu wynosi od 0,05 do 0,1 mola.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ilość stosowanego czynnika nukleofilowego na 25 g polisiloksanu wynosi 0,01 do 0,1 mola.
8. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 7, znamienny tym, że wstępnie przygotowuje się roztwór katalizatora i czynnika nukleofilowego w wodzie lub alkoholu i do niej wprowadza polisiloksan i lotny węglowodór.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces depolimeryzacji prowadzi się w zakresie temperatur 100-200°C.
10. Sposób według zaostrz. 1, znamienny tym, że z napełnionych i usieciowanych polisiloksanów regeneruje się napełniacze SiO2 i AI2O3).
PL398868A 2012-04-18 2012-04-18 Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów PL227967B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398868A PL227967B1 (pl) 2012-04-18 2012-04-18 Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398868A PL227967B1 (pl) 2012-04-18 2012-04-18 Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL398868A1 PL398868A1 (pl) 2013-10-28
PL227967B1 true PL227967B1 (pl) 2018-02-28

Family

ID=49449254

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL398868A PL227967B1 (pl) 2012-04-18 2012-04-18 Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL227967B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL398868A1 (pl) 2013-10-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP2885295B2 (ja) シロキサン類の精製方法
CA2141229A1 (en) Pristine phenylpropylalkylsiloxanes
US6166237A (en) Removal of dissolved silicates from alcohol-silicon direct synthesis solvents
US5420325A (en) Siloxane cracking process
EP1809688A1 (en) Hydrolysis of chlorosilanes
US5075479A (en) Anhydrous hydrogen chloride evolving one-step process for producing siloxanes
US2831008A (en) Manufacture of silicone oils
US3156668A (en) Process for the condensation of hydroxyl-containing organosilicon compounds using lithium hydroxide or lithium diorganosilanolate
KR100247162B1 (ko) 폴리유기실록산으로부터 유기알콕시실란을 회수하는방법
PL227967B1 (pl) Sposób katalitycznej depolimeryzacji silikonów
JPWO1995018174A1 (ja) ポリオルガノシロキサンからオルガノアルコキシシランを回収する方法
US9751987B2 (en) Catalyst for synthesis of siloxanes
JP5440381B2 (ja) 両末端にシラノール基を有する低分子量直鎖状オルガノポリシロキサンの製造方法
US20240052132A1 (en) Process for producing alkoxysiloxanes from waste silicone
US20240052108A1 (en) Production of alkoxysiloxanes
US20240052107A1 (en) Production of alkoxysiloxanes
EP1125939B1 (en) Process for reducing the amount of linear siloxane in a mixture of linear and cyclic siloxanes
PL222880B1 (pl) Sposób depolimeryzacji odpadowych polimerów siloksanowych
US9175138B2 (en) Method for producing organopolysiloxanes
US6187827B1 (en) Process for the recovery of methyl polysiloxanes in the form of cyclosiloxanes
JP5844153B2 (ja) ポリシロキサンの再配分方法
ES3042068T3 (en) Recovery of siloxane cycles
CN105906802A (zh) 采用乙二胺四亚甲基膦酸对聚醚酮酮粗品进行精制的工艺
CN107531907B (zh) 用于制备含有羟基基团和烷氧基基团的硅酮树脂的方法
JP2012140391A (ja) 両末端にシラノール基を有する低分子量直鎖状オルガノポリシロキサンの製造方法