PL227486B1 - Sposób wytwarzania kształtowników cienkościennych o przekroju zamkniętym i kształtownik cienkościenny o przekroju zamkniętym - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kształtowników cienkościennych i kształtownik cienkościenny o przekroju zamkniętym, przewidziany do stosowania jako element konstrukcji w budownictwie, zwłaszcza jako element nośny i mocujący drzwi i przegród ognioszczelnych i dymoszczelnych.

Z polskiego opisu wynalazku do patentu nr PL 1832133 znany jest sposób wytwarzania cienkościennych kształtowników z powierzchniowym odkształceniem zwiększającym sztywność, w którym między rotacyjnymi narzędziami, wytwarza się kształtownik z cienkiej taśmy, zwłaszcza metalowej, poddając ją obróbce wstępnej. W czasie przemieszczania cienkiej taśmy ruchem ciągłym, postępowym, prowadzi się gęste, napowierzchniowe wgniatanie punktowe na obu płaszczyznach, górnej i dolnej, i jednocześnie przetłacza się ją miejscowo, korzystnie na całej powierzchni, bez zmiany grubości wyjściowej. Wgniatanie i przetłaczanie prowadzi się przeciwsobnie i przestawnie. Tak przygotowaną taśmę poddaje się znanemu procesowi profilowania na kształtownik o wymaganym przekroju w procesie plastycznego odkształcania. Do realizacji tego sposobu wykorzystuje się urządzenie mające w przestrzeni roboczej, po przeciwległych stronach, parami współpracujące narzędzia rotacyjne, których pobocznice robocze dostosowane są do zaginania właściwego profilu z możliwością wytłaczania rowków wzdłużnych i poprzecznych. Istotnym zespołem tego urządzenia jest stanowisko kształtowania powierzchniowego umieszczone na wejściu taśmy. Stanowisko kształtowania powierzchniowego składa się z jednej pary obrotowych walcy, na pobocznicach których są rozmieszczone kolce w kształcie piramidy. Kolce w kształcie piramidy są rozmieszczone równomiernie na całej powierzchni roboczej każdego z nich i mają kształt ostrosłupa o podstawie kwadratowej.

Uzyskany w procesie i na urządzeniu według wynalazku, cienkościenny kształtownik z powierzchniowymi odkształceniami zwiększającymi jego sztywność, o dowolnym przekroju poprzecznym ma, według wynalazku, równomiernie rozmieszczone korzystnie na całej swojej powierzchni, drobne przegięcia, tworzące drobną falistość wzdłużną i poprzeczną z siatką zagłębień punktowych. Przeformowania te, o małej wysokości, występują na całej powierzchni materiału kształtownika przybierając fakturę wafla. Powierzchnia kształtownika jest równomiernie karbowana wzdłużnie i poprzecznie. Rozwiązanie według wynalazku pozwala zwiększyć uniwersalność wytwarzania cienkościennych profili oraz podnieść ekonomiczność tego procesu, gdyż ukształtowanie materiału wyjściowego, zwiększające sztywność, pozwala na uformowanie dowolnego kształtownika, który będzie się charakteryzował zwiększoną sztywnością, wytrzymałością i użytecznością w montażu.

Z polskiego opisu wynalazku do zgłoszenia P.399631 znany jest sposób, w którym między rotacyjnymi narzędziami, wytwarza się kształtownik z cienkiej taśmy, zwłaszcza metalowej, poddając ją obróbce wstępnej, tak przygotowaną taśmę poddaje się znanemu procesowi profilowania na kształtownik o wymaganym kształcie przekroju w procesie plastycznego odkształcania, wykorzystując do realizacji tej operacji urządzenie mające w przestrzeni roboczej, po przeciwległych stronach, parami współpracujące narzędzia rotacyjne, których pobocznice robocze dostosowane są do zaginania właściwego kształtu profilu. W etapie końcowym formuje się profil dwuścienny poprzez wygięcie dwóch półek taśmy o kąt 180° do jej środka, tak by zagięte dwie płaszczyzny krawędzi taśmy zachodziły na siebie, natomiast w miejscu gdzie zagięte dwie płaszczyzny krawędzi taśmy zachodzą na siebie realizuje się operację łączenia krawędzi taśmy z jej środnikiem, będącym środkiem podstawy kształtownika, za pomocą rodzimego materiału, w drodze miejscowego, osiowego przetłoczenia materiału taśmy. Według innej, korzystnej cechy wynalazku dla łączenia krawędzi taśmy z jej środnikiem za pomocą rodzimego materiału wykorzystuje się narzędzie rotacyjne. Przed uformowaniem profilu dwuściennego z taśmy, w czasie przemieszczania taśmy ruchem ciągłym, postępowym, poddaje się ją zwiotczeniu, polegającym na zmianie grubości wyjściowej taśmy, w miejscu przeznaczonym na połączenie krawędzi taśmy z jej środnikiem. Przed uformowaniem profilu dwuściennego z taśmy, czasie przemieszczania taśmy ruchem ciągłym, postępowym, poddaje się ją zwiotczeniu, polegającym na zmianie grubości wyjściowej taśmy, w miejscu przeznaczonym na przetłoczenie perforacje usztywniających profil dwuścienny i/lub na wykonanie otworów. Proces łączenia krawędzi taśmy z jej środnikiem realizuje się za pomocą szeregu specjalnych rolek, które w pierwszej fazie nacinają taśmę w środku podstawy kształtownika, w miejscu wcześniejszej realizacji operacji zwiotczenia, a następnie w miejscach nacięć przeprowadza się nitowanie.

Znany jest również sposób wytwarzania cienkościennych kształtowników z odkształceniem powierzchniowym, w którym wyjściową taśmę metalową przemieszcza się ruchem postępowym między

PL 227 486 B1 narzędziami obrotowymi wywierającymi moment gnący, kształtujący żądany profil, i równocześnie z jej przeformowaniem na kształtownik lub w końcowej fazie tego przeformowania, wytłacza się rotacyjnie poprzeczne rowki usztywniające, lub na wybranych fragmentach powierzchni wytłacza się fakturę moletowaną w celu ułatwienia wkręcania blachowkrętów oraz stosuje się w wybranych fragmentach powierzchni, profilowanie wzdłużnych rowków usztywniających.

Znane sposoby wytwarzania cienkościennych profili z powierzchniowymi odkształceniami zwiększającymi sztywność realizuje się na urządzeniach w postaci znanych profilarek, w których przeformowanie taśmy uzyskuje się między parą walcy lub wielokrotnością tych par, przy czym rolki te mają gładką pobocznicę o odpowiednio dobranych kątach pochylenia i działają momentem gnącym tak, że powstaje kształtownik o wymaganym profilu. W końcowej fazie tego procesu lub jednocześnie z jego przebiegiem, występują rolki profilowe, które mając na pobocznicy miejscowe wypukłości lub wgłębienia, co najmniej na jednej z płaszczyzn kształtownika wytłaczają wzdłużne lub poprzeczne rowki, albo też zaginają jego krawędzie tworząc lokalne usztywnienia wytwarzanego profilu. Kształtownik ma więc na fragmentach swej powierzchni miejscowe przegięcia, częściowo zwiększające jego sztywność. W wyznaczonych miejscach może mieć nacięcia moletowane.

Celem wynalazku jest rozwiązanie procesu wytwarzania kształtowników cienkościennych o przekrojach zamkniętych cechujących się zwiększoną dokładnością kształtowo-wymiarową, pozwalającą na lepsze dopasowanie elementów współpracujących wykonanych z tak wytworzonego kształtownika.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego PL 60879 Y1 znany jest kształtownik, w postaci listwy profilowanej o profilu częściowo zamkniętym, w przekroju poprzecznym ma kształt zbliżony do kwadratowej rury z przegrodami wewnętrznymi, którego ścianka zewnętrzna ma prostokątny wypust z szeregiem nacięć umieszczonych na całej lub części wysokości wypustu i na jednej lub obu powierzchniach zewnętrznych wypustu, a poniżej wypustu ma prostokątne nacięcie. Przeciwległa ścianka zewnętrzna ma wycięcie tworzące z przegrodami wewnętrznymi i oraz przystającą dolną ścianką zewnętrzną komorę a na pozostałej części przeciwległej ścianki zewnętrznej ma trójkątne nacięcie, przy czym przystająca do niej górna ścianka zewnętrzna ma nacięcie prostokątne.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego nr 52299 znany jest aluminiowy element stolarki budowlanej w formie przelotowej kształtki mającej kształt wieloboku, którego stykające się ściany tworzą kąt prosty, a przeciwległe krótsze boki wieloboku mają w przedłużeniu ścianki z osadzonym na nich wypustem prostokątnym i wpustem otwartym z wybraniem niepełnego koła, natomiast na dłuższych bokach wieloboku znajdują się wypusty w kształcie litery.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru zdobniczego nr 17225 znany jest kształtownik, którego część kątowa nachylona jest do płaskiej podstawy pod kątem rozwartym i zakończona występem zawiniętym do środka, równolegle do podstawy kątownika, zaś podstawa jest zaopatrzona w dwa prostopadłe występy, przy czym występ dolny jest zaopatrzony na swym końcu w hakowe zakończenie, a występ środkowy jest zakończony kątownikiem, którego dłuższy bok jest równoległy do podstawy kształtownika i jest z obydwóch stron zakończony prostopadłymi występami, z których wyższy jest zawinięty do środka.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego PL 060823 Y1 aluminiowy element stolarki budowlanej w przekroju poprzecznym. Element według wzoru użytkowego stanowi kształtownik o przekroju zamkniętym, posiadający otwarty trapezoidalny kanał osadczy oraz otwarte trapezoidalne gniazdo kształtowe. Podstawę kształtownika stanowi pozioma ścianka, której przedłużenie stanowi ramię zaczepowe kanału osadczego do której prostopadle usytuowane są ścianka kanału osadczego oraz ścianka boczna. Ścianka górna stanowi w przekroju linię łamaną, która z jednej strony stanowi drugi zaczep kanału osadczego, a z drugiej strony tworzy trapezoidalne gniazdo kształtowe. Części elementu stanowią monolit.

Z polskiego opisu wynalazku do patentu PL 218 354 B1 znany jest profil aluminiowy o kształcie kwadratowym zamkniętym. Kształtownik ten ma w jednym boku wewnętrzny wzdłużny kanał otwarty utworzony z trzech ścian. Na przeciwległych ścianach wewnętrznego wzdłużnego kanału znajdują się wzdłużne występy o przekroju trójkątnym.

Celem wynalazku jest rozwiązanie konstrukcji kształtownika cienkościennego o przekroju zamkniętym, pozwalającego na prostsze dopasowanie elementów współpracujących.

Istota wynalazku stanowiącego sposób wytwarzania kształtowników cienkościennych o przekroju zamkniętym, w którym między rotacyjnymi narzędziami, przed przystąpieniem do prac związanych ze wstępną produkcją przystosowuje się linię profilującą w narzędzia, dzięki którym wykonany kształt

PL 227 486 B1 będzie zgodny z rysunkiem technicznym oraz przygotowuje się materiał w postaci kręgów taśmy metalowej o szerokości i grubości odpowiedniej do przewidzianej produkcji kształtownika, po czym taśmę poddaje obróbce wstępnej, zaczynającej się od założenia taśmy na trzpień rozwijarki i przeprowadzenia jej przez prostowarkę w celu zlikwidowania wszystkich naprężeń powierzchniowych blachy, ponadto w następnej kolejności taśmę przeprowadza się przez dół kompensacyjny, skąd wprowadza się ją do podajnika prasy i dalej w złożone narzędzie prasy, gdzie w czasie przemieszczania taśmy ruchem ciągłym, postępowym, poddaje się ją zwiotczeniu, polegającym na zmianie grubości wyjściowej taśmy, a w następnej kolejności taśmę poddaje się znanemu procesowi profilowania na kształtownik o wymaganym kształcie przekroju w procesie plastycznego odkształcania, wykorzystując do realizacji tej operacji urządzenie mające w przestrzeni roboczej, po przeciwległych stronach, parami współpracujące narzędzia rotacyjne, których liczbę dobiera się do poszczególnych etapów zaginania, natomiast i kształty pobocznie roboczych dostosowane są do zaginania właściwego kształtu profilu, charakteryzuje się tym, że operacje zwiotczenia, polegające na zmianie grubości wyjściowej taśmy, w miejscach przeznaczonych na wykonanie elementów kształtownika, którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe prowadzi się oddzielnie dla każdego z takich miejsc, przy czym każde z miejsc zwiotczenia poddawane jest zgniataniu za pomocą co najmniej pięciu przejść przez kolejne narzędzie prasy, przy czym wielkości zgniotu uzyskanego na każdym z narzędzi prasy przy czym wielkości pola przekroju zgniotu na każdym z przejść zwiększa się a ostateczną szerokość przekroju zgniotu otrzymuje się po ostatnim przejściu przez narzędzie prasy. Według innej, korzystnej cechy wynalazku dla dowolnego miejsca zwiotczenia od szerokość przekroju zgniotu po pierwszym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 ostatecznej szerokości przekroju, a jego głębokość 1/5 grubości wyjściowej taśmy, natomiast dla dowolnego miejsca zwiotczenia szerokość przekroju zgniotu po drugim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 ostatecznej szerokości przekroju, a jego głębokość 1/4 grubości wyjściowej taśmy, ponadto dla dowolnego miejsca zwiotczenia szerokość przekroju zgniotu po trzecim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/2 ostatecznej szerokości przekroju, a jego głębokość 1/3 grubości wyjściowej taśmy, poza tym dla dowolnego miejsca zwiotczenia szerokość przekroju zgniotu po czwartym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 3/4 ostatecznej szerokości przekroju, a jego głębokość 2/5 grubości wyjściowej taśmy, przy czym dla dowolnego miejsca zwiotczenia od szerokości przekroju zgniotu po piątym przejściu przez narzędzie prasy jest równa ostatecznej szerokości przekroju a jego głębokość 1/2 grubości wyjściowej taśmy.

Istota wynalazku konstrukcji kształtownika cienkościennego o przekroju zamkniętym, którego krawędzie opisują wielobok z wypustem, charakteryzuje się tym, że jego ścianki w rozwinięciu stanowią pas blachy, o określonej grubości wyjściowej i jednakowej szerokości na całej długości, przy czym w miejscach, w którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe, pas blachy jest pocieniony zgniotem o głębokość dochodzącej do 1/2 grubości wyjściowej taśmy. Według innej, korzystnej cechy wynalazku miejscami, w którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe są co najmniej narożniki wieloboku.

Korzystnymi skutkami stosowania wynalazku jest możliwość otrzymania profili, które w odniesieniu do rozwiązań znanych profili cechują się zwiększoną dokładnością kształtowo-wymiarową, pozwalającą na lepsze dopasowanie elementów współpracujących wykonanych z tak wytworzonego kształtownika. Zaskakującym efektem jest uzyskana możliwość istotnego zwiększenia sztywności we wszystkich płaszczyznach. Kolejną istotną cechą jest otrzymanie profilu, który w miejscach o największym stopniu odkształcenia kształtowany jest z obszaru taśmy o zmniejszonej grubości co pozwala na zmniejszenie obciążeń narzędzi kształtujących i w efekcie ich mniejsze zużycie.

Sposób według wynalazku zostanie bliżej przedstawiony za pomocą jego przykładowej realizacji zilustrowanej rysunkiem, na którym fig. 1 jest przekrojem poprzecznym gotowego kształtownika według przykładowej jego realizacji, fig. 2 widokiem fragmentu taśmy po przejściu operacji zwiotczenia, a fig. 3a, fig. 3b, fig. 3d i fig. 3e przedstawiają fazy nadawania kształtu taśmie w trakcie przechodzenia przez poszczególne pary rolek złożonego narzędzia prasy, natomiast fig. 4a, fig. 4b, fig. 4d i fig. 4e przedstawiają fazy nadawania kształtu taśmie w trakcie przechodzenia przez poszczególne pary rolek profilarki, ponadto fig. 5 jest widokiem aksonometrycznym gotowego kształtownika według przykładowej jego realizacji. Kształtownik według wynalazku zostanie bliżej przedstawiony za pomocą jego przykładowej realizacji zilustrowanej rysunkiem.

PL 227 486 B1

P r z y k ł a d 1

W przykładowej realizacji sposobu wytwarzania kształtowników cienkościennych, między rotacyjnymi narzędziami, przed przystąpieniem do prac związanych ze wstępną produkcją przystosowuje linię profilującą w narzędzia, dzięki którym wykonany kształt będzie zgodny z rysunkiem technicznym oraz przygotowuje się materiał w postaci kręgów taśmy metalowej jaką jest taśma stalowa ocynkowana o szerokości i grubości odpowiedniej do przewidzianej produkcji kształtownika. Taśmę poddaje się obróbce wstępnej, zaczynającej się od założenia taśmy na trzpień rozwijarki i przeprowadzenia jej przez prostowarkę w celu zlikwidowania wszystkich naprężeń powierzchniowych blachy co ma bardzo duże znaczenie do realizacji dalszych operacji gięcia. W następnej kolejności taśmę przeprowadza się przez dół kompensacyjny, skąd wprowadza się ją do podajnika prasy i dalej w złożone narzędzie prasy, gdzie w czasie przemieszczania taśmy ruchem ciągłym, postępowym, poddaje się ją zwiotczeniu A1, A2, A3, A4, A5 i A6, polegającym na zmianie grubości wyjściowej G taśmy, w miejscu przeznaczonym na wykonanie elementów kształtownika, którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe. Operacje zwiotczenia, polegające na zmianie grubości wyjściowej taśmy, w miejscach przeznaczonych na wykonanie elementów kształtownika, którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe prowadzi się oddzielnie dla każdego z takich miejsc, przy czym każde z miejsc zwiotczenia A1, A2, A3, A4, A5 i A6 poddawane jest zgniataniu za pomocą pięciu przejść przez kolejne narzędzie prasy. Wielkości pola przekroju zgniotu na każdym z przejść zwiększa się. Ostateczną szerokość przekroju S zgniotu otrzymuje się po ostatnim przejściu przez narzędzie prasy. Dla dowolnego miejsca zwiotczenia z A1, A2, A3, A4, A5 i A6 szerokość przekroju zgniotu po pierwszym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 S, a jego głębokość 1/5 G. Dla dowolnego miejsca zwiotczenia z A1, A2, A3, A4, A5 i A6 szerokość przekroju zgniotu po drugim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 S, a jego głębokość 1/4 G. Dla dowolnego miejsca zwiotczenia z A1, A2, A3, A4, A5 i A6 szerokość przekroju zgniotu po trzecim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/2 S, a jego głębokość 1/3 G. Dla dowolnego miejsca zwiotczenia z A1, A2, A3, A4, A5 i A6 szerokość przekroju zgniotu po czwartym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 3/4 S, a jego głębokość 2/5 G. Dla dowolnego miejsca zwiotczenia z A1, A2, A3, A4, A5 i A6 szerokość przekroju zgniotu po piątym przejściu przez narzędzie prasy jest równa S, a jego głębokość 1/2 G. W następnej kolejności taśmę poddaje się znanemu procesowi profilowania na kształtownik o wymaganym kształcie przekroju w procesie plastycznego odkształcania, wykorzystując do realizacji tej operacji urządzenie mające w przestrzeni roboczej, po przeciwległych stronach, parami współpracujące narzędzia rotacyjne, których liczbę dobiera się tak aby proces zaginania przebiegał w 28 etapach. Kształty pobocznie roboczych dobiera się do zaginania założonego kształtu profilu jaki ma być otrzymany na konkretnym etapie zaginania. W miejscu gdzie zagięte dwie płaszczyzny taśmy schodzą się krawędziami realizuje się proces łączenia krawędzi za pomocą połączenia termicznego T. Następnie profil podaje się na obcinarkę gdzie w trybie automatycznym ucina się profil na żądaną długość przewidzianą w określonej technologii.

P r z y k ł a d 2

Kształtownik cienkościenny o przekroju zamkniętym, według jednego z wielu przykładów realizacji ma krawędzie opisujące ośmiobok z wypustem W. Sąsiadujące boki ośmioboku tworzą ze sobą kąty proste. Wypust wraz z biegnącym równolegle do niego bokiem krótkim tworzą rowek o prostokątnym układzie ścianek. W rozwinięciu kształtownika jego ścianki stanowią pas blachy, o określonej grubości wyjściowej G i jednakowej szerokości na całej długości. Pas blachy jest pocieniony zgniotem o głębokość dochodzącej do 1/2 G w miejscach, na które przypada każdy z pięciu narożników N są miejscami wobec których stawiane są podwyższone wymaganie kształtowe.

Claims (4)

1. Sposób wytwarzania kształtowników cienkościennych o przekroju zamkniętym, w którym między rotacyjnymi narzędziami, przed przystąpieniem do prac związanych ze wstępną produkcją przystosowuje linię profilującą w narzędzia, dzięki którym wykonany kształt będzie zgodny z rysunkiem technicznym oraz przygotowuje się materiał w postaci kręgów taśmy metalowej o szerokości i grubości odpowiedniej do przewidzianej produkcji kształtownika, po czym taśmę poddaje obróbce wstępnej, zaczynającej się od założenia taśmy na trzpień rozwijarki i przeprowadzenia jej przez prostowarkę w celu zlikwidowania wszystkich naprężeń powierzchniowych blachy, ponadto w następnej kolejności taśmę przeprowadza się przez

PL 227 486 B1 dół kompensacyjny, skąd wprowadza się ją do podajnika prasy i dalej w złożone narzędzie prasy, gdzie w czasie przemieszczania taśmy ruchem ciągłym, postępowym, poddaje się ją zwiotczeniu, polegającym na zmianie grubości wyjściowej taśmy, a w następnej kolejności taśmę poddaje się znanemu procesowi profilowania na kształtownik o wymaganym kształcie przekroju w procesie plastycznego odkształcania, wykorzystując do realizacji tej operacji urządzenie mające w przestrzeni roboczej, po przeciwległych stronach, parami współpracujące narzędzia rotacyjne, których liczbę dobiera się do poszczególnych etapów zaginania, natomiast i kształty pobocznic roboczych dostosowane są do zaginania właściwego kształtu profilu, znamienny tym, że operacje zwiotczenia, polegające na zmianie grubości (G) wyjściowej taśmy, w miejscach przeznaczonych na wykonanie elementów kształtownika, którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe prowadzi się oddzielnie dla każdego z takich miejsc, przy czym każde z miejsc zwiotczenia od (A1) do (An) poddawane jest zgniataniu za pomocą co najmniej pięciu przejść przez kolejne narzędzie prasy, przy czym wielkości zgniotu uzyskanego na każdym z narzędzi prasy przy czym wielkości pola przekroju zgniotu na każdym z przejść zwiększa się a ostateczną szerokość przekroju (S) zgniotu otrzymuje się po ostatnim przejściu przez narzędzie prasy.

2. Sposób wytwarzania kształtowników cienkościennych o przekroju zamkniętym, według zastrz. 1, znamienny tym, że dla dowolnego miejsca zwiotczenia od (A1) do (An) szerokość przekroju zgniotu po pierwszym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 (S), a jego głębokość 1/5 (G), natomiast dla dowolnego miejsca zwiotczenia od (A1) do (An) szerokość przekroju zgniotu po drugim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/4 (S), a jego głębokość 1/4 (G), ponadto dla dowolnego miejsca zwiotczenia od (A1) do (An) szerokość przekroju zgniotu po trzecim przejściu przez narzędzie prasy wynosi 1/2 (S), a jego głębokość 1/3 (G), poza tym dla dowolnego miejsca zwiotczenia od (A1) do (An) szerokość przekroju zgniotu po czwartym przejściu przez narzędzie prasy wynosi 3/4 (S), a jego głębokość 2/5 (G), przy czym dla dowolnego miejsca zwiotczenia od (A1) do (An) szerokość przekroju zgniotu po piątym przejściu przez narzędzie prasy jest równa (S) a jego głębokość 1/2 (G).

3. Kształtownik cienkościenny o przekroju zamkniętym, którego krawędzie opisują wielobok z wypustem, znamienny tym, że jego ścianki w rozwinięciu stanowią pas blachy, o określonej grubości wyjściowej (G) i jednakowej szerokości na całej długości, przy czym w miejscach, w którym stawiane są podwyższone wymaganie kształtowe, pas blachy jest pocieniony zgniotem o głębokość dochodzącej do 1/2 grubości wyjściowej (G) taśmy.

4. Kształtownik cienkościenny o przekroju zamkniętym, według zastrz. 3, znamienny tym, że miejscem, w którym stawiane są podwyższone wymagania kształtowe są co najmniej trzy narożniki (N) wieloboku.