PL226342B1 - Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania - Google Patents

Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania

Info

Publication number
PL226342B1
PL226342B1 PL388391A PL38839109A PL226342B1 PL 226342 B1 PL226342 B1 PL 226342B1 PL 388391 A PL388391 A PL 388391A PL 38839109 A PL38839109 A PL 38839109A PL 226342 B1 PL226342 B1 PL 226342B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
selenium
oligosaccharide
temperature
carried out
mixture
Prior art date
Application number
PL388391A
Other languages
English (en)
Other versions
PL388391A1 (pl
Inventor
Magdalena Maria Włodarczyk-Kierczyńska
Bożena Maria Grechuta
Tadeusz Kierczyński
Mieczysław Kuraś
Piotr Roman Suchocki
Tomasz Grocholski
Original Assignee
Biosel Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Bożena Maria Grechuta
Tomasz Grocholski
Mieczysław Kuraś
Piotr Roman Suchocki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Biosel Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością, Bożena Maria Grechuta, Tomasz Grocholski, Mieczysław Kuraś, Piotr Roman Suchocki filed Critical Biosel Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Priority to PL388391A priority Critical patent/PL226342B1/pl
Publication of PL388391A1 publication Critical patent/PL388391A1/pl
Publication of PL226342B1 publication Critical patent/PL226342B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Polysaccharides And Polysaccharide Derivatives (AREA)

Abstract

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie składu preparatu leczniczego o szerokim spektrum działania biologicznego oraz sposobu jego wytwarzania. Preparat leczniczy zawiera składnik podstawowy oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia. Składnik podstawowy stanowią sole sodowe siarczanowanych polisacharydów lub oligosacharydów w ilości co najmniej 65% wagowych. Selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia w postaci soli sodowych reszt kwasu selenowego(IV) jest stosowany w ilości uzupełniającej do 100% wagowych. Sposób wytwarzania preparatu leczniczego jest przeprowadzany dwuetapowo.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania, posiadający szerokie spektrum działania biologicznego, znajdujący zastosowanie w profilaktyce i leczeniu chorób nowotworowych, chorób serca, cukrzycy, chorób reumatycznych oraz wielu innych u ludzi i u zwierząt.
Preparat, zgodnie z rozwiązaniem wyróżnia się budową zbliżoną do budowy prekursorów tkanki łącznej. Zawiera selen na plus czwartym stopniu utlenienia.
Z opisu polskiego wynalazku, chronionego patentem nr 176 530 znany jest preparat przeciwnowotworowy, którego składnikiem podstawowym są utlenione kwasy tłuszczowe, zwłaszcza nienasycone i/lub utlenione lipidy lub utlenione alkohole nienasycone, korzystnie w postaci oleju słonecznikowego w ilości co najmniej 80% wagowych oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia.
Celem rozwiązania, zgodnie z wynalazkiem jest opracowanie składu preparatu leczniczego o budowie zbliżonej do prekursorów tkanki łącznej i sposobu wytwarzania tego preparatu, wykorzystującego właściwości selenu, potwierdzone w badaniach naukowych. W badaniach dowiedziono, że selen jest pierwiastkiem chroniącym komórki organizmów przed stresem oksydacyjnym, zwłaszcza w chorobach mięśnia sercowego, w chorobach nowotworowych, w cukrzycy. Wieloletnie badania naukowe wykazały, że selen wykazuje wysoką aktywność jako „zmiatacz” wolnych rodników i czynnik przeciwnowotworowy. Jednak warunkiem, aby mógł wykazywać taką szczególną aktywność biologiczną jest jego występowanie na czwartym stopniu utlenienia.
Celem rozwiązania, według wynalazku, jest opracowanie preparatu o charakterze leczniczym i profilaktycznym, wykorzystującym aktywność biologiczną selenu na czwartym stopniu utlenienia, polegającą na specyficznym wbudowywaniu go do centrum aktywnego selenoenzymów. Celem wynalazku jest również wykorzystanie właściwości selenu jako antyoksydanta i czynnika zapobiegającego nowotworom, chorobom serca i cukrzycy co zostało dobrze udokumentowana w literaturze specjalistycznej. Związek pomiędzy zawartością selenu w diecie a zwiększoną częstością występowania nowotworów wykazano po raz pierwszy 37 lat temu. Badania epidemiologiczne dowodzą, że zwiększonemu ryzyku powstawania nowotworów i chorób serca towarzyszy niewystarczająca podaż selenu. Seleniny w erytrocytach reagują z glutationem dając selenodiglutation, pierwszą aktywną biologicznie formę selenu odznaczającą się silnymi właściwościami przeciwnowotworowymi, której pojawienie się stanowi sygnał do rozpoczęcia procesu apoptozy w komórkach nowotworowych.
Istotę wynalazku stanowi skład preparatu leczniczego oraz sposób jego wytwarzania.
Preparat leczniczy, zgodnie z wynalazkiem zawiera składnik podstawowy oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia. Jako składnik podstawowy zawiera sole sodowe siarczanowanych skrobi, korzystnie skrobi ziemniaczanej lub ryżowej oraz sole sodowe siarczanowanych polisacharydów lub oligosacharydów w ilości co najmniej 65% części wagowych oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia w postaci soli sodowych reszt kwasu selenowego (IV) w ilości stanowiącej uzupełnienie do 100%.
Sposób wytwarzania preparatu leczniczego, według wynalazku przeprowadza się w dwóch etapach. W pierwszym etapie składnik podstawowy w postaci polisacharydów lub oligosacharydów, korzystnie skrobia o wilgotności nie przekraczającej 0,5% poddaje się reakcji siarczanowania za pomocą kwasu chlorosulfonowego. Reakcję przeprowadza się w temperaturze 5-10°C, w środowisku odwodnionego chloroformu. Po zakończeniu siarczanowania, uzyskany produkt reakcji przemywa się kilkakrotnie chloroformem w celu usunięcia z produktu pozostałości kwasu solnego i kwasu siarkowego. Następnie, siarczanowany produkt umieszcza się w naczyniu zawierającym 7% wodny roztwór wodorowęglanu sodowego lub wodorotlenku sodu w ilości stechiometrycznej w stosunku do ilości użytego kwasu chlorosulfonowego. Uzyskuje się roztwór soli sodowej siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu i doprowadza się jego odczyn do pH 8,0. Otrzymaną, zobojętnioną mieszaninę korzystnie zagęszcza się w wyparce próżniowej do konsystencji gęstego syropu, schładza do temperatury co najmniej 4°C i przy pomocy ochłodzonego metanolu wytrąca sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu. Następnie, wytrąconą zawiesinę pozostawia się na kilka godzin w temperaturze 4°C, po czym dekantuje oddzielony rozpuszczalnik, zaś wytrącony osad odwirowuje się przy 4000 obrotów/minutę. Wytrącony osad w postaci wilgotnej, plastycznej masy ponownie zawiesza się w metanolu. Następuje odwodnienie osadu. W razie potrzeby można czynność tą powtórzyć kilkakrotnie. Tak otrzymaną sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu suszy się w temperaturze korzystnie 80°C do stałej masy. W dalszym ciągu procesu siarczanowaną pochodną rozdrabnia się w młynku udarowym lub w młynku kulowym do konsystencji drobnego pyłu.
PL 226 342 B1
Drugi etap wytwarzania preparatu leczniczego, zgodnie z wynalazkiem polega na tym, że uzyskaną w pierwszym etapie sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu poddaje się częściowemu rozpuszczeniu na gorąco w dimetyloformamidzie. Rozpuszczeniu powinno być poddane przynajmniej 30% ogólnej masy siarczanowanego polisacharydu. Pozostała część ulega spęcznieniu. Dokonujemy tego we wrzącym dimetyloformamidzie. Następnie, całość ochładza się do temperatury nie przekraczającej 80°C i dodaje się roztwór kwasu selenowego (IV) lub ditlenku selenu w dimetyloformamidzie. Reakcję prowadzi się przez kilka godzin, korzystnie przez trzy godziny w temperaturze 60°C. Następnie, naczynie z mieszaniną schładza się do temperatury 10°C, dodaje się stechiometryczną ilość 40% NaOH w stosunku do ilości użytego kwasu selenowego (IV) lub ditlenku selenu o tej samej temperaturze co mieszanina i doprowadza się odczyn do pH 9,0 za pomocą 40% wodorotlenku sodu lub stężonego kwasu solnego. Kwas solny stosuje się jedynie gdy odczyn jest zbyt wysoki. W dalszej kolejności produkt reakcji zagęszcza się pod zmniejszonym ciśnieniem do około 10% pierwotnej objętości i dodaje się odpowiednią ilość destylowanej wody niezbędną do rozpuszczenia siarczanowanego i selenowanego surowego produktu oraz usunięcia z niego przez odwirowanie zanieczyszczeń w postaci niewielkich ilości selenowego pyłu oraz nierozpuszczalnego polimeru polisacharydowego. Do pozostałego po odwirowaniu supernatantu z rozpuszczalnym siarczanowanym i selenowanym polisacharydem lub oligosacharydem dodaje się metanolu w temperaturze 10°C. Wytrąca się siarczanowany i selenowany polisacharyd lub oligosacharyd. Pozostawia się go na kilka godzin w temperaturze korzystnie 4°C. Wytrącony osad oddziela się od rozpuszczalnika poprzez wirowanie przy 4000 obrotów/minutę, ponownie rozpuszcza w niewielkiej ilości ciepłej destylowanej wody niezbędnej do rozpuszczenia produktu, ponownie wytrąca metanolem i pozostawia na kilka godzin w temperaturze korzystnie 4°C. W dalszej kolejności osad odwirowuje się, suszy w temperaturze korzystnie 80°C i rozdrabnia w młynku udarowym lub w młynku kulowym. Po zakończeniu drugiego etapu procesu wytwarzania, w oczyszczonym produkcie oznacza się zawartość selenu i siarczanów. Skrobiowe pochodne siarczanowane i selenowane (IV) ze względu na swoją usieciowaną strukturę będą miały zastosowanie wyłącznie jako źródło selenu (IV) podczas suplementacji selenem. Są do podawania doustnego. Odznaczają się niewielką toksycznością przy podaniu p.o. rzędu 100-250 mg Se (IV)/kg masy ciała badaną na szczurach rasy Wistar w porównaniu z nieorganicznym związkiem selenu(IV) stosowanym w lecznictwie selenianem sodu (IV) - 3,5 mg/kg masy ciała.
Siarczanowane i selenowane pochodne oligosacharydowe uzyskane z oligosacharydów wyizolowanych z nasion babki płesznika (Plantago psyllium L.) oraz korzenia selera zwyczajnego (Apium graveolens L.) zawierające w swym składzie odpowiednio: ramnozę, galaktozę, ksylozę, kwas galakturonowy i arabinozę oraz glukozę, galaktozę, kwas glukuronowy, arabinozę i ramnozę. Posiadają budowę liniową. Zbudowane są z pojedynczej lub podwójnie skręconej spirali. Wykazują silne działanie biologiczne:
a) przeciwnowotworowe potwierdzone w badaniach in vitro na liniach komórek nowotworowych HepG2 oraz Caco 2;
b) obniżające stężenie glukozy we krwi potwierdzone w badaniach na szczurach z ośmiotygodniową cukrzycą streptozotocynową;
c) regenerujące uszkodzone długotrwałą cukrzycą narządy szczurów;
d) słabe działanie antykoagulacyjne do 5 IU, bardzo korzystne podczas podawania tych pochodnych bezpośrednio do krwi.
Opisany sposób wytwarzania prowadzi do otrzymania preparatów będących prekursorami tkanki łącznej wraz z zawartym w nim selenem znajdującym się na czwartym stopniu utlenienia, wykazującym szczególną skuteczność terapeutyczną przy znacznym obniżeniu toksyczności tego pierwiastka. Taki preparat może być bezpiecznie stosowany w większych dawkach selenu niż dotychczas, zarówno w terapii, jak i w profilaktyce wielu chorób uznanych za choroby cywilizacyjne, do których należą między innymi choroby nowotworowe, choroby serca, cukrzyca i inne. Wynalazek wykorzystuje właściwość, że prekursory tkanki łącznej zawierają selen na czwartym stopniu utlenienia, wbudowany w łańcuchy polisacharydów i oligosacharydów w postaci reszt kwasu selenowego (IV), jako składnik nadający im opisane powyżej właściwości biologiczne.
W toku badań stwierdzono, że preparaty otrzymane sposobem według wynalazku w ciągu pierwszych trzech godzin od podania dożylnego nie posiadają zdolności przenikania przez błony komórkowe co znacznie spowalnia ich wchłanianie i może być przyczyną ich niewielkiej toksyczności. Siarczanowane i selenowane polisacharydy oraz oligosacharydy wykazują zdolność metabolizowania w organizmie w czasie do 30 godzin. Toksyczność znanych dotychczas nieorganicznych związków
PL 226 342 B1 selenu Se (IV) lub ich soli, między innymi z aminokwasami jest bardzo wysoka. Toksyczność najczęściej stosowanego w lecznictwie seleninu sodowego wynosi LD50 3,5 mg/kg masy ciała, co znacznie ogranicza lub wręcz uniemożliwia stosowanie tego związku w skutecznej terapii, między innymi nowotworów. Takie związki w przeciwieństwie do preparatu, według wynalazku nadają się do stosowania w modelach eksperymentalnych, ale nie w leczeniu i profilaktyce żywych organizmów.
Badania wykazały, że za pierwotną przyczynę transformacji nowotworowej uznaje się zwiększoną niestabilność genomu, zarówno wrodzoną, jak i indukowaną przez czynniki egzogenne (mutageny lub karcinogeny). Stwierdzono, że selen hamuje tworzenie kowalencyjnych adduktów karcinogenów z DNA oraz spowalnia oksydacyjną modyfikację lipidów i białek. Moduluje także procesy komórkowe i molekularne, które pełnią krytyczną rolę w hamowaniu wzrostu komórek w przebiegu wieloetapowego procesu nowotworowego.
Badania na temat działania selenu oraz jego roli w stabilności genomu, opierające się głównie o dane uzyskane na modelu zwierzęcym oraz w badaniach in vitro, wskazują, że dawka i forma związków selenu w zakresie stężeń większych lub równych 10 pmol/l działa w sposób zróżnicowany na różne procesy komórkowe. Dawka 40 pg Se/dobę uznawana jest za minimalne zapotrzebowanie dla dorosłego człowieka. Dawka poniżej 11 pg Se/dobę plasuje ludzi na granicy ryzyka niedoboru tego pierwiastka co może stać się przyczyną niestabilności genomu, a w rezultacie rozwoju nowotworu. Dawka dobowa 100-200 pg Se nieorganicznego zmniejsza uszkodzenia materiału genetycznego oraz częstość występowania nowotworów, chorób serca, chorób reumatycznych i cukrzycy u ludzi. Za górny limit dziennego spożycia uznaje się 400 pg Se nieorganicznego na dobę. Udowodniono, że zastosowanie odpowiedniego stężenia selenu może uwrażliwić komórki nowotworowe na chemioterapię. Badania wykazały powodzenie w zapobieganiu uszkodzenia materiału genetycznego i w rozwoju nowotworów przy zastosowaniu selenu w połączeniu z witaminą E. W przeciwieństwie do nieorganicznych selenianów (IV), pochodne selenu organicznego na czwartym stopniu utlenienia pozwalają uzyskać wyższą aktywność chemoprewencyjną przy minimalnym efekcie toksycznym co wskazuje na wyraźną potrzebę rozwoju syntez nowych organicznych związków selenu (IV) o działaniu chemoprewencyjnym.
Otrzymany sposobem według wynalazku siarczanowany i selenowany polisacharyd lub oligosacharyd może być stosowany jako suplement selenu (IV). W celu zróżnicowania właściwości biologicznych siarczanowane i selenowane oligosacharydy należy rozdzielić na sitach molekularnych uzyskując frakcje o zbliżonej masie cząsteczkowej. Działanie biologiczne uzyskanych w ten sposób związków uzależnione jest od masy cząsteczkowej, rodzaju cukrów w cząsteczkach oligosacharydów oraz zawartości siarczanów i reszt kwasu selenowego (IV) wbudowanych w cząsteczki oligosacharydów.
Zaobserwowano, że jednorazowe podanie domięśniowe osobnikom z ośmiotygodniową cukrzycą streptozotocynową frakcji o masie cząsteczkowej około 11,4 tys. D w ilości 14 mg Se (IV)/kg masy ciała wspomnianego heparynoidu powodowało spadek stężenia glukozy we krwi z 450 mg/dl do 55 mg/dl w ciągu 12 godzin. Takie stężenie glukozy utrzymywało się w sposób stabilny przez 30 godzin pomimo, że osobniki były odżywiane normalnie przez cały czas doświadczenia. Po tygodniu stosowania preparatu w odstępach 30 godzinnych nastąpiło całkowite cofnięcie zmian wywołanych długotrwałą cukrzycą streptozotocynową w nerkach, sercu i wątrobie.
Przedmiot wynalazku został objaśniony w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I
Preparat leczniczy zawiera jako składnik podstawowy skrobię ziemniaczaną w ilości 80% wagowych, reszty kwasu siarkowego w ilości 19% wagowych oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia w ilości około 1% wagowego. Sposób wytwarzania preparatu przebiega w dwóch etapach. W pierwszym etapie stosuje się składniki:
- skrobia ziemniaczana 100 g, 3
- chloroform 300 cm3,
- kwas chlorosulfonowy 35 g (niewielki nadmiar).
Sposób postępowania polega na tym, że w reakcyjnej kolbie o pojemności 2 litrów zawiesza się w chloroformie 100 g skrobi ziemniaczanej, wysuszonej uprzednio w temperaturze 110°C do stałej masy. Całość schładza się do temperatury 0°C przy użyciu wody z lodem i solą. Z wkraplacza dodaje się kroplami cały czas mieszając w ciągu 10 minut 35 g kwasu chlorosulfonowego. Reakcję kontynuuje się jeszcze przez 1 godzinę cały czas mieszając i chłodząc mieszaninę wodą z lodem i solą. Pod koniec reakcji temperaturę podnosi się do 20°C i dekantuje warstwę chloroformową. Siarczanowaną pastę najpierw kilkakrotnie przemywa się osuszonym chloroformem w celu odmycia chlorowodoru.
PL 226 342 B1 3
Otrzymaną plastyczną masę przenosi się do zlewki zawierającej 200 cm3 roztworu 7% NaOH lub wodorowęglanu sodowego i po rozpuszczeniu doprowadza się odczyn mieszaniny w specjalny sposób: najpierw do pH 12,0, a następnie po dokładnym wymieszaniu do pH 8,0. Po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury około 10°C wytrąca się siarczanowany polisacharyd za pomocą równoważnej objętości metanolu i pozostawia w temperaturze 4°C na trzy godziny.
Zawiesinę odwirowuje się przy 4000 obr./min, jeśli to konieczne rozpuszcza w niewielkiej ilości wody i ponownie wytrąca. Czynność tę powtarza się trzykrotnie. Następuje odwodnienie siarczanowanego produktu. Odwirowany, rozdrobniony osad suszy się w temperaturze 80°C do stałej masy.
W drugim etapie sposobu wytwarzania stosuje się składniki: sól sodowa siarczanowej skrobi 100 g, 2 dimetyloformamid 200 cm2, kwas selenowy (IV) 98% 2 g.
3
Sól sodową siarczanowanej skrobi rozpuszcza się w 150 cm3 dimetyloformamidu ogrzewając mieszaninę do temperatury wrzenia, w ciągu 20 minut. Następnie, mieszaninę ochładza się do 80°C 3 i dodaje rozpuszczony w 50 cm3 dimetyloformamidu kwas selenowy (IV). Całość ogrzewa się na łaźni wodnej przez 60 minut w temperaturze 80°C ciągle mieszając. Po zakończeniu reakcji dodaje się 3
300 cm3 zimnej wody i doprowadza się odczyn mieszaniny do pH 7,0 za pomocą stechiometrycznej ilości 40% NaOH. Nadmiar rozpuszczalników oddestylowuje się do uzyskania gęstego syropu. Niewielką ilość selenu bezpostaciowego należy odwirować. Siarczanowany i selenowany heparynoid wytrąca się i oczyszcza kilkakrotnie metanolem w opisany powyżej sposób. Wytrącony osad suszy się w temperaturze 100°C do stałej masy. Uzyskuje się około 85-95 g surowego produktu, w którym należy oznaczyć: zawartość siarczanów - metodą miareczkowania próbki mianowanym roztworem BaC z odczytem końca miareczkowania metodą elektrochemiczną zawartość selenu metodą ASA lub ICPMS po mineralizacji mokrej stężonym kwasem azotowym z zastosowaniem mineralizatora mikrofalowego oraz aktywność antykoagulacyjną, która nie powinna przekraczać 3,7 IU/mg. Surowy produkt o zawartości selenu (IV) około 1% stosuje się jako suplement selenu.
P r z y k ł a d II
Preparat zawiera jako składnik podstawowy oligosacharydy w ilości 80% wagowych, reszty kwasu siarkowego w ilości około 15% wagowych oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia w ilości około 5% wagowych. Sposób wytwarzania preparatu przebiega również w dwóch etapach.
W pierwszym etapie stosuje się:
- oligosacharydy 100 g 3
- chloroform 30 cm3,
- kwas chlorosulfonowy 26,68 g.
W kolbie reakcyjnej o pojemności 2 litrów zawiesza się w chloroformie 100 g oligosacharydów wysuszonych do stałej masy w temperaturze 110°C. Całość schładza się do temperatury około 0°C za pomocą wody z lodem i solą. Z wkraplacza dodaje się kroplami cały czas mieszając w ciągu 20 minut 26,68 g kwasu chlorosulfonowego. Reakcję kontynuuje się jeszcze przez 10 minut cały czas mieszając i chłodząc mieszaninę wodą z lodem i solą. Pod koniec reakcji podnosi się temperaturę mieszaniny do 20°C i dekantuje warstwę chloroformową. Siarczanowaną pastę należy kilkakrotnie przemyć chloroformem rozgniatając ją w celu odmycia chlorowodoru. Plastyczną masę przenosi się do zlewki 3 zawierającej 400 cm3 2% NaOH i po rozpuszczeniu zmienia się odczyn mieszaniny w specjalny sposób. Najpierw doprowadza się odczyn do pH 12,0 za pomocą 40% NaOH, a następnie mieszaninę zagęszcza się do połowy objętości. Należy pamiętać, że podczas zagęszczania pH mieszaniny obniża się do około 3,0, w związku z tym należy je skorygować do pH 9,0. Siarczanowany heparynoid wytrąca się metanolem, pozostawia na 3 godziny w temperaturze 4°C i odwirowuje przy 4000 obr/min. Oczyszczanie przeprowadza się jeszcze dwukrotnie. Oczyszczony heparynoid suszy się do stałej masy w temperaturze 80°C.
W drugim etapie stosuje się składniki:
- sól sodowa siarczanowanych oligosacharydów 100 g, 3
- dimetyloformamid 400 cm3,
- kwas selenowy (IV) 98% 8,5 g.
3
Sól sodową siarczanowanych oligosacharydów rozpuszcza się w 320 cm3 dimetyloformamidu doprowadzając mieszaninę do wrzenia w ciągu 20 minut. Następnie, mieszaninę ochładza się do 3
80°C i dodaje rozpuszczony w 80 cm3 dimetyloformamidu kwasu selenowego (IV). Całość ogrzewa się na łaźni wodnej przez 60 minut w temperaturze 80°C ciągle mieszając. Po zakończeniu reakcji dime6
PL 226 342 B1 tyloformamid oddestylowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 80°C do konsystencji 33 gęstej masy i dodaje 400 cm3 zimnej wody oraz 100 cm3 2,5% NaOH. Po rozpuszczeniu heparynoidu doprowadza się odczyn mieszaniny do pH 10,0 za pomocą 40% NaOH i ogrzewa na wrzącej łaźni wodnej przez 10 minut. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej doprowadza się odczyn mieszaniny do pH do 7,0-8,0. Nadmiar rozpuszczalników oddestylowuje się do uzyskania gęstego syropu. Niewielką ilość selenu bezpostaciowego należy odwirować. Siarczanowany i selenowany heparynoid wytrąca się metanolem i odwirowuje przy 4000 obr./min. Osad rozpuszcza się w niewielkiej ilości wody i ponownie wytrąca metanolem pozostawiając mieszaninę na 3 godziny w temperaturze 4°C. Po odwirowaniu osadu proces oczyszczania powtarza się jeszcze jeden raz. Wytrącony osad suszy się w temperaturze 80°C do stałej masy. Uzyskuje się około 80 g surowego produktu. W uzyskanym produkcie oznacza się zawartość selenu metodą ASA lub ICPMS. Oznaczenie przeprowadza się po mineralizacji mokrej stężonym kwasem azotowym przy użyciu mineralizatora mikrofalowego. Należy również oznaczyć zawartość siarczanów, metodą miareczkowania mianowanym roztworem BaCl2 lub przepuszczając próbkę heparynoidu przez kolumnę z Amberlitem IR 120 w formie wodorowej i zmiareczkować mianowanym roztworem NaOH z detekcją konduktometryczną lub potencjometryczną. Aktywność antykoagulacyjna surowego nierozdzielonego na frakcje heparynoidu nie powinna przekroczyć 3,7 IU/mg.
Podziału na frakcje o zróżnicowanym działaniu biologicznym dokonuje się stosując sita molekularne. Rodzaj działania biologicznego zależy od ilości: siarczanów, reszt kwasu selenowego (IV), ilości grup karboksylowych pochodzących od kwasów uranowych, rodzaju i ilości cukrów wchodzących w skład cząsteczek oligosacharydu oraz od masy cząsteczkowej frakcji. Frakcje o zbyt wysokich masach cząsteczkowych poddaje się degradacji kwasem solnym.
P r z y k ł a d III
Preparat zawiera jako składnik podstawowy oligosacharydy w ilości 90% wagowych oraz sole sodowe reszt kwasu selenowego(IV) w ilości około 10% wagowych.
W pierwszym etapie stosuje się składniki:
- oligosacharydy 100 g, 3
- dimetyloformamid 500 cm3,
- kwas selenowy (IV) 98% 18 g.
Bardzo drobno zmielone i wysuszone w temperaturze 110°C oligosacharydy zawiesza się 3 w 420 cm3 dimetyloformamidu i ogrzewa tak otrzymaną mieszaninę w ciągu 20 minut, doprowadzając 3 do wrzenia. Następnie, mieszaninę ochładza się do 80°C i dodaje rozpuszczony w 80 cm3 dimetyloformamidu kwas selenowy (IV). Całość ogrzewa się w łaźni wodnej, w temperaturze 80°C przez minut stałe mieszając. Po zakończeniu reakcji dimetyloformamid oddestylowuje się pod zmniejszo3 nym ciśnieniem w temperaturze 80°C do uzyskania konsystencji gęstej pasty, dodaje się 500 cm3 wody i doprowadza odczyn mieszaniny do pH 10,0 za pomocą 40% NaOH. Po rozpuszczeniu heparynoidu odczyn mieszaniny doprowadza się do pH 8,0 za pomocą 40% NaOH i ogrzewa na wrzącej łaźni wodnej przez 10 minut ciągle mieszając. Po oddestylowaniu nadmiaru wody selenowany oligosacharyd wytrąca się metanolem i pozostawia w temperaturze 10°C na trzy godziny.

Claims (8)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Preparat leczniczy, zawierający składnik podstawowy oraz selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia, znamienny tym, że składnik podstawowy stanowią sole sodowe siarczanowanych polisacharydów lub oligosacharydów w ilości co najmniej 65% wagowych, zaś selen organiczny na czwartym stopniu utlenienia w postaci soli sodowych reszt kwasu selenowego (IV) jest stosowany w ilości stanowiącej uzupełnienie masy do 100% wagowych.
  2. 2. Sposób wytwarzania preparatu leczniczego, przeprowadzany etapowo, przy czym w pierwszym etapie składnik podstawowy w postaci polisacharydów lub oligosacharydów poddaje się reakcji siarczanowania za pomocą pochodnych kwasu siarkowego w środowisku rozpuszczalników organicznych lub ich mieszanin, a po zakończeniu siarczanowania uzyskany produkt przemywa się kilkakrotnie rozpuszczalnikiem, po czym produkt ten łączy się z wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego lub wodorotlenku sodu i tak uzyskany roztwór soli sodowej siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu doprowadza się do pH 8,0, a następnie otrzymaną, zobojętnioną mieszaninę korzystnie zagęszcza się do odpowiedniej
    PL 226 342 B1 objętości, schładza i przy pomocy metanolu wytrąca sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu i pozostawia na kilka godzin, po czym dekantuje oddzielony rozpuszczalnik, zaś wytrącony osad odwirowuje się i poddaje kilkukrotnemu wytrącaniu i oczyszczaniu przy użyciu destylowanej wody, a następnie tak otrzymaną sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu suszy się i rozdrabnia i w dalszej kolejności przechodzi się do drugiego etapu, znamienny tym, że jest przeprowadzany dwuetapowo, a uzyskaną w pierwszym etapie sól sodową siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu poddaje się częściowemu rozpuszczeniu w dimetyloformamidzie, podgrzewając do temperatury co najmniej 80°C, dodając roztwór kwasu selenowego (IV) lub ditlenku selenu w dimetyloformamidzie, przy czym reakcję prowadzi się przez godzinę, a następnie po upływie tego okresu mieszaninę schładza się do temperatury 10°C i dodaje się 0,1 mol/I wodorotlenku sodu (NaOH) o tej samej temperaturze co mieszanina, po czym odczyn mieszaniny doprowadza się do pH 9,0, a następnie zagęszcza do około 10% pierwotnej objętości, dodając odpowiednią ilość destylowanej wody, po czym w dalszej kolejności odwirowuje się zanieczyszczenia i z tak powstałego supernatantu wytrąca się przy użyciu metanolu siarczanowany i selenowany polisacharyd lub oligosacharyd i pozostawia na kilka godzin w temperaturze korzystnie 4°C, a potem oddziela się wytrącony osad od rozpuszczalnika oraz ponownie rozpuszcza się w ciepłej destylowanej wodzie, wytrąca metanolem i odstawia na kilka godzin w temperaturze korzystnie 4°C, a w dalszej kolejności odwirowuje się, suszy i rozdrabnia, zaś w końcowej fazie oznacza się w otrzymanym preparacie zawartość selenu.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że do rozpuszczenia na gorąco w drugim etapie, uzyskanego na pierwszym etapie siarczanowanego polisacharydu lub oligosacharydu stosuje się korzystnie dimetyloformamid, przy czym reakcję prowadzi się przez kilka godzin, korzystnie przez trzy godziny, w temperaturze korzystnie 60°C.
  4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że mieszaninę na drugim etapie doprowadza się do pH 9,0 przy użyciu 40% wodorotlenku sodu (NaOH) lub stężonego HCl.
  5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że produkt reakcji w drugim etapie odwirowuje się z zanieczyszczeń, które stanowią niewielkie ilości pyłu sele nawego i nierozpuszczalnego polimeru polisacharydowego.
  6. 6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że supernatant wytrąca się w temperaturze co najmniej 10°C.
  7. 7. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że oddzielanie osadu od rozpuszczalnika poprzez wirowanie prowadzi się przy 4000 obr./minutę.
  8. 8. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że suszenie odwirowanego osadu przeprowadza się w temperaturze co najmniej 80°C, a rozdrobienie osadu przeprowadza się w młynku udarowym lub kulowym.
PL388391A 2009-06-25 2009-06-25 Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania PL226342B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL388391A PL226342B1 (pl) 2009-06-25 2009-06-25 Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL388391A PL226342B1 (pl) 2009-06-25 2009-06-25 Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL388391A1 PL388391A1 (pl) 2011-01-03
PL226342B1 true PL226342B1 (pl) 2017-07-31

Family

ID=59383692

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL388391A PL226342B1 (pl) 2009-06-25 2009-06-25 Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226342B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL388391A1 (pl) 2011-01-03

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Maity et al. Alginate coated chitosan core-shell nanoparticles for efficient oral delivery of naringenin in diabetic animals—An in vitro and in vivo approach
Wang et al. Sulfated modification of polysaccharides: Synthesis, characterization and bioactivities
Zhang et al. Preliminary characterization and anti-hyperglycemic activity of a pectic polysaccharide from okra (Abelmoschus esculentus (L.) Moench)
Cheng et al. Extraction, characterisation and antioxidant activity of Allium sativum polysaccharide
Shi Bioactivities, isolation and purification methods of polysaccharides from natural products: A review
KR100501584B1 (ko) 저분자 폴리만유로네이트의 제조방법, 혈청지질개선제로서의 이의 신규 용도 및 이를 함유하는 기능성식품 및 건강 보조 식품
US8686053B2 (en) Alginic acid with low molecular weight, its salts, uses, preparative methods, pharmaceutical compositions and foods
Deng et al. Structural characterization, modification and hepatoprotective effects of polysaccharide from Mori Fructus
Nayak Tamarind seed polysaccharide-based multiple-unit systems for sustained drug release
US9624237B2 (en) Oridonin functionalized selenium nanoparticles and method of preparation thereof
US20090170810A1 (en) Methods of treatment of cardiovascular and cerebrovascular diseases with low molecular weight fucoidan
CN103864950B (zh) 一种低分子坛紫菜多糖铁复合物的制备方法及其应用
Zhang et al. Properties of selenium nanoparticles stabilized by Lycium barbarum polysaccharide-protein conjugates obtained with subcritical water
JP2008260823A (ja) 亜セレン酸化多糖類およびその製造方法
Shaikh et al. Pharmaceutical and pharmacological profile of guar gum an overview
CN105343890B (zh) 一种肝素或其盐修饰的氧化石墨烯及其制备方法与应用
EA032076B1 (ru) Производные, полученные из гиалуроновой кислоты и карнозина
CN101525390A (zh) κ-卡拉胶寡糖硒化衍生物和它的制法以及作为药物的应用
EP2328935A1 (fr) Polysaccharides a activite antithrombotique comprenant une liaison covalente avec une chaine amine
CN108542910A (zh) 甘露葡萄糖醛酸寡糖及其硫酸化衍生物在制备抗氧化保健品和药物中的应用
CN105434319A (zh) 一种基于红发夫酵母原料的化妆品及其制备方法
KR20160149748A (ko) 갈조류로부터 추출된 후코이단의 고순도화 및 저분자화 방법
RU2215749C2 (ru) Способ получения водорастворимых форм хитозана
PL226342B1 (pl) Preparat leczniczy i sposób jego wytwarzania
Di Sano et al. Flavonoid-Pectin Conjugates: Towards Broad Scope Therapeutic Agents