PL226146B1 - Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne - Google Patents

Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne

Info

Publication number
PL226146B1
PL226146B1 PL408526A PL40852614A PL226146B1 PL 226146 B1 PL226146 B1 PL 226146B1 PL 408526 A PL408526 A PL 408526A PL 40852614 A PL40852614 A PL 40852614A PL 226146 B1 PL226146 B1 PL 226146B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
chloro
methyl
benzoyl
thiosemicarbazide
derivatives
Prior art date
Application number
PL408526A
Other languages
English (en)
Other versions
PL408526A1 (pl
Inventor
Agata Paneth
Tomasz Plech
Barbara Kaproń
Barbara Kapron
Urszula Kosikowska
Anna Malm
Aleksandra Strzelczyk
Paweł Stączek
Pawel Staczek
Original Assignee
Univ Łódzki
Univ Medyczny W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Łódzki, Univ Medyczny W Lublinie filed Critical Univ Łódzki
Priority to PL408526A priority Critical patent/PL226146B1/pl
Publication of PL408526A1 publication Critical patent/PL408526A1/pl
Publication of PL226146B1 publication Critical patent/PL226146B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem wynalazku są nowe pochodne 1-(2,3-dichlorobenzoilo)-tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne. Związki według wynalazku wykazują silną aktywność inhibicyjną wobec bakterii Gram-dodatnich i mogą stanowić związki wyjściowe w otrzymywaniu leków o dobrej aktywności profilaktycznej lub terapeutycznej, skutecznych podczas infekcji wywoływanych zarówno przez drobnoustroje oportunistyczne jak i ścisłe patogeny oporne na większość znanych obecnie substancji przeciwdrobnoustrojowych.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są 4-benzoilowe pochodne 1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne.
Choroby zakaźne wywoływane przez drobnoustroje są jedną z głównych przyczyn zgonów na świecie. Od czasu odkrycia penicyliny oraz, w kolejnych latach, innych grup antybiotyków, ludziom wydawało się, że w znaczny sposób zapanowali nad infekcjami powodowanymi przez patogeny. Jednakże, w ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost szczepów bakteryjnych „wymykających” się spod kontroli człowieka i nadal wysoki poziom zakażeń trudnych do wyleczenia.
Antybiotyki to naturalne, półsyntetyczne lub syntetyczne substancje o aktywności bakteriobójczej lub bakterio statycznej. Ich nadużywanie oraz niewłaściwe stosowanie doprowadziło w ostatnich latach do znacznego wzrostu liczby szczepów wielolekoopomych i ich rozprzestrzeniania po całym świecie. W samej Unii Europejskiej zakażenia wywołane przez szczepy antybiotykoopome powodują 25000 zgonów i generują koszty leczenia przewyższające 1,5 miliarda euro rocznie (Gyles, CVJ, 2011, 52, 817). Stosowane do tej pory „klasyczne” antybiotyki wydają się być coraz mniej efektywne, dlatego większość badań powinna być skierowana na znalezienie nowych, syntetycznych chemioterapeutyków charakteryzujących się wysoką aktywnością antybakteryjną, szerokim spektrum działania oraz niską opornością wśród drobnoustrojów.
Znane są z literatury pochodne 1,4-dipodstawionego tiosemikarbazydu, które wykazują aktywność przeciwbakteryjną wobec szczepów bakterii Gram-dodatnich. Przykładowo, pochodne tiosemikarbazydu podstawionego w pozycji 1 grupą 3-hydroksy-naftalen-2-ylokarbonylową, zaś w pozycji 4 podstawnikiem etylowym, cykloheksylowym lub 4-fluorofenylowym są aktywne wobec szczepów Staphylococcus aureus (Dogan i wsp„ II Farmaco, 1998, 53, 462). Aktywność pochodnych tiosemikarbazydu potwierdzają również inni autorzy; Rostom i wsp. (Bioorg Med Chem 2009, 17, 2410) opisali trzy związki z układem tiosemikarbazydu, tj. N4-fenylo-/chlorofenylo-N1-{[2-(5-benzylo-1H-tetrazol-1-ylo)-1-(4chlorofenylo)etoksy]acetylo}tiosemikarbazyd oraz N4-fenylo-N1-{[2-(5-fenylo-2H-tetrazol-2-ylo)-1-(4-chlorofenylo)etoksy]acetylo}tiosemikarbazyd wykazujące działanie wobec szczepów Staphylococcus aureus, Micrococcus luteus, oraz Bacillus subtilis. Niestety, aktywność przeciwbakteryjna testowanych tiosemikarbazydów zawierała się w wysokim zakresie stężeń (MIC 25-100 μg/mL, ang. MIC minimal inhibitory concentration), zdecydowanie wyższym aniżeli dostępnych antybiotyków, co jest niekorzystne dla organizmu.
Będące przedmiotem wynalazku pochodne tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, wykazują działanie przeciwbakteryjne.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie pochodnych 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu jako leku.
Pochodne według wynalazku mają zastosowanie do wytwarzania preparatów farmaceutycznych przeznaczonych do eradykacji zakażeń wywołanych ścisłymi lub oportunistycznymi patogenami.
Związki według wynalazku wykazują aktywność i skuteczność leczenia w znacznie niższych stężeniach, co jest korzystne i pożądane w leczeniu zakażeń wywołanych ścisłymi lub oportunistycznymi patogenami. Nie będą one bowiem przynosić obciążenia dla organizmu.
Zgłaszający prowadzili badania mające na celu uzyskanie nieznanych dotychczas, nieopisanych w literaturze fachowej pochodnych tiosemikarbazydu, których aktywność przeciwbakteryjna przewyższałaby aktywność dotychczas znanych związków z tej grupy. Uzyskane wyniki wskazują na silną aktywność przeciwbakteryjną pochodnych będących przedmiotem wynalazku wobec patogennych i oportunistycznych bakterii Gram-dodatnich reprezentowanych przez Staphylococcus spp., Bacillus spp. i Micrococcus luteus. Aktywność przeciwbakteryjna pochodnych będących przedmiotem wynalazku w stosunku do szczepów Bacillus spp. była wielokrotnie wyższa od aktywności obecnie stosowanego antybiotyku cefuroksymu. Otrzymane dane pozwalają oczekiwać, że badane pochodne mogą stanowić związki wyjściowe w poszukiwaniu leków o szerokim spektrum działania i dobrej aktywności profilaktycznej lub terapeutycznej, w szczególności do wytwarzania preparatów przeznaczonych do eradykacji zakażeń wywołanych przez mikroorganizmy oportunistyczne, czyli występujące w środowisku lub wchodzące w skład naturalnej mikroflory człowieka, które w powiązaniu z innymi czynnikami, takimi jak pogarszający się stan ogólny gospodarza, choroby współistniejące, immunosupresja, zabiegi diagnostyczne lub terapeutyczne, zwłaszcza wykonywane z naruszeniem ciągłości
PL 226 146 B1 tkanek stają się chorobotwórcze. W warunkach fizjologicznych mikroorganizmy te rzadko powodują niekorzystne zmiany w organizmie gospodarza, natomiast mogą być czynnikami etiologicznymi zakażeń endogennych lub toksykoinfekcji u pacjentów z zaburzeniami jakościowymi lub ilościowymi w obrębie mikroflory lub w stanie miejscowego albo ogólnego obniżenia odporności organizmu np. u osób zakażonych wirusem HIV lub po zastosowaniu leków immunosupresyjnych lub antybiotyków. Mogą również, zwłaszcza przetrwalnikujące laseczki Bacillus spp. lub pałeczki jelitowe powodować zakażenia lub zatrucia pokarmowe, zwłaszcza w niektórych grupach zawodowych (garbarze, hodowcy, weterynarze, osoby pracujące w kanałach lub oczyszczalniach). Jakkolwiek liczba zakażeń wywołanych bakteriami oportunistycznymi jest mniejsza i rzadziej diagnozowana, w stanach obniżonej odporności organizmu endogenne infekcje mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia. W przypadku drobnoustrojów oportunistycznych problemy dotyczą również stale narastającej oporności tych bakterii na różne czynniki przeciwdrobnoustrojowe, w tym szeroko stosowane antybiotyki i chemioterapeutyki lub środki odkażające. Z tego względu bardzo zasadne jest poszukiwanie nowych preparatów, skutecznych w zapobieganiu lub zwalczaniu oportunistycznych chorób bakteryjnych lub w eradykacji tych mikroorganizmów ze środowiska.
W badaniach aktywności przeciwbakteryjnej wykorzystywano szczepy referencyjne z kolekcji
ATCC (American Type Culture Collection). W badaniach używano 6 szczepów bakterii Gramdodatnich (2 szczepy MSSA - S. aureus ATCC 25923 oraz S. aureus ATCC 6538, ponadto S. epidermidis ATCC 12228, B. subtilis ATCC 6633, B. cereus ATCC 10876, M. luteus ATCC 10240). Dla każdego szczepu przygotowywano zawiesinę bakteryjną (inokulum) o gęstości wyjściowej 0,5 w skali McFarlanda - 150 x 106 CFU (Colony Forming Units)/mL w 0,85% NaCl. Roztwór podstawowy badanego związku o stężeniu 50 mg/mL otrzymywano po rozpuszczeniu pochodnej w DMSO (dimetylu sulfotlenek).
Aktywność przeciwbakteryjną związków będących przedmiotem wynalazku oceniano metodą mikrorozcieńczeń badanych pochodnych w podłożu bulionowym Mueller-Hinton w oparciu o wartość MIC (minimal inhibitory concentration - najmniejsze stężenie hamujące). Wartość MIC, definiowaną jako najniższe stężenie badanego związku w podłożu, przy którym wzrokowo nie obserwowano wzrostu bakterii w porównaniu z ich namnażaniem na podłożu kontrolnym, oznaczano mikrometodą z zastosowaniem 96-dołkowych mikropłytek, w których metodą seryjnych rozcieńczeń roztworu wyjściowego w podłożu bulionowym uzyskiwano podwójne rozcieńczenia badanych pochodnych w zakresie stężeń końcowych od 0,004 do 1000 μg/mL. Następnie do każdego dołka dodawano po 2 μL zawiesiny drobnoustrojów o gęstości 0,5 w skali McFarlanda (objętość końcowa w każdym dołku wynosiła po 200 μL). Tak przygotowane mikropłytki inkubowano w temperaturze 35±2°C przez 18 godzin. Po inkubacji odczytywano wartość MIC wzrokowo (brak zmętnienia podłoża) i spektrofotometrycznie (BioTek ELx800) przy długości fali 600 nm (OD600), po odjęciu wartości OD600 dla substancji zawieszonej w bulionie bez dodatku bakterii. Jako substancji wzorcowej użyto cefuroksym, który dodawano do pożywki bulionowej Mueller-Hinton w analogicznym do związków badanych zakresie stężeń. Nie wykazano wpływu DMSO w zastosowanych stężeniach na namnażanie i wzrost badanych bakterii.
Jak wynika z uzyskanych danych (tabela 1), pochodne będące przedmiotem wynalazku charakteryzowała zróżnicowana aktywność wobec referencyjnych szczepów S. aureus MSSA (MIC = 1,95 250 μg/mL) i oportunistycznych (MIC = 0,49 - 7,81 μg/mL). Co istotne, aktywność przeciwbakteryjna pochodnych będących przedmiotem wynalazku wobec szczepów Bacillus subtilis oraz Micrococcus luteus była zbliżona lub nawet wyższa aniżeli substancji wzorcowej cefuroksymu.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania pochodnych 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, a polegający na tym, że hydrazyd kwasu 2,3-dichlorobenzoesowego poddaje się reakcji z izotiocyjanianem o-tolilowym, m-tolilowym, p-nitrofenylowym, o-chlorofenylowym, m-chloro fenylowym lub p-chlorofenylowym, przy czym reakcję prowadzi się w rozpuszczalnikach organicznych, korzystnie we wrzącym bezwodnym etanolu, przez 2-5 minuty. Powstały osad odsącza się, suszy a następnie krystalizuje z rozpuszczalników polarnych, korzystnie z etanolu.
P r z y k ł a d 1:
001 mola (0,21 g) hydrazydu kwasu 2,3-dichlorobenzoesowego rozpuszczono w 10 mL bezwodnego etanolu, po czym do otrzymanego roztworu dodano 0,001 mola izotiocyjanianu o-metyloben-zoilowego (0,15 g). Całość ogrzewano w kolbce okrągłodennej pod chłodnicą wodną przez 2-5 minut, po czym wytrącony osad odsączono, wysuszono i przekrystalizowano z etanolu. Otrzymano 1-(2,3-dichlorobenzoilo)4
PL 226 146 B1
-4-(2-metylobenzoilo)tiosemikarbazydu (o wzorze ogólnym 1, gdzie R oznacza podstawnik o-metylowy) z wydajnością 70%.
Parametry fizykochemiczne i spektralne:
Temp. topnienia 178-180°C, 1H-NMR (250 MHz): 2,47 (s, 3H, CH3), 7,28-7,62 (m, 5H, ArH), 7,69 (dd, 1H, ArH, J=1,4 Hz, 7,7 Hz), 7,86 (dd, 1H, ArH, J=1,4 Hz, 7,9 Hz), 11,43, 11,99, 12,42 (3s, 3H, 3NH). 13C-NMR (75 MHz): 18,07, 124,22, 126,78, 127,11, 127,52, 129,31, 129,68, 130,91, 132,27, 132,38, 134,69, 134,86, 161,73, 168,49, 178,48.
Wyniki analizy elementarnej dla C16H13CI2N3O2S (382,3): Obliczono: C 50,3; H 3,4; N 11,0. Oznaczono: C 50,1, H 3,7, N 11,1.
P r z y k ł a d 2:
W sposób analogiczny do opisanego powyżej otrzymano pozostałe pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu (szczegóły podano poniżej):
1-(2,3-dichlorobenzoilo)-4-(3-metylobenzoilo)tiosemikarbazyd (o wzorze ogólnym 1, gdzie R stanowi grupę m-metylową)
Wydajność: 83%, temperatura topnienia 176-178°C, 1H-NMR (250 MHz): 2,46 (s, 3H, CH3), 7,45-7,60 (m, 3H, ArH), 7,67-7,73 (m, 1H, ArH), 7,80-7,90 (m, 3H, ArH), 11,43, 11,82, 12,48 (3s, 3H, 3NH). 13C-NMR (75 MHz): 19,44, 124.57, 126,81, 127,06, 127,50, 127,80, 130,31, 130,39, 130,93, 132,86, 134,86, 136,54, 161,71, 166,51, 178.85. Wyniki analizy elementarnej dla C16H13CI2N3O2S (382,3). Obliczono: C 50,3; H 3,4; N 11,0. Oznaczono: C 50,5; H 3,7; N 11,2.
1-(2,3-dichlorobenzoilo)-4-(4-nitrobenzoilo)tiosemikarbazyd (o wzorze ogólnym 1, gdzie R stanowi grupę p-nitrową)
Wydajność: 67%, temperatura topnienia 222-224°C, 1H-NMR (250 MHz): 7,57 (t, 1H, ArH, J=7,7 Hz), 7,70 (dd, 1H, ArH, J=1,6 Hz, 7.7 Hz), 7,86 (dd, 1H, ArH, J=1,6 Hz, 7,7 Hz), 8,24 (dd, 2H, ArH, J=2,0 Hz, 6,9 Hz), 8,42 (dd, 2H, ArH, J=2,0 Hz, 6,9 Hz), 11,47, 12,24, 12,35 (3s, 3H, 3NH). 13C-NMR (75 MHz): 122,01, 126,80, 127,10, 127,50, 128,97, 130,65, 130,94, 134,83, 148,51, 161,72, 164,87, 178,25. Wyniki analizy elementarnej dla C15H10CI2N4O4S (413,2). Obliczono: C 43,6; H 2,4; N 13,6. Oznaczono: C 43,5; H 2,6; N 13,5.
1-(2,3-dichlorobenzoilo)-4-(2-chlorobenzoilo)tiosemikarbazyd (o wzorze ogólnym 1, gdzie R stanowi podstawnik o-chlorowy)
Wydajność: 68%, temperatura topnienia 182-184°C, 1H-NMR (250 MHz): 7,48-7,72 (m, 6H, ArH), 7,86 (dd, 1H, ArH, J=1,6 Hz, 7.9Hz), 11,44 (s, 1H, NH), 12,26 (s, 2H, 2NH). 13C-NMR (75 MHz): 125,81, 126,82, 127,13, 127,51, 127,90, 128,25, 128,59, 130,65, 130,83, 130,92, 132,69, 134,83, 161,72, 165,67, 178,13. Wyniki analizy elementarnej dla C15H10CI3N3O2S (402,7). Obliczono: C 44.7, H 2,5, N 10,4. Oznaczono: C 44,8, H 2,6, N 10,7.
1-(2,3-dichlorobenzoilo)-4-(3-chlorobenzoilo)tiosemikarbazyd (o wzorze ogólnym 1, gdzie R stanowi podstawnik m-chlorowy)
Wydajność: 72%, temperatura topnienia 196-198°C, 1H-NMR (250 MHz): 7,51-8,27 (m, 7H, ArH), 11,44, 12,02, 12,34 (3s, 3H, 3NH). I3C-NMR (75 MHz): 126,09, 126,78, 127,11, 127,48, 129,08, 129,36, 130,67, 130,94, 131,52, 131,81, 132,51, 134,76, 161,78, 164,99, 178,58. Wyniki analizy elementarnej dla C15H10CI3N3O2S (402,7).
Obliczono: C 44,7, H 2,5, N 10,4. Oznaczono: C 44,5, H 2,8, N 10.1.
1-(2,3-dichłorobenzoilo)-4-(4-chlorobenzoilo)tiosemikarbazyd (o wzorze ogólnym 1, gdzie R stanowi podstawnik p-chlorowy)
Wydajność: 77%, temperatura topnienia 208-210°C, 1H-NMR (250 MHz): 7,56 (t, 1H, ArH, J=7,8 Hz), 7,64-7,72 (m, 3H, ArH), 7,84 (dd, 1H, ArH, J=1,6Hz, 7,9 Hz), 8,04 (dd, 2H, ArH, J=2,0 Hz, 6,8 Hz), 11,45, 11,97, 12,37 (3s, 3H, NH). 13C-NMR (75 MHz): 128,47, 128,82, 128,92, 131,05, 132,36, 132,66, 136,48, 138,45, 163,47, 167,06, 180,41. Wyniki analizy elementarnej dla C15H10CI3N3O2S (402.7). Obliczono: C 44,7, H 2,5, N 10,4. Oznaczono: C 44,4, H 2,2, N 10,4.
T a b e l a 1. Aktywność przeciwbakteryjna pochodnych będących przedmiotem wynalazku wobec bakterii Gram-dodatnich, oznaczona w oparciu o wartość MIC (minimal inhibitory concentration) metodą mikrorozcieńczeń w podłożu bulionowym (pomiar spektrofotometryczny przy długości fali OD600).
PL 226 146 B1
Szczepy Sa 25923 Sa 6538 Se 12228 Bs 6638 Bc10876 Ml 10240
Pochodne: MIC MIC MIC MIC MIC MIC
1 15,63 15,63 7,81 3,91 3,91 1,95
2 7,82 7,82 3,91 0,49 1,95 0,98
3 1,95 1,95 1,95 0,98 0,98 0,49
4 15,63 15,63 7,81 3,91 3,91 0,98
5 250 62,5 7,81 1,95 3,91 0,98
6 31,25 15,63 7,81 0,98 3,91 1,95
Cefuroksym 0,49 0,98 0,24 15,63 31,25 0,98
Objaśnienia skrótów: 1 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi grupę o-metylową), 2 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi grupę m-metylową), 3 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi grupę p-nitrową), 4 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi podstawnik o-chlorowy); 5 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi podstawnik m-chlorowy); 6 (związek o wzorze 1, gdzie R stanowi podstawnik p-chlorowy); Sa25923 - Staphylococcus aureus ATCC 25923, Sa6538 - Staphylococcus aureus ATCC 6538, Se12228 - Staphylococcus epidermidis ATCC 12228, Bs6638 - Bacillus subtilis ATCC 6638, Be10876 - Bacillus cereus ATCC 10876, Ml 10240 - Micrococcus luteus ATCC 10240.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy.
  2. 2. Sposób wytwarzania pochodnych 4-benzoiło-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, znamienny tym, że hydrazyd kwasu 2,3-dichlorobenzoesowego poddaje się reakcji z odpowiednim izotiocyjanianem, przy czym reakcję prowadzi się w rozpuszczalnikach organicznych, korzystnie w etanolu przez 2-5 minut, w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika, po czym powstały osad odsącza się, suszy a następnie krystalizuje z rozpuszczalników polarnych, korzystnie z etanolu.
  3. 3. Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy, do zastosowania jako lek.
  4. 4. Zastosowanie pochodnych 4-benzoilo-1-(2,3-dichIorobenzoilo)tiosemikarbazydu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik: o-metylowy, m-metylowy, p-nitrowy, o-chlorowy, m-chlorowy, p-chlorowy do wytwarzania preparatów farmaceutycznych przeznaczonych do eradykacji zakażeń wywołanych ścisłymi lub oportunistycznymi patogenami.
PL408526A 2014-06-11 2014-06-11 Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne PL226146B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408526A PL226146B1 (pl) 2014-06-11 2014-06-11 Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408526A PL226146B1 (pl) 2014-06-11 2014-06-11 Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL408526A1 PL408526A1 (pl) 2015-12-21
PL226146B1 true PL226146B1 (pl) 2017-06-30

Family

ID=54887914

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL408526A PL226146B1 (pl) 2014-06-11 2014-06-11 Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226146B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL408526A1 (pl) 2015-12-21

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Temiz et al. Synthesis and microbiological activity of some novel 5-or 6-methyl-2-(2, 4-disubstituted phenyl) benzoxazole derivatives
Kaplancikli et al. Synthesis and study of antibacterial and antifungal activities of novel 2-[[(benzoxazole/benzimidazole-2-yl) sulfanyl] acetylamino] thiazoles
Abbas et al. Thiourea derivatives incorporating a hippuric acid moiety: Synthesis and evaluation of antibacterial and antifungal activities
El-Sharief et al. Synthesis of thiosemicarbazones derived from N-(4-hippuric acid) thiosemicarbazide and different carbonyl compounds as antimicrobial agents
WO2013052263A2 (en) Antifungal compounds
Haroun et al. Thiazole-based thiazolidinones as potent antimicrobial agents. Design, synthesis and biological evaluation
Balasubramanian et al. Synthesis and study of antibacterial and antifungal activities of novel 8-methyl-7, 9-diaryl-1, 2, 4, 8-tetraazaspiro [4.5] decan-3-thiones
Yildiz‐Oren et al. Synthesis and Antimicrobial Activity of New 2‐[p‐Substituted‐benzyl]‐5‐[substituted‐carbonylamino] benzoxazoles
Arisoy et al. Novel benzoxazoles: synthesis and antibacterial, antifungal, and antitubercular activity against antibiotic-resistant and-sensitive microbes
Morales‐Bonilla et al. Preparation, antimicrobial activity, and toxicity of 2‐amino‐4‐arylthiazole derivatives
Mazu et al. δ-Carbolines and their ring-opened analogs: Synthesis and evaluation against fungal and bacterial opportunistic pathogens
Ochal et al. Synthesis and in vitro antibacterial activity of 5-halogenomethylsulfonyl-benzimidazole and benzotriazole derivatives
PL226146B1 (pl) Pochodne 4-benzoilo-1-(2,3-dichlorobenzoilo)tiosemikarbazydu, sposob ich wytwarzania oraz ich zastosowanie medyczne
JP2013532714A (ja) Clostridium属に対する抗菌活性を有する化合物
Arisoy et al. Synthesis and antimicrobial activity of novel benzoxazoles
NO167456B (no) Analogifremgangsmaate for fremstilling av den terapeutisk aktive forbindelse 7-(3-amino-1-pyrrolidinyl)-8-brom-1-syklopropyl-6-fluor-1,4-dihydro-4-okso-3-quinolinkarboksylsyre
Zani et al. Hybrid molecules between benzenesulfonamides and active antimicrobial benzo [d] isothiazol-3-ones
PL226789B1 (pl) Zastosowanie medyczne pochodnych 4-benzoilo-1-(2,4-dichlorobenzoilo) tiosemikarbazydu
Incerti et al. New N-(2-phenyl-4-oxo-1, 3-thiazolidin-3-yl)-1, 2-benzothiazole-3-carboxamides and acetamides as antimicrobial agents
RU2790377C1 (ru) Применение 9-бензоил-8-гидрокси-6-(2-гидрокси-5-хлорфенил)-2-фенил-1-тиа-3,6-диазаспиро[4.4]нона-2,8-диен-4,7-диона в качестве противогрибкового средства в отношении Cryptococcus neoformans
Channamma et al. SYNTHESIS, CHARECTERIZATION AND EVALUATION OF IN-VITRO ANTI-TUBERCULAR ACTIVITY OF NOVEL SUBSTITUTED TRIAZOLE DERIVATIVES
Meshcheryakova et al. Synthesis and biological activity of 2-[6-methyl-4-(thietan-3-yloxy) pyrimidin-2-ylthio] acetohydrazide derivatives
RU2759008C1 (ru) 4-(Ароил)-3-гидрокси-1-(2-гидроксифенил)-5-(фенилтио)-1,5-дигидро-2Н-пиррол-2-оны, обладающие противомикробной активностью
RU2784439C1 (ru) ПРИМЕНЕНИЕ 5-ИЗОПРОПИЛ-7-МЕТИЛ-2,3-ДИГИДРО-1H-ПИРРОЛО[1,2-d][1,4]ДИАЗЕПИН-4(5H)-ОНА В КАЧЕСТВЕ АНТИБАКТЕРИАЛЬНОГО СРЕДСТВА В ОТНОШЕНИИ ГРАМПОЛОЖИТЕЛЬНЫХ МИКРООРГАНИЗМОВ
RU2759006C1 (ru) (Z)-5-замещенные-3-(гидрокси(арил)метилен)-3а-(фенилтио)-3,3а-дигидропирроло[1,2-a]хиноксалин-1,2,4(5H)-трионы, обладающие противомикробной активностью