PL223501B1 - Taczka krocząca - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest taczka krocząca, w której do dna skrzyni ładunkowej, w jej przedniej i tylnej części, przymocowane są dwie nogi w ten sposób, że części walcowe nóg mogą toczyć się bez poślizgu po powierzchni dna w przeciwnych kierunkach, na przemian schodząc się i rozchodząc się, przemieszczając się od przedniej i tylnej krawędzi dna ku środkowi i odwrotnie.

Znane ze stanu techniki taczki są wyposażone w koło lub dwa koła i nie są przystosowane do transportu w terenie piaszczystym lub kamienistym. Transport ładunku na taczce z kołem wymaga przyłożenia siły pionowej, skierowanej do góry, w celu podniesienia taczki ze stanu spoczynku oraz siły poziomej, w celu pokonania oporów toczenia się koła. W przypadku transportu w terenie nie utwardzonym oraz pod górę na śliskim terenie, wywieranie siły skierowanej poziomo przez osobę pchającą taczkę jest mało efektywne.

Zadaniem wynalazku, jest umożliwienie łatwego transportu ładunku w terenie nieutwardzonym, oraz ułatwienie pokonywania oporów ruchu dzięki wykorzystaniu zjawiska grawitacji. Dzięki poruszaniu się za pomocą nóg będzie można pokonywać niewielkie stopnie schodów i inne nierówności terenu.

Zadanie to, według wynalazku realizowane jest przez wykonanie skrzyni ładunkowej taczki tak, aby jej dno składało się z dwóch powierzchni połączonych na kształt odwróconego o 180° dwuspad owego dachu. Do powierzchni znajdującej się bliżej uchwytów nośnych zamocowana jest tylna noga, a do powierzchni znajdującej się z przodu taczki, zamocowana jest noga przednia. Dolna i górna krawędź nóg jest zaokrąglona, na całej szerokości. Promienie zaokrąglenia różnią się między sobą, ale wyprowadzone są ze wspólnego środka. Połączenie nóg z dnem taczki zapewniające toczenie się bez poślizgu górnej krawędzi nóg po powierzchni dna, oraz połączenie nóg ze sobą w ten sposób, aby nogi tocząc się po powierzchni dna na przemian schodziły się lub rozchodziły, pozwala na przemieszczanie się taczki, przez wykonywanie kolejnych kroków. Obciążoną ładunkiem taczkę unosimy, trzymając za końce uchwytów. Przednia powierzchnia toczenia będzie zmieniać swoje położenie obrac ając się na przedniej nodze, równocześnie tylna noga zostanie uniesiona ponad podłoże. W momencie, kiedy przednia powierzchnia toczenia przekroczy położenie poziome, taczka zacznie się staczać pod własnym ciężarem. Przednia noga, będzie się toczyć dolną krawędzią po podłożu, jednocześnie tocząc się górną krawędzią po powierzchni dna. Przemieszczając się od przodu ku środkowi dna, p owoduje przemieszczenie się uniesionej tylnej nogi od końca dna ku środkowi. Ruch taczki zostanie zatrzymany, kiedy opuścimy taczkę i oprzemy ją na obydwu nogach. Następny krok wykonujemy naciskając pionową siłą na uchwyty taczki. Kiedy przednia noga oderwie się od podłoża, taczka pod własnym ciężarem zacznie staczać się na obracającej się tylnej nodze w tym samym kierunku co poprzednio. Tylna noga zmienia położenie względem tylnej powierzchni dna, przemieszczając się od środka ku tyłowi, a uniesiona przednia noga przemieszcza się od środka ku przodowi. Kiedy zwolnimy nacisk na uchwyty, taczka oprze się na dwóch nogach i będzie gotowa do wykonania kolejnego kroku.

W ten sposób, dzięki zjawisku unoszenia nóg podczas wykonywania kolejnych kroków, możemy poruszać się w każdym terenie i pokonując przeszkody i nierówności. Taczka z ładunkiem stacza się pod własnym ciężarem na obracającej się przedniej lub tylnej nodze, a osoba pracująca przykłada jedynie siłę o kierunku zbliżonym do pionu, skierowaną w górę lub w dół, dzięki czemu, możliwe jest poruszanie się w terenie piaszczystym, grząskim lub śliskim, kiedy trudno znaleźć punkt oparcia dla przyłożenia siły o kierunku poziomym.

Istota projektu wynalazczego przedstawiona jest na przykładzie wykonanej z drewna taczki. Na rysunku, fig. 1 przedstawia widok z boku na taczkę w stanie spoczynku, fig. 2 przedstawia widok z tyłu na taczkę, fig. 3 przedstawia taczkę wykonującą ruch na przedniej nodze, fig. 4 przedstawia taczkę wykonującą ruch na tylnej nodze.

Na rysunkach fig. 1 i fig. 2 oznaczono przednią powierzchnię toczenia 1, tylną powierzchnię toczenia 2, kąt rozwarcia powierzchni toczenia a, nogę przednią 3, nogę tylną 4, promień zaokrąglenia górnej krawędzi nóg r1, promień zaokrąglenia dolnej krawędzi nóg r2. Nogi przymocowane są do powierzchni dna za pomocą elastycznego wiązadła środkowego 5 i wiązadła brzegowego 6. Wiązadła, na wzór wiązadeł krzyżowych stawu kolanowego, zamocowane są jednym końcem do powierzchni dna , a drugim końcem do nogi. Podczas obrotu nogi wiązadło środkowe 5 nawija się na zaokrąglenie górnej krawędzi nogi przy równoczesnym odwijaniu się wiązadła brzegowego 6. Taki sposób mocowania zapewnia toczenie się bez poślizgu nogi po powierzchni dna. Nogi 3 i 4 sprzężone są ze sobą cięgnami przednim 7 i tylnym 8. Cięgno przednie 7 zamocowane jest do środka obrotu nogi przedniej 3, zmienia swój kierunek na rolce wspornika przedniego 9, zmienia kierunek na rolce wspornika środPL 223 501 B1 kowego 10 i mocowane jest do środka obrotu nogi tylnej 4. Cięgno tylne 8 zamocowane jest do środka obrotu nogi tylnej 4, zmienia kierunek na rolce wspornika tylnego 11, zmienia kierunek na rolce wspornika środkowego 10 i zamocowane jest do środka obrotu nogi przedniej 3. Na rysunkach fig. 3 i fig. 4 oznaczono siłę F skierowaną do góry, którą wywiera osoba pracująca, w celu oparcia ciężaru ładunku taczki na nodze przedniej 3. Kiedy taczka osiągnie położenie 12, przednia powierzchnia toczenia 1 przekroczy położenie poziome i taczka zacznie się toczyć na zaokrągleniach nogi przedniej wykonującej, obrót w lewo 14, aż do momentu kiedy taczka osiągnie położenie 13. W tym samym czasie uniesiona noga tylna 4 wykona obrót w prawo 15 i przemieści się ku środkowi taczki.

Kiedy osoba pracująca zmieni kierunek przyłożenia, działając siłą P, taczki zajmą położenie 16 i noga przednia 3 zostanie uniesiona ponad poziom podłoża. Ponieważ powierzchnie toczenia 1 i 2 łączą się ze sobą pod kątem a, tylna powierzchnia toczenia 2 pozostanie nachylona i w momencie uniesienia nogi przedniej 3, taczka zacznie się toczyć na zaokrągleniach nogi tylnej 4, wykonującej obrót w lewo 19, aż do momentu kiedy taczka osiągnie położenie 17. W tym samym czasie nog a przednia 3 wykona obrót w prawo 18 i przemieści się do przodu taczki.

W ten sposób taczka jest przygotowana do wykonania kolejnego kroku.

Claims (3)

1. Taczka krocząca znamienna tym, że posiada minimum dwie nogi, przednią (3) i tylną (4), a każda z nóg, na całej swojej szerokości, ma górną krawędź zaokrągloną promieniem (r1) i dolną krawędź zaokrągloną promieniem (r2), promienie te mogą różnić się wartościami pomiędzy nogą przednią i tylną, lecz zawsze są wyprowadzone ze wspólnego środka obrotu nogi.

2. Taczka według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada dwie płaskie powierzchnie toczenia, przednią (1) i tylną (2) usytuowane pod dnem taczki, połączone ze sobą pod kątem (a), do których zamocowane są nogi, przednia (3) i tylna (4.).

3. Taczka według zastrz. 1, znamienna tym, że nogi (3) i (4) zamocowane są do powierzchni toczenia (1) i (2) za pomocą elastycznego wiązadła środkowego (5) i wiązadła brzegowego (6), przy czym jeden koniec wiązadła środkowego (5) zamocowany jest do powierzchni toczenia (1) lub (2) w pobliżu ich wspólnej krawędzi, a drugi koniec do nogi (3) lub (4) w pobliżu zewnętrznej krawędzi górnego zaokrąglenia, natomiast jeden koniec wiązadła brzegowego (6) zamocowany jest do powierzchni toczenia (1) lub (2) w pobliżu ich zewnętrznych krawędzi, a drugi koniec do nogi (3) lub (4) w pobliżu wewnętrznej krawędzi górnego zaokrąglenia.