Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania drewnianych elementów struganych przeznaczonych do stosowania jako konstrukcyjne elementy budowlane oraz w przemyśle meblowym.
Znany i stosowany jest sposób wytwarzania elementów struganych, rozpoczynający się od suszenia komorowego materiału do uzyskania wilgotności w granicach 10-12%. Po zakończeniu procesu suszenia drewno poddawane jest wstępnemu manualnemu sortowaniu. Elementy, które nie spełniają określonych wymagań zostają odrzucone, a elementy zweryfikowane pozytywnie poddawane są struganiu. Po struganiu elementy są ponownie sprawdzane, docinane rozmiarowo oraz układane na paletach. Suszenie komorowe drewna realizowane jest średnio przez okres około 21 dni a wielkość mikropęknięć kształtuje się w zakresie 5-8%.
Znany jest również z amerykańskiego opisu patentowego US 2008099105 A1 sposób wytwarzania elementów drewnianych, charakteryzujący się tym, że po procesie strugania element jest rozcinany, a następnie każdy element drewniany przepuszcza się przez skaner, po przeskanowaniu elementy drewniane kierowane są do maszyn docinających je rozmiarowo, po czym są one wymiarowo sortowane.
Sposób wytwarzania drewnianych elementów struganych obejmujący proces suszenia, strugania, docinania i formowania rozmiarowo na paletach struganych elementów drewnianych według w ynalazku charakteryzuje się tym, że przed procesem strugania badana jest automatycznie wilgotność każdego elementu drewnianego, po procesie strugania każdy element rozcinany jest wzdłużnie na dwie części piłą zainstalowaną w strugarce, po przecięciu każdy element drewniany przepuszcza się przez skaner, rozpoznający i oznaczający zewnętrzne i wewnętrzne wady materiału, po przeskanowaniu elementy drewniane kierowane są do maszyn, docinających je rozmiarowo przy uwzględnieniu minimalizacji odpadowości obliczonej na podstawie wykrytych podczas skanowania wad elementów drewnianych oraz zadanych wymiarów, a po docięciu elementy drewniane formowane są rozmiarowo na paletach. Elementy drewniane o zbyt wysokim stopniu wilgotności kierowane są z powrotem do suszenia w suszarni. Proces suszenia prowadzi się od 14 do 16 dni, korzystnie 15 dni i obejmuje rozgrzanie i suszenie drewna do nasycenia jego włókien, suszenie drewna do wilgotności końcowej w zakresie 10-18% oraz końcowej fazie klimatyzowanie i studzenie drewna.
Sposób wytwarzania drewnianych elementów struganych w przykładzie wykonania według w ynalazku przebiega w następujących etapach. Pierwszy etap obejmuje proces suszenia, w którym przez okres 14 do 16 dni, korzystnie 15 dni następuje rozgrzanie i suszenie drewna do nasycenia jego włókien, suszenie drewna do wilgotności końcowej w zakresie 10-18% oraz końcowej fazie klimatyzowanie i studzenie drewna. Zastosowanie powyższego procesu suszenia zapewnia skrócenie okresu suszenia średnio o 6 dni, mniejszą liczbę mikropęknięć kształtującą się w granicach do 3% oraz bardziej równomierne wysuszenie elementów drewnianych. W drugim etapie, przeznaczone do strugania wysuszone w suszarce elementy drewniane poddawane są automatycznemu badaniu wilgotności. Po pomiarze wilgotności elementy drewniane, których wilgotność mieści się w zadanych granicach są poddawane procesowi strugania, natomiast elementy drewniane, których wilgotność nie mieści się w zadanej tolerancji kierowane są do suszenia w suszarni. Automatyczne badanie wilgotności każdego przeznaczonego do strugania elementu drewnianego znacząco wpływa na poprawę jakości produktów finalnych a także na zmniejszenie wielkości odpadu. Po przejściu przez proces strugania elementy drewniane rozcinane są wzdłużnie na dwie części przez piłę zainstalowaną w strugarce. Zastosowanie w sposobie według wynalazku rozkroju struganych elementów drewnianych daje możliwość stosowania na etapie suszenia szerszych elementów drewnianych, które to elementy dopiero po rozkrojeniu następującym po etapie strugania osiągają planowane wymiary, a to przekłada się na zmniejszenie strat związanych z większym krzywieniem się cieńszych elementów w procesie suszenia. Po rozcięciu elementy drewniane przepuszczane są przez skaner wykrywający i oznaczający umiejscowienie wad powierzchniowych i wad ukrytych występujących w obrabianych elementach drewnianych. Zastosowanie skanera w realizowanym sposobie przede wszystkim eliminuje prawdopodobieństwo wyprodukowania elementów wadliwych lub o mniejszej wytrzymałości. Ponadto dzięki wysokiej prec yzji lokalizowania występujących wad oraz ich oznaczania korzystnie po wewnętrznej stronie następuje zwiększenie wydajności realizowanego sposobu. Po wykryciu i oznaczeniu wad elementy drewniane docinane są w dwóch stacjach rozcinających według znanych wymiarów przy uwzględnieniu minimalizacji odpadowości obliczonej na podstawie wykrytych podczas skanowania wad elementów drewnianych. Po docięciu elementy drewniane formowane są rozmiarowo na paletach.