PL222389B1 - Mechanizm dźwigni zamka zapadkowo-zasuwkowego - Google Patents

Description

(21) Numer zgłoszenia: 401981 (51) Int.Cl.

E05B 57/00 (2006.01) E05B 55/00 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 10.12.2012 (54)

Mechanizm dźwigni zamka zapadkowo-zasuwkowego

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 23.06.2014 BUP 13/14	(73) Uprawniony z patentu: GAWRON WOJCIECH, Rudniki, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 29.07.2016 WUP 07/16	(72) Twórca(y) wynalazku: WOJCIECH GAWRON, Rudniki, PL

PL 222 389 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm dźwigni zamka zapadkowo-zasuwkowego zawierający elementy dźwigni i współpracującej z nimi zasuwki. Zamki takie stosowane są w drzwiach i furtkach używanych w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym.

Znane są ogólnie takie zamki zapadkowo-zasuwkowe, zwłaszcza do drzwi, zawierające obok mechanizmów zapadki i zasuwki, mechanizm dźwigni umożliwiającej cofnięcie zapadki do zamka przy pomocy klucza. Dźwignia w takich zamkach jest przesuwana przez wsuwającą się i wysuwającą zasuwkę w celu ustawienia dźwigni w pozycji, w której jest możliwe przesunięcie jej kluczem lub zabierakiem wkładki bębenkowej, lub w pozycji gdy nie jest to możliwe, czyli w pozycji wysuniętej zasuwki z czoła zamka. W zamkach tych dźwignia porusza się najczęściej w grubości zasuwki, tzn. w grubości zasuwki jest podebranie na dźwignię i jest wystający element w zasuwce, który ją przesuwa w odpowiednie położenie. W przypadku zamków wąskich, tzn. takich w których odległość od czoła zamka do osi klucza i klamki jest maksymalnie mała (w omawianym przykładzie wynosi 22 mm), ogranicza to mocno wielkość wysuwu zapadki, która w znanych rozwiązaniach przy tego rodzaju zamkach wynosi tylko 10 mm.

Istotą tego rozwiązania technicznego jest mechanizm dźwigni zamka zapadkowo-zasuwkowego zawierający elementy dźwigni i współpracującej z nim zasuwki, charakterystyczny tym, że zasuwka (3) posiada wybranie zamknięte (5), w bocznej ściance zasuwki, wychodzące częściowo podczas wys uwu zasuwki poza czoło (8) na zewnątrz skrzynki zamka (1), którego dwie ściany równoległe (10) wybrania są równoległe do ściany czołowej zasuwki (9) i czoła zamka (8), i są te dwie ściany równoległe (10) różnej długości, przy czym ściana bliższa ściany czołowej zasuwki (9) jest dłuższa, zaś dolna ściana (11) wybrania łączy te dwie ściany równoległe (10) i jest do nich prostopadła, zaś górna ściana (12) wybrania jest powierzchnią łamaną. W wybranie to wchodzi element dźwigni (6) wystający z bocznej powierzchni dźwigni (2). Ponadto głębokość wybrania (5) w zasuwce, jest taka sama lub większa niż wysokość wystającego elementu dźwigni (6), mierzona prostopadle do bocznej powierzchni dźwigni (2) z której wychodzi.

Celem wynalazku jest taka konstrukcja zespołu dźwigni i współpracującej z nią zasuwki, która umożliwi w znaczącym stopniu zwiększenie skoku zasuwki.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek (1) w pozycji zasuwki (2) schowanej do skrzynki zamka, w której to pozycji możliwe jest zadziałanie kluczem poprzez wkładkę bębenkową na dźwignię (2) w celu cofnięcia zapadki (7) do środka zamka. Elementy wewnętrzne zamka są osłonięte pokrywą (4) skrzynki zamka, która na fig. 1 jest urwana w celu uwidocznienia elementów wewnętrznych zamka. Czoło (8) zamka jest elementem z otworami z którego wychodzi zasuwka (3) i zapadka (7).

Fig. 2 przedstawia zasuwkę (3) z zaznaczoną na niej ścianą czołową zasuwki (9) i wybraniem zamkniętym (5) sterującym położenie dźwigni w czasie pracy zamka. Ściany tego wybrania zostały oznaczone jako dwie ściany równoległej (10), dolna ściana (11) i górna ściana (12).

Fig. 3 przedstawia 2 rzuty dźwigni (2), na którą działa klucz lub element ruchomy wkładki bębenkowej, z uwidocznionym wystającym elementem (6) dźwigni (2).

W przykładzie realizacji wynalazku dźwignia (2) jest ułożona nad powierzchnią boczną zasuwki (3), a ułożenie dźwigni w odpowiedniej pozycji zapewniono poprzez sterowanie jej położeniem wybraniem zamkniętym (5) w bocznej ściance zasuwki (3). Na fig. 1 uwidoczniono położenie zasuwki (3) wsuniętej do zamka, w którym dźwignia (2) jest w położeniu umożliwiającym przesunięcie jej w górę zabierakiem wkładki bębenkowej. Dzięki temu iż ściana (10) wybrania (5), znajdująca się bliżej czoła zamka (8), jest dłuższa niż wystający element dźwigni (6), dźwignia może się przesunąć w górę i cofnąć zapadkę (7) na którą działa. W położeniu zasuwki (3) wysuniętej z czoła (8) zamka, czyli w położeniu zamkniętych drzwi, na wystający element dźwigni (6) działa ściana (10) wybrania (5), będąca bardziej odległa od czoła (8) zamka niż druga z równoległych ścian (10) wybrania. Ta bardziej odległa ściana (10) wybrania (5) w zasuwce jest krótsza i odciąga poprzez wystający element dźwigni (6) dźwignię (2) poza zasięg zabieraka wkładki bębenkowej. W tym bowiem położeniu zasuwki zapadka (7), na którą działa dźwignia (2), nie powinna być cofana. Długość tej ściany jest niewiele większa niż wystający element dźwigni (6) aby pozycjonować dźwignię (2) w położeniu, w którym nie blokuje wciągniętej zapadki (7), czyli aby zapadka (7) mogła być wysunięta z czoła zamka (4). Górna ściana (12) wybrania jest powierzchnią łamaną skośnie łączącą dwie ściany równoległe (10) wybrania (5) i w przypadku zawieszenia się dźwigni w górnym położeniu, podczas wysuwania się zasuwki, ściąga dźwignię (2) na dół poPL 222 389 B1 zycjonując ją odpowiednio. Wybranie (5) jest na tyle duże, że aby zapewnić odpowiednio duży skok zasuwki musi ono wychodzić poza czoło (8) zamka na zewnątrz skrzynki zamka. Korzystnie jest wykonać ponad miejsce styku dźwigni z zasuwką przetłoczenie na zewnątrz w pokrywie (4) zamka w celu zwiększenia przestrzeni na dźwignię. Zważywszy że element wygięty (6) dźwigni (2) wchodzi w wybranie (5) wykonane w zasuwce, musi to wybranie być głębsze niż ten element aby nie zaczepiał ten element dźwigni o dno wybrania. Dźwignia bowiem ma być przesuwana przez boki wybrania a nie przez jego dno.

Zastosowanie tego rozwiązania ogranicza się do zamków wąskich o całkowitej szerokości zamka do 40 mm, gdyż w takich zamkach ze względu na brak przestrzeni w zamku ograniczało się skok zasuwki do 10 mm. W podanym przykładzie rozwiązania uzyskano skok zasuwki 14 mm.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm dźwigni zamka zapadkowo-zasuwkowego zawierający elementy dźwigni i współpracującej z nimi zasuwki, znamienny tym, że zasuwka (3) posiada wybranie zamknięte (5) w bocznej ściance zasuwki, wychodzące częściowo podczas wysuwu zasuwki poza czoło (8) na zewnątrz skrzynki zamka (1), którego dwie ściany równoległe (10) wybrania są równoległe do ściany czołowej zasuwki (9) i czoła zamka (8), i są te dwie ściany równoległe (10) różnej długości, przy czym ściana bliższa ściany czołowej zasuwki (9) jest dłuższa, zaś dolna ściana (11) wybrania łączy te dwie ściany równoległe (10) i jest do nich prostopadła, zaś górna ściana (12) wybrania jest powierzchnią łamaną i w wybranie to wchodzi element dźwigni (6) wystający i bocznej powierzchni dźwigni (2).
2. 2. Zamek wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że głębokość wybrania (5) w zasuwce, jest taka sama lub większa niż wysokość wystającego elementu dźwigni (6), mierzona prostopadle do bocznej powierzchni dźwigni (2) z której wychodzi.