PL221980B1 - Sposób podnoszenia dna zatoki szczękowej i urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób podnoszenia dna zatoki szczękowej (inaczej zwane sinus lift) i urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej.

Warunkiem przeprowadzenia zabiegu implantacji w odcinku bocznym szczęki jest odpowiednia grubość i wysokość kości wyrostka zębodołowego. Utracie zębów bocznych towarzyszy zanik i resorpcja kości, a także pneumatyzacja kości szczęk i obniżanie dna zatoki szczękowej. W takim przypadku ilość kości (grubość) jest niewystarczająca do wprowadzenia implantów, gdyż znalazłyby się one w świetle zatoki szczękowej, a to byłoby sytuacją niedopuszczalną. Aby zwiększyć grubość kości i uzyskać odpowiednie łoże dla wszczepów przeprowadza się zabieg podniesienia dna zatoki szczękowej, tzw. sinus lift. Polega on na nadbudowaniu kości i tym samym spłyceniu zatoki szczękowej. W miejscu, które należy odbudować, pod błoną śluzową zatoki szczękowej aplikuje się materiał do regeneracji kości. Może nim być odpowiednio przygotowana własna kość pacjenta lub materiał kościozastępczy. Po kilku miesiącach wszczepiony materiał integruje się z kością wyrostka, dzięki czemu uzyskujemy odpowiednią ilość kości do przeprowadzenia zabiegu wprowadzenia implantów.

Znane są i stosowane dwie metody zabiegu: technika okna bocznego (metoda otwarta) i technika osteotomowa (metoda zamknięta). W metodzie otwartej chirurgicznie wchodzi się w zatokę i pod błoną śluzową umieszcza w zatoce materiał kostny lub kościozastępczy w postaci wiórków. W metodzie zamkniętej wiórki materiału kostnego lub kościozastępczego wprowadza się przez otwory w kości wywiercone w niej pod wprowadzane implanty lub przez wprowadzone implanty z otworami na wprowadzenie materiału kostnego. Przy metodzie zamkniętej lekarz nie ma kontroli wzrokowej nad procesem podnoszenia dna zatoki, nie widzi błony śluzowej przez co istnieje możliwość jej przypadkowego uszkodzenia, perforacji i tym samym wydłużenie procesu odtwarzania kości o czas potrzebny na wyleczenie otwartej zatoki. Podobne przedziurawienie delikatnej błony śluzowej może zdarzyć się w metodzie otwartej, pomimo możliwości kontroli wzrokowej błony śluzowej.

Według wynalazku sposób podnoszenia dna zatoki szczękowej polega na tym, że w miejscu implantacji pod błoną śluzową dna zatoki umieszcza się elastyczną membranę, a następnie pod membranę wprowadza się materiał kostny lub kościozastępczy. Wstępnie złożoną membranę umieszcza się w cylindrze aplikatora, następnie popychaczem przesuwa się ją przez nóżkę wprowadzającą aplikatora umieszczoną w otworze w kości pod błonę śluzową dna zatoki szczękowej.

Urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej stanowi cylindryczny aplikator, we wnętrzu którego umieszczona jest złożona membrana, przy czym w cylindrze aplikatora umieszczony jest suwliwie popychacz z tłokiem do przesuwania membrany. Cylinder aplikatora składa się z walca wprowadzającego i nóżki wprowadzającej, połączonych ze sobą stożkowym lejkiem, gdzie nóżka wprowadzająca jest przeznaczona do umieszczania w otworze w kości, a w walcu wprowadzającym umieszczona jest wstępnie złożona membrana z poprzeczkami wzmacniającymi. Elastyczna membrana jest wykonana z materiału biokompatybilnego, korzystnie z goretexu i posiada poprzeczki wzmacniające. Poprzeczki wzmacniające są wykonane z drutu stalowego z pamięcią kształtu.

Sposób podnoszenia dna zatoki szczękowej według wynalazku umożliwia podniesienie błony śluzowej dna zatoki szczękowej nawet w przypadku przedziurawienia błony śluzowej, włącznie z użyciem biomateriału, który nie „wysypie” się do zatoki, a także w wielu przypadkach wszczepienie implantów podczas jednej wizyty. Nie ma konieczności oczekiwania na zarośnięcie błony śluzowej i przeprowadzenie implantacji dopiero w trakcie kolejnej wizyty. Sposób według wynalazku skraca czas zabiegu o co najmniej o kilka miesięcy. Dzięki zastosowaniu membrany dokończenie zabiegu jest możliwe, gdyż zasłania ona powstałą dziurę z błonie śluzowej. Urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej ma prostą konstrukcję i umożliwia szybkie przeprowadzenie podniesienia dna zatoki.

Urządzenie według wynalazku pokazano w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy zatoki szczękowej z umieszczoną w niej membraną, a fig. 2 przedstawia przykładowy aplikator umieszczony w miejscu wprowadzenia membrany.

Jak pokazano na fig. 1, urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej stanowi elastyczna membrana 1 ze wzmocnieniami w postaci poprzeczek 2 z drutu stalowego. Membrana 1 wykonana jest z materiału biokompatybilnego, najczęściej z goretexu. Poprzeczki wzmacniające 2 dobrze jest wykonać z materiału z pamięcią kształtu, wtedy nadaje im się kształt dna zatoki uzyskany na podst awie zdjęcia z tomografu komputerowego, co zapewnia właściwy kształt odbudowywanego dna zatoki. W metodzie zamkniętej membrana 1 wprowadzana jest pod błonę śluzową 6 zatoki szczękowej 7 np.

przy pomocy aplikatora w postaci cylindra 3 z popychaczem 4. Cylinder 3 składa się z walca wlotowePL 221 980 B1 go 3a i nóżki wprowadzającej 3b, połączonych ze sobą stożkowym lejkiem 3c. Jak pokazano na fig. 2, nóżkę 3b aplikatora umieszcza się w otworze 8 w kości 9 w miejscu implantacji. Do walca wlotowego 3a cylindra 3 aplikatora wprowadza się zwiniętą membranę 1, której poprzeczki wzmacniające 2 zostały ukształtowane w oparciu np. o zdjęcie z tomografu komputerowego. Poprzeczki wzmacniające 2 powodują wstępne rozłożenie się złożonej membrany 1, ograniczone wymiarami walca wlotowego 3a aplikatora. To rozłożenie umożliwia wsunięcie do wnętrza membrany 1 tłoka 5 popychacza 4. Tłokiem 5 popychacza 4 przesuwa się membranę 1 przez część stożkową 3c, gdzie membrana 1 składa się na kształt parasola i tak złożoną membranę 1 wprowadza się przez umieszczoną w otworze 8 w kości 9 nóżkę 3b pod błonę śluzową 6 dna zatoki 7 w miejscu implantacji - tam membrana 1 rozkłada się i układa się wg zadanego kształtu pod błoną śluzową 6, unosząc ją. Membrana 1 ściśle przylega do błony śluzowej 6, wtedy usuwa się popychacz 4 i przez aplikator pod błonę śluzową 6 wprowadza się wiórki z materiału kostnego lub kościozastępczego. W metodzie otwartej ukształtowaną membranę 1 wprowadza się bezpośrednio pod błonę śluzową 6, nie stosuje się aplikatora.

Claims (6)

1. Sposób podnoszenia dna zatoki szczękowej z umieszczaniem pod dnem zatoki materiału kostnego lub kościozastępczego, znamienny tym, że w miejscu implantacji pod błoną śluzową (6) dna zatoki (7) umieszcza się elastyczną membranę (1), a następnie pod membranę (1) wprowadza się materiał kostny lub kościozastępczy.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wstępnie złożoną membranę (1) umieszcza się w walcu wlotowym (3a) cylindra (3) aplikatora, następnie popychaczem (4) z tłokiem (5) przesuwa się ją przez nóżkę wprowadzającą (3b) aplikatora umieszczoną w otworze (8) w kości (9) pod błonę śluzową (6) dna zatoki (7) szczękowej.

3. Urządzenie do podnoszenia dna zatoki szczękowej, znamienne tym, że stanowi je cylindryczny aplikator, we wnętrzu którego umieszczona jest złożona membrana (1), przy czym w cylindrze (3) aplikatora umieszczony jest suwliwie popychacz (4) z tłokiem (5) do przesuwania membrany (1).

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że cylinder (3) aplikatora składa się z walca wprowadzającego (3a) i nóżki wprowadzającej (3b), połączonych ze sobą stożkowym lejkiem (3c), gdzie nóżka wprowadzająca (3b) jest przeznaczona do umieszczania w otworze (8) w kości (9), a w walcu wprowadzającym (3a) umieszczona jest wstępnie złożona membrana (1) z poprzeczkami wzmacniającymi (2).

5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że elastyczna membrana (1) jest wykonana z materiału biokompatybilnego, korzystnie z goretexu i posiada poprzeczki wzmacniające (2).

6. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że poprzeczki wzmacniające (2) są wykonane z drutu stalowego z pamięcią kształtu.