PL221312B1 - Przegroda przeciwpożarowa - Google Patents

Abstract

Przegroda przeciwpożarowa zawiera przelotowy korpus (1), wewnątrz którego zamocowane są dwa rzędy (3, 4) łopatek (2), gdzie każda łopatka (2) jest zamocowana na własnej osi obrotu (5) i w każdym rzędzie (3, 4) łopatki (2) zamocowane są jedna nad drugą. Oś obrotu (5) każdej łopatki (2) połączona jest z przesuwną listwą sterującą. Poszczególne elementy korpusu (1) oddzielone są od siebie za pośrednictwem materiału termoizolacyjnego (7). Na obwodzie każdego, rzędu (3, 4) łopatek (2) znajduje się obwodowe uszczelnienie, przy czym rzędy (3, 4) łopatek (2) sterowane są dwoma listwami sterującymi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest przegroda przeciwpożarowa ścienna, kanałowa lub stropowa. Przegroda stanowi wyposażenie otworów budowlanych oraz kanałów wentylacyjnych. Przegroda znajduje zastosowanie w systemach wentylacyjnych obiektów mieszkalnych, jak i obiektów użytkowych, również jako część składowa przewodu wentylacyjnego, wbudowana w światło przewodu, zwłaszcza w miejscach przejścia przewodu wentylacyjnego przez ścianę. Przegroda stanowi przeszkodę dla rozprzestrzeniania się zagrożenia pożarowego poprzez otwory lub kanały wentylacyjne.

Przeciwpożarowe przegrody lub klapy odcinające dla tego celu wytwarzane są zwykle w postaci odrębnych zespołów, przez wielu producentów. W znanych rozwiązaniach stosuje się zwykle dwa rodzaje konstrukcji.

Pierwszym rodzajem konstrukcji przegrody jest pojedyncza klapa usytuowana w świetle przewodu wentylacyjnego, zwykle w miejscu jego przejścia przez ścianę lub przez strop pomieszczenia. Zespół klapy stanowi zwykle korpus obudowy w postaci odcinka przelotowej rury o przekroju okrągłym, prostokątnym, lub innym dostosowanym do przekroju przewodu wentylacyjnego, na którym korpus ma być zamontowany. Z obu stron korpus zakończony jest zwykle połączeniami wsuwanymi w wersji mufowej lub w wersji nyplowej lub połączeniami kołnierzowymi. We wnętrzu korpusu znajduje się wadliwa przegroda w postaci jednopłaszczyznowej klapy. Zespół, wmontowany w przewód wentylacyjny, staje się jego częścią, przez którą przepływa powietrze. W przypadku zaistnienia zagrożenia pożarowego na skutek wzrostu temperatury lub na skutek zdalnego elektrycznego sygnału sterującego następuje w zespole klapy zwolnienie blokady, zadziałanie sprężyny lub silnika elektrycznego i obrót klapy, zwykle o kąt prosty. Powoduje to czasowe odcięcie rozprzestrzeniania się zagrożenia pożarowego przed przewód wentylacyjny, co zabezpiecza sąsiednie strefy obiektu przed przeniesieniem pożaru. Tego rodzaju znane rozwiązanie klapy przeciwpożarowej przedstawiono w polskich opisach patentowych nr P 278471, P 377888, w opisach patentowych zgłoszeń międzynarodowych nr 1002/43810, W086/05107 oraz w opisach patentowych amerykańskich nr US 4,958,687 i US 2004/0058639.

Drugim znanym rodzajem konstrukcji przegrody przeciwpożarowej jest zespół równoległych obrotowych łopatek, które po zwolnieniu do pozycji roboczej zachodzą jedna na drugą, tworząc rodzaj zamkniętej żaluzji. Rozwiązanie według wynalazku należy do tego drugiego rodzaju konstrukcji.

Znanych jest szereg rozwiązań tego rodzaju przegrody przeciwpożarowej, gdzie wykorzystano do zamknięcia otworu ściennego, stropowego lub przewodu wentylacyjnego szereg równoległych łopatek. W rozwiązaniu znanym z amerykańskiego opisu patentowego nr US 4,581,987 bariera przeciwpożarowa stanowi prostopadłościenny przelotowy korpus z żaluzjowymi łopatkami osadzonymi na poziomych osiach. Ruchem obrotowym łopatek steruje sygnał elektryczny poruszający zespół łopatek pomiędzy pozycją otwartą a pozycją zamkniętą. Mechanizm wyposażony może być w sprężynę zamykającą, przestawiającą łopatki do pozycji zamknięte. Mechanizm jest ustawiony w pozycji otwartej, gdzie przelot powietrza przez korpus bariery jest swobodny i w tej pozycji utrzymane jest położenie łopatek. Siła naciągowa sprężyny działa w kierunku obrotu łopatek o kąt prosty i do zamknięcia przelotu gazów przez korpus bariery wystarcza zwolnienie mechanizmu utrzymującego łopatki w pozycji otwarte. Mechanizm zawiera silnik elektryczny z przekładnią dla przestawienia łopatek w pozycję otwarcia i naciągnięcia sprężyny oraz zawiera hamulec na osi silnika dla utrzymania łopatek w pozycji otwarcia. Mechanizm zawiera również sprzęgło dla uniknięcia uszkodzenia przekładni gdy łopatki bariery zmierzają go gwałtownego zamknięcia na skutek działania sprężyny zamykającej.

W innym rozwiązaniu znanym z opisu patentowego USA nr US 6,019,679, także wykorzystano do zamknięcia łopatek przegrody mechanizm naciągu sprężynowego. Przegroda zawiera pewną ilość łopatek sprzężonych wspólną dźwignią dla zapewnienia takiego samego ruchu każdej łopatce. Płaski zwój sprężynowy utrzymywany jest w stanie naprężonym, na przykład przez łatwo topliwy element, utrzymując łopatki w stanie otwartym. Po zwolnieniu sprężyny na skutek stopienia się elementu topikowego, trzpień obrotowy łopatek nagle obraca łopatki do pozycji zamknięte, co powoduje zablokowanie przemieszczania się ognia lub dymu. Stopienie się elementu topikowego następuje w przypadku wzrostu temperatury powietrza w przewodzie wentylacyjnym, co jest skutkiem zaistnienia zagrożenia pożarowego. W tym znanym rozwiązaniu łopatki stanowią płytki metalowe, każda na własnej osi obrotu, i po zwolnieniu obracają się każda w tym samym kierunku. Krawędzie styku sąsiednich łopatek w położeniu zamknięte, są wyprofilowane w postać uzupełniających się fałd i kanałów, a także mogą

PL 221 312 B1 być wyposażone w dodatkowe taśmy uszczelniające. Podobne rozwiązanie zostało ujawnione w opisie patentowym USA nr US 5,810,662.

Kolejne rozwiązanie zostało przedstawione w belgijskim opisie patentowym BE 902087. Według tego znanego rozwiązania przegroda ogniowa zawiera dwa równoległe rzędy żaluzji utworzonych z materiału ognioodpornego zamocowanego na płytach metalowych. Te płyty metalowe obracają się wokół osi i są uruchamiane jednocześnie za pomocą centralnego łącznika, który z kolei jest uruchamiany przez bezpiecznik topikowy. Żaluzje z materiału ognioodpornego są przymocowane do płyt metalowych, tak że połączenie ich dolnych krawędzi jest uszczelnione na górnych brzegach sąsiadujących metalowych. Uszczelnienie jest wykonane z uszczelek pęczniejących.

Dalsze znane rozwiązanie zostało przedstawione w publikacji amerykańskiego opisu patentowego o numerze US3996952. Według tego znanego rozwiązania, przegroda znajduje się wewnątrz systemu kanałów w budynku w celu zamknięcia przepływu przez kanał. Przegroda zawiera obudowę lub ramę i zawiera łącznik połączony z obudową oraz łopatki umieszczone w przewodzie i działa przy obrocie łopatki pomiędzy położeniem przepływu i położeniem zamkniętego otworu przepływowego. Mechanizm podnoszenia i opuszczania łopatek zawiera bezpiecznik topikowy zwalniający element sprężysty dla przemieszczania łopatek do położenia zamykającego kanał przepływu, w przypadku zaistnienia temperatury wyższej od temperatury topnienia bezpiecznika. Współpracujące elementy zamontowane są w obudowie, a łopatki są przemieszczane wspólną dźwignią zwalnianą po zadziałaniu w podwyższonej temperaturze bezpiecznika topikowego. Zwolnienie łopatek prowadzi do zamknięcia otworu łączącego pomieszczenia.

W znanych rozwiązaniach, przegroda wewnątrz przewodu wentylacyjnego ma postać zespołu równoległych płytek, każda na własnej osi obrotu, przy czym płytki wykonane są z blachy metalowej.

Celem wynalazku jest ulepszenie konstrukcji przegrody przeciwpożarowej poprzez zwiększenie izolacyjności temperaturowej oraz opracowanie takiej konstrukcji przegrody, która pozwoli uzyskać dwa tryby pracy przegrody. W trybie pracy równoczesnej obu rzędów łopatek, celem jest znaczny wzrost izolacyjności przegrody. Drugim celem wynalazku jest zaproponowanie rozwiązania przegrody o dwóch rzędach łopatek, gdzie jeden rząd łopatek będzie stanowić zabezpieczenie na wypadek pożaru, zaś drugi rząd łopatek będzie mógł być użyty do regulacji natężenia wymiany powietrza w pomieszczeniach.

Według wynalazku przegroda przeciwpożarowa zawiera przelotowy korpus, wewnątrz którego zamocowane są, każda na własnej osi obrotu, jedna nad drugą, łopatki. Łopatki, w położeniu roboczym zachodzą jedna na drugą, zamykając okno przelotowe korpusu. Oś obrotu każdej łopatki połączona jest z mechanizmem napędowym, poprzez listwę sterującą. Wewnątrz korpusu przegrody zamocowane są dwa rzędy łopatek, a poszczególne elementy korpusu oddzielone są od siebie za pośrednictwem warstwy materiału termoizolacyjnego. Na obwodzie każdego rzędu łopatek przegrody znajduje się na wewnętrznej ścianie korpusu obwodowe uszczelnienie. Każda łopatka zawiera metalowy korpus oraz warstwę materiału ognioodpornego, przy czym styk krawędzi roboczej każdej łopatki współpracujący z krawędzią roboczą sąsiedniej łopatki ukształtowany jest na wrąb, zaś na osi każdej łopatki osadzony jest wodzik, który na drugim końcu osadzony jest obrotowo.

Według wynalazku przegroda przeciwpożarowa charakteryzuje się tym, że krawędzie robocze każdej łopatki są ukształtowane ukośnie, zaś łopatka w przekroju poprzecznym ma kształt trapezu. Do krawędzi kąta rozwartego trapezu, w każdej łopatce zamocowany jest ukośnie wzdłużny płaskownik, tworzący wraz z wymienioną ukośną krawędzią wzdłużną łopatki wzdłużny wrąb o przekroju poprzecznym w kształcie litery V.

Na osi obrotu każdej łopatki osadzony jest wodzik, który na drugim końcu osadzony jest przesuwnie na sworzniu listwy sterującej za pośrednictwem której, za pośrednictwem wodzika przekazywany jest ruch obrotowy na oś obrotu łopatki. Wodzik współpracuje ze sworzniem sterującym.

Sworznie sterujące ruchem osi łopatek obu rzędów łopatek usytuowane są odpowiednio w dwóch rzędach na co najmniej jednej przesuwnej listwie sterującej, za pośrednictwem której, poprzez sworznie i wodziki przekazywany jest ruch obrotowy na osie łopatek.

W innym korzystnym rozwiązaniu, każdy rząd łopatek ma własną przesuwną listwę sterującą. W tym rozwiązaniu w miejsce jednej listwy sterującej z dwoma rzędami sworzni, wykorzystano dwie listwy sterujące, każda z jednym rzędem sworzni. W tym korzystnym rozwiązaniu, każda przesuwna listwa sterująca połączona jest z własnym mechanizmem napędowym.

Wokół rzędu łopatek, w miejscach styku rzędu łopatek w pozycji zamknięte, ze ścianą wewnętrzną korpusu, znajdują się obwodowe uszczelnienia. Konstrukcja tych uszczelnień jest różna dla

PL 221 312 B1 styku z poziomą dolną i górną ścianą korpusu i różna dla styku z bocznymi ścianami korpusu przegrody. Obwodowe uszczelnienie poziome przegrody ma postać paska materiału pęczniejącego osłoniętego uszczelką wentylacyjną. Obwodowe uszczelnienie pionowe przegrody ma natomiast postać paska materiału pęczniejącego, który obudowany jest profilem ze sprężynującej taśmy stalowej.

W korpusie przegrody przeciwpożarowej montowanej w ścianie lub w suficie pomieszczenia poszczególne elementy korpusu oddzielone są za pomocą przekładki z materiału termoizolacyjnego co zwiększa izolacyjność temperaturową całości przegrody co stanowi o przeciwpożarowej odporności przegrody.

W rozwiązaniu według wynalazku zastosowano dodatkowe uszczelnienie obwodowe na styku obu tarcz łopatek w położeniu zamknięte ze ścianami wewnętrznymi korpusu. W konstrukcji uszczelnienia zaproponowano jako nowy element wyposażenia, uszczelkę pęczniejącą pod wpływem temperatury, a więc także w warunkach pożaru. Uzyskano więc tą drogą dalsze uszczelnienie przegrody.

Zastosowane w przegrodzie według wynalazku dwa rzędy łopatek pozwoliły na zaproponowanie dwóch trybów pracy przegrody. W trybie pracy równoczesnej obu rzędów łopatek przegroda charakteryzuje się znacznie większą izolacyjnością pożarową. Ten tryb pracy występuje przy wykorzystaniu jednej listwy sterującej z przewidzianymi według wynalazku dwoma rzędami sworzni sterujących za pośrednictwem wodzików oboma rzędami łopatek równocześnie.

Drugi możliwy tryb pracy przegrody może być uzyskany przez zastosowanie dwóch oddzielnych listew sterujących, każda sterująca własnym rzędem łopatek. W tym rozwiązaniu możliwe jest sterowanie każdym rzędem łopatek niezależnie, z dwóch różnych źródeł sygnałów. Może więc pozostać jeden rząd łopatek sterowany jedną listwą, jako zabezpieczenie na wypadek pożaru, zaś drugi rząd łopatek sterowany drugą listwą, może być użyty na przykład do regulacji natężenia wymiany powietrza w pomieszczeniu lub do okresowej regulacji przepływu powietrza z innych przyczyn, w miarę potrzeb, poprzez zdalne przymykanie lub otwieranie tego rzędu łopatek, z pozostawieniem cały czas aktywnej funkcji przeciwpożarowej pierwszego rzędu łopatek.

Przedmiot wynalazku pokazano w przykładach wykonania na załączonych rysunkach, na których poszczególne figury rysunku ilustrują:

Fig. 1 - widok przegrody w przekroju płaszczyzną prostopadłą do osi łopatek,

Fig. 2 - widok listwy sterującej,

Fig. 3 - widok dwóch listew sterujących,

Fig. 4 - półwidok półprzekrój przegrody w osi przepływu powietrza,

Fig. 5 - przekrój płaszczyzną C-C z rysunku fig. 4,

Fig. 6 - widok łopatki zgodny z jej osią obrotu,

Fig. 7 - przekrój łopatki płaszczyzną prostopadłą do jej płaszczyzny,

Fig. 8 - szczegół uszczelnienia poziomego,

Fig. 9 - szczegół uszczelnienia pionowego.

Jak to pokazano na załączonym rysunku fig. 1 oraz fig. 4, przegroda przeciwpożarowa zawiera przelotowy korpus 1, w postaci prostokątnego okna, wewnątrz którego zamocowane są dwa rzędy 3, 4 łopatek 2. Każda łopatka 2 jest zamocowana na własnej osi obrotu 5. W każdym rzędzie 3,4 łopatki 2 zamocowane są jedna nad drugą. Na wymienionych rysunkach fig. 1 oraz fig. 4 łopatki znajdują się w położeniu otwarte. W położeniu zamknięte łopatki 2 zachodzą jedna na drugą, zamykając okno przelotowe korpusu 1 przegrody. W przykładzie wykonania pokazanym na załączonych rysunkach przegroda w pozycji zamknięte ma dwie ściany złożone z rzędów 3,4 połączonych łopatek 2. Oś obrotu 5 każdej łopatki 2 połączona jest z elementem sterującym w postaci przesuwnej listwy sterującej 6. Listwę sterującą 6 pokazano na załączonym rysunku fig. 2 w przykładzie wykonania, gdzie jedna listwa steruje dwoma rzędami 3,4 łopatek 2.

Wewnątrz korpusu 1 przegrody zamocowane są dwa równoległe rzędy 3,4 łopatek 2. Poszczególne elementy korpusu 1 przegrody oddzielone są od siebie za pośrednictwem warstwy materiału termoizolacyjnego 7 co pokazano na rysunkach fig. 4 oraz fig. 5. Na obwodzie każdego rzędu 3,4 łopatek 2 znajduje się obwodowe uszczelnienie. Pokazano to na rysunkach fig. 8 oraz fig. 9.

Na rysunkach fig. 1 fig. 3 oraz fig. 5 pokazano przegrodę z dwoma rzędami 3,4 łopatek 2, sterowanych dwoma oddzielnymi listwami sterującymi 6.1,6.2 pokazanych na rysunku fig. 3. Każda z listew 6.1,6.2 może być napędzana oddzielnym mechanizmem napędowym sterowanym każdy z innego źródła. W tym przykładowym rozwiązaniu istnieje możliwość niezależnego sterowania zamknięciem i otwarciem obu rzędów łopatek, gdzie jeden rząd łopatek może być przeznaczony dla

PL 221 312 B1 celów przeciwpożarowych, zaś drugi rząd łopatek może być sterowany z innego źródła dla pełnego lub częściowego zamknięcia przepływu powietrza przez przegrodę.

Jak to pokazano na rysunkach fig. 6 oraz fig. 7, każda łopatka 2 zawiera metalowy korpus 8 oraz warstwę materiału ognioodpornego 9. W przykładowym rozwiązaniu korpus 8 łopatki wykonany jest z blachy stalowej, zaś warstwę materiału ognioodpornego 9 łopatki 2 stanowi warstwa gipsu.

Styk krawędzi roboczej 10 każdej łopatki 2 współpracujący z krawędzią roboczą 10 sąsiedniej łopatki 2 ukształtowany jest na wrąb dla polepszenia uszczelnienia styku sąsiadujących łopatek. Krawędzie robocze 10 każdej łopatki 2 są więc ukształtowane ukośnie, zaś łopatka 2 w przekroju poprzecznym ma kształt trapezu. Pokazano to na załączonym rysunku fig. 6. Do krawędzi kąta rozwartego α trapezu, w każdej łopatce 2 zamocowany jest ukośnie wzdłużny płaskownik 11, tworzący wraz z wymienioną ukośną krawędzią wzdłużną łopatki wzdłużny wrąb 12 o przekroju poprzecznym w kształcie litery V. Pokazano to wyraźnie na załączonym rysunku fig. 6.

Jak to pokazano na załączonym rysunku fig. 2 oraz fig. 3, na osi obrotu 5 każdej łopatki 2 osadzony jest wodzik 13, który na drugim końcu osadzony jest obrotowo i przesuwnie na sworzniu 14 przesuwnej listwy sterującej 6 za pośrednictwem której, poprzez wodzik 13, przekazywany jest ruch obrotowy na oś obrotu 5 łopatki 2.

Wodzik 14 współpracuje ze sworzniem sterującym 14 osadzonym na listwie sterującej 6. Pokazano to na rysunku fig. 2 oraz fig. 3. Sworznie sterujące 14 ruchem osi 5 łopatek 2 obu rzędów 3,4 łopatek usytuowane są odpowiednio w dwóch rzędach na wymienionej przesuwnej listwie sterującej 6.

Za pośrednictwem listwy 6, poprzez sworznie 14 i wodziki 13, przekazywany jest ruch obrotowy na osie 5 łopatek 2. W przykładowym rozwiązaniu pokazanym na rysunku fig. 2 zastosowano jedną listwę sterującą 6 dla obu rzędów 3,4 łopatek 2.

W innym przykładowym rozwiązaniu pokazanym na rysunku fig. 3, każdy rząd 3,4 łopatek 2 ma własną przesuwną listwę sterującą 6.1,6.2. W tym rozwiązaniu w miejsce jednej listwy sterującej 6 z dwoma rzędami sworzni 14, wykorzystano dwie listwy sterujące 6.1,6.2, każda z jednym rzędem sworzni 14. W tym przykładowym rozwiązaniu, każda przesuwna listwa sterująca 6.1,6.2, połączona może być z własnym mechanizmem napędowym.

Wokół każdego rzędu 3,4 łopatek 2, w miejscach styku rzędu łopatek w pozycji zamknięte, ze ścianą wewnętrzną korpusu, znajdują się obwodowe uszczelnienia. Pokazano to na rysunku fig. 8 oraz fig. 9. Konstrukcja tych uszczelnień jest różna dla styku z poziomą ścianą dolną i ścianą górną 15 korpusu 1 co pokazano na rysunku fig. 8 i różna dla styku z bocznymi, pionowymi ścianami 16 korpusu 1 przegrody. Obwodowe uszczelnienie poziome przegrody ma postać paska 17 materiału pęczniejącego osłoniętego uszczelką wentylacyjną 18. Obwodowe uszczelnienie pionowe przegrody ma natomiast postać paska materiału pęczniejącego 17, który obudowany jest profilem 19 ze sprężynującej taśmy stalowej. Uszczelnienia osadzone są na ścianie wewnętrznej korpusu 1, wokół rzędów 3,4 łopatek 2.

Jak to pokazano na rysunku fig. 4, łopatki 2 przegrody połączone z nie pokazaną na rysunkach sprężyną, zablokowane są w pozycji otwarte za pośrednictwem znanego elementu topikowego 20. W przypadku zaistnienia zagrożenia pożarowego, wzrost temperatury powietrza przepływającego wewnątrz korpusu 1 przegrody w pozycji otwarte, powyżej temperatury topnienia elementu topikowego 20, powoduje stopienie elementu 20 oraz zwolnienie blokady, zadziałanie sprężyny i przeskok łopatek obu rzędów 3,4 do położenia zamknięte, co odcina przepływ zagrożenia pożarowego wewnątrz korpusu 1.

Wykaz oznaczeń na rysunkach

1. Korpus.

2. Łopatka.

3. Rząd łopatek.

4. Rząd łopatek.

5. Oś obrotu łopatki.

6. Listwa sterująca.

6.1 Listwa sterująca.

6.2 Listwa sterująca.

7. Warstwa materiału termoizolacyjnego.

8. Korpus łopatki.

9. Warstwa materiału ognioodpornego.

PL 221 312 B1

10. Krawędź robocza łopatki.

11. Wzdłużny płaskownik.

12. Wrąb.

13. Wodzik.

14. Sworzeń listwy sterującej.

15. Ściana górna korpusu.

16. Ściana boczna korpusu.

17. Pasek materiału termopęczniejącego.

18. Uszczelka wentylacyjna.

19. Profil taśmy stalowej.

20. Element topikowy.

Claims (7)

1. Przegroda przeciwpożarowa zawierająca przelotowy korpus, wewnątrz którego zamocowane są, każda na własnej osi obrotu, jedna nad drugą, łopatki które w położeniu roboczym zachodzą jedna na drugą, zamykając okno przelotowe korpusu, przy czym oś obrotu każdej łopatki połączona jest z mechanizmem napędowym poprzez przesuwną listwę sterującą, przy czym wewnątrz korpusu przegrody zamocowane są dwa rzędy łopatek, a poszczególne elementy korpusu oddzielone są od siebie na pośrednictwem warstwy materiału termoizolacyjnego, zaś na obwodzie każdego rzędu łopatek przegrody znajduje się na wewnętrznej ścianie korpusu obwodowe uszczelnienie, a każda łopatka zawiera metalowy korpus oraz warstwę materiału ognioodpornego, przy czym styk krawędzi roboczej każdej łopatki współpracujący z krawędzią roboczą sąsiedniej łopatki ukształtowany jest na wrąb, zaś na osi każdej łopatki osadzony jest wodzik, który na drugim końcu osadzony jest obrotowo, znamienna tym, że krawędzie robocze (10) każdej łopatki (2) ukształtowane są ukośnie, zaś łopatka (2) w przekroju poprzecznym ma kształt trapezu, przy czym do krawędzi (10) kąta rozwartego (a) trapezu w każdej łopatce (2) zamocowany jest ukośnie wzdłużny płaskownik (11), tworzący wraz z ukośną krawędzią wzdłużną (10) łopatki (2) wzdłużny wrąb (12) o przekroju poprzecznym w kształcie litery V.

2. Przegroda według zastrz. 1, znamienna tym, że wodzik (13) osadzony jest przesuwnie na sworzniu (14) listwy sterującej (6, 6.1,6.2).

3. Przegroda według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że sworznie (14) sterujące obu rzędów (3,4) łopatek (2) usytuowane są w dwóch rzędach na co najmniej jednej przesuwnej listwie (6) sterującej.

4. Przegroda według zastrz. 3, znamienna tym, że każdy rząd (3,4) łopatek (2) ma własną przesuwną listwę sterującą (6.1,6.2).

5. Przegroda według zastrz. 4, znamienna tym, że każda przesuwna listwa sterująca (6.1,6.2) połączona jest z własnym mechanizmem napędowym.

6. Przegroda według zastrz. 1, znamienna tym, że obwodowe uszczelnienie równoległe do osi (5) łopatek (2) ma postać paska materiału pęczniejącego (17) osłoniętego uszczelką wentylacyjną (18).

7. Przegroda według zastrz. 1 albo 6, znamienna tym, że obwodowe uszczelnienie w osi prostopadłej do osi (5) łopatek (2) ma postać paska materiału pęczniejącego (17) osłoniętego profilem (19) ze sprężynującej taśmy stalowej.