PL220586B1 - Sposób wytwarzania nogi krzesła, zwłaszcza giętej nogi krzesła - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nogi krzesła, zwłaszcza giętej nogi krzesła stosowanej w stolarstwie meblowym jako element krzesła twardego lub tapicerowanego.

Aktualny stan techniki

Znana jest z patentu Pat. nr 195386 noga krzesła lub fotela o zmiennej wysokości charakteryzująca się tym, że stanowi ją korpus nogi i połączony z nim rozłącznie mechanizm jezdny, składający się z elementu rurowego (4) z umieszczoną w nim osią (7), połączoną dolnym końcem zatrzaskowo i obrotowo z kółkiem obrotowym (8), na górnym końcu której znajduje się sprężyna spiralna (10), której dolną powierzchnię oporową stanowią elementy oporowe, w które zaopatrzona jest oś (7), a górną powierzchnię oporową elementy oporowe (5, 6), w które zaopatrzony jest element rurowy (4), przy czym element rurowy (4) zaopatrzony jest także w elementy, zabezpieczające przed całkowitym wysuwaniem się osi (7) wraz z kółkiem obrotowym (8) z wnętrza elementu rurowego (4).

Znana ze zgłoszenia wzoru użytkowego W-95100 pozorowana noga mebla tapicerowanego ma czołową płytę (1) wyposażoną w dystansowy klocek (2) zamocowany z tyłu dolnej części płyty (1). Klocek (2) oddziela przedni, dolny łącznik (3) stelaża od płyty (1), tworząc uskok pozorujący nogę mebla. Górny łącznik (4) stelaża zamocowany jest bezpośrednio do czołowej płyty (1).

Znane z wzoru użytkowego nr W-61056 krzesło gięte, mające zastosowanie jako wyposażenie mieszkań, a także pomieszczeń użyteczności publicznej, o ramie siedzeniowej giętej (2) posiadające w tylnej części tuku element pogrubiający (3) o długości odpowiadającej co najmniej odległości punktów przymocowania oparcia (4) do giętej ramy siedzeniowej (2) wraz z elementem pogrubiającym (3). Na zewnętrznych stronach elementu pogrubiającego (3) znajdują się podcięcia łukowe (5). Element wzmacniający pod ramą siedzeniową (6) zamocowany jest na oparciu (4) oraz nogach przednich (7) w ten sposób, że cała konstrukcja krzesła (1) spoczywa na giętej ramie siedzeniowej (2) dolnego krzesła (1) pionowego stosu.

Znana ze zgłoszenia wzoru użytkowego W-104156 noga składa się ze schowanego w obudowie (2) elementu nośnego. Zewnętrzną powierzchnię obudowy można zmieniać dopasowując ją do pozostałych części stołu.

Znane z wzoru użytkowego W-57672 krzesło (4) posiada tylny łuk siedzenia (1), który wraz z tylnymi nogami oparciowymi (2) oraz wygiętym na zewnątrz w kształcie łuku pałąkiem oparciowym (3) stanowią ramę dla listew oparciowych (5). Listwy oparciowe (5) posiadają podwójne wygięcie na zewnątrz, jedno w części górnej (6) o kącie 30-40°, a drugie w części środkowej (7) o kącie 10-15° i przytwierdzone są w punkcie zewnętrznym (8) do tylnego łuku siedzenia (1). Pałąk (9) łączy nogi przednie (10), siedzenie (11) oraz nogi oparciowe (2), tworząc zwartą konstrukcję krzesła (4).

Mimo bogatego materiału w zakresie produkcji mebli a zwłaszcza krzeseł nie znaleziono w stanie techniki procesów wytwarzania nóg krzeseł, a w szczególności giętych nóg krzeseł.

Tradycyjna produkcja nóg krzeseł, a w szczególności nóg giętych opiera się głównie na litym drewnie. Niedogodnością w tego rodzaju produkcji jest to, że niezbędny jest duży, idealny materiał. W drewnie pęknięcia zdarzają się na poziomie 5-7%, tak więc materiał nie może być wykorzystany na poziomie 100%. Poza tym, przy produkcji krzeseł, których nogi przedłużają się tworząc monolit z oparciem dużą trudność stanowi uzyskanie idealnego materiału bez wad dla tak szerokiego i długiego elementu. Nowa technologia według wynalazku pozwala na wykorzystanie niemalże 100% materiału.

Kolejnym mankamentem tradycyjnej produkcji nóg krzeseł a w szczególności nóg giętych jest to, że idealny materiał jest bardzo drogi, co dość znacznie podraża koszty produkcji finalnego produktu. Dzięki sposobowi wytworzenia nóg krzesła, według wynalazku ostateczny koszt produkcji znacznie się obniża. W odniesieniu do znanych rozwiązań noga krzesła, zbudowana jest z jednolitego kawałka materiału, który jest trudnodostępny i drogi. W związku z zapotrzebowaniem na produkt ładny, ale równocześnie niedrogi, meblarstwo pokojowe stawia producentom nowe wyzwania celem zapewnienia mebli w dużym wyborze, ale w przystępnej cenie.

Poza tym, szczególny nacisk coraz częściej kładzie się na cele ekologiczne i poszukiwania pełnego wykorzystania dostępnego materiału. Naprzeciw tym wymaganiom staje technologia wytwarzania nóg krzeseł, zwłaszcza nóg giętych krzeseł według wynalazku.

Istota wynalazku

Istota wynalazku polega na tym, że sposób wytwarzania nogi krzesła, zwłaszcza giętej nogi krzesła charakteryzuje się tym, że najpierw rozcinana jest na wielopile tarcica na kantówkę. Następnie

PL 220 586 B1 odbywa się optymalizowanie materiału na optymalizerce polegające na tym, że w pierwszym etapie wycinane są elementy o określonej długości, a w drugim etapie z pozostałości wycinane są optymalne, technologicznie uzasadnione elementy. Następnie odbywa się zacinanie materiału pod kątem na mikrowczep, w ten sposób, że zacinane są końcówki elementów w formie ząbków. Następnie odbywa się klejenie zaciętych elementów pod kątem. W następnej kolejności odbywa się wyrównanie dwóch boków materiału na strugarce oraz sklejenie dwóch elementów do siebie. Następnie, do połączonych ze sobą trwale elementów przyklejane są na zewnętrznej, płaskiej ich stronie dwie obłogi otrzymywanej na wskutek rozcięcia deski z dowolnej tarcicy o grubości około 21,5 mm na sześć części. Po przyklejeniu obłogi trwającym około 20 minut, materiał poddawany jest obróbce szlifowaniem do odpowiedniej grubości nogi z uwzględnieniem profilu odgięcia. Następnie oszlifowany materiał wkładany jest do nakładarki kleju i po nałożeniu kleju, przykładana jest obłoga na płaszczyznach giętych. Później odbywa się przyklejanie obłogi do elementów nogi w prasie, na kopycie z idealnie wyprofilowanym kształtem nogi i obłożonym gumą, co odbywa się na zimno i trwa około 40 minut.

Korzystnie do procesu wykorzystywana jest tarcica bukowa.

Korzystnie do otrzymywania obłogi wykorzystywana jest tarcica bukowa.

Na zakończenie noga krzesła trafia na centrum pięcioosiowe, gdzie wykorzystywane są wszystkie gniazda, które służą do złożenia w całość czyli montowane jest całe krzesło.

Objaśnienie figur rysunku

Przedmiot wynalazku objaśniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zarys tylnej nogi krzesła po procesie klejenia zaciętych pod kątem elementów, fig. 2 przedstawia rzut z góry połączonych ze sobą trwale dwóch elementów po przyklejeniu na zewnętrznej, płaskiej ich stronie obłogi, fig. 3 przedstawia element przed obróbką szlifowaniem, fig. 4 przedstawiono element po szlifowaniu, fig. 5 przedstawia oszlifowany materiał po nałożeniu kleju i przyłożeniu obłogi na płaszczyznach giętych, fig. 6 przedstawia widok nogi krzesła w prasie.

Zalety wynalazku

Główną zaletą sposobu według wynalazku jest niemalże 100% wykorzystanie materiału a tym samym brak odpadów. W sytuacji, w której zasoby naturalne systematycznie uszczuplają się, sposób według wynalazku ma uzasadnione znaczenie w sensie ekologicznym.

Dodatkową zaletą technologii według wynalazku jest mały nakład materiału w I klasie. Możliwe jest również przeprowadzenie procesu bez udziału materiału w I klasie, a tym samym znaczne obniżenie kosztu produkcji nogi krzesła.

Schemat technologiczny według wynalazku

Wytwarzanie nogi krzesła, zwłaszcza nogi giętej krzesła odbywa się w ciągu montażowym:

PL 220 586 B1

Pierwszym etapem procesu wytwarzania nogi krzesła jest rozcinanie tarcicy, korzystnie bukowej na kantówkę o wymiarach w przekroju poprzecznym 80 x 80 mm. Czynność ta odbywa się na wielopile.

Drugim etapem procesu jest optymalizowanie materiału polegające na tym, że w pierwszym etapie wycinane są elementy o określonej długości, w drugim etapie z pozostałości wycinane są optymalne, technologicznie uzasadnione elementy. Czynność odbywa się na optymalizerce.

Trzecim etapem procesu jest zacinanie materiału pod kątem na mikrowczep. Czynność odbywa się na czopiarce do mikrowczepów w ten sposób, że zacinane są końcówki elementów w formie ząbków, zwiększając tym samym pięciokrotnie powierzchnie sklejania, co daje gwarancję trwałości łączenia. Czwartym etapem procesu jest klejenie zaciętych elementów pod kątem. Na tym etapie uzyskujemy wstępny zarys tylnej nogi krzesła przedstawiony na fig. 1.

Piątym etapem procesu jest wyrównanie dwóch boków materiału na strugarce oraz sklejenie dwóch elementów do siebie.

Następnie, do połączonych ze sobą trwale elementów przyklejane są na zewnętrznej, płaskiej ich stronie dwie obłogi. Po tej czynności uzyskujemy element, który w rzucie z góry ma widok, jak pokazano na fig. 2.

Obłoga otrzymywana jest w procesie polegającym na rozcięciu deski z dowolnej tarcicy o grubości około 21,5 mm, długości 1030 mm i szerokości nogi obłogowanej na sześć części. W ten sposób otrzymywana jest obłoga o grubości 2,6 mm, długości 1030 mm i szerokości nogi obłogowanej.

Po procesie przyklejenia obłogi trwającym około 20 minut, materiał poddawany jest obróbce szlifowaniem do odpowiedniej grubości nogi z uwzględnieniem profilu odgięcia. Czynność odbywa się na frezarko-szlifierce. Na fig. 3 przedstawiono element przed obróbką szlifowaniem, natomiast na fig. 4 przedstawiono element po szlifowaniu.

Na ósmym etapie, oszlifowany materiał wkładany jest do nakładarki kleju i po nałożeniu kleju przykładana jest obłoga na płaszczyznach giętych, co pokazane jest na fig. 5.

Na dziewiątym etapie odbywa się przyklejanie obłogi do elementów nogi. Czynność ta odbywa się w prasie, na kopycie z idealnie wyprofilowanym kształtem nogi i obłożonym gumą, aby materiał był dokładnie dociśnięty obłogą z obu stron. Proces klejenia odbywa się na zimno i trwa około 40 minut. Noga krzesła w prasie, ukazana jest na fig. 6.

Na ostatnim etapie noga krzesła trafia na centrum pięcioosiowe, gdzie wykorzystywane są wszystkie gniazda, które służą do złożenia w całość czyli montowane jest całe krzesło.

Na zakończenie procesu następuje pakowanie i wysyłka do klienta.

PL 220 586 B1

Wykaz oznaczeń użytych na rysunku

1. zoptymalizowany materiał,

2. łączenie na mikrowczep,

3. obłoga,

4. noga krzesła przed szlifowaniem,

5. noga krzesła po szlifowaniu,

6. kopyto prasy,

7. guma.

Claims (5)

1. Sposób wytwarzania nogi krzesła, zwłaszcza giętej nogi krzesła stosowanej w stolarstwie meblowym, jako element krzesła twardego lub tapicerowanego, znamienny tym, że najpierw rozcinana jest na wielopile tarcica na kantówkę, następnie odbywa się optymalizowanie materiału na optymalizerce polegające na tym, że w pierwszym etapie wycinane są elementy o określonej długości, w drugim etapie z pozostałości wycinane są optymalne, technologicznie uzasadnione elementy, następnie odbywa się zacinanie materiału pod kątem na mikrowczep na czopiarce do mikrowczepów w ten sposób, że zacinane są końcówki elementów w formie ząbków, następnie odbywa się klejenie zaciętych elementów pod kątem, w następnej kolejności odbywa się wyrównanie dwóch boków materiału na strugarce oraz sklejenie dwóch elementów do siebie, następnie, do połączonych ze sobą trwale elementów, przyklejane są na zewnętrznej, płaskiej ich stronie dwie obłogi otrzymywane na wskutek rozcięcia deski z dowolnej tarcicy o grubości około 21,5 mm na sześć części, po przyklejeniu obłogi trwającym około 20 minut, materiał poddawany jest obróbce szlifowaniem do odpowiedniej grubości nogi z uwzględnieniem profilu odgięcia, następnie oszlifowany materiał wkładany jest do nakładarki kleju i po nałożeniu kleju przykładana jest obłoga na płaszczyznach giętych, później odbywa się przyklejanie obłogi do elementów nogi w prasie, na kopycie z idealnie wyprofilowanym kształtem nogi i obłożonym gumą, co odbywa się na zimno i trwa około 40 minut.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do procesu wykorzystywana jest tarcica bukowa.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do otrzymywania obłogi wykorzystywana jest tarcica bukowa.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że grubość obłogi wynosi 2,6 mm.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że na zakończenie noga krzesła trafia na centrum pięcioosiowe, gdzie wykorzystywane są wszystkie gniazda, które służą do złożenia w całość czyli montowane jest całe krzesło.