Niniejszy wynalazek dotyczy pocisku wybuchowego, zwlaszcza zas pocisku do strzelania przeciwlotniczego.Zwiekszenie szybkosci statków po¬ wietrznych wymaga równoleglego zwiek¬ szenia szybkosci pocisków, przeznaczo¬ nych do ich zwalczania, w celu zwieksze¬ nia skutecznosci obrony przeciw napadom lotniczym.W celu zwiekszenia przecietnej szybko¬ sci pocisku na jego torze mozna oddzialy¬ wac albo na jego spólczynnik balistyczny, albo na jego szybkosc poczatkowa, albo tez na obydwa te czynniki razem.Jak wiadomo, spólczynnik balistyczny zwieksza sie przy zwiekszeniu wzglednej dlugosci pocisku i nadaniu mu ksztaltu wydluzonego. Jednak w tym kierunku do¬ znaje sie szybko ograniczen z powodu trud¬ nosci stabilizowania pocisku o duzej dlu¬ gosci.Z drugiej strony zwiekszenie szybkosci poczatkowej wymaga stosowania wysokich cisnien w lufie dzialowej, pociagajacych za soba zwiekszenie ciezaru sprzetu, roz¬ grzewania sie i zuzycia lufy oraz zmniej¬ szenie ruchliwosci broni.Wreszcie doswiadczenie wskazuje, ze skuteczne dzialanie pocisku przeciwlotni¬ czego zalezy od sily kruszacej (wydmuchu) jego ladunku wybuchowego, który powo¬ duje w skrzydlach, sterach i t. d. statków powietrznych lub sterowców wyrwy o bar¬ dzo wielkiej powierzchni, których rozcia¬ glosc jeszcze zwieksza opór, stawiany przez powietrze ruchowi statku powietrz¬ nego.Otóz w stosowanych do tego celu po-ciskach wybuchowych pojemnosc pocisku w stosunku do jego ciezaru jest nieznaczna.Niniejszy wynalazek umozliwia zwiek¬ szenie stosunku ciezaru ladunku wybu¬ chowego pocisku do jego calego ciezaru z jednoczesnem znacznem zwiekszeniem szybkosci poczatkowej. Specjalny uklad calosci pozwala naf osiagniecie takich skutków niszczycielskich, ze nawet w przy¬ padku pocisku o niewielkim kalibrze jeden celny strzal wystarczy nieraz do spowodo¬ wania natychmiastowego wycofania sie z walki nieprzyjacielskiego statku.Pocisk wedlug wynalazku posiada tyl wydrazony i wykonany z materjalu o bar¬ dzo duzym ciezarze wlasciwym w porów¬ naniu z materjalem, z którego jest wyko¬ nany wydluzony ostroluk o bardzo cien¬ kich sciankach, sztywno z nim polaczony, przyczem zespól ten stanowi skorupe po¬ cisku, W innej odmianie pocisku wedlug wynalazku czesc metalu, posiadajaca naj¬ wiekszy ciezar gatunkowy, jest umieszczo¬ na na jego obwodzie w taki sposób, by otrzymac maksymalny efekt zyroskopicz- ny, zapewniajacy doskonala statecznosc pocisku na jego torze.Ponadto pocisk jest tak wykonany, ze srodek ciezkosci calosci znajduje sie zty- lu za miejscem polaczenia tylu pocisku z jego ostrolukiem.W celu zwiekszenia szybkosci poczatko¬ wej pocisku, pocisk moze posiadac dajace sie odejmowac denko o srednicy, odpowia¬ dajacej srednicy przewodu lufy, mierzo¬ nej wzdluz brózd gwintu, przyczem po¬ cisk wtedy posiada kaliber mniejszy, niz kaliber broni, jak to opisano w patencie Nr 22009, Inne cechy wynalazku zostana wyja¬ snione nizej w opisie.Na zalaczonym rysunku dla przykladu przedstawiono pocisk wedlug wynalazku.Fig, 1 przedstawia przekrój osiowy pierw¬ szej postaci wykonania pocisku wedlug wynalazku, fig, 2 i 3 przedstawiaja analo¬ giczne przekroje dwóch odmian, fig, 4 — przekrój innej odmiany pocisku, zaopa¬ trzonego w dajace sie odejmowac denko, a fig, 5 — podobny przekrój innej postaci wykonania.Zgodnie z fig, 1 tyl pocisku 1 posiada grube scianki o odpowiedniej wytrzymalo¬ sci na dzialanie gazów prochowych. Na tyl pocisku jest nasadzony wydluzony ostro¬ luk 2 o cienkich sciankach, w który jest wkrecony zapalnik uderzeniowy 3.Tyl pocisku jest wykonany z metalu lub odpowiedniego stopu metali, posiada¬ jacego duzy ciezar wlasciwy oraz niezbed¬ na mechaniczna wytrzymalosc. Dlugosc jego i grubosc scianek sa tak dobrane, aby otrzymac potezny efekt zyroskopiczny, któryby zapewnil statecznosc pocisku po¬ mimo jego dlugosci, Ciezka pierscieniowa masa scianek tylu pocisku rozmieszczona na jego obwodzie jednoczesnie ze zmniejszeniem skoku gwin¬ tów przyczyni sie do stabilizacji pocisku, wskutek czego wzgledna dlugosc pocisku (wyrazona w kalibrach) bedzie mogla, dzieki wykonaniu w mysl wynalazku, znacz¬ nie przekroczyc dlugosc pocisków ogólnie uzywanych.Ostroluk 2 najlepiej jest wykonac z lekkiego metalu, np. z duraluminium.Moze byc on umocowany w taki sposób, aby przykrywal tyl pocisku od przodu, przyczem pierscien lub pierscienie wiodace 4 pocisku moga byc osadzone na ostroluku.Ladunek wybuchowy pocisku jest umie¬ szczony w przestrzeni 5, 6, ograniczonej ostrolukiem i sciankami tylu. Rozklad ma¬ terjalu, stanowiacego skorupe pocisku, mo¬ ze byc taki, ze ogólny ciezar nabitego po¬ cisku pozostanie taki sam, jak i zwyklych pocisków, wskutek czego ladunki miotajace moga pozostac bez zmiany.Jako odmiane ostroluk 2 mozna przy¬ mocowac do czesci posredniej 7, tworza¬ cej pierscien i przytwierdzonej sztywno do tylu pocisku 1 (fig. 2 i 3). Czesc posrednia — 2 —najlepiej wykonac z materjalu ciezkiego z powodów wyszczególnionych powyzej, przyczem ciezar gatunkowy materjalu na¬ lezy dobrac tak, by pocisk byl stabilizowa¬ ny podczas lotu.Pocisk, przedstawiony na rysunku, jest osadzony w lusce 9.W przykladzie, przedstawionym na fig. 2, zwieksza sie skutek zyroskopiczny zapo- moca umieszczenia na obwodzie tylu /po¬ cisku, w czesci jego o najwiekszej sredni¬ cy, masy 8 w ksztalcie pierscienia o bar¬ dzo duzym ciezarze wlasciwym, która unieruchomia czesc posrednia 7. W tym przypadku tyl 1 pocisku moze byc wyko¬ nany z materjalu mniej ciezkiego i mniej kosztownego, wskutek czego pocisk bedzie lzejszy, co jest specjalnie wazne dla amu¬ nicji, która maja zabierac statki powietrz¬ ne. Stabilizacja pocisku bedzie mniejsza, lecz zupelnie dostateczna do zapewnienia prawidlowego lotu pocisku na wzglednie niewielkich odleglosciach, z których od¬ bywa sie strzelanie do siebie statków po¬ wietrznych.W przykladzie wedlug fig. 4 pocisk po¬ siada kaliber d mniejszy od kalibru D bro¬ ni i jest osadzony w dajacem sie odejmo¬ wac denku 10, opisanem w patencie Nr 22009.Denko, którego kaliber jest taki sam, jak kaliber broni, wchodzi w gwinty lufy i pociaga za soba pocisk, do którego jest odpowiednio przymocowane. Po wylocie z lufy denko pod polaczonem dzialaniem wirowania i oporu powietrza odpada od pocisku, przyczem przy odpowiedniem uksztaltowaniu tylnej powierzchni denka cisnienie gazów prochowych moze poma¬ gac do tego celu.Stosowanie dajacego sie odejmowac denka pozwala na osiagniecie bardzo znacz¬ nych szybkosci poczatkowych, przyczem dzieki doskonalemu spólczynnikowi bali¬ stycznemu pocisk mniej traci na szybkosci i na odleglosciach stosowanych w prakty¬ ce, otrzymuje sie pozostale szybkosci rów¬ ne, a nawet wieksze od szybkosci pozosta¬ lych znanych pocisków.Bardziej plaskie tory, które otrzymuja sie dzieki temu zwiekszeniu szybkosci, zwiekszaja jszcze dokladnosc ognia.W tych wszystkich przypadkach po¬ dzial ciezarów najlepiej tak wykonac, by srodek ciezkosci pocisku przypadal ztylu za miejscem polaczenia denka z ostrolu- kiem. Niewielka masa przedniego ostrolu- ku pozwala na umieszczenie w wydrazeniu 5, 6 maksymalnego ladunku wybuchowego i w nastepstwie tego otrzymanie maksy¬ malnego dzialania wydmuchu dla pocisku o danym ciezarze.Dno 15 pocisku moze byc wklesle w ce¬ lu przedluzenia dzialania gazów procho¬ wych po wylocie pocisku z lufy i polepsze¬ nia jednoczesnie momentu bezwladnosci zespolu wzgledem osi podluznej.Pocisk najlepiej jest zaopatrzyc w czu¬ ly zapalnik uderzeniowy, opisany w paten¬ cie Nr 18910, który posiada urzadzenie do spowodowania jego samoczynnego, dziala¬ nia w przypadku nietrafienia w cel.^ Zapalnik ten, stosowany wras z detona¬ torem o nader szybkiej deflagracji, zapew¬ nia w praktyce wybuch pocisku w samej plaszczyznie skrzydla samolotu.Fig. 5 przedstawia inna postac wyko¬ nania, która specjalnie moze byc stosowa¬ na do pocisków artyleryjskich o wzglednie duzym kalibrze (np. 75 mm i wyzej), uzy¬ wanych przy strzelaniu przeciwlotniczem.W tym przypadku tyl pocisku jest wy¬ konany tak, ze rozlatuje sie na drobne od¬ lamki w celu zapobiezenia nieszczesliwym wypadkom, które moze spowodowac spad¬ niecie ciezkiego tylu pocisku na wlasny teren. Z drugiej strony liczne odlamki po¬ wiekszaja zniszczenie, spowodowane przez wydmuch od wybuchu pocisku.W tym przykladzie wynik ten zostaje osiagniety przez wykonanie czesci bocz¬ nych scianek pocisku z krazków 11, odpo- — 3 —wiednio polaczonych ze soba i z reszta po¬ cisku. Polaczenie przedniego ostroluku 2 z tylem pocisku moze byc wykonane zapo- moca czesci posredniej 12.Najlepiej spowodowac wybuch tego pocisku zapomoca zapalnika mieszanego, uderzeniowego i czasowego, przyczem uklad uderzeniowy jest wówczas umie¬ szczony w miejscu 13, a uklad czasowy zty- lu za nim w miejscu 14.Za zapalnik uderzeniowy moze sluzyc zapalnik typu, opisanego w patencie Nr 18910, poniewaz zasada dzialania tego zapalnika pozwala na wykonanie go o bar¬ dzo malych wymiarach i na wstawienie go w bardzo wydluzona glowice pocisku.Ma sie rozumiec, ze wynalazek nie jest wcale ograniczony do przedstawionych i opisanych postaci wykonania, które byly podane tylko dla przykladu. PL