PL220274B1 - Kołnierz uszczelniający połączenie konstrukcji przenikającej przez dach z przylegającym pokryciem dachowym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kołnierz składający się z elementów łączonych ze sobą podczas montażu na dachu, uszczelniający połączenie pokrycia dachowego o elementach drobnowymiarowych z konstrukcją przenikającą przez pokrycie dachu. Taką konstrukcją może być przykładowo ościeżnica okna dachowego, wyłazu dachowego, panelu słonecznego bądź też innego elementu konstrukcyjnego przenikającego przez pokrycie dachu.

Znane są z rynku rozwiązania kołnierza do uszczelniania połączenia okna dachowego montowanego w poszyciu dachu z pokryciem łuskowym, składającego się elementu dolnego, elementów bocznych, których ilość jest równa ilości elementów pokrycia przylegających do okna, oraz z elementu górnego. Elementy boczne przekładane są na przemian z pokryciem dachowym. Ostatni w montażu element górny posiada naddatki materiału, które zaginane są przy użyciu młotka blacharskiego dla zapewnienia szczelnego dopasowania do elementów poszycia. Jest to rozwiązanie obarczone ryzykiem nieszczelności z powodu nieprawidłowego montażu przy braku staranności.

Znane jest również rozwiązanie kołnierza do pokryć łuskowych, składającego się z podobnego typu elementów jak wymienione wyżej, będących jednak w pełni ukształtowanymi prefabrykatami. Rozwiązanie to, będąc dosyć wygodnym i szybkim w montażu, posiada dodatkowy element dystansowy na całej długości połączenia oblachowania okna i elementu górnego kołnierza. Element dystansowy jest w tym rozwiązaniu niezbędny. Jego funkcją jest kompensacja różnicy poziomu oblachowania okna dachowego oraz elementu górnego kołnierza wynikająca z grubości elementu pokrycia łuskowego. Takie rozwiązanie pozwala na zastosowanie tego kołnierza zarówno do cienkościennych, jak i grubościennych, elementów łuskowych, z wykorzystaniem elementu dystansowego.

Celem wynalazku jest wprowadzenie uniwersalnego kołnierza, składającego się z minimalnej ilości elementów łączonych ze sobą bez użycia narzędzi podczas montażu na dachu, i uszczelniającego połączenie pokrycia dachowego składającego się z elementów drobnowymiarowych, w szczególności łuskowych, z konstrukcją przenikającą przez pokrycie dachu, zarówno wbudowaną w poszycie jak i przenikającą przez dach.

W przypadku stosowania pokryć łuskowych, elementy boczne kołnierza obejmują zazwyczaj uszczelnienie połączenia jednej warstwy pokrycia z konstrukcją przenikającą lub wbudowaną w dach. Mają one kształt i rozmiar dopasowany do pojedynczego elementu pokrycia.

Pokrycie dachu drobnowymiarowymi elementami łuskowymi wymaga montażu kołnierza wspólnie z pokryciem dachowym przez nakładanie kolejnych warstw, zaczynając od warstwy najniżej położonej. Pojedyncze elementy kołnierza mocowane są zazwyczaj przez przykrycie ich ramienia równoległego do połaci dachu kolejnymi warstwami pokrycia, natomiast ramię przylegające do zewnętrznej powierzchni konstrukcji przenikającej przez dach mocowane jest zazwyczaj do ścian konstrukcji lub do jej obróbki blacharskiej.

Płaszczyzna elementu pokrycia jest nierównoległa do połaci dachu. Wynika to z zakładkowego sposobu łączenia poszczególnych warstw pokrycia. Kąt pomiędzy płaszczyzną elementu pokrycia i płaszczyzną połaci dachu jest wynikiem stosunku długości i wysokości elementu pokrycia. Zakładkowa schodkowa struktura pokrycia wymusza również dostosowanie profilu kołnierza uszczelniającego dla zachowania pełnej szczelności i odporności na warunki atmosferyczne.

Kołnierz w postaci i kształcie pełnej konstrukcji przenikającej przez pokrycie dachu, składa się zasadniczo z trzech typów elementów: kołnierza dolnego, kołnierza górnego, oraz z symetrycznie rozmieszczonych elementów bocznych, których wielkość jest uzależniona od wielkości odpowiadającego im elementu pokrycia. Ilość elementów bocznych jest uzależniona od wymiarów konstrukcji przenikającej przez pokrycie dachu. Szczelne połączenie elementów kołnierza ze sobą, z pokryciem dachu oraz z konstrukcją przenikającą przez pokrycie dachu, wymaga precyzyjnego ich ukształtowania w celu dopasowania ich do przewidywanego kształtu elementów pokrycia. Wymóg ten zmniejsza uniwersalność kołnierza ograniczając jego zastosowanie do ściśle ustalonego kształtu i grubości elementów pokrycia dachowego. Kluczowym jest kołnierz górny, oraz sposób jego połączenia z elementami bocznymi. W znanych rozwiązaniach, nachylenie płaszczyzny kołnierza górnego przylegającej do elementu pokrycia w narożniku kołnierza jest ustalone na etapie produkcji i dostosowane do określonej grubości elementu pokrycia. Proponowane rozwiązanie pozwala na znaczne zwiększenie zakresu stosowalności kołnierzy poprzez zastosowanie uniwersalnego kołnierza górnego, którego każdy z symetrycznie rozmieszczonych

PL 220 274 B1 elementów bocznych jest elementem częściowo uchylnym, sprężyście odchylanym w trakcie montażu, w celu dopasowania do nachylenia i grubości elementu pokrycia, przy jednoczesnym zachowaniu szczelności.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest konstrukcja kołnierza górnego, który składa się z trwale połączonych ze sobą: elementu środkowego górnego kołnierza oraz zazwyczaj symetrycznie rozmieszczonych elementów bocznych górnego kołnierza, na które składają się kanały odprowadzające wodę oraz elementy częściowo uchylne. Element środkowy górnego kołnierza jest elementem zasadniczo podłużnym o profilu składającym się z dwóch funkcjonalnych części: zakładkowej, na którą nakładana jest warstwa pokrycia dachowego oraz części kryjącej, połączonej z konstrukcją przenikającą przez pokrycie dachu lub z jej obróbką blacharską. Zarówno funkcjonalna część zakładkowa jak i część kryjąca występują na całej długości kołnierza górnego.

Element środkowy górnego kołnierza może być pojedynczym elementem lub składać się z modułów, łączonych ze sobą dla zapewnienia wymaganej długości.

Symetrycznie, na końcach elementu środkowego, znajdują się kanały odprowadzające wodę o szerokości zgodnej z kanałami odprowadzającymi wodę w elementach bocznych kołnierza. Kanały w niektórych wykonaniach mogą być elementami ukształtowanymi wspólnie z elementem środkowym z jednego wykroju materiału kołnierza. Przy większej wysokości kołnierza korzystne może być, ze względów technologicznych, aby kanały odprowadzające wodę były osobnymi elementami, łączonymi szczelnie na końcach elementu środkowego na etapie produkcji.

Kanały odprowadzające wodę, ukształtowane zasadniczo w kierunku spadku dachu, są elementami pośrednimi pomiędzy elementem środkowym górnego kołnierza a elementami częściowo uchylnymi, które pełnią funkcję ostatnich, w znaczeniu kolejności montażu, elementów bocznego kołnierza. Element częściowo uchylny jest szczelnie i nierozłącznie połączony z kanałem odprowadzającym wodę jedynie w części zakładkowej, przeznaczonej do przykrycia przez warstwę pokrycia dachowego. Część kryjąca elementu częściowo uchylnego ma możliwość ograniczonego odchylenia kątowego w osi równoległej do wzdłużnej krawędzi kołnierza górnego, zasadniczo prostopadłej do kierunku spadku dachu i kanału odprowadzającego wodę.

Zabezpieczenie połączenia kanału odprowadzającego wodę i elementu częściowo uchylnego w części kryjącej przed warunkami atmosferycznymi, zapewniają odpowiednio uformowane sąsiadujące powierzchnie w obu połączonych elementach. W kanale odprowadzającym wodę jest to ramię kanału korzystnie prostopadłe do powierzchni dachu, natomiast element częściowo uchylny ma grzbiet, korzystnie w kształcie odwróconej litery V, wyprofilowany równolegle do ramienia kanału. Ramię kanału znajduje się pomiędzy ramionami grzbietu i korzystnie styka się na całej długości z jednym z jego ramion, co zapewnia ochronę przed naturalnymi opadami oraz innymi zjawiskami atmosferycznymi. Wzajemny kontakt wymienionych elementów zapewniany jest z wykorzystaniem naturalnej sprężystości materiału kołnierza. Grzbiet oraz stykające się z nim ramię kanału, są tak uformowane, aby po złączeniu kanału odprowadzającego wodę z elementem częściowo uchylnym wzajemnie na siebie sprężyście naciskały, utrzymując w ten sposób szczelność połączenia. Sumaryczna wysokość pary grzbiet-ramię kanału, definiuje możliwy zakres kątowego odchylenia, a tym samym zakres grubości elementu pokrycia dachowego, możliwy do uszczelnienia. Przekroczenie maksymalnego odchylenia spowoduje powstanie nieszczelności, stąd należy zdefiniować największą dopuszczalną grubość elementu pokrycia. Takie rozwiązanie nadaje całemu kołnierzowi dużą uniwersalność w zastosowaniu do pokryć z wykorzystaniem różnych drobnowymiarowych elementów, jak również umożliwia dokładne przyleganie kołnierza górnego do elementów pokrycia.

Połączenie kanału odprowadzającego wodę z elementem środkowym oraz z elementem częściowo uchylnym musi zapewniać szczelność i odporność na warunki atmosferyczne, stąd korzystnie kołnierz górny, w skład którego wymienione elementy wchodzą, wykonany powinien być w całości jako prefabrykat.

Proponowane rozwiązanie według wynalazku pozwala na wyeliminowanie niedogodności montażowych wynikających z konieczności zaginania i dopasowywania elementów kołnierza do elementów pokrycia zastosowania, ponadto znacząco ułatwia montaż przez zastosowanie uniwersalnego kołnierza górnego.

Rozwiązanie według wynalazku zilustrowane jest w przykładzie wykonania na rysunkach, na których poszczególne figury przedstawiają:

fig. 1 - kompletny kołnierz uszczelniający, fig. 2 - kompletny kołnierz górny,

PL 220 274 B1 fig. 3 - szczegóły części bocznej kołnierza górnego, fig. 4 i fig. 5 - kołnierz w przekroju poprzecznym, fig. 6 - kołnierz w sekwencjach przekrojów.

Kompletny kołnierz uszczelniający składa się z kołnierza dolnego 1, elementów bocznych 2 oraz kołnierza górnego 3, jak pokazano na rysunku fig. 1.

Kompletny kołnierz górny 3 składa się z elementu środkowego 4, symetrycznie rozmieszczonych kanałów 5 odprowadzających wodę oraz elementu częściowo uchylnego 6. Część boczna kołnierza górnego 3 zasadniczo składa się z kanału 5 odprowadzającego wodę oraz elementu częściowo uchylnego 6, które są łączone w trakcie montażu z elementami bocznymi 2 kołnierza.

Kołnierz górny 3 jest elementem podłużnym o profilu składającym się z dwóch funkcjonalnych części otoczonych przerywaną linią na rysunku Fig. 2: części zakładkowej a, na którą nakładana jest warstwa pokrycia dachowego oraz części kryjącej b, łączonej podczas montażu na dachu z konstrukcją przenikającą przez pokrycie dachu lub z jej obróbką blacharską. Element środkowy 4 górnego kołnierza 3 w tym rozwiązaniu jest pojedynczym elementem, jednak w przypadku konstrukcji przenikających przez poszycie mających znaczną szerokość, może on składać się z modułów łączonych ze sobą dla zapewnienia wymaganej długości tego elementu kołnierza.

Symetrycznie, połączone nierozłącznie i szczelnie z elementem środkowym 4 rozmieszczone są kanały 5 odprowadzające wodę, ukształtowane w kierunku spadku dachu, które mają szerokość zgodną z szerokością analogicznych kanałów w elementach bocznych 2 kołnierza. Z kanałami 5, połączone są elementy częściowo uchylne 6, które pełnią funkcję ostatnich, w znaczeniu kolejności montażu, elementów bocznego kołnierza 2. Element częściowo uchylny 6 jest szczelnie i nierozłącznie połączony z kanałem 5 w części zakładkowej a. Część kryjąca b elementu częściowo uchylnego 6 ma możliwość sprężystego ograniczonego odchylenia kątowego w osi c, zasadniczo równoległej do wzdłużnej krawędzi kołnierza górnego 3. Położenie osi c ustala się naturalnie podczas odchylania części kryjącej b elementu częściowo uchylnego 6, co jest zdeter minowane konstrukcją tego elementu.

Zabezpieczenie połączenia kanału 5 odprowadzającego wodę i elementu częściowo uchylnego 6 w części kryjącej b przed warunkami atmosferycznymi, zapewniają odpowiednio uformowane sąsiad ujące powierzchnie w obu połączonych elementach. W kanale 5 odprowadzającym wodę jest to ramię 51 kanału, pokazane m.in. na rysunkach przekrojowych Fig. 4 i Fig. 5, ukształtowane pod kątem do powierzchni dna kanału i zasadniczo dachu, zapewniającym blokowanie przepływu wody opadowej i innych czynników atmosferycznych. Element częściowo uchylny 6 zaś, ma grzbiet 61 w kształcie odwróconej litery V, wyprofilowany równolegle do ramienia 51 kanału 5. Ramię 51 znajduje się pomiędzy ramionami 611 i 612 grzbietu 8 i styka się swoją krawędzią z ramieniem 612 na całej długości w części kryjącej b, co zapewnia ochronę przed naturalnymi opadami oraz innymi zjawiskami atmosferycznymi. Ramię 51 kanału w przykładowym wykonaniu może być wyposażone w dodatkową krawędź doszczelniającą 511, pokazaną na rysunkach Fig. 4 i Fig. 5, utworzoną przez zagięcie części powierzchni ramienia 51 pod kątem ostrym skierowanym w stronę powierzchni dachu. Rozwiązanie to zwiększy szczelność połączenia powodując lepszy docisk powierzchni uszczelniających do siebie.

Grzbiet 61 jest ukształtowany przez odgięcie ramion 611 i 612 wykorzystanych jako złącze elementu częściowo uchylnego 6 w części zakładkowej a pokazanego w przekroju A-A na rysunku Fig. 6. Podobnie ukształtowane jest odgięcie ramienia 51 w kanale 5. Przykładowy sposób ukształtowania ramion 611, 612 oraz 51 poprzez odgięcie o kąt zbliżony do 90° pokazano w sekwencji przekrojów A-A, B-B oraz C-C na rysunku Fig. 6. Wzajemny kontakt ww. elementów zapewniany jest z wykorzystaniem naturalnej sprężystości arkuszowego materiału kołnierza. Ramię 612 grzbietu 61 oraz stykające się z nim ramię 51 kanału 5, są tak uformowane, aby po złączeniu kanału 5 odprowadzającego wodę z elementem częściowo uchylnym 6 wzajemnie na siebie sprężyście naciskały, utrzymując w ten sposób szczelność połączenia. Sumaryczna wysokość pary grzbiet 61 - ramię 51, definiuje możliwy zakres kątowego odchylenia części kryjącej b elementu częściowo uchylnego 6, a tym samym maksymalną grubość elementu 9 pokrycia dachowego.

Dla zapewnienia szczelności połączenia kanału 5 odprowadzającego wodę z elementem środkowym 4 oraz z elementem częściowo uchylnym 6, kołnierz górny 3 wykonany jest w całości jako prefabrykat.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kołnierz uszczelniający połączenie konstrukcji przenikającej przez pokrycie dachu z przylegającym zewnętrznym pokryciem dachu w postaci drobnowymiarowych elementów łuskowych, składający się z kołnierza dolnego, elementów bocznych oraz kołnierza górnego, podzielonego funkcjonalnie na część zakładkową oraz część kryjącą, montowanych zakładkowo względem siebie i względem przylegających elementów pokrycia, znamienny tym, że kołnierz górny (3) ma elementy częściowo uchylne (6), posiadające możliwość odchylania kątowego w osi równoległej do wzdłużnej krawędzi kołnierza górnego, zasadniczo prostopadłej do kierunku spadku dachu.
2. 2. Kołnierz uszczelniający wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że każdy element częściowo uchylny (6) jest nierozłącznie połączony, poprzez kanał (5) odprowadzający wodę, z elementem środkowym (4) kołnierza górnego (3).
3. 3. Kołnierz uszczelniający według zastrz. 2, znamienny tym, że element częściowo uchylny (6) ma w części kryjącej (b) grzbiet (61) o profilu w kształcie odwróconej litery V lub zbliżonym, ukształtowany równolegle do współpracującego z nim ramienia (51) kanału (5) odprowadzającego wodę.
4. 4. Kołnierz uszczelniający według zastrz. 3, znamienny tym, że ramię (51) kanału (5), znajduje się pomiędzy ramionami (611) i (612) grzbietu (61) tworząc ruchome uszczelnienie połączenia kanału (5) z elementem częściowo uchylnym (6).
5. 5. Kołnierz uszczelniający według zastrz. 4, znamienny tym, że ramię (51) kanału (5), ma krawędź doszczelniającą (511) dociskaną sprężyście do jednego z ramion grzbietu (6).
6. 6. Kołnierz uszczelniający według zastrz. 4, znamienny tym, że ruchome połączenie elementu częściowo uchylnego (6) z kanałem (5) odprowadzającym wodę znajduje się w części kryjącej (b).
7. 7. Kołnierz uszczelniający wg zastrzeżenia 2, znamienny tym, że nierozłączne połączenie elementu częściowo uchylnego (6) z kanałem (5) odprowadzającym wodę znajduje się w części zakładkowej (a).
8. 8. Kołnierz uszczelniający według zastrz. 1, znamienny tym, że element częściowo uchylny (6) z grzbietem (61) jest uformowany z jednego wykroju materiału.