Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu zuzytkowywania smieci oraz pieca do wy¬ konywania tego sposobu.Zwykle smiecie miejskie skladaja sie z trzech skladników zasadniczych, a mia¬ nowicie z popiolu, odpadków (zwierzecych i roslinnych) oraz smieci wlasciwych.Skladników tych zwykle nie oddziela sie od siebie. Wynalazek niniejszy ma prze- dewszystkiem na celu zuzytkowanie mie¬ szaniny tych odpadków.Wieksza czesc smieci, zbieranych w miastach, stanowi popiól kuchenny, zawie¬ rajacy duzy procent materjalu palnego (niekiedy nawet 40%) w postaci niespalo- nego wegla. Wegiel ten jest zawarty w wiekszych czasteczkach popiolu, podczas gdy bardzo drobny pyl popiolu prawie wcale wegla nie zawiera. Wskutek tego tez w razie oddzielenia drobnego pylu od wiekszych kawalków popiolu zwieksza sie proporcjonalnie stosunek czasteczek pal¬ nych, zawartych w popiole.Odpadki stanowia zasadniczo odpadki kuchenne i skladaja sie przewaznie z mate- rjalów zwierzecych i roslinnych, które równiez staja sie w wysokim stopniu palne- mi po usunieciu zawartej w nich wielkiej ilosci wody.Smiecie wlasciwe skladaja sie przewaz-nie z makulatury, pudelek papierowych i tekturowych, lekkich pudelek drewnia¬ nych, flaszek i blaszanek. Wieksza czesc smieci jest latwo palna i mozna ja bardzo latwo zuzytkowywac przez spalanie po usunieciu wiekszych czesci niepalnych, jak np. flaszek i blaszanek.Odpowiednie doswiadczenia, przepro¬ wadzone na próbkach tych glównych skladników smieci miejskich, wykazuja, ze czesci popiolu, przechodzace przez sito o wielkosci oczek 5 mm, zawieraja 15% we¬ gla, podczas gdy wieksze czasteczki (do 65 mm) zawieraja niekiedy 50% wegla.Z powyzszego wynika, ze zmieszane smiecie miejskie zawieraja wielkie ilosci materjalu palnego i uzytecznych jednostek cieplnych, chociaz znaczna ilosc wody, za¬ wartej w odpadkach zwierzecych i roslin¬ nych, utrudnia ich spalanie i przy obec¬ nych sposobach spalania wymaga dodania paliwa.Sposób gromadzenia smieci miejskich zalezy w znacznym stopniu od sposobu ich usuwania, W wielu miastach gromadzenie popiolu, odpadków zwierzecych i roslin¬ nych oraz smieci odbywa sie oddzielnie, gdy natomiast w innych miejscowosciach odpadki zwierzece i roslinne, popiól i smie¬ cie zbiera sie razem i nie segreguje smieci.Oczywiscie zbieranie smieci zmieszanych jest praktyczniejsze pod wzgledem ekono¬ micznym i zdrowotnym i jedna z glównych cech niniejszego wynalazku stanowi zu- zytkowywanie odpadków miejskich w sta¬ nie zmieszanym.Wynalazek niniejszy ma przedewszyst- kiem na celu zuzytkowywanie wszelkiego rodzaju odpadków miejskich przez spala¬ nie ich w sposób ekonomiczny, mianowicie przez wyzyskanie energji cieplnej materja- lów palnych, zawartych w smieciach. Spa¬ lanie uskutecznia sie sposobem ciaglym bez domieszki dodatkowego paliwa, przyczem podczas spalania otrzymuje sie zuzel, prze¬ znaczony do dalszej przeróbki w celu o- trzymania lekkiego porowatego produktu, nadajacego sie jako domieszka do cemen¬ tu- Piec wedlug niniejszego wynalazku na¬ daje sie szczególnie do spalania smieci w wyzej opisany sposób. Jest on przede- wszystkiem wyposazony w urzadzenie do przenoszenia smieci przez komore spalania pieca tak, aby smiecie (zawierajace zwykle znaczna ilosc wilgoci) mogly wyschnac i ulegly calkowitemu spaleniu. Inna zalete wspomnianego przenoszenia smieci przez piec stanowi, ze doprowadzanie smieci do komory spalania oraz odprowadzanie zuzla odbywa sie samoczynnie z zupelnem wyla¬ czeniem pracy recznej.Spalanie smieci wymagalo dotychczas rozwiazania dwóch zasadniczych zagad¬ nien, z których pierwsze polegalo na osu¬ szaniu wilgotnych smieci tak, aby mogly one ulec spaleniu, a drugie — na usuwaniu z pieca wyrzuconego zuzla, otrzymanego podczas procesu spalania. Pierwsze zagad¬ nienie rozwiazywano przez budowe suszar¬ ni lub podobnego urzadzenia do suszenia smieci przed ich wsypaniem do pieca. Na¬ tomiast nie byl znany dotychczas sposób usuwania z pieca zuzla bez wystawiania pieca na oziebiajace dzialanie powietrza atmosferycznego.Trudnosci te przezwyciezono przez po¬ dzielenie pieca na dwie czesci, z których jedna obejmuje komore spalania, a dru¬ ga — ruszt, poruszajacy sie u dolu komory spalania, przyczem ruszt przenosi smiecie od wlotu prze cala komore spalania i sa¬ moczynnie wyrzuca otrzymany zuzel do leju odbiorczego.Na rysunku uwidoczniono przedmiot wykonania wynalazku.Fig. 1 przedstawia piec w widoku bocz¬ nym; fig. 2 — piec w pionowym przekro¬ ju poprzecznym wzdluz linji 2 — 2 na fig. 1; fig. 3 — pionowy podluzny przekrój srodkowy pieca; fig. 4 — piec w przekro¬ ju pionowym wzdluz linji 4 — 4 na fig. 1; — 2 —fig. 5 —: rzut poziomy rusztu ruchomego; fig. 6 — widok boczny czesci konstrukcji wedlug fig. 5; fig. 7 — czesciowy przekrój poprzeczny wzdluz linji 7 — 7 na fig. 5; fig. 8 — w powiekszeniu rzut poziomy cze¬ sci konstrukcji rusztu; fig. 9 — przekrój poprzeczny wzdluz linji 9 — 9 na fig. 8; fig. 10 — przekrój poprzeczny wzdluz linji 10 — 10 na fig. 8, a fig. 11 — w powiek¬ szeniu czesc przekroju, uwidoczniona na fig. 4 i zawierajaca polaczenie nierucho¬ mych czesci z ruchomemi czesciami scian pieca wraz z narzadem do zamykania.Na scianach bocznych 1,1 (fig. 2) pieca spoczywa strop sklepiony 2, przyczem wspomniane sciany i strop, tworzace jedna calosc, stanowia dluga, podobna do tunelu komore spalania C. Wzdluz spodu scian pieca biegna dzwigary dwuteowe 3,3, przy¬ twierdzone do dzwigarów dwuteowych 4,4, rozmieszczonych w równych odstepach wzdluz sciany pieca i sluzacych jako pod¬ pory konstrukcji pieca. Do spodu dwu- teowników 3,3 przymocowane sa wsporni¬ ki 5,5, szersze od scian 1,1 pieca i sluzace do dzwigania tychze scian. Poszczególne dzwigary 4,4 sa polaczone ze soba zapo- moca dwuteowników 6, stanowiacych bocz¬ ne opory sklepienia pieca. Dzwigary 4,4 sa polaczone ze soba oprócz tego po kazdej stronie pieca ceownikami 7. W ten sposób sciany 1,1 pieca i sklepienie 2, tworzace razem górna czesc pieca, spoczywaja na wspornikach 5,5, przymocowanych do dwu¬ teowników 3,3, przytwierdzonych zkolei do dzwigarów 4,4.Ruchoma czesc A pieca przesuwa sie bezposrednio pod prowadnicami 8,8 (fig. 4), przymocowanemi do wsporników 5,5 i wystajacemi nieco poza brzegi wewnetrzne tychze wsporników. Wspomniana czesc A pieca porusza sie po nieruchomych ceowni- kach podluznych 9,9. Za posrednictwem plaskowników 55 i 56, z których plaskow¬ nik 55 jest przymocowany do czesci ru¬ chomej A pieca, plaskownik 56 zas — do ceowników nieruchomych 9,9, ceowniki 9,9 sa polaczone w pewnych odstepach z dwu- teownikami 10 (fig. 2), przymocowanemi do przeciwleglych wzgledem siebie dzwi¬ garów 4,4. Miedzy ceownikami 9,9 pod rusztem G znajduje sie komora przed- rusztowa 12 (fig. 4), w której boku znajdu¬ je sie wylot palnika B. Wspomniany pal¬ nik B posiada dysze 13, polaczona z do¬ prowadzajaca powietrze rura 14, prowa¬ dzaca od sprezarki powietrznej 15. We¬ wnatrz dyszy 13 znajduje sie rozpylacz 16 do paliwa cieklego, polaczony z odpowied- niem zródlem cieklego paliwa zapomoca rurki 17 i weza 18. Nalezy zauwazyc, ze komora przedrusztowa 12 jest umieszczo¬ na bezposrednio pod rusztem i stanowi za¬ sadniczo komore spalania, w której rozpy¬ lone paliwo i powietrze z palnika B ulega¬ ja dokladnemu zmieszaniu. Sprezarka 15 wtlacza powietrze sprezone do komory 12 i powoduje wypieranie wytwarzanych spa¬ lin przez wierzch komory spalania, którym sa rusztowiny, dzieki czemu plomien tra¬ fia na materjal, znajdujacy sie na ruszcie G, tworzacym srodkowa czesc ruchomej czesci A pieca.Czesc ruchoma pieca zawiera szereg ram 19 (fig. 5), które skladaja sie ze scia¬ nek bocznych 20,20 oraz poprzeczek 21,21 i 22. Miedzy srodkowa poprzeczka 22 i bocznemi poprzeczkami 21,21 biegnie sze¬ reg belek 23,23' i 23', podtrzymujacych rusztowiny. Miedzy belkami 23,23* oraz miedzy belkami 23' a listewkami 25 scia¬ nek bocznych 20 ram 19 umieszczone sa rusztowiny 24. Kazda rusztowina 24 (fig. 9) jest zaopatrzona na jednym koncu w wyciecie 26 z wystajacem obrzezem 27, a na drugim koncu w wystep 28 i zeberko 29. Poszczególne rusztowiny sa umieszczone miedzy belkami 23 i belka¬ mi 23' tak, ze rusztowiny obejmuja swem wycieciem 26 belki 23, wystep zas 28 rusztowin spoczywa na belkach 23'. W krancowych rzedach bocznych poszczegól- —¦ 3 —he iriisztówiny 24 zachodza doina czescia swych wyciec 26 ponizej wystepu s belki 23', a ich wystepy 28 spoczywaja na li¬ stwach 25 scianek bocznych 20, przyczem konce zewnetrzne tych rusztowin sa przy¬ trzymywane zapomoca plyt 29', zamoco¬ wanych od wewnatrz na scianach. Scianki 20 ram wystaja poza poprzeczki 21,21, przyczem wystep 30 zachodzi za wystep 31, a miedzy wystepem 30 i poprzeczka 21 znajduje sie przestrzen 32, w która wcho¬ dzi wystep 31 najblizszej przyleglej ramy.W przylegajacych do siebie wystepach 30 i 31 wykonane sa otwory 33 i 34, przez które przechodzi pret 35 (fig. 5, 6, 7). W ten sposób prety 35 tworza przegubowe polaczenia miedzy przyleglemi ramami i sa polaczone z ogniwami 36,36 i ogniwami 37,37, przez których otwory przechodza zwezone konce 35' pretów 35. Na koncu 35' kazdego preta i miedzy ogniwami 37,37 znajduje sie tuleja 38, na której osadzone jest kolo 39 (fig. 7). Ogniwa 36 i 37 lan¬ cucha, dzwigajacego ramy 19, sa polaczo¬ ne zlaczami 40, przymocowanemi czopami (fig. 3) do zewnetrznych ogniw 36, przy¬ czem rozwidlony koniec 41 kazdego zla¬ cza zachodzi w rowek 42 konca 35' preta.Opisane powyzej czesci tworza ruszt posuwowy, przyczem nalezy zaznaczyc, ze scianki 20,20 ram tworza lacznie spód scian bocznych pieca. Ogniwa lancucha i napedzajace go kola sa osadzone z ze¬ wnatrz scian pieca, wskutek czego nie sa wystawione na dzialanie zaru, panujacego w komorze spalania C. Lancuch, porusza¬ jacy ramy 19, wspólpracuje z kolem ze- batem 43, umieszczonem nieco przed wlo¬ tem do pieca, oraz z kolem zebatem 44, znajdujacem sie za wylotem pieca, przy¬ czem wspomniane kola zebate sa umie¬ szczone na walach 45,46, osadzonych w lozyskach 47 i 48, przymocowanych do dzwigarów 49 i 50. Podzialka zebów kól zebatych 43 i 44 odpowiada odstepowi kól 39, wskutek czego zeby Wspomnianych kól zebatych wchodza miedzy kola 39. Górny rzad ram i lancuch jest oparty zapomoca kól 39 na szynach 51,51, osadzonych na wspornikach 52, przyczem po wspomnia¬ nych szynach tocza sie kola 39. Dolny rzad ram oraz dolna czesc lancucha sa podtrzy¬ mywane zapomoca szyn 53,53, osadzonych na wspornikach 54, spoczywajacych na dwuteownikach poprzecznych 10', umie¬ szczonych w pewnej odleglosci ponizej gna po wspomnianych szynach, gdy od¬ padki powracaja do wlotu pieca (fig. 2).Aby zabezpieczyc przedostawanie sie zimnego powietrza atmosferycznego do ko¬ mory spalania C, dolne powierzchnie scia¬ nek bocznych 20 ram sa zaopatrzone w plaskowniki 55, które stykaja sie lekko z takiemi samemi plaskownikami 56, umie- szczonemi na górnej powierzchni ceowni- ków 9. Ramy bowiem lacznie z ladunkiem, znajdujacym sie na ruszcie G, opieraja sie glównie nie na plaskownikach 55 i 56, lecz na szynach 51, 51 za posrednictwem kól 39. W tym celu miedzy nieruchomym plaskownikiem 56 a ruchomym plaskowni¬ kiem 55 nalezy zachowac mozliwie naj¬ mniejszy luz tak, aby powierzchnie te le¬ dwie stykaly sie ze soba. Luz musi byc rów¬ niez zachowany miedzy górna powierzchnia scianek bocznych 20 ram a prowadnicami 8 (fig. 11), poniewaz szpary x miedzy temi poruszajacemi sie wzgledem siebie cze¬ sciami nie mozna uniknac. Szpara ta jest jednak zamknieta przed doplywem powie¬ trza atmosferycznego zapomoca metalowe¬ go paska z zagietym brzegiem, przymoco¬ wanego do prowadnicy 8 wzdluz jej brze¬ gu zewnetrznego, przyczem brzeg 58 pa¬ ska jest zagiety tak, ze tworzy elastyczne zamkniecie miedzy krawedziami scian bocznych ram a prowadnica 8.Pod ruchoma czescia pieca znajduje sie komora powietrzna 59, siegajaca od komo¬ ry przedrusztowej 12 zasadniczo przez ca- — 4 —la dlugosc komory spalania c, pfzyczem sciany boczne 60, 60 (fig. 2) komory 59 sa przymocowane do dolnych pasów 9*, 9' ce- owników 9, 9 zapomoca katowników 61, 61. W ten sposób ceowniki 9,9 tworza górne przedluzenie boków 60, 60 komory powietrzne) tak, ze komora ta znajduje sie bezposrednio pod rusztem posuwowym G pieca. W jednym z boków 60 komory po¬ wietrznej znajduje sie szereg wlotów 62, 62, polaczonych przewodem 63 z dmucha¬ wa 64, sluzaca do utrzymywania w komo¬ rze powietrznej odpowiedniego cisnienia powietrza pod spodem rusztu G. Bezpo¬ srednio pod rusztem G, pod przednia i tylna scianka komory paleniskowej 12 (fig. 3) znajduja sie plyty ochronne 65 i 66, nie dopuszczajace do porywania i chlo¬ dzenia spalin z komory 12 przez strumie¬ nie powietrza, plynace przez ruszt po bo¬ kach wspomnianej komory. Jest rzecza wazna, aby plomien, wychodzac z komory ogniowej 12, przenikal bezposrednio do góry w glab materjalu na ruszcie G tak, aby sie mógl skupic w stosunkowo waskiej przestrzeni. Bezposrednio pod rusztem G w tylnym koncu komory powietrznej 59 przewidziana jest równiez ochronna plyta 67, podobna do plyty 65, zapobiegajaca uchodzeniu powietrza wbok (a przez to zmniejszeniu sie cisnienia) do przestrzeni popielnikowej. Strumien powietrza, ply¬ nacy z komory powietrznej wgóre przez ruszt, jest w ten sposób zabezpieczony przed uchodzeniem na koncach komory po¬ wietrznej i skierowany wgóre poprzez ma- terjal na ruszcie do komory spalania C przez cala jej dlugosc.Przy wlocie pieca znajduje sie lej za¬ silajacy H, skladajacy sie z dwóch prze¬ dzialów 68 i 69, oddzielonych od siebie przegroda 70. Przegroda 70 posiada na¬ stawne przedluzenie 71, regulujace sze¬ rokosc przejscia 72, przez które materjal jest odprowadzany z przedzialu 69 na ruszt G. Materjal m, dostajacy sie na ruszt przez iej 69, jest uprzednio rozsortowy* wany co do wielkosci i sklada sie z od¬ padków, uprzednio przesianych tak, ze kawalki te posiadaja takie wymiary, iz po ich ulozeniu tworza warstwe o zasadniczo równomiernej wielkosci brylek. Stwierdzo¬ no, ze jezeli brylki odpadków (które za¬ wieraja duzy procent popiolu i niespalo- nego wegla) nie wynosza wiecej niz 5 mm do 60 mm, to tworza wtedy dobre podloze, na które mozna doprowadzac niesortowa- ne odpadki rri, których brylki posiadaja wielkosc ponad 60 mm. Odpadki rri sa do¬ prowadzane z przedzialu 68 na warstwe m materjalu sortowanego. Gdy ruszt G posuwa sie z pod leju H do komory spa¬ lania C, to materjal m i rri przez otwór 73 dostaje sie do komory spalania C. Gdy warstwa materjalu m przesuwa sie nad komora ogniowa 12, to plomienie z komo¬ ry ogniowej dostaja sie od dolu do wspo¬ mnianej warstwy i powoduja jej zapalanie sie. Poniewaz zas ruch rusztu G jest cia¬ gly, przeto i zapalanie sie spodu warstwy materjalu m jest równiez, ciagle, przyczem warstwa ta ulega zapaleniu, skoro tylko dostaje sie w obrab komory ogniowej 12.Warstwa materjalu m natychmiast po za¬ paleniu dostaje sie ponad komore po¬ wietrzna 59. Podczas przejscia przez ko¬ more spalania C materjal paliwa )est pod¬ dany stale dzialaniu strumienia powietrza, plynacego z komory powietrznej 59 tak, ze intensywnosc spalania dostosowuje sie odpowiednio do doplywu powietrza. Po¬ niewaz odpadki, zanim dostana sie na ruszt G, zawieraja znaczna ilosc wilgoci, wskutek tego, przez krótki okres czasu po zapaleniu, spalanie ich odbywa sie powoli.Skoro jednak materjal przebyl w przybli¬ zeniu jedna trzecia czesc swej drogi przez komore spalania C, to jest juz na tyle wy¬ suszony, ze spalanie moze sie odbywac szybciej. Oczywiscie cieplo spalania smie¬ ci w warstwie m powoduje zapalenie sie brylek smieci w warstwie rri, dzieki cze- 5 —hau warstwa m w chwili dostania sie do komory spalania równiez zaczyna sie pa¬ lic. Czesc ladunku, która osiagnela w przy¬ blizeniu srodek komory spalania C, zosta¬ je w praktyce pozbawiona calej swej wil¬ goci, wskutek czego spalanie materjalu m w warstwie dolnej jak i lezacego na niej materjalu rri bedzie intensywniejsze, po¬ czawszy od srodka do konca komory C.Tylny koniec komory spalania C jest zakonczony pomostem W, z którego zwisa krata 74, siegajaca dolnym koncem war¬ stwy zuzla R, pozostalego na ramach 19 rusztu po opuszczeniu komory spalania C.Ramy przenosza zuzel R wokolo kól ze¬ batych 44 do leju odbiorczego 75, do któ¬ rego zuzel samoczynnie spada po prze¬ chyleniu sie ram. W chwili opuszczania leju 75 ramy sa juz opróznione i w tym stanie rozpoczynaja swa powrotna droge w kierunku przodu pieca.Sciana 76 leju 75 jest dziurkowana, a przeciwlegla do niej sciana 77 jest zaopa¬ trzona w krate 78, ponad która umieszczo¬ na jest skrzynka 79. Skrzynka 79 jest po¬ laczona z wlotem dmuchawy 64 rura 80 tak, ze dmuchawa ta zasysa z leju 75 po¬ wietrze, wplywajace przez dziurkowana sciane 76. Powietrze, plynac do rury 80 przez lej 75 oraz pomiedzy brylami zuzla R, znajdujacego sie w tym leju, zmniej¬ sza w znacznym stopniu temperature te¬ go zuzla. Pod lejem 75 moze byc umie¬ szczony odpowiedni lamacz, sluzacy do rozdrabniania zuzla przed doprowadze¬ niem go na przenosnik 82, zabierajacy do¬ kladnie rozdrobniony zuzel do dalszego uzytku.W celu zabezpieczenia wewnetrznej powierzchni scian pieca przed dzialaniem ciepla w wysokiej temperaturze, wytwa¬ rzanej w komorze spalania C, umieszczo¬ ny jest u dolu obu scian 1 zespól rur 83, w których krazy woda, przyczem rury te sa umocowane na scianach zapomoca odpo¬ wiednich wieszaków i posiadaja wspólna rure 85 na przodzie pieca draz wspólni rure 86 na koncu pieca.Jakkolwiek opisany powyzej sposób stanowi calosc, to jednak mozna go jeszcze dalej rozwinac i wytwarzac np. z zuzla, otrzymanego ze spalenia odpadków, pro¬ dukt handlowy, nadajacy sie do uzycia jako domieszka do betonu. Materjal ten wytwarza sie przez prazenie zuzla R sa¬ mego lub zmieszanego z innemi skladnika¬ mi. Mozna np. mieszac zuzel z drobnym popiolem, oddzielonym od smieci przed ich spaleniem. Zuzel R i popiól miesza sie i nastepnie wprowadza sie do specjalnych panwi, w których prazenie odbywa sie w zwykly sposób. Prazenie wytwarza poro¬ waty materjal, który ze wzgledu na swe wlasciwosci fizyczne i chemiczne doskona¬ le nadaje sie jako domieszka do betonu, do wyrobu bloków betonowych oraz cegiel.Zuzel, otrzymany z pieca do spalania smieci, jest wytwarzany w wysokiej tem¬ peraturze. Poniewaz zas ladunek zawiera znaczna ilosc odpadków szklanych, gli¬ nianych i t. d., przeto otrzymany zuzel jest znacznie ciezszy i wytrzymalszy od niestopionego drobnego popiolu. Mieszani¬ na % rozdrobnionego zuzla z pieca do spalania smieci i % (w stosunku objeto¬ sciowym) drobnego popiolu z odpowiednia iloscia wegla tworzy doskonaly ladunek do prazenia, dajacy dobrze stopiony lekki produkt, przyczem 1 m3 tego materjalu rozdrobnionego i sproszkowanego tak, aby go mozna bylo zmieszac z cementem w celu wyrobu lekkich bloków betonowych o duzej wytrzymalosci, bedzie wazyl okolo 780 kg.Przy wyrobie lekkiego materjalu, slu¬ zacego po rozproszkowaniu jako domie¬ szka do betonu, z popiolu i zuzla bez do¬ mieszki innych materjalów do prazenia potrzebna jest pewna ilosc wegla. Jezeli mieszanina ta bedzie zawierala za malo wegla, to wówczas produkt bedzie kruchy.Jezeli natomiast wegla bedzie za duzo, to — 6 —wówczas nadmierna ilosc paliwa przeszka^ dza w wytwarzaniu materjalu o zadanej lekkosci i niezbednej wytrzymalosci. Usu¬ niecie np. drobnego popiolu ponizej 5 mm daje doskonale wyniki. Jezeli materjal jest ubogi w wegiel, to wówczas wielkosc ziarnek popiolu moze byc zwiekszona. PL